4Α.Α.Δ. 17 Μαΐου, 1996 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΜΕΣΩ ΑΔΕΑ Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 147/95) 5 10 ί5 20 Οι περί Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού Νόμοι 1969-1985 — Το Άρθρο 9
(1)(γ)δίδει αρμοδιότητα στην Ανώτατη Δικαστική Επιτροπή Αθλητισμού να εκδικάζει αθλητικά παραπτώματα που συνιστούν αντιαθλητική συμπεριφορά — Η τροποποίηση του Άρθρου 9
(1)(γ)με τονΝ.62
(1)/93 απλώς εξειδικεύει ταπαραπτώματα που αποτελούν αντιαθλητική συμπεριφορά. Ο αιτητήςπροσέβαλε την απόφασητηςΑνώτατης Δικαστικής Επι τροπής Αθλητισμού (ΑΔΕΑ)ημερομηνίας 30/11/94 με την οποία είχε απορριφθείως απαράδεκτηηπροσφυγήτουκατά του αθλητικού σω ματείου ΕΝΑΔ και του διοικητικού συμβουλίου του Κυπριακού Οργανισμού Καλαθόσφαιρας(ΚΟΚ). ΤοΑνώτατο Δικαστήριο ακυρώνονταςτην επίδικηαπόφαση,οπο φάσισε ότι: Κατά την ενώπιον της διαδικασίαη ΑΔΕΑ, αυτεπάγγελτα ήγει ρε το ζήτημα: κατά πόσον η ενώπιον της προσφυγή ήταν παραδε κτή, ενόψει της τροποποίησης του Αρθρου 9
(1)(γ) των περί Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού Νόμων 1969-1985, στο οποίο στηριζόταν ηπροσφυγή,που έγινε με τον Ν.62
(1)/93, εφόσον τα γε γονότα, που αποτελούσαν το βάθροτης προσφυγής, έλαβαν χώραν στις 20.10.90. Η απόφαση της ΑΔΕΑ επί του ζητήματος έχει ως ακολούθως: 1237 Παπαχριστοψόρου ν. Κ.Ο.Α.
(1996)"Έχουμε μελετήσειπροσεκτικά όλαταθέματακαιπιστεύουμε ότι η παρούσαπροσφυγήδεν μπορεί ναπροχωρήσει καιπρέπειν' απορ ριφθεί διότι τα ισχυριζόμενα παραπτώματα έλαβαν χώραν το 1990 καιενπάσηπεριπτώσει πριντηθέσπισητουΝόμου62
(1)/93τοοποίο καθιστάσαναθλητικόπαράπτωμασυμπεριφοράηοποίαείναιαντιαθλητική". 5 Ο δικηγόρος του αιτητήεισηγείται πωςηαπόφασητης ΑΔΕΑ εί ναινομικάεσφαλμένηγιατίητροποποίησηπουεπέφερεοΝ.62
(1)/93 στοβασικόΝόμοδεμεταβάλλει καθόλουτηναρμοδιότητατηςΑΔΕΑ, 10 πουτηςπαρέχεταιαπότο Αρθρο9
(1)(γ)τουβασικούΝόμου. Η τρο ποποίηση απλώς εξειδικεύει και απαριθμεί πράξεις ή παραλείψεις που θεωρούνται ως αντιαθλητική συμπεριφορά. Τούτο όμως δεν αφαιρεί τίποτε από την αρμοδιότητα της ΑΔΕΑ να επιλαμβάνεται υποθέσεων γιααντιαθλητικήσυμπεριφορά,σύμφωνα μετιςδιατάξεις 15 τουΑρθρου9
(1)(γ)τουΝόμου. Απλήανάγνωσητου Αρθρου9
(1)(γ) αναπόφευκτα οδηγεί στοσυ μπέρασμα ότι ηεισήγησητουδικηγόρου του αιτητή είναι ορθή. Το άρθρο δίδει αρμοδιότητα στην ΑΔΕΑ να εκδικάζει αθλητικά πάρα- 20 πτώματα που συνιστούν αντιαθλητική συμπεριφορά. Πριν απότην τροποποίηση του Αρθρουτούτου, με την απαρίθμησηκαι εξειδίκευ ση των πράξεων που αποτελούν αντιαθλητική συμπεριφορά, η ΑΔΕΑ είχεαρμοδιότητανακρίνει, βάσει των γεγονότων τηςυπόθε σης που είχε ενώπιον της,κατάπόσον ηκαταγγελλόμενη συγκεκρι- 25 μένηπράξηαποτελούσε αντιαθλητική συμπεριφορά. Ηκρίσιμη πα ράγραφος,πουπαρατέθηκεπιοπάνω,απότην επίδικηαπόφασητης ΑΔΕΑ αποδεικνύει τονομικό της σφάλμα.Υπογραμμίζεται ητελευ ταίαφράση. 30 "Και εν πάσηπεριπτώσει πριν τηθέσπισητου Νόμου 62(1/93)το οποίο καθιστάσαναθλητικόπαοάπτωϋα συοπεοιφοοά η οποίαείναι αντιαθλητική." Η ΑΔΕΑ εκφράζει ουσιαστικά την άποψηπως είναι μετά τη θέ- 35 σπισητου τροποποιητικού Νόμου Ν.62
(1)/93, πουδημιουργήθηκε το αθλητικό παράπτωματης αντιαθλητικής συμπεριφοράς. Αυτό είναι λάθος γιατί ηφράση"όπως εκδικάζει αθλητικάπαραπτώματασυνι στάμενα εις αντιαθλητικήν συμπεριφοράν" απαντάται εις την παρά γραφο(γ)τουΑρθρου9
(1)τουβασικούΝόμου, όπωςτροποποιήθηκε 40 μετονΝ.87/85. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμε£150έξοδα. 1238 4 Α.Α.Δ. τ Παπαχριστοφόρου ν.Κ.Ο.Α. Προσφυγή. 5 Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Ανωτάτης Δικαστικής Επιτροπής Αθλητισμού με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή τουαιτητήκατάτου αθλητικού σωματείου ΕΝΑΔ καιτου Διοικη τικού Συμβουλίου του Κυπριακού Οργανισμού Καλαθόσφαιρας. Α. Γεωργιάδης και Α. Σ.Αγγελίδης, γιατον Αιτητή. 10 Σ.Σαμψών, γιατους Καθ'ων η αίτηση. Cur.adv. vult. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.:Ο αιτητής προσβάλλει την απόφαση της 15 Ανωτάτης Δικαστικής Επιτροπής Αθλητισμού (ΑΔΕΑ), της 30.11.94, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή του κατά του αθλητικού σωματείου ΕΝΑΔ καιτου διοικητικού συμβουλίου του Κυπριακού Οργανισμού Καλαθόσφαιρας (ΚΟΚ). 20 Ταγεγονότα της υπόθεσης δεν ενδιαφέρουν γιατί η απόρριψη τηςπροσφυγής του αιτητήαπό τηνΑΔΕΑβασίζεταισε έναπροδι καστικόνομικό σημείοπουαυτεπάγγελταεξέτασε, αφούπροηγου μένως δόθηκεηευκαιρίαστους δικηγόρους νατοαναπτύξουν. 25 Ηεπίδικη απόφασητης ΑΔΕΑ,ησύνθεσητης οποίαςαπαρτι ζόταναπόγνωστούς δικηγόρους,είναιδιατυπωμένησε δικαστικό ύφοςκαι γι' αυτόπεριεκτική και ευκρινής. Κατά την ενώπιον της διαδικασία η ΑΔΕΑ,όπως είπα,αυτεπάγγελτα ήγειρε τοζήτημα: κατά πόσον ηενώπιον της προσφυγή ήτανπαραδεκτή,ενόψειτης 30 τροποποίησης του άρθρου 9
(1)(γ) των περί Κυπριακού Οργανι σμού ΑθλητισμούΝόμων 1969-1985, στο οποίο στηριζόταν η προ σφυγή,πουέγινεμετονΝ.62
(1)/93, εφόσον ταγεγονότα,πουαπο τελούσαν τοβάθρο τηςπροσφυγής,έλαβανχώρανστις 20.10.90. Η απόφασητηςΑΔΕΑ επίτου ζητήματοςέχειως ακολούθως: 35 "Εχουμε μελετήσει προσεκτικά όλα τα θέματακαι πιστεύουμε ou η παρούσαπροσφυγήδεν μπορεί ναπροχωρήσει καιπρέπει ν ' απορριφθείδιότιταισχυριζόμενα παραπτώματαέλαβανχώ ραν το 1990 και εν πάση περιπτώσει πριν τη θέσπιση τουΝό40 μου 62
(1)/93 το οποίο καθιστά σαν αθλητικό παράπτωμασυ μπεριφοράη οποίαείναι αντιαθλητική". Κατάσυνέπεια,ηΑΔΕΑαπέρριψε την ενώπιον τηςπροσφυγήχω ρίς ναπροχωρήσει ναεξετάσειτην ουσία της. 1239 Αρτεμίδης,Δ. Παπαχριστοφόρου v. Κ.Ο.Α.
(1996)Ο δικηγόρος του αιτητήεισηγείται πως ηαπόφασητηςΑΔΕΑ είναι νομικά εσφαλμένη γιατί η τροποποίηση που επέφερε ο Ν.62
(1)/93 στο βασικό Νόμο δεν μεταβάλλει καθόλου την αρμο διότητα της ΑΔΕΑ,που της παρέχεται από το άρθρο 9
(1)(γ)του βασικού Νόμου.Ητροποποίηση απλώς εξειδικεύει καιαπαριθμεί 5 πράξεις ήπαραλείψεις πουθεωρούνται ωςαντιαθλητική συμπερι φορά. Τούτο όμως δεν αφαιρεί τίποτε από την αρμοδιότητα της ΑΔΕΑναεπιλαμβάνεταιυποθέσεων γιααντιαθλητικήσυμπεριφο ρά,σύμφωνα μετις διατάξεις του άρθρου9
(1)(γ)του Νόμουπου, έχειως εξής: 10 "9. Η Ανωτάτη Δικαστική Επιτροπή Αθλητισμού κέκτηται τας εξής αρμοδιότητας: (γ)Οπως εκδικάζη αθλητικάπαραπτώματα συνιστάμενα 15 εις αντιαθλητικήν συμπχριφοράν ή εις παράβασιν ή μη συμμόρφωσιν προςταςδιατάξειςτουπαρόντος Νόμου ή των δυνάμει αυτώνεκδοθέντων Κανονισμών." Κατά τη γνώμη μου απλή ανάγνωση του παραπάνω άρθρου 20 αναπόφευκτα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ηεισήγησητου δικηγό ρου του αιτητή είναι ορθή. Το άρθρο δίδει αρμοδιότητα στην ΑΔΕΑναεκδικάζειαθλητικάπαραπτώματαπουσυνιστούν αντια θλητική συμπεριφορά. Πριν από την τροποποίηση του άρθρου τούτου,μετηναπαρίθμησηκαιεξειδίκευσητωνπράξεωνπουαπο- 25 τελούν αντιαθλητική συμπεριφορά, ηΑΔΕΑ είχε αρμοδιότητανα κρίνει, βάσει των γεγονότων της υπόθεσης που είχε ενώπιον της, κατά πόσον η καταγγελλόμενη συγκεκριμένη πράξη αποτελούσε αντιαθλητική συμπεριφορά. Η κρίσιμη παράγραφος,που παραθέ τωπιοπάνω,απότηνεπίδικηαπόφαση τηςΑΔΕΑαποδεικνύει το 30 νομικό της σφάλμα.Υπογραμμίζω την τελευταίαφράση. "Και εν πάση περιπτώσει πριν τη θέσπιση του Νόμου 62(1/93)το οποίο καθιστά σαν αθλητικό παράπτωμασυμπερι φοράηοποία είναι αντιαθλητική." 35 ΗΑΔΕΑ εκφράζειουσιαστικά τηνάποψη πωςείναι μετάτη θέ σπιση του τροποποιητικού Νόμου Ν.62
(1)/93, που δημιουργήθηκε το αθλητικό παράπτωματης αντιαθλητικής συμπεριφοράς. Αυτό είναι λάθος γιατίη φράση"όπως εκδικάζει αθλητικάπαράπτωμα- 40 τα συνιστάμενα εις αντιαθλητικήν συμπεριφοράν" απαντάταιεις την παράγραφο (γ) του άρθρου 9
(1)του βασικού Νόμου, όπως τροποποιήθηκε μετον Ν.87/85, καιπουπαραθέτωπιο πάνω. 1240 4 Α.Α.Δ. Παπαχριστοφόρου v. Κ.Ο.Α. Αρτεμίδης, Δ. Ηπροσφυγή γίνεται αποδεκτή,ηεπίδικη απόφασητηςΑΔΕΑ ακυρώνεται με£150 έξοδαυπέρτουαιτητή. Ηπροσ(ρυγή επιτυγχάνει με £150 έξοδαυπέρ τον αιτητή. 1241