(1996)13Ιουνίου, 1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑΑΡΘΡΑ28ΚΑΙ 146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΥΣΩ ΝΕΟΦΥΤΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΔΗΜΟΥΠΑΦΟΥ, Καθ' ον η αίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 564/93) Διοικητικό Δίκαιο — Διοικητικήπράξη — Εκτελεστότητα—Βεβαιωτι κέςκαιπληροφοριακέςπράξεις — Εκτελεστήηπράξη στηνκριθείσα περίπτωση —Περιστάσεις. ΠροσφυγήβάσειτονΆρθρον 146τονΣυντάγματος— Έννομοσυμφέρον 5 — Αποδοχή διοικητικήςπράξης — Δεν συνέτρεχε στηνκριθείσαπε ρίπτωση —Δεναπωλέσθηκε τοέννομοσυμφέρονπροσβολήςτης. Προσφνγήβάσει τον Άρθρον 146τον Συντάγματος — Προσφυγή κατά παραλείψεως — Προϋποθέσεις — Δεν στοιχειοθετήθηκε παράλειψη 10 στηνκριθείσαπερίπτωση. Διοικητικό Δίκαιο — Αρμοδιότητα — Σχέδια υπηρεσίας— Ηερμηνεία τους έργοτουοργάνουπουείναι αρμόδιονα τα εφαρμόζει. 15 ΠροσφυγήβάσειτονΆρθρον 146τουΣυντάγματος—Αόγοι ακυρώσεως — Έλλειψηαιτιολογίας— Θεωρίακαι νομολογία— Αναιτιολόγητη και άκυρηηεπίδικηπράξη. Η αιτήτρια προσέφυγε κατά της απορρίψεως αιτήματος της για 20 αναγνώρισηυπηρεσίαςαλλάκαικατάτηςαρνήσεωςένταξηςτηςστην αντίστοιχημισθοδοτική κλίμακα. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,ακυρώνοντας τηνεπίδικηαπόφαση και κρίνονταςαπαράδεκτητηνπροσφυγήκατάταλοιπά,αποφάσισεότι: 25 1604 4Α.Λ.Δ. Νεοφύτουν. Δήμου Πάφου
- Εκτελεστήδιοικητικήπράξηείναι εκείνημετηνοποίαδηλώνεται ηβούληση ενός διοικητικούοργάνουπου αποσκοπεί στην παρα γωγή εννόμου αποτελέσματος έναντι των διοικούμενων καιπου συνεπάγεταιτηνάμεσηεκτέλεση αυτήςδιάτηςδιοικητικήςοδού. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΟΔήμοςΠάφουδενέλαβεποτέοποιανδήποτεαπόφασησχετικάμε τοκατάπόσο θαμπορούσενααναγνωριστεί ησυνολικήυπηρεσία της αιτήτριαςστον Δήμο για σκοπούς προαγωγής αλλά ούτεκαι εξέτασετοθέματούτο.Τοθέμαπουεξετάσθηκεκατάτη συνεδρίασητουΔημοτικούΣυμβουλίουστις 15Νοεμβρίου,1991,ήτανκατά πόσο η συνολική προϋπηρεσία στο Τακτικό ΕβδομαδιαίοΤεχνι κό/ΕργατικόΠροσωπικό θα μπορούσε ναληφθεί υπόψηγιασκο πούς άδειας.Ως εκτούτου,δεν υπήρξεκαμιάεπιβεβαίωσηή επα νάληψη του περιεχομένου μιας άλλης προγενέστερης εκτελεστής πράξης.Ενόψει αυτούη προσβαλλόμενηαπόφασηείναιεκτελεστή διοικητικήπράξηηοποίαμπορεί ναπροσβληθεί διάτης προσφυ γήςκαιτοδικαστήριοδιαφώνησεμετοδικηγόροτουκαθ' ουη αί τηση OTLηπροσβαλλόμενη απόφαση είναι πληροφοριακού χαρα κτήρα.Ηενλόγω απόφασηδενπεριέχει απλέςπληροφορίεςαλλά έχειωςσυνέπειατηνάμεσηπαραγωγήέννομου αποτελέσματος.
- Ηαιτήτριαενπροκειμένω αποδέκτηκετοδιορισμόκαθώςκαιτογε γονόςότιτοΔημοτικόΣυμβούλιοέλαβευπόψηταπροηγούμεναέτη υπηρεσίαςτηςωςΤοπικούΕργάτηγιασκοπούςμισθοδοσίαςμόνο, καθώςκαιτηναπόφασητουνατηνεντάξει στην
(4)Α2 βαθμίδατης μισθοδοτικήςκλίμακας.Δεναποδέχθηκεοτιδήποτεάλλο. Ωςεκτού του,ηαιτήτριαέχεισυμφέρον στηνακύρωσητηςαπόφασης.
- Η διακήρυξηπου ζητά η αιτήτρια με την δεύτερη θεραπείαπου επικαλείται είναι αδύνατο να εκδοθεί ακόμα καιανόλα τανομι κάσημείαπάνωσταοποίαβασίζεταιηπροσφυγήαποδειχθούνβά σιμα. Ηδιακήρυξη πουζητάηαιτήτριαστην δεύτερηπαράγραφο τουαιτητικούτηςπροσφυγής αφοράτηνάρνησητουΣυμβουλίου νατηνεντάξειστηνΑ5.Γιανααποτελέσει αντικείμενοπροσφυγής κάτωαπότοΑρθρο 146η"άρνηση"πρέπεινααναφέρεταισεπρά ξηήαπόφασηπουτοδιοικητικόόργανοείχε,σύμφωναμετονΝό μο,καθήκονκαιυποχρέωσηναλάβεικαιόχιαπλώςδιακριτικήευ χέρεια. Στηνπαρούσαπερίπτωση,το Συμβούλιο είχετηνδιακρι τική ευχέρεια να αποφασίσει κατάπόσο να εντάξει τηναιτήτρια στην κλίμακαΑ5 ήόχι.
- Οπρώτοςλόγος ακυρότητας εμφαίνεταιστην αναρμοδιότητατης ΣυμβούλουΕργατικώνΘεμάτωντηνοποίαεπιστράτευσε τοΣυμ βούλιογιαναδιενεργήσει έρευνακαινατουςσυμβουλεύσειπάνω 1605 Νεοφύτου ν.Δήμου Πάφου
(1996)στο συγκεκριμένο θέμα. Το Δικαστήριο συμφώνησε με τους ισχυρισμούς του ευπαίδευτου συνηγόρου τηςαιτήτριας.Δενυπάρχειοποιοδήποτεπρακτικόπου να φανερώνει το διορισμό της Συμβούλου,ούτε εμφαίνεται ποια 5 προσόντα είχε που νατη νομιμοποιούν να διεξάγει την εν λόγω έρευνα. Περαιτέρω,κλήθηκε εμμέσως πλην σαφώς να ερμηνεύσει το Σχέδιο Υπηρεσίας. Έχει νομολογηθει από σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικά- 10 στηρίου ότιηερμηνείατωνσχεδίων υπηρεσίαςανάγεταιστηνδια κριτικήευχέρεια τουδιοικητικούοργάνουπουείναι επιφορτισμέ νο μετην εφαρμογήτους. Η προσβαλλόμενη απόφασηόμως δε λήφθηκε λόγω πλάνης περί 15 το νόμο. ΤοΔημοτικό Συμβούλιο είχετηνδιακριτικήευχέρειανα ερμηνεύσει το εν λόγω σχέδιο υπηρεσίας και,σύμφωνα με τηνο μολογία, το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει παρά μόνο εάν υπάρχει υπέρβαση των ακραίωνορίων της διακριτικής εξουσίας τουδιο ρίζοντος οργάνου. 20 Περαιτέρω,τοδικαστήριο διαφώνησε μετο συμπέρασμα του καθ' ουηαίτησηότι ηαιτήτριαήταν"εργάτρια". Ηαιτήτριαότανεντάχθηκε στοΤακτικόΕβδομαδιαίοΠροσωπικό 25 τουΔήμου ανήκεστηντάξη τωνδημοτικών υπαλλήλων καιδιατε λούσεστην Δημοτική Υπηρεσία. Όμως, είναι δύσκολο απότο λεκτικό της απόφασης ημερομηνίας 1ης Ιουνίου, 1993,ναδιαπιστωθείανυπήρξεπλάνηηοποίαοδήγη- 30 σετοΔημοτικό Συμβούλιοναυπερβείταακραίαόριατηςδιακριτι κήςτουεξουσίας όσον αφοράτηνερμηνεία τουσχεδίουυπηρεσίας. 5. Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιτιολόγητη. Είναι η πάγια θέσητηςνομολογίας όπωςέχειδιατυπωθείσεσωρεία αποφάσεων 35 ότι όλες οι διοικητικές πράξεις πρέπει νααιτιολογούνται γιανα γίνεται εφικτός οδικαστικός έλεγχος. Όμως ηαιτιολογία μπορεί να συμπληρωθεί και απότα στοιχεία του φακέλου. Στην παρούσα περίπτωση δεν κατετέθη οποιοσδή- 40 ποτέ διοικητικός φάκελλος οοποίος νατην συμπληρώνει. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. 1606 4 Α.Α.Δ. Νεοφύτου ν.Δήμου Πάφου Αναφερόμενεςυποθέσεις: ΔήμοςΑευκωσίαςν.Γρηγορίον
(1996)3ΑΛΑ.191, 5 Fellasv. Republic
(1972)3C.L.R. 310, Χαραλάμπουςν. Δημοκρατίας(αρ. 2)
(1996)3Α.Α.Δ. 270, Χατζηχαμπήςν. Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΑ. 1947, 10 Χατζηπαύλουν. Α.Η.Κ
(1991)3ΑΛΑ. 11, Παντελήν. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΑ. 1927, 15 Δημοκρατία ν. Κυπρή
(1989)3ΑΛΑ. 2600, Δημοκρατίαν. Πανταζή
(1991)3ΑΛΑ.47, J.M.C. Polytradeν. Δημοκρατίας
(1992)3ΑΛΑ.294. 20 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Δήμου Πάφου να μην αναγνωρίσει τη συνολικήυπηρεσία της αιτήτριας στο Δήμο για 25 σκοπούςπροαγωγής. Α. Σ. Αγγελίδης, γιατηνΑιτήτρια. Κ, Χρνσοστομίδης, για τον Καθ' ουη αίτηση. 30 Cur. adv.wit. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: Η ααήτρια μετηνπαρούσαπροσφυγή ζητάτις ακόλουθεςθεραπείες: 35 "1.Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι ηπράξη και/ή απόφαση του καθ' ουη αίτησηη οποίαπεριέχεταιστηνεπιστολήτου ημερομ.21.6.93και μετην οποία απέρριψε το από μακρούτεθέν αίτημα της αιτήτριας για αναγνώριση της συνολικής υπηρεσίας της στοΔήμογια σκοπούς προαγωγής κατά την παρ.3(β)τουΣχεδίουΥπηρεσίαςτηςθέσηςπουκατέχειείναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. 40 1607 / Παπαδόπουλος,Δ. Νεοφύτου ν.Δήμου Πάφου
(1996)- ΔήλωσητουΔικαστηρίουότιηάρνησητουκαθ' ουναεντά ξει την αιτήτρια στην κλίμακα Α5 σύμφωνα με την παρά γραφο 3(β) του Σχεδίου Υπηρεσίας της θέσης γραφέα, που κατέχει,είναι άκυρη, παράνομηκαιστερημένη παντόςνομί μου αποτελέσματος καικάθετι πουπαραλήφθηκεθαέπρε- 5 πεναείχε διενεργηθεί." Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι σε συντομία τα ακόλουθα:Η αιτήτρια προσελήφθη στον Δήμο Πάφουως έκτακτη υπάλληλος σης 7 Μαΐου,
- Στις 22 Μαΐου, 1986, εντάχθηκε στο Τοπικό Εβδομαδιαίο Προσωπικό τουΔήμου μετάαπόδικήτηςπαράκλη σηκαιύστερα απόειδικήαπόφασητηςτότεΔημοτικήςΕπιτροπής, ηοποίααναγνώρισε στηναιτήτριαπροϋπηρεσίαέξι μηνώνστηθέ σηπροσωρινού υπάλληλου. Το 1990 οΔήμος Πάφουπροκήρυξετηνπλήρωσηδύοκενώνθέ σεωνΓραφέα ηοποία,σύμφωνα μετοΣχέδιοΥπηρεσίας, ήτανθέ σηπρώτου διορισμού. Στηνσυνεδρίαση τουημερομηνίας 9Οκτω βρίου, 1990, το Δημοτικό Συμβούλιο επέλεξεγιατις δύοαυτέςθέ σεις την αιτήτρια και ένα άλλο υποψήφιο,ο οποίος επίσης περι λαμβανόταν στο τότε Τακτικό Εβδομαδιαίο Προσωπικό του Δή μου.Στην ίδια συνεδρίαση τοΔημοτικό Συμβούλιο είχε αποφασί σει"όπωςσεπερίπτωσηεπιλογήςγιαδιορισμόυποψηφίωνπουερ γάζονται στο Δήμο Πάφου,ημισθοδοσία τους υπολογιστεί με βά σηταχρόνιατης μόνιμης εργοδότησης τουςστοΔήμοκαιενταχθεί στο αντίστοιχο σημείοτης μισθοδοτικής κλίμακαςτης θέσεως". Ως εκ των ανωτέρω, η αιτήτρια διορίσθηκε στη θέσηΓραφέα στη μισθοδοτική κλίμακαΑ2-Α5-Α7 απότην 1η Νοεμβρίου,
- ΤοΔημοτικό Συμβούλιο έλαβευπόψηταπροηγούμενα έτηυπηρε- 30 σίας της ως τακτικού εργάτηκαι αποφάσισε να την εντάξει στην
(4)Α2 βαθμίδα της μισθοδοτικής κλίμακας. Στις 26 Οκτωβρίου, 1990, ηαιτήτριααποδέχθηκετηνπροσφοράγιαδιορισμό της στην πιο πάνωθέση Γραφέα,ο οποίος επικυρώθηκε απότο Δημοτικό Συμβούλιο στις 29 Οκτωβρίου,
- 35 Ηαιτήτρια μαζί με 15 άλλους υπαλλήλους υπέβαλαν ομαδικά αίτημα γιααναγνώριση άδειαςαπουσίαςγιαταέτηπουήδη ανα γνωρίστηκαν για σκοπούς μισθοδοσίας. Το Δημοτικό Συμβούλιο στη συνεδρίαση του στις 15 Οκτωβρίου, 1991, αποδέκτηκε το αι- 40 τημα αυτό. Στις 31 Ιανουαρίου, 1992, η αιτήτρια και ο συνάδελφος της Γραφέας μετον οποίο είχανδιορισθεί μαζίυπέβαλανστο Δημοτι1608 10 15 20 25 4 Α.Α.Δ. Νεοφύτου ν.Δήμου Πάφου Παπαδόπουλος,Δ. κόΣυμβούλιο αίτημαμετοοποίοζητούσανναπροστεθεί στα έτη υπηρεσίαςκαιτοχρονικόδιάστημααπότις22 Μαΐου, 1986, μέχρι την 1ηΝοεμβρίου, 1990, περίοδος κατάτην οποίακαι οι δύοεργοδοτούντο ωςΤακτικοίΕργάτες. 5 Μετά από παράκληση του Δημάρχου η κα Ελένη Δημητρίου, ανεξάρτητηΣύμβουλος ΕργατικώνΘεμάτων,μελέτησετοθέμακαι κατέθεσε στο Δημοτικό Συμβούλιο μελέτη στην οποία παρέθεσε τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούσε, κατάτηγνώμητης, 10 ναγίνειαποδεκτότοαίτηματης αιτήτριας. Σεσυνεδρία τουτην 1ηΙουνίου, 1993,τοΔημοτικό Συμβούλιο, αφού έλαβε υπόψητουόλα ταστοιχεία καιαφούμελέτησεσε βά θοςτοθέμα,αποφάσισενααπορρίψειτοαίτηματης αιτήτριας.Η 15 απόφασηαυτήκοινοποιήθηκε στην αιτήτρια με επιστολή τουΔή μουημερομηνίας21Ιουνίου,
- Μετηνπαρούσαπροσφυγήηαιτήτριαπροσβάλλει τηναπορρι πτικήαπόφασητουΔημοτικού Συμβουλίου. 20 Ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ' ουηαίτησηυπέβαλε τρεις προδικαστικές ενστάσεις. Η πρώτη αφορά τον χαρακτήρα της προσβαλλόμενης απόφασης καιπεριστρέφεται γύρω απότογεγο νόςότιη επίδικηπράξηδενείναιεκτελεστήδιοικητικήπράξη,αλ25 λά βεβαιωτικήπροηγούμενης απόφασηςηοποίαλήφθηκε στις 16 Οκτωβρίου,
- Η δεύτερηπροδικαστικήένστασηαφοράτην έλ λειψηέννομου συμφέροντος απότηναιτήτριαλόγωτουότι μετις ενέργειεςτηςείχεαποδεκτειτηνεπίδικηαπόφασηκαιητρίτηαφο ράτογεγονός ότιτοΑρθρο 146τουΣυντάγματοςδενπαρέχει στο 30 Ανώτατο Δικαστήριο την εξουσία να χορηγήσει τη δεύτερηθερα πεία της αίτησηςακύρωσης. Σε σχέση με την πρώτη προδικαστική ένσταση ο ευπαίδευτος συνήγορος τηςαιτήτριαςυποστήριξε ότιη απόφασητουκαθ' ουη 35 αίτηση είναι εκτελεστήδιοικητική πράξηηοποίαλήφθηκε ύστερα από νέα έρευνα και γνώμη ειδικού. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι, και αν ακόμα η πράξη είναι επιβεβαιωτική προηγούμενης, είναι εκτελεστήαφούλήφθηκεύστερα απόνέαέρευνα. Ενόψει αυτών,η πρώτηπροδικαστικήένσταση δεν ευσταθεί. 40 Όσοναφοράτηνδεύτερηπροδικαστικήένσταση οευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριαςυποστήριξε ότι το αίτηματηςαιτήτριας αφορά, την επιδίωξη της για εφαρμογή του Σχεδίου Υπηρεσίας και στηνπερίπτωσητης.Η αιτήτριαπληρούσε όλεςτιςπροϋποθέ1609 Παπαδόπουλος,Δ. Νεοφύτουν.Δήμου Πάφου
(1996)σειςτηςΣημείωσης 3(β)τουΣχεδίουΥπηρεσίας και,ωςεκτούτου, είχετοαπαιτούμενοαπότοΑρθρο 146.2 τουΣυντάγματοςσυμφέ ρον. Ως εκ τούτου, η δεύτερη προδικαστική ένσταση πρέπει να απορριφθεί. 5 ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ Ηπρώτη ένσταση αφορά τον χαρακτήρα τήςδιοικητικής πρά ξης. Εκτελεστήδιοικητικήπράξηείναι εκείνημετην οποίαδηλώ νεται η βούληση ενός διοικητικού οργάνου που αποσκοπεί στην 10 παραγωγή εννόμου αποτελέσματος έναντι των διοικούμενων και που συνεπάγεται την άμεση εκτέλεση αυτής διά της διοικητικής οδού. (Βλ. Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρα τείας(1929-1959)σελ.236-237). 15 Βεβαιωτικές είναιοιπράξεις"ήτοιαιπράξειςαιέχουσαιτοαυ τό περιεχόμενο προς προεκδοθείσαν εκτελεστήν, επιβεβαίουσαι ταύτην ανεξαρτήτως τουανεκδίδωνταιαυτεπαγγέλτωςήτηαιτή σει του ενδιαφερομένου. Ούτω είναι βεβαιωτική ηπράξηησυνι στώσα απλήεπανάληψινπρογενεστέρας ήστηριζομένη επίτηςαυ- 20 τής πραγματικήςκαι νομικής βάσεως." (Βλ. ΠορίσματαΝομολο γίας τουΣυμβουλίου της Επικρατείας(1929-1959)σελ. 240.) Η δική μας νομολογία όπως έχει πρόσφαταδιατυπωθεί στην απόφασητης Ολομέλειας ΔήμοςΛευκωσίας ν.ΜέλπωςΓρηγορί- 25 ου
(1996)3Α.Α.Δ. 191,ακολουθεί ταβήματατηςΕλληνικής νομο λογίας. Ο Δήμος Πάφουδεν έλαβεποτέοποιανδήποτεαπόφασησχετι κά με το κατά πόσο θα μπορούσε να αναγνωριστεί η συνολική 30 υπηρεσία της αιτήτρίαςστον Δήμο για σκοπούς προαγωγήςαλλά ούτε και εξέτασετο θέμα τούτο.Το θέμαπου εξετάσθηκε κατάτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 15 Νοεμβρίου, 1991, (Παράρτημα6τηςένστασης),ήτανκατάπόσοη συνολική προϋπη ρεσία στοΤακτικόΕβδομαδιαίοΤεχνικό/Εργατικό Προσωπικόθα 35 μπορούσε ναληφθείυπόψηγιασκοπούς άδειας.Ως εκτούτου,δεν υπήρξε καμιά επιβεβαίωση ή επανάληψη του περιεχομένου μιας άλληςπρογενέστερης εκτελεστήςπράξης.Ενόψει αυτούθεωρώότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εκτελεστή διοικητική πράξη η οποία μπορεί να προσβληθεί διάτης προσφυγής και διαφωνώμε 40 το δικηγόρο του καθ' ου ηαίτησηότι ηπροσβαλλόμενη απόφαση είναι πληροφοριακού χαρακτήρα. Ηεν λόγωαπόφασηδενπεριέ χει απλέςπληροφορίες αλλάέχειως συνέπεια τηνάμεσηπαραγω γή έννομου αποτελέσματος. (Βλ. Fellas v. Republic
(1972)3 1610 4Α.Α.Δ. Νεοφύτου ν. Δήμου Πάφου Παπαδόπουλος,Δ. C.L.R. 310. Ως εκτούτου,η πρώτηπροδικαστικήένσταση απορρί πτεται. Ηδεύτερη προδικαστική ένσταση αφοράτην έλλειψη έννομου συμφέροντος λόγωτης αποδοχής του διορισμού της ως Γραφέα. Ηύπαρξη έννομου συμφέροντος έχειεξετασθεί πρόσφατααπότην Ολομέλεια στην απόφασηΣοφονλλα Χαραλάμπουςν. Κυπριακής Δημοκρατίας(αρ.2)
(1996)3Α.Α.Δ.270 ηοποία επίσης ακολού θησε την Ελληνική νομολογία. Όπωςανέφερακαιπιο πάνω,η αι10 τήτρια αποδέκτηκε το διορισμό καθώς και το γεγονός ότι τοΔη μοτικό Συμβούλιο έλαβε υπόψη τα προηγούμενα έτη υπηρεσίας τηςωςΤοπικούΕργάτηγιασκοπούς μισθοδοσίας μόνο,καθώςκαι την απόφασητου να την εντάξει στην
(4)Α2 βαθμίδατης μισθο δοτικήςκλίμακας. Δεν αποδέχθηκεοτιδήποτε άλλο. Ωςεκτούτου, 15 ηαιτήτριαέχεισυμφέρον στην ακύρωση τηςαπόφασης.Σύμφωνα με τον Π.Δ. Δαγτόγλου Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο, Δεύτερη Έκδοση, 1994, παρ. 537-545: 5 20 25 30 35 "Έννομοείναιτοσυμφέρον πουόχι μόνοδεναντίκειταιστοδίκαιο,αλλάκαιαναγνωρίζεται απόαυτόως άξιο έννομης προ στασίας Έτσι,ο ιδιώτης έχειέννομο συμφέρον στην τήρηση κανόνων δικαίου, π.χ. περί προστασίας του περιβάλλοντος ή πολεοδομίας, οι οποίοι επιβάλλουν υποχρεώσεις στην διοίκη ση, χωρίς να του παρέχουν (υποκειμενικά) δικαιώματα,αλλά των οποίων ητήρηση δημιουργεί ήδιασφαλίζει μία ευμενήγι' αυτόνκατάσταση ...Το έννομο συμφέρον πρέπει να είναι άμε σο,δηλαδήναανήκει απευθείαςστον ασκούντατο ένδικοβοή θημακαιόχι σε τρίτο πρόσωπο καιεμμέσωςμόνο στον αιτού ντα Το έννομο συμφέρον, τέλος, πρέπει να είναι παρόν (ενεστώς),δηλαδήυπαρκτόκατάτον χρόνο ασκήσεως του ένδικου βοηθήματος 'Παρόν'όμως θεωρείται καιτο συμφέρον που απειλείται μεβεβαιότητα στο άμεσον μέλλον." Η αιτήτρια κέκτηται έννομου συμφέροντος να διεκδικεί την ένταξητης σε μιαανώτερηβαθμίδα γι' αυτόκαιηδεύτερηπροδι καστική ένσταση απορρίπτεται. Η τρίτη προδικαστική ένσταση αφορά τις διατάξεις του Αρθρου 146 του Συντάγματος το οποίο σύμφωνα μετους ισχυρι40 σμούς του ευπαίδευτου συνηγόρου του καθ' ου ηαίτηση δενπα ρέχειστοΔικαστήριο τηνεξουσία ή δικαιοδοσίαναακυρώνει "αρ νήσεις". Πρέπειναπαρατηρήσωότιη διακήρυξηπουζητάη αιτήτριαμε 1611 Παπαδόπουλος, Δ. Νεοφύτου ν.Δήμου Πάφου
(1996)την δεύτερη θεραπείαπου επικαλείται είναι αδύνατονα εκδοθεί ακόμα και ανόλα τανομικά σημεία πάνωστα οποίαβασίζεταιη προσφυγήαποδειχθούνβάσιμα.Η διακήρυξηπουζητάη αιτήτρια στηνδεύτερηπαράγραφοτουαιτητικούτηςπροσφυγήςαφοράτην άρνησητου Συμβουλίου νατην εντάξει στην Α5. Γιανααποτελέ- 5 σει αντικείμενο προσφυγής κάτω από το Αρθρο 146 η"άρνηση" πρέπει νααναφέρεταισε πράξη ήαπόφασηπουτοδιοικητικόόρ γανο είχε, σύμφωνα μετον Νόμο,καθήκονκαι υποχρέωση να λά βεικαιόχι απλώςδιακριτικήευχέρεια. Στηνπαρούσαπερίπτωση, το Συμβούλιο είχε την διακριτική ευχέρεια να αποφασίσει κατά 10 πόσο ναεντάξει την αιτήτριαστην κλίμακα Α5 ήόχι. (Βλ. Πάνος Χατζηχαμπής ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας(\990) 3Α.Α.Δ.1947). Η αιτούμενη θεραπεία στην παράγραφο2 της αίτησης είναι, επομένως, απαράδεκτηκαιαπορρίπτεται. 15 Θαπραγματευθώτώρατουςλόγους ακυρότηταςόπωςπροβλή θηκαναπότον δικηγόροτης αιτήτριας. Ο πρώτος λόγος ακυρότητας εμφαίνεται στην αναρμοδιότητα 20 της Συμβούλου Εργατικών θεμάτων την οποία επιστράτευσε το Συμβούλιο για να διενεργήσει έρευνα και να τους συμβουλεύσει πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Θασυμφωνήσω μετους ισχυρισμούς τουευπαίδευτουσυνηγό ρουτης αιτήτριας.Δενυπάρχειοποιοδήποτεπρακτικόπουναφα νερώνει το διορισμό της Συμβούλου, ούτε εμφαίνεται ποιαπρο σόντα είχεπουνατηνομιμοποιούν ναδιεξάγει την ενλόγω έρευ να. Περαιτέρω, κλήθηκε εμμέσως πλην σαφώς να ερμηνεύσει το Σχέδιο Υπηρεσίας. Έχει νομολογηθει απόσωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δι καστηρίου ότι η ερμηνεία των σχεδίων υπηρεσίας ανάγεταιτην διακριακήευχέρεια τουδιοικητικούοργάνουπου είναιεπιφορτι σμένο μετην εφαρμογήτους. Βλ. Χατζηπαυλου ν.Α.Η.Κ
(1991)3 35 Α.Α.Δ.11. Έχοντας υπόψητογεγονός ότι το Συμβούλιο "αφούέλαβεσο βαρά υπόψη την έκθεση της Συμβούλου επί Εργατικών Θεμάτων καιόλαταενώπιοντουστοιχείααποφάσισεναμηνεγκρίνει τοαϊ- 40 τημα",δηλαδή,έδωσε υπερβολικό βάροςστην εν λόγωαναρμόδια έρευνα καθώς και στα συμπεράσματα της,και βάσει της γενικής αρχής ότι μόνο το διοικητικό όργανο έχει την εξουσία ερμηνείας του Σχεδίου Υπηρεσίας, καταλήγωστο συμπέρασμα ότι ο ισχυρι1612 25 30 4 Α.Α.Δ. Νεοφύτουν.Δήμου Πάφου Παπαδόπουλος, Δ. σμόςαυτόςτηςαιτήτριαςευσταθεί. Όμως έχοντας εξαγάγει τοπιο πάνωσυμπέρασμα δενμπορώ να συμφωνήσω ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε λόγω 5 πλάνηςπερίτο νόμο.ΤοΔημοτικό Συμβούλιο είχετηνδιακριτική ευχέρεια ναερμηνεύσειτοενλόγωσχέδιο υπηρεσίαςκαι,σύμφω να μετηνομολογία μας,τοΔικαστήριο δεν επεμβαίνει παρά μόνο εάν υπάρχει υπέρβασητωνακραίωνορίων της διακριτικής εξου σίας τουδιορίζοντος οργάνου. (Βλ. ΕυανθίαΠαντελήν. Δήμο· 10 κρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1927καιΚυπριακήΔημοκρατία ν. Θεο φανώΚυπρή
(1989)3Α.Α.Δ. 2600). Περαιτέρω,διαφωνώμετοσυμπέρασμα του καθ'ουηαίτηση ότι η αιτήτριαήταν"εργάτρια".Σύμφωναμετον Κανονισμό2της 15 Κ.Δ.Π. 257/89 "υπάλληλος" σημαίνει δημοτικός υπάλληλος και "δημοτικός υπάλληλος" ερμηνεύεται ως"οκατέχων τη θέσηείτε μονίμως είτεπροσωρινώς,είτεαναπληρωματικούςεντηυπηρεσία" και "Δημοτική Υπηρεσία" σημαίνει "πάσανυπηρεσίαν,κλάδονή υποδιαίρεσιν υπαγομένην ειςτονΔήμον περιλαμβανομένηςυπη20 ρεσίας υπόπροσώπωντων οποίων ηαμοιβήλογίζεται επίημερη σίαςβάσεως". Ως εκτωνανωτέρω, ηαιτήτρια όταν εντάχθηκε στο Τακτικό ΕβδομαδιαίοΠροσωπικότουΔήμουανήκεστηντάξητωνδημοτι25 κώνυπαλλήλων καιδιατελούσε στην Δημοτική Υπηρεσία. Όμως, είναι δύσκολο απότολεκτικό τηςαπόφασηςημερομη νίας 1ηςΙουνίου,1993,ναδιακρίνωανυπήρξεπλάνηηοποίαοδή γησετοΔημοτικό Συμβούλιο ναυπερβείταακραία όριατης δια30 κριτικής τουεξουσίας όσον αφοράτην ερμηνείατουσχεδίου υπη ρεσίας. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηείναιαναιτιολόγητη.Είναιηπάγια θέση τηςνομολογίας μαςόπωςέχειδιατυπωθείσεσωρεία αποφά35 σεωνότιόλεςοιδιοικητικέςπράξειςπρέπεινααιτιολογούνταιγια ναγίνεται εφικτόςοδικαστικόςέλεγχος.Βλ.ΚυπριακήΔημοκρα τία ν. Πανταζή
(1991)3Α.Α.Δ. 47. Όμωςηαιτιολογία μπορεί να συμπληρωθεί καιαπόταστοιχείατουφακέλου.Στηνπαρούσαπε ρίπτωσηδενκατετέθηοποιοσδήποτεδιοικητικός φάκελος οοποί40 οςνατηνσυμπληρώνει. Τομόνο πουυπάρχει ενώπιον μου όσον αφοράτηναιτιολογία είναιτοακόλουθοαπόσπασμααπόταπρα κτικά της συνεδρίασης τουΔημοτικού Συμβουλίου ημερομηνίας 1ης Ιουνίου, 1993: 1613 Παπαδόπουλος, Δ. Νεοφύτου ν.Δήμου Πάφου
(1996)"4.Αναννώοιστι προϋπηρεσίας στη θέση ΕβδομαδιαίουΕονάτη των πιοκάτω υπαλλήλων ώστε ναθεωρηθούν ότιβρίσκο νταν στην υπηρεσίατην 1.1.87νιανατύνουν τουωωελτίαατος της παο. 3ίβΊτουΣνεδίουΥπηρεσίας της θέσης που κατένουν 5 Οι πιο κάτωυπάλληλοι μεεπιστολές τους ζητούναναγνώ ριση τηςυπηρεσίας τους στηθέση τουΕβδομαδιαίουΕργάτη για σκοπούς αρχαιότητας ώστε να λογιστεί ότι βρίσκονταν στην υπηρεσία καικατείχανοργανικήθέσητην 1.1.87. 10 Για το θέμα αυτό ζητήθηκαν OLγραπτές απόψεις της Συμ βούλου για ΕργατικάΘέματαοιοποίες γνωστοποιήθηκανστο Συμβούλιο μεαντίγραφο της έκθεσης. 15 Το Δημοτικό Συμβούλιο αφού μελέτησεσε έκταση τοθέμα και αφούέλαβε σοβαράυπόψητηνέκθεση τηςΣυμβούλουεπί Εργατικών Θεμάτων καιόλα ταενώπιον του στοιχεία αποφά σισενα μηνεγκρίνει το αίτημα." 20 Η πιοπάνω αιτιολογία δεν εκθέτει ταπραγματικάγεγονότα καιτουςνομικούς λόγους πουοδήγησαντοΣυμβούλιο στησυγκε κριμένη απόφαση(βλ.J.M.C. Polytrade ν.Δημοκρατίας
(1992)3 Α.Α.Δ. 294). 25 Σύμφωνα με τον Ε. Σπηλιωτόπουλο Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου,6ηΈκδοση, 1993,σελ.494,παρ.518 "Εάνδενυπάρχεικα μιάαιτιολογία,ενώη πράξη είναιαιτιολογητέα απότηνφύσητης, ηπράξηακυρώνεται λόγω "έλλειψης αιτιολογίας" ήως "αναιτιο λόγητη" Στιςπεριπτώσεις κατάτιςοποίες ηαιτιολογία δεν 30 είναιειδική,πλήρηςή επαρκήςκαισαφής,ηπράξηακυρώνεταιλό γω "μηνόμιμης αιτιολογίας". Για όλους τους πιοπάνω λόγους, έχωκαταλήξει ότι ηπρο σφυγήπρέπει να επιτύχει καιηεπίδικηαπόφασηναακυρωθεί. 35 Δεν εκδίδεται διάταγμαως προςταέξοδα. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται χωρίςέξοδα. 1614