clr/1996/1996_4_1341.pdf

(61)τωνπερί Δήμων Νόμων 1985-1992 — Η δημιουργία βιοτεχνικών περιοχών εμπίπτει στουςσκοπούς δημοσίαςωφελείας. Ηαιτήτριαπροσέφυγεκατάτουδιατάγματοςαναγκαστικήςαπαλ­ λοτριώσεωςτουακινήτου της. 20 25 ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,ακυρώνονταςτηνεπίδικηαπόφασηαπο­ φάσισεότι: 1. ΔύοαπόταμέλητουΔημοτικούΣυμβουλίουδιορίσθηκανωςμέ­ ληχηςΣυμβουλευτικής Επιτροπής ρόλος τηςοποίας ήτανη υποβολήεισηγήσεωνπροςτοΔημοτικόΣυμβούλιογιαπροώθηση της 1341 Γεωργίου ν.Δημοτικού Συμβουλίου Αγλαντξιάς

(1996)εκτέλεσης του έργου. Οι δύο αυτοί σύμβουλοι διατηρούσαν και διατηρούνβιοτεχνικά υποστατικάστην περιοχήΑγλαντζιάς, όμως •ψήφισανστη συνεδρίαση κατάτηνοποίαλήφθηκεηαπόφαση για τηναπαλλοτρίωση τουενλόγω τεμαχίου. 5 EivaLγενικήαρχήτουδιοικητικούδικαίουότιοποιοδήποτεμέλος συλλογικού οργάνου τοοποίο έχει προσωπικό,οικονομικό ή άλ­ λο ειδικό συμφέρον, κωλύεται από το να συμμετάσχει στη συνε­ δρίασηστην οποία θίγονται ταπροσωπικά του αυτάενδιαφέρο­ ντα. 10 Έχεινομολογηθεί απότηνΟλομέλεια σεαριθμόυποθέσεων ότι ο γενικός κανόναςεπιβάλλει αμεροληψία των οργάνων πουλαμβά­ νουν μέρος στις διοικητικές διαδικασίες. 15 Ηκακήσυγκρότηση του συλλογικού οργάνου το οποίο έχει απο­ φασιστικήαρμοδιότητακαθιστάτην πράξη/απόφασητουακυρώ­ σιμη (ΣΕ 259/1964) λόγω της αναρμοδιότητας του οργάνου το οποίοεξέδωσετηναπόφαση. 20

1. Έχεινομολογηθεί πωςηαπαλλοτρίωση είναιτοέσχατομέτρο στο οποίοηΔιοίκηση πρέπεινακαταφύγεικαιμάλισταόταντούτοεί­ ναι απόλυτααναγκαίογιατην επίτευξη του σκοπού τηςαπαλλο­ τρίωσης. Ακόμα οφείλει να εξαντλήσει τις πιθανότητεςαπαλλο­ τρίωσης άλλων κατάλληλων περιουσιών καιναβρειλύσειςτέτοι- 25 ες,πουη στέρηση της ιδιοκτησίαςναείναιολιγότερο επαχθής. Αν ηΔιοίκηση δενπράξειτούτοκαιπροσφύγει σεαναγκαστικήαπαλ­ λοτρίωσηπριν να εξαντλήσει υπαλλακτικές λύσεις για εξεύρεση ακινήτου με άλλο τρόπο, π.χ. διάχρησιμοποιήσεως ακινήτουτου δημοσίου ή επιτάξεως ήοικειοθελούς προσφοράς,θεωρείται ότι 30 παραβιάζει τα άκραόρια της διακριτικής της εξουσίας καιαυτό καθιστάτην πράξη ακυρωτέα. Έχει επίσης νομολογηθεί πως η Διοίκηση δεν προχωρεί στην απαλλοτρίωσηπριντημελέτησχεδίων γιατοέργογιατοοποίογι- 35 νεται ηαπαλλοτρίωση. Έχονταςυπόψηόλο το υλικό πουτέθηκε ενώπιοντουκαιμειδι­ αίτερηέμφασηστην επιστολή τουΔημάρχου Αγλαντζιάς ημερομη­ νίας9Ιουνίου, 1994, στηνοποίαεμφαίνεταιότι τααρχιτεκτονικά 40 σχέδια δενήσαν έτοιμαενώ τοδιάταγμααπαλλοτρίωσης είχεδη. μοσιευτεί στις 10 Ιουνίου, 1994, το Δικαστήριο έκρινε ότι ο ισχυ­ ρισμός γιαπαράλειψηδιεξαγωγής έρευνας ευσταθεί. 1342 4 Α.Α.Δ. Γεωργίου ν. Δημοτικού Συμβουλίου Αγλαντζιάς 5 10 15
2. ΤοΔικαστήριο αποδέκτηκετους ισχυρισμούςτωνκαθ' ωνη αίτη­ σηόσοναφοράτην αναγκαιότητα τηςδημιουργίαςβιομηχανικών καιβιοτεχνικών περιοχών,καιδιαφώνησε μετην αιτήτριαότι το Αρθρο 3των περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμων 19621988δενπεριλαμβάνειστουςσκοπούςδημόσιαςωφέλειαςτιςβιο­ τεχνικέςπεριοχές. Ηδημιουργίαβιοτεχνικήςπεριοχής,ησυγκέντρωσηδηλαδήόλων των βιομηχανιών ή των βιοτεχνιών σε ένα συγκεκριμένο χώρο βοηθάστονααπαλλαγούνοιοικιστικέςπεριοχέςαπότηνοχληρία και επίσης προσφέρει καλύτερο υπόβαθρογιατηλειτουργία των βιομηχανιώνκαιβιοτεχνιών. Από μόνοςτουαυτόςολόγοςμπο­ ρείναθεωρηθείότιπροαγάγειτουςσκοπούςτηςδημοτικήςαρχής Αγλαντζιάς και,ως εκ τούτου,είναι σκοπός δημόσιας ωφέλειας. Βάσειαυτούτου συμπεράσματος το Αρθρο28 τουΣυντάγματος δενέχειπαραβιασθεί. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Louca v.PublicService Commission

(1989)3 C.L.R. 672, Venglis v.ElectricityAuthorityof Cyprus

(1965)3 C.L.R. 252, 25 Chrysochou Bros. v.Cyprus TelecommunicationAuthorityandAnother

(1966)3 C.L.R. 482, 30 Glyki a.o.v. TheMunicipal Corporation of Famagusta

(1967)3 C.L.R. 677, LefkaritisBrosv.Republic

(1980)3C.L.R. 34, Agrotis v.ElectricityAuthority

(1981)3 C.L.R. 503, 35 Κολοκασίδουκ.ά. v.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.427, Μιχαηλίδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ. 1125, 40 ΣταυρίδηκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας

(1992)3ΑΛΛ. 303. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Καθ' ου η αίτηση να 1343 Γεωργίου ν.Δημοτικού Συμβουλίου Αγλαντζιάς

(1996)απαλλοτριώσει το κτήμα της αιτήτριαςγια ναδημιουργήσει Βιο­ τεχνικήΠεριοχή. Γ.Κασάπης,γιατην Αιτήτρια. 5 Α. Σχορδής, γιατον Καθ'ουη αίτηση. Cur. adv. wit. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: Η αιτήτριαμετην παρούσαπροσφυγή ζητάτηνακύρωσητουδιατάγματοςαναγκαστικήςαπαλλοτρίωσης τουκτήματος με αριθμότεμαχίου 1 Φ/ΣχXXI.56.W1Σύμπλεγμα "Β" Αριθμό Β1,Αγλαντζιά, το οποίο δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίαςστις 10 Ιουνίου, 1994, αρ.2885, Πα­ ράρτημα 3,ΜέροςII. 10 15 Ταγεγονότα, όπως ταβρίσκει το Δικαστήριο απότα ενώπιον τουστοιχεία, είναι τα ακόλουθα: Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αγλαντζιάς στη συνεδρία­ σητουημερομηνίας 18 Μαρτίου, 1993, αποφάσισεόπωςαπαλλο­ τριώσει και επιτάξει 37 στρέμματα γης που είχανκαθοριστεί στο Τοπικό Σχέδιο Λευκωσίας ως Βιοτεχνική Περιοχή. Μεταξύ των τεμαχίων αυτώνσυγκαταλεγότανκαιαυτότης αιτήτριας. 20 25 Ηαιτήτριαυπέβαλεένσταση μέσωτουδικηγόρουτηςκατάτης πιο πάνω απαλλοτρίωσης, ηοποία εξετάσθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο κατά τη συνεδρία του στις 21 Απριλίου, 1994, και απορρίφθηκε για τους λόγους που εκτίθενται στα πρακτικά με αριθμό 6/94 (βλ.Παράρτημα Γ). 30 Στην προσφυγή της η αιτήτρια προβάλλει τους ακόλουθους τέσσεριςλόγους ακυρώσεως. Ισχυρίζεται ότι το επίδικο διάταγμα απαλλοτρίωσης εκδόθηκε: 35

1. Κατάπαράβασηουσιώδουςτύπου.
2. Καθ'υπέρβασηκαι/ήκατάχρησηεξουσίας.
3. Είναι παράνομοαφ'ενός μεν διότι ηδημιουργίαβιοτεχνι- 40 κώνπεριοχατνδενπεριλαμβάνεταιστους σκοπούςδημόσιας ωφέλειας που προνοούνται στο άρθρο 3 του περί Αναγκα­ στικής Απαλλοτριώσεως Νόμου,αφ'ετέρου δεδιότι ταερ­ γαστήρια βιοτεχνίαςδενθεωρούνται ωςβιομηχανία. 1344 4 Α.Α.Δ. Γεωργίου ν.Δημοτικού Συμβουλίου Αγλαντζιάς Παπαδόπουλος, Δ.
4. ΕίναιαντίθετοπροςτοΑρθρο 28 τουΣυντάγματος. 5 Όσον αφοράτον πρώτο λόγο ακυρώσεως δηλαδή ότι ηπρο­ σβαλλόμενηαπόφασηεκδόθηκεκατάπαράβασηουσιώδουςτύπου, έχωναπαρατηρήσωτα ακόλουθα: Δύο απότα μέλητου Δημοτικού Συμβουλίου διορίσθηκαν ως μέλη της Συμβουλευτικής Επιτροπής ρόλος της οποίας ήταν η υποβολή εισηγήσεων προς το Δημοτικό Συμβούλιο για προώθηση 10 τηςεκτέλεσης τουέργου.Οιδύοαυτοίσύμβουλοι διατηρούσανκαι διατηρούνβιοτεχνικάυποστατικά στηνπεριοχήΑγλαντζιάς, όμως ψήφισαν στησυνεδρίαση κατάτην οποίαλήίρθηκε ηαπόφαση για τηναπαλλοτρίωση του ενλόγωτεμαχίου. 15 Είναιγενικήαρχήτουδιοικητικούδικαίουότιοποιοδήποτεμέ­ λος συλλογικού οργάνου τοοποίο έχειπροσωπικό,οικονομικό ή άλλο ειδικό συμφέρον,κωλύεται από τονασυμμετάσχει στη συνε­ δρίαση στην οποία θίγονται τα προσωπικά του αυτάενδιαφέρο­ ντα. Κατάτον ΚαθηγητήΕ.Π.Σπηλιωτόπουλο: 20 25 30 "Κατά γενικήν αρχήντου διοικητικού δικαίου,ταμέλη των συλλογικών διοικητικών οργάνωνδέονναπαρέχουν εγγυήσεις αμερόληπτου κρίσεως και συνεπώς οφείλουν να απέχουντων συνεδριάσεων κατά τας οποίας κρίνονται υποθέσεις προσώπων,μεταοποίαέχουν ιδιαίτερονδεσμόν ή ιδιάζουσαν σχέσιν, έχθρανή προκατάληψη,ήυποθέσεις διάτηνέκβασιντωνοποί­ ων έχουν ίδιον συμφέρον, (ΣΕ 1162/1975, 2593/1978),καθ' όσον άλλως δημιουργείται τεκμήριον επηρεασμού των, κλονίζον την πεποίθησιν του διοικούμενου εις το αδιάβλητον της κρίσεως τουοργάνου(ΣΕ2721/1970)." (Βλ. Ε.Π.Σπηλιωτόπουλου "Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαί­ ου",2ηΈκδοση.) 35 40 Τηνπιοπάνωγνώμηυποστηρίζει έντονακαιοΠ.Δ.Δακτόγλου στο βιβλίο του "Γενικό Διοικητικό Δίκαιο" Τρίτη Έκδοση, 1992, όπου στησελ. 453αναφέρει: 'Το κώλυμα μπορεί να στηρίζεται σεπροσωπικό, οικονομικόή άλλο ειδικό συμφέρον,σεπροσωπικές σχέσεις (συγγένεια, φιλία, έχθρα κλπ) ήσε υπηρεσιακό σύνδεσμο με την υπόθεση (ότανπ.χ. το μέλοςτουδευτεροβάθμιουήεποπτεύοντοςοργά­ νου είναι ή ήταν μέλος του πρωτοβάθμιου ή εποπτευόμενου οργάνου κατάτην κρίση της εκκρεμούσας υποθέσεως). Σε πα1345 Παπαδόπουλος, Δ. Γεωργίου ν.Δημοτικού Συμβουλίου Αγλαντζιάς

(1996)ρόμοιες περιπτώσεις, συνάγεται από την αρχή της αμερολη­ ψίας της διοικήσεως κώλυμα συμμετοχής του κωλυόμενου μέ­ λους όχι μόνο στην ψηφοφορία,αλλά και στην διάσκεψη και μάλιστα όχι μόνοτωναποφασιστικών,αλλάκαιτωνγνωμοδο­ τικών οργάνων,επί εκδόσεως ατομικών διοικητικών πράξεων, 5 συμπεριλαμβανομένων των 'γενικών πράξεων',καθώςκαιτων διοικητικών πράξεων περί καταρτίσεως συμβάσεων δημόσιου ήιδιωτικούδικαίου." Έχεινομολογηθεί απότηνΟλομέλεια σεαριθμόυποθέσεων ότι 10 ο γενικός κανόνας επιβάλλει αμεροληψία των οργάνων πουλαμ­ βάνουν μέρος στις διοικητικές διαδικασίες. Παραθέτωαυτούσιο το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση της Ολομέλειας Yiannoulla Louca and Michalakis Savva v. Public Service Commission

(1989)3C.L.R. 672: 15 'The general principle is that the organs participating in any particular administrative process must appear to act impartially which cannot be saidto be thecasewhen there existsanyspecial tie or relationship which relates to the persons involved in the 20 processortoits outcome.(See Christou v.TheRepublic

(1980)3 C.L.R. 437 at 449). But any lack of impartiality must be established with sufficient certainty from facts emanating from official records or by safe inferences drawn from such facts (See Othonos v. The Republic

(1989)3 C.L.R. 475) and invariably 25 biasdepends on thefacts of the case." Δεσυμφωνώ μετους ισχυρισμούς τουδικηγόρουτουκαθ' ουη αίτησηότι ταδύοαυτάάτομαδενκωλύονταν γιατί δενθα επωφελούντο άμεσα ή έμμεσα καθώς και με τους υπόλοιπους ισχυρά 30 σμούς τουεπίτουθέματος αυτού.Βρίσκω απόταγεγονότα όπως τέθηκαν ενώπιον μου ότι όντως ήσαν κωλυόμενα μέληενός συλ­ λογικού οργάνου. Κατάπόσον τογεγονός ότιδύομέλητουΔημοτικού Συμβουλί- 35 ου κωλύονταν αποτελεί παράβασηουσιώδους τύπου,παραθέτω αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα από τον Ε. Σπηλιωτόπουλο "Εγχειρίδιον Διοικητικού Δικαίου",2ηΈκδοση, 1982: "Ούτω έχει κριθήότι αποτελούν ουσιώδεις τύπους: α) Ητήρησις των κανόνων περί της νομίμου

1. i)συνθέσεως και
2. ii)λειτουργίας των εχόντων αποφασιστικήναρμοδιότητασυλ­ λογικών οργάνων (ανωτέρωαριθ. 126 επ.).Οσάκιςτο συλλογι1346 40 4 Α.Α.Δ. Γεωογίου ν.Δημοτικού Συμβουλίου Αγλαντζιάς Παπαδόπουλος, Δ. 5 κόνόργανονέχειγνωμοδοτικήν αρμοδιότητα,ημητήρησιςτων κανόνων της i)νομίμου συγκροτήσεως,
3. ii)νομίμου συνθέσεως καιHi)νομίμου λειτουργίας αυτούδημιουργεί πλημμέλειαν της διατυπουμένηςυπ' αυτούγνώμηςήπροτάσεωςκαιωςεκτούτου ηβάσει αυτής εκδοθείσα πράξις πάσχει ακυρότητα, λόγω τουότιητήρησιςτουτύπου,ήτοιηγνώμηήηπρότασιςηοποία δέον να ληφθή υπ' όψιν, είναι ελαττωματική (ΣΕ2453/1970, 425/1977)." 10 Η κακή συγκρότηση του συλλογικού οργάνου το οποίο έχει αποφασιστικήαρμοδιότητακαθιστάτηνπράξη/απόφασητουακυ­ ρώσιμη (ΣΕ259/1964)λόγω της αναρμοδιότηταςτου οργάνουτο οποίο εξέδωσετηναπόφαση. 15 Ως εκ των ανωτέρω ο πρώτος ισχυρισμός της αιτήτριας έχει αποδειχθεί,και η απόφασητουΔημοτικού Συμβουλίουκαθίστα­ ται ακυρώσιμη. Όμως θα εξετάσω και τους υπόλοιπους ισχυρι­ σμούς της. 20 Ηαιτήτριαισχυρίζεταιότι OLκαθ' ωνηαίτησηενήργησαν καθ' υπέρβασηκαι/ή κατάχρησηεξουσίας αφούδεν διενήργησαν τη δέ­ ουσα έρευνα και δεν εξέτασαν άλλες υπαλλακτικές λύσεις παρά μόνο συγκεντρώθηκαν στην απαλλοτρίωση. 25 Έχει νομολογηθεί πως ηαπαλλοτρίωση είναι το έσχατο μέτρο στοοποίο η Διοίκηση πρέπεινακαταφύγεικαιμάλισταόταντού­ τοείναιαπόλυτααναγκαίογιατηνεπίτευξητουσκοπούτηςαπαλ­ λοτρίωσης. Ακόμα οφείλει ναεξαντλήσει τιςπιθανότητεςαπαλλο­ τρίωσης άλλων κατάλληλων περιουσιών καιναβρει λύσειςτέτοι30 ες,πουη στέρηση της ιδιοκτησίας ναείναι ολιγότερο επαχθής. Αν ηΔιοίκηση δενπράξειτούτοκαιπροσφύγει σεαναγκαστική απαλ­ λοτρίωση πριν να εξαντλήσει υπαλλακτικές λύσεις για εξεύρεση ακινήτου με άλλο τρόπο,π.χ. διάχρησιμοποιήσεως ακινήτουτου δημοσίου ή επιτάξεως ή οικειοθελούς προσφοράς,θεωρείται ότι 35 παραβιάζειτα άκραόρια της διακριτικής της εξουσίας καιαυτό καθιστά την πράξη ακυρωτέα. (Βλ., μεταξύ άλλων, Maria Ch. Venglisv. The ElectricityAuthority of Cyprus

(1965)3C.L.R. 252, Chrysochou Bros. v. The CyprusTelecommunication Authority and Another

(1966)3 C.L.R. 482, Wovi M. Glyki and 40 Another v. The Municipal Corporation of Famagusta

(1967)3 C.L.R.677 LefkaritisBrosv.Republic

(1980)3 C.L.R. 34,Agrotis v.ElectricityAuthority

(1981)3C.L.R.503). Έχει επίσης νομολογηθεί πως η Διοίκηση δεν προχωρεί στην 1347 Παπαδόπουλος, Δ. Γεωργίου ν.Δημοτικού Συμβουλίου Αγλαντζιάς

(1996)απαλλοτρίωσηπριντημελέτησχεδίων γιατοέργογιατοοποίογί­ νεται ηαπαλλοτρίωση. Βλ. Πορίσματα Νομολογίας τουΣυμβου­ λίουτης Επικρατείας 1929-1949, Αναστασία Κολοκασίδονκ.ά. ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 427, ΗρακλήςΜιχαηλίδηςκ,ά. ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1992)4Α.Α.Δ. 1125. 5 Έχοντας υπόψη όλο το υλικό πουτέθηκε ενώπιον μου και με ιδιαίτερηέμφασηστην επιστολήτουΔημάρχουΑγλαντζιάς ημερο­ μηνίας 9 Ιουνίου, 1994, Παράρτημα 1στη συμπληρωματική απα­ ντητική αγόρευση των αιτητών, στην οποίαεμφαίνεται ότι τααρ- 10 χιτεκτονικά σχέδια δεν ήσαν έτοιμα ενώ το διάταγμααπαλλο­ τρίωσης είχεδημοσιευτεί στις 10Ιουνίου, 1994,κρίνω ότι ο ισχυ­ ρισμός γιαπαράλειψηδιεξαγωγής έρευνας ευσταθεί. Όσον αφοράτον ισχυρισμό τηςαιτήτριαςότιη βιοτεχνικήζώ- 15 νη έχει διαφορετική έννοια απότη βιομηχανική περιοχή, έχω να παρατηρήσω ότι το Τοπικό Σχέδιο Λευκωσίας αναφέρεται και στις δύοκαικαθορίζειτις χρήσεις τους (βλ.παρ. 11.3και 11.4 του Τοπικού ΣχεδίουΛευκωσίας, Παράρτημα8). 20 Δέχομαι τους ισχυρισμούς των καθ'ων ηαίτηση όσοναφορά τηναναγκαιότητατηςδημιουργίαςβιομηχανικώνκαιβιοτεχνικών περιοχών,και διαφωνώμετην αιτήτριαότι το Αρθρο 3τουπερί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμου1962-1988δενπεριλαμβά­ νει στους σκοπούς δημόσιας ωφέλειας τις βιοτεχνικές περιοχές. 25 ΤοΑρθρο3παράγραφος (π)έχειωςακολούθως: "(π)την επίτευξιν ή προαγωγήτων σκοπώντωνδημοτικώναρ­ χών,νομικών προσώπωνδημοσίου δικαίου,ή κοινήςωφε­ λείας οργανισμών, ειδικώς προβλεπομένων υπό τίνος νό- 30 μου." Σύμφωνα με τους περί Δήμων Νόμους του 1985 έως 1992, Αρθρο 85 εδάφιο2(δ1) ως ετροποποιήθη"το συμβούλιο κέκτηται εξουσιαν εντός των δημοτικώνορίων - 35 "(δΐ)να δημιουργεί βιοτεχνικές περιοχές καινα ρυθμίζει οποι­ οδήποτε θέμα σχετικό με τη διοίκηση, τον έλεγχο και τη λειτουργία των περιοχώναυτών." 40 Η δημιουργία βιοτεχνικής περιοχής, η συγκέντρωση δηλαδή όλων τωνβιομηχανιώνήτωνβιοτεχνιών σε ένασυγκεκριμένο χώ­ ροβοηθάστονααπαλλαγούνοιοικιστικές περιοχέςαπότηνοχληρία και επίσης προσφέρει καλύτερο υπόβαθρογια τη λειτουργία 1348 4 Α.Α.Δ. Γεωργίου ν.Δημοτικού Συμβουλίου Αγλαντζιάς Παπαδόπουλος,Δ. 5 των βιομηχανιών και βιοτεχνιών. Από μόνος του αυτός ολόγος μπορεί να θεωρηθεί ότι προαγάγει τους σκοπούς της δημοτικής αρχήςΑγλαντζιάς και,ως εκτούτου,είναισκοπόςδημόσιαςωφέ­ λειας. Βάσειαυτούτουσυμπεράσματος τοΑρθρο28 του Συντάγματος δεν έχει παραβιασθεί. (Βλ. ΕλένηΣταυρίδη και Αλλοι ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1992)3Α.Α.Δ.303). Καταλήγοντας, θαήθελαναπωότιησωστήεφαρμογήτων αρ­ χών πουδιέπουντην αναγκαστική απαλλοτρίωσηπροϋποθέτειτη 10 διεξαγωγήδέουσας έρευνας απότην πλευράτηςαπαλλοτριούσας αρχής.Έχονταςυπόψηόλοτουλικόπουτέθηκεενώπιονμου,κρί­ νω ότι ηΔιοίκηση δεν προέβηκε στη δέουσα έρευνα γιαναδιαπι­ στώσειανηεξεύρεσηάλληςγηςήταν εφικτή. Επίσης,απόταενώ­ πιον μου στοιχεία διαπιστώνω ότι υπήρξε κακήσυγκρότηση του 15 συλλογικούοργάνου. Γιατουςδύοαυτούςλόγους ηπροσφυγήεπιτυγχάνει καιη επί­ δικη απόφασηακυρώνεται. 20 Δεν εκδίδεταικαμιάδιαταγήγιαέξοδα. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. 1349