(1996)31 Μαΐου, 1996 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ Χ"ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αιτητής, ν. ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 774/94) Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146του Συντάγματος — Αποδοχή διοικητι κής πράξης από το διοικούμενο — Τοβάρος αποδείξεως της φέρει η διοίκηση. Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146του Συντάγματος — Λόγοι ακυρώσεως — Παράβαση ουσιώδους τύπου — Η παράβαση πρέπει να είναι ου σιώδης — Απλή παρατυπία στην κριθείσα περίπτωση — Περιστάσεις. 5 Διοικητικό Δίκαιο — Δέουσα έρευνα — Η απουσία πρακτικού ως προς τη διεξαχβείσα από την διοίκηση έρευνα,δεν σημαίνει ότι δεν διεξήχθη 10 έρευνα —Διάφορα ηπερίπτωση των συλλογικών διοικητικών οργά νων— Τεκμήριο νομιμότητας. Αστυνομική Δύναμη Κύπρου — Αξιωματικοί — Μεταθέσεις — Καθε στώς και κριτήρια — Ισχυρισμοί για τιμωριτική/εκδικητική μετάθεση 15 στην κριθείσα περίπτωση — Δεν αποδείχθηκαν. Ο αιτητής προσέφυγε κατά της μετάθεσης τουστηνΠάφο. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,απορρίπτοντας τηνπροσφυγή,αποφάσι- 20 σε OIL:
- Έχοντας υπόψηταστοιχεία πουτέθηκαν ενώπιοντου Δικαστηρί ου, καθώς επίσηςκαιτο γεγονός ότι ηΔημοκρατία έχει το βάρος της απόδειξης,ο ισχυρισμόςότιο αιτητήςζήτησεκαι/ήσυγκατατέ- 25 1476 4 Α.Α.Δ. Χ"Χριστοδούλου ν.Αναπληρωτού Αρχηγού Αστυν.κ.ό. θηκεστημετάθεσητου,δενέχει αποδειχθείαπότουςκαθ' ωνη αί τηση. 5 10 15 20 25 30 35 40
- Ακόμακιανγίνειδεκτόότιμετηνυπογραφήτηςμετάθεσηςτουαιτητήαπότο Βοηθόως Αναπληρωτής Αρχηγός Αστυνομίας σημει ώθηκε παρατυπία, η παρατυπίααυτή είναι επουσιώδης και δεν μπορείναοδηγήσειτηνεπίδικηαπόφασησεακύρωση. Αποτελείπάγια θέσητης νομολογίας πωςδεν είναικάθεπαρατυ πίαπουοδηγείσεακύρωσητηςπράξης. Η νομιμότητατηςπράξης επηρεάζεται μόνο στην περίπτωση κατάτην οποία η παρατυπία υπήρξε ουσιώδης και άσκησε ουσιαστική επίδραση στη λήψη της απόφασης.Στηνπροκειμένηπερίπτωσηηυπογραφήτηςμετάθεσης του αιτητήαπότο Βοηθό Αρχηγό, υπό τις περιστάσεις πουανα φέρθηκαν,ακόμακαι αν θεωρηθεί παρατυπία, συνιστά απλή πα ρατυπία.
- Μεβάσηόλα όσα τέθηκαν ενώπιον τουΔικαστηρίου,περιλαμβα νομένης και της μαρτυρίας προκύπτει πως οι ισχυρισμοί για έλ λειψη έρευνας και ύπαρξηπλάνης δεν έχουν αποδειχθεί. Η μη ύπαρξηπρακτικούπουνα επιμαρτυρεί τηδιενέργεια έρευναςδεν αποδεικνύειτον ισχυρισμό γιαέλλειψη έρευνας. Στηνπροκείμενη περίπτωση δεν πρόκειται περί απόφασης συλλογικού οργάνου, οπόταν ητήρηση πρακτικώνπουνααντικατοπτρίζουν τις θέσεις των μελών τουαποτελεί επιτακτική ανάγκη. Μεβάση τοτεκμήριο τηςκανονικότητας,τεκμαίρεταιπωςηαπόφασηγιαμετάθεσητου αιτητήλήφθηκενόμιμακαιαφούπροηγήθηκεηδιαπίστωση όλων τωνσχετικών μετηνπερίπτωση στοιχείων.
- ΤοΔικαστήριοαφούδιεξήλθε τη μαρτυρίαπουδόθηκεαπότοναι τητήκαιτο Βοηθό Αρχηγό Αστυνομίας, τις αγορεύσεις τωνδικη γόρων των δύο πλευρών, όπως επίσης όλο το υλικό που τέθηκε ενώπιον τουκατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ισχυρισμοί περίτιμωρητικής/εκδικητίκής μετάθεσης δεν έχουν αποδειχθεί από τον αιτητή. Ηδιοίκησητουαστυνομικού σώματος σε όλητην εδαφική έκταση της Δημοκρατίας έχει ανατεθεί απότο Αρθρο 9
(1)του Κεφ. 285 στον Αρχηγό Αστυνομίας οοποίος με βάσητο Αρθρο 2 τουΚεφ. 285 όπωςτροποποιήθηκεαπότοΑρθρο 2(γ)τουΝ.69/87,εξέδοσε την Αστυνομική Διάταξη αρ. 13, γιαρύθμισητουθέματοςτων με ταθέσεων των μελών της Δύναμης. Ηεκτίμηση των αναγκώντης Δύναμης εμπίπτει στις αρμοδιότητες του Αρχηγού. Ο Βοηθός Αρχηγός αφούσυνεννοήθηκε με τον Αρχηγό, έκρινε πως οιανά1477 Χ"Χριστοδούλου ν.Αναπληρωτού Αρχηγού Αστυν.κ.ά.
(1996)γκες της υπηρεσίαςθαεξυπηρετούντανκαλύτερα με τημετάθεση τουαιτητήστην Πάφο,καιτοΔικαστήριοδεν έχει εντοπίσειοποι οδήποτεβάσιμολόγοπουναδικαιολογείεπέμβασητουστηνκρίση τηςδιοίκησης. Τογεγονόςότιοιανώνυμεςεπιστολέςπουβάλλουν κατά του ηθικούκύρους του αιτητή, συμπίπτουν χρονικά με την 5 απόφαση μετάθεσης του αιτητή στην Πάφο, όπως επίσης και οι υπόλοιποι ισχυρισμοί πουπροβλήθηκαν,δεν αποδεικνύουνότι η μετάθεσητουαιτητήστηνΠάφοέγινεγιαπειθαρχικούςσκοπούς. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 10 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Sekkidesv. Republic
(1988)3C.L.R. 2136, 15 Ιωάννουκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1993)3Α.Α.Δ.390, Δημοκρατία ν.Κουκκουρή κ.ά.
(1993)3Α.Α.Α.
- Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίοντης απόφασης των Καθ'ων ηαίτησημετην οποία μετέθεσαντον Αιτητή στηθέσητουΒοηθού Αστυνομικού Δι ευθυντή Πάφου. 25 Π.Αγγελίδης, για τον Αιτητή. Μ.Φλωρέντζος, ΕισαγγελέαςτηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ων ηαίτηση. 30 Cur. adv.vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Ο αιτητής με την προσφυγή του αυτή προσβάλλει την απόφασηγιαμετάθεσητουστηθέση ΒοηθούΑστυ νομικού Διευθυντή Πάφου από 16.8.94, που δημοσιεύθηκε στις 35 Εβδομαδιαίες Διαταγέςτης Αστυνομίας ημερ. 15.8.
- Η απόφασηγια μετάθεση του αιτητή υπογράφηκε στις 10.8.94 από τον Βοηθό Αρχηγό Αστυνομίας υπό την ιδιότητατου ως Ανα πληρωτής Αρχηγός Αστυνομίας (Παράρτημα Α στην Ένσταση).Ο 40 Αρχηγός Αστυνομίας βρισκόταν με άδειααπουσίαςαπό 1-31 Αυ γούστου
- Διέκοψε όμως την άδειατου και επανήλθε στακα θήκοντα του στις 5,10 και 11Αυγούστου. Στις 10Αυγούστου 1994 (που είναι ηημερομηνία κατά την οποίαυπογράφηκε απότο Βοη1478 4Α.Α.Δ. Χ"Χριστοθούλουν. Αναπληρωτού Αρχηγού Αστυν. κ.ά. Χρυσσστομής,Δ, 5 θόΑρχηγό Αστυνομίας η μετάθεσητουαιτητή),οΑρχηγός αποφά σισεμαζίμετονΥπουργό ΔικαιοσύνηςκαιΔημόσιαςΤάξηςναεπι σκεφθεί, χωρίς προειδοποίηση, διάφορους αστυνομικούς σταθ μούςγιαεπιθεώρηση.Τογεγονός αυτόαναφέρεταιγιατίέχεισχέση με ένααπότους λόγους ακυρότηταςπουπροβλήθηκαν εκ μέρους του αιτητή. Όπως κατάθεσε στο Δικαστήριο ο Βοηθός Αρχηγός Αστυνομίας, τογεγονός αυτόδενήτανσεγνώσητουότανυπέγρα φετηναπόφασηγια μετάθεσητουαιτητήυπότην ιδιότητατουως Αναπληρωτής Αρχηγός. 10 Στις 12.8.94οαιτητήςαπέστειλε επιστολή στον Υπουργό Δικαι οσύνηςκαιΔημόσιαςΤάξηςμέσωτουΑναπληρωτήΑρχηγούΑστυ νομίας (ΠαράρτημαΓ),με την οποίαδιαμαρτυρότανγια τημετά θεση του και ζητούσε αναθεώρηση της απόφασης για μετάθεση. 15 'Οπως ανέφερε ο αιτητής στην εν λόγω επιστολή, η μετάθεση του δενέγινεγιαικανοποίησητωναναγκώντηςΥπηρεσίας, αλλάήταν το αποτέλεσμα ψευδών και συκοφαντικών κατηγοριών πουάπτονταν της ηθικήςκαιπροσωπικής τουζωήςκαισυγκεκριμένα ότι ο αιτητήςδιατηρούσε εξωσυζυγικές σχέσεις.Οαιτητήςπαραπονέθη20 κε επίσης ότι διεξαγόταν έρευνα για το θέμα η οποία αντέβαινε τουςπερί Αστυνομίας Κανονισμούς. Με επιστολή του ημερ 17.8.94 ο Αναπληρωτής Αρχηγός Αστυ νομίας αφούέκανε αναφοράστην πιο πάνωεπιστολή του αιτητή 25 καιαφούτονπληροφόρησε ότισυζήτησετοπεριεχόμενο τηςμετον Υπουργό, απάντησεστοναιτητήότιη μετάθεσητουέγινεγιακαθα ράυπηρεσιακούς λόγους καιόχι αυτήεντασσόταν μέσασταπλαί σιατης εναλλάξιμότητας.Ανάφερε επίσης ότι οαιτητής υπηρετού σεστοΤμήμαΒ' Αρχηγείου απότο 1968 καιότιήτανεπιθυμίατου 30 αιτητή να υπηρετήσει και σε αστυνομική διεύθυνση επαρχίαςγια απόκτηση απαραίτητωνγιατοβαθμότουεμπειριών.ΟΑναπληρω τής Αρχηγός Αστυνομίας παραδέχθηκεότι είχεαρχίσει "διακριτι κά"διοικητικήςφύσεως έρευναγιακαταγγελίες εναντίοντουαιτη τήκαι ότι αναποφασίζετοηδιεξαγωγή πειθαρχικής έρευνας ενα35 ντίον του,ασφαλώςθαακολουθείτο ηυπότων Κανονισμών προ βλεπόμενηδιαδικασία. Στις 12.9.94οαιτητήςκαταχώρησετηνπαρούσαπροσφυγή μα ζί με μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματοςγια 40 αναστολήτηςισχύοςτηςπροσβαλλόμενης απόφασης.Ηαίτησηγια έκδοση προσωρινού διατάγματοςαποσύρθηκε απότον αιτητήμε ταγενέστερα. Ο δικηγόρος του αιτητήπρόβαλε τους ακόλουθους λόγους για 1479 Χρυσοστομής, Δ. Χ"Χριστοδούλουν. Αναπληρωτού Αρχηγού Αστυν.κ.ά.
(1996)ακύρωση της επίδικης απόφασης,όπωςτελικά συγκεκριμενοποιή θηκανστις διευκρινίσεις:
- ΟΒοηθός Αρχηγός Αστυνομίας δενμπορούσεναασκήσειτα καθήκοντα του Αρχηγού στις 10.8.94 εφόσον ο Αρχηγός Αστυνομίας βρισκότανκατάτηνημέραεκείνη σευπηρεσία. 5
- Οι καθ' ων η αίτηση δεν διεξήγαγαν οποιαδήποτε έρευνα αναφορικά με τις προσωπικές/οικογενειακές συνθήκες του αιτητήκαι συνεπώς τελούσαν υπό πραγματικήπλάνηόταν 10 ελαμβάνετο ηεπίδικη απόφαση.
- Ημετάθεση του αιτητή έγινε για εκδικητικούς σκοπούςκαι συγκεκριμένα λόγω τριών ανώνυμων επιστολών ημερ. 9.6.94,29.6.94 και 7.8.94,στις οποίες περιέχονται καταγγε- 15 λίεςπουάπτονταιτουήθουςτου αιτητή. Ο δικηγόρος γιατους καθ' ωνη αίτησηεισηγήθηκε μεπροδικα στική ένσταση ότι ο αιτητής στερείται έννομου συμφέροντος να προσβάλει την μετάθεσητουγιατίτηνείχεζητήσει ο ίδιοςκαι/ήεί- 20 χεσυγκατατεθείσ' αυτή.Γιαυποστήριξητηςθέσηςτουοδικηγόρος γιατουςκαθ' ωνηαίτηση επικαλείταιτηναναφοράπουέκανεστο θέμα ο Βοηθός Αρχηγός Αστυνομίας στην επιστολή του προςτον αιτητήημερ. 17.8.94 (δέστε ανωτέρω).Τον ίδιο ισχυρισμό, ότι δη λαδήο αιτητήςείχεζητήσει κατάκαιρούςνα μετατεθεί στην επαρ- 25 χία γιααπόκτησησχετικών εμπειριών,επανέλαβεο Βοηθός Αρχη γός κατάτην αντεξετασή τουαπότοδικηγόροτουαιτητή. Ο αιτητής αμφισβητεί τον πιο πάνωισχυρισμό και ισχυρίζεται ότι εκείνο πουζήτησε ήταννατουανατεθείη διεύθυνση επαρχίας, 30 δηλαδήνατουανατεθούνουσιαστικάκαθήκοντααστυνομικούδι ευθυντή και όχι να μετατεθεί σε επαρχίαγια να αποκτήσει εμπει ρίες υπηρετώνταςκάτωαπόαστυνομικόδιευθυντή. ΈχονταςυπόψηταστοιχείαπουτέθηκανενώπιοντουΔικαστή- 35 ρίου,καθώςεπίσηςκαιτογεγονός ότιηΔημοκρατίαέχειτοβάρος τηςαπόδειξης,θεωρώπωςο ισχυρισμός ότι οαιτητήςζήτησεκαι/ή συγκατατέθηκε στη μετάθεση του, δεν έχει αποδειχθεί από τους καθ' ωνη αίτηση.Κατάσυνέπειαη προδικαστικήένστασηαπορρί πτεται και το Δικαστήριο θαπροβεί στην εξέταση της ουσίας της 40 υπόθεσης. Αναφορικά μετονπρώτολόγο ακυρότητας,είναιηθέσητουδι κηγόρουτουαιτητήπως εφόσονόπωςπροέκυψε,οΑρχηγός Αστυ1480 4 Α.Α.Δ. Χ"Χριστοδούλσυ ν.Αναπληρωτού Αρχηγού Αστυν.χ.ά. Χρυσοστομής, Δ. νομίαςδενβρισκόταν μεάδειαστις 10.8.94, ημερομηνία κατάτην οποία αποφασίστηκε η μετάθεση του αιτητή,ο Βοηθός Αρχηγός Αστυνομίας δενμπορούσεναασκείτιςαρμοδιότητεςτουΑρχηγού. 5 Ηθέσητωνκαθ' ωνη αίτησηείναιπωςσας 10.8.94ο Αρχηγός απλάδιάκοψετηνάδειατουγιαναεπισκεφθείμαζίμετον Υπουρ γόδιάφορουςαστυνομικούςσταθμούςκαιδενάσκησεκαθόλουκα θήκονταστοΑρχηγείο Αστυνομίας όπουο ΒοηθόςΑρχηγόςΑστυ νομίας ενεργούσε ως Αναπληρωτής Αρχηγός και διενήργησε την 10 προσβαλλόμενη μετάθεση.Λέχθηκεεπίσηςπωςο Βοηθός Αρχηγός είχεσυνεννοηθεί μετονΑρχηγό γιατηδιενέργεια της επίδικηςμε τάθεσηςκαιπωςεν πάσηπεριπτώσει σύμφωναμετο άρθρο8του περίΑστυνομίας Νόμου (Κεφ.285),οΒοηθόςΑρχηγός ασκείοποι αδήποτεεξουσία ήεκτελείοποιοδήποτεκαθήκοντοοποίονόμιμα 15 μπορείναασκείήναεκτελείοΑρχηγός καιεπομένωςκαιωςΒοη θός Αρχηγός Αστυνομίας μπορούσε ναδιενεργήσει τηνπροσβαλ λόμενη μετάθεση. ΟδικηγόροςτουαιτητήαντέτεινεπωςανοΒοηθόςυπέγραφετη 20 μετάθεση του αιτητή υπό την ιδιότητα του ως Βοηθός Αρχηγός Αστυνομίας, αυτή θα ήταν νόμιμη. Στην προκειμένη όμως περί πτωσηείπε,ο ΒοηθόςΑρχηγός υπέγραψεως Αναπληρωτής Αρχη γόςΑστυνομίας,ασκώνταςστηνουσίατιςαρμοδιότητεςτουΑρχη γού,οοποίοςβρισκότανσευπηρεσία. 25 Έχωτηνάποψηπωςοπρώτοςλόγος ακυρότηταςδενευσταθεί. Ακόμακιανγίνειδεκτόότιμετηνυπογραφήτηςμετάθεσηςτουαι τητήαπότο Βοηθόως Αναπληρωτής Αρχηγός Αστυνομίας σημει ώθηκε παρατυπία, η παρατυπία αυτή είναι κατάτην άποψημου 30 επουσιώδης και δεν μπορεί να οδηγήσει την επίδικηαπόφαση σε ακύρωση. Αποτελείπάγιαθέσητηςνομολογίαςπωςδενείναικάθεπαρα τυπία πουοδηγεί σεακύρωσητηςπράξης. Η νομιμότητατηςπρά35 ξης επηρεάζεταιμόνο στην περίπτωσηκατάτην οποίαηπαρατυ πία υπήρξε ουσιώδης και άσκησε ουσιαστική επίδρασηστηλήψη τηςαπόφασης.Στηνπροκειμένηπερίπτωσηηυπογραφήτηςμετά θεσης του αιτητήαπότο Βοηθό Αρχηγό, υπότις περιστάσειςπου αναφέρθηκαν, ακόμακαι αν θεωρηθεί παρατυπία, συνιστά απλή 40 παρατυπία(βλ.σχετικά Sckkides νRepublic
(1988)3C.L.R.2136, Ιωάννουχ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1993)3Α.Α.Δ.390και Δημοκρατία ν.Κονκκονρήκ.ά,
(1993)3Α.Α.Δ.598). Ο δεύτερος λόγος γιαακύρωσητης μετάθεσηςτουαιτητήαφο1481 Χρυσοστομής,Δ. Χ"Χριστοδούλουν. Αναπληρωτού ΑρχηγούΑστυν. κ.ά.
(1996)ρά την έλλειψη έρευνας αναφορικά με τις προσωπικές συνθήκες του αιτητήκαι συνεπακόλουθη ύπαρξηπλάνης. Ο δικηγόρος του αιτητήεπικαλέστηκε τηνΑστυνομικήΔιάταξη αρ. 13 αναφορικάμε τις τοποθετήσεις και μεταθέσεις των μελών της Δύναμης στην οποίαπρονοείται,μεταξύάλλων,πως ανκαιπάνωαπ'όλα,προ- 5 τεραιότητα έχουν τασυμφέροντα τηςΥπηρεσίας, εντούτοις πρέπει ναλαμβάνονταιυπόψηκαιοι προσωπικές δυσκολίες πουδυνατόν να συναντούν τα επηρεαζόμενα μέλητης Αστυνομίας καιοι οικο γένειεςτους.Οδικηγόροςτουαιτητή αναφέρθηκεσεδιάφορεςπρο σωπικές συνθήκες του αιτητή,όπως για παράδειγματο πρόσθετο 10 οικονομικόκόστος πουσυνεπαγότανη μετάθεσητουτηστιγμήπου ο ααητήςκαι η σύζυγος του είχαν ήδηδημιουργήσει χρέη για τις σπουδές των παιδιώντους,και το γεγονός ότι ο αιτητής είχε κά ποιες καρδιακέςπαθήσειςπου επέβαλλαν τηστενή παρακολούθη σητουαπότονιδιώτηκαρδιολόγοτου. Ταπιοπάνωόπωςκαιόλες 15 γενικά οι προσωπικές συνθήκες του αιτητή,δεν λήφθηκαν υπόψη, ισχυρίστηκε ο δικηγόρος του αιτητή,και ούτε έγινεοποιαδήποτε έρευνα γιαναδιαπιστωθούνοι συνθήκες αυτές. Τογεγονός, συνέ χισε,ότιδενυπάρχειοποιοδήποτεπρακτικόπουναεπιμαρτυρείτη διεξαγωγή δέουσας έρευνας, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τέτοια 20 έρευνα δεν έχειγίνει και επίσης η μηύπαρξησχετικού πρακτικού καθιστάανέφικτοτο δικαστικόέλεγχο. Ηθέση τωνκαθ' ωνη αίτησηκαιειδικότερατου ΒοηθούΑρχη γού Αστυνομίας, όπωςπροκύπτειαπότη μαρτυρίαπουέδωσε, εί- 25 ναι ότι είχαν μελετηθεί σε προηγούμενο στάδιο OLφάκελοι όλων των αστυνόμων Α και Β στα πλαίσια γενικότερων μεταθέσεων ανωτέρων αξιωματικώνγιασκοπούς εναλλαξιμότητας καιμαζί μ' αυτούς και οι φάκελοι του αιτητή. Συνεπώς,υποστήριξε, OL προ σωπικές περιστάσεις των μελώντης Δύναμηςόπωςαυτέςεμφανι- 30 ζονται στους φακέλους,είχανληφθείυπόψη. Όσον αφοράτην καρδιακή πάθησητου αιτητή, υποστηρίχθηκε ότι αυτήτέθηκεγιαπρώτηφοράενώπιον τωνκαθ'ωνηαίτησημε τάτην ανακοίνωση της μετάθεσης τουκαιοι καθ'ων ηαίτησητην 35 έθεσαν ενώπιον κυβερνητικού ιατρικούλειτουργού, οοποίοςγνω μάτευσε πως ο αιτητήςθαμπορούσε ναπαρακολουθείταισεοποι οδήποτενοσοκομείο όπουυπάρχουνιατροίκαρδιολόγοι. Μεβάσηόλα όσα τέθηκανενώπιον τουΔικαστηρίου, περιλαμ- 40 βανομένηςκαιτης μαρτυρίαςπροκύπτειπωςοι ισχυρισμοί για έλ λειψη έρευνας και ύπαρξη πλάνης δεν έχουν αποδειχθεί. Η μη ύπαρξηπρακτικούπου να επιμαρτυρεί τηδιενέργεια έρευνας δεν αποδεικνύει τον ισχυρισμό γιαέλλειψηέρευνας. Στην προκειμένη 1482 4 Α.Α.Δ. Χ"Χριστο6ούλου ν.Αναπληρωτού Αρχηγού Αστυν.χ.ά. Χρυσοστομής, Δ. περίπτωση δεν πρόκειται περί απόφασης συλλογικού οργάνου, οπόταν ητήρηση πρακτικώνπουνα αντικατοπτρίζουντιςθέσεις των μελών του αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Όπως κατάθεσε ο Βοηθός Αρχηγός Αστυνομίας, ηηγεσία της Αστυνομίας είχεμελε5 τήσει σε προηγούμενο στάδιο όλους τους φακέλους των αστυνό μων Α και Β, γιατί είχε αποφασιστεί ότι μέσα στα πλαίσια της εναλλαξιμότητας θαέπρεπε να μελετηθούν τρόποι μετάθεσης των ανώτερων αξιωματικών. Κατάσυνέπεια και με βάσητο τεκμήριο τηςκανονικότητας,τεκμαίρεται πως ηαπόφαση για μετάθεσητου 10 αιτητήλήφθηκε νόμιμα και αφούπροηγήθηκε ηδιαπίστωση όλων τωνσχετικών μετηνπερίπτωση στοιχείων. Ο τρίτος και βασικός κατά την άποψημου ισχυρισμός τουαι τητήγιαακύρωσητης μετάθεσης του είναι ότι αυτήέγινεως απο15 τέλεσματηςλήψηςτωντριώνανώνυμωνεπιστολών απότουςκαθ' ωνη αίτηση,OL οποίεςπεριείχανκαταγγελίες γιατην ιδιωτικήζωή τουαιτητή και,ότι ηαπόφασηγια μετάθεση τουσχετιζότανάμεσα μετηδιοικητική έρευναπουδιεξαγότανπαράλληλακαιτηνοποία οαιτητήςχαρακτήρισεπαράνομη. 20 Γιαυποστήριξητουισχυρισμού αυτούοαιτητήςαναφέρθηκεσε διάφοραγεγονότα.Είπεσυγκεκριμένα πωςδενμπορούσε ναμετα τεθεί, επειδή σύμφωνα με απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου του Μαΐου 1994, κηρύχθηκε ως Επιστήμονας Εμπειρογνώμονας 25 στονανασχηματισμότροχαίωνδυστυχημάτωνγιασκοπούςτουπε ρίΑποδείξεως Νόμουκαιότιήτανο μοναδικός εμπειρογνώμονας στο θέμα αυτό τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Αλλος ισχυρισμός πουπροβλήθηκε γιαυποστήριξη της θέσης του αιτητή είναι ότι η Πάφοςείναι ητέταρτη σε μέγεθος Αστυνομική 30 Δύναμη και δεν δικαιολογείται η επάνδρωση της με ένα ανώτερο αστυνόμοκαιδύοαστυνόμους Β.Αμφισβήτησεεπίσηςτηθέσητων καθ' ων ηαίτησηότι ο λόγος για τον οποίο ο αιτητής μετατέθηκε στην Πάφοήτανγιανα αναπληρώσει τον τότε Αστυνομικό Διευ θυντή,οοποίος θαμετέβαινε στο εξωτερικό γιαθεραπεία.Οαιτη35 τής ισχυρίστηκε πως στο παρελθόν ο εν λόγωΑστυνομικός Διευ θυντήςαπουσίαζεαπότακαθήκοντατουγιαπολύμεγαλύτεροδιά στημαχωρίςναέχεικριθείαναγκαίαη αντικατάστασητου.Ηθέση τουΒοηθού ΑρχηγούείναιπωςαπότηστιγμήπουοτότεΑστυνο μικός Διευθυντής θα μετέβαινε για θεραπεία στο εξωτερικό, ανε40 ξάρτητα από τη διάρκεια της, θα ήταν δύσκολη η ανάκληση της άδειαςκαιη επιστροφήτουστην Κύπροσεπερίπτωσηπουθαπα ρίστατοανάγκη.Οικαθ'ωνηαίτησηπαρουσίασανεπίσηςκατάλο γομεταονόματααστυνόμωνΑκαιΒοιοποίοι είχανμετατεθείκα τάταέτη 1993 και 1994, γιαναυποστηρίξουν τηθέση τους ότι εί1483 Χρυσοστομής, Δ. Χ"Χριστοδούλου ν.Αναπληρωτού Αρχηγού Αστυν.χ.ά.
(1996)χαν γίνει μεταθέσεις για ικανοποίηση υπηρεσιακών αναγκώνκαι σταπλαίσιατηςεναλλαξιμότητας. Σημειώνεταιεδώπωςοαιτητής όπωςανάφερεο Αναπληρωτής Αρχηγός Αστυνομίας στην επιστο λήτουημερ. 17.8.94,υπηρετούσε στοΤμήμαΒτουΑρχηγείου από το 1968. Ο αιτητής επικαλείται επίσης τις ημερομηνίες των ανώνυμων επιστολών οι οποίες χρονικά συμπίπτουν με το χρόνο κατά τον οποίο λήφθηκεηεπίδικηαπόφασηγιανα ισχυριστεί ότι ημετάθε σητου έγινεγιακαθαράπειθαρχικούς/εκδικητικούςσκοπούς. 10 Έχω διεξέλθει τη μαρτυρίαπουδόθηκε απότον αιτητήκαιτο ΒοηθόΑρχηγόΑστυνομίας,τιςαγορεύσειςτωνδικηγόρωντωνδύο πλευρών, όπως επίσης όλο το υλικό που τέθηκε ενώπιον μουκαι κατέληξα στο συμπέρασμα ότι οι ισχυρισμοί περί τιμωρητικής/εκ- 15 δικητικής μετάθεσης δεν έχουναποδειχθείαπότοναιτητή. Ηδιοίκησητουαστυνομικού σώματοςσεόλητηνεδαφική έκτα σητηςΔημοκρατίαςέχειανατεθείαπότοάρθρο9
(1)του Κεφ.285 στον Αρχηγό Αστυνομίας ο οποίος με βάσητο άρθρο2 του Κεφ. 20 285 όπωςτροποποιήθηκεαπό το άρθρο2(γ)του Ν.69/87, εξέδοσε την Αστυνομική Διάταξηαρ. 13,για ρύθμιση του θέματος των με ταθέσεων των μελών της Δύναμης. Ηεκτίμηση των αναγκώντης Δύναμης εμπίπτει στις αρμοδιότητες του Αρχηγού. Ο Βοηθός Αρχηγός αφούσυνεννοήθηκε μετονΑρχηγό,έκρινεπωςοιανάγκες 25 τηςυπηρεσίαςθαεξυπηρετούντανκαλύτεραμετημετάθεσητουαι τητήστην Πάφο,καιτο Δικαστήριο δενέχει εντοπίσειοποιοδήπο τεβάσιμολόγοπουναδικαιολογεί επέμβασητουστηνκρίσητηςδι οίκησης.Τογεγονός ότι OLανώνυμες επιστολές πουβάλλουνκατά τουηθικούκύρουςτουαιτητή,συμπίπτουνχρονικά μετηναπόφα- 30 σημετάθεσης τουαιτητήστηνΠάφο,όπωςεπίσηςκαιοιυπόλοιποι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν, δεν αποδεικνύουν ότι η μετάθεση του αιτητήστην Πάφοέγινεγιαπειθαρχικούςσκοπούς. Ηαπόφασηγια μετάθεσητουαιτητήλήφθηκεμέσασταπλαίσια 35 των αρμοδιοτήτων του Αρχηγού καιοαιτητήςαπέτυχενααποδεί ξει τους ισχυρισμούς του. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται.Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1484 5