(1996)10Μαΐου, 1996 [ΚΑΛΛΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΛΕΝΗ ΖΕΒΛΑΡΗ, Αιτήτρια, ν. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ'ης ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 347/94) Συνταγματικό Δίκαιο — Αρχή της ισότητας — Αρθρο 28 τον Συντάγμα τος — Ηαποκρυσταλλωμένη ερμηνεία τον από τηνομολογία— Δι δάγματα της επιστήμης — Ανόμοια μεταχείριση των ανόμοιωνστην κριθείσαπερίπτωση χωρίςκαμία αδικία ή αυθαιρεσία. 5 Διορισμοί/Προαγωγές — Προσόντα — Η αρχήπου υπαγορεύει τηναι τιολόγηση ως προς παραγνώρισηυποψηφίου με υψηλότερα προσό ντα — Εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις όπου προβλέπεταιπλεο νέκτημα. 10 Προσφυγήβάσει τουΆρθρον 146τουΣυντάγματος — Αιτητικό — Αιτη τικό προσφυγής κατά διορισμούπου ζητούσε ακύρωση της άρνησης διορισμού τουαιτητήαντί τηςακύρωσης τονδιορισμούτωνενδιαφε ρομένωνμερών — Κρίθηκεότι ικανοποιούσετις προϋποθέσεις του Αρθρου 146.1 τουΣυντάγματος. 15 Η αιτήτριαπροσέφυγε κατά τουδιορισμού τωνενδιαφερομένων μερών στην θέση Γραφέα2ηςτάξεωςο οποίοςκαιήτανπροϊόν επα νεξέτασης λόγω προηγηθείσαςακυρωτικής απόφασης. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφά σισεότι: 1. Είναιπρόδηλοότι ηΑ.Η.Κ. έχει εφαρμόσειτιςπρόνοιεςτουσχε δίου υπηρεσίας,εν προκειμένω. Ησχετική απόφασητης δεν πά- 25 σχει μεοποιοδήποτετρόπο.Ωστόσο τοΔικαστήριοεξετάζεικατά 1172 4 Α.Α.Δ. Ζεβλάρη v. Α.Η.Κ. \ πόσοη ρύθμιση πουέχειγίνειμετοσχέδιο υπηρεσίας παραβιάζει μεοποιοδήποτε τρόποτην αρχήτης ισότητας ηοποίακατοχυρώ νεται απότο Αρθρο28 τουΣυντάγματος. 5 Ηκλασσική διατύπωση των αρχών που διέπουν τον δικαστικό έλεγχοτηςσυνταγματικής αρχήςτηςισότηταςέχειγίνειστηνυπό θεσηΔημοκρατία ν. Αρακιάνκαι Αλλων
(1972)3Α.Α.Δ. 294,298, 299,
- 10 Στην κρινόμενη υπόθεση, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του σχεδίου υπηρεσίας, επρόκειτο για "ανόμοια μεταχείριση των ανόμοιων". Λαμβάνονται υπόψη οι αρχές που διέπουν το δικα στικόέλεγχοτηςσυνταγματικήςαρχήςτηςισότηταςσε συνάρτηση μεταπραγματικάδεδομένατωνδυοπεριπτώσεων. Κρίνεται ότιη ανόμοιαμεταχείριση δενήταν"άδικοςή αυθαίρετος". Ήταν εύλο γος γιατί ήταν ανάλογη προς την υφιστάμενη ανομοιότητα και ανταποκρίνετο προς ταπραγματικά δεδομένα της συγκεκριμένης ανομοιότητας.Ήταν εύλογοοι απόφοιτοι Σχολών Μέσης Εκπαί δευσης ναυποβληθούν σεγραπτέςκαι προφορικές εξετάσεις ενώ οι απόφοιτοιΠανεπιστημίου μόνοσεπροφορικές.Η διαφοροποί ησηήτανεύλογηλόγω των ψηλών ακαδημαϊκώνπροσόντων των τελευταίων. 15 20 25 30 35 40
- Ηαρχήηοποίαυπαγορεύειτηναιτιολόγηση σεσχέσημεπαραγνώρισηυποψηφίου πουκατέχει ψηλά προσόντα έχει εφαρμογή μόνο στις περιπτώσεις όπου το σχετικό προσόν αποτελεί πλεονέκτημα δυνάμειτουσχεδίου υπηρεσίας.Όταν τοσχετικό προσόν δεναπο τελείπλεονέκτημα, δυνάμει του σχεδίου υπηρεσίας,δεν απαιτείται ειδικήαιτιολογία γιατηνπαραγνώρισητουυποψηφίουπουτο κατέχει. Έχει δενομολογηθεί ότιδενέχεικαθοριστικήσημασία. Από τηστιγμήπουτοσχέδιο υπηρεσίαςκαθιστάυποψήφιουςγια τη συγκεκριμένη θέσητόσο τους κατόχους πανεπιστημιακού δι πλώματος όσο και τους απόφοιτους Σχολών Μέσης Παιδείαςτο πανεπιστημιακόδίπλωμαδεν μπορεί απόμόνοτουναδίνει οποι οδήποτεπροβάδισμαστον κάτοχοτου. Οι διεκδικήσεις τωνυπο ψηφίων πρέπει να αξιολογούνται με βάση το σύνολο των κριτη ρίωνπουσυνθέτουν τηνκαταλληλότητατουςγιαδιορισμό καιόχι με βάσημόνο τοκριτήριο των προσόντων. Απόδοση μεγάληςβαρυτηταςστο πανεπιστημιακόδίπλωμαθαέθετετουςυποψήφιους απόφοιτους Σχολών Μέσης Παιδείας υπόκαθεστώς άνισης μετα χείρισης. Δεν ήτανκατάσυνέπεια απαραίτητηηαιτιολόγηση της παραγνώρισης τηςαιτήτριας. 1173 Ζεβλάρηv.Α.Η.Κ.
(1996)3. Το Δικαστήριο πραγματεύθηκε σε συντομία την εισήγηση τηςευπαίδευτηςσυνηγόρουτηςΑ.Η.Κ. μετηνοποίαζητάαπόρριψητης προσφυγής επειδήηαιτήτριαζητάτην ακύρωσητης άρνησηςτης Α.Η.Κ.νατηςπροσφέρει τηνεπίδικηθέση, ενώδενζητάακύρωση της πράξης διορισμού των ενδιαφερομένων μερών. Η εισήγηση 5 βασίζεται πάνωστην υπόθεσηΧ"Χαμπή ν. Δημοκρατίας. Παρό λο ότιηαιτούμενηθεραπεία δενέχει διατυπωθείμετονπλέονκα τάλληλο τρόπο εν τούτοις ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του Αρθρου 146.1 του Συντάγματος. ΗυπόθεσηΧ"Χαμπή (πιο πά νω)διακρίνεταιλόγω τωνγεγονότων της. 10 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 Republic v.Arakian a.o.
(1972)3 C.L.R. 294, Tourpeki v.Republic
(1973)3C.L.R. 592, 20 Μυλωνάς v.A.TH.K.
(1995)4Α.Α.Δ. 851, Ηλιάδης v.Χριστοφή
(1991)3ΑΛΛ. 25, Hadjiloannou v.Republic
(1983)3 C.L.R. 1041, 25 Χ"Χαμπής v.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 1947. Προσφυγή, Προσφυγή εναντίον της απόφασης Αρχής Ηλεκτρισμού Κΰ- 30 πρου με την οποία διορίσθηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Γραφέα 2ης Τάξης αντί η αιτήτρια. Α. Παπαχαραλάμπους, γιατην Αιτήτρια. 35 Κακονλλή για Γ. Κακογιάννη, για την Καθ'ης ηαίτηση. Cur. adv. vult. ΚΑΛΛΗΣ, Δ.: Το Ανώτατο Δικαστήριο -με μονομελή σύνθεση 40 - μετά από προσφυγή της αιτήτριας ακύρωσε την απόφαση της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου ("Α.Η.Κ.") με ημερ. 6.8.92 με την οποία τα 16 ενδιαφερόμενα μέρη είχαν διορισθεί στη θέση Γραφέα 2ας τάξεως (βλ. Υπόθεση 772/92). Ο λόγος ακυρώσεως, σύμφωνα 1174 4 Α.Α.Δ. Ζεβλάρη ν.Λ.U.K. Καλλής, Δ. μετηναπόφασηστην προσφυγή772/92, ήτανη "έλλειψη τωνπρα κτικών ως προς το αποτέλεσμα των προσωπικών συνεντεύξεων ενώπιον της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής, ηοποίακαθιστά ανέ φικτοτον δικαστικό έλεγχο". 5 Μετάτην πιο πάνω απόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου να ακυρώσει τους διορισμούς των 16 Γραφέων2ας Τάξεως που έγι ναν την 1.10.1992,η Συμβουλευτική Υπεπιτροπή της Αρχής για ΘέματαΠροσωπικούσυνήλθε στις5 και8Νοεμβρίου 1993 μεσκο10 πόναπροβείεκνέουσεπροσωπικέςσυνεντεύξεις, τόσομετους 16 Γραφείς που ακυρώθηκε ο διορισμός τους, όσο και με τουςυπό λοιπους
(34)υποψηφίουςπουείχανπροσωπικήσυνέντευξη μετην Υπεπιτροπή της Αρχής το 1992, για να επιλέξει τους καταλληλό τερουςκαιναυποβάλειεισήγηση στην ολομέλεια τηςΑρχήςγιατο 15 διορισμό τους. Στη συνεδρία παρακάθησεκαι ο Αρχιμηχανικός και Γενικός Διευθυντής. Τα Μέλη της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής της Αρχής έθεσαν σε κάθε ένα απότους 37 υποψηφίους που προσήλθαν στην προ20 σωπική συνέντευξη αριθμό ερωτήσεων αναφορικά με τατυπικά προσόντα, την ακαδημαϊκήτους μόρφωση/κατάρτιση καθώςκαι μεθέματαπουσχετίζονται μετακαθήκοντατηςθέσηςαυτής,όπως αυτάαναφέρονταιστο Σχέδιο Υπηρεσίας. 25 Η ΣυμβουλευτικήΥπεπιτροπή στηδιαμόρφωσηκρίσης γιατους υποψηφίους,έλαβευπόψητηςταπροσόντα,τηναξίακαιικανότη τατωνυποψηφίωνκαιτηναπόδοσητουςκατάτηνπροσωπικήσυ νέντευξη, (προσωπικότητα, ετοιμότητα απάντησης,καθαρότητα και σαφήνεια έκφρασης,γενική ευστροφία πνεύματος και τηνορ30 θότητατωναπαντήσεωνστις ερωτήσεις πουτους υποβλήθηκαν). Το αποτέλεσμα της προφορικής συνέντευξης έχεικαταγραφεί ξεχωριστά για τον κάθεένα απότους υποψηφίους.Φαίνεταιστο Παράρτημα Βτης ένστασης. Σεσχέσημετηναιτήτριαέχουνκατα35 γραφείταπιο κάτω: 40 "Χρειάσθηκε κάποιαβοήθεια για να καθορίσει επακριβώς το ρόλο και την αποστολή της Αρχής. Γνώριζε πως λειτουργεί ηΑρχήως ΗμικρατικόςΟργανισμός. Λίγο ασαφήςσχετικά με τις επενδύσεις των πλεονασμάτων της Αρχήςκαιγιατον τρό πο που γίνεται ο δανεισμός της Αρχής από ξένους Οργανι σμούς. Δεν γνώριζε τις επίσημες γλώσσες της ΚυπριακήςΔη μοκρατίας. 1175 Καλλής,Δ. Ζεβλάρη ν.Α.Η.Κ.
(1996)Φαίνεται ευχάριστος χαρακτήραςμεκαλήπροσωπικότητα. Διαπιστώνεται ότι θααντιμετωπίσει πρόβληματυχόν απασχό λησης της εκτός Λευκωσίας." Μετάτησυνέντευξη ακολούθησε το πιοκάτωπρακτικό: 5 'Τα Μέλη της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής παρατήρησαν ότικατάτησυνέντευξη οιπιοκάτω 16υποψήφιοι,πουακυρώ θηκε ο διορισμός τους, έδωσαν πολύ ικανοποιητικές απαντή σεις στις ερωτήσεις πουτους υποβλήθηκανκαιγενικά απέδει- 10 ξαν ότι υπερτερούν ένταντι των υπολοίπων υποψηφίων που προσήλθαν στησυνέντευξη, κρίνονται ωςοι πλέον κατάλληλοι για διορισμό στη θέση του Γραφέα2αςΤάξεως και υποβάλλε ται εισήγηση στην Αρχήγια το διορισμό τους απότην ημερο μηνίατηςαρχικήςτουςπρόσληψης." 15 ΜετάτηνπιοπάνωσύστασητηςΣυμβουλευτικής Υπεπιτροπής τοθέμαεξετάστηκε από τοΔιοικητικό ΣυμβούλιοτηςΑρχής κατά τησυνεδρίαση του ημερ.22.2.94.Το Διοικητικό Συμβούλιο αφού μελέτησεταπρακτικά "συνεδριάσεων της Συμβουλευτικής Υπεπι- 20 τροπήςτης ΑρχήςγιαΘέματαΠροσωπικού πουέγιναν στις 5και 8.11.1993"αποφάσισε όπως τα ενδιαφερόμενα μέρη "διοριστούν στη θέση Γραφέα 2ας Τάξεως από την ημερομηνία της αρχικής τουςπρόσληψης (1.10.1992). 25 Ακολούθησεηπαρούσαπροσφυγή μετηνοποίαηαιτήτρια ζη τάτην πιοκάτω θεραπεία: "Α. Απόφαση του Δικατηρίου πουναακυρώνει τηνπροσβαλ λόμενηδιοικητικήπράξη της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου 30 ημερομηνίας 7.3.1994μετηνοποίααρνήθηκανναπροσφέ ρουνστηναιτήτριατηθέσηΓραφέα2ηςΤάξηςηοποίαπροσεφέρθη σεάτομαπουφαίνονταιστον κατάλογο Α." Ηαιτήτριαέχειεπιδιώξει τηνακύρωσητηςεπίδικηςαπόφασης 35 γιατους πιοκάτω λόγους:
(1)Το αποτέλεσμα της προφορικής συνέντευξης δεν έχεικα ταγραφεί και κατ' επέκταση ο δικαστικός έλεγχος είναι ανέφικτος.
(2)Δεν τηρήθηκε ενιαίο μέτρο κρίσεως.
(3)ΗΑ.Η.Κ. δεν έχειαιτιολογήσει τογεγονός ότιπροτιμήθη1176 40 4Λ.Λ.Λ. Ζεβλάρη ν.Α.Η.Κ. Καλλής, Δ. καν μερικάαπό ταενδιαφερόμενα μέρηταοποίαδενήταν πτυχιούχοι,αντίναπροτιμηθείη αιτήτριαπουήτανπτυχι ούχος. 5 Ποώτος λόνος ακυοώσεακ - Ηκαταγοαωήτων αποτελεσμάτων τηςπoocDooικήc συνεντεύξεως. Φαίνεταιαπό τοενώπιον μουυλικό (βλ.Παράρτημα10τηςέν στασης)ότιτααποτελέσματατηςπροφορικήςσυνέντευξης τουκα10 θενός από τους υποψηφίους έχουν καταγραφεί πλήρως. Επομέ νωςοσχετικός λόγος ακυρώσεως στερείται πραγματικούερείσμα τοςκαιδεν μπορείναπετύχει. Δεύτεορς λόγος ακυρώσεως - Μπτιίοηοη ενιαίου μέτοου κοίσεως. 15 Ο πιοπάνωλόγος ακυρώσεως έχεισανέρεισμα τογεγονός ότι OL πτυχιούχοι αιτητέςκλήθηκαν σε προφορική συνέντευξη ενώ οι απόφοιτοι Σχολών Μέσης Παιδείαςκλήθηκαν να παρακαθήσουν σεγραπτές εξετάσεις. Ήταν ηεισήγηση του ευπαίδευτου συνήγο20 ρου της αιτήτριας ότι η διάκριση εκείνη έθεσε τους υποψηφίους "κάτω από διαφορετικό βαθμό δυσκολίας για την πλήρωση των δημοσιευθέντων θέσεων με αποτέλεσμα να τηρούνται δυο μέτρα και δυοσταθμά". 25 30 Σύμφωναμετασχετικάσχέδιαυπηρεσίαςτααπαιτούμεναπρο σόντατηςεπίδικηςθέσης είναι: "1 (α) Πανεπιστημιακόδίπλωμαή τίτλος ή ισότιμο ακαδημαϊ κό προσόν σε κατάλληλο κατά την κρίση της Αρχήςθέμα και επιτυχίασε προφορική συνέντευξη. ή 35 (β) Απολυτήριο Αναγνωρισμένης Σχολής ΜέσηςΕκπαίδευσης,και Επιτυχίασε γραπτέςκαιπροφορικές εξετάσεις της Αρχής." Ο σχετικός λόγος ακυρώσεως θαεξεταστεί υπότοφωςτουπιο πάνωπραγματικού υπόβαθρου. 40 Είναι πρόδηλο από το ενώπιον μου υλικό ότι η Α.Η.Κ. έχει εφαρμόσειτιςπρόνοιεςτουσχεδίου υπηρεσίας.Η σχετικήαπόφα σητηςδεν πάσχει μεοποιοδήποτετρόπο.Ωστόσοθα προχωρήσω να εξετάσω κατάπόσο ηρύθμιση πουέχειγίνει μετο σχέδιουπη1177 Καλλής, Δ. Ζεβλάρη ν.Α.Η.Κ.
(1996)ρεσίας παραβιάζειμεοποιοδήποτε τρόποτηναρχή της ισότηταςη οποία κατοχυρώνεται απότοάρθρο28 τουΣυντάγματος. Ηκλασσική διατύπωσητωναρχώνπουδιέπουν τον δικαστικό έλεγχοτης συνταγματικής αρχήςτης ισότητας έχειγίνει στηνυπό- 5 θέσηΔημοκρατία ν. Αρακιάνκαι Άλλων
(1972)3Α.Α.Δ. 294, 298, 299, 300. Τιςπαραθέτω:
(1)"Ίσοι ενώπιον του Νόμου" στο άρθρο 28.1 του Συντάγματος δεν μεταδίδει την έννοια της ακριβούς αριθμητικής ισότητας 10 αλλάδιασφαλίζει μόνο εναντίον τωναυθαίρετωνδιαφοροποι ήσεων και δεν αποκλείει εύλογες διακρίσεις οι οποίες πρέπει ναγίνουν λόγωτης ιδιάζουσας φύσεως τωνπραγμάτων.
(2)Ηαρχήτης ισότητας συνεπάγεται την ίσηή όμοια μεταχείριση 15 "πάντων των υπόταςαυτάςσυνθήκας τελούντων".
(3)"Ουδόλως προκύπτει παραβίασιςτης αρχής της ισότητος και ως εκ τούτου ακυρότης των προσβαλλόμενων πράξεων, εφ' όσον πρόκειται περί ρυθμίσεων σχέσεων τελουσών υπό διά- 20 φόρους πραγματικός συνθήκας, αίτινες δεν αποκλείουν ανο μοιομορφίας εν τω διακανομισμώ αυτών". Σεσχέσημετηναρχήτηςισότητας οΑριστόβουλοςΙ.Μάνεσης, στο σύγγραμμα του Συνταγματική Θεωρία και Πράξη,σελ. 320, 25 321,σημειώνει ταακόλουθα: " εις το πλαίσιον των φιλελευθέρων πολιτευμάτων καιτων κοινωνικών διαφορισμών της εποχής μας,η συνταγματικώςκατοχυρουμένη ισότης τουνόμουνοείταιήδηωςαναλογικήισότης 30 (βλ.καιΣβώλον - Βλάχον, ενθ' αν.σ.94 επ.,Θ.Τσάτσον,εν Θεμ. ΞΕ' σ. 281). Τούτο σημαίνει ότι 'ίση ρύθμισις' υφίσταται - είτε εις πρόσωπαείτεεις πράγματαείτεειςσχέσειςείτεεις καταστά σεις αφορά αύτη - όταν ενεργήται: α) ομοία μεταχείρισις των ομοίων, β)ανόμοια μεταχείρισης των ανόμοιων. Των ανόμοιων 35 περιπτώσεων ομοία μεταχείρισις δεν αποτελεί 'ίσην ρύθμισιν'. Ηομοίαμεταχείρισις, διάναείναι 'ίση',προϋποθέτει ομοιότητα των υπό ρύθμισιν θεμάτων. Συνεπώς ο δικαστής, ελέγχων την υπότουνομοθέτου τήρησιν τηςσυνταγματικής αρχήςτης ισότη τος,οφείλειναερευνάανυφίσταταιπράγματιομοιότης τωνυπό 40 ρύθμισιν θεμάτων. Προς τούτο δε,πρέπει να αποβλέπη εις τας ουσιώδεις αυτών ιδιότητας και βάσει τούτων να εκτιμά την εκάστοτε αντικειμενικήν ύπαρξιν ομοιότητος ή ανομοιότητος. 1178 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ζεβλάρη ν. Α.Η.Κ. Καλλής, Δ. Περαιτέρω,όσοναφοράειδικώτεροντηνανομοίαν μεταχείρισιν ανόμοιωνπεριπτώσεων,πρέπεινασημειωθεί ότιαύτηδεναρκεί απλώς να μηείναι 'αυθαίρετος'ή *άδικος'(οι όροι αυτοί είναι απρόσφοροιδιότιείναιεπιδεκτικοίυποκειμενικών εκτιμήσεων) πρέπειναείναιεύλογος. Εύλογος δεείναιενπροκειμένω η ανά λογοςπροςτηνυφιστάμενηνανομοιότηταρύθμισις,η αντιστοι χούσα δηλαδή προς ταεκάστοτε,κατάτόπονκαι χρόνον,αντι κειμενικά δεδομένα. Η ανόμοια μεταχείρισις, διά να συνιστά 'ίσην ρύθμισιν',προϋποθέτει μενανομοιότητατωνυπόρύθμισιν θεμάτων,ητοιαύτηόμωςπρουπόθεσις είναιαναγκαία,αλλ' όχι και επαρκής.Διότι οιαδήποτε διάφορος ρύθμισις συγκεκριμέ νων διαφορετικών περιπτώσεων δεν σημαίνει οπωσδήποτε 'ίσην ρύθμισιν'. Ηδιάφοροςρύθμισις τότε μόνον είναισύμφω νος προς την ισότητα,όταν ανταποκρίνεταικαικαθ' ο μέτρον ανταποκρίνεταιπροςταπραγματικάδεδομένατης συγκεκριμέ νηςανομοιότητος.Οδικαστήςελέγχωντηνεκμέρουςτουνομο θέτουτήρησιν του αρθρ. 3.1 Συντ.,δεν θαθεώρηση ως σύμφωνον προς την διά τρυ άρθρουτούτου θεσπιζομένην αρχήν της ισότητος,οιουδήποτεπεριεχομένου διάφορρνμεταχείρισιν διαφορετικών περιπτώσεων,αλλάμόνον εκείνην,ηοποίαείναιδι καιολογημένη,ήτοιεκείνην ειδικώς την ρύθμισιν,ηοποίαευλό γως αντιστοιχεί προςτηνσυγκεκριμενην ανομοιότητατωνυπό ρύθμισιν θεμάτων.Τούτο δεν σημαίνει ότι ο δικαστήςδικαιού ται ναελέγχητην σκοπιμότητα της,ένεκατης υφιστάμενης συγκεκριμένης ανομοιότητος,κατ' ανόμοιον τρόπον μεταχειρίσε ωςειδικώνπεριπτώσεων εκμέρουςτουνομοθέτου.Οδικαστής, αφούερευνήσηκαιδιαπίστωση τηνανπκειμενικήν ύπαρξιντης ανομοιότητος,δικαιούταικαιυποχρεούταιναεξέτασηπεραιτέ ρω απλώς και μόνον αν ο νομοθέτης συνήγαγεν εκ της συγκεκριμένης ανομοιότητος καιεθέσπισερύθμισιν, όχι αφηρημένως διάφορον,αλλάρύθμισιντηςοποίαςτοπεριεχόμενον αντιστοι χείκαιανταποκρίνεταιπροςταουσιώδηεννοιολογικά στοιχεία τασυγκροτούντα τηνανομοιότητατηςσυγκεκριμένης περιπτώ σεως (πρβλ. Θ. Τσάτσον, εν Θέμ.ΞΕ' σ.281). Ηανόμοια μεταχείρισις,διάναθεωρηθή'ίση',προϋποθέτειόχι μόνονανομοιό τητατωνυπόρύθμισινθεμάτων,αλλάκαιρύθμισιν ευθέωςανάλογον, τελούσαν εν αλληλουχία προς την συγκεκριμενην ανο μοιότητα.Μόνονυπ'αυτήντηνέννοιανηανόμοια μεταχείρισις ανόμοιων θεμάτων δεν αποτελεί κατ' ακριβολογίαν 'άνισον', αλλά,αντιθέτως,σύμφωνον προς το άρθρ.3.1 Συντ. 'ίσην ρύθ μισιν'." Σεσχέσημετηδιενέργειατουδικαστικούελέγχουγιατηνεκμέ ρουςτουνομοθέτητήρησητηςσυνταγματικήςαρχήςτηςισότητας, 1179 Καλλής, Δ. Ζεβλάρη v. Α.Η.Κ.
(1996)υπό την αναλογική της πάντοτε έννοια, τονίζει τα πιο κάτω στη σελ. 322: "α)Οδικαστής οφείλει ναμηλησμονήότιηάσκησιςτηςνομο θετικής λειτουργίας είναι,ως εκτηςφύσεως της,περισσότερον 5 ελευθέρα ή η των άλλων πολιτειακών λειτουργιών (πρβλ. W. Jellinek, Gesetz, Gesetzesanwendung und Zweckmassigkeitserwagung, 1913, σ.190). Ο νομοθέτης δικαιούται συνε πώς να κινήται με διακριτικήν ευχέρειαν εντός ευρέων πλαι σίων κατάτηνεκτιμησιν τηςομοιότητος ή μητωνυπόρύθμισιν 10 θεμάτωνκαικατάτην θέσπισιν 'ίσης ρυθμίσεως'(πρβλ. καιΣΕ ολομ. 2098/53Θέμ. ΞΕ'σ.280, ΣΕολομ. 526/1955,Δικαιοσύνη 1955, σ.666,ΣΕ2097/1956 ΕΔΔ 1957 σ.25).Δεν κωλύεται λοι πόν,κατ'αρχήν, να ρυθμίζηκατάτρόπον διάφορονπροσωπι κόςή πραγματικόςσχέσειςήκαταστάσεις,αιοποίαιδιαφέρουν 15 ουσιωδώς καικατά ιδιότηταςαντικειμενικώς υφκπάμενας(βλ. ανωτέρω §3),καιδήενόψει των εκάστοτεκοινωνικών, οικονο μικών, τοπικών ή άλλων συνθηκών. Δύναται να θεσπίζη δια κρίσεις καιδιαστολάς,πάντοτεόμως υπότηνπρρυπόθεσιν ότι αύται είναι εύλογος με άλλας λέξεις - αρμόζει δε εδώκαλύτε- 20 ρον ηαρνητική διατύπωσις - υπό την πρρυπόθεσιν ότι δενθα είναιτόσον αδικαιολόγητοι,ώστενααντίκεινταιπροφανώςεις την αρχήντης ίσότητος." Στηνκρινόμενη υπόθεση,όπωςπροκύπτει απότοπεριεχόμενο 25 του σχεδίου υπηρεσίας, επρόκειτο για "ανόμοια μεταχείριση των ανόμοιων". Ααμβάνωυπόψημουτις αρχέςπουδιέπουντονδικα στικό έλεγχοτηςσυνταγματικήςαρχήςτης ισότηταςσε συνάρτηση με τα πραγματικάδεδομένα των δυρ περιπτώσεων. Κρίνω ότι η ανόμοια μεταχείριση δενήταν"άδικσςή αυθαίρετος".Ήταν εύλο- 30 γος γιατί ήταν ανάλογη προς την υφιστάμενη ανομοιότητα και ανταποκρίνετοπρος ταπραγματικά δεδομένα της συγκεκριμένης ανομοιότητας.Θεωρώ ότιήτανεύλογο οι απόφοιτοιΣχολών Μέ σης Εκπαίδευσης ναυποβληθούν σε γραπτέςκαιπροφορικέςεξε τάσεις ενώ οι απόφοιτοι Πανεπιστημίου μόνο σε προφορικές. Η 35 διαφοροποίησηήτανεύλογη λόγω των ψηλών ακαδημαϊκών προ σόντων των τελευταίων. Ακολουθείπως οσχετικός λόγοςακυρώ σεως δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Τοίτος λόγος ακυοώσεως - Μη αιτιολόγηση του γεγονότος ότι 40 προτιμήθηκαν αερικά από τα ενδιαφερόμενα ιιέοη τα οποία δεν ήταν πτυχιούχοι αντί ηαιττΥτοια πουήτανπτυχιούχος. Ηαρχήηοποίαυπαγορεύειτηναιτιολόγηση σεσχέση μεπαρα1180 4 Α.Α.Δ. Ζεβλάρη ν. Α.Η.Κ. Καλλής, Δ. γνώριση υποψηφίου που κατέχει ψηλά προσόντα έχει εφαρμογή μόνο στις περιπτώσεις όπουτο σχετικό προσόν αποτελεί πλεονέ κτημαδυνάμειτουσχεδίου υπηρεσίας(Βλ. Τονρπέκην.Δημοκρα«aff
(1973)3Α.Α.Δ.592καιΜυλωνάς ν.Α.ΎΗ.Κ.
(1995)4Α.Α.Δ. 5 851).Όταν το σχετικό προσόνδεναποτελεί πλεονέκτημα,δυνάμει του σχεδίου υπηρεσίας,δεναπαιτείταιειδική αιτιολογία για την παραγνώρισητουυποψηφίουπουτοκατέχει.Έχει δε νομολογηθεί ότιδενέχει καθοριστική σημασία. (Βλ.Ηλιάδης ν. Χριστοφή
(1991)3Α.Α.Δ.25,39καιΧ" Ιωάννου ν.Δημοκρατίας
(1983)3 10 Α.Α.Δ. 1041,αποφάσεις ολομέλειας). Από τηστιγμήπουτοσχέδιο υπηρεσίας καθιστάυποψήφιους γιατησυγκεκριμένη θέσητόσστουςκατόχρυςπανεπιστημιακρύδι πλώματος όσοκαι τους απόφοιτους Σχολών Μέσης Παιδείας το 15 πανεπιστημιακόδίπλωμαδεν μπορεί απόμόνο τουναδίνει οποι οδήποτε προβάδισμαστον κάτοχο του. Οιδιεκδικήσεις των υπο ψηφίων πρέπει νααξιολογούνται μεβάσητοσύνολο των κριτη ρίων πουσυνθέτουν τηνκαταλληλότητατουςγιαδιορισμό και όχι μεβάση μόνοτοκριτήριοτωνπρρσόντων.Απόδοσημεγάληςβαρύ20 τητας στοπανεπιστημιακό δίπλωμα θαέθετε τους υποψήφιους απόφοιτους Σχολών Μέσης Παιδείας υπόκαθεστώς άνισης μετα χείρισης. Δενήταν απαραίτητηηαιτιολόγηση τηςπαραγνώρισης τηςαιτήτριας.Οσχετικός λόγοςακυρώσεωςδενμπορείναπετύχει. 25 Πριντελειώσωθαπραγματευθώσεσυντομία τηνεισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου τηςΑ.Η.Κ. μετηνοποίαζητάαπόρριψη της προσφυγής επειδή ηαιτήτριαζητάτην ακύρωση τηςάρνησης τηςΑ.Η.Κ.νατηςπροσφέρει τηνεπίδικηθέση,ενώδενζητάακύ ρωσητης πράξης διορισμού των ενδιαφερομένων μερών. Ηεισή30 γησηβασίζεται πάνω στην υπόθεση Χ" Χαμπήςν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 1947. Αφούεξέτασα προσεκτικά την εισήγηση θε ωρώότι παρόλοότι ηαιτούμενη θεραπείαδεν έχειδιατυπωθεί με τον πλέον κατάλληλο τρόπο εντούτοις ικανοποιεί τις προϋποθέ σεις του άρθρου 146.1τουΣυντάγματος.Ηυπόθεση Χ"Χαμπή 35 (πιοπάνω)διακρίνεταιλόγωτων γεγονότων της.Ησχετική εισή γηση δεν μπορεί ναπετύχει. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται. Καμιάδιαταγήγιαταέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1181