(1996)5 Ιουνίου, 1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΩΡΟΣ ΜΑΓΟΣΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (Συνεκδικαξόμενες ΥποθέσειςΑρ.940/92,941/92,942/92,943/92&944/92) Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146τουΣυντάγματος — Αντικείμενο — Εκτελεστήδιοικητικήπράξη—Περίπτωση τηςΕπετηρίδαςστοΣτρα τό τηςΔημοκρατίας — Τα σχετικάπορίσματα τηςΖαβρόςν. Δημο κρατίας— Υιοθέτησητουςστηνκριθείσαπερίπτωση. 5 Στρατός τηςΔημοκρατίας— Αξιωματικοί — Κρίσεις — Προαγωγές— Επετηρίδα — Τρόπος διεξαγωγήςτωνπροαγωγών — Ο Καν, 46
(1)τηςΚ.Δ.Π. 90/90— Περαιτέρω ηεξατομικευμένηκρίσηκάθεαξιωμα τικούχωρίςσύγκρισημεάλλους—Συνέπειες. 10 Συνταγματικό Δίκαιο — Έλεγχοςαντισυνταγματικότηταςνόμου—Πε ρίπτωση τουΚαν. 43Α τηςΚ.Δ.Π. 90/90—Πωςκαθίσταται ηαντισυ νταγματικότητα επίδικο θέμα— Τρόπος ενέργειαςτου δικαστηρίου — Ηειδικότητα τουΚαν.43Αδενσυνιστά αντισυνταγματικότητα— Δεν υφίσταταιαρχήπερί γενικότητος— ΟΚανονισμός43Αέγκυρος. 15 ΠροσφυγήβάσειτουΆρθρου 146τουΣυντάγματος—Λόγοι ακυρώσεως — Έλλειψηαιτιολογίας—Νομολογιακές αρχές— Καμίαπαράβαση τουςστηνκριθείσαπερύττωσηκρίσεωναξιωματικών. 20 Οιαιτητέςπροσέβαλαντηνσειράκατάταξηςτουςστηνεπετηρίδα τουΣτρατούτης Δημοκρατίας. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,απορρίπτονταςτιςπροσφυγές,αποφάσι σεότι: 1522 25 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μάγοςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
- Οκαθ'ουηαίτησηυπέβαλεδύοπροδικαστικές ενστάσεις. Η πρώ τηαφοράτηνέλλειψηεκτελεστότητας τηςπροσβαλλόμενης πράξης και ειδικότερα υποστήριξε ότι ηπροσβαλλόμενη πράξη αποτελεί τροποποίησηνομοθεσίας μετάαπόνομοθετικήεξουσιοδότηση και, ωςεκτούτου,δεναποτελείεκτελεστήδιοικητικήπράξη. Μετηδεύ τερη προδικαστική ένσταση υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη πράξηαποτελεί πράξηεκτελέσεωςπουακολούθησε τιςπροαγωγές τωναιτητώνκαθώςκαιτων ενδιαφερομένων μερών. Ταθέματαπουεγείρονται στιςπροδικαστικέςενστάσεις έχουνεπι λυθεί απότηναπόφασητηςΟλομέλειας ΑλέξανδροςΖαβρόςχ.ά.ν, ΚυπριακήςΔημοκρατίας.
- Οι ισχυρισμοί του συνηγόρου των αιτητών ότι οι επόμενες προαγωγές δεθαγίνουν μεβάσητην Επετηρίδααλλά με βάσητις επό μενεςκρίσεις πουθατύχουνοιαιτητέςκαθώςκαιταενδιαφερόμε να μέρη δεβρίσκει σύμφωνο το δικαστήριο,λόγω του περιεχομέ νουτου Κανονισμού 46
(1)της Κ.Δ.Π.90/
- Παρατηρείταιπρώτοότι δενυπάρχεικαμιάαρχήτης γενικότητας και, δεύτερο, ότι δεν προσδιορίζεται από τους αιτητές σε πιο Αρθρο του Συντάγματος αντιβαίνει ο εν λόγω Κανονισμός 43Α και, σύμφωνα με την απόφασητης Ολομέλειας ΚυπριακήΔημο κρατία ν.ΠάμπονΠογιατζή
(1992)3Α.Α.Δ. 196,ησυνταγματικότηταενόςκανονισμού μπορεί νακαταστεί επίδικοθέμαμόνομετά τον επακριβή προσδιορισμό του κανονισμού ή των κανονισμών που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν. Ησυνταγματικότητα του κανονισμού ελέγχεται με την αντιπαρα βολήτου προς τη συγκεκριμένη συνταγματική διάταξητηνοποία φέρεται ναπαραβαίνει. Έχονταςαναφέρειταπιοπάνω,έχεινομολογηθεί από αποφάσεις της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι, για να κηρυχθεί μια νομοθετική πράξηαντισυνταγματική,το Δικαστήριο εξετάζει κατάπόσο το υπόκρίση νομοθέτημα είναι σύμφωνο μετα άρθρα του Συντάγματος.Δεν εξετάζει τακίνητρα,τηνπολιτική,τηφιλο σοφίατουνόμουήτοκατάπόσοονόμος συνάδει μετουςκανόνες τηςφυσικής δικαιοσύνης. Το γεγονός ότι ο Κανονισμός 43Α εφαρμόστηκε μόνο επί των Αξιωματικών πουέφεραν τον βαθμότουΤαγματάρχηαπότην 1η Ιουνίου, 1987, δε συμβάλλει στο να κηρυχθεί αντισυνταγματικός. 1523 Μάγοςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1996)Ο Κανονισμός ήταντοεπακόλουθοτης ακύρωσης της μέχρι τότε ισχύουσας ΕπετηρίδαςαπότηναπόφασητουΔικαστηρίουτούτου στην υπόθεσηΣπύροςΠάτταςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας. ΟΚα νονισμός 43Α εξασφάλισε μεν ευνοϊκήμεταχείρισηυπέρσυγκεκρι μένων Αξιωματικών, συμπεριλαμβανομένων καιτωναιτητών,και όχι εις βάροςοποιουδήποτεεξ αυτών. 5 Ο Κανονισμός 43Α αποτελεί μεν ένανομοθέτημα ειδικό τοοποίο θεσπίστηκε για να θεραπεύσει μια συγκεκριμένη περίπτωση, η οποίαπερίπτωσηήταντοεπακόλουθο μιαςδικαστικήςαπόφασης 10 πουέπρεπεναεφαρμοστείπλήρως,
- Η κρίσηκάθεαξιωματικούείναιατομική καιόχισυλλογική. Οκά θεαξιωματικόςκρίνεταιμεβάσηταστοιχείαπουυπάρχουνστοδι κό του ατομικό φάκελο,δεν υπάρχεικαμιάσύγκριση του ενός με 15 τονάλλο. Ωςεκτωνανωτέρω,δεδιαπιστώνεταιάνισημεταχείριση.Δενυπήρ-. ξεθέμασύγκρισης ανοέναςαξιωματικόςήτανκαλύτερος απότον άλλο. Μεβάσηταστοιχείαπουυπήρχανστονφάκελοτουκαθενός, 20 δηλαδή,τις εκθέσεις ικανότητας,τιςπειθαρχικέςποινές,καθώςκαι την απόδοσητου καθενός στην ΣτρατιωτικήΣχολή που υπηρέτη σαν,κρίθηκανόλοιπροακτέοικατ'εκλογήκαιμεβάσητηνενλόγω βαθμολογίακαθώςκαιτηνκρίσηαυτήκατατάχθηκανστονπίνακα. 25
- Έχει νομολογηθεί απόσωρεία αποφάσεωντου Δικαστηρίουτού του ότι ηαιτιολογία μίαςδιοικητικής πράξηςπρέπει ναείναισα φής και όχι αόριστη, ώστε να αφήνει αμφιβολίες ως προς τον πραγματικόλόγοπουοδήγησετοδιοικητικό όργανοστηλήψητης απόφασης. Αιτιολογία μίαςδιοικητικήςπράξηςαποτελείη έκθεση 30 των πραγματικώνκαινομικών λόγων πουοδήγησαντηδιοίκηση στην απόφασητης, καθώςκαιη παράθεση τωνκριτηρίων μεβάση ταοποίαάσκησετηδιακριτικήτηςευχέρεια. Υπάρχει εδώ επαρκήςαιτιολογία. Στηνπερίπτωση όπου υπήρξε 35 διαφωνία ενός εκτων μελώντου Συμβουλίου καταγράφηκεοσυ γκεκριμένος λόγος οοποίοςοδήγησε στηδιαφωνίααυτή. Οι προσφυγές απορρίπτονται μεέξοδα. 40 Αναφερόμενες υποθέσεις: Ζαβρός κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1994)3Α.Α.Δ. 349, 1524 4 Α.Α.Δ. Μάγος κ.ά. ν.Δημοκρατίας Δημοκρατία ν.Πογιατζή
(1992)3Α.Α.Δ. 196, Δημοκρατία ν.Κωσταντινίδη (αρ. 1)
(1996)3Α.Α.Δ. 206, 5 The Board for Registration of Architects andCivilEngineers v. Kyriakides
(1966)3C.L.R. 640, Πάτταςv. Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1887, 10 Κλεάνθουςv. Δημοκρατίας (αρ. 1)
(1990)3ΑΛΑ.2686t Ορφανίδης καιΆλλοςν. Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΑ. 2207, Δημοκρατίαν. Πανταζή
(1991)3Α.Α.Δ. 47. 15 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασης τωνΚαθ' ωνηαίτηση να κατατάξουν τους προαχθέντες Αιτητές στην Επετηρίδα, μετάαπό 20 ταΕνδιαφερόμενα Μέρη. /.Τυπογράφος, γιατουςΑυτητές. 25 Α. Χριστόφορου,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ιον ηαίτηση. Γ.Γεωργίου, γιατο Ενδιαφερόμενο Μέρος4 Cur.adv. vult. 30 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: Μετις παρούσεςπροσφυγές,οιοποίες συνεκδικάοτηκαν γιατίαφορούντην iOLa διοικητικήδιαδικασία μ£ κοινάνομικά σημεία,οι αιτητέςζητούν τηνακόλουθηθεραπεία: 35 40 Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ηαπόφαση τουκαθ' ουηαίτηση, πουκοινοποιήθηκε με τοέγγραφο ημερ. 30/9/92,νασυμπεριλάβει τους προαχθέντες Αιτητέςή/καινακατατάξειαυτούς στηνΕπετη ρίδαμεσειρά7, 11,9,12και23 μετάαπό ταΕνδιαφερόμεναΜέρη τα οποία εμφαίνονται στον επισυνημμένοΚατάλογο Αείναιάκυρη, παράνομη καιχωρίς νομικόν αποτέλεσμα. ΓΕΓΟΝΟΤΑ Οι αιτητές, καθώς και τα ενδιαφερόμενα μέρη, είναι μόνιμοι 1525 Παπαδόπουλος, Δ. Μάγος κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1996)Αξιωματικοί τουΣτρατούτηςΔημοκρατίαςκαικατείχανκατάτον ουσιώδη χρόνο το βαθμό του Ταγματάρχη από την 1η Ιουνίου, 1987. Ο Υπουργός Αμυνας μεαπόφαση τουημερομηνίας 13 Ιουνίου, 5 1992, αποφάσισε την συγκρότηση του Συμβουλίου Κρίσεων Αξιω ματικώνκαιδιόρισε ταμέλη του. ΤοΣυμβούλιο Κρίσεων Αξιωμα τικών συνήλθεστις 23 Ιουνίου, 1992,καιέκρινετους41 Ταγματάρ χες οι οποίοι εδικαιούντονακριθούν, μεταξύτων οποίων,οι αιτητέςκαιταενδιαφερόμενα μέρη. 10 ΤοΣυμβούλιο Κρίσεων Αξιωματικών έκρινεόλους τουςαιτητές και τα ενδιαφερόμενα μέρη, εκτός του ενδιαφερομένου μέρους με αύξοντα αριθμό 4, ως προακτέους κατ' εκλογήπαμψηφεί. Το εν διαφερόμενο μέρος με αύξοντα αριθμό 4 κρίθηκε ως προακτέος 15 κατ' εκλογήμε4 ψήφους υπέρκαι 1 ψήφο ως προακτέος κατ' αρ χαιότητα. Γιατις κρίσεις αυτέςσυντάχθηκαν σύμφωνα μετονΚα νονισμό 42
(1)των περί Αξιωματικών του Στρατούτης Δημοκρα τίας (Διορισμός, Ιεραρχία, Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις) Κανο νισμών του 1990-1992Πίνακες Κρίσεων. 20 Ο Υπουργός Αμυνας στον οποίο υποβλήθηκαν για κύρωση οι αναφερθέντες στην προηγούμενη παράγραφο Πίνακες Κρίσεων (πρόνοια Κανονισμού 42
(2)των προαναφερθέντων Κανονισμών), διαφώνησε μετηναπόφασητου Συμβουλίου Κρίσεων ως προςτην 25 κρίση 5 Ταγματαρχών, μεταξύ των οποίων και το Ενδιαφερόμενο Μέρος μεαύξοντααριθμό4 καιπροτούκυρώσει τουςΠίνακεςδιέ γραψε ταονόματα των 5 αυτώνΤαγματαρχών απότους Πίνακες, οπότε οι περιπτώσεις τουςπαραπέμφθηκαν (πρόνοια Κανονισμού 42
(3)των προαναφερθέντων Κανονισμών) στο Συμβούλιο Επανα- 30 κρίσεων Αξιωματικών γιαεπανάκριση. ΤοΣυμβούλιο ΕπανακρίσεωνΑξιωματικών συνήλθεστις22Σε πτεμβρίου, 1992, και με την απόφασητου δικαίωσε το ενδιαφερό μενομέρος μεαύξοντααριθμό4καιτονκατέταξεστηνδιαβάθμιση 35 της κρίσης "προακτέος κατ' εκλογήν παμψηφεί". Επακολούθησαν οι αντίστοιχες μεταβολές στους Πίνακες των Κρίσεων, οι οποίες έγιναν οριστικά. Μετάτηνοριστικοποίηση τωνΠινάκων Κρίσεων οιαιτητέςκαι 40 ταενδιαφερόμεναμέρη απέκτησανμεταξύτουςσειράαρχαιότητας, σύμφωνα μετον Κανονισμό43Α (γ)των προαναφερθέντωνΚανο νισμών. Συγκεκριμένα, τα ενδιαφερόμενα μέρη προηγήθηκαν στην αρχαιότητατων αιτητών επειδή είχανψηλότερη επίδοση απότους 1526 4 Δ.Λ.Δ. Μάγος κ.ά. ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. αιτητέςστο πρώτο Στρατιωτικό Σχολείο πουστάληκαν γιαφοίτη σημετάτον αρχικόδιορισμό τους.(Κανονισμός 43Απαράγραφος 3). 5 Οι αιτητέςκαιταενδιαφερόμενα μέρηπροάχθηκανκαιστο νέο τους βαθμό του Αντισυνταγματάρχη εντάχθηκαν στην Επετηρίδα τωνΑξιωματικών μετηναρχαιότηταπουαπέκτησανσυνεπεία της προηγηθείσας κρίσης τους.Όμωςτα ενδιαφερόμενα μέρητοποθε τήθηκανσεπιο,υψηλές θέσεις στην Επετηρίδα. 10 Με την παρούσα προσφυγή οι αιτητές προσβάλλουν τη σειρά κατάταξηςτους στην εν λόγω επετηρίδα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ' ου η αίτηση υπέβαλε δύο 15 προδικαστικές ενστάσεις. Ηπρώτηαφοράτην έλλειψη εκτελεστότηταςτης προσβαλλόμενης πράξηςκαι ειδικότερα υποστήριξε ότι ηπροσβαλλόμενη πράξη αποτελεί τροποποίηση νομοθεσίας μετά από νομοθετική εξουσιοδότηση και, ως εκ τούτου, δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη. Μετηδεύτερη προδικαστική ένσταση 20 υποστηρίζει ότιηπροσβαλλόμενη πράξη αποτελεί πράξη εκτελέσε ωςπουακολούθησε τις προαγωγέςτων αιτητώνκαθώςκαιτων εν διαφερομένων μερών. Σεσχέση μετηνπρώτηπροδικαστικήένστασηοευπαίδευτοςσυ25 νήγορος των αιτητών υποστήριξε ότι μετά την έκδοση της απόφα σης της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στηνΑλέξανδρος Ζαβρόςχ.ά. ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1994)3 Α.Α.Δ.349, έχει νομολογηθεί ότιη ΕπετηρίδατωνΑξιωματικών τηςΕθνικήςΦρου ράς αποτελεί τον κατάλογο της προτεραιότητας για προαγωγή.Η 30 Επετηρίδαεπηρεάζειάμεσαταπροσωπικάκαινόμιμα συμφέροντα των Αξιωματικών καιπαράγει έννομα αποτελέσματα, γιατί ησει ράκατάταξηςσ' αυτή προκαθορίζει καιτημελλοντική τους ανέλι ξη. Εν όψει της απόφασης αυτής ηπρώτη προδικαστική ένσταση δεν ευσταθεί καιπρέπει νααπορριφθεί. 35 Όσοναφοράτηδεύτερηένσταση,οευπαίδευτοςσυνήγορος των αιτητών ισχυρίστηκε ότι μετάτην απόφαση στην υπόθεση Αλέξαν δροςΖαβρόςκ.ά.ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας, (ανωτέρω),έχειανα γνωριστεί ο εκτελεστός χαρακτήρας της Επετηρίδας ως διοικητι40 κής πράξης και η εγκυρότητα της μπορεί, ως εκ τούτου, ναπρο σβληθεί αυτοτελώς και ευθέως από τα άτομα εκείνα των οποίων επηρεάζονται τα συμφέροντα. Ενόψει αυτού,η δεύτερη προδικα στική ένσταση δεν ευσταθεί καιπρέπει νααπορριφθεί. 1527 Παπαδόπουλος, Δ. Μάγος κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1996)ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ Ταθέματαπου εγείρονται στις προδικαστικές ενστάσεις έχουν κατάτηγνώμη μουεπιλυθεί απότηναπόφασητηςΟλομέλειας Αλέ ξανδροςΖαβρόςκ.ά. ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας, (ανωτέρω). Πα- 5 ραθέτω αυτούσιο απόσπασματης απόφασηςπου αφοράτην εκτελεστότητα της Επετηρίδας καθώς και το κατάπόσο η Επετηρίδα αποτελεί μέρος σύνθετης διοικητικής ενέργειας: "Η υπόσυζήτηση Επετηρίδακαταρτίζεταιδυνάμει των προνοι- 10 ών τωνκανονισμών 15και46
(1). Κριτήριο γιατην τοποθέτηση στην Επετηρίδα δεν αποτελεί μόνο ηαρχαιότητααξιωματικού, μετηνέννοιαπουεξηγήσαμε πιοπάνω,αλλάκαιη αξίατουγια τί όταν διαβαθμιστεί ως προακτέος κατ' εκλογήν αποκτά προ τεραιότητα στην κατάταξηστην Επετηρίδα έναντι συναδέλφων 15 του που κρίθηκαν κατ' αρχαιότητα ή ως παραμένοντες στον ίδιο βαθμό. Είναι η Επετηρίδα δηλαδή κατάλογος της προτε ραιότητας των αξιωματικών για προαγωγή,πουκαταρτίζεται καισύμφωνα καιμετοστοιχείο της αξίας. ΗΕπετηρίδαεπηρε άζειάμεσατασυμφέροντα των αξιωματικώνκαιπαράγειέννο- 20 μα αποτελέσματα, γιατί ησειρά κατάταξηςτους προκαθορίζει καιτημελλοντικήτους ανέλιξη. Σεπερίπτωση πουη κατάταξη ενός αξιωματικού στην Επετηρίδα είναι εσφαλμένη, αυτός δι καιούταινα την προσβάλει. ΗΕπετηρίδα είναι εκτελεστήδιοι κητική πράξη που προσβάλλεται ευθέως από τα άτομα των 25 οποίων επηρεάζονται τα συμφέροντα και δεν αποτελεί μέρος σύνθετης διοικητικής ενέργειας πουκαταλήγει στις προαγωγές. Πάνωσεαυτότοζήτημαυιοθετούμε τηνάποψη πουεξέφρασε ο δικαστήςΔημητριάδης στην υπόθεση ΑνδρέαςΚαρεκλάςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ.2303." 30 Υπό τοφωςτων πιοπάνωοι προδικαστικές ενστάσεις απορρί πτονται. Οι ισχυρισμοί τουσυνηγόρου των αιτητώνότι οι επόμενες προ- 35 αγωγές δενθαγίνουν μεβάσητηνΕπετηρίδααλλά μεβάση τιςεπό μενεςκρίσεις πουθατύχουν οι αιτητέςκαθώςκαιτα ενδιαφερόμε ναμέρηδενμεβρίσκει σύμφωνο,αφούσύμφωνα μετον Κανονισμό 46
(1)της ΚΛ.Π. 90/90: 40 "(Ι) Οι προαγωγές γιαπλήρωση αντίστοιχων κενών θέσεων Αξιωματικών γίνονται από τους οριστικοποιημένους πίνακες των προακτέων, με βάση την αρχή ότι εκείνοι που κρίθηκαν προακτέοι κατ' απόλυτον εκλογήν προηγούνται εκείνων που 1528 4 Α.Α.Δ. 5 10 Μάγος κ.ά. ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. κρίθηκαν προακτέοι κατ' εκλογήν και εκείνοι που κρίθηκαν κατ' εκλογήν προηγούνται εκείνων που κρίθηκαν προακτέοι κατ' αρχαιότητα. Τηρούμενης της μεταξύ τους σειράςαρχαιό τητας, οι προαγόμενοι μετά απόκατ' απόλυτον εκλογήν κρίση Αξιωματικοί καθίστανταιαρχαιότεροιστονέοβαθμότουςαπό τουςπροαγόμενουςτηνίδιαημερομηνία μετάαπόκατ' εκλογήν κρίση ομοιόβαθμούς τους Αξιωματικούς και οι προαγόμενοι μετάαπόκατ' εκλογήνκρίσηΑξιωματικοί καθίστανταιαρχαιό τεροι στονέοβαθμότουςαπότουςπροαγόμενουςτην ίδιαημερομηνία μετά απόκατ' αρχαιότητακρίση ομοιόβαθμούς τους Αξιωματικούς." Θα ασχοληθώ με τους νομικούς ισχυρισμούς των αιτητών.Η επιχειρηματολογίατουςσυγκεντρώνεται: (α)στηνανασυνταγματι15 κότητατου Κανονισμού 43Α της Κ.Δ.Π. 90/90 ο οποίος διέπει τις προαγωγέςαυτώνπουέφεραντονβαθμότουΤαγματάρχη απότην 1ηΙουνίου, 1987, (β)στην έλλειψη δέουσαςέρευναςκαθώςκαιαι τιολογίας και (γ) στην άνιση μεταχείριση ή/καιδυσμενή διάκριση ειςβάροςτωναιτητών. 20 Όσον αφοράτο πρώτο επιχείρημα, OL αιτητές ισχυρίζονται ότι ο εν λόγω κανονισμός είναι αντισυνταγματικός καθότι ρυθμίζει καταστάσεις "παρούσες, ειδικές και συγκεκριμένες, εφαρμόστηκε μόνο επί των.Αξιωματικών που διορίστηκαν στο στρατό την 1η 25 Μαρτίου,1976,καιφέρουντονβαθμότουΤαγματάρχηαπό την 1η Ιουνίου,1987,καιωςεκτούτουπαραβιάζεταιηαρχήτηςγενικότη τας". 30 Συγκεκριμένα, ο Κανονισμός 43Α κατάργησε την μέχρι τότε ισχύουσα Επετηρίδα,εξασφάλισε ευνοϊκήμεταχείριση υπέρσυγκε κριμένων αξιωματικών και έδωσε δικαίωμακρίσης και σε Αξιω ματικούςπουδενείχανπραγματικάτην ελάχιστηαπαιτούμενη πε νταετήυπηρεσία. 35 Θαήθελαναπαρατηρήσω,πρώτο,ότι δενυπάρχεικαμιά αρχή τηςγενικότητας και,δεύτερο,ότι δενπροσδιορίζεται απότουςαιτητέςσεπιοάρθροτουΣυντάγματοςαντιβαίνειοενλόγωΚανονι σμόςκαι,σύμφωναμετηναπόφασητηςΟλομέλειας ΚυπριακήΔη μοκρατία ν.ΠάμπονΠογιατζή
(1992)3Α.Α.Δ. 196,η συνταγματι40 κότηταενόςκανονισμούμπορείνακαταστείεπίδικοθέμαμόνομε τάτονεπακριβήπροσδιορισμό τουκανονισμούήτων κανονισμών που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεωνπρος τις οποίες προσκρούουν. Βλ. το ακόλουθο σχετικό απόσπασμααπό την απόφασηΚυπριακήΔημοκρατία ν.ΠάμπονΠογιατζή, (ανω1529 Παπαδόπουλος,Δ. Μάγοςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)τέρω): "Η συνταγματικότητα νόμου συνιστά νομικό θέμα ιδιάζουσας σημασίαςκαισπουδαιότητας.Ηπραγματικότητααυτήαναγνω ρίστηκε στην TheImprovementBoardofEylcnjiav.Andreas 5 Constantinou
(1967)1 C.L.R. 167.Toδικαστήριουπέδειξεότιη συνταγματικότητανόμουήκανονισμού μπορείνακαταστείεπί δικοθέμαμόνο μετάτον επακριβήπροσδιορισμό τουάρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματι κών διατάξεωνπροςτιςοποίεςπροσκρούουν." 10 Η συνταγματικότητατουκανονισμού ελέγχεται μετηναντιπα ραβολήτουπροςτησυγκεκριμένη συνταγματικήδιάταξητηνοποία φέρεται να παραβαίνει. Βλ. ΚυπριακήΔημοκρατία μέσωτον ΥπουργούΔικαιοσύνηςκαιΔημοσίαςΤάξεωςν.ΔημήτρηΚώστα- 15 vrividij(αρ. 1)
(1996)3Α.Α.Δ.206. Έχοντας αναφέρειταπιοπάνω, έχει νομολογηθεί από αποφά σεις της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι,γιανακηρυ χθεί μια νομοθετική πράξηαντισυνταγματική,το Δικαστήριο εξε- 20 τάζεικατάπόσοτουπόκρίσηνομοθέτημαείναισύμφωνο μεταάρ θρατουΣυντάγματος.Δενεξετάζειτακίνητρα,τηνπολιτική,τηφι λοσοφίατουνόμουήτοκατάπόσο ονόμος συνάδειμετουςκανό νες της φυσικής δικαιοσύνης. Βλ.TheBoard for Registration of Architects and Civil Engineers v. Christodoulos Kyriakides 25
(1966)3C.L.R. 640 από τηνοποίαπαραθέτωαυτούσιο τοπιο κά τω απόσπασμα: "Held, (I).Inconsidering thequestion oftheconstitutionality ofa statute we havetobeguidedbycertain well-establishedprinciples 30 governingtheexerciseofjudicialcontroloflegislativeenactments. In doing sowehave looked forguidance tocases decided bythe Supreme Court oftheUnitedStates ofAmericaand, although not bound by such cases, wehave adopted thefollowing principles applicable by American Courts, as we arein agreement inthe 35 reasoning behind them : (a)A rule ofprecautionary nature isthat no act oflegislation willbedeclared voidexceptinavery dear case, orunlesstheact is unconstitutional beyond allreasonable doubt. Inother wordsa 40 Law is presumed to be constitutional until proved otherwise 'beyond reasonable doubt'. (b)Another maxim ofconstitutional interpretation isthatthe 1530 4 Α.Α.Δ. 5 Μάγοςχ.ά. ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. Courtsareconcernedonly withtheconstitutionality oflegislation andnotwithitsmotives, policyorwisdom,orwithitsconcurrence with natural justice, fundamental principles of government or spiritoftheConstitution. (c)Itisacardinal principle thatifatallpossibletheCourtswill construe the statute so as to bring it within the law of the Cosntitution. 10 (d)Thejudicialpowerdoesnotextend tothedeterminationof abstract questions viz.theCourts will notdecide questions of a constitutional nature unless absolutely necessary toa decision of the case." 15 To γεγονός ότιοΚανονισμός 43Α εφαρμόστηκε μόνο επί των Αξιωματικών πουέφεραντονβαθμότουΤαγματάρχηαπότην1η Ιουνίου, 1987, δενσυμβάλλει στονακηρυχθεί αντισυνταγματικός. Ο Κανονισμός ήταντο επακόλουθοτης ακύρωσηςτης μέχρι τότε ισχύουσας Επετηρίδας απότηναπόφασητουΔικαστηρίουτούτου 20 στηνΥπόθεση ΣπύροςΠάτταςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 1887, ηοποίαδενέχει δημοσιευτεί ακόμα. ΟΚανονισμός 43Α εξασφάλισε μεν ευνοϊκή μεταχείριση υπέρ συγκεκριμένων Αξιωματικών, συμπεριλαμβανομένωνκαιτων αιτητών,καιόχιεις βάροςοποιουδήποτεεξ αυτών. 25 Κατάτηγνώμημου,οΚανονισμός43Α αποτελεί μενένανομο θέτημα ειδικό τοοποίο θεσπίστηκε για να θεραπεύσει μια συγκε κριμένηπερίπτωση,ηοποίαπερίπτωσηήταντο επακόλουθομιας δικαστικής απόφασηςπου έπρεπε ναεφαρμοστεί πλήρως. Ως εκ 30 τούτου,δενσυμφωνώμετουςαιτητέςότιοενλόγωκανονισμός εί ναι αντισυνταγματικόςκαι βρίσκωτοεπιχείρημααυτότων αιτη τώνανυπόστατο. Τοεπιχείρηματωναιτητώνότιηπροσβαλλόμενη πράξηστερεί35 ταιτης δέουσας έρευνας δεν μεβρίσκει σύμφωνο. Μελετώνταςτο φάκελοτηςυπόθεσης,στοΤεκμήριοΔτης ένστασης τουκαθ' ουη αίτηση διαφαίνεταιότι εξετάσθηκανοιεκθέσεις ικανότηταςκαθώς καιοιπειθαρχικέςποινές τους όπωςπρονοείοΚανονισμός 40
(1)τηςΚ.Δ.Π.990/90,καθώςκαιηαπόδοσητουςστιςσχολέςπουφοί40 τησανκαιστις θέσεις πουυπηρέτησαν. Τακριτήριαήτανγιαόλους τα ίδια,οιαιτητέςκαθώςκαιταενδιαφερόμεναμέρηκρίθηκαν με βάσητα ίδιακριτήριακαιηέρευναπουδιεξήχθηκεήτανηίδια σε μέγεθος καθώςκαισεέκταση.Ωςεκτούτου,δεν βρίσκωπουθενά έλλειψηδέουσαςέρευνας. 1531 Παπαδόπουλος, Δ. Μάγος κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)Οι αιτητές προβάλλουν τονισχυρισμό ότιυπήρξε άνισηκαι/ή δυσμενής διάκριση ειςβάροςτουςκαικατ' επέκταση πραβιάστηκε ησυνταγματικάκατοχυρωμένηαρχήτηςισότητας,τοΑρθρο28του Συντάγματος. Συμφωνώ μετοδικηγόρο του καθ' ουηαίτηση. Η κρίση κάθεαξιωματικού είναι ατομική καιόχισυλλογική. Οκάθε 5 αξιωματικός κρίνεται μεβάσηταστοιχεία πουυπάρχουνστο δικό τουατομικό φάκελο,δεν υπάρχει καμιάσύγκρισητου ενός μετον άλλο. Σύμφωνα μετηναπόφασηΣ-Ε-4327/1976"το στοιχείο της ισότητας δεν έχειεφαρμογή, ότανη περίπωσηπου ρυθμίζει η πρά ξη κρίνεται αυτοτελώς σεσχέσημεάλλες περιπτώσεις, οι οποίες 10 εμφανίζουν διαφορετικές πραγματικές συνθήκες". Ως εκ των ανωτέρω, δεν διαπιστώνω άνιση μεταχείριση. Δεν υπήρξεθέμασύγκρισης ανοέναςαξιωματικόςήτανκαλύτεροςαπό τονάλλο. Μεβάσηταστοιχεία πουυπήρχανστον φάκελοτουκάθε- 15 νός,δηλαδή,τιςεκθέσειςικανότητας, τις πειθαρχικέςποινές, καθώς καιτην απόδοσητου καθενός στην ΣτρατιωτικήΣχολήπουυπηρέ τησαν, κρίθηκανόλοιπροακτέοικατ' εκλογή καιμεβάση τηνενλό γωβαθμολογίακαθώςκαιτηνκρίσηαυτήκατατάχθηκανστονπίνα κα.Οισχυρισμός αυτόςτωναιτητώναπορρίπτεταιωςαβάσιμος. 20 Το τελευταίο επιχείρημα των αιτητών στηρίζεται στην έλλειψη αιτιολογίας. Έχει νομολογηθεί απόσωρεία αποφάσεωντουΔικα στηρίου τούτουότιηαιτιολογία μίαςδιοικητικήςπράξηςπρέπεινα είναι σαφήςκαιόχιαόριστη,ώστενα αφήνει αμφιβολίες ωςπρος 25 τον πραγματικόλόγοπουοδήγησε το διοικητικό όργανο στηλήψη τηςαπόφασης.Αιτιολογίαμίαςδιοικητικής πράξηςαποτελεί ηέκ θεσητων πραγματικώνκαινομικών λόγων πουοδήγησαν τηδιοί κηση στην απόφασητης,καθώςκαι ηπαράθεσητων κριτηρίωνμε βάσηταοποίαάσκησετηδιακριτικήτηςευχέρεια. (Βλ.ΣάββαςΚλε- 30 άνθους ν.Δημοκρατίας (αρ.1)
(1990)3 Α.Α.Δ. 2686, Δημήτριος Ορψανιδης καιΆλλος ν.Δημοκρατίας
(1990)3AAA 2207,Κυ· πριακήΔημοκρατία ν.ΘεόδουλουΠανταζή
(1991)3 Α.Α.Δ.47). Έχονταςαναφέρειταπιοπάνω,καιμελετώντας τοΠαράρτημα 35 Δ τηςένστασης του καθ' ουηαίτηση στοοποίο καταγράφεταιο τρόπος μετον οποίο ψήφισε το Συμβούλιο καιοιλόγοιγια την εν λόγωψηφοφορία,είμαι της γνώμης ότιυπάρχει επαρκήςαιτιολο γία.Στηνπερίπτωση όπουυπήρξεδιαφωνίαενόςεκτωνμελώντου Συμβουλίου καταγράφτηκεοσυγκεκριμένος λόγος οοποίος οδή- 40 γησεστηδιαφωνίααυτή.Ωςεκτούτου,ούτεαυτόςολόγοςακυρό τηταςδεν ευσταθεί. Έχοντας μελετήσει τοφάκελο τηςκάθε προσφυγής ξεχωριστά 1532 4Α.Α.Δ. Μάγοςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. και διαπιστώνοντας ότι ταπραγματικάκαθώς και τα νομικά ση μεία,είναι ακριβώςτα ίδιαθα εκδώσω μία απόφαση για όλες τις προσφυγές. 5 Οι ισχυρισμοί των αιτητών κρίνονται παντελώς αβάσιμοι και, ως εκτούτου,οιπροσφυγές απορρίπτονταιμεέξοδα. Οι προσφυγέςαπορρίπτονταιμεέξοδα. 1533