clr/1996/1996_3_65.pdf

(1996)Επετηρίδα που να απεικονίζει την τότε τάξη πραγμάτωνόπως την ρύθμιζανοι ισχύοντες κανονισμοί καιεπομένωςδενυπήρχε δυνατό­ τητα ένταξης σε Επετηρίδα,τηςόποιας μεταβολής θα συνεπάγονταν οι εν λόγω προαγωγές. Επετηρίδα που καταρτίστηκε με βάση την Κ.Δ.Π. 118/81,κηρύχθηκε άκυρη απότο Δικαστήριο στην υπόθεση Πάττα κ.α. ν.Δημοκρατίας. ΝέαΕπετηρίδαεκδόθηκε με την Κ.Δ.Π. 157/91 ημερ. 17.4.1991 τηςοποίαςηεγκυρότητααμφισβητήθηκεσεδι­ καστικήδιαδικασίαηοποίαεκκρεμείκατ' έφεση.Μετονέοκαθεστώς που επέφερε η ΚΑΠ. 157/91, οι Επετηρίδες τέθηκανως μέρος των ιδίωντων Κανονισμών,ενσωματωμένες σεαυτούςωςπαραρτήματα, σεαντίθεσημετοπροηγούμενοκαθεστώςδυνάμειτουοποίουκαταρ­ τίζοντανκαιετηρούνταναπότοαρμόδιο Υπουργείο. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή τωνπροαχθέντων, για έλλειψη εννόμου συμφέροντος να προσβάλουν την επίδικη απόφαση, αφού δεν υπέστησαν ζημιογόνους επιπτώσεις στο μεσολαβήσαν διάστημακαιεπίσηςγιααπώλεια εκτελεστότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.Αναφορικά με τους μηπροαχθέντες ηπροσφυγή επίσης απορρίφθηκε γιαέλλειψηεννόμου συμφέ­ ροντος αφούδεν τους αφορούσεηεπίδικηαπόφαση. 5 10 15 20 Οι μηπροαχθέντες δεν αμφισβήτησαντηνπρωτόδικη απόφαση αναφορικά με την έλλειψη εννόμου συμφέροντος εφόσον δεν συ­ γκαταλέγονταν στη διαμορφωθείσα σειρά. 25 Οι εφεσείοντες αμφισβήτησαν: 1) Τηννομιμότητατης Κ.Δ.Π. 157/91σ' ότιαφοράτην ενσωμάτωση σ' αυτήν της Επετηρίδας για τον λόγοότι η έκδοση της απότο Υπουργικό Συμβούλιο αντί να γίνει με δευτερογενή νομοθεσία, έγινεσαναποτέλεσμαανάληψηςδιοικητικήςλειτουργίαςπουανή­ κε στο αρμόδιο Υπουργείο και ισχυρίστηκαν ότι εν πάσηπερι­ πτώσει ταόσα διαμορφώθηκανμε την προσβαλλόμενη απόφαση στο ενδιάμεσο διάστημα,δικαιολογούσαν συνέχισητηςδίκης. 30 35 2) Το εύρημα του πρωτόδικουΔικαστηρίου για απουσία εννόμου συμφέροντος. Τα ερωτήματαπουτέθηκανπρος απάντησηαπότην Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήταν: 1) Κατά πόσο η Κ.Δ.Π. 157/91 κατάργησε το προηγούμενο καθε­ στώςκαι 66 40 3 ΑΛ.Α. Παπακυριακού κ.ά. ν. Δημοκρατίας 2) Αν ηαπάντησηστοερώτημα 1) είναικαταφατική,κατάπόσοεκ­ πίπτει η προσφυγή. Αποφασίστηκε on: 5 1. Ηνομιμότητα της ΚΛ.Π. 157/91, αποτελεί αντικείμενο έφεσης που εκκρεμεί καιγι* αυτόηπαράλληληεξέταση του ιδίουακρι­ βώς θέματος από Δικαστήρια μεδύοδιαφορετικές συνθέσεις εί­ ναι δικονομικάαπαράδεκτη. 10 15 2. Η συνέχιση τηςδίκηςπρέπειναέχει σανπροϋπόθεσητηνεκπρώ­ της όψεως διαπίστωση ζημιογόνων επιπτώσεων. Στηνπαρούσα υπόθεση υπάρχει ζημιογόνο κατάλοιπο που προέκυψε εξ αιτίας της παράνομηςδιαμόρφωσης στην αρχαιότηταως καθοριστικού στοιχείου στηνεπαγγελματικήανέλιξητωνεφεσειόντων,παράτην εξάλειψη του στοιχείου αυτού με την κατάργησητου υπό κρίση καθεστώτος. Ενόψει των συνθηκών αυτών οι εφεσείοντες έχουν δικαίωμα να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους δυνάμει του Αρθρου 146.6 τουΣυντάγματοςαπότοαρμόδιοΔικαστήριο. 20 Ηέφεσηεπιτυγχάνει. Ηεπίδικη διοι­ κητική απόφαση ακυρώνεται. Εκδί­ δεται διαταγή για έξοδα υπέρ των επιτυχόντων εφεσειόντων. 25 Υποθέσεις πον αναφέρθηκαν: Πάττακ,ά.ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας, Υποθ.Αρ.562/87,ημερ. 11.8.1989, 30 Παναγίδης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1973)3Α.Α.Δ. 378, Σφηκονρής ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1995)3ΑΛ Λ. 327, 35 Παπαδόπουλου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υποθ.Αρ. 125/86, ημερ. 25.4.1989, Κυπριακή Δημοκρατία ν.Ματθαίου, Α.Ε. 832,ημερ. 12.7.1990, Καλλιμάχου και Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1991)3ΑΛΛ. 135. 40 Έφεση. Έφεσηεναντίον της απόφασηςτου Δικαστή του Αναπάτου Δι­ καστηρίου Κύπρου (Δ.Στυλιανιδη,Δ.)πουδόθηκεστις 23 Μαρτί- 67 Παπακυριακού κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1996)ου 1994 (Προσφυγή961/90), μετηνοποίααπορρίφθηκεηπροσφυ­ γήτωνεφεσειόντων κατάτηςαπόφασηςτηςεφεσίβλητης όπα>ς τα ονόματα τα>νπροαγόμενων Αξιωματικών γραφτούνκατάσειρά, στην Επετηρίδα, μετά τους τώρα υπηρετούντες ομοιοβάθμους τους μέχρι εκδόσεως τηςνέαςεπετηρίδας,γιατίη προσβαλλόμενη απόφασηείχεπεριορισμένη διάρκειακαιείχεχάσειτην εκτελεστότητάτηςκαιεπίσης λόγω απουσίαςεννόμου συμφέροντος. 5 Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Εφεσείοντες. 10 Μ Ευαγγέλου,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατηνΕφεσίβλητη. Π.Παπαγεωργίου, γιαταΕνδιαφερόμεναμέρη29, 32, 33,43, 46,47,55, 68, 73,80, 81,84, 89,

1. 15 Cur. adv.vult. ΠΙΚΗΣ, Π.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει ο Νι­ κολάου,Δ. 20 ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ.: Οι εφεσείοντες, ογδόνταενόλω,είναι από­ φοιτοι Ανωτάτων Στρατιωτικών Σχολών. Κατά τις τακτικές ετήσιες κρίσεις του 1990 γιαμόνιμους αξιωματικούς,οιπενήντα από αυτούς, όπως καιάλλοι μήαπόφοιτοι,κρίθηκανπροακτέοι και προήχθηκαν από 1 Σεπτεμβρίου 1990 στον επόμενο βαθμό γιατηνπλήρωσηκενών οργανικώνθέσεων. Ησχετικήπροςτού­ το απόφασητου Υπουργού Αμυνας κοινοποιήθηκε με έγγραφο του Αρχηγού του ΓΕΕΦ ημερομηνίας 31 Αυγούστου 1990 στο οποίο καταγράφοντανταονόματατους κατάσειρά.Στοίδιοέγ­ γραφο περιλήφθηκε και απόφασηόπως: 25 30 "Οι προαγόμενοι Αξιωματικοί να γραφούν στην Επετηρίδα με τηνπιο πάνωσειρά, μετάτους τώραυπηρετούντες ομοιόβαθμους τους, μέχρι εκδόσεως τηςνέαςΕπετηρίδας." Την 18Μαΐου 1990,είχαντεθείσεισχύοιπερίΑξιωματικών του Στρατού της Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία,Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις) Κανονισμοί του 1990, (ΚΛ.Π. 90/90),εκδοθέντες δυνάμει του περί Στρατούτης Δημοκρατίας Νόμου του 1990 (Ν. 33/90).Αυτοί περιλάμβανανπρόνοιες γιατην κατάρτισηΕπετηρίδας-τοεπίσημοβιβλίοστοοποίοφαίνεταιηαρχαιότητατωναξιω­ ματικών κατάκλάδο και κατάβαθμό - στη βάσητεθέντων κριτη­ ρίων:βλ.τον Καν. 15σεσυνδυασμό μετους Καν.2,13 και
2. 68 40 3ΑΛ.Δ. 5 10 15 Παπακυριακού κ.ά.ν.Δημοκρατίας Νικολάου, Δ. Το προηγούμενο καθεστώς ρυθμιζόταν από άλλους κανονι­ σμούς - βλ. την Κ.Δ.Π. 118/81- θεσπισθέντες δυνάμει άλλου τό­ τε ισχύοντος νομοθετήματος. Επετηρίδα η οποία είχεκαταρτι­ στεί κατ' επίκληση των προηγούμενων κανονισμών κηρύχθηκε από το Δικαστήριο άκυρη στην υπόθεση Πάττα χ.ά. ν.Δημο­ κρατίας,υποθ.αρ.562/87,ημερομηνίας 11Αυγούστου
3. Βέ­ βαια,η ακύρωσηαφορούσετις ανάγκεςμόνο εκείνης τηςυπόθε­ σης. Όμως, Επετηρίδα δυνάμει των νέων κανονισμών δεν κα­ ταρτίστηκε μέχρι καιτην έκδοση της επίδικηςαπόφασης. Ως εκ τούτου, δεν υπήρχε, κατά το χρόνο που έγιναν οι προαγωγές, Επετηρίδαπουνααπεικόνιζετηντότετάξηπραγμάτωνόπωςτη ρύθμιζαν οι ισχύοντες κανονισμοί και, επομένως, δεν υπήρχε δυνατότηταένταξης σε Επετηρίδα,τηςόποιαςμεταβολής θασυ­ νεπάγονταν οι εν λόγω προαγωγές. Είναι λοιπόν προφανές ότι στην επίδικη απόφασηηαναφορά"στην Επετηρίδα" είναι ανα­ φορά σε ανύπαρκτηκατάνόμοΕπετηρίδα. Το ζήτημαπαρέμεινε μετέωρο μέχρι την έκδοση νέαςΕπετη­ ρίδας. ΝέαΕπετηρίδαεκδόθηκε μετην Κ.Δ.Π. 157/91ημερομη20 νιας 17Απριλίου 1991, εκκρεμούσας της εκδίκασηςπρωτόδικα τηςπαρούσαςυπόθεσης. Ας σημειωθεί ότι ηΚ.Δ.Π. 157/91- εκ• δοθείσα από το Υπουργικό Συμβούλιο όπως ορίζει ο νόμος επέφερε διάφορες τροποποιήσεις στους εν ισχύι κανονισμούς ανάμεσα στις οποίες και αντικατάσταση του Καν. 15

(6)της 25 Κ.Δ.Π. 90/90ο οποίος αφορούσε στην Επετηρίδα.Το αποτέλε­ σμα αυτής της αντικατάστασηςήταντο εξής: Ενώ με τοπροη­ γούμενο καθεστώςοι Επετηρίδεςκαταρτίζοντανκαιετηρούνταν από το αρμόδιο Υπουργείο, με το νέο καθεστώς οι Επετηρίδες τέθηκαν πλέον ως μέρος των ιδίων των Κανονισμών, ενσωμα30 τωμένες σε αυτούς ως παραρτήματα παρότι η ενημέρωσητους, ανάλογα μετις εκάστοτε μεταβολές,θασυνέχιζε όπωςκαι προη­ γουμένως. Καθώς μας ανέφεραν οι συνήγοροι στις αγορεύσεις κατά την ενώπιον μας ακρόαση,η εγκυρότητα της τελευταίας Επετηρίδας τέθηκε υπόαμφισβήτηση σε δικαστικήδιαδικασίαη 35 οποία τώρα εκκρεμεί κατ' έφεση. Στο μεταξύ η έκδοση της σή­ μαινε,πωςηεδώπροσβαλλόμενη απόφασηκατέστηπιαανενερ­ γός σε ό,τι αφοράτηρύθμιση τουθέματος. 40 Αυτόείναι σε συντομία το ιστορικό. ΗγέρθηαπότηΔημοκρατία,υπότύποένστασης,αφ' ενός τοκατάπόσοοι μήπροαχθέντες είχανέννομο συμφέρον ναπροσβάλουντηναπόφασηκαι,αφ' ετέ­ ρου,το κατάπόσο ακόμακαι οι προαχθέντες διατηρούσαν ήόχι έννομο συμφέρονέτσιώστενακαθίσταταιδυνατήηπροώθησητης υπόθεσης.Πρωτόδικαδόθηκεαρνητικήαπάντησηκαισταδυο. Ως 69 Νικολάου, Δ. Παπακυριακού κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1996)προς το πρώτο, κρίθηκε ότιη επίδικηαπόφασηδεν τους αφορού­ σε εκείνους και ότι ως εκ τούτου στερούνταν έννομου συμφέρο­ ντος.Ωςπροςτοδεύτερο,τοΔικαστήριοκατ'αρχάςεπισήμανεότι η προσβαλλόμενη απόφασηαπώλεσε την εκτελεστότητά της και έπειτα, επειδή δε διέκρινε ενδεχόμενο να είχαν προκύψει στο μεσολαβήσαν διάστημαζημιογόνες επιπτώσεις σεσχέση μετιςοποί­ ες θα μπορούσε να αναζητηθείθεραπείααπόαστικό Δικαστήριο δυνάμει του Αρθρου 146.6 του Συντάγματος,έκρινε ότι οιπροα­ χθέντες έπαυσανπιαναέχουνέννομοσυμφέρον μεαποτέλεσμανα εκπίπτει ηπροσφυγή. 5 Η παρούσα έφεση στρέφεται κατάπρώτο λόγο εναντίον της απόφανσης περί απώλειας εκτελεστότητας ενόψει τηςαμφισβή­ τησης απότους εφεσείοντες τηςνομιμότητας της Κ.Δ.Π. 157/91 σε ό,τι αφορά την ενσωμάτωση σε αυτήν της Επετηρίδας. Και 15 τούτο εξ αιτίαςτης απόμέρους τους προβαλλόμενης ωςανάλη­ ψης απότο Υπουργικό Συμβούλιο διοικητικής λειτουργίας που ανήκε στο αρμόδιο Υπουργείο ενώ η έκδοση των Κανονισμών αποτελούσε λειτουργία έκδοσης δευτερογενούς νομοθεσίας από το Υπουργικό Συμβούλιο. Προστίθεται εξ άλλου ότι, εν πάση 20 περιπτώσει, τα όσα είχαν διαμορφωθεί με την προσβαλλόμενη απόφαση στο ενδιάμεσο διάστημα, τα οποία χαρακτηρίζονται ως παράνομα,δικαιολογούσαν συνέχισητηςδίκης. Κατάδεύτε­ ρο λόγο, η έφεσηστρέφεται εναντίον της κατάληξης ότι οι εφε­ σείοντες δε διατηρούσαν πλέον έννομο συμφέρον. Προτείνεται 25 συναφώς ότι ενόψει της κατάτο εν λόγω διάστημαδιαμόρφω­ σης μεταξύ ομοιόβαθμων αξιωματικών μιας παράνομης σειράς σε βάροςτων εφεσειόντων σχετικά μετηναρχαιότητα προέκυψε μια δυσμενής, ζημιογόνος κατάσταση σε σχέση με την οποία τους παρεχότανδικαίωμαναεπιδιώξουν θεραπείαδυνάμει του 30 Άρθρου 146.6 τουΣυντάγματος. Προκύπτειότι μετουςδιατυπωθέντεςλόγους έφεσης δεθίγε­ ται το μέρος εκείνο της πρωτόδικης απόφασης που αφορούσε στην έλλειψη έννομου συμφέροντος από τους μή προαχθέντες 35 εφόσον εκείνοι δενσυγκαταλέγονταν στηδιαμορφωθείσασειρά. Είναι άλλωστε πρόδηλο ότι τοσυμφέρον τους δεν ήταν ενπρο­ κειμένω παρά μόνο γενικό ως προςτο τί θαέπρεπενα αποτελεί την τάξηπραγμάτωνστο στράτευμακαιως εκ τούτου μήπαρα­ δεχτό: βλ. την απόφασητου Σ.τ.Ε. 570/1970, στην οποίαγίνεται 40 αναφορά επιδοκιμαστικώς απότην Ολομέλεια στην Πετράκης Παναγίδηζ ν.Δημοκρατίας

(1973)3Α.Α.Δ.378 στησελ. 384. Σε ό,τι αφοράτους προαχθέντες,παρατηρούμεότι πρωτόδι70 10 3ΑΑ.Δ. 5 10 Παπακυριακού κ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικολάου,Δ. καηκατ' αρχάςύπαρξηέννομουσυμφέροντος θεωρήθηκεδεδο­ μένη. Καιορθάβέβαια.Η αρχαιότηταόχι μόνοκαθόριζετησχέ­ σητου ενός έναντι άλλων ώστε ναπροκύπτει έννομο συμφέρον που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ηθικό, αλλά και επιδρούσε στην ανέλιξη μεόλαπουσυνεπαγόταν αυτότογεγονός. KOL μετον ένατρόποκαι μετον άλλο επηρεαζότανηυπηρεσια­ κή τους υπόσταση: βλ.τηναπόφασητηςΟλομέλειας στη Σφηκονρής ν.Δημοκρατίας

(1995)3Α.Α.Δ.327. Συνεπώς,στη δική τους περίπτωση,θαπροχωρήσουμε ναεξετάσουμε ταδύοβασικάεγειρόμενα θέματαπουείναι,πρώτο,τοκατάπόσο μετηνέκ­ δοσητης Κ.Δ.Π. 157/91καταργήθηκετοπροηγούμενο καθεστώς και,δεύτερο,τοκατάπόσο,ανηαπάντησηστο πρώτο είναικα­ ταφατική,εκπίπτει ήόχι η προσφυγή. 15 Αναφορικά με τοπρώτο,δεν παραγνωρίζουμε τη νομολογημένη άποψη,όπως εκφράστηκε απότην Ολομέλεια στηνυπόθε­ ση Παπαδόπουλου ν.Δημοκρατίας, υποθ. αρ. 125/86, ημερ.25 Απριλίου 1989,στις σελ.7και 8,αλλά δενπαρίσταταιανάγκη νατησχολιάσουμε. Θεωρούμε ότι ενπροκειμένω θαήτανάτοπο 20 να κατευθύνουμε την προσοχή μας προς τη νομιμότητα της Κ.Δ.Π. 157/91δεδομένου ότι,κατόπινεπικύρωσης σεάλληυπό' θέση,ασκήθηκε έφεση ηοποίαεκκρεμεί καιδεν υπήρξεδιάβημα για τησυνεκδίκαση εκείνης μετηνπαρούσα.Θαήταν νομίζουμε οικονομικώς απαράδεχτηηπαράλληληεξέτασηακριβώςτουιδί25 ου ζητήματος απόδύο διαφορετικές συνθέσεις. 30 35 40 Ως προς τοδεύτερο θέμα,παρόλον που προκύπτει διάσταση στηνομολογία σχετικά μετοκατάπόσοησυνέχιση τηςδίκηςπρέ­ πειή όχι ναέχειως προϋπόθεσητην εκπρώτηςόψεωςδιαπίστωσηζημιογόνων επιπτώσεων, ηπλέον πρόσφατη νομολογία έχει δώσει σεαυτόκαταφατικήαπάντηση:βλ. Παπαδόπουλου ν. Δη­ μοκρατίας(ανωτέρω)στην οποίαέγινε εκτενής συζήτηση τουθέ­ ματος καιΔημοκρατία ν.Ματθαίου, Α.Ε. 832, ημερ. 12Ιουλίου 1990, ΚαλλιμάχουκαιΑλλοι ν.Δημοκρατίας, υποθ.αρ.721/90, κ.ά.ημερ. 14Φεβρουαρίου1991 στις οποίεςεπιβεβαιώθηκετοαυ­ τό. Ηορθότητα τωνενλόγω αποφάσεωνδεντέθηκε υπόαμφι­ σβήτηση απότονσυνήγορο τωνεφεσειόντων και δεν νομίζουμε ότι θαέπρεπενατιςσυζητήσουμε. Εγείρεται λοιπόν για εξέταση το κατάπόσο συνέτρεχε εδώ ηαναφερθείσαπροϋπόθεση.Νομίζούμε πως ηαπάντησηαναδύεταιαυτόματα απόό,τιήδη εξειδι­ κεύσαμε ωςτοκατ' αρχάςπροκύψανδιττόέννομο συμφέρον των προαχθέντωνεφεσειόντων. Μετηνκατάργησητουυπόκρίσηκα­ θεστώτος, εξέλιπε πλέον τοστοιχείο επηρεασμού τοοποίο αφο­ ρούσε στην ανέλιξη τους.Δενεξαλείφθηκαν όμως ταόσα προέ71 Νικολάου, Δ. Παπακυριακού κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1996)κυψαν εξ αιτίας της παράνομης διαμόρφωσης στην αρχαιότητα ως στοιχείο που καθόριζε, έστω για κάποιο διάστημα,τη σχέση του ενός έναντι άλλων. Οι δυσμενείς επιπτώσεις πουπροέκυψαν σεσχέσημεαυτόπαρέμεινανόσοκαιανηκατάστασηέληξε. Προ­ κύπτει λοιπόν ζήτημα ζημιογόνου κατάλοιπου που αποτελεί λόγο για εξέταση απότο αρμόδιο δικαστήριο δυνάμει του Αρθρου 146.6. Ηέφεση επιτυγχάνει. Ηεπίδικηδιοικητική απόφαση ακυρώ­ νεται. Επιδικάζονταιέξοδαυπέρτων επιτυχόντων εφεσειόντων κα, εναντίον της εφεσίβλητης. Ηέφεσηεπιτυγχάνει. Ηεπίδικηδι­ οικητική απόφαση ακυρώνεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των επιτυχόντα/νεφεσειόντων και ενα­ ντίον τηςεφεσίβλητης. 72 5 10