clr/1996/1996_4_1559.pdf

(1996)φάσητης Ολομέλειας .στην υπόθεσηΔημοκρατία ν. Μάριου Χρί­ στου

(1993)3Α.Α.Δ. 490 στην οποίαέχειλεχθείότι ογενικός λό­ γος κατάχρησης ήυπέρβασης εξουσίας καλύπτει και το θέματης αιτιολογίας. 5

1. Είναιπάγιανομολογία πωςηαπόφασηαρμόδιουοργάνουναμην επιλέξει υποψήφιο που κατέχει πρόσθετο προσόν, πρέπει νααι­ τιολογείται ειδικά.Είναιγεγονός ότιτοδιοικητικόόργανοδενεί­ ναιυπόχρεο ναδιορίσει υποψήφιοπουέχειτοπρόσθετο προσόν, αν κρίνει ότι άλλος είναι καταλληλότερος για διορισμό αφού 10 αξιολογήσει όλα ταυπόλοιπα στοιχεία. Ηαπόφασηόμως ναπα­ ραγνωριστεί τοπρόσθετοπροσόν πρέπεινααιτιολογείται XOL μά­ λισταεπαρκώς.
2. Ηπείρα,ως παράγοντας πουεπηρεάζει τις προαγωγές,γιαναεί- 15 ναι αποφασιστικής σημασίας πρέπειναείναιπείραπουέχειαπο­ κτηθείκατάτηνεκτέλεσητωνκαθηκόντωνσεθέσηπουπροηγείται αμέσως της επίδικης θέσης. Πείρα λόγω υπηρεσίας σε κατώτερες θέσειςδεν μπορεί ναέχειαποφασιστικήβαρύτητα.Είναι γι' αυτό τολόγοπου ο Νομοθέτης έχειεπιλέξειτο στοιχείο της αρχαιότη- 20 ταςως ένααπότατρίααποφασιστικάκριτήρια.
3. Στηνπαρούσαυπόθεση ηαιτιολογία όπως φαίνεταιστην απόφα­ σητουΔιοικητικού Οργάνουγιατηνπαραγνώρισητουπρόσθετου προσόντος του αιτητή,συνίσταται στην συνεκτίμηση με τα"υπό- 25 λοιπάδεδομένα"καιτηνπερισσότερη πείρατων ενδιαφερομένων μερών. Δεν εξειδικεύεται στην αιτιολογία ποια είναι τα "υπόλοι­ πα δεδομένα", ούτε εξειδικεύεται πως τα ενδιαφερόμενα μέρη έχουν "περισσότερη πείρα". Και ανακόμαυποτεθεί ότι τα"υπό­ λοιπα δεδομένα" είναι τατρίακριτήρια που ισχύουν γιατις προ- 30 αγωγές, δηλαδή αξία,προσόντα και αρχαιότητα,ανατρέχοντας στους προσωπικούς φακέλους και στις συστάσεις του Αρχηγού τηςΑστυνομίας, δεν μπορείναεξαχθεί τοσυμπέρασμα ότιοποιο­ δήποτε ενδιαφερόμενο μέρος υπερτερεί του αιτητή. Στις συστά­ σεις του Αρχηγού και οι επτά υποψήφιοι συστήνονται σθεναρά 35 για προαγωγήκαι όλοικατατάσσονται στην κατηγορίατου εξαί­ ρετου, στην αξίακαι ταπροσόντα. Όσον αφοράτηναρχαιότητα τόσο οαιτητήςόσοκαιταενδιαφερόμενα μέρηκατέχουν τηναμέ­ σωςπροηγούμενη τηςεπίδικηςθέσηςαπότηνίδιαημερομηνία,δη­ λαδήτην 15/10/89.Επίσης,τόσο οαιτητήςόσο καιταενδιαφερό- 40 μέναμέρηκατέχουνταπροσόνταπουαπαιτούνταιγιατηθέσηκαι πέραναυτούο αιτητήςέχει, τοπρόσθετο προσόν..
4. Έναςαπότουςπροφανείςλόγους γιατηνανάγκηαιτιολόγησης εί1560 4Λ.Α.Δ. 5 10 Χ"Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας ναι και ηδυνατότητα δικαστικού ελέγχου της απόφασης.Είναι φανερόότιανδενυπάρχειαιτιολόγηση,τοΔικαστήριοαδυνατεί να ελέγξειανηαπόφασηείναι εύλογα επιτρεπτή.Απλή αναφορά πουκαταλήγεισεκοινοτυπίαδεναποτελεί αιτιολογίαενώη απλή απαρίθμησητωνκριτηρίωνπουλήφθηκανυπόψηδενπαρέχεικα­ μίαπληροφορίαγιατα δεδομέναπου οδήγησανστη διαμόρφωση τηςαπόφασηςκσ.ιδενεπιτρέπειτοδικαστικόέλεγχο.Γιαναείναι νοητόςοέλεγχοςθαπρέπειηπραγματικήβάσηπάνω στηνοποία στηρίχθηκεηαπόφασηνα είναι γνωστή. Ηανυπαρξία οποιωνδήποτέστοιχείωνμέσαστοέγγραφοτηςαπόφασηςτηςαρμόδιαςαρ­ χής τηνκαθιστά αναιτιολόγητη καικατά συνέπεια την απόφαση ακυρώσιμη. 15 Οφάκελοςτηςυπόθεσης είναιεπιτρεπτόνασυμπληρώσειτην αιτιολογίααλλάδενείναιδυνατόνατηναναπληρώσει. 20 Στην παρούσα υπόθεσηηαιτιολογίατηςαπόφασηςτουδιοικητι­ κού οργάνου (Υπουργού) για την παραγνώριση του επιπρόσθετου προσόντος τουαιτητή καιτηνκατ' ακολουθία μη προαγωγήτου,είναιπασιφανώς ανεπαρκήςκαιασαφής. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμε έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 25 Δημοκρατίαν.Χρίστου

(1993)3Α.Α.Δ.490, ΓεωργίουκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ.1822, 30 Nisiotis v.Republic

(1977)3C.L.R. 388, Tsoundasa.o. v.Republic

(1985)3C.L.R. 784, Sawa v.Republic

(1980)3C.L.R. 675, 35 Tourpekiv.Republic

(1973)3C.L.R.592, HadjiSawa v.Republic

(1982)3C.L.R. 76, 40 Κωνσταντίνου v. Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων

(1992)3 ΑΛΛ. 228, Εκτωρίδης ν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 922, 1561 Χ"Χριστοδούλουν.Δημοκρατίας

(1996)Κελεπενιώτηςν. Α.Η.Κ. (αρ. 1)

(1994)4ΑΛΛ.1795, Ζεβλάρην. Α.Η.Κ.

(1993)4ΑΛΛ.2225, 5 Αντωνίουν. Α.Η.Κ.

(1993)4ΑΛΛ.

1. Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτων Καθ'ωνηαίτησημετην οποίαπροάχθηκαναναδρομικάστηθέσητουΑστυνόμουΑ' ταεν- 10 διαφερόμεναμέρη αντίτουαιτητή. Α. Παπαχαραλάμπους,γιατον Αιτητή. Μ.Ευαγγέλου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατους Καθ'ωνη 15 αίτηση. Cur.adv. vult. ΚΡΟΝΙΔΗΣ, Δ.:Ο αιτητής στην προσφυγή αυτή προσβάλλει 20 την απόφασητων καθ'ων ηαίτηση ημερομηνίας 20/12/93 με την οποία προήχθησαν στη θέσηΑστυνόμουΑ' τα ενδιαφερόμενα μέ­ ρηΑ. Χριστοφίδης, Π.Κακουλλής και Ι.Χριστοδούλου, αναδρο­ μικάαπό 15/12/91 καιΑ. Σταύρουαναδρομικάαπό 1/1/
2. 25 Η προσφυγήκαταχωρήθηκεεναντίον του Υπουργού Εσωτερι­ κώνκαιτουΑρχηγούτης Αστυνομίας. Μεδιάταγμαόμως τουΔι­ καστηρίουημερομηνίας29/11/94μετάαπό σχετικήαίτησητουαι­ τητήοτίτλος της προσφυγήςτροποποιήθηκε μετην αντικατάστα­ σητου Υπουργού Εσωτερικών με τον Υπουργό Δικαιοσύνης και 30 Δημοσίας Τάξεως. Ηεπίδικηαπόφασηήταντοαποτέλεσμα επανεξέτασηςτηςπλή­ ρωσης αριθμού θέσεων στο βαθμό του Αστυνόμου Α' μετά από ακυρωτική απόφασητουΔικαστηρίου ημερομηνίας25/11/
3. 35 Συνοπτικάταγεγονόταπουπροηγήθησαντηςεπίδικηςπράξης είναιταακόλουθα: Την 27/1/91,ο Υπουργός Εσωτερικών, ο οποίος ήταν ο αρμό- 40 διοςΥπουργόςκατάτον ουσιώδηχρόνο,αποφάσισετηνπροαγω­ γή,μεταξύ άλλων, των ενδιαφερομένων μερών στη θέση Αστυνό­ μου Α'. Ο αιτητής προσέβαλε την πιο πάνω απόφαση. Το Δικα­ στήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 25/11/93 ακύρωσε την 1562 4 Α.Α.Δ. Χ"Χριστοδούλου ν.Δημοκρατίας Κρονίδης,Δ. προαγωγήέξι απότουςοκτώπροαχθέντεςμεταξύτωνοποίωνκαι των τεσσάρων ενδιαφερομένων μερών στην παρούσαπροσφυγή. Ο λόγος τηςακύρωσης τηςπροαγωγήςτων τεσσάρων ενδιαφερο­ μένων μερών,όπωςφαίνεταιστην απόφασητουΔικαστηρίου,συ5 νίστατο στην έλλειψη ειδικής αιτιολογίας στην απόφασητου Υπουργού γιατηνπαραγνώρισηπρόσθετουπροσόντοςπουκατεί­ χεοαιτητήςκαιεστερούντο ταενδιαφερόμεναμέρη. Σταπλαίσιατης επανεξέτασης της πλήρωσης των θέσεων που 10 είχανκενωθεί σαναποτέλεσμα τηςακυρωτικήςαπόφασης του Δι­ καστηρίου,οΑρχηγός τηςΑστυνομίας υπέβαλετην 1/12/93νέαέκθεση-συστάσεις αναφορικάμετουςυποψηφίουςπροςτον Υπουρ­ γό Δικαιοσύνης καιΔημοσίας Τάξεως. Στιςσυστάσεις του Αρχη­ γούτης Αστυνομίας γίνεται αναφορά σε όλ,ους τους υποψηφίους 15 καιόλοι συστήνονται "σθεναρά"για προαγωγή. Μαζί μετις συ­ στάσειςτουΑρχηγού είχανσταλεί στοναρμόδιοΥπουργό οιπρο­ σωπικοίφάκελοι, ταΑτομικά Δελτίακαιόλαταστοιχείατωνυπο­ ψηφίωνσταοποίααυτέςβασίζοντο. 20 ΟΥπουργός την 8/12/93απεφάσισε την προαγωγή στο βαθμό τουΑστυνόμου Α'έξι απότους υποψηφίους,μεταξύτων οποίων και τωντεσσάρων ενδιαφερομένων μερών, εκδίδοντας την ακό­ λουθηαπόφαση: 25 "ΈχωμελετήσειτηναπόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρίου ημερομ.25.11.93στην προσφυγήΑρ. 124/92με την οποία ακυρώ­ θηκαν OLπροαγωγές τωνΑστυνόμων Α', Α. Χριστοφίδη,Π. Κακουλλή, Ι.Χριστοδούλου που ίσχυαν από 15.11.91καιΧρ. Προκοπίου,Α. Σεϋμένη,Α. Σταύρου,που ίσχυαν από1.1.
4. 30 35 40 Επανεξέτασατο θέματων ακυρωθέντων προαγωγών στοβαθ­ μότουΑστυνόμου Α' μεβάσητοπραγματικόκαινομικόκαθε­ στώς που ίσχυε κατά το χρόνο της διενέργειας των ακυρωθέ­ ντων προαγωγώνκαιασκώντας τις εξουσίες που μουπαρέχει τοάρθρο 13

(1)και

(3)τουπερί Αστυνομίας Νόμουόπωςτρο­ ποποιήθηκεαπότοΝόμο69του87καιαφούμελέτησα καιέλα­ βα υπόψη τις συστάσεις του Αρχηγού Αστυνομίας που περιέ­ χονται στην επιστολή του μεαρ.Φακ. Ε/16/6ημερομ. 1.12.93 και όλα τασυναφήστοιχεία γιακάθευποψήφιο,τα οποίο: συνεκτίμησα στο σύνολο τους αποφάσισα ναπροάξωστοβαθμό τουΑστυνόμου Α' τους Α. Χριστοφίδη, Π.Κακουλλή, Ι.Χρι­ στοδούλου από 15.12.91καιτους Χρ. Προκοπίου,Α.Σεϋμένη και Α. Σταύρου από 1.1.92 κρίνοντας τους ωςτους καταλλη­ λότερους μεταξύτωνυποψηφίων. 1563 Κρονίδης, Δ. Χ"Χριστοδούλου ν.Δημοκρατίας

(1996)Στη λήψη της απόφασης μου έλαβα υπόψη τις γενικές αρχές πουδιέπουντις προαγωγές (Καν.3τωνπερί-Αστυνομίας (Προ­ αγωγές)Κανονισμώντου 1989)καθώςκαιτοεπιπρόσθετοπρο­ σόν πουκατέχει ο Χρ. Χ"Χριστοδούλου, τοοποίο συνεκτιμώμενομεταυπόλοιπαδεδομένα,δενμπορείναυπερισχύσει των 5 στοιχείων που καθιστούν πιο κατάλληλους για προαγωγή σε Αστυνόμο Α' των προαχθέντων, οι οποίοι έχουν περισσότερη πείραπουείναιχρησιμότερηστηνάσκησητωνκαθηκόντωντου Αστυνόμου Α' πουείναιδιευθυντικήθέση.". 10 OLπροαγωγέςτωντεσσάρων ενδιαφερομένωνμερώνέχουνδη­ μοσιευθεί σας εβδομαδιαίες διαταγές της Αστυνομίας, ημερομη­ νίας 20/12/93.Ακολούθησε ηπαρούσαπροσφυγή,η οποίακατα­ χωρήθηκεεμπρόθεσμα στις24/1/94. 15 Στην αίτηση προβάλλονται έξι συνολικά λόγοι ακυρότητας. Στηγραπτήτουόμως αγόρευση ο ευπαίδευτοςδικηγόροςτουαι­ τητή αναπτύσσει ισχυρισμούς που αφορούν βασικά μόνο τηναι­ τιολογία της επίδικης απόφασης. Η αιτιολογία όμως δεν είναι ένας απότους έξι λόγους ακυρότητας που προβάλλει ο αιτητής 20 στην αίτηση.Τοθέμααυτό,δηλαδή ημηπροβολήτουστην αίτηση ως ιδιαίτερου λόγου ακυρότητας,δεν έχει εγερθεί απότουςδικη­ γόρους και ιδιαίτερααπότο δικηγόρο των καθ'ων ηαίτηση στη γραπτήτουαγόρευση. Μελετώντας το σημείο αυτόέχωκαταλήξει ότι η προβαλλόμενη έλλειψηαιτιολογίας στην επίδικη απόφαση, 25 όπωςισχυρίζεται οαιτητής,καλύπτεταιαπότρεις λόγους πουπε­ ριέχονται στην αίτηση (λόγοι αρ. 3,4 και5).Σχετικήείναιηαπό­ φασητης Ολομέλειας στην υπόθεσηΔημοκρατία ν.ΜάριουΧρί­ στου

(1993)3Α.Α.Δ.490 στην οποίαέχει λεχθεί ότι ο γενικός λό­ γος κατάχρησης ή υπέρβασης εξουσίας καλύπτει και το θέμα της 30 αιτιολογίας. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι η επίδικη απόφασητου Υπουργού δεν είναι δεόντως και ειδικάαιτιολογημένη όπως έπρεπεσύμφω­ να μετηνομολογία καιτονομικό καθεστώςπου ισχύει στο θέμα. 35 Το ισχύον νομικό καθεστώςγιατοεπίδικοθέματηςπαρούσας προσφυγής,είναι ο περί Αστυνομίας Νόμος, Κεφ.285 όπως έχει τροποποιηθεί διάσειράς νεώτερων τροποποιητικών νομοθετημά­ των.Στοάρθρο2 τουΝόμου69/87δίδεταιοορισμός του"Ανώτε- 40 ρου Αξιωματικού" ότι σημαίνει πανμέλοςτηςΔυνάμεωςβαθμού Αστυνόμου Β' καιανωτέρου.Τοάρθρο 13

(1)τουΝ. 69/87 διαγρά­ φει τον τρόπο προαγωγής Ανώτερων Αξιωματικών και έχει ως ακολούθως: 1564 4 Α.Α.Δ. Χ"Χριστο6ούλου ν.Δημοκρατίας Κρονίδης,Δ'. "13.-

(1)Τηρουμένων των επόμενων διατάξεων, οι Ανώτεροι Αξιωματικοί προάγονταικαι απολύονταιυπό του Υπουργού, κατόπιν συστάσεως του Αρχηγού. 5 10

(2)Επί τωτέλειυποβολής της συστάσεως του,ο Αρχηγός εξε­ τάζει τους εκλεξίμους διάπροαγωγήν εις την θέσιν Ανωτέρου Αξιωματικού υποψηφίουςκαιαποτέλλει δεόντως ητιολογημένηνέκθεσιν δι' έκαστοντούτωνειςτονΥπουργόν, περιέχουσαν επίσης κατ' αλφαβητικήν σειράν τα ονόματα των συνιστωμένωνδιάπροαγωγήν: Νοείταιότι,ουχί ολιγώτεροι των τεσσάρων, δέον όπως συστηθώσιδι*εκάστηνκενήνθέσιν εφ'όσονυπάρχουσιπρόσωπακα­ τάλληλα διάτοιαύτηνσύστασιν. 15

(3)Ο Υπουργός προβαίνει εις την προαγωγήν των υπό του Αρχηγού συσταθέντων υποψηφίωνδιάδεόντως ητωλογημένης αποφάσεως αυτού.". 20 25 Δυνάμει του άρθρουαυτούτου Νόμουεξεδοθησαν οι Κανονι­ σμοί με την Κ.Δ.Π.52/89.Ο Κανονισμός 3διαγράφειτις γενικές αρχέςπουδιέπουντιςπροαγωγές καιέχειως εξής:"3-

(1)Προαγωγήσ' όλους τους βαθμούςτης Δύναμης θαδιενεργείται με επιλογή μεταξύ εκείνων πουκατέχουν ταπροσό­ νταγιαπροαγωγή,σύμφωνα μετους παρόντες Κανονισμούς. 30

(2)Ηαρχαιότηταθαλαμβάνεται υπόψη,αλλάδε θα αφήνεται ναρυθμίζειτηνπροαγωγή,μεγαλύτερησπουδαιότηταθαπροσδίδεταιστην αξίακαιταπροσόντα. 35

(3)Πανεπιστημιακόδίπλωμαήτίτλος σπουδώνήισότιμοπρο­ σόνήμετεκπαίδευση στο εξωτερικό γιατουλάχιστον έξι μήνες συνολικά σε θέματασυναφήμετις εξουσίες καιτα καθήκοντα τηςΔύναμης θεωρούνται ως επιπρόσθετο προσόν: Νοείται ότι στον όρο μετεκπαίδευση στο εξωτερικό δεν περι­ λαμβάνεταιηπαρακολούθησησεμιναρίων ήάλλωνμαθημάτων διάρκειας μικρότερης των δέκαεβδομάδων.". 40 Είναι κοινά αποδεκτό γεγονός ότι ο αιτητής στην παρούσα προσφυγήέχειμετεκπαιδευθεί στοεξωτερικό στονκλάδοτηςειδι­ κότηταςτου,τηςοδικήςδηλαδήασφάλειας,γιαπάνωαπόέναχρό­ νοσεδύοχώρες τουεξωτερικού,στις Η.Π.Α.καιΕλλάδα.Τοπρο1565 Κρονίδης,Δ. Χ"Χριστοδούλου ν.Δημοκρατίας

(1996)σόν αυτόκαθορίζεταιωςεπιπρόσθετο στον Κανονισμό 3

(3)που παρατίθεται πιο πάνω. Είναι επίσης κοινάαποδεκτή θέση ότικαι τα τέσσερα ενδιαφερόμενα μέρη δεν κατέχουν οποιοδήποτεπρό­ σθετο προσόν. 5 Είναι πάγιανομολογία πως ηαπόφαση αρμόδιουοργάνουνα μην επιλέξει υποψήφιο πουκατέχει πρόσθετο προσόν,πρέπει να αιτιολογείται ειδικά. EivaLγεγονός ότιτο διοικητικό όργανοδεν είναι υπόχρεο ναδιορίσει υποψήφιο που έχει τοπρόσθετο προ­ σόν,ανκρίνει ότι άλλος είναικαταλληλότερος γιαδιορισμό αφού 10 αξιολογήσει όλα ταυπόλοιπα στοιχεία. Η απόφαση όμως να πα­ ραγνωριστεί τοπρόσθετο προσόν πρέπεινααιτιολογείταικαι μά­ λιστα επαρκώς (Βλέπε: ΑνδρέαςΓεωργίουκαι Αλλοι ν. Κυπρια­ κήςΔημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ. 1822,ΣάββαςΝησιώτης ν. Δη­ μοκρατίας

(1977)3 Α.Α.Δ.388, Τσονντας ν.Ε.Ε.Ύ.

(1985)3ΑΑΔ 15 784 καιΣάββα ν.Δημοκρατίας

(1980)3 Α.ΑΛ.675). Στην υπόθεση Τονρπέκην. Δημοκρατίας

(1973)3 Α.ΑΛ. 592 ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Λοΐζου είπε ταεξής στησελίδα 603,σεμετάφραση:20 "Ευρίσκω ότι η Επιτροπή δεν έχει κάμει την ικανοποιητική επαρκή έρευνα πάνω σεαυτότοπολύ ουσιώδες στοιχείοκαι επομένως άσκησε τηδιακριτική της ευχέρεια κατά πλημμελή τρόπο, έτσι που ηεπίδικηαπόφασητων καθ'ωνηαίτηση να 25 έχειληφθείκατά αντίθεσητων παραδεγμένωναρχώντου Διοι­ κητικού Δικαίουκαικατά κατάχρησηκαιυπέρβαση εξουσιών, και επομένως είναι άκυρηκαι εστερημένη οποιουδήποτε απο­ τελέσματος. 30 Παραπέρατοαποτέλεσματέτοιαςέρευναςθαέπρεπενα εμφαί­ νεται στην αιτιολογία τηςεπίδικης απόφασηςκαιστην περί­ πτωση που η Επιτροπήθαεύρισκε ότιτοδίπλωμα που είχεο αιτητήςαποτελούσε πλεονέκτηματότεπειστικοί λόγοι θαέπρε­ πε να δοθούν γιατην παραγνώρισητου Ακυρώνω επομέ- 35 νως τηναπόφασηγιαέλλειψη επαρκούς αιτιολογίας η οποία καθιστά την επίδικηαπόφασηαντίθετη μετονόμο καιως λη­ φθείσακαθ' υπέρβασηκαικατάχρησηεξουσίας.". Όπως έχειαναφερθείπροηγούμεναστην έκθεση-συστάσεις του 40 Αρχηγού τηςΑστυνομίας πουυπεβλήθηστον Υπουργό την1/12/93 αναφέρεται ότικαιοι επτάυποψήφιοι είναι εξαίρετοι τόσο στην αξίαόσοκαισταπροσόντακαισυστήνονται όλοιανεξαίρετασθε­ ναρά για προαγωγή.Όσον αφορά τον αιτητήοΑρχηγός αναφέρε1566 4 Α.Λ.Δ. Χ"Χριστο6ούλου ν.Δημοκρατίας Κρονίδης, Δ. ταιστοπρόσθετοπροσόνπουκατέχει,σύμφωναμετον Κανονισμό 3

(3)της ΚΛ.Π. 52/89.Την8/12/93 οΥπουργός απεφάσισεναπροάξει τους έξι από τους επτάυποψηφίους,μεταξύτων οποίωνκαι τα ενδιαφερόμεναμέρη.Στηναπόφασητουο Υπουργός, όπωςγί5 νεται μνεία στην αρχή της απόφασης αυτής,αναφέρει ότι έλαβε υπόψητο πρόσθετο προσόν πουκατείχε ο αιτητήςτο οποίο έκρι­ νε ότι δεν μπορούσε να υπερισχύσει, συνεκτιμώμενο με τα υπό­ λοιπα δεδομένα,των στοιχείων πουκαθιστούν πιο κατάλληλους τουςπροαχθέντες(ενδιαφερόμεναμέρη)οι οποίοι έχουν περισσο­ ί0 τερη πείραπου είναι χρησιμότερη στην άσκηση των καθηκόντων τουΑστυνόμουΑ' πουείναι διευθυντικήθέση. Ο δικηγόρος του αιτητή υποστήριξε ότι το διορίζον όργανο οφείλει να δώσει πειστικούς λόγους για την παραγνώριση του 15 πρόσθετου προσόντος, οι οποίοι να εμφαίνονται στην αιτιολογία της απόφασηςκαι όχι να συνάγονται στα πρακτικά. Ισχυρίσθηκε ακόμα ότι η επίδικη απόφασητου Υπουργού είναι αόριστη ως προς την αιτιολογία της,γιατί δεν παρέχει τους ειδικούς λόγους πουτην στοιχειοθετούν. Δεν διευκρινίζει ποιαείναιτα"υπόλοιπα 20 δεδομένα" στα οποίααναφέρεταιούτως ώστενα είναι ευχερής ο δικαστικός έλεγχος. Υποστήριξε περαιτέρω ότι το συμπέρασμα τουΥπουργού ότι ταενδιαφερόμενα μέρηέχουν περισσότερη πεί­ ρααπότον αιτητήείναιαυθαίρετο,δεναιτιολογείται γιανακαθί­ σταται δυνατός ο δικαστικός έλεγχος, ούτε προκύπτει από τα 25 στοιχεία των φακέλων τωνυποψηφίων. Από την άλληπλευρά ο δικηγόρος των καθ' ων ηαίτησηυπε­ στήριξε ότι για την παραγνώριση του πρόσθετου προσόντος του αιτητή από το διοικητικό όργανο (τον Υπουργό), δίδεται στην 30 απόφασητουηδέουσακαι ειδικήαιτιολογία. Αναφέρεται δεστην περισσότερη πείρα των ενδιαφερομένων μερών που προκύπτει απότους φακέλουςτωνυποψηφίωνκαθώς,όπωςείπε,όλαταεν­ διαφερόμενα μέρη είναι αρχαιότερα του αιτητή δεδομένου ότι προήχθησανστοβαθμότουΛοχίαστις 15/11/69, ενώοαιτητήςτην 35 1/9/72. Η πείρα δεν καταγράφεται σαν ξεχωριστός παράγοντας τον οποίο το Διοικητικό όργανο θα λάβει υπόψη. Στην απόφαση HadjiSavvav.Republic

(1982)3ΑΛΛ. 76, ονυν Πρόεδρος του 40 Ανωτάτου Δικαστηρίου πραγματευόμένος το θέμα αναφέρει στη σελίδα 79:"Experience is the practical knowledge acquired from applying one'sselftoaparticular typeofwork.Length of serviceisnotthe 1567 Κρονίδης,Δ. Χ"Χριστοδούλου ν.Δημοκρατίας

(1996)only guide to experience. The intensity with which one applies himself to a given field and the results of his work,are equal, if not more significant indicators of experience. It is for these reasons that experience is not listed as aseparate consideration to which the appointing body should pay heed. Experience is reflected not only from length of service but from one's merits aswell.". 5 Θεωρώ ότι η πείρα,ως παράγονταςπου επηρεάζει τιςπροα­ γωγές,γιανα είναι αποφασιστικήςσημασίας πρέπει ναείναιπεί- 10 ραπου έχει αποκτηθείκατάτην εκτέλεση τωνκαθηκόντωνσεθέ­ σηπου προηγείται αμέσως της επίδικης θέσης. Πείρα λόγω υπη­ ρεσίας σε κατώτερες θέσεις δεν μπορεί ναέχει αποφασιστική βα­ ρύτητα. Είναι γι' αυτότο λόγο πουο Νομοθέτης έχει επιλέξει το στοιχείο της αρχαιότηταςως ένααπό τατρίααποφασιστικάκρι- 15 τήρια. Στην παρούσαυπόθεση η αιτιολογία όπως φαίνεταιστην από­ φαση του Διοικητικού Οργάνου για την παραγνώριση του τρόσθετουπροσόντος τουαιτητή,συνίσταται στην συνεκτίμηση μ;:τα 20 "υπόλοιπα δεδομένα" καιτην περισσότερη πείρατων ενδιαφιρομένων μερών. Δεν εξειδικεύεται στην αιτιολογία ποια είναι τα "υπόλοιπα δεδομένα", ούτε εξειδικεύεται πως τα ενδιαφερόμενα μέρηέχουν"περισσότερη πείρα".Καιανακόμαυποθέσουμεότιτα "υπόλοιπα δεδομένα" είναι τατρίακριτήρια που ισχύουν γιατις 25 προαγωγές, δηλαδή αξία, προσόντα και αρχαιότητα, ανατρέχο­ ντας στους προσωπικούς φακέλουςκαιστις συστάσεις του Αρχη­ γού της Αστυνομίας, δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος υπερτερεί τουαιτητή.Στιςσυ­ στάσεις του Αρχηγού και οι επτάυποψήφιοι συστήνονται σθενα- 30 ρά για προαγωγή και όλοι κατατάσσονται στην κατηγορία του εξαίρετου, στην αξίακαι ταπροσόντα.Όσον αφοράτηναρχαιό­ τητατόσο ο αι,τητήςόσο καιταενδιαφερόμενα μέρηκατέχουντην αμέσωςπροηγούμενητηςεπίδικηςθέσης απότην ίδιαημερομηνία, δηλαδήτην 15/10/89.Επίσης,τόσο ο αι,τητήςόσο και τα ενδιαφε- 35 ρόμενα μέρηκατέχουν ταπροσόντα πουαπαιτούνται γιατη θέση και πέραν αυτού ο αιτητής έχει, όπως προανάφερα,το πρόσθετο προσόν. Έναςαπότουςπροφανείςλόγους γιατηνανάγκηαιτιολόγησης 40 είναι και ηδυνατότηταδικαστικού ελέγχου της απόφασης.Είναι φανερό ότι αν δεν υπάρχει αιτιολόγηση, το Δικαστήριο αδυνατεί να ελέγξειανηαπόφασηείναι εύλογα επιτρεπτή.Απλή αναφορά πουκαταλήγει σεκοινοτυπίαδεν αποτελεί αιτιολογία ενώ η απλή 1568 4 Α.Α.Δ. Χ"Χριστοδοΰλου ν.Δημοκρατίας Κρονίδης, Δ. απαρίθμησητωνκριτηρίων πουλήφθηκανυπόψηδενπαρέχεικα­ μίαπληροφορία για ταδεδομένα πουοδήγησαν στη διαμόρφωση τηςαπόφασηςκαιδεν επιτρέπει το δικαστικό έλεγχο. Γιαναείναι νοητός ο έλεγχος θαπρέπει ηπραγματική βάσηπάνωστην οποία 5 στηρίχθηκε ηαπόφαση να είναι γνωστή. Ηανυπαρξία οποιωνδή­ ποτεστοιχείων μέσαστοέγγραφοτηςαπόφασηςτηςαρμόδιας αρ­ χής την καθιστά αναιτιολόγητη και κατά συνέπεια την απόφαση ακυρώσιμη (Βλέπε Κωνσταντίνουν. ΣυμβουλίουΑμπελουργικών Προϊόντων<1992)3Α.Α.Δ.228,Εκτωρίδηςν.Δημοκρατίας

(1990)10 3Α.Α.Δ.922). Όπωςτονίζεταικαιστην Κελεπενιώτηςν.Α.Η.Κ. (αρ. 1)

(1994)4Α.Α.Δ. 1795 "εκείνο πουχρειάζεταιείναι η συγκεκριμενοποίηση συνδυασμένη με σαφήνεια.". Επίσης στην υπόθεση Ζεβλάρη ν. 15 Α.Η.Κ.

(1993)4 Α.Α.Δ.2225,αναφέρεταιότι ηαιτιολογία δεν εί­ ναιαπαραίτητοναεμφαίνεταιεξ' ολοκλήρου στοκείμενο τηςαπό­ φασηςαλλά μπορεί νασυμπληρώνεται απόταστοιχεία τωνφακέ­ λων ενώ ανεπαρκήςκρίνεται ηαιτιολογία όταν με βάσηταστοι­ χείαπουπεριέχει δενκαθίσταταιεφικτόςοδικαστικός έλεγχος.Ο 20 φάκελοςτηςυπόθεσης είναι επιτρεπτόνασυμπληρώσει τηναιτιο­ λογία αλλάδεν είναι δυνατόνατην αναπληρώσει. Στην παρούσαυπόθεση η αιτιολογία της απόφασηςτου διοι­ κητικού οργάνου (Υπουργού) για την παραγνώριση τουεπιπρό25 σθετου προσόντος του αιτητήκαι την κατ' ακολουθία μηπροα­ γωγήτου,είναιπασιφανώςανεπαρκήςκαιασαφής.Ηφράση,ότι λήφθηκανυπόψηγιατηνπαραγνώρισητου επιπρόσθετου προσό­ ντοςτουαιτητήτα"υπόλοιπαδεδομένα",δεν μπορεί να αποτελεί σαφήκαι ειδική αιτιολόγηση ούτε παρέχει τη δυνατότηταδικα30 στικού ελέγχου του υπόβαθρου της επίδικης απόφασης.Πέραν αυτού,ηεπίκληση απότον Υπουργό, στην επίδικηαπόφαση,του στοιχείου της πείρας των ενδιαφερομένων μερών, ως αιτιολογία για την παραγνώριση του επιπρόσθετου προσόντος του αιτητή, είναιαντίθετη μετοδίκαιοκαιτηνομολογία εφόσον η αξιολόγη35 ση δεν γίνεται με βάση τα κριτήρια που θέτει ο Νόμος και συγ­ χρόνως αποτελεί υπέρβαση εξουσίας διότι διενεργείται έξω από το νομοθετικό πλαίσιο (Βλέπε Αντωνίου ν. Α.Η.Κ.

(1993)4 Α.Α.Δ.764). 40 Εξάλλου, όπως ανέφεραπροηγουμένως, και ταδύο πιοπάνω στοιχεία της αιτιολογίας της απόφασης δεν συνάδουν προς τα στοιχεία τωνφακέλων. Ενόψει τουγεγονότος, ότι όλοιοιυποψή­ φιοιείχανσυστ;,9είσθεναράαπότονΑρχηγότηςΑστυνομίας, παρουσιάζοντο δηλαδή ως ισόβαθμοι, παραγνώριση προσόντος το 1569 Κρονίδης,Δ. -Χ"Χριστοδοΰλου ν.Δημοκρατίας

(1996)οποίοοΝόμοςχαρακτηρίζειως επιπρόσθετο, θαέπρεπενα αιτιο­ λογηθεί ειδικά και με τηναπαραίτητη σαφήνεια για να μπορεί .εξάλλου καιτοΔικαστήριο ναελέγξειτην επίδικη απόφαση. Γι' αυτούς τους λόγους καταλήγω ότιηπροσφυγή πρέπει να 5 επιτύχει. Η επίδικηπράξηακυρώνεται μεέξοδα. Η επίδικηαπόφασηακυρώνεται με έξοδα. 1570