4Α.Α.Δ. 17 Μαΐου, 1996 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ Μ Ε Τ Ο Α Ρ Θ Ρ Ο 146 Τ Ο Υ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ Ε Υ Θ Υ Μ Ι Ο ς Κ Λ Ε Ά Ν Θ Ο Υ ς ΚΑΙ ΆΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ης η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 11/95) 5 10 15 20 25 ΠροσφυγήβάσειτουΆρθρου 146τουΣυντάγματος—Λόγοιακυρώσεως — Έλλειψηαιτιολογίας και δέουσαςέρευνας — Ειδικά η επίκληση παραβάσεωςουσιαστικήςδιατάξεως νόμουμε ισχυρισμόπερί αυθαι ρεσίαςκαι ανισοτήτωνκατά τομισθολογικόδιαχωρισμό κατηγοριών υπαλλήλων τηςΑ.ΤΗ.Κ. — Κανέναςλόγοςακυρώσεωςδενθεμελιώ θηκε. Οι αιτητές προσέφυγαν κατά του απορριπτικού αποτελέσματος της επανεξέτασης τουαιτήματοςτους για μισθολογική εξίσωσητους μετους υπαλλήλους τουΤεχνικού Προσωπικού των καθ' ων ηαίτη σηεπικαλούμενοι ότιη εργασίαπουπαρέχεταιαπόαυτούςείναιισά ξια μεεκείνη των μελών τουΤεχνικούΠροσωπικού. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή αποφάσισεότι: 1. Ο ισχυρισμός για αυθαίρετο διαχωρισμό του Προσωπικού της Αρχής σε κατηγορίεςσε σχέσημετις οποίες,χωρίς εκτουΝόμου εξουσιοδότηση, προσφέρθηκεδιαφορετικός μισθός δεντεκμηριώνεται. Οι Κανονισμοί 4 και 8 διαχωρίζουν το προσωπικό κατά κατηγορίεςκαιειδικότηταενώ,όπωςορθάεισηγούνται οικαθ'ων ηαίτηση,ο Κανονισμός 57 προνοεί πως "το εκάστοτε ισχύον μι σθολόγιο τουπροσωπικούτηςΑρχήςκαταρτίζεταικαιεγκρίνεται υπό τουΔιοικητικού Συμβουλίου αυτής". Θαμπορούσε ναπροστεθεί πωςκαιο Κανονισμός 15τον οποίο επικαλέστηκαν οιαιτητές,προνοεί στην παράγραφο 3πωςτοεκάστοτε ισχύον σύστη- 1229 Κλεάνθους κ.ά. ν. Α.Τ.ΗΚ.
(1996)μακαι το ύψος των μισθών καθορίζεται απότο Διοικητικό Συμ βούλιο ενώ στην παράγραφο
(4)αναφέρεταιπως"εν εκάστωβαθμώ,εις πάσαςταςκατηγορίαςτου προσωπικού καθορίζονταιμι σθολογικές βαθμίδες..." 5
- Η προσβαλλόμενη απόφαση εξηγεί για ποιους ακριβώς λόγους απορρίφθηκετοαίτημα. Στηρίζεταιστηδιαπίστωσηπως,απότην έρευνα που διεξάχθηκε,υπάρχειδιαφοράστην αξίατης εργασίας που προσφέρουν οι αιτητές σε σύγκριση μεεκείνη των μελώντου Τεχνικού Προσωπικού. Τααποτελέσματατηςέρευναςβρίσκονται 10 στα έγγραφα που κατατέθηκαν,παραπέμπει σ' αυτάη προσβαλ λόμενηαπόφασηκαι ο ισχυρισμός πως είναι αναιτιολόγητη δεν ευσταθεί. Προκύπτειαπότοπεριεχόμενο τωνεγγράφωνπως,αντίθεταπρος 15 τον ισχυρισμό των αιτητών, διεξάχθηκε έρευνα με αντικείμενο ακριβώςτην εργασία πουπρόσφεραν οι εμπλεκόμενοι υπάλληλοι της Αρχής.
- Οι αιτητέςδενασχολήθηκαν μετοπεριεχόμενο των εκθέσεων που 20 συντάχθηκαν εν προκειμένω ή των απόψεων που εκφράστηκαν και ο ισχυρισμός τους για πλάνηπαρέμεινε αόριστος καιαναπόδεικτος. Επίσης δεν έχει τεκμηριωθεί, με αναφοράσε οτιδήποτε το συγκεκριμένο ο ισχυρισμός τους ότι προσφέρουν εργασία αξίας ίσης προς την εργασία των υπαλλήλων του Τεχνικού Προ σωπικού ηδε αντίληψη τους πως δε διεξήχθη έρευνα αντιστρα- 25 τεύεται ταγραπτά κείμενα. Τελικά καιημομφήγια μερολοψία σε βάρος τους δεν έχει στοιχειθετηθεί και το δικαστήριο κατέληξε πωςοι προταθέντες λόγοιακυρότηταςδενείναι βάσιμοι. Η προσφυγή απορρίπτεταιμεέξοδα. 30 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Κλεάνθους και Άλλοι ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου
(1991)4 ΑΛΛ. 2971, 35 Ρ.Ι.Κ. ν.Καραγιώργη&Άλλων
(1991)3AAA 159. Προσφυγή* 40 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλί ου της ΑΗΚ με την οποία απορρίφθηκετο αίτηματων αιτητών οι οποίοι ανήκουν στο Διοικητικό και Οικονομικό Προσαχτακό κα1230 4 Α.Α.Δ. Κλεάνθους κ.ά. ν. Λ.Τ.ΗΚ. θώςκαιστοΠροσωπικόΕκμεταλλεύσεως γιαισομιθίαμετουςσυ ναδέλφουςτουςτουΤεχνικούΠροσωπικού. Χρ. Χριστοφίδης, γιατους Αιτητές. 5 Κ. Χ"Ια)άννου,γιατην Καθ*ηςη αίτηση. Cur.adv. vult. 10 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Με απόφαση του Διοικητικού Συμ βουλίουτηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρουημερομηνίας 19 Ιου λίου 1994 απορρίφθηκετο αίτηματων αιτητών - υπαλλήλων της Αρχής που ανήκουν στο Διοικητικό και Οικονομικό Προσωπικό όπωςκαιστο Προσωπικό Εκμεταλλεύσεως, για ισομισθία μετους 15 συναδέλφους τους τουΤεχνικούΠροσωπικού. 20 25 30 35 40 Τοαίτημαείχευποβληθεί στις 31 Αυγούστου 1988 και ασκήθη καν ως τώρα άλλες τρεις προσφυγές. Η προσφυγή 193/89αφο ρούσεστην παράλειψητων καθ' ων ηαίτησηνααπαντήσουν. Λήφθηκε απορριπτική απόφαση στις 16 Φεβρουαρίου 1989 και οι επιπτώσεις από την εξέλιξη στο πλαίσιο της προσφυγής 977/89 που ακολούθησε, προεκτείνονται ώστενα επιδρούν και στηνπα ρούσαδιαδικασία.ΤοΔικαστήριο αποφάσισετότεότιηαπόρριψη τουαιτήματοςγιαισομισθία ήτανεκτελεστήδιοικητικήπράξηκαι ότιοιαιτητέςείχανέννομο συμφέρον στηνπροσβολήτης.(Βλ. Ευ θύμιοςΚλεάνθους καιΆλλοι ν.ΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου
(1991)4 Α.Α.Δ.2971). Ενόψει αυτήςτης διαπίστωσης,συναινούντων και των καθ' ων ηαίτηση,ηαπόφαση ακυρώθηκελόγω πα ράνομης σύνθεσης του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής, κατά τααποφασισθένταστην υπόθεση Ρ.Ι.Κ. ν.Καραγιωργη &Άλλων
(1991)3Α.Α.Δ. 159.Όπωςαναφέρουνοι καθ'ωνη αίτηση, η προ σβαλλόμενη απόφασηστην παρούσαπροσφυγήείναιτοαποτέλε σμα της επανεξέτασης του θέματος με βάσητο νομικό καιπραγ ματικόκαθεστώς τηςπρώτηςαπόφασης. Δεν έχουν εγερθεί εκνέου,προφανώςως δεδικασμένες για τους σκοπούς τηςπαρούσας προσφυγής,ενστάσεις σε σχέσηπρος την εκτελεστότητα της πρά ξης ή τηνομιμοποίηση τωναιτητώνκαι,πάνωσ' αυτήτηβάση, θα εξετάσω τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν. Στα έγγραφαπου επισυνάφθηκαν περιλαμβάνεται και αντίγραφο της Προσφυγής 975/92 ηοποίαόμως δεν συσχετίσθηκε προςταεπίδικαζητήματα. Με πρωτοβουλία των αιτητών ετοιμάστηκε λεπτομερής συ γκριτικός πίνακαςπροςτεκμηρίωση τηςανισομισθίας μεταξύτων αιτητών και των μελώντουΤεχνικού Προσωπικού.Οι καθ' ων η 1231 Κωνσταντινίδης, Δ. Κλεάνθους κ.ά. ν.Α.Τ.ΗΚ.
(1996)αίτηση επισημαίνουν πως οπίνακαςαυτόςαποδίδειτην πραγμα τικότητα αλλά μεδεδομένατωρινά ενώ ηπροσβαλλόμενη απόφα σηλήφθηκε πάνωστη βάσητων δεδομένων του
- Τοθέμαδεν έχεισημασία.EivaLπαραδεκτόκαιαπότουςκαθ' ωνηαίτησηπως υπάρχει ανισομισθία μεταξύ των αιτητών και των συναδέλφων τουςτουΤεχνικού Προσωπικού. 5 Οι αιτητές αφιέρωσαν μέρος της αγόρευσης τους προς τεκμη ρίωσητης εισήγησης τους πως ηαρχήτης ισότητας πουκατοχυ ρώνει το Αρθρο 28 του Συντάγματος επιβάλλει την παροχή ίσης 10 αμοιβήςγιαεργασίαίσηςαξίας.Δενχρειάζεταιναενδιατρίψωστο θέμααφούκαιοικαθ' ωνηαίτηση ορθάδέχονταιπωςυπέχουναυ τήτην υποχρέωση. Επισημαίνεται και στην ίδια την προσβαλλό μενη απόφασηπως "το Συμβούλιο επιβεβαιώνει τηναποδοχή από την Αρχήτης αρχήςτης ίσης αμοιβής για ίσης αξίας εργασία". Η 15 διαφορά επικεντρώνεται στοκατάπόσο εγκύρως οικαθ' ωνη αί τησηθεώρησανπωςη εργασίατων αιτητώνδενήταν, κατάτονου σιώδηχρόνο,ίσηςαξίαςπροςτηνεργασίατωνυπαλλήλων τουΤε χνικού Προσωπικού'Ανεξάρτητα αποτο αντααπαιτούμενα προ σόνταήτανήόχι ισάξιαγιατιςκατηγορίεςαυτέςτουπροσωπικού. 20 Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από το περιεχόμενο της επι στολήςτηςΑρχήςημερομηνίας25Αυγούστου 1994, η οποίαενσω ματώνει την προσβαλλόμενη απόφαση. Παραθέτωτην επιστολή 25 "Αίτηαα υπαλλήλων inc AOYKCπου ανήκουν στο Διοικητικό. Οικονομικό καιΠοοσωπικό Εκμεταλλεύσεως για ισοιιισθία αε τους υπαλλήλους τουΤεννικού Προσωπικού. Αναφέρομαι στοαίτημασαςγια ισομισθία μετουςυπαλλήλους 30 πουανήκουνστο Τεχνικό Προσωπικόκαι σαςπληροφορώ ότι το Συμβούλιο της Αρχής όρισε Επιτροπή από Μέλη του, η οποία εξέτασετοθέμααπόκάθεάποψηκαιυπέβαλεστην Ολο μέλεια ταπορίσματακαιτην εισήγηση της. ΤοΣυμβούλιομελέτησεταπρακτικάτηςΕπιτροπήςκατάτησυ- 35 νεδρίασή του24/94ημερομηνίας 19 Ιουλίου, 1994 καιαποφά σισε τα ακόλουθα,τα οποία παραθέτωαυτούσια απόταπρα κτικά του Συμβουλίου: Ί . Ηαπόφασητης Αρχής του 1979, με βάσητην οποίαυιοθε- 40 τήθηκετομισθολόγιο απότοοποίοπροκύπτειημισθοδοσία των υπαλλήλων των διαφόρων ειδικοτήτων ήταν αποτέλε σμα δέουσας και ενδελεχούς έρευνας και αξιολόγησης της εργασίας του προσωπικού της Αρχής, που έγινε τόσο από 1232 4 Α.Α.Δ. Κλεάνθους κ.ά. ν. Α.Τ.ΗΚ. Κωνστανηνίδης, Δ. πλευράς Γενικής Διεύθυνσης όσο και από πλευράς Συντε χνίαςκαι είναιορθή. 5
- Από το 1979 μέχρι το 1989, πουυποβλήθηκε τοαίτημα,δεν υπήρξε ουσιαστική αλλαγή στακαθήκοντακαιτις λειτουρ γίες των υπαλλήλων της Αρχήςσε κάθεεπηρεαζόμενη ειδι κότητα και βαθμόπουνα διαφοροποιείτην αξίατης εργα σίαςπουπροσφέρουν,ώστεναδικαιολογείταιδιαφοροποί ησητης μισθοδοσίας τους. 10 15
- Η ομοιοβαθμίααπό μόνητηςήη περιστασιακήανάθεση πα ρόμοιωνκαθηκόντωνσεορισμένους υπαλλήλουςδιαφόρων ειδικοτήτων δενείναικριτήριαπουμπορούνναεπηρεάσουν τηναξίατης εργασίας,διότι στην πρώτηπερίπτωσηη εργασία είναι καθορισμένη και διαφορετικήςαξίαςκαιηδεύτε ρηπερίπτωσηαποτελεί ενέργεια γιατηνκαλύτερηχρησιμο ποίησητουπροσωπικούκαιδενείναιδυνατόναοδηγήσει σε αλλαγή μισθοδοσίας. 20 Κατά συνέπεια, το αίτημα των υπαλλήλων, τα ονόματα των οποίωνφαίνονταιστοσυνημμένο σταπρακτικάτηςΕπιτροπής κατάλογο,για ισομισθία μετους συναδέλφους τους του Τεχνι κούΠροσωπικού απορρίπτεται. 25 Ανεξάρτητα απόταπιο πάνω,το Συμβούλιο επιβεβαιώνει την αποδοχή από την Αρχή της αρχής της ίσης αμοιβής για ίσης αξίαςεργασία. 30 35 Περαιτέρω, το Συμβούλιο επαναβεβαιώνει τηναναγκαιότητα για τη διεξαγωγή του έργου "Ανάλυση και ΑξιολόγησηΕργα σίας"των θέσεων τηςΔομής τηςΑρχής,διότιαυτόθαοδηγήσει σεεκσυγχρονισμό τουμισθολογίου τηςΑρχής. Γι' αυτόκαιεκ φράζεταιηευχήκαιπροτροπήτου Συμβουλίου στουςυπαλλή λους της Αρχής και στις Συντεχνίες τους να συνεργαστούν στηνυλοποίηση του έργου. ΤοΣυμβούλιο,τέλος,εξουσιοδότησε τοΓενικόΔιευθυντήνακοι νοποιήσει τηναπόφασητουστους ενδιαφερόμενους υπαλλήλους". 40 Οι αιτητές εισηγούνται ότι ηπροσβαλλόμενη απόφαση πάσχει γιατους ακόλουθους λόγους.
- Λήφθηκε χωρίς νομικό έρεισμα. Ο Κανονισμός 15 των περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικών 1233 Κωνοταντινίδης, Δ. Κλεάνθους«.ά. ν.Α.Τ.ΗΚ.
(1996)Κανονισμών, (ΚΔΠ 220/82, όπως τροποποιήθηκε), ο οποίος αναφέρεταιστιςαποδοχέςτουπροσωπικούτηςΑρχής,δενδια φοροποιεί μεταξύΤεχνικού καιλοιπούπροσωπικού.
- Δεν ερευνήθηκε η εργασία που πραγματικάεκτελούσε ο κάθε 5 ένας απότους αιτητές. Αν διεξαγότανέρευνα θα διαπιστωνό ταν ότι αρκετοί απότους αιτητές εκτελούσαν τεχνική εργασία και ότι αντίστοιχοι συνάδελφοι τους τουΤεχνικού Προσωπι κούεκτελούσαν την ίδιαδουλειά μεαυτούς. 10
- Ηπροσβαλλόμενη απόφασηδενείναιδεόντωςήεπαρκώςήκα θόλου αιτιολογημένη. Όσαπρόβαλε ηΑρχήως αιτιολογίαδεν ευσταθούν αφού δεν εξειδικεύεται ποια ήταν τα στοιχεία της έρευναςπουαναφέρεταιότι διεξήχθηκαιποιατααποτελέσμα τατηςούτεπαρέχονταιταστοιχεία γιατηναξιολόγηση τηςερ- 15 γασίαςτουπροσωπικού.
- Η προσβαλλόμενη απόφασηείναι προϊόν προκατάληψης,με ροληψίαςκαι/ήδυσμενούς διάκρισης,ωςαπότοκοςτηςαπαρά δεκτης στάσης της Αρχήςνα διαχωρίζει το προσωπικό της σε 20 κατηγορίεςκαιναεκδηλώνει εύνοιαπροςτοτεχνικό προσωπι κό" με συνεπακόλουθο τηνάνιση μεταχείριση κατάκατάχρηση εξουσίας. Οι καθ' ων η αίτηση επικαλούνται τους Κανονισμούς, ειδικά 25 τους4, 8 και57 και αρνούνταιτον ισχυρισμό πως αυθαίρετα και χωρίς εκ του Νόμου εξουσιοδότηση διαφοροποιήθηκετο προσω πικό σε κατηγορίες με διαφορετικό μισθολογικό καθεστώς. Ειση γούνταιπωςηπροσβαλλομένη απόφαση,όπωςπροκύπτει απότο ίδιοτο περιεχόμενο της καιτα άλλα σταοποίαπαραπέμπει,είναι 30 πλήρως αιτιολογημένη. Υποστηρίζουν πως ο ισχυρισμός για μη διεξαγωγή έρευνας παραγνωρίζειτο γεγονός ότι ήτανακριβώςτο αποτέλεσματηςδιεξαγωγής επίτούτουέρευναςηέκδοσητηςπρο σβαλλομένης απόφασης. Επισημαίνουν πωςζήτησανγραπτώςτις απόψεις και την παράθεση από τους αιτητές όποιων γεγονότων 35 εκείνοινόμιζαν πως ήτανταπραγματικά,γιανα αντιμετωπίσουν όμως αρνητικήστάση.Ο δικηγόρος τους τους πληροφόρησε πως χειριζόταν το ζήτημα δικαστικά. Εκκρεμούσε τότε αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο για αποζημιώσεις ενόψει της απόφασης στην Προσφυγή977/89.Απορρίπτουν τους ισχυρισμούς για προ- 40 κατάληψηή μεροληψία ως αβάσιμους και αστήρικτους. Εισηγού νται πως εφαρμόστηκε η αρχή για ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίαςκαιπροτείνουν τηναπόρριψητηςπροσφυγής,αφούδενκα τέδειξαν οι αιτητέςότι οι διαπιστώσεις τηςΑρχής ως προςταγε1234 4 Α.Α.Δ. Κλεάνθους κ.ά. ν.Α.Τ.ΗΚ. Κωνσταντινίδης,Δ. γονότα είναι εσφαλμένες. Από τη μελέτητων επιχειρημάτων των δυο πλευρών και του συνόλου των στοιχείων κατέληξα σταακόλουθα. 5 10 15 (α)Ο ισχυρισμός γιααυθαίρετοδιαχωρισμό τουΠροσωπικούτης Αρχήςσεκατηγορίες σε σχέσημε τις οποίες,χωρίς εκ του Νό μου εξουσιοδότηση, προσφέρθηκε διαφορετικός μισθός δεν τεκμηριώνεται. Οι Κανονισμοί 4και8διαχωρίζουντοπροσωπικόκατάκατηγορίες καιειδικότηταενώ,όπωςορθά εισηγού νται οικαθ'ων η αίτηση,ο Κανονισμός 57προνοεί πως"το εκάστοτε ισχύον μισθολόγιο του προσωπικού τηςΑρχήςκα ταρτίζεταικαιεγκρίνεταιυπότουΔιοικητικού Συμβουλίουαυ τής".Θαμπορούσεναπροστεθεί πωςκαιοΚανονισμός 15τον οποίο επικαλέστηκαν οι αιτητές, προνοεί στην παράγραφο 3 πως το εκάστοτε ισχύον σύστημα καιτούψος των μισθώνκα θορίζεται απότο Διοικητικό Συμβούλιο ενώ στην παράγραφο
(4)αναφέρεταιπως "εν εκάστω βαθμώ,εις πάσαςτας κατηγο ρίαςτουπροσωπικούκαθορίζονταιμισθολογικές βαθμίδες..." 20 25 (β)Η προσβαλλόμενη απόφασηεξηγεί γιαποιους ακριβώς λογούς απορρίφθηκε το αίτημα. Στηρίζεται στη διαπίστωση πως, από τηνέρευναπουδιεξάχθηκε,υπάρχειδιαφορά στην αξίατηςερ γασίαςπουπροσφέρουν οιαιτητέςσε σύγκριση με εκείνη των μελών τουΤεχνικού Προσωπικού.Τααποτελέσματα της έρευ ναςβρίσκονται στα έγγραφαπουκατατέθηκαν,παραπέμπει σ' αυτά η προσβαλλόμενη απόφασηκαι ο ισχυρισμός πως είναι αναιτιολόγητηδεν ευσταθεί. 30 (γ)Προκύπτει απότοπεριεχόμενο των εγγράφων πως,αντίθετα προς τον ισχυρισμό των αιτητών,διεξάχθηκε έρευνα με αντι κείμενο ακριβώςτην εργασίαπουπρόσφερανοι εμπλεκόμενοι υπάλληλοι της Αρχής. Έχει στη βάσητης τις αξιολογήσεις της εργασίαςτουπροσωπικούκατάτο 1979 οι οποίες στηρίχτηκαν 35 στακοινά συμπεράσματατων ερευνών που πραγματοποίησαν η Γενική Διεύθυνση της Αρχής καιοισυντεχνίες τωνυπαλλή λων, μέσω εμπειρογνώμονα που διόρισαν. Με γνώμονα αυτά τα συμπεράσματα, εισάχθηκε τότε το ισχύον μισθολόγιο του Προσωπικού της Αρχήςκαι θεωρήθηκε πως ηορθότερα μέθο40 δος για εξέταση του αιτήματοςτου 1989 για ισομισθία ήταν η σύγκριση τωνκαθηκόντωνκαιλειτουργιών τουκάθεβαθμούή κατηγορίαςπροσωπικούκατάτο 1989, μεαυτάτου 1979. Αυτό αφού, σύμφωνα μετηνΕπιτροπή που διόρισε το Συμβούλιο προς πραγματοποίησηέρευνας, τα πορίσματατης οποίαςκαι 1235 Κωνστανιινίδης, Δ. Κλεάνθους κ.ά. ν. Α.Τ.ΗΚ.
(1996)τελικά υιοθετήθηκαν,η μεθοδολογία καιτααποτελέσματατης αξιολόγησης του 1979 κρίνονται ορθάκαι δεν είχαναμφισβη τηθεί απόοποιονδήποτε.Ούτε και ενώπιον μουέχει αμφισβη τηθεί οτιδήποτε απόταπιο πάνω. Δεν ήταν ηθέσητων αιτη τών πως οι αξιολογήσεις του 1979 δεν αντανακλούσαν τον 5 πραγματικό συσχετισμό της εργασίας του προσωπικού της Αρχήςκατάτοχρόνοεκείνο. Επίσηςδενέχειυποστηριχθεί πως δεν ήταν ορθή η μέθοδος της αναζήτησης διαφοροποιήσεων πουενδεχομένως επήλθανέκτοτε"η οποία,ενπάσηπεριπτώσει, θεωρώπως ήτανεύλογαπροσφερόμενη. 10 Η Επιτροπή που διορίστηκε και στη συνέχεια το Συμβούλιο, έλαβανυπόψη Υπόμνημα του Γενικού Διευθυντή μεσυνημμένη σ' αυτόέκθεση τουΔιευθυντή Υπηρεσιών Προσωπικού.Η Επιτροπή κάλεσε ενώπιον της για διευκρινίσεις και πληροφορίες το Γενικό 15 Διευθυντή, τον Αναπληρωτή Γενικό Διευθυντή και το Διευθυντή Υπηρεσιών Προσωπικούκαιενόψειτων απόψεωνπουεκφράστη καν καιτων στοιχείων πουδόθηκαν,ταοποίαείναι καταγραμμέ να στα πρακτικά που τηρήθηκαν,εξάχθηκε το συμπέρασμα πως δεν επήλθε ουσιασηκή διαφοροποίησημέχρι το 1989 πουήταντο 20 τελευταίο έτος πουκάλυψεη έρευνα.Στοπλαίσιο δετης εξέτασης του θέματος, όπως επίσης σημειώνεται, λήφθηκαν υπόψη καιτα επιχειρήματατων αιτητώνστις προσφυγές πουείχανπροηγηθεί. OL αιτητές δεν ασχολήθηκαν με το περιεχόμενο των εκθέσεων 25 που συντάχθηκανή τωναπόψεωνπουεκφράστηκανκαιο ισχυρι σμός τους γιαπλάνηπαρέμεινε αόριστος και αναπόδεικτος.Επί σης δεν έχει τεκμηριωθεί, με αναφοράσε οτιδήποτε το συγκεκρι μένο ο ισχυρισμός τους ότιπροσφέρουν εργασία αξίας ίσηςπρος τηνεργασίατωνυπαλλήλων τουΤεχνικού Προσωπικούη δεαντί- 30 ληψήτους πως δεν διεξήχθη έρευνα αντιστρατεύεται ταγραπτά κείμενα.Τελικάκαιη μομφήγιαμερολοψία σεβάροςτουςδενέχει στοιχειθετηθεί καικαταλήγωπως οι προταθέντες λόγοι ακυρότη τας δεν είναι βάσιμοι. 35 Η προσβαλλόμενη απόφαση, υπό το φως των δεδομένων που προέκυψαν απότην έρευνα που διεξάχθηκε,ήταν εύλογα επιτρε πτήκαι ηπροσφυγή πρέπει να απορριφθεί.Ηπροσφυγήαπορρί πτεται με έξοδα. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηεπικυρώνεται. Τα έξοδαναυπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή γιαναεγκριθούν 40 απότο Δικαστήριο. Η προσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 1236