(1996)17Μαΐου, 1996 [ΚΑΛΛΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣΑΓΓΕΛΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩΑΝΩΤΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΡΙΣΕΩΝΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙΑΛΛΟΥ (ΑΡ.1), Καθ' ων η αίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 897/92) Διοικητικό Δίκαιο — ΔιοικητικήΠράξη— Πράξειςδεόμενες εγκρίσεως — Μηεκτελεστές— Μηαυτοτελώςπροσβαλλόμενεςμεπροσφυγή — Η διάσταση μεταξύ τηςper curiam απόφασης στηΖαβρόςκ.ά. ν. Δη μοκρατίαςκαιστοδεσμευτικόπόρισμα τηςΚεντρικάΣφαγείαΚοφίνονν.Ρωσσίδη— Ηλύσηυπέρ τηςδεσμευτικής νομολογιακήςαρχής 5 στην κριθείσαπερίπτωση — Ηπροσφυγή αξιωματικού τουΣτρατού τηςΔημοκρατίας κατά τηςδυσμενούςκρίσης τουκαιμόνονχωρίςνα προσβάλλει τηνσχετικήεγκριτικήπράξη του ΥπουργικούΣυμβουλί ου κρίθηκε απαράδεκτη. 10 Στρατός τηςΔημοκρατίας — Αξιωματικοί — Κρίσεις — Έγκρισητους από το Υπουργικό Συμβούλιο — Η εγκριτική πράξη είναι ημόνη εκτελεστή πράξη — Νομολογιακά προηγούμενα — Υπερίσχυση της δεσμευτικής νομολογίας. 15 ΠροσφυγήβάσειτονΆρθρου 146τουΣυντάγματος— Έννομοσυμφέρον — Στρατός της Δημοκρατίας — Αξιωματικοί — Κρίσεις —Προα γωγές— Αξιωματικοί κριθέντεςωςπροακτέοι κατ' αρχαιότητα στε ρούνται εννόμου συμφέροντοςναπροσβάλλουν τηνπροαγωγήσυνα δέλφωντους κριθέντωνωςπροακτέωνκατ' εκλογήν. 20 Ο αιτητήςπροσέφυγεειδικά κατά τηςκρίσηςτου ως προακτέου κατ' αρχαιότητααπότοΑνώτατοΣυμβούλιοΚρίσεωνΑξιωματικών καθώςκαικατάτηςπροαγωγήςσυναδέλφωντου,πουκρίθηκανπρο1242 4 Α.Α.Δ. Αγγελίδης ν.Δημοκρατίας (Αρ. 1) ακτέοικατ' εκλογην,στοβαθμότου Υποστράτηγου. ΤοΑνώτατο Συμβούλιο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσι σεότι: 5 10 1. Τοενδιαφερόμενομέροςυπέβαλε"προδικαστικήένστασηωςπρος τηνεκτελεστότητα τηςπρώτηςπροσβαλλόμενης πράξης". Ειδικό τεραυποστήριξε ότι"Πράξηη οποίαδεδύναταιναισχύσειπρινή χωρίς την έγκριση της από ιεραρχικώς προϊστάμενο όργανοδεν αποτελεί εκτελεστήδιοικητική πράξη". Ηπράξητου Ανωτάτου Συμβουλίου Κρίσεων Αξιωματικών εδώυπέχει τηθέσηπρότασης και αποτελεί ενδιάμεση προπαρασκευαστικήπράξη της τελικής κρίσης του αιτητή ως "προακτέος κατ' αρχαιότητα" από το Υπουργικό Συμβούλιο. 15 20 25 30 35 40 Τοθέμαπουεγείρεται μετηνπροδικαστικήένστασηέχει εξεταστεί παρεπιμπτόντως στην Ζαβρόςκ.ά. ν.Δημοκρατίας.Η ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήταν της άποψης ότι οι αποφάσεις του Συμβουλίου Κρίσεων καιτου Συμβουλίου Επανακρίσεωνείναι ξεχωριστές διοικητικές πράξεις και προσβάλλονται αυτοτε λώς,"γιατίηκατάταξηωςπροακτέοςκατ' εκλογην,κατ' αρχαιό τητα,καιπαραμένωνστον ίδιοβαθμό,παράγειγιατουςκρινόμε νους έννομα αποτελέσματα η ισχύς των οποίων συνεχίζεται σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία τους και επηρεάζει την ανέλιξη τους στηνιεραρχία". Ηεπίδικηκρίσητουαιτητή- "προακτέοςκατ' αρχαιότητα" - από το Συμβούλιο έχειλάβει χώρανδυνάμειτου Καν. 41 των Κανονι σμών. Για να καταστεί οριστική πρέπει να κυρωθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο(βλ. Καν.42). ΑντοΥπουργικό Συμβούλιο διαφωνεί με την απόφασητου Συμβουλίου ως προς την κρίση αξιωματικούπρινκυρώσει τουςπίνακες,διαγράφειτοόνοματου απότονπίνακα(βλ.Καν.42
(3)). Μετάτηνκύρωσηαπότο Υπουρ γικόΣυμβούλιοτωνΠινάκων"πουαναφέρονταιστον Καν. 42
(1)οι κρίσεις γνωστοποιούνται στους ενδιαφερόμενους (βλ. Καν. 43
(1)). Είναι πρόδηλο απότις πιο πάνωδιατάξειςτων κανονισμών ότι γιανακαταστεί οριστική μιακρίση πρέπεινατύχει της κύρωσης τουΥπουργικού Συμβουλίου. 2. Η νομολογία ενπροκειμένω έχειακολουθήσει ταβήματατηςσχε τικής νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Κρίθηκε στην υπόθεση Κεντρικά Σφαγεία ν.Ρωσσίδη, ότι απόφαση υπο1243 Αγγελίδης ν.Δημοκρατίας(Αρ. 1)
(1996)κείμενη σε έγκριση και μη τελειοποιηθείσα με την παροχήτης έγκρισης στερείται εκτελεστότηταςκαιδεν μπορείνααποτελέσει τοαντικείμενοαναθεώρησης.Πρέπεινατονισθεί ότιστηνπιοπά νω υπόθεση η πρώτηαπόφασηδεν είχε τύχει της έγκρισης του εγκριτικούοργάνου. 5 Ηάποψητου Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ζαβρός έχει εκφρασθεί παρεπιμπτόντως (per curiam).Δεν αποτελεί μέροςτου λόγου (ratio)τηςαπόφασης. Επομένωςδενέχειδεσμευτικόχαρα κτήρα. 10 Ακολουθείπωςη προδικαστικήένστασηθαεξεταστεί μεβάση την αρχή που έχει διατυπωθεί στην υπόθεση Σφαγεία Κοφίνον η οποίααποτελείδεσμευτικόπροηγούμενο,καιμεβάση τιςπιοπά νωαρχέςτηςΕλληνικής Νομολογίαςοι οποίεςαποτελούνκαιτην 15 αρχικήπηγήτηςκυπριακήςνομολογίας. ΛαμβάνονταιυπόψηοιπρόνοιεςτωνπιοπάνωΚαν. 41,42 και
- Κρίνεται ότι ηπροσβαλλόμενη πράξη αρ. 1 είχε ανάγκη εγκρίσε ωςάλλου οργάνουτου ιδίουνομικού προσώπου. Επομένωςδεν 20 είχεκατ' αρχήνάμεσηνομική ισχύ. Στερείτο εκτελεστότηταςκαι δεν μπορούσεναπροσβληθείαυτοτελώς. Μπορούσεόμωςνα συμπροσβληθεί μετηνεγκριτικήπράξηως"τελικήπράξη" μιας σύν θετηςδιοικητικήςενέργειας. 25
- Με την παρούσα προσφυγή η επίδικη κρίση δεν έχει συμπροσβληθεί μετηνεγκριτικήπράξη. Έχειπροσβληθεί αυτοτελώς. Η επίδικη θεραπεία αρ. 1ζητείται σε σχέση με την απόφαση των καθ' ωνηαίτηση
- Δενέχεισημασίαότι η προσφυγήέχεικατα χωρηθεί μετάτην κύρωσητης πράξεωςαποτο Υπουργικό Συμ- 30 βούλιο.Τοκυρίαρχοζήτημαείναι: Η εκτελεστήπράξηστηνκρι νόμενη υπόθεσηαποτελείταιαπότην τελικήπράξηδηλαδή από την κύρωση της κρίσης απότοΥπουργικό Συμβούλιο. Η τελική πράξη δεν έχει προσβληθεί με οποιοδήποτετρόπο μέσα απότη θεραπεία
- Ηεπίδικηκρίση ως στερούμενη εκτελεστότητας δεν 35 μπορούσεναπροσβληθείαυτοτελώς. Δεν μπορούσενααποτελέ σει το αντικείμενο αναθεώρησης. Ακολουθεί πως ηπροσφυγή στο βαθμό που αφορά την θεραπεία 1 είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται. 40 Έχονταςυπόψητοπεριεχόμενοτηςθεραπείας 1 σε συνάρτησημε το γεγονός ότι η αιτούμενη θεραπεία ζητείται αποκλειστικώς σε σχέσημε την απόφασητων καθ' ων ηαίτηση 1 δεν μπορεί ναει πωθεί ότι ηαπόφασητων τελευταίων έχει συμπροσβληθεί μετην 1244 4 Α.Α.Δ. 5 10 Αγγελίδης ν.Δημοκρατίας (Αρ. 1) εγκριτικήπράξητου Υπουργικού Συμβουλίου. Όπως έχει νομο λογηθεί στην πιο πάνω απόφαση 178/29του ΣτΕ ακόμηκαιαν προσεβάλλοντο και OLδυοαποφάσεις- εκείνητωνκαθ' ωνη αί τηση 1και ηκυρωτική απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου καιπάλιν,σύμφωνα μετηναπόφαση 178/29,δεθαμπορούσε"να προσβληθεί αυτοτελώς καικατ'ακολουθίαν 'η αίτησιςακυρώσε ως' θαήταναπαράδεκτη".
- Στην Ζαβρός έχει νομολογηθεί ότι αξιωματικοί που κρίθηκαν προακτέοικατ' αρχαιότηταστερούνται εννόμου συμφέροντοςκαι δενμπορούνναπροσβάλουντηνπροαγωγήσυναδέλφωντουςπου κρίθηκαν κατ* εκλογην. Το έννομο συμφέρον περιορίζεται σε πρόσωπαμε ισόβαθμηκρίση. 15 Ακολουθεί πωςοαιτητήςδενέχει έννομοσυμφέροννα προσβάλει την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους και ηπροσφυγή του στοβαθμόπουαφοράτηνθεραπεία2είναιαπαράδεκτηκαι απορ ρίπτεται. 20 Πρέπεινασημειωθεί ότι τοζήτηματουεννόμου συμφέροντοςδεν έχει εγερθεί από οποιαδήποτεπλευρά. Ωστόσο μπορείναεγερθεί από το δικαστήριο αυτεπάγγελταγιατί είναι ζήτημαπουσχετίζε ται μετοπαραδεκτότουσχετικού ένδικου μέσου. 25 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. •Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Ζαβρός κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1994)3Α.Α.Δ. 349, ΣυμβούλιοτωνΚεντρικών Σφαγείων (Κοφίνου) κ.ά. ν.Ρωσσιδη
(1996)3Α.ΑΛ. 39, 35 Γιάλλονρουκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1995)3Α.Α.Δ.363, Μαυρογένης ν.Βουλής τωνΑντιπροσώπων(αρ. 3)
(1996)1Α.Α.Δ.315, Χαρίδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 147, 40 Παττάςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.1887, Βιολεττής ν.Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ.1114, 1245 Αγγελίδης ν.Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(1996)Χριστοδούλουν.Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 2572, Constantinidou v. Republic
(1974)3C.L.R.
- Προσφυγή. 5 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτου Ανωτάτου Συμβουλίου κρίσεων μετην οποίακρίθηκε οαιτητής κατάτις κρίσεις του1992 ως προακτέος 'κατ' αρχαιότητα' και όχι κατ' εκλογή. 10 Α. Σ.Αγγελίδης,γιατον Αιτητή. Α. Χριστόφορου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ων ηαίτηση. Α. Αλεξάνδρου γιαΤ. Παπαδόπουλο, για το Ενδιαφερόμενο μέ ρος. 15 Cur.adv. vult. 20 ΚΑΛΛΗΣ, Δ.:Με τηνπαρούσα προσφυγή ο αιτητής ζητάτις πιο κάτω θεραπείες: "
- Δήλωσητου Δικαστηρίου ότιηπράξη και/ή απόφαση του καθ' ου ηαίτηση με αρ. 1μετην οποίαν κρίθηκε οαιτητής κα- 25 τάτιςκρίσεις του 1992 ωςπροακτέος 'κατ'αρχαιότητα'καιόχι κατ' εκλογήείναι άκυρη,παράνομη και στερημένηοποιουδή ποτε έννομου αποτελέσματος.
- Δήλωση τουΔικαστηρίου ότιη πράξη και/ή απόφαση του 30 καθ' ου η αίτηση2ναπροάξει σαν συνέπεια της πιο πάνωκρί σης και/ήκατ' αποκλεισμό σύγκρισης μετον αιτητήτοενδιαφ. πρόσωπο Χαράλαμπο Λόττα από 1.10.92 στο βαθμό του Υπο στράτηγου είναι άκυρη,παράνομηκαι στερημένηοποιουδήπο τε έννομου αποτελέσματος." 35 Τα πραγματικά περιστατικά ταοποία περιβάλλουν τηνπρο σφυγή έχουν ως ακολούθως: Ο αιτητής είναιΤαξίαρχος τουΣτρατούτηςΔημοκρατίας. Κα- 40 τά τις τακτικές κρίσεις του 1992κρίθηκε από τοΑνώτατο Συμ βούλιο Κρίσεως Αξιωματικών ως προακτέος κατάαρχαιότητα. Ο κυριότερος λόγοςγιατηλήψη τηςπιοπάνωαπόφασηςήταν 1246 4Α.Α.Δ. Αγγελίδης ν.Δημοκρατίας (Αρ. 1) Καλλής, Δ. ότι οαιτητής"είχεσε ουσιασπκάπροσόντα εκθέσεων ικανότητας του κατεχόμενου βαθμούβαθμολογία κάτω απότο 'πολύ καλός' γεγονός που σύμφωνα με τον Καν.41
(3)των περί Αξιωματικών του Στρατούτης Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία,Προαγωγές 5 καιΑφυπηρετήσεις) Κανονισμών του 1990 ("οι Κανονισμοί") απέ κλειετηνκρίση του"ως προακτέουκατ' εκλογην" . Μετά την κρίση του από το Ανώτατο Συμβούλιο Κρίσεων Αξιωματικών οΑιτητής ενεγράφηστον Πίνακατωνκριθέντων ως 10 προακτέωνκατ'αρχαιότηταΤαξιαρχώνΌπλωντου Στρατού Ξη ράς (Παράρτητα Ε' της ένστασης). ΟΠίνακαςαυτόςυποβλήθηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο, σύμφωνα με την πρόνοια του Καν. 42
(1)των Κανονισμών, για κύρωση. Το Υπουργικό Συμβούλιο, καίτοι είχε εξουσία (Καν.42
(3)) να διαφωνήσει με την απόφαση 15 του Ανωτάτου Συμβουλίου Κρίσεων Αξιωματικών ως προς την κρίσητουΑιτητή καινατονκατατάξεισεάλληδιαβάθμισηκρίσης, συμφώνησε μετην απόφασητου Συμβουλίου και κύρωσε τονΠί νακαως είχε (ΠαράρτημαΣτ'). 20 25 Τοενδιαφερόμενο μέρος ήτανμόνιμος Αξιωματικός τουΣτρα τού της Δημοκρατίας και κατείχε το βαθμό του Ταξίαρχου από 1.9.90 (Παράρτημα Ζ'). Κατά τις τακτικές ετήσιες κρίσεις του 1992, επειδή και το ενδιαφερόμενο μέρος πληρούσε τατυπικάπροσόντα γιακρίση που αναφέρονται στους Κανονισμούς, κρίθηκε απότο Ανώτατο Συμ βούλιο Κρίσεων Αξιωματικών και κρίθηκε ως προακτέος κατ' εκλογην (Παράρτημα Η'). 30 Μετά την κρίση του από το Ανώτατο Συμβούλιο Κρίσεων Αξιωματικών τοενδιαφερόμενο μέρος ενεγράφηστον Πίνακατων κριθέντων ως προακτέων κατ' εκλογην Ταξιαρχών Όπλων του Στρατού Ξηράς (ΠαράρτημαΘ'). Ο Πίνακαςαυτός υποβλήθηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο,τοοποίοτονκύρωσε ωςείχεκαικατέ35 στη "οριστικός". Μετάτην οριστικοποίηση τωνΠινάκωνκρίσεων των Αξιωμα τικών πουκρίθηκαναπότο Ανώτατο Συμβούλιο Κρίσεων Αξιω ματικών,επειδήοιυπάρχουσες κενές θέσεις στον Προϋπολογισμό 40 του 1992 για το βαθμότου υποστράτηγου ήταν μόνο μια,ο Καθ' ων ηαίτησηαριθμός2, ασκώνταςτις εξουσίες πουτουπαρέχουν οι διατάξεις του άρθρου 11 του περί Στρατού της Δημοκρατίας Νόμων του 1990 μέχρι 1992 και εφαρμόζοντας τις πρόνοιες της παραγράφου
(1)του Κανονισμού 46 των Κανονισμών, προήγαγε 1247 Καλλής, Δ. Αγγελίδης ν.Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(1996)στο βαθμότου Υποστράτηγου από 1.10.92το ενδιαφερόμενο μέ ρος (ΠαράρτημαΙ'). Ο ευπαίδευτος συνήγορος του ενδιαφερόμενου μέρουςυπόβα λε "προδικαστικήένστασηωςπροςτηνεκτελεστότητα τηςπρώτης 5 προσβαλλόμενης"πράξης". Ειδικότερα υποστήριξε ότι "Πράξηη οποίαδενδύναταιναισχύσειπρινήχωρίςτηνέγκρισητηςαπόιεραρχικώςπροϊστάμενο όργανοδεναποτελεί εκτελεστήδιοικητική πράξη". Ηπράξητου Ανωτάτου Συμβουλίου Κρίσεων Αξιωματι κών ("το Συμβούλιο") υπέχει τηθέση πρότασης και αποτελεί εν- 10 διάμεσηπροπαρασκευαστική πράξητηςτελικήςκρίσης τουαιτητή ως "προακτέοςκατ' αρχαιότητα"από το Υπουργικό Συμβούλιο. Σεσχέσημετην προδικαστικήένσταση ο ευπαίδευτος συνήγο ρος τουαιτητήυποστήριξε: 15 "Η κρίση αυτή ως πράξη του Συμβουλίου Κρίσεων δεν προ σβάλλεται αυτοτελώς, μόνο κατάτον χρόνο πριν απότην επι κύρωση τηςαπότο Υπουργικό Συμβούλιο,αμέσως όμως μετά συμπροσβάλλεται με την εγκριτική πράξη του Υπουργικού 20 Συμβουλίου ως πράξηκρίσης του Ανωτάτου Συμβουλίου Κρί σεων που πάσχει σε κάποιο σημείο της διαδικασίαςτης, που μπορεί ναείναικαιη πλημμελής ενημέρωσητου εισηγητού του Ανωτάτου ΣυμβουλίουΚρίσεων. Ηπροσβολήκατάτης Κρίσης, έγινεμετάτηνεπικύρωσητηςαπότοΥπουργικό Συμβούλιοκαι 25 είναι καθ' όλα νόμιμος. Ηπροδικαστική ένσταση στη προκει μένη περίπτωση είναι άνευ περιεχομένου και αβάσιμη γιατί προσεβλήθη μετάπουκατέστηεκτελεστήμετην επικύρωσητης απότο Υπουργικό Συμβούλιο." 30 Προδικαστικήένσταση. Τοθέμαπουεγείρεται μετηνπροδικαστικήένσταση έχειεξετα στεί παρεπιμπτόντως στη Ζαβρός κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1994)3 Α.Α.Δ. 349. Η ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήταν της 35 άποψης ότι OLαποφάσειςτου Συμβουλίου Κρίσεων και τουΣυμ βουλίου Επανακρίσεων είναι ξεχωριστές διοικητικές πράξειςκαι προσβάλλονται αυτοτελώς, "γιατίηκατάταξηως προακτέοςκατ' εκλογην,κατ' αρχαιότητα,καιπαραμένωνστον ίδιοβαθμό, παρά γει γιατουςκρινόμενους έννομααποτελέσματαηισχύς των οποί- 40 ων συνεχίζεται σε ολόκληρητη σταδιοδρομίατους και επηρεάζει την ανέλιξη τους στην ιεραρχία". Η επίδικη κρίση του αιτητή -"προακτέος κατ' αρχαιότητα" 1248 4 Α.Α.Δ. Αγγελίδης ν.Δημοκρατίας (Αρ. 1) Καλλής, Δ. απότο Συμβούλιο έχειλάβειχώρανδυνάμει του Καν. 41 τωνΚα νονισμών. Για να καταστεί οριστική πρέπει να κυρωθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο (βλ. Καν. 42). Αν το Υπουργικό Συμβούλιο διαφωνεί με την απόφαση του Συμβουλίου ως προς την κρίση 5 αξιωματικούπρινκυρώσει τους πίνακες,διαγράφειτοόνοματου απότονπίνακα (βλ.Καν. 42
(3)). Μετάτηνκύρωση απότο Υπουρ γικό Συμβούλιο των Πινάκων"πουαναφέρονταιστον Καν. 42
(1)οι κρίσεις γνωστοποιούνται στους ενδιαφερόμενους (βλ. Καν. 43
(1)). 10 Είναι πρόδηλο από τις πιο πάνω διατάξεις των κανονισμών ότι γιανακαταστείοριστική μιακρίση πρέπεινατύχει τηςκύρω σης του Υπουργικού Συμβουλίου. Σύμφωνα με τον Π.Δ.Δαγτόγλου,Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο,2α έκδοση,πάρα. 524: 15 "Πράξειςπουέχουν ανάγκηεγκρίσεως δενπροσβάλλονται παραδεκτώς,παρά μόνο ανηέγκρισηδίνεται απόόργανο άλλου νομικού προσώπου (π.χ. κρατική έγκριση αποφάσεωςδημοτι κού συμβουλίου). Αν αντιθέτως η έγκρισηδίνεται απόόργανο 20 του ιδίου νομικού προσώπου, η εγκριτική πράξη 'ενσωματώ νει' την εγκρινόμενη, που δεν μπορεί να προσβληθεί αυτοτε λώς, αλλά μόνο να συμπροσβληθεί με την εγκριτική (ΣτΕ 178/29καισταθερή μεταγενέστερη νομολογία)." 25 Στηνπιοπάνω απόφαση 178/29 τουΣτΕταγεγονότα είχαν ως πιοκάτω: Η Επιτροπή φορτοεκφορτώσεων με σχετική απόφασητηςκα θόρισε την τιμή των εκφορτωτικών σε "10 δραχμές κατά τόννον 30 ως προς την ημηρεσιαν εργασίαν,προστιθεμένων δε50% διάτην νυκτερινήν". Ηαπόφασηαυτή,σύμφωνα μετοάρθρο3
(3)τουαυτούνόμου, "υπεβλήθηυπότηνκρίσιντουεπίτηςΕθνικήςΟικονομίας Υπουρ35 γού,όστις διάτηςαπό3Οκτωβρίου 1929αποφάσεωςτουκατάμε ταρρύθμισαν της άνω αποφάσεως,ηλάττωσε τα εκφορτωτικά εις δρχ. 8και 12κατά τόννον. 40 Αμφοτέρας ταςαποφάσεις ταύταςείχεπροσβάλει ηΗλεκτρική Εταιρεία Παραγωγής." Το ζήτημα του παραδεκτού της προσφυγής κατά της πρώτης απόφασης έχειπροσεγγισθεί ως ακολούθως: 1249 Καλλής,Δ. Αγγελίδης ν.Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(1996)"Επειδή,ορίζοντος τουαρθρ.3παραγρ. 3του,ως είρηται,νό μου,ότι,αφ' ηςδημοσίευση εντηΕφημερίδιτης Κυβερνήσεως ηπράξιςτουΥπουργού κανονισμού εκφορτώσεως ή τιμολογί ου αμοιβήςτων εργατών,ούτος καθίσταταιυποχρεωτικός, κηρυσσομένης ακύρου πάσης αντιθέτου συμφωνίας, έπεται,ότι 5 μόνον ηεγκριτική ήμεταρρυθμιστική πράξιςτουΥπουργού εί ναι εκτελεστή και υπόκειται εις προσβολήν, κατάτο αρθρ.47 τουνομού3713,ουχίδεκαιηειςτηνκρίσιντουυπουργούυπο βαλλομένη απόφασιςτης Επιτροπήςφορτοεκφορτώσεων,ήτις, ως εκ τούτου, δεν προσβάλλεται αυτοτελώς και κατ' ακολου- 10 θίαν απαράδεκτοςηαίτησις ακυρώσεως καθ' όσον στρέφεται και κατάτηςειρημένηςαποφάσεως." (Βλ. και Δαγτόγλου, Γενικό Διοικητικό Δίκαιο, 3η έκδοση, .1992, παραγρ.542: "Πράξειςπουέχουν ανάγκηεγκρίσεως άλλου 15 οργάνουτου ίδιουνομικούπροσώπου δεν έχουν κατ' αρχήν άμε σηνομική ισχύ.Αυτήντηνέχειμόνοη εγκριτικήπράξηστηνοποία .και'ενσωματώνεται' ηεγκρινόμενη πράξη,πουμπορεί όμωςκατά την νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείαςνα συμπροσβληθεί μετην εγκριτική πράξη,ως 'τελικήπράξη' μιαςσύνθετης OLOI- 20 κητικής ενέργειας"). Ο Μιχ. Στασινόπουλος στο σύγγραμμα τουΔίκαιον τωνΔιοι κητικών Πράξεων, 1951, σελ. 124, πραγματεύεταιτο θέμαως πιο κάτω: 25 "Πράξεις δεόμεναι της εγκρίσεως ετέρου οργάνου ίνα καταστώσιν εκτελεσται, θεωρούνται ενσωματούμεναι προς την εγκρίνουσαν αυτάςπράξινκαι άραστερούμεναι καθ' εαυτάς εκτελεστού χαρακτήρος. Συνεπώς, ανεπίδεκτοι καθ' εαυτάς 30 προσβολής διάτηςαιτήσεωςακυρώσεως,δενδύνανταιναπροσβληθώσι μεμονωμένως, αλλά μόνον μετά την έκδοση της εγκριτικής πράξεως, μεθ' ης δύνανταινα συμπροσβάλλωνται ενσωματούμεναι προςαυτήν." 35 Η δική μαςνομολογία έχει ακολουθήσει ταβήματατηςσχετι κής νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Κρίθηκε στην υπόθεση Συμβούλιοτων Κεντρικών Σφαγείων (Κοφίνον) κ.ά.ν. Ρωσσιδη
(1996)3Α.Α.Δ.39,ότι απόφασηυποκείμενη σε έγκριση καιμητελειοποιηθείσα μετηνπαροχήτηςέγκρισης στερείται έκτε- 40 λεστότητας καιδεν μπορείνααποτελέσει το αντικείμενοαναθεώ ρησης. Πρέπει νατονισθεί ότι στην πιο πάνωαπόφαση Ρωσσιδη ηπρώτη απόφαση δεν είχετύχει της έγκρισης του εγκριτικού ορ γάνου. 1250 4 Α.Α.Δ. Αγγελίδης ν.Δημοκρατίας (Αρ. 1) Καλλής, Δ. Όπως έχωήδηαναφέρειηπω πάνωάποψη τουΑνωτάτου Δι καστηρίουστην υπόθεση Ζαβρός(πιοπάνω)έχειεκφρασθείπαρεπιμπτόντως(percuriam).Δεναποτελεί μέροςτουλόγου (ratio)της απόφασης. Επομένως δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα(Βλ. Γιάλ· 5 λονρονκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1995)3Α.Α.Δ.363 και Μανρογένης ν. Βουλής τωνΑντιπροσώπων (αρ.3)
(1996)1Α.Α.Δ.315). Ακο λουθεί πωςηπροδικαστικήένσταση θαεξεταστεί μεβάση την αρ χήπουέχειδιατυπωθείστην υπόθεση Σφαγεία Κοφίνον(πιο πά νω) η οποία αποτελεί δεσμευτικό προηγούμενο, και με βάση τις 10 πιο πάνωαρχές της Ελληνικής Νομολογίας οι οποίες αποτελούν καιτην αρχικήπηγήτηςδικής μαςνομολογίας. Λαμβάνω υπόψη μου τις πρόνοιες των πιο πάνω Καν.41,42 και
- Κρίνω ότι η προσβαλλόμενη πράξη αρ. 1 είχε ανάγκη 15 εγκρίσεως άλλου οργάνου του ιδίου νομικού προσώπου. Επομέ νωςδενείχεκατ' αρχήνάμεσηνομική ισχύ.Στερείτο εκτελεστότη ταςκαιδενμπορούσεναπροσβληθεί αυτοτελώς. Μπορούσεόμως νασυμπροσβληθεί μετην εγκριτικήπράξηως"τελική πράξη"μιας σύνθετης διοικητικής ενέργειας, (βλ.Δαγτόγλου,Διοικητικό Δικο20 νομικό Δίκαιο (πιο πάνω)). Με την παρούσαπροσφυγή ηεπίδικη κρίση δεν έχει συμπρο σβληθεί με την εγκριτική πράξη. Έχει προσβληθεί αυτοτελώς. Η επίδικηθεραπεία αρ. 1 ζητείταισεσχέσημετηναπόφασητωνκαθ' 25 ωνηαίτηση
- Δεν έχεισημασίαότιη προσφυγήέχεικαταχωρηθεί μετά την κύρωση της πράξεως αποτο Υπουργικό Συμβούλιο.Το κυρίαρχοζήτημαείναι: Η εκτελεστήπράξηστην κρινόμενηυπόθε σηαποτελείταιαπότηντελική πράξη δηλαδή απότηνκύρωσητης κρίσης από το Υπουργικό Συμβούλιο. Η τελική πράξη δεν έχει 30 προσβληθεί μεοποιοδήποτετρόπομέσααπότηθεραπεία1.Η επί δικηκρίση ως στερούμενη εκτελεστότητας δεν μπορούσε ναπρο σβληθεί αυτοτελώς. Δεν μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο αναθεώρησης.Ακολουθείπως ηπροσφυγή στο βαθμόπου αφορά τηνθεραπεία 1 είναι απαράδεκτηκαιαπορρίπτεται. 35 Έχονταςυπόψητοπεριεχόμενο τηςθεραπείας 1 σε συνάρτηση με το γεγονός ότι ηαιτούμενη θεραπείαζητείται αποκλειστικώς σε σχέσημετην απόφαση των καθ' ων ηαίτηση 1 δεν μπορεί να ειπωθείότιη απόφασητωντελευταίων έχεισυμπροσβληθεί μετην 40 εγκριτική πράξητου Υπουργικού Συμβουλίου. Όπως έχει νομο λογηθεί στην πιο πάνω απόφαση 178/29του ΣτΕ ακόμηκαι αν προσεβάλλοντο καιοι δυοαποφάσεις -εκείνη των καθ' ων η αί τηση 1και ηκυρωτική απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου καιπάλιν,σύμφωναμετηναπόφαση 178/29,δενθαμπορούσε "να 1251 Καλλής, Δ. Αγγελίδης ν.Δημοκρατίας(Αρ.1)
(1996)προσβληθεί αυτοτελώς καικατ' ακολουθίαν 'ηαίτησις ακυρώσε ως' θαήταναπαράδεκτη". θεοαπεία2: 5 ΣτηΖαβρός(πιο πάνω)έχεινομολογηθεί ότι αξιωματικοίπου κρίθηκαν προακτέοικατ' αρχαιότητα στερούνται εννόμου συμφέ ροντος καιδενμπορούν ναπροσβάλουν την προαγωγή συναδέλ φωντουςπουκρίθηκανκατ'εκλογην.Τοέννομο συμφέρονπεριο ρίζεται σε πρόσωπα με ισόβαθμη κρίση. (Χαρίδης κ.ά. ν.Λημο- 10 κρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 147,Παττάςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 1887,Βιολεττήςν. Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 1114 και Χριστοδονλον ν.Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 2572). Ακολουθεί πωςο αιτητής δενέχει έννομο συμφέρον ναπρο- 15 σβάλειτηνπροαγωγήτουενδιαφερόμενου μέρουςκαιηπροσφυγή του στοβαθμόπου αφοράτηνθεραπεία2 είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται. Πρέπει νασημειωθεί ότιτοζήτηματου εννόμου συμφέροντος 20 δεν έχει εγερθεί απόοποιαδήποτε πλευρά. Ωστόσο μπορεί να εγερθεί απότοδικαστήριο αυτεπάγγελτα γιατί είναι ζήτημα που σχετίζεται μετοπαραδεκτότουσχετικού ένδικουμέσου (Κωνσταντινίδονν. Δημοκρατίας
(1974)3Α.Α.Δ.416, Δαγτόγλου,Διοικη τικό Δικονομικό Δίκαιο,παραγρ. 885). 25 Ηπροσφυγήαπορρίπτεται. Καμιάδιαταγήγιαταέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1252