(1996)14Ιουνίου, 1996 [ΚΑΛΛΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΥΤΗΛΙΝΑΙΟΥ ΚΑΙ ΑΑΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (Σννεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 869/92 & 873/92) Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί—Προαγωγές—Πρόσθεση μονάδωναπό την Ε.Ε.Υ. —Αιτιολογία — Άρθρο 35Β
(10)φ) τηςεκπαιδευτικήςνομο θεσίας — Ερμηνεία από την Ολομέλεια τον Ανωτάτου Δικαστηρίου —Δεσμευτική εφαρμογήτηςστην κριθείσα περίπτωση. 5 Προσφυγήβάσει τουΆρθρου 146τονΣυντάγματος—Λόγοι ακυρώσεως — Έλλειψηαιτιολογίας— Ανάγκη προβολήςτουλογού αυτού με τα δικόγραφα—Δεν εξετάζεταιαυτεπάγγελτα— Τοζήτημακατάπόσο γενικήπροβολή τουαναιτιολόγητου καλύπτεικαι τηνμηαιτιολόγηση της πρόσθεσης μονάδωναπό την Ε.Ε.Υ στην περίπτωση προαγωγής 10 εκπαιδευτικών. Οι αιτητέςστις συνεκδικασθείσες προσφυγέςεπεδίωξαντηνακύ ρωση της προαγωγήςτων ενδιαφερομένων μερών σε Βοηθούς Διευ θυντέςΔημοτικής Εκπαίδευσης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε OXL: Το Αρθρο 35Β
(10)(β) έχει ερμηνευθεί από δύο αποφάσειςτης 20 Ολομέλειας τουΑνωτάτουΔικαστηρίου(Βλ.Πιπερίδηςκ,ά. ν,Δημο κρατίας-και Κνριακίδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας). ΣτηνΠιπεοίδης(πιο πάνω)τολεκτικότουπρακτικούτηςΕπιτροπήςμετοοποίοείχαναυ ξηθεί οι μονάδεςτωνυποψηφίωνήτανπανομοιότυπομε το σχετικό 1632 15 4 Α.Α.Δ. Μυτηλιναίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας πρακτικότης Επιτροπήςστην παρούσαυπόθεση. 5 Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Επιτροπής ήταν ενήμερος της πιο πάνωπροσέγγισης της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Δεν αμφισβήτησε μεοποιοδήποτετρόποτην ορθότητατηςήτηνεφαρμο γήτης στην παρούσα υπόθεση. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι οι αιτητές δεν μπορούν να επικαλεστούν τον πιο πάνωλόγο ακυρώσεως επει δή"αυτός δεν αναφέρεται ειδικά στο δικόγραφο,στην αίτηση ακυ ρώσεως". 10 Πράγματισύμφωνα μετηνομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου "μόνο λόγοι δημόσιας τάξηςπου άπτονταιτου θεμελίου τηςδικαιο δοσίας μπορεί να εγερθούν αυτεπάγγελτα απότοδικαστήριο καινα αποτελέσουν λόγους ακύρωσης". 15 Την"έλλειψητηςαπαιτούμενηςαιτιολογίαςτοδικαστήριοδενεξε τάζει αυτεπαγγέλτως αλλά μόνο ύστερα από επίκληση του αιτού ντος". 20 25 30 35 Στην κρινόμενη υπόθεση δεν αντιμετωπίζεται περίπτωση παντε λούς απουσίας οποιασδήποτε αναφοράς στην έλλειψη αιτιολογίας. Αν ήταντέτοια ηπερίπτωση τότε σύμφωνα μετηνπιοπάνω νομολο γία δε θαήταν δυνατόναπροβληθεί επιχειρηματολογία γιαέλλειψη αιτιολογίας. Ωστόσο, και οι δύο αιτητές με το σχετικό δικόγραφο τουςέχουν επικαλεσθεί τηνέλλειψηαιτιολογίαςσανένααπότουςλό γους ακυρώσεως. Στησυνέχεια θαεξετασθεί κατάπόσο ο λόγος ακυρώσεως για έλ λειψηαιτιολογίας,όπως έχει προβληθεί εδώκαλύπτει καιτην απουσία αιτιολογίας της απόφασηςγια αύξηση των μονάδων.Παρόμοια ένσταση είχε αντιμετωπισθεί απότον Δικαστή Κωνσταντινίδη στην Σπύρουν.Δημοκρατίας. Ηπροσέγγιση στην απόφασηαυτήβρίσκει σύμφωνο τοδικαστήριοκαι τηνυιοθετεί. Κρίνεται πως ολόγος ακυρώσεως που σχετίζε ταιμετην έλλειψηαιτιολογίας εύλογα παραπέμπεικαιστηνέλλειψη αιτιολογίας της απόφασηςγιααύξησητων μονάδων.Ακολουθείπως ησχετική ένσταση τουευπαίδευτουσυνηγόρου τωνκαθ*ωνηαίτηση δεν μπορεί ναπετύχει. 40 Ηουσία τηςυπόθεσης έχειεπιλυθεί στιςυποθέσεις Πιπερίδηςκαι Κνριακίδης(πιοπάνω).Το Δικαστήριο συμφωνεί μετον λόγο (ratio) των αποφάσείw εκείνων και τον υιοθετεί. Ακολουθεί πως η επίδικη απόφασηπάσχει λόγω έλλειψηςαιτιολογίας του μέρους τηςπου σχε1633 Μυτηλιναίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)τίζεταιμετηνπαροχήπρόσθετωνμονάδωνκαιπρέπειναακυρωθεί. Οι προσφυγές επιτυγχάνουνχωρίς έξοδα. 5 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Πιπερίδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1995)3ΑΛΑ. 134, 10 Κυριακίδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1995)3Α.Α.Δ. 298, Δημοκρατία ν.Κονκκουρήκ.ά.
(1993)3Α.Α.Δ. 598, Σπύρουν.Δημοκρατίας
(1995)4Α.Α.Δ.
- 15 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτων Καθ'ων ηαίτησηημε ρομηνίας 9.9.1992μετηνοποίαπροάχθηκαν στηθέση Βοηθού Δι ευθυντήΔημοτικής Εκπαίδευσηςταενδιαφερόμενα μέρηαντίτων 20 Αιτητών. Α. Σ.Αγγελίδης,γιατην Αιτήτρια στην Υπόθεση αρ.869/
- Κ. Ευσταθίου, γιατον Αιτητή στην Υπόθεση αρ. 873/
- 25 Γ.Στυλιανίδης,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ωνη αίτηση. Α. Παπαχαραλάμπονς,γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος αρ. 1στην 30 Υπόθεση αρ.873/
- Cur. adv. wit. ΚΑΛΛΗΣ, Δ.: Οι πιο πάνω προσφυγές έχουν συνεκδικαστεί 35 μετά από διάταγμα του δικαστηρίου, ημερ. 8.11.94, επειδή προ σβάλλουν την ίδιαδιοικητική πράξηκαι έχουν "κοινάνομικάκαι πραγματικάζητήματα". Στρέφονταικατάτηςαπόφασηςτων καθ' ωνηαίτηση("η Επι- 40 τροπή"), ημερ- 9.9.1992, με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη έχουν προαχθείστηθέση ΒοηθούΔιευθυντήΔημοτικήςΕκπαίδευ σης. Ηπροσφυγή της αιτήτριας Μυτηλιναίου σε σχέση με τα εν διαφερόμενα μέρη 11 (Νίκο Χριστοδούλου) και 9 (Χαράλαμπο 1634 4 Α.Α.Δ. Μυτηλιναίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Καλλής, Δ. Τζιωνή) έχει αποσυρθεί και απορριφθεί. Ηπροσφυγήτου αιτητή Γιαννακούσε σχέση με τα ενδιαφερόμενα μέρη 15 (ΝίκοΧριστοδούλου) και 9 (Παναγιώτα Βλάμη) έχει επίσης αποσυρθεί και απορριφθεί. 5 Ένας από τους λόγους ακυρώσεως ήτανότι ηΕπιτροπή παρέ λειψενααιτιολογήσει τηναπόφασητηςγιαπαροχήπρόσθετωνμο νάδων δυνάμει του άρθρου 35Β
(10)(β)του περί Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου 1969 (10/69), όπως έχει τροποποιηθεί ("ο Νό10 μος"). Παρίσταται επομένως ανάγκηνα παρατεθούντα στοιχεία πουσχετίζονται μετον πιοπάνωλόγοακυρώσεως. Μετάτην εξέταση της έκθεσης της Συμβουλευτικής Επιτροπής ηΕπιτροπήκατάρτισετοντελικόκατάλογοτωνυποψηφίων. Στη 15 συνέχεια αποφάσισε (βλ. πρακτικάτης Επιτροπήςημερ.25.8.92), σύμφωνα με το άρθρο 35Β
(9)του Νόμου,να καλέσει τουςυπο ψηφίους πουπεριλήφθηκαν στον τελικόκατάλογο σε προσωπική συνέντευξησης 2/9, 3/9,4/9, 7/9και 8/9/1992. 20 25 Μετάτηνολοκλήρωσητων συνεντεύξεων ακολούθησε η κρίση του Γενικού ΕπιθεωρητήΔημοτικής Εκπαίδευσηςγια την απόδο ση των υποψηφίων σ' αυτές σύμφωνα με το άρθρο 35Β
(9)του Νόμου. Στο σχετικό πρακτικό υπάρχει δίπλα από το όνομα του καθενόςαπό τους υποψηφίουςέναςαπότουςπιοκάτωχαρακτηρισμούς: "καλός", "καλός +", "πολύ καλός", "πολύ καλός +", "εξαίρετος", "εξαίρετος -", "μέτριος". Μετά την αποχώρηση του Γενικού Επιθεωρητή η Επιτροπή προέβει στην "αξιολόγηση τηςαπόδοσηςτωνυποψηφίωνκατά τις 30 συνεντεύξεις με βάση τα κριτήρια που καθόρισε στη συνεδρίαση της ημερ.25.8.92ως ακολούθως". Καιπάλιν στο σχετικό πρακτι κό υπάρχει δίπλααπότο όνομα τουκαθενός απότουςυποψηφί ους έναςαπότους πιοπάνωχαρακτηρισμούς. 35 Μετάτην πιοπάνωαξιολόγηση ακολούθησε τοπιοκάτω πρα κτικό(Βλ. πρακτικόημερ. 9.9.92):"Στησυνέχειαη Επιτροπήαφού μελέτησετουςπροσωπικούς φακέλουςκαιτους φακέλουςυπηρε σιακών εκθέσεων των υποψηφίων και αφού έλαβε υπόψη το πε ριεχόμενο τωνφακέλωναυτών,καθώςκαιτηνεντύπωσηπουαπο40 κόμισεκατάτις προσωπικές συνεντεύξεις, όπωςφαίνεταιπιο πά νω, αποφασίζει,σύμφωνα με το άρθρο 35Β
(10)(β)των περίΔη μοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969 έως (αρ.2) του 1992, νααυξήσει τις μονάδεςτωνυποψηφίωνωςαποτέλεσμα της εκτίμησης των στοιχείων αυτών,ως εξής". Δίπλα από το όνομα 1635 Καλλής, Δ. Μυτηλιναίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)του κάθε υποψηφίου ακολούθησε ο αριθμός μονάδων που είχεο κάθεέναςαπόαυτούςπριναπότηνπιοπάνωαύξησηκαιο αριθ μός μονάδωνπουπροστέθηκανσαναποτέλεσμα τηςαύξησης. Και οι δυο αιτητές μέχρι και τον πιο πάνωτελικό κατάλογο 5 πουετοίμασε ηΕπιτροπή είχανπερισσότερες μονάδεςαπόόλατα ενδιαφερόμενα μέρη. Σαναποτέλεσμα της αύξησης των μονάδων πουδόθηκε μετην πιοπάνωαπόφασητης Επιτροπήςημερ. 9.9.92 ηπιοπάνωεικόνα είχεανατραπεί εις βάροςτωναιτητών. 10 Νομικόυπόβαρθοτουπιοπάνωλόγουακυρώσεως είναιτοάρ θρο 35Β
(10)(β)τουΝόμουτοοποίο προβλέπει: "35Β
(10)- Μετά το τέλος των προσωπικών συνεντεύξεων η Επιτροπή προβαίνει στην επιλογή τωνκαλύτερων υποψηφίων 15 από τους υποψηφίους οι οποίοι περιέχονται στους τελικούς καταλόγους λαμβάνονταςυπόψηταακόλουθα: (β)στις περιπτώσεις υποψηφίων οι οποίοι περιέχονται στον κατάλογοο οποίοςκαταρτίζεται σύμφωνα μετο εδάφιο
(4)τις μονάδες που έχει κάθε υποψήφιος στον κατάλογο τις οποίεςηΕπιτροπήμπορείνααυξήσει μέχρι5,μεαιτιολογη μένη απόφαση της η οποία θα στηρίζεται στην εντύπωση 25 που αποκόμισε από τις προσωπικές συνεντεύξεις και στο περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλωνκαι των Φακέλων των Υπηρεσιακών Εκθέσεων." Τοπιοπάνωάρθρο 35Β
(10)(β)έχει ερμηνευθεί απόδυο απο- 30 φάσεις της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Βλ. Πιπερίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1995)3Α.Α.Δ. 134 και Κνριακίδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1995)3Α.Α.Δ. 298). ΣτηνΠιπερίδης(πιοπάνω) το λεκτικό τουπρακτικούτης Επιτροπήςμετο οποίο είχαναυξη θεί οι μονάδες τωνυποψηφίων ήτανπανομοιότυπο μετο σχετικό 35 πρακτικό της Επιτροπής στην παρούσα υπόθεση. Η προσέγγιση τηςΟλομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήτανως πιο κάτω: "Ο Νόμος καθορίζει του παράγοντες βάσει των οποίων είναι επιτρεπτόναπαραχωρηθούνπρόσθετες μονάδες.Αυτοί είναιη 40 εντύπωση που απεκόμισε η ΕΕΥ από τις προσωπικές συνε ντεύξεις, και το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλωνκαι των Φακέλων των Υπηρεσιακών Εκθέσεων. Η απόφαση της ΕΕΥ περιορίζεταστηναναγραφή,πουενπροκειμένω απολήγει 1636 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 Μυτηλιναίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Καλλής, Δ. να είναι αχρείαστη επανάληψη,των παραγόντων που ήδη κα θορίζειοΝόμος.Αυτόδενείναιαιτιολογία.Παραμένειεντελώς άγνωστος οσυλλογισμός.Δενγνωρίζουμε ποιες μονάδεςδόθη καν με αναφοράστη συνέντευξηκαι ποιες με αναφοράστους Φακέλουςκαιστις Εκθέσεις καιγιατί.Επισημαίνουμε εδώπως η απόφασηπεριέχει διαφοροποιήσεις ακόμακαι σε εκατοστά της μονάδας. ΗΕΕΥ αναφέρειπωςέλαβευπόψηκαιτουςΦα κέλους καιτις Εκθέσεις αλλάδεν γνωρίζουμε τί απότις Εκθέ σειςκαιτι απότους Φακέλουςδιαδραμάτισετον έναή τονάλλο ρόλο.Όπωςέχουνταπράγματαοδικαστικόςέλεγχοςείναι εντελώς αδύνατος.Όσα αναφέρονται στην απόφασηθαμπο ρούσαν να ταιριάξουν σε κάθευπόθεση,όπως άλλωστεκατα φαίνεταικαιαπότογεγονός ότι συνιστούν τηνενιαίαβάσηγια τηνπροσθήκηπουακολούθησε ωςπροςτονκάθεένααπότους υποψηφίους." Η ίδια προσέγγιση υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Κνριακίδη (πιο πάνω). 20 25 Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Επιτροπής ήταν ενήμερος της πιο πάνωπροσέγγισης της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρί ου. Δεν αμφισβήτησε με οποιοδήποτε τρόπο την ορθότητα της ή την εφαρμογή της στην παρούσαυπόθεση. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι οι αιτητές δεν μπορούν να επικαλεστούν τον πιο πάνωλόγο ακυρώσεως επειδή"αυτός δεν αναφέρεταιειδικά στοδικόγραφο, στην αίτησηακυρώσεως". Έναςαπότουςλόγους ακυρώσεως πουπροβάλλει μετηναίτη ση της ηαιτήτρια Μυτηλιναίου -Προσφυγή 869/92 -είναι ότι η 30 "απόφασηπάσχει νομικά επειδήστερείται αιτιολογίαςκαι/ήείναι αποτέλεσμα αντιφατικής ενέργειας των καθ' ωνη αίτηση. 35 Ο δεαιτητήςΓιαννακού- Προσφυγή873/92-ισχυρίζεται ότιη "απόφασητωνκαθ' ωνηαίτησηείναιαντίθετηπροςτονόμοκαι/ή είναι παράνομη και/ή αναιτιολόγητη και/ή αδικαιολόγητη και/ή στερείται επαρκούςαιτιολογίας". Οι ευπαίδευτοισυνήγοροι των αιτητώνυποστήριξαν ότι οπιο πάνωλόγοςακυρώσεως καλύπτεικαιτονεπίμαχολόγοακυρώσε40 ως - παράλειψητης Επιτροπήςνα αιτιολογήσει την απόφαση της "να δοθούνπρόσθετες μονάδεςστους υποψηφίους". Πρέπεινασημειωθεί ότιοιγραπτέςαγορεύσεις τωναιτητώνεί χανκαταχωρηθείπριντην έκδοσητωναποφάσεωνστις υποθέσεις 1637 Καλλής,Δ. Μυτηλιναίουκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)Πιπερίδηκαι Κνριακιδη(πιοπάνω). Μετις γραπτέςεκείνεςαγο ρεύσειςείχεεγερθεί μετρόπο σαφή το ζήτηματης έλλειψης αιτιο λογίας τηςαπόφασηςγιααύξησητων μονάδων. Ο ευπαίδευτος συνήγορος τηςΕπιτροπήςδεν είχεεγείρειθέμα μηαναφοράςτου σχετικού λόγου ακυρώσεως στοδικόγραφο. 5 Πράγματισύμφωνα μετηνομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρί ου"μόνολόγοιδημόσιαςτάξηςπουάπτονταιτουθεμελίου τηςδι καιοδοσίας μπορεί να εγερθούν αυτεπάγγελτααπότο δικαστήριο 10 καινααποτελέσουν λόγους ακύρωσης"(Δημοκρατία ν. Κονκκονρή κ.ά.
(1993)3Α.Α.Δ. 598, 607). Την "έλλειψητης απαιτούμενηςαιτιολογίας το δικαστήριοδεν εξετάζει αυτεπαγγέλτως αλλά μόνο ύστερα από επίκληση του αι- 15 τούντος"(Δαγτόγλου,Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο, 1994, πάρα. 589) Το Ελληνικό Συμβούλιο της Επικρατείας έχει υιοθετήσει μια κάπωςπιοφιλελεύθερη άποψη. Στηνθεμελιακήυπόθεση2607/60, 20 η οποία περιέχει την συσσωρευθείσα επί τριάντα και πλέον έτη εμπειρίατουεπίτωναυτεπαγγέλτωςεξεταζόμενων λόγωνακυρώ σεως έθεσετο θέμα ως εξής: "Οι λόγοι ακυρότητος πουεξετάζο νταιεξεπαγγέλματοςείναιεκείνοιπουανάγονταιστηδημόσιατά ξη, οι προκύπτοντες αμέσως εκ της προσβαλλομένης αποφάσεως 25 ήεκτωνστοιχείων τουφακέλου,ή OLγνωστοί στοΔικαστήριοαπό προηγηθείσαδίκη. Οπροβληθείς στο ακροατήριολόγος-περίκα κής συνθέσεως του εκδίδοντος την προσβαλλόμενην απόφαοην οργάνου -δεν μπορούσε να συμπεριληφθεί σε μια των ανωτέρω περιπτώσεων διότιούτε ευθέως εκτηςαποφάσεωςπροέκυπτε,ού- 30 τε εκ των στοιχείων του φακέλου μπορούσε να συναχθεί, αλλ' αντιθέτως μόνον με έρευνα του πραγματικού, ειδικώς διεξαγόμε νη,θαμπορούσε ναδιαπιστωθεί". Σύμφωνα με τον ΙωάννηΣαρμάστο βιβλίο του "Η Σύνταγμα- 35 τικήκαιΔιοικητικήΝομολογίατουΣυμβουλίουτης Επικρατείας", ΒΈκδοση, 1994,σελ. 449, "τοαναιτιολόγητοτης προσβαλλομένης πράξεως μπορεί επίσης να εξετασθεί αυτεπαγγέλτως εάν τούτο προκύπτειεκτων στοιχείων του φακέλου(ΣτΕ317/1943,11/1943, 1829/1965)". Και ο ευπαίδευτος συγγραφέας καταλήγει ως εξής: 40 "Κατά κανόνα, πάντως, σε σπάνιες μόνο περιπτώσεις, θακάνει χρήση οακυρωτικόςδικαστήςτηςευχέρειας αυτήςκαιθαερευνήση χωρίς να υπάρχησχετικός προβαλλόμενος λόγος, τηνύπαρξη της αιτιολογίας. Ελάχιστα νομολογιακά προηγούμενα αυτεπάγ1638 4 Α.Α.Δ. Μυτηλιναίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Καλλής, Δ. γελτου ελέγχου της αιτιολογίας απαντώνται (βλ. και contra ΣτΕ 1756/1953)είναι δε σαφές ότι ηευχέρεια αυτή έχει υπό της συγ χρόνου νομολογίας εγκαταληφθεί". 5 Στηνκρινόμενη υπόθεση δεν αντιμετωπίζουμε περίπτωση πα ντελούς απουσίαςοποιασδήποτεαναφοράςστην έλλειψη αιτιολο γίας.Αν ήταντέτοιαηπερίπτωσητότε σύμφωνα μετηνπιοπάνω νομολογία δεν θα ήταν δυνατό να προβληθεί επιχειρηματολογία γιαέλλειψηαιτιολογίας.Ωστόσο,όπως έχειήδη αναφερθεί,καιοι 10 δυο αιτητές μετο σχετικό δικόγραφοτους έχουν επικαλεσθεί την έλλειψηαιτιολογίας σανένααπό τους λόγους ακυρώσεως. Στη συνέχεια θα εξετάσω κατάπόσο ο λόγος ακυρώσεως για έλλειψηαναλογίας,όπως έχει προβληθεί πιο πάνω,καλύπτεικαι 15 τηναπουσίααιτιολογίαςτηςαπόφασηςγιααύξησητων μονάδων. Παρόμοιαένσταση είχεαντιμετωπισθεί απότονΔικαστή Κωνσταντινίδηστην Σπύρου ν.Δημοκρατίας
(1995)4Α.Α.Δ. 2549,ηπρο σέγγισητουοποίουέχειως πιο κάτω: 20 25 30 35 40 "Στους νομικούς λόγους της Προσφυγής 571/94περιλαμβάνε ταικαι ισχυρισμός γιααναιτιολόγητοπαραγκωνισμότηςαιτήτριας και για παράβασητου καθήκοντος της ΕΕΥ να δώσει 'την απαραίτητηκατά ρητή πρόνοια του Νόμου αιτιολογία'. Ομοίως, στην προσφυγή 595/94, μεταξύ άλλων, προβάλλεται ως νομικός λόγος ηπαράλειψη αιτιολόγησης της προσβαλλό μενης απόφασης,ηκακή χρήση διακριτικήςεξουσίας καιη πα ράβαση τύπου. Η παροχή πρόσθετων μονάδων συνιστά την πεμπτουσία της διακριτικήςεξουσίας πουοΝόμοςπαρέχειστην ΕΕΥ. Η ρητή αιτιολόγηση τηςσυνιστά ουσιώδητύποτηςκαιηάσκησηαυτής της εξουσίας είναι κατ' ευθείαν συνυφασμένη με την επιλογή τωνκαταλληλότερων την οποίακαι προδιαγράφειόταν,όπως εδω,ησειρά στον τελικό κατάλογοείναι δυνατόνα ανατραπεί ανάλογα με τον αριθμό των πρόσθετων μονάδων που θαδο θούνστονκαθένααπότουςυποψηφίους. Οινομικοί λόγοιπου προτάθηκανδεν αναφέρονταιονομαστικά στην αιτιολογίατης απόφασης γιαπαροχήπρόσθετων μονάδωναλλά,στο πλαίσιο του μηχανισμού προαγωγών και των εξουσιών καικαθηκόντων της ΕΕΥ όπως τα προβλέπει ο Νόμος, εύλογαπαραπέ μπουνσ' αυτήκαικρίνω ότι εγείρουν τοθέμαεπαρκώς." Ηπιοπάνωπροσέγγιση μεβρίσκει σύμφωνο καιτην υιοθετώ. Κρίνω πωςολόγοςακυρώσεως πουσχετίζεται μετηνέλλειψη αι1639 Καλλής,Δ. Μυτηλιναίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)τιολογίας εύλογα παραπέμπεικαι στην έλλειψη αιτιολογίας της απόφασηςγιααύξησητωνμονάδων. Ακολουθεί πωςη σχετικήέν στασητουευπαίδευτουσυνηγόρου των καθ' ωνη αίτησηδενμπο ρεί ναπετύχει. 5 Η ουσία της υπόθεσης έχει επιλυθεί στις υποθέσεις Πιπερίδης και Κνριακίδης (πιο πάνω). Συμφωνώ με τον λόγο (ratio) των αποφάσεων εκείνων και τον υιοθετώ. Ακολουθεί πως η επίδικη απόφαση πάσχει λόγω έλλειψης αιτιολογίας του μέρους τηςπου σχετίζεται μετηνπαροχήπρόσθετων μονάδωνκαιπρέπει ναακυ- 10 ρωθεί. Ηεπίδικηαπόφασηακυρώνεται.Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται χωρίςέξοδα. 1640