(1996)13 Μαΐου, 1996 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 146 ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ DICRAN OUZOUNIAN, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 996/94) Κοινωνικές Ασφαλίσεις — Παροχή Σύνταξης — Δεν υπόκειται σε πα ραγραφή — Οι περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Παροχές) Κανονι σμοί του 1992 εκδόθηκαν κατ' εξουσιοδότηση του Άρθρον 73 του N.4I/S0 και όχι του Άρθρον 60 — Το Άρθρο 60 εν πάση περιπτώσει δεν παρέχει εξουσία για θέσπιση Κανονισμών για παραγραφή τον δι- 5 καιώματος σύνταξης. Με την προσφυγή του αυτήο αιτητής προσέβαλε την απόφαση για χορήγηση σύνταξης σε αυτόν από 27/3/94 αντί από 1/1/93, που συ μπλήρωσε την καθορισμένη ηλικία για σύνταξη. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: Η αιτιολογία της απόφασης,που είναι η επίδικη, βασίζεται στις 15 διατάξεις του Κανονισμού 3των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Πα ροχές) Κανονισμών του 1992, σύμφωνα μετις οποίες ηαίτησηγιασύ νταξη γήρατος υποβάλλεται μέσα σε 3 μήνες από την ημέρα για την οποία απαιτείταιηχορήγηση της. 20 Μια άλλη,παρεμπίπτουσαπρόταση, του δικηγόρου της Δημοκρα τίας ήτανότι σύμφωνα με το Αρθρο 60, εδάφιο 1 του Νόμου, εφόσον ο αιχητής δεν υπέβαλε εμπρόθεσμα την αίτηση του για σύνταξη γήρα1182 4Α.Α.Δ. Ouzounian ν. Δημοκρατίας τος,απώλεσε εξ ολοκλήρου το δικαίωματου σ' αυτή. 5 10 15 20 Ο δικηγόρος του αιτητή προτείνει πως ο επίδικος Κανονισμός 3
(5)είναι ultraviresτωνδιατάξεωντουΝ.41/80.Επικαλείταιδεπρος υποστήριξη της θέσης του σχετική απόφαση συναδέλφου δικαστή (βλέπε υπόθεσηΝίκοςΑγαπίου ν. Δημοκρατίας, 6.10.95). Το Δικαστήριο δε συμφώνησε πως με αυτήτηδιάταξη παρέχεται εξουσία θέσπισης κανονισμού πουναπροβλέπει την παραγραφήτου βασικούωφελήματος τηςσύνταξης,πουσύμφωνα μετοΝόμο, δικαι ούταιοπολίτης. Ηάποψητου ενδυναμώνεται καιαπότο γεγονός πωςοι υπόκρί ση Κανονισμοί του 1992, θεσπίστηκαν, όπως στον τίτλο τουςαναφερεταιδυνάμει τουΑρθρου 73,καιόχι του60,τουΝόμου. Κρίνεται επομένως πωςοεπίδικος Κανονισμός δενρυθμίζει ο,τιδήποτεδυνάμει τουΑρθρου 60 τουΝόμου,που ενπάσηπεριπτώσει, και επί της ουσίας του ζητήματος,δεν παρέχει εξουσία γιατη θέσπισηκανονισμού μετονοποίοναπαραγράφονταιωφελήματαπουπρο βλέπονται στις, καθόλα κοινωνικού περιεχομένου, διατάξεις του Ν.41/80. Ηπροσφνγήεπιτυγχάνει με£150έξοδα. 25 Αναφερόμενη υπόθεση: Αγαπίον ν.Δημοκρατίας
(1995)4Α.Α.Δ.
- 30 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτων Καθ' ων ηαίτηση με την οποία εγκρίθηκε ηπαροχήσύνταξης γήρατος απότις 27.3.94 αντί από την 1.1.
- 35 Χρ. Κληρίδης, για τον Αιτητή. Α. Χριστόφορου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ων ηαίτηση. 40 Cur. adv. wit. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής συμπλήρωσε την καθορισμένη από τον περί, Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμο, Ν.41/80,ηλικία για 1183 ΑρτεμίδΠζ,Δ. Ouzounian ν. Δημοκρατίας
(1996)σύνταξηγήρατοςαπό 1.1.93. Υπέβαλε όμως τησχετική αίτησηγια να του καταβάλλεταιστις 27.6.94και το αρμόδιοτμήμα ενέκρινε την παροχήτης από27.3.94.Ηαιτιολογία της απόφασης,πουεί ναιηεπίδικη,βασίζεταιστις διατάξειςτου Κανονισμού 3τωνπε ρί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Παροχές) Κανονισμών του 1992, σύμφωνα με τις οποίες ηαίτησηγια σύνταξη γήρατος υποβάλλε ται μέσα σε 3 μήνες από τηνημέραγιατηνοποίααπαιτείται η χο ρήγηση της. Συναφώς,ηπαράγραφος 5 του Κανονισμού έχει ως εξής: 5 10 "Η παράλειψηυποβολήςαίτησης μέσα στην προθεσμίαπου προβλέπει ο Κανονισμός αυτόςγια τις παροχέςπου αναφέρο νται στις υποπαραγράφουςβ,γκαιδτηςπαραγράφου2,συνε πάγεταιπαραγραφήτουδικαιώματοςγιατηνπαροχήγιαοποι αδήποτεμέραγιατηνοποίανεξέπνευσε ηπροθεσμίαυποβολής 15 αιτήσεως". Ο δικηγόρος της Δημοκρατίας εισηγείται πως η επίδικη από φασηευνοεί τον αιτητή,μιαςκαιτουχορηγήθηκε σύνταξη 3μήνες αναδρομικά, ενώ θα μπορούσε, βάσει της πιο πάνωπαραγράφου 20 του Κανονισμού 3,ναάρχιζεηπληρωμήτης από27.3.94.Στη συ νέχεια θα αναφερθώκαι σε μια άλλη, παρεμπίπτουσα πρόταση, του δικηγόρου της Δημοκρατίας ότι δηλαδή,και σύμφωνα με το άρθρο 60, εδάφιο 1 του Νόμου, εφόσον ο αιτητής δεν υπέβαλε εμπρόθεσμα την αίτηση του για σύνταξη γήρατος, απώλεσε εξ 25 ολοκλήρου το δικαίωματουσ' αυτή. Ο δικηγόρος τουαιτητήπροτείνει πωςο επίδικος Κανονισμός 3
(5)είναι ultra vires των διατάξεων του Ν.41/80. Επικαλείται δε προς υποστήριξη της θέσης του σχετική απόφαση συναδέλφου δι- 30 καστή (βλέπε υπόθεση Νίκος Αγαπίου ν. Δημοκρατίας
(1995)4 Α.Α.Δ.2075).ΟδικηγόροςτηςΔημοκρατίαςανέφερεπωςέχειεφε σιβληθεί ηαπόφασητούτη.Όμως, δεν επανέλαβεενώπιον μουτη θέση που υποστήριξε σε εκείνη την υπόθεση. Εδώ,εισηγείται πως ο επίδικος κανονισμός θεσπίστηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρ- 35 θρου 60 του Νόμου,καιόχι του73,πουήταντοαντικείμενο στην υπόθεση Αγαπίου. Θα εξετάσω λοιπόν το ζήτημα από την αυστηρή σκοπιά που έχεισυζητηθεί.Τοάρθρο60τουΝόμουακολουθεί: 60.-
(1)Το δικαίωμα εις οιανδήποτε παροχήν ήρτηται εκ της προς τούτο υποβολής αιτήσεως, Κανονισμοί δε θέλουσι προ βλέψειπερίτηςπροθεσμίαςυποβολήςτωναιτήσεων,τωνπερι1184 40 4 Λ.Α.Δ. 5 Ouzounian v.Δημοκρατίας Αοτεμίόης, Δ. στάσεων υφ' αςητοιαύτηπροθεσμίαπαρατείνεται,τουτρόπου υποβολής αιτήσεως καιτων περιστάσεων υφ' αςείτευπεβλήθη αίτησις είτε μή,το προς λήψιν παροχής δικαίωμα απόλλυται λόγωπαραλείψεωςήκαθυστερήσεως ειςτην ενέργειαν ήτηνείσπραξιντηςπληρωμής. Οιτέσσεριςπρώτεςγραμμέςτουάρθρου πουτελειώνουν μετις λέξεις " του τρόπου υποβολής αιτήσεως" δεν παρέχουνοποια δήποτε εξουσία για θέσπιση κανονιστικής διάταξηςπου ναπρο10 βλέπει τηνπαραγραφήτουδικαιώματοςγια σύνταξη. Εκείνοπου διαλαμβάνεται,σ' αυτό το μέρος του άρθρου,είναι ότι η παροχή τηςσύνταξης εξαρτάταιαπότηνπροηγούμενη υποβολήαιτήσεως. Εναπόκειταιδηλαδήστον δικαιούχοναυποβάλει αίτημα, προφα νώς με τααπαραίτητα δικαιολογητικά,για ναχορηγηθούν σ' αυ15 τόνταωφελήματατου.Γίνεται επίσηςπρόβλεψηαναφορικάμετις χρονικές προθεσμίες υποβολής των αιτήσεων, με ευχέρεια παρά τασηςκαιτηντυπικήδιαδικασίαυποβολής τους. Ηδυσκολία στην ερμηνεία του άρθρουπροκύπτει απότιςδια20 τάξειςπουέπονται.KaLτούτογιατί,κατάτηνταπεινήμουάποψη, δεν μεταδίδεταιορθάτοοποιοδήποτενόημασκοπεί να μεταδώσει ηγλώσσατουάρθρου.Υπογραμμίζω τηδιάταξηπου εφαρμόζεται στην απώλειατουδικαιώματος"λόγωπαραλείψεως τικαθυστερή σεως EICτην ενέονειαν ή την είσποα£ιντηςπληοωυτΊς."γιανα6ιε25 ρωτηθώ,πώςείναι δυνατόοδικαιούχοςναχάνειτοωφέληματου λόγω παραλείψεως ή καθυστερήσεως της πληρωμής, δεδομένου ότι η παράλειψη ή η καθυστέρηση στην ενέργεια της πληρωμής μπορεί ναγίνειμόνον απότοαρμόδιοκυβερνητικόΤμήμα. 30 Απομένειηφράση"τοδικαίωμααπόλλυταιλόγωμηείσπραξης της πληρωμής". Εχοντας υπόψιν το περιεχόμενο ολοκλήρου του άρθρου,που ανέλυσα πιο πάνω,βρίσκω το μέρος τούτο αόριστο καιασαφές.Δεν συμφωνώ,ως εκτούτου,πως μεαυτή τηδιάταξη παρέχεται εξουσία θέσπισης κανονισμού που να προβλέπει την 35 παραγραφήτουβασικούωφελήματοςτηςσύνταξης,πουσύμφωνα μετοΝόμο, δικαιούταιο πολίτης. Η άποψη μου ενδυναμώνεται και απότο γεγονός πως οι υπό κρίση Κανονισμοί του 1992, θεσπίστηκαν, όπως στον τίτλο τους 40 αναφέρεται, δυνάμει του άρθρου73,καιόχι του 60,τουΝόμου. Κρίνω επομένως πωςοεπίδικοςκανονισμός δενρυθμίζει ο,τιδήποτεδυνάμειτουάρθρου60τουΝόμου,πουενπάση περιπτώ σει,καιεπί της ουσίας τουζητήματος,δεν παρέχει εξουσία γιατη 1185 Αρτεμίδης, Δ. Ouzounian ν.Δημοκρατίας
(1996)θέσπιση κανονισμού μετον οποίοναπαραγράφονταιωφελήματα πουπροβλέπονται στις,καθόλακοινωνικού περιεχομένου, διατά ξειςτουΝ.41/80. Ηπροσφυγή γίνεται αποδεκτή. Ηεπίδικη απόφασηακύρωνε- 5 ται με£150 έξοδαυπέρτουαιτητή. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει με £150 έξοδα. 1186