(1996)11Ιουνίου, 1996 [ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στης] ΚΑΤΙΝΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ, Αιτήτριες, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΩΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 111/95,144/95& 145/95) ΠροσφυγήβάσειτουΆρθρου 146τουΣυντάγματος—Λόγοι ακυρώσεως — Πλάνη περί ταπράγματα — Βάροςαποδείξεως — Αρκεί ηπιθανολόγηση. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Προσόντα— Ηδιακρίβωση της κατοχής τους είναι εξ ολοκλήρου έργο τηςΕ.Δ.Υ. — Μηεκπλήρωση του έργου αυτού στην κριθείσα περίπτωσηωςπρος το προσόν γνώ σεωςγλωσσών—Περιστάσεις. 5 OLαιτήτριεςπροσέβαλαν την προαγωγή των ενδιαφερομένων με- 10 ρώνσε ΠρώτουςΝοσηλευτικούς Λειτουργούς. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισεότι: 15
- Μεβάσηταεν προκειμένω δεδομένα στοιχειοθετείται λόγος για ακύρωσητηςεπίδικηςαπόφασηςλόγωπιθανότηταςύπαρξηςπλά νης αναφορικά μετηνκατοχή απότην αιτήτριατουκρίσιμου πι στοποιητικού,ιδίωςότανληφθούνυπόψηταιδιαίτεραπεριστατι κάτηςυπόθεσης. ΟΔιευθυντής σύστησετοαντίστοιχοενδιαφερόμενομέροςκαιγια τοότιείχε ειδικευθεί στηνορθοπεδική.ΤοΔικαστήριοδεγνωρίζει αν ήτανυπόψη του και η ειδίκευση της αιτήτριας,ούτε ποια θα ήταν η εκτίμηση του και κατ' επέκταση εκείνη της ΕΔΥ, αν είχε 25 υπόψητογεγονός ότικαιηαιτήτριαείχε ειδίκευση. 1578 20 4Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας Τοβάροςτηςαπόδειξηςγιαύπαρξηπλάνηςτοέχειοαιτητής. Εί ναι γνωστή αρχή της νομολογίας ότι μια διοικητική πράξητεκ μαίρεταιότιλήφθηκεμετάαπόορθή διακρίβωσητων γεγονότων, αλλάτοτεκμήριοανατρέπεταιανοαιτητήςαποδείξειότιυπάρχει πιθανότηταύπαρξηςπλάνης.Ηπιθανότηταύπαρξηςπλάνηςείναι αρκετή γιαναοδηγήσει τηνδιοικητικήπράξησεακύρωση. Στηνπαρούσα περίπτωσηηαιτήτριαέχεικατορθώσεινααποσείσει το βάροςτης απόδειξηςαναφορικά μετηνπιθανότητα ύπαρξης πλάνης σε σχέσημε την κατοχήαπόαυτήτου προαναφερθέ ντοςπροσόντος. ΤοΔικαστήριοδενείναισεθέσηναγνωρίζειπως θασυνεκτιμείτο απότοΔιευθυντήκαιστησυνέχεια από τηνΕΔΥ ηκατοχή απόαυτήντουπροσόντος αυτού,ούτετι ρόλο θα έπαι ζεστησύγκρισητηςαιτήτριας μετοενδιαφερόμενο μέροςπουκατείχε κι αυτήπρόσθετο προσόν και,ακόμαπερισσότερο κατάτη σύγκρισητηςμετοάλλοενδιαφερόμενομέροςπουδενκατείχετέ τοιοπροσόν.
- Εκτός απότην αναφοράτου Διευθυντή ότι οι υποψήφιοι κατέχουν τοπροσόντηςπολύκαλήςγνώσης τηςΕλληνικής καιΑγγλι κής γλώσσας, δεν υπάρχει οποιαδήποτεαναφοράστα πρακτικά τηςΕΔΥ πουναδείχνει ότιτηναπασχόλησετοθέμα. Είναιγεγονός ότι μερικάαπόταενδιαφερόμεναμέρηέχουνκαταχωρημένα στους φακέλους τους διάφοραπιστοποιητικά προσό ντωνπουαποκτήθηκανστοεξωτερικό σεαγγλόφωνεςχώρεςήάλ λα στα οποία αναφέρεταιότι έχουν το δικαίωμα ασκήσεως του επαγγέλματος στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όμως το Δικαστήριο δεν μπορεί να διαμορφώσει πρωτογενή άποψηως προς το κατά πόσον κατοχήτέτοιων πιστοποιητικών μπορεί να θεωρηθεί και ως ένδειξη γνώσης της Αγγλικής γλώσσας στο βαθμόπουαπαιτείτο ΣχέδιοΥπηρεσίας. Τοέργοαυτόανήκειεξ ολοκλήρου στην ΕΔΥ, ηοποίαδεφαίνεταινα το έχει εκπληρώσει στη συγκεκριμένη πε ρίπτωση.Τοκατάπόσο ηΕΔΥ έχει ήδεν έχει προβεί στηδέουσα έρευνααναφορικά μεταπροσόντακάθευποψηφίου,ταοποίαεί ναι είτε απαραίτητα,είτεσυνιστούν πλεονέκτημα,είναι κάτιπου συμπεραίνεται απότο περιεχόμενο του σχετικού πρακτικούπου τηρήθηκε για το σκοπό αυτό (βλ. Tourpeki v. The Republic
(1973)3C.L.R. 592). Στηνπροκειμένηπερίπτωσητοσυμπέρασμα στο οποίο το δικαστήριο κατέληξε με βάση το περιεχόμενο των πρακτικώντηςΕΔΥ πουτέθηκανενώπιοντουΔικαστηρίου,είναι πωςτο θέμαδενέχειαπασχολήσειτην ΕΔΥ. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με έξοδα. 1579 • Γεωργίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)Αναφερόμενεςυποθέσεις: Skarosv. Republic
(1986)3.C.L.R. 2109, 5 Sun Insurancev. LimassolMunicipality
(1988)3C.L.R.585, Sawa& Cov. Republic
(1988)3C.L.R. 999, Tourpekiv. Republic
(1973)3C.L.R.
- Προσφυγές. Μετιςπροσφυγέςαυτέςπροσβάλλεταιη απόφασητηςΕπιτρο πήςΔημοσίαςΥπηρεσίαςμετηνοποίαπροάχθηκανταενδιαφερό μενα μέρηστηθέση Πρώτου Νοσηλευτικού Λειτουργού αντί των 15 αιτητριών. Α. Παναγιώτου,γιατηνΑιτήτριαστηνΥπόθεση αρ. 111/
- Α. Σ.Αγγελίδης, γιατιςΑιτήτριεςστιςΥποθέσεις αρ.144/95και 20 145/
- Α. Βασιλειάδης,γιατουςΚαθ'ωνη αίτηση. Σ.Δράκος γιακ.Πουργονρίδη,γιατοΕνδιαφερόμενομέροςαρ. 25 1 στηνΥπόθεση αρ. 111/
- Π. Παπαγεωργίου,γιατοΕνδιαφερόμενομέροςαρ. 1 στιςΥπο θέσειςαρ. 144/95 και145/
- 30 Α. Ταλιαδώρος για Δρ.Κ.Χρνσοστομίδη,γιατοΕνδιαφερόμε νο μέροςαρ.2 στις Υποθέσεις αρ. 144/95 και 145/
- Ε. Νεοφύτου,γιατοΕνδιαφερόμενομέροςαρ. 6στις Υποθέσεις αρ. 144/95 και 145/
- 35 Ε.Παπακωνσταντίνου, γιατο Ενδιαφερόμενο μέροςαρ. 7στις Υποθέσεις αρ. 144/95και145/
- Α. Λυκούργου για κ.Τ. Παπαδόπουλο, για το Ενδιαφερόμενο 40 μέρος8στιςΥποθέσεις αρ. 144/95 και 145/
- Cur. adv. vult. 1580 4Α.Α.Δ. Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ.: Μετιςπροσφυγές αυτέςπουσυνεκδικάστηκαν γιατίαφορούντην ίδιαδιοικητικήπράξηπροσβάλλεται η απόφα σητης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ),μετην οποία προ άχθηκαν 11 υποψήφιοι στηθέση ΠρώτουΝοσηλευτικού Λειτουρ5 γού,πουείναι θέση προαγωγής. Μετις προσφυγές αυτές προ σβάλλεται η προαγωγή8ενδιαφερομένων μερών. Η αιτήτρια στην προσφυγή αρ. 111/95 προσβάλλει μόνοτην προαγωγήτων ενδιαφερομένων μερών Δήμητρας Μαρκουλλήκαι 10 ΕράσμιαςΚουρίδου - Cartwright. Οι αιτήτριες στις προσφυγές αρ. 144/95και145/95εκτός από τηνπροαγωγήτωνπιοπάνωπροσβάλλουν καιτηνπροαγωγήτων ενδιαφερομένων μερών Αιμ. Σακκά, Μ. Στυλιανίδου, Σ.Νικο15 λαΐδη,Π.Παναγιώτου,Αικ.Καπλάνη καιΚ. Πραστίτη. ΗΕΔΥεπιλήφθηκε τουθέματοςπλήρωσης των 11κενών θέσε ων στη συνεδρίαση τηςημερ. 3.10.94 (Παράρτημα3στηνΈνστα ση),στην οποίαπαρευρίσκετοκαιοΔιευθυντής Ιατρικών Υπηρε20 σιώνκαιΥπηρεσιών Δημόσιας· Υγείαςκ.Γ. Μαλλιώτης,ωςΠροϊ στάμενος του Τμήματος γιανα δώσει συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο35
(4)τουπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1990, όπως τροποποιήθηκε (ο Νόμος). 25 ΟΔιευθυντής δίνονταςτησύστασητουανέφερεότιμελέτησετα στοιχείαπουαφορούσαντουςδικαιούχουςυποψηφίουςκαιότιεί χεσυμβουλευθεί τουςπροϊστάμενους τωνυποψηφίων.Όσοναφο ράτα απαιτούμενααπότο ΣχέδιοΥπηρεσίας τηςθέσηςπροσόντα τηςπολύ καλήςγνώσης της Ελληνικής γλώσσας καιτης πολύκα30 λήςγνώσης τηςΑγγλικής,οΔιευθυντής είπεότι"μεβάσητα στοι χείαπουσυνέλεξα ύστερααπόέρευνακαθώςκαιαπόστοιχείατων φακέλων των υποψηφίων,δηλώνω ότιόλοι οι υποψήφιοιδιαθέ τουν ταενλόγω προσόντα". 35 Στησυνέχεια οΔιευθυντής ανέφερε ότι μεβάσητα νομολογημένακριτήριαστοσύνολο τουςκαιτιςπληροφορίες πουπήρεαπό τους προϊστάμενους τωνυποψηφίων συστήνει γιαπροαγωγή11 υποψηφίους ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονταν ταενδια φερόμενα μέρη Σακκά, Νικολαΐδης, Καπλάνη,Πραστίτη,Πανα40 γιώτου, Κουρίδου και Μαρκουλλή. Για αιτιολόγηση των συστάσεων τουο Διευθυντής ανέφερε ότιοι υποψήφιοι πουσυ στήθηκαν υπερτερούν τόσο απόδιοικητικής ικανότηταςόσο και απόνοσηλευτικής φροντίδαςτωνυπόλοιπων υποψηφίων,καιστη συνέχεια αναφέρθηκεστονκαθέναυποψήφιοπουσύστησεονομα1581 Αρτεμης, Δ. Γεωργίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)στικά,δίνοντας τους λόγους για τους οποίους τους σύστηνε (βλ. σελ. 10-12 του Παραρτήματος3). Μετάτην αποχώρησητουΔιευθυντή ηΕΔΥ ασχολήθηκε μετην αξιολόγηση καισύγκρισητων υποψηφίων. Αναφέρθηκε συναφώς 5 πως λήφθηκανυπόψηοι εμπιστευτικές/υπηρεσιακές εκθέσειςτων υποψηφίων στο σύνολο τους με ιδιαίτερη έμφαση στα τελευταία χρόνια. Λέχθηκε επίσης πως επειδή τα τελευταία τρία - τέσσερα χρόνια παρουσιάζεται μια ισοπέδωση σ' ό,τι αφοράστις αξιολο γήσειςτων υποψηφίων,ηΕΔΥ γιαναέχειπληρέστερη εικόναανέ- 10 τρέξε και απέδωσε τη δέουσα βαρύτητα και στις αξιολογήσεις προηγούμενων ετών της τελευταίαςδεκαετίας. Η ΕΔΥ έλαβε επίσης υπόψηταπροσόντα των υποψηφίων κα θώς καιτην αρχαιότητατους. Κατάτην εξέταση των προσόντων 15 των υποψηφίων σημειώθηκε OTLμερικές υποψήφιες κατείχαν πα νεπιστημιακά διπλώματα, τα οποία,δεν απαιτούντοαπότοΣχέ διο Υπηρεσίας και τα οποίαδεν αποτελούσαν πλεονέκτημα αλλά λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν κατά την επιλογή τωνκα ταλληλότερων. ΗΕΔΥ υιοθέτησε ομόφωνα τις συστάσεις του Δι- 20 ευθυντή σ' ό,τι αφορούσετις Σακκά,Καπλάνη,ΠραστίτηκαιΠαναγιώτου, εφόσον έκρινεότι ηυπέρ τους σύσταση του Διευθυντή συνάδει μεταστοιχεία τωνφακέλων.Στησυνέχεια ηΕΔΥ επέλεξε ομόφωνα την υποψήφια Στυλιανίδου,ηοποία δεν είχε συστηθεί απότοΔιευθυντή,γιατίκρίθηκεότιαπόπλευράςαρχαιότηταςκαι 25 αξίας ήτανπερίπου ίση μετις υποψήφιες που συστήθηκαν. Τρεις υποψήφιοι,δηλαδήοι-Νικολαΐδης,ΚουρίδουκαιΜαρκουλλήεπι λέγηκαν κατάπλειοψηφία από την ΕΔΥ. Τέλος, σημειώθηκε πως μερικοί υποψήφιοι αν και προηγού- 30 νταν σε αρχαιότητα,δεν επιλέγηκαν.Ανάμεσα σ' αυτούςπεριλαμ βάνοντανηΓεωργίου Κατίνα(αιτήτριαστηνπροσφυγήαρ.111/95) και ηΠογιατζήΜαρία(αιτήτριαστην προσφυγή αρ. 145/95) που προηγούνταντων ΚουρίδουκαιΜαρκουλλή,αλλάδενεπιλέγηκαν γιατί όπως ειπώθηκε, οι υποψήφιεςπουεπιλέγηκαν υπερείχαν σε 35 αξία. Ως αποτέλεσμα καταχωρήθηκαν OLπαρούσεςπροσφυγές. Ποοσφυγη αο. 111/95 40 Όπως ήδη αναφέρθηκε με την προσφυγή αυτή προσβάλλεται μόνοηπροαγωγήτωνενδιαφερομένων μερών ΚουρίδουκαιΜαρ κουλλή. Οι λόγοι γιατους οποίους οδικηγόρος της αιτήτριας ζη1582 4 Α.Α.Δ. Γεωργίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Αρτεμης, Α. τάτηνακύρωσητης επίδικηςαπόφασηςείναι:
(1)Αναιτιολόγητη καινομικάπάσχουσασύσταση τουΔιευ&υντή. 5
(2)Η απόφασητηςΕΔΥ, ηοποίαστηρίχθηκε στησύστασητουΔι ευθυντήείναι επίσηςτρωτή. ΕίναιηθέσητουδικηγόρουτηςαιτήτριαςότιησύστασητουΔι ευθυντή είναι αναιτιολόγητη,γενική και αόριστη κατά παράβαση 10 του άρθρου 35
(4)του Νόμου,και ότι δε γίνεται καμιά αναφορά στην αιτήτριακαι στους λόγους γιατους οποίους δεν συστήθηκε και συστήθηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρη.Αναπτύσσοντας τηθέση τουοδικηγόροςτηςαιτήτριαςισχυρίστηκε ότι αυτήπροηγείταισε αρχαιότητα έναντιτων ενδιαφερομένων μερών, είναι περίπου ίση 15 στην αξία με αυτές,έχει τα ίδια προσόντα με την Κουρίδου,και υπερέχει σεπροσόνταέναντιτηςΜαρκουλλή.Μεβάσηταπιοπά νω συνέχισε, έπρεπε να υπερισχύσει ηαρχαιότητατηςαιτήτριας. Αντίθετα, είναι αβέβαιοκατάπόσο ηαρχαιότηταλήφ&ηκε υπόψη αφού δεν υπάρχει οποιαδήποτεαιτιολογία για την παραγνώριση 20 της,παρόλονπουυπότιςπεριστάσεις απαιτείτοειδικήαιτιολογία για παραγνώρισητηςαρχαιότηταςτης αιτήτριας. Σεσχέσημε ταπροσόντα, ο δικηγόρος της αιτήτριαςανέφερε ότιη αιτήτριαέτυχε ειδίκευσης στην παιδιατρικήσε Νοσοκομεια25 κήΣχολήτης Αγγλίαςκατάταέτη 1971 -1973 με υποτροφία και είναι κάτοχος σχετικού διπλώματος/πιοτοποιητικού που είναι καταχωρημένο στο φάκελοτης.Είναιαβέβαιοσύμφωνα μετοδι κηγόρο της αιτήτριαςκατάπόσο τούτο λήφθηκευπόψηκαι κατά πόσο συνεκτιμήθηκε με τα υπόλοιπα στοιχεία, γεγονός που ενι30 σχύεται από το ότι: α) στον πίνακα με τα στοιχεία των υποψη φίων (Παράρτημα 5 της ένστασης) ελλείπει από τη στήλη των προσόντων της αιτήτριαςτο εν λόγωπροσόν,ενώ στη στήλητων προσόντων τουενδιαφερομένου μέρους Κουρίδουαναφέρεταιει δίκευση της στην ορθοπεδική και, β) ο Διευθυντής συστήνοντας 35 την Κουρίδου έκανε ειδική αναφορά στην ειδίκευση της στην ορ θοπεδική. Ταπιο πάνωδημιουργούν, σύμφωνα μετο δικηγόρο της αιτήτριαςσοβαρέςαμφιβολίες κατάπόσοη ειδίκευση τηςστην παιδια40 • τρικήλήφθηκευπόψηαπότοΔιευθυντή. Είναιγεγονός πωςηαιτήτριααπουσίασεκατά το 1972 και μέ ρος του 1973 στην Αγγλία μευποτροφία(scholarshipin paediatric nursing) και της απονεμήθηκε πιστοποιητικό από το General 1583 Αρτεμης, Δ. Γεωργίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)Nursing Council for England andWalesστοοποίοαναφέρεταιότι η αιτήτρια ενεγράφηστο Μητρώο Νοσοκόμων Αρρωστων Παιδιών (Register for Sick Children's Nurses). To πιστοποιητικό αυτό δεν περιλαμβάνεταιστον κατάλογοτων προσόντων τηςαιτήτριαςστο Παράρτημα5της ένστασης, όπωςγίνεται μετοενδιαφερόμενο μέ- 5 ρος Κουρίδου γιατην οποίααναφέρεταιότικατέχει "Orthopaedic Nursing Certificate, British Orthopaedic Association and Central Council for the Disabled". Ο Διευθυντής,συστήνοντας τηνΚουρίδου,ανάφερεμεταξύάλ- 10 λων ότι "έχει ειδικότητα στην Ορθοπεδικήγιατην οποίαπαρακο λούθησε ένα course και διαθέτει επίσης πανεπιστημιακό δίπλω μα". Σχετικά με την αναφοράτου Διευθυντή σε πανεπιστημιακό δίπλωμα του ενδιαφερομένου μέρους, αναφέρω παρεμπιπτόντως πωςαπό τοπεριεχόμενο τουφακέλουτηςδεν μπόρεσαναεξακρι- 15 βωσωποιο απόταδιπλώματατης είναιπανεπιστημιακό. Έχοντας υπόψητα πιο πάνωθεωρώ πως στοιχειοθετείται λό γοςγιαακύρωσητης επίδικηςαπόφασηςλόγωπιθανότηταςύπαρ ξης πλάνηςαναφορικά μετηνκατοχήαπότηναιτήτριατουπροα- 20 ναφερθέντος πιστοποιητικού, ιδίως όταν ληφθούν υπόψη τα ιδι αίτεραπεριστατικάτηςυπόθεσης:Η αιτήτριαπροηγείταιστηναρ χαιότητα των ενδιαφερομένων μερών κατά 16 περίπου μήνες. Στην αξίαοι τρεις υποψήφιες είναι ίσες μεεξαίρεση το 1990 όπου ηαιτήτριαέχει4 Εξ 4Π.Ι,η Κουρίδου 6 Εξ2Π.ΙκαιηΜαρκουλ- 25 λή7 Εξ 1Π.Ιόπως επίσης και γιατα έτη 1982 και 1983 (αιτήτρια "ΛΚ'\ ενδιαφερόμενα μέρη"Ε").Αναφορικά μεταπροσόντακαι οιτρεις πληρούν το ΣχέδιοΥπηρεσίας, τοοποίοδεναπαιτείοποι αδήποτεακαδημαϊκάπροσόντα.Η ΕΔΥ σημείωσεότιμερικέςυπο ψήφιες κατέχουνπανεπιστημιακάδιπλώματα,ταοποίαδεν απαι- 30 τούνται απότο Σχέδιο Υπηρεσίας και δεν αποτελούν πλεονέκτη μα,λήφθηκανόμως υπόψηκαισυνεκτιμήθηκαν κατάτην επιλογή των καταλληλότερων υποψηφίων. Ο Διευθυντής σύστησε το εν διαφερόμενο μέρος Κουρίδου και για το ότι είχε ειδικευθεί στην ορθοπεδική. Δεν ξέρουμε ανήτανυπόψη του και ηειδίκευση της 35 αιτήτριας, ούτε ποια θα ήταν η εκτίμηση του και κατ' επέκταση εκείνη της ΕΔΥ, αν είχευπόψητο γεγονός ότι καιηαιτήτριαείχε ειδίκευση. Τοβάροςτης απόδειξηςγια ύπαρξηπλάνης το έχει ο αιτητής. 40 Είναι γνωστή αρχήτης νομολογίας ότι μια διοικητική πράξη τεκ μαίρεται ότι λήφθηκε μετά απόορθήδιακρίβωση των γεγονότων, αλλάτοτεκμήριο ανατρέπεταιανοαιτητήςαποδείξειότιυπάρχει πιθανότηταύπαρξηςπλάνης.Η πιθανότηταύπαρξηςπλάνηςείναι 1584 4 Α.Α.Δ. 5 Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας Αρτεμης, Δ. αρκετή για να οδηγήσει την διοικητική πράξη σε ακύρωση (βλ. Skaros v. TheRepublic
(1986)3 C.L.R. 2109, Sun insurance v. L'ssol Municipality
(1988)3C.L.R. 585 Savva& Co v.Republic
(1988)3C.L.R. 999 και Στασινόπουλος "Δίκαιο των Διοικητικών Πράξεων"εκδ. 1951 σελ.305). Στηνπαρούσαπερίπτωσηθεωρώon ηαιτήτριαέχεικατορθώ σει νααποσείσει τοβάροςτης απόδειξηςαναφορικά μετηνπιθα νότητα ύπαρξης πλάνης σε σχέση με την κατοχή από αυτή του 10 προαναφερθέντοςπροσόντος.ΤοΔικαστήριο δεν είναισε θέσηνα γνωρίζει πωςθασυνεκτιμείτο απότοΔιευθυντήκαιστη συνέχεια από την ΕΔΥ ηκατοχήαπόαυτήντουπροσόντος αυτού, ούτε τι ρόλο θαέπαιζεστη σύγκριση της αιτήτριας με το ενδιαφερόμενο μέρος Κουρίδουπουκατείχεκιαυτήπρόσθετοπροσόνκαι,ακόμα 15 περισσότερο κατά τη σύγκριση της με το ενδιαφερόμενο μέρος Μαρκουλλή,πουδενκατείχετέτοιο προσόν. Μεβάσηταπιο πάνωθεωρώ πως ηεπίδικηαπόφασηθα πρέ πειναακυρωθείκαιδεν εξετάζεται άλλος λόγοςακυρότητας. 20 nooaamvEC αο. 144/95 και145/95 25 OL αιτήτριες στις προσφυγές αυτέςπροσβάλλουν την προαγω γήκαι των 8 ενδιαφερομένων μερών. Οι προσφυγές-καθίστανται χωρίς αντικείμενο έναντι των ενδιαφερομένων μερών Κουρίδου και Μαρκουλλή, λόγω του αποτελέσματος της προσφυγής αρ. 111/95. Οι λόγοι ακυρότηταςπου προβλήθηκαναπότο δικηγόρο των 30 αιτητριων επικεντρώνονται στο αναιτιολόγητο της σύστασης του Διευθυντή, στην κατ' ισχυρισμό υπεροχή των αιτητριων με βάση τα τρία κριτήρια προαγωγής και στην έλλειψη δέουσας έρευνας αναφορικά μετηνκατοχήτουπροσόντος τηςπολύκαλής γνώσης τηςΑγγλικήςγλώσσας πουαπαιτείτο Σχέδιο Υπηρεσίας. 35 Σεσχέσημε τον τελευταίο λόγο ακυρότητας,είναι ηθέση του δικηγόρουτων αιτητριωνότιη ΕΔΥ τελούσευπόπλάνη αναφορι κάμετοπροσόν αυτόκαιλανθασμέναθεωρήθηκε ότι τοκατείχαν όλοιOLυποψήφιοι.Η αναφοράτουΔιευθυντή,είπεοκ. Αγγελίδης 40 on οι υποψήφιοικατείχαντοπροσόν τηςπολύκαλήςγνώσης της Αγγλικής γλώσσας, δεν είναι αρκετήγιατί ο Διευθυντής δεν είναι τοαρμόδιοόργανογιανααποφανθείεπίτουθέματος. Η ΕΔΥ συ νέχισε, δεφαίνεταιαπόταπρακτικάναέχειδιενεργήσει οποιαδή ποτεέρευναγιαναδιαπιστώσειανοιυποψήφιοικατείχαντοπρο1585 Αρτεμης,Δ. Γεωργίουχ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1996)σόν αυτό. Συμφωνώ μετηνπιοπάνωθέση τουδικηγόρου των αιτητριων. ΕκτόςαπότηναναφοράτουΔιευθυντή ότι OLυποψήφιοικατέχουν το προσόν της πολύ καλής γνώσης της Ελληνικής και Αγγλικής 5 γλώσσας, δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά στα πρακτικά της ΕΔΥ πουναδείχνει ότι τηναπασχόλησε τοθέμα. Είναιγεγονός ότι μερικάαπόταενδιαφερόμενα μέρηέχουνκα ταχωρημένα στους φακέλους τους διάφοραπιστοποιητικάπροσό- 10 ντων πουαποκτήθηκανστο εξωτερικό σεαγγλόφωνες χώρες ή άλ λα στα οποία αναφέρεται ότι έχουν το δικαίωμα ασκήσεως του επαγγέλματος στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όμως το Δικαστήριο δεν μπορείναδιαμορφώσει πρωτογενήάποψη ωςπροςτοκατάπόσον κατοχήτέτοιων πιστοποιητικών μπορεί ναθεωρηθεί καιως ένδει- 15 ξη γνώσης της Αγγλικής γλώσσας στο βαθμόπου απαιτείτο Σχέ διο Υπηρεσίας. Το έργο αυτό ανήκει εξ ολοκλήρου στην ΕΔΥ, η οποίαδενφαίνεταινατοέχειεκπληρώσει στησυγκεκριμένη περί πτωση. Το κατά πόσο η ΕΔΥ έχει ή δεν έχει προβεί στη δέουσα έρευνα αναφορικάμεταπροσόντα κάθευποψηφίου,ταοποία εί- 20 vaL είτε απαραίτητα, είτεσυνιστούν πλεονέκτημα, είναι κάτι που συμπεραίνεται από το περιεχόμενο του σχετικού πρακτικού που τηρήθηκεγιατοσκοπό αυτό(βλ. Tourpeki v.TheRepublic
(1973)3 C.L.R. 592). Στην προκειμένη περίπτωση το συμπέρασμα στο οποίοκαταλήγω μεβάσητοπεριεχόμενο των πρακτικώντης ΕΔΥ 25 πουτέθηκανενώπιον τουΔικαστηρίου,είναιπωςτο θέμαδενέχει απασχολήσει την ΕΔΥ. TL'αυτόη επίδικηαπόφασηθαπρέπειναακυρωθείκαιδεχρει άζεταιη εξέτασητων άλλων λόγων ακυρότηταςπουπροβλήθηκαν. 30 Οιπροσφυγές επιτυγχάνουνκαιηδιοικητικήπράξη, όσον αφο ρά τα ενδιαφερόμενα μέρη, ακυρώνεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των αιτητριων. Η επίδικηαπόφασηακυρώνεται μεέξοδα. 1586