(1996)30Απριλίου, 1996 [ΚΑΛΛΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΕΣΠΩ ΑΡΧΟΝΤΙΔΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝΚΥΠΡΟΥ, Καθ'ης ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 20/92) Προσφυγή βάσει τουΆρθρον 146τουΣυντάγματος—Λόγοι ακυρώσεως — Αναρμοδιότητα — Θεωρία και Επιστήμη — Έννοια και περιπτω σιολογία — Αναρμοδιότητα του εκδόσαντος τηνεπίδικηπράξηδιοι κητικού οργάνου στην κριθείσα περίπτωση — Αποφυγή περαιτέρω κρίσεωςτηςπράξης επί τηςουσίαςενόψειτηςεξ υπ' αρχής επανεξε- 5 τάσεως. Ηαιτήτριααποτάθηκεγιααύξησητωνπαρεχομένωνσεαυτήν πα ροχών ένεκααφυπηρετήσεως εν όψει νομοθετικής μεταβολήςπουεί χε μεσολαβήσει για να συναντήσει την άρνησητης καθ'ης ηαίτηση, 10 πουεκφράστηκεμέσωυπαλλήλουτης,τηνοποίακαιπροσέβαλεηαι τήτρια μετηνπροσφυγή. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισεότι: 15
- Ηαρμοδιότητασημαίνει άσκησηεξουσίας κατάνόμο καιόχι αυ θαίρετα.Ένεκατουλόγουτούτου,δηλαδήτηςαποφυγήςαυθαιρε σίας,ηεξουσία της Διοικητικής Λειτουργίας ασκείταιαπό τα όρ γανατης, ταοποίαοΝόμος(τυπικά ήουσιαστικά)κατέστησε αρ- 20 μόδια. Τοαρμόδιοόργανοδενμπορείναπαραιτηθείαπότηναρμοδιότη τα του ούτε να την τροποποιήσει, ούτε να τη μεταβιβάσει χωρίς ρητήεξουσιοδότηση τουΝόμου. 1080 25 4 Α.Α.Δ. 5 Αρχοντίδου v. Α.ΤΗ.Κ. Στηνκρινόμενη υπόθεση υπάρχει ρητή εξουσιοδότηση τουΝόμου γιατηνμεταβίβασητηςσυγκεκριμένης αρμοδιότηταςαπότηνΑρχή στο Γενικό Διευθυντή της Αρχής. Πράγματιη Αρχήμετηνπιο πά νωαπόφασητηςέχειμεταβιβάσειτηνσχετικήαρμοδιότητατηςστο Γενικό ΔιευθυντήτηςΑρχής. Ωστόσομέσαστο φάκελοτηςΔιοίκη σηςδενυπάρχειοποιαδήποτεαπόδειξηήέστω ένδειξη ότιη επίδι κηαπόφασηέχειληφθεί απότο Γενικό Διευθυντή.Υπάρχει μόνοη πιοπάνωένορκηδήλωσητουλειτουργού οοποίος είχευπογράψει τηνεπιστολή ηοποίαπεριείχε τηναπορριπτικήαπόφαση. 10 Πρέπει νατονισθεί ότι εδώ δεν αντιμετωπίζεται περίπτωση "δέ σμιας ενέργειας" γιατί μόνο "όταν ο κανόνας δικαίου δεσμεύει, επιτάσσων ήαπαγορεύωνορισμένηδιοικητική δράση"ηδημόσια διοίκηση είναιδέσμια απέναντιστο Νόμο.(Τάχος, σελ. 292). 15 Στην κρινόμενη υπόθεση δεν υπάρχει ιδιόχειρος υπογραφή της πράξεωςαπότοκατάΝόμοναρμόδιοόργανο-τον ΓενικόΔιευθυ ντή,ούτεκαισυντρέχουν οποιεσδήποτε εξαιρειτικές περιστάσεις. 20 Περαιτέρω η αξουσιοδότηση υπογραφής της πράξεως από τον Υποδιευθυντή ΕργατικώνΣχέσεων δενπροβλέπεται απότοΝόμο. Δεν ήτανεπομένως επιτρεπτήγιατίδενπρόκειταιγιαδέσμιαενέρ γεια. 25 Επομένως δενέχουντηρηθεί οικανόνεςτηςαρμοδιότητας. Η πα ράβαση τους συνιστά τον λόγοακυρώσεως γνωστό σαν "αναρμοδιότης τηςεκδούσης τηνπράξινδιοικητικήςαρχής". 30
- Επειδήτο επίδικο αίτημαθατύχει επανεξέτασης απότοαρμόδιο όργανο δεν θεωρείται σκόπιμο ναπαρατεθούντασυμπεράσματα του δικαστηρίου επί του λόγου ακυρώσεως πουσχετίζεται μετην ερμηνεία του Καν.7
(4)(α), γιατίη παράθεσητων συμπερασμάτων τουδυνατόνναεπηρεάσει τηνκρίση τουαρμοδίουοργάνου. 35 Ηπροσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. Προσφυγή. 40 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης Καθ' ης ηαίτηση με την οποίααπερρίφθητοαίτηματης αιτήτριαςγιατην αναθεώρηση των συνταξιοδοτικών της ωφελημάτων. Τ.Παπαδόπουλος, για την Αιτήτρια. 1081 Αοχοντίδου v.Α.ΤΗ.Κ.
(1996)Κ.Χ" Ιωάννου,γιατην Καθ' ηςη αίτηση. Cur. adv.wit. ΚΑΛΛΗΣ, Δ.: Η αιτήτρια ήτανυπάλληλος τηςκαθ'ηςηαίτηση 5 αρχής("η Αρχή"). Μεεπιστολή τηςημερ.31.7.1986προςτηνΑρχή ζήτησε όπως τηςεπιτραπεί "ν'αφυπηρετήσει ευδοκίμως από την Αρχή". Με επιστολή του ημερ.26.9.1986οΔιευθυντής Προσωπι κού τηςΑρχής πληροφόρησε την αιτήτριαότιμε"βάσητηνυπο παράγραφο (γ)τηςπάρα.
(7)τουΚαν. 10τωνΓενικών Κανόνι- 10 σμών Προσωπικού, είχε καταταγείστον πίνακατων"ευδοκίμως περατώσαντων την σταδιοδρομία τους", καιότι είχε εγκριθεί η αφυπηρέτησητης απότην 1.10.1986.Κατάτον χρόνο της αφυπηρέτησής τηςηαιτήτριαδενείχεσυμπληρωμένο τοπεντηκοστό έτος τηςηλικίας της.Κατ'εφαρμογήτου Καν.7
(4)(α)των περί Συντά- 15 ξεων Υπαλλήλων Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Κανονισμών του 1983 (Κ.Δ.Π. 124/83)τασυνταξιοδοτικά ωφελήματατης - σύ νταξηκαι εφάπαξποσό - παγοποιήθηκαν. Κρίθηκε ότιεδικαιούτοταπιοπάνωωφελήματα"απότην4ην 20 Ιανουαρίου, 1988, ημερομηνία συμπλήρωσης του πεντηκοστού έτους της ηλικίας της". Έτσι την 7.1.88ηΑρχήενέκρινε τηνπλη ρωμή"εφάπαξποσού£11,717.50καιμηνιαίασύνταξη£234.35από την4.1.1988". 25 Την 8.2.91δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημο κρατίας οιπερί Συντάξεων Υπαλλήλων Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Τροποποιητικοί)Κανονισμοί του 1991("Κ.Δ.Π.24/91"). Δυνάμει τουΚαν.5της Κ.Δ.Π.24/91 τροποποιήθηκεμεαναδρομι κή ισχύ,απότις31.12.1987,οΚαν.7
(1)(α)της Κ.Δ.Π. 124/83 κα- 30 τά τρόπο που "τόσο τοεφάπαξποσό όσο καιοι μηνιαίες συντά ξεις τηςΑιτήτριαςαυξάνονται". Μετά την πιοπάνωτροποποίησηηαιτήτριαζήτησε εφαρμογή της Κ.Δ.Π. 24/91 καιστηδική τηςπερίπτωση (βλ.επιστολή της 35 ημερ. 22.5.1991).Τοαίτημα τηςδεν έγινε δεκτό. Η απορριπτική απόφαση περιέχεται σε επιστολή του Υποδιευθυντή Εργατικών Σχέσεων προς τηναιτήτριαημερ. 31.10.
- Ηαιτήτρια μέσωτων δικηγόρων τηςζήτησε επανεξέτασητουαιτήματοςτης(βλ.επιστο λήτους ημερ.25.11.1991).Ηθέσητης Αρχής ήτανκαιπάλι απορ- 40 ριπτική. Ακολούθησε ηπαρούσαπροσφυγή μετην οποίαηαιτή τριαζητάτηνπιοκάτω θεραπεία: "(α)Δήλωση τουΣεβαστούΔικαστηρίουότιη πράξη ή/καιαπό1082 4 Α.Α.Δ. 5 Αρχοντίδου v.Α.ΤΗ.Κ. Καλλής, Δ. φάσητων Καθ'ωνηαίτησηηοποίακοινοποιήθηκε στην Αιτή τρια με επιστολή τουςημερ.31.10.1991καιμετηνοποίααπορ ρίφθηκεαίτηματης Αιτήτριας γιατην αναθεώρησητωνσυντα ξιοδοτικών της ωφελημάτων, είναι άκυρηκαι στερείται νόμιμουαποτελέσματος." Ένας απότους λόγους ακυρώσεως ήτανηαναρμοδιότητατου οργάνουτοοποίο είχεεκδόσει την επίδικηαπόφαση. 10 Οευπαίδευτοςσυνήγορος τηςαιτήτριαςέθεσετοζήτημαωςπιο κάτω στην γραπτήτουαγόρευση: Οι Καθ'ων η αίτηση αποτελούν οργανισμό δημοσίου δικαίου καιοιαρμοδιότητες και εξουσίες τους ασκούνται μέσω του Διοι15 κητικούΣυμβουλίου τους τοοποίον είναιτο μόνον αρμόδιονσώ μανα λαμβάνει αποφάσειςκαινα δεσμεύει τους Καθ'ων ηαίτη ση. Τονομοθετικό πλαίσιο κάτω από το οποίον ενεργούνκαι ασκούν δραστηριότητες OL Καθ'ωνηαίτησηαναφέρεταιστονπε ρί Υπηρεσίας Εσωτερικών Τηλεπικοινωνιών Νόμο, Κεφ. 302, 20 όπωςτροποποιήθηκε απότους Νόμους20/60,34/62,25/63, 54/77, 98/88 και21/
- 25 Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η επίδικη απόφαση λήφθηκε αναρμόδια καικατά νόσφιση εξουσίας από τον Υποδιευθυντή Εργατικών Σχέσεων τηςΑρχήςο οποίος υπογράφειτην επιστολή των Καθ'ων η αίτησηημερ.31.10.
- Το αίτηματης Αιτήτριας δεν τέθηκε ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου των Καθ*ωνη αίτησηγιαναμελετήσειτοθέμα,εκτι30 μήσεικαιερευνήσει ταγεγονότακαιτονόμοκαιγιαν' ασκήσει ως το μόνοαρμόδιοσώματηνδιακριτικήτουεξουσία. Είναιφανερό ότι απότοΔιοικητικό Συμβούλιο των Καθ'ων ηαίτηση δεν λή φθηκεκαμιάαπόφασηκαικατάσυνέπεια τοόργανοτοοποίοαπε φάσισε,απεφάσισεπαράνομακαικατάνόσφιση εξουσίας. 35 Ο ευπαίδευτοςσυνήγορος τηςΑρχής υποστήριξε: 40
(1)Δεν υπάρχεινόσφιση εξουσίας "διότι οκαν.21
(9)(α) δύναται να εξουσιοδοτή τονΓενικόν Διευθυντήν να κάμνει οτιδήποτε παρέχεται εξουσία υπό του Σχεδίου να γίνη υπό ήπρος την Αρχή".
(2)Δυνάμει του άρθρου 10Α
(1)του Νόμου ΚΕΦ. 302 (όπως τροποποιήθηκε) η Αρχή έχει εξουσία ναμεταβιβάζει (delegate)τιςεξουσίες τηςμεταξύάλλων καιειςτονΓενικόν Δι ευθυντήν. Έτσι με απόφαση της ημερομηνίας 25.6.91 εξουσιο1083 Καλλής, Δ. Αρχοντίδου ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1996)δότησε τον Γενικό Διευθυντή να ενεργεί για λογαρισμό της Αρχής μεβάσητον καν.21
(9)(α).
(3)Ηεπίδικηαπόφαση"ελήφθηυπό του Γενικού Διευθυντού της Αρχής και κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια την 31.10.91 με επι- 5 στολήτου Υποδιευθυντή Εργατικών Σχέσεων. Για το ότιήταν απόφαση του Γενικού Διευθυντού αν υπάρχει αμφισβήτηση μπορεί ναδοθήσχετικήμαρτυρία". Η Αρχήκαταχώρησε ένορκη δήλωση του λειτουργού που είχε 10 υπογράψει την απορριπτικήαπόφαση. Με την ένορκη εκείνηδή λωσηο πιο πάνωλειτουργός δήλωσε ότι "συμφωνεί και υιοθετεί τα γεγονότα" που αναφέρονταιστην γραπτή αγόρευση τουδικη γόρου της Αρχής ως ορθάκαιαληθινά.Περαιτέρωδήλωσε ταπιο κάτω: 15 "Πράγματι η επιστολή που υπογράφεται υπ' εμού ημερ. 31.10,91 (Τεκμ.5 στην ένσταση) καιπεριέχει την προσβαλλομέ νημετηνπροσφυγήαπόφασηεστάληυπ' εμούκατ' εντολήντου Γενικού Διευθυντή οοποίος έλαβεκαιτηναπόφασηπουπεριέ- 20 χεται στην επιστολήν." Ηθέσητου δικηγόρουτηςαιτήτριαςσεσχέσημετηνπιοπάνω ένορκη δήλωση, όπως έχειδιατυπωθεί απότον ευπαίδευτοσυνή γορο της,ήτανηπιοκάτω: 25 "Επειδή οκ. Χατζηιωάννου με έχει πληροφορήσει ότι τοθέμα για το οποίο καταχωρήθηκε εκ μέρους των Καθ' ων η ένορκη δήλωση δεν περιέχεται καθόλου στο διοικητικό φάκελο, ητυ χόν εκ μέρους μας καταχώρηση ένορκης δήλωσης μένει άνευ 30 αντικειμένου και υπό τας περιστάσεις δεν προτιθέμεθα να ασκήσουμε το δικαίωμα να καταχωρήσουμε δική μας ένορκη δήλωση γιαγεγονότα ταοποίαδενγνωρίζουμε προσωπικά." Η αρμοδιότητα σημαίνει άσκηση εξουσίας κατά νόμο και όχι 35 αυθαίρετα. Ένεκα του λόγου τούτου, δηλαδή της αποφυγήςαυ θαιρεσίας,ηεξουσία τηςΔιοικητικήςΛειτουργίας ασκείταιαπότα όργανα της,τα οποία ο Νόμος (τυπικάήουσιαστικά) κατέστησε αρμόδια. (Ελληνικό Διοικητικό Δίκαιο, Α. Ι. Τάχου, 4η έκδοση, σελ. 289). 40 Το αρμόδιο όργανο δεν μπορεί να παραιτηθεί από την αρμο διότητα του ούτε να την τροποποιήσει, ούτε να την μεταβιβάσει χωρίς ρητή εξουσιοδότηση του Νόμου. (Δαγτόγλου, Γενικό Διοι1084 4 Α.Α.Δ. Αρχοντίδου v.Α.ΤΗ.Κ. Καλλής, Δ. κητικό Δίκαιο, Τρίτη έκδοση, πάρα. 937,Π. Σπηλιωτόπουλου, Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου,6ηέκδοση,πάρα. 142). Στην κρινόμενη υπόθεση υπάρχει ρητή εξουσιοδότηση τουΝόμουγια την μεταβίβασητης συγκεκριμένης αρμοδιότητας απότην Αρχή στοΓενικόΔιευθυντήτηςΑρχής.ΠράγματιηΑρχήμετηνπιο πάνω απόφαση της έχει μεταβιβάσει την σχετική αρμοδιότητα της στο ΓενικόΔιευθυντή τηςΑρχής.Ωστόσομέσα στο φάκελοτης Δι οίκησης δεν υπάρχει οποιαδήποτε απόδειξη ή έστω ένδειξηότι η 10 επίδικη απόφαση έχει ληφθεί απότοΓενικό Διευθυντή. Υπάρχει μόνοηπιοπάνωένορκηδήλωσητουλειτουργού οοποίοςείχευπο γράψει την επιστολή ηοποίαπεριείχε την απορριπτική απόφαση. 5 Θαεξεταστεί λοιπόν κατάπόσοη επίδικηαπόφαση έχειληφθεί 15 σύμφωνα μετουςκανόνες αρμοδιότητας. ΣύμφωναμετοΔίκαιον τωνΔιοικητικών ΠράξεωντουΜιχ.Δ. Στασινόπουλου, σελ.214η"έγγραφος πράξις δέον να φέρει την υπογραφήν του εκδίδοντος αυτήν οργάνου,ως και την προσυπο20 γραφήντων οργάνων ταοποίαδέον,οσάκις ονόμος ορίζει τούτο, να προσυπογράφουν την πράξιν". Παρόλο ότισύμφωνα με τον Στασινόπουλο (πιοπάνω)σελ.214-215, είναι δυνατήηεξ αποστά σεως έγκριση τηςπράξεως "αιαρχαί αύται, διατυπώθησαν υπό τηνεπίδρασιντηςσταθμίσεως όλωςεξαιρετικών περιστάσεων, δεν 25 δύνανται να επεκταθώσι και επί πάσης άλλης διοικητικής αρχής. Όθεν παραμένει ο Κανών, ότι ηυπογραφήτης πράξεως δέον να είναι ιδιόχειρος, παρέκκλισις δ' από τουκανόνος τούτουδύναται ναγίνη δεκτή εις όλως εξαιρετικός περιστάσεις, ως επί ανωτέρας βίας". 30 Ο Δαγτόγλου (πιο πάνω),πάρα. 94 (α)-(γ),πραγματεύεται ως πιο κάτωτο ζήτηματηςυπογραφής: 35 40 "Ενώ η εντολή δίνεται απόέναόργανο στο άλλο,η εξουσιοδότησηυπογραφής είναι μια έννοια που αναφέρεται αποκλειστι κά σε συγκεκριμένους υπαλλήλους και στην πράξη της υπο γραφής.Δεν έχεικαμιάσχέση μετην ματαβίβαση αρμοδιότητας ούτε είναικατ' ανάγκη(ανκαιόταναφοράφορέαάλλουοργά νουμπορεί ναυποκρύπτει)εντολή υπότηνανωτέρω έννοια. Οι κατ' αυτόντον τρόπο υπογραφόμενες πράξεις θεωρούνταιως πράξεις τουεξουσιοδοτήσαντος οργάνου,το οποίο μπορεί άλ λωστεπάντοτε ναυπογράψει το ίδιο,και ανδεντο προβλέπει ρητώς ο νόμος. Η εξουσιοδότηση υπογραφής προβλέπεται με ρικές φορές ρητώς από τον νόμο, οοποίος και της δίνει διά1085 Καλλής,Δ. Αρχοντίδου ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1996)φορα ονόματα. Επί σιωπής του νόμου η εξουσιοδότηση υπο γραφής δεν είναι επιτρεπτή, εκτός εάν πρόκειται για δέσμια ενέργεια. Δεν έχει σχέση, τέλος, μετην έννοια της μεταβιβάσεως ήεντο- 5 λήςήαναπλήρωσητουκωλυόμενου φορέατουαρμόδιουοργάνου. (Κατά συνεκδοχή, αλλά και με κίνδυνο συγχύσεως γίνεται συχνά λόγος για αναπλήρωσητουοργάνου).Νόμιμη είναι μόνο εφόσον τηνπροβλέπει ονόμος. Κατάτηνανάπτυξητων συλλογικώνδιοι κητικών οργάνων θα εξεταστούν τα ειδικά ζητήματαπου θέτει η 10 αναπλήρωσημελώντους. Η τήρηση των κανόνων αρμοδιότητας ερευνάται αυτεπαγγέλ τως απότο Συμβούλιο της Επικρατείας, ηδεπαράβασητους συ νιστάτον λόγο ακυρώσεως 'αναρμοδιότηςτης εκδούσης την πρά- 15 ξιν διοικητικήςαρχής'." Παρόμοιαείναικαιηπροσέγγιση του Επ.Π.Σπηλιωτόπουλου (πιο πάνω)στην πάρα. 144: 20 "Διαφορετικήαπότημεταβίβασητηςαρμοδιότηταςείναιη πα ροχήεξουσιοδότησης απόέναόργανο,μεειδικήπράξητου (ΣΕ 135/1991), σε άλλο όργανο, συνήθως ιεραρχικά υφιστάμενο του, να υπογράφει αντί αυτού και με εντολή του ορισμένες πράξεις. Είναιη λεγόμενη εξουσιοδότηση υπογραφής.OLπρά- 25 ξειςαυτές,ανκαιφέρουντηνυπογραφήτου εξουσιοδοτημένου οργάνου, θεωρούνται πράξεις του οργάνου που έδωσε την εξουσιοδότηση (ΣΕ4478/1987).Καιηεξουσιοδότηση τηςυπο γραφής πρέπει να επιτρέπεται από τις διατάξεις πουκαθορί ζουν την αρμοδιότητατου εξουσιοδοτούντος οργάνου (π.χ.Ν. 30 1943/1991άρθρο 7
(1)). Ηδε πράξημε την οποίαπαρέχεταιη εξουσιοδότηση υπογραφής έχει επίσης κανονιστικό χαρακτή ρα. Εξάλλου, όταν παρέχεται εξουσιοδότηση υπογραφής,δεν αποκλείεται, τις πράξεις που θα μπορούσε να υπογράψει το εξουσιοδοτημένο όργανο να τις υπογράψει το ίδιο το όργανο 35 πουέχειπαράσχειτην εξουσιοδότηση." Πρέπει να τονισθεί ότι εδώ δεν αντιμετωπίζουμε περίπτωση "δέσμιας ενέργειας" γιατί μόνο "όταν οκανόναςδικαίουδεσμεύ ει, επιτάσσων ήαπαγορεύωνορισμένηδιοικητική δράση"ηδημό- 40 σια διοίκηση είναι δέσμια απέναντιστο Νόμο.(Τάχος,πιοπάνω, σελ. 292). Στηνκρινόμενη υπόθεσηδενυπάρχει ιδιόχειρος υπογραφήτης 1086 4 Α.Α.Δ. Αρχοντίδου ν.Α.ΤΗ.Κ. Καλλής, Δ. πράξεως απότο κατά Νόμον αρμόδιο όργανο - τον ΓενικόΔιευ θυντή, ούτε καισυντρέχουν οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστά σεις. (Βλ. Στασινόπουλο,πιο πάνω). Περαιτέρωη εξουσιοδότηση υπογραφής της πράξεως απότον Υποδιευθυντή Εργατικών Σχέ5 σεωνδενπροβλέπεταιαπότοΝόμο.Δενήτανεπομένως επιτρεπτή γιατί δεν πρόκειταιγιαδέσμια ενέργεια. (Βλ. Δαγτόγλου, πιο πά νω).Επομένως δεν έχουν τηρηθείοικανόνεςτηςαρμοδιότητας. Η παράβασητους συνιστά τον λόγοακυρώσεως γνωστό σαν"αναρ μοδιότης της εκδούσης τηνπράξινδιοικητικής αρχής".(Βλ. Δαγ10 τόγλου,πιοπάνω). Επειδήτοεπίδικοαίτημαθατύχει επανεξέτασης απότοαρμό διο όργανο δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τα συμπεράσματα μουεπίτουλόγου ακυρώσεως πουσχετίζεται μετηνερμηνείατου 15 Καν. 7
(4)(α),γιατίη παράθεσητωνσυμπερασμάτων μουδυνατόν να επηρεάσει τηνκρίση τουαρμοδίου οργάνου. Ηεπίδικηαπόφαση ακυρώνεται μεέξοδαταοποίαθαυπολο γισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν απότο Δικα20 στήριο. Η επίδικηαπόφασηακυρώνεταιμε έξοδα. 1087