(1996)25 Απριλίου, 1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΔΩΡΟΣΠΙΕΡΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ης ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 788/94) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Αναδρομικότητα — Αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα της ex uuuc ισχύος των περί προαγωγής πράξεων—Εφαρμογή τονκανόνα καιστην κριθείσαπερίπτωση προ αγωγήςνπαλλήλον που επανήλθεστην υπηρεσία μετά την ανάκληση τηςαποπομπής τουλόγω δραστηριοτήτων κατά τοπραξικόπημα του 5 1974 —Περιστάσεις. Ο αιτητής διαφώνησε μετο χρόνο ισχύος της προαγωγής του σε Σύμβουλο/Γενικό Πρόξενο Α' της διπλωματικής υπηρεσίας φρονώ ντας ότι αυτήθαέπρεπεναανατρέχει τουλάχιστον στο χρόνο λήψε- 10 ως τηςαπόφασηςπερί επιστροφήςτων αποπεμφθέντωνλόγωπραξι κοπήματοςυπαλλήλων καιόχιναισχύει μόνο απότότεπουπράγμα τι ανέλαβεπάλιυπηρεσίαοαιτητής. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή,αποφά- 15 σισεότι: 1. Καθοριστικός παράγων για την επίλυση του προβλήματος εν προκειμένω είναιη δικαστικήαπόφασηπουέλαβεοαιτητήςστην άλλη προσφυγή του (Πιερίόης ν.Δημοκρατίας
(1985)3 Α.Α.Δ. 20 1275). Αντικείμενο τηςήτανηακύρωσητηςάρνησηςή παράλει ψης της Ε.Δ.Υ.να προωθήσει τον αιτητή στην επίδικηθέση. Η απόφασηδέχθηκε,σύμφωνα με ταπρολεγόμενα, ότι δεν είχε τέ τοιο δικαίωμα. Από το σχετικό απόσπασμα της απόφασης προ κύπτει μεκαθαρότηταότι δενυπήρχεκανέναέρεισμα γιατέτοια 25 διεκδίκησημέχρι την31/1/
- Ούτε,παράλληλα,θαμπορούσενα γίνεται λόγος για αποκατάστασητου υπαλλήλου εξαιτίαςπαρα1002 4 Α.Α.Δ. Πιεβίδης ν.Ε.Λ.Υ. νομίας της διοίκησης. 5 10 15 20 ΠεραιτέρωτοΔικαστήριο δε συμφώνησε πως ηΕ.Δ.Υ.έκαμε κα κήχρήση τηςδιακριτικήςτης εξουσίας μηπροάγονταςτον αιτητή απότην ημερομηνία λήψης τηςαπόφασηςτου Υπουργικού Συμ βουλίου. Γιατοναπλούστατο λόγο ότι η επαναπρόσληψήτου ήτανακριβώς στη θέση πουκατείχε,δηλαδή,Συμβούλου Β'. Και δεν μπορούσε μετοαντικειμενικό αυτό δεδομένο η αναδρομικό τηταναεκτείνεται καινακαλύπτει τοχρόνο εκείνο,όπωςζητήθηκε.Πέραν τούτου,ο ίδιος ο αιτητής υπέβαλε τηναίτηση του για προαγωγή,στις 14/12/
- Το ίδιοτοΥπουργικό Συμβούλιο δεν εί χε εξουσία ναπροάξει τον αιτητήστησυνδυασμένη θέση.Την αρ μοδιότητα προςτούτο έχει ηΕ.Δ.Υ.:Αρθρο 35
(2)(α)τουΝ.1/
- ΗυπόθεσηΚνπριανίδηςδενείναισυγκρίσιμη. Τοπραγματικότης υπόβαθροείναι εντελώς διαφορετικό. Ουπάλληλος είχε ασκήσει τακαθήκοντατηςθέσης στην οποίαείχε προαχθείγια4,5 χρόνια. Ούτε υφίσταται έγκυρος παραλληλισμός με οποιαδήποτε άλλη παράμετροτης υπόθεσης. Ηαπόφαση της Ε.Δ.Υ.εδώήταν λογικάδυνατήσταπλαίσιατων εξουσιών της. Καιδενπρέπει ναλη σμονείται ότιοβασικόςκανόναςείναιπωςοιπροαγωγές γίνονται με μελλοντική προοπτική. Και μόνο σεεξειδικευμένες περιπτώ σειςμπορεί ναδικαιολογείται ηαπόκλιση. 25 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Kyprianides v.Republic
(1965)3 C.LR.519, 30 Pierides v.Republic
(1985)3C.LR.1275, Βασιλείουv.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 1382. 35 Προσφυγή. 40 Προσφυγή εναντίον της νομιμότητας τηςημερομηνίας από την οποία τέθηκε σε ισχύ ηπροαγωγή τουστη συνδυασμένη θέση Σύμ βουλου ήΓενικού Προξένου Α ' στηδιπλωματικήυπηρεσία τηςΔημοκρατίας. /.Νικολάου για Ε. Μαρκίδου, για τον Αιτητή. Λ. Κουοοονμπά, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για την Καθ'ης η 1003 Πιερίόης ν.Ε.Δ.Υ.
(1996)αίτηση. Cur.adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ηεπίδικηαπόφασηέχειληφθεί στις 23/5/94.Ο 5 αιτητής προάχθηκε στη συνδυασμένη θέση Συμβούλου ή Γενικού ΠροξένουΑ'στηδιπλωματικήυπηρεσίατηςΔημοκρατίας.Ηπρο αγωγήέγινεκατ' εφαρμογήντης παραγράφου (α)τουαρθρ. 35
(2)των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων 1990 έως 1994 καιτωνπε ρίΔημόσιας Υπηρεσίας (Γενικών) Κανονισμών του 1991,πουδιέ- 10 πουντιςπροαγωγές μεταξύσυνδυασμένων θέσεωνήτάξεων. Στην απόφαση δόθηκε αναδρομική δύναμη από 1/11/93.Οαιτητήςδε στρέφεται κατάτης προαγωγής.Αμφισβητεί μόνο τη νομιμότητα τηςημερομηνίας απότην οποίατέθηκε σεισχύ. Είναιηουσίατης υπόθεσης τουότιη ορθήχρονικήαφετηρίαέπρεπεναήταντουλά- 15 χιστον η22/4/93 ήάλλη προγενέστερη χρονολογία. Ησύντομηαναδρομήστησταδιοδρομίατουαιτητή,θαφανερώ σει τααίτιατηςδιαφοράςκαιθαδιαγράψεισυνάματοπλέγματων περιστάσεων πουοδήγησανστηνκατάθεσητηςυπόκρίσηπροσφυ- 20 γης.Πρωτοδιορίστηκε στις 18/5/61 στηθέση ΓραμματέαΒ'καιαπό 1/5/65 κατέλαβε τη θέση Γραμματέα Α'. Την 1/12/71 διορίστηκε Σύμβουλος Β'.Τηθέση αυτήκατείχε μέχριτηναπόλυσητουαπότο Υπουργικό Συμβούλιο στις 31/1/80.Οαιτητήςείχεαποπεμφθεί με βάσητις διατάξειςτων αρθρ.6και7τουπερί Συντάξεων Νόμου, 25 Κεφ. 311, γιαλόγους δημοσίου συμφέροντος αναγόμενους στις δραστηριότητες του κατάτο πραξικόπημα.Οαιτητής βρισκόταν τότε στην τελευταία βαθμίδα της κλίμακας Α10,που αργότερα αναβαθμίστηκεσεΑΙ 1 καιΑ12 δυνάμειτωνδιατάξεωντωννόμων περί Προϋπολογισμού τωνετών 1981 και 1982 αντίστοιχα. 30 Ηαποπομπήτου αιτητήαπότηδημόσια υπηρεσίαανακλήθηκε από22/4/93 μενεώτερηαπόφασητουΥπουργικού Συμβουλίουτης ίδιας ημερομηνίας. Ηανακλητική πράξηχρησιμοποιεί τιςλέξεις "από σήμερα" στις οποίεςοαιτητήςβάσισε ένααπότακύριαεπι- 35 χειρήματάτουγιανα επιτύχει ακύρωσητηςεπίδικης απόφασης. Οαιτητήςεπέστρεψεστηθέσητουτην 1/11/
- Προηγήθηκεεπι στολή απότο Γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου ημερ. 6/10/93 στον αιτητήμέσωτωνδικηγόρωντουμετηνοποίατονκα- 40 λούσενααναλάβειτακαθήκοντατηςθέσης πουκατείχεόταντερ ματίστηκαν οιυπηρεσίες του απότηνπιοπάνωημερομηνία.Στις 14/12/93 οίδιοςζήτησε γραπτώςαπό τον ΠρόεδροτηςΕπιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας να προαχθεί στην επίδικη θέση εφόσον, 1004 4 Α.Α.Δ. 5 Πιερίδης ν.Ε.Δ.Υ. Νικήτας, Δ. όπως αναφέρει στην επιστολή του "ευρίσκομαι εις την θέση του Συμβούλου Β' απότου 1969 και εις το topscaleτης ιδίας θέσεως απότου 1974 και " Οαιτητήςδέχθηκετηνπροσφοράγιαπρο αγωγή,αλλάεπιφύλαξεταδικαιώματατουαναφορικάμετηνημερομηνία ισχύος της. Ας σημειωθεί περαιτέρωότι το θέματης αναδρομικότηταςτης προαγωγής απασχόλησε το Υπουργείο Εξωτερικών, που προτού προβεί σε σύσταση, πήρε γνωμάτευση απότο Γενικό Εισαγγελέα 10 της Δημοκρατίας, που διαβιβάστηκε στην Επιτροπή. Η σύσταση έγινε στις 11/3/94απότο Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου που βεβαίωσε πως συνέτρεχαν οι τρεις προϋποθέσεις που ήταν απα ραίτητεςγιατην άνοδοτουαιτητήστην επίδικηθέση. 15 Η πρώτη ενότητα επιχειρημάτων που ανέπτυξε ο δικηγόρος τουαιτητήέχειωςάξονατηθέσηότιη Επιτροπή,προσδιορίζοντας το χρόνο τηςπροαγωγής,άσκησε λανθασμένα τησχετική της δια κριτικήεξουσία. Ουσιαστικάη εισήγηση είναιπωςαυτήμπορούσε να πραγματοποιηθείοποτεδήποτε μεταξύ 1/8/74 καιτηςημερομη20 νιας της απόλυσης του την 31/1/
- Την 1/8/74είχε συμπληρώσει τηναπαιτούμενηπερίοδουπηρεσίαςγιατην ανέλιξη τουκαι ήταν μισθολογικά στο ανώτερο σημείο της Α
- Από τότε μέχρι την αποπομπήτουτην 31/1/80 εκτελούσετακαθήκονταΓενικούΠρο ξένου Β' ήΣυμβούλου Β' χωρίς νατύχειπροαγωγής. 25 Οι δικηγόροι του αιτητήπαραλλήλισαν την περίπτωση του με την υπόθεση Κνπριανίδηςν. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας
(1965)3 Α.Α.Δ. 519. Επίσης αναφέρθηκαν στο παρακάτω από σπασμααπόταΠορίσματαΝομολογίας του Σ.τ.Ε. 1929 έως 1959 30 στησελ. 358,γιαναπροωθήσουν τηνάποψηότι είναι επιτρεπτήη αναδρομικήπροαγωγήστην έκτασηπουηπαράλειψη διενέργειας τηςπροαγωγήςοφείλεται στηδιοίκηση: 35 "Η αναδρομικήόμως προαγωγή είναι επιτρεπτή οσάκις ενεργείται επί σκοπώ επανορθώσεως παρανομιών γενομένων εις βάροςυπαλλήλου εντωπαρελθόντι..." Οπωσδήποτε, όμως, όπως προχώρησε ο συλλογισμός, ο αιτητής έπρεπε να είχε προαχθεί απότην ημερομηνία τηςαπόφασης 40 τουΥπουργικού Συμβουλίου (22/4/93)πουηαπόλυσητουείχε αρ θεί. Και δεν ευσταθεί το αντεπιχείρημα της καθής πως ενήργησε μέσα στα όρια της διακριτικής της εξουσίας καθορίζοντας ανα δρομικήχρονολογία πουνασυμπίπτει μετοχρόνοπου επέστρεψε καιάρχισεναπροσφέρει υπηρεσίες. Οαιτητήςγιατην 6μηνηαυτή 1005 Νικήτας, Δ. Πιερίδης ν.Ε.Δ.Υ.
(1996)περίοδοκρατήθηκεμακρυάαπότακαθήκοντατηςθέσης χωρίς OLκήτουυπαιτιότητα.Έχειεπίσης λεχθεί OTLη επιστολή Οκτωβρίου 93- μετηνοποίαζητήθηκεαπότοναιτητήνααναλάβεικαθήκοντα από 1/11/93 -δενείναιεκτελεστήπράξη,αλλάπράξηεκτέλεσηςτης ανακλητικήςαπόφασης.Αυτόαποτελείαπάντησηστηθέσητηςκας Κουρσουμπά ότι ηπιο πάνωεπιστολή έχει εκτελεστό χαρακτήρα και έπρεπε ναείχεπροσβληθείανεξάρτητα. 5 Ένα άλλο επιχείρημα συνδέθηκε μετην εγκύκλιο αρ. 372 ημερ. 12/6/75 (Παράρτημα 9). Η εγκύκλιος ρύθμιζε τις προαγωγές σε 10 συνδυασμένη κλίμακα. Η παράγραφοςβ(Ι)πρόβλεπε πωςη προα γωγήσε τέτοιακλίμακα μπορούσε ναπραγματοποιηθείμόνοεφό σον ο υπάλληλος για ταδύοτελευταία χρόνια ήταναποδεδειγμέ να "εξαιρετικής αξίαςκαι ικανότητος". Καιηπαράγραφος(β)(ΙΙ) ότι σε οποιαδήποτεάλληπερίπτωση ο υπάλληλος έπρεπε να βρί- 15 σκεται στηνκορυφήτης μισθολογικής κλίμακαςκαινακριθείαπό κάθεάποψηαπότην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας κατάλληλος γιαπροαγωγή. Βεβαίωςοσυνήγορος υπέβαλεότι,κατάπαράβασητωνπιο πά- 20 νω διατάξεων,δεν κρίθηκε καθόλου ηκαταλληλότητα τουαιτητή για προαγωγή μετά τις 15/7/75.Συνεπώς ηΕ.Δ.Υ.όφειλεναεπα νορθώσει τηνπαράλειψηή παρανομία όπωςτηναποκάλεσε.Αυτό μπορούσε ναγίνει μόνο μετην πρόσδοση αναδρομικότηταςστην προαγωγήαπότότε. Ηθέσηπουπήρεο συνήγορος κατάτις διευ- 25 κρινίσεις προδίνει αντιφατικότητα.Παραπονέθηκεότιτην11/1/75 ο αιτητής κρίθηκε με την εγκύκλιο 372, που ήταν μεταγενέστερη. Αντιπαρατέθηκε πως τότε ήτανσε ισχύ - και με αυτήκρίθηκε -η εγκύκλιος αρ. 1387 ημερ. 6/4/57,παράρτημα
- Το παράρτημα9 ίσχυεαπότον Ιούνιο του 1975 μέχρι το
- Καικαταχωρήθηκε 30 γιαναδείξει, όπως είπεηκα Κουρσουμπά,πωςο αιτητήςδεθεω ρήθηκεκατάλληλος γιαπροαγωγήγιατηνπερίοδοεκείνημεβάση τηνεώτερη εγκύκλιο. Η άλλη ενότητα των δικανικών συλλογισμών του δικηγόρου 35 του αιτητήπεριστράφηκε γύρω απότο αρθρ. 6 τουΣυντάγματος και το αρθρ. 14της ΣύμβασηςτηςΡώμηςγιαταανθρώπινα δικαι ώματα,πουκυρώθηκε μετο ν. 39/62καιαποτελεί έτσιτμήματου εσωτερικού μας δικαίου.Έγινε επίκληση του άρθρου 14 σε συν δυασμό μετιςδιατάξειςτουαρθρ. 1 τουΠρωτοκόλλου 1 τηςΣύμ- 40 βάσης.Είναι γενικάη θέση τουαιτητήπωςπαραβιάστηκεη παρα πάνωδιάταξηγιατί"δεν έτυχεπροαγωγήςτο 1974 ότανπληρούσε όλα ταπροσόντα,καιδεν έτυχε αναδρομικήςπροαγωγήςούτε 19 χρόνια μετά,που αποκαταστάθηκεηνομιμότητα καιανακλήθηκε 1006 4 Α.Α.Δ. Πιερίδης ν.Ε.Δ.Υ. Νικήτας, Δ. ηπράξηκαι/ήαπόφασητερματισμού των υπηρεσιών του για λό γους δημοσίου συμφέροντος ". Για να αντιληφθούμε τη θέση της καθής είναι απαραίτητο να παραθέσουμε τα υπόλοιπα στοιχεία που συνθέτουν το ιστορικό της διένεξης. Στις 11/1/75 το Υπουργείο Εξωτερικών σύστησε 7 υπαλλήλους πουκατείχαντη θέσηΣυμβούλου Β' γιαπροαγωγήσε ΣύμβουλοΑ' οιοποίοικαιπροάχθηκαναπό 15/7/
- Οαιτητήςδε συστήθηκε. Ο λόγος γιαυτό ήταν η εκκρεμότητα υπόθεσης ενα10 ντίοντουγιαανυπακοήκαιάλλαπειθαρχικάπαραπτώματα.Οαιτητής αμφισβήτησε την απόφαση με την προσφυγή αρ. 60/76.Η απόφαση είναι δημοσιευμένη με τα στοιχεία Πιερίδηςν. Δημο κρατίας
(1985)3Α.Α.Δ.
- Η προσφυγήείχεαπορριφθεί. Κρί θηκε πωςο αιτητής απώλεσε το έννομο συμφέρον του γιαπροα15 γωγήγιαδύολόγους: ότι (α)απέσυρετημεταγενέστερη προσφυγή τουμεαρ.88/80πουστρεφότανκατάτηςνομιμότητας τηςαπόλυ σηςτουκαι(β)αποδέχθηκεοικειοθελώς σύνταξηπουυπολογίστη κεσύμφωνα μετηνπροϋπηρεσίατου. 5 20 25 Μεβάση ταστοιχεία αυτάδιατυπώθηκεη άποψηότιορθάοαιτητήςδεθεωρήθηκεκατάλληλος σεκανέναχρονικό σημείο απότον Αύγουστο του 1974 μέχριτονΙανουάριοτου
- Ηδικηγόροςτης καθής υπέβαλε ότι η εισήγηση για προαγωγή από22/4/93δεν ευ σταθεί.Ήδηαναφέρθηκαστοεπιχείρημαπουπρόβαλε. Περαιτέρω λέχθηκε ότι ηαρμοδιότηταγιαδιορισμό ήπροαγωγήανήκει,σύμ φωνα μετοαρθρ. 37τουν. 1/90 στην Ε.Δ.Υ. καιόχι στο Υπουργι κό Συμβούλιο, το οποίο απλώς διαβίβασετην απόφαση του στον ΠρόεδροτηςΕ.Δ.Υ. "γιαενημέρωση καιγιατιςδέουσες ενέργειες". 30 Καθοριστικόςπαράγωνγιατηνεπίλυσητουπροβλήματοςείναι ηπαραπάνω δικαστική απόφαση, θα υπομνήσω εδώ ότι αντικεί μενοτηςήτανηακύρωσητηςάρνησηςήπαράλειψηςτηςΕ.Δ.Υ.να προωθήσει τον αιτητή στην επίδικη θέση. Η απόφαση δέχθηκε, σύμφωναμεταπρολεγόμενα,ότιδενείχετέτοιο δικαίωμα.Απότο 35 παρακάτωαπόσπασματης απόφασης προκύπτει μεκαθαρότητα ότι δεν υπήρχε κανένα έρεισμα για τέτοια διεκδίκηση μέχρι την 31/1/
- Ούτε,παράλληλα, θαμπορούσε ναγίνεται λόγος γιααπο κατάστασητουυπαλλήλου εξαιτίαςπαρανομίαςτης διοίκησης: 40 "Moreover theapplicant inaccepting his pension as calculated on the basis of the salary emoluments pertaining to the position he held in the service without taking into account any possible increaseinsalarythrough thepromotion thathemighthavehadas claimed in the present recourse, was acting without any 1007 Νικήτας, Δ. Πιερίδης ν.Ε.Δ.Υ.
(1996)reservation and consequently depriving himself of any legitimate interest. Hewas thereby abandoning impliedly to say theleast,all otherclaims thathemight havehad,hadhestayedonintheservice. He,inotherwords,abandoned hislegitimate interest inthepresent recourse by stopping beingacivilservantwithout anyreservation. 5 There was indeed arecognition by him of this legal situation." Περαιτέρω δε συμφωνώ πως η Ε.Δ.Υ. έκαμε κακή χρήση της διακριτικής της εξουσίας μηπροάγονταςτον αιτητήαπότηνημε ρομηνία λήψης της απόφασηςτου Υπουργικού Συμβουλίου. Για 10 τοναπλούστατολόγο ότιηεπαναπρόσληψήτουήτανακριβώςστη θέσηπουκατείχε,δηλαδή,Συμβούλου Β'. Καιδεν μπορούσε μετο αντικειμενικό αυτόδεδομένο ηαναδρομικότηταναεκτείνεταικαι να καλύπτει το χρόνο εκείνο, όπως ζητήθηκε. Πέραν τούτου, ο ίδιος υπέβαλετην αίτησητουγιαπροαγωγή,όπως θαθυμόμαστε, 15 στις 14/12/93και ακολούθησε ηδιαδικασίαπου έχω περιγράψει. Τοίδιοτο Υπουργικό Συμβούλιο δεν είχε εξουσία ναπροάξειτον αιτητήστη συνδυασμένη θέση.Τηναρμοδιότηταπροςτούτο έχειη Ε.Δ.Υ.:αρθρ.35
(2)(α) τουν. 1/90. Βλέπε επίσης ΣτέλιοςΒασιλεί ου ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίαςμέσω ΕΛ.Υ.
(1990)3Α.Α.Δ.
- 20 ΗυπόθεσηΚυπριανίδηςδενείναι συγκρίσιμη. Τοπραγματικότης υπόβαθρο είναι εντελώς διαφορετικό:Ο υπάλληλος είχε ασκήσει τακαθήκοντατης θέσης στην οποίαείχε προαχθείγια4,5 χρόνια. Ούτευφίσταταιέγκυρος παραλληλισμός μεοποιαδήποτεάλληπα ράμετρο της υπόθεσης. Ηαπόφασητης ΕΛ.Υ. εδώ ήταν λογικά 25 δυνατήστα πλαίσια των εξουσιών της. Καιδεν πρέπει να λησμο νείταιότι οβασικός κανόναςείναι πωςοι προαγωγέςγίνονται με μελλοντική προοπτική. Και μόνο σε εξειδικευμένες περιπτώσεις μπορείναδικαιολογείταιηαπόκλιση:ΠορίσματαΝομολογίαςτου Σ.τ.Ε. 1929 έως 1959 σελ.
- 30 Το αρθρ. 6 του Συντάγματος εστιάζεται σε δυσμενείς διακρί σεις μεταξύτωνκοινοτήτων.Δεν έχει σχέσημετηνυπόθεση.Η πα ραβίασητου αρθρ. 14της Σύμβασης(πουέχει κάποια αντιστοιχία με το αρθρ. 28
(2)του Συντάγματος) δε συγκεκριμενοποιήθηκε. 35 Ενώ το αρθρ. 1του Πρωτοκόλλου 1ούτε από μόνο του ούτε σε συνδυασμό μετο αρθρ. 14δεφαίνεταινασυνδέεται μετηνπαρού σαπερίπτωση. Εν πάσηπεριπτώσει ηγενικότητα του ισχυρισμού τονκαθιστάανεπίδεκτοδικαστικής εκτίμησης. 40 Ηπροσφυγήαπορρίπτεται.Χωρίςέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται. Χωρίς έξοδα. 1008