clr/1996/1996_4_1699.pdf

(1996)υπόθεσης αναφέρεταιπωςστο διάταγμα επίταξηςαναφέρεταιότιο Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας ασκώντας τις εξουσίεςπου ανατέθηκανσ' αυτόναπότοΥπουργικόΣυμβούλιοκήρυξετηνεπίδι­ κηιδιοκτησίααναγκαίαγιατουςσκοπούςπουαναφέρονταιστοδιά­ ταγμακαιδιέταξετην επίταξη τηςαπότη Δημοκρατία.Δεν υπάρχει 5 ενώπιοντουΔικαστηρίουοτιδήποτεπουναδείχνειότιτοθέματέθη­ κεενώπιοντουαρμόδιουΥπουργούκαιότιοΥπουργόςέχειεκδόσει τοεπίδικοδιάταγμαεπίταξης. Οιπροσφυγέςεπιτυγχάνουνμεέξοδα. 10 Προσφυγές. Προσφυγές μετις οποίεςπροσβάλλονται ταδιατάγματαεπίτα­ ξης και απαλλοτρίωσης μέρους της περιουσίας της αιτήτριας τα 15 οποία δημοσιεύτηκαν ταυτόχρονα στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Α. Δικηγορόπουλος, γιατην Αιτήτρια. 20 Χαραλάμπους για Γ. Κακογιάννη,για τους Καθ' ων η αίτηση Αρ.

1. Ε.Κλεόπα,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ων ηαί­ τησηΑρ.
2. 25 Cur.adv. vult. ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Ηαιτήτρια με τις προσφυγές αυτέςπροσβάλ­ λει ταδιατάγματα επίταξηςκαιαπαλλοτρίωσης μέρους τηςπερί- 30 ουσίας τηςπουδημοσιεύθηκανταυτόχροναστην ΕπίσημηΕφημε­ ρίδα της Δημοκρατίας ημερ. 27.10.94 ως διοικητικές πράξεις με αρ. 1645 και 1636 αντίστοιχα. Οδικηγόροςτηςαιτήτριαςείχεζητήσει διάταγμασυνεκδίκασης 35 των προσφυγών,το οποίο εκπαραδρομήςδεν εκδόθηκε.ΤοΔικα­ στήριο εκδίδειστοπαρόνστάδιοτοζητούμενο διάταγμακαιωςεκ τούτουθαδοθείκοινήαπόφασηκαιγιατιςδύοπροσφυγέςεφόσον πρόκειται για την ίδια περιουσία και εφόσον οι προφυγές έχουν ως επί το πλείστονκοινούς λόγους ακυρότητας. 40 Ταγεγονότα πουαφορούνστιςπροσφυγές είναιταακόλουθα: Η Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου (ΑΗΚ) από το 1990 εκπόνησε 1700 4 Α.Α.Δ. Λιβέρη v. Α.Η.Κ.κ.ά. Αρτεμης, Δ. μελέτεςενίσχυσηςτουδικτύουπαροχήςηλεκτρικού ρεύματοςγια ικανοποίησητων αυξημένων αναγκώντηςπεριοχής όπου βρίσκε­ ται το ακίνητοτης αιτήτριας.Ως καταλληλότερος χώρος γιαανέ­ γερση υποσταθμού(Υ/Σ) επιλέγηκε ηπεριουσίατηςαιτήτριαςπου 5 βρίσκεται στηνοδόΟρφέως,ενορίαΑγιοςΓεώργιος στονΆγιοΔομέτιο αριθμός τεμαχίου 1040 (βλ. ΈκθεσηΔιευθυντή Περιφέρειας Λευκωσίας-Κερύνειας-Μόρφου ημερ. 3.12.90προς το Διευθυντή Μεταφοράς/ΔιανομήςΚεντρικά Γραφεία-Τεκμήριο 1 στηγραπτή αγόρευσητηςΑΗΚ). 10 Σ' απάντησητηςπιοπάνωΈκθεσης,οΔιευθυντής Μεταφοράς /Διανομής,Κεντρικά Γραφεία,ενέκρινετηνκατ' αρχήνεγκαθίδρυ­ ση του προτεινόμενου Υ/Σ στο χώρο που επιλέγηκε. Πρόσθεσε πως σανεξίσουκατάλληληθέση θεωρείται τοτεμάχιο μεαρ. 1011, 15 καιεισηγήθηκε τηνπροσέγγιση τωνιδιοκτητώντωνοικοπέδωνγια να διαπιστωθεί κατά πόσο οι ιδιοκτήτες ήταν διατεθειμένοι να πωλήσουν τον αναγκαίοχώρο τουυποσταθμού,(ερ.2 στοδιοικη­ τικό φάκελοτηςΑΗΚ). 20 25 Ο Διευθυντής Περιφέρειας με Έκθεση του ημερ.21.3.91 και σ' απάντησητωνπαρατηρήσεωντουΔιευθυντή Μεταφοράς/Διανομής επεσύναψετοπογραφικάσχέδιατουτεμαχίουτηςαιτήτριαςκαιπρό­ σθεσεπωςηπροτεινόμενη θέσητουΥ/Σ ήτανη καταλληλότερηγια­ τί βρισκόταν στοκέντρο τηςπεριοχής πουχρειαζότανενίσχυση,θα διόρθωνεδιάφορατεχνικάπροβλήματακαιη έκτασητουοικοπέδου τηςαιτήτριαςήτανπολύμεγαλύτερητηςκανονικήςέκτασηςοικοπέ­ δουκαιέτσιη ανάπτυξητουδενθαεπηρεαζότανσε μεγάλοβαθμό. Η ΑΗΚ συνέχισε την προώθηση της διαδικασίας ζητώντας 30 εκτίμηση του επηρεαζόμενου χώρου απότο Κτηματολόγιο. Ηκαθ'ης ηαίτηση με επιστολές της ημερ. 17.6.91και26.6.92 (Τεκμήρια 2 και 3 στην Ένσταση) αποτάθηκεπρος την αιτήτρια στηνοδόΕυαγόραΠαλληκαρίδη,Αγ.Δομέτιος γιααγοράτουανα35 γκαίου χώρου για την εγκαθίδρυση ηλεκτρικού Υ/Σ αντί τουπο­ σού τωνΛ.Κ.4.500.Οι εν λόγωεπιστολές δεν απαντήθηκανγιατί, σύμφωνα με ισχυρισμούς της αιτήτριας,ουδέποτε λήφθηκαναπό αυτήν εφόσον στάληκανσε διεύθυνσηάγνωστη σ' αυτήν. 40 Κατάτηδιάρκειατου 1992 είχεδιεξαχθεί έρευνα γιαεξεύρεση και άλλων κατάλληλων διαθέσιμων χώρων, όπως τα τεμάχιααρ. 998 και
3. Οι ιδιοκτήτες των πιο πάνω τεμαχίων έφεραν ένσταση (βλ. 1701 Αρτεμης,Δ. Λιβέρη ν.Α.Η.Κ.κ.ά.

(1996)ΈκθεσηΔιευθυντή Περιφέρειαςημερ.5.7.93 - ερ.14 στο διοικητικό φάκελοτηςΑΗΚ). Στοτεμάχιοαρ.998 υπήρχεβοηθητικήοικοδο­ μήόπωςκαικάποιοπαράπηγμα,καικρίθηκεαπότηνΑΗΚ ότιπι­ θανή εγκαθίδρυση του Υ/Σ σε άλλο σημείο θαεπηρέαζε δυσμενέ­ στατατην μελλοντική αξιοποίησητουοικοπέδου.Στοτεμάχιο αρ. 5 1010 υπήρχε κατοικίαυπόανέγερση καισύμφωνα μεάδεια οικο­ δομής που εξασφάλισαν OL ιδιοκτήτες, σε γωνία του οικοπέδου στην οποίαθα μπορούσε να εγκατασταθείο Υ/Σ, θαανεγειρόταν πισίνα. Στην προαναφερθείσαΈκθεση έγινεεισήγηση γιαεγκαθί­ δρυσητου Υ/Σ στο τεμάχιοτης αιτήτριας. 10 Η ΑΗΚ στη συνεδρίαση της ημερ. 22.2.94 (Τεκμήριο 4 στην Ένσταση), αφού μελέτησεεπιστολή του Βοηθού Γραμματέαπρος τον Αρχιμηχανικό και Γενικό Διευθυντή ημερ. 14.2.94, ενέκρινε τηνεισήγηση όπωςηΑΗΚ προχωρήσει μετηγνωστοποίηση απαλ- 15 λοτρίωσης τουαναγκαίουχώρουτουτεμαχίου αρ.

1. Με επιστολή ημερ. 28.2.94 ο Αρχιμηχανικός και Γενικός Διευ­ θυντής της ΑΗΚ πληροφόρησε το Γενικό Διευθυντή Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας για την προτεινόμενη απαλλοτρίωση 20 καιτον παρακάλεσενα μεριμνήσει γιατηδημοσίευση τηςαπαλλο­ τρίωσης στην ΕπίσημηΕφημερίδαμιακαιη αιτήτριαδενείχεαντα­ ποκριθείστην πρότασητηςΑΗΚ γιααγοράτουαναγκαίουχώρου. Η γνωστοποίηση της απαλλοτρίωσης δημοσιεύθηκε στην Επί- 25 σημη Εφημερίδατης Δημοκρατίαςημερ. 11.3.94(Τεκμήριο 1). Στις 13.4.94 η ΑΗΚ απέστειλε επιστολή στην αιτήτρια σε νέα διεύθυνση (Ορφέως 6Α) με την οποία την πληροφορούσε για τη δημοσίευση της γνωστοποίησης απαλλοτρίωσης και ζητούσε τη 30 γραπτήσυγκατάθεσητης γιααποδοχή της γνωστοποίησης. Ηαιτήτριαμεεπιστολήτουδικηγόρουτηςημερ.18.4.94πουλή­ φθηκεσταγραφείατης ΑΗΚ στις 21.4.94 έφερε ένσταση στησκο­ πούμενηαπαλλοτρίωσηκαι ισχυρίστηκε μεταξύάλλων ότι επιλέ- 35 γηκε το δικό της οικόπεδο γιατί ο ιδιοκτήτης απουσίαζεστο εξω­ τερικό καιότι ηαπαλλοτρίωση έγινεγιαεξυπηρέτηση των συμφε­ ρόντων άλλων ιδιοκτητών. Η ΑΗΚ στησυνεδρίαση τηςημερ.19.4.94(Τεκμήριο7)καιπρο- 40 τού ληφθεί η προαναφερθείσα ένσταση της αιτήτριαςαποφάσισε να προχωρήσει με την ταυτόχρονη έκδοση και δημοσίευση των διαταγμάτων απαλλοτρίωσης καιεπίταξηςτουαναγκαίουχώρου, και πληροφορήθηκε σχετικά ο Γενικός Διευθυντής Υπουργείου 1702 4 Α.Α.Δ. Λιβέρη ν.Α.Η.Κ.κ.ά. Αρτεμης, Δ. ΕμπορίουκαιΒιομηχανίας,μεεπιστολή τηςΑΗΚ ημερ.10.5.
2. Ο Γενικός Διευθυντής του πιο πάνω Υπουργείου με επιστολή τουημερ. 17.6.94(Τεκμήριο 9)προςτο Γενικό Διευθυντή Υπουρ5 γειου ΔικαιοσύνηςκαιΔημοσίαςΤάξεωςανέφερεταακόλουθα: 10 15 20 25 30 35 "ΈχωοδηγίεςνααναφερθώστηνΑπόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου με Αρ. 41.025 και ημερ. 18.5.1994 σχετικά μετην εκχώρηση εξουσιών του Υπουργικού Συμβουλίου με βάσητη νομοθεσία γιααπαλλοτριώσεις καιεπιτάξειςκαισαςαποστεί­ λω συνημμένα αντίγραφο επιστολής της Αρχής Ηλεκτρισμού με αρ.Ν3/1-872 και ημερ. 10.5.1994 σχετικά με την απαλλο­ τρίωση μέρους τουΤεμαχίου 1040, Φ/Σ.XXI.45.W2 Τμήμα Β του χωριού Αγιος Δομέτιος τη επαρχίας Λευκωσίας για την ανέγερσηηλεκτρικούυποσταθμού.
3. ΗΑρχή Ηλεκτρισμού Κύπρουέχει δημοσιεύσει Γνωστο­ ποίησηΑπαλλοτρίωσης στην επίσημηεφημερίδατηςΔημοκρα­ τίαςτης 11.3.1994 γιατηναπαλλοτρίωσητουπιοπάνωμέρους. Έχειδεληφθείαπότοδικηγόροτης ιδιοκτήτριαςκ.Α. Ι. Δικηγορόπουλοησυνημμένη ένστασηημερ. 18.4.1994μετηνοποία ενίσταται στην απαλλοτρίωσητης ιδιοκτησίαςτης. 3.Η ΑονήΗλεκτοισιιού Κύποουστησυνεδοίατηςπου ένινε στις 19.4.1994ιιελέτησετην ένστασηκαιαποφάσισεόπωςειση­ γηθείποοςτοΥπουργικό Συιιβούλιο ("νυντηςΥπουργικής Επιτooπήc της οποίας ποοεδοεύει ο Υπουργός Δικαιοσύνης και ΔηιιοσίαςΤάΕεακ) τηναπόρριψηTTIC ένστασης καιτη συνέγισπ •mcδιαδικασίαςτηςαναγκαστικήςαπαλλοτρίωσηςκαιεπίταξης τηςγηςνιατουςλόγους πουαναωέοειστην επιστολήτης. 4.Τοθέμαήχθηενώπιον του Γενικού Εισαγγελέα τηςΔημο­ κρατίας,οοποίοςμετησυνημμένη επιστολήτουμεαρ. Γ.Ε.Αρ. 28(Α)/1961/47καιημερ. 1.6.1994αναφέρειπως,αφούμελέτησε μεπροσοχήταδιάφορα έγγραφαπου έχουν τεθεί ενώπιοντου, έχεικαταλήξειστοσυμπέρασμαότιδενυπάρχειοποιοδήποτενο­ μικό κώλυμαγια απόρριψητης ένστασης πουυποβλήθηκεενά­ ντιαστησκοπούμενηαπαλλοτρίωσηγιατηνεγκαθίδρυσηεπίγει­ ουυποσταθμούστηνενορίαΑγίουΓεωργίουστονΑγιοΔομέτιο. 40 5.Ενόψειτωνπιοπάνω,παρακαλώόπωςτοθέματεθείενώ­ πιον τουΥπουργού Δικαιοσύνης καιΔημοσίαςΤάξεωςγιαμε­ λέτηκαι απόφαση όσον αφοράτην ένσταση και απόφαση για έκδοσητου σχετικού ΔιατάγματοςΑπαλλοτρίωσης και Επίτα1703 Αρτεμης, Δ. Λιβέρη v. Α.Η.Κ. κ.ά.

(1996)ξης της αναγκαίας ιδιοκτησίας." (Οιυπογραμμίσεις είναιδικέςμου). Η αρμόδια Υπουργική Επιτροπή συνήλθε σε συνεδρίαση στις 29.9.94καιαποφάσισεταακόλουθα: 5 "

1. ΗΥπουργική Επιτροπή,αφού μελέτησετις πιο πάνωεν­ στάσεις και έλαβευπόψητους λόγους πουπροβάλλονται στην κάθε ένσταση, τις παρατηρήσεις και υποδείξεις της οικείας 10 απαλλοτριούσης αρχήςήτουαρμόδιουΥπουργού ανάλογαμε τηνπερίπτωσηκαιόλαγενικάταγεγονότακαιπεριστατικάτης κάθεπερίπτωσης: (α)αποφάσισε να απορρίψει όλες τις πιο πάνωαναφερόμενες 15 ενστάσεις και (β)έκρινεσκόπιμο νααπαλλοτριωθεί ηακίνητηιδιοκτησίαγια τους σκοπούς που καθορίζονται στην αντίστοιχη γνωστο­ ποίηση και αποφάσισενα εκδοθούν τα αντίστοιχα Διατάγ- 20 ματα Απαλλοτριώσεως σύμφωνα με το άρθρο 6 των περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμων του 1962 έως 1992 και όπως προνοείται στην προαναφερόμενη Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου μεΑρ.41.025." 25 Η αιτήτρια πληροφορήθηκε για την έκδοση τωνδιαταγμάτων απαλλοτρίωσης καιεπίταξηςτης ιδιοκτησίας της με επιστολή της ΑΗΚ ημερ. 3.11.94 και ως αποτέλεσμα καταχωρίστηκαν οι πα­ ρούσες προσφυγές. 30 Οι λόγοι ακυρότητας που προβλήθηκαν απότο δικηγόρο της αιτήτριας είναι ότι η απόφασηαπαλλοτρίωσης λήφθηκεαντίθετα μετις πρόνοιες τουΝόμουκαι/ή παραβιάζειτις πρόνοιες του Νό­ μου και του Συντάγματος,ότι δεν έγινε η δέουσα έρευνα, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε μεροληπτικά, με υπέρβαση 35 και/ήκατάχρησηεξουσίας,ύπαρξηνομικής καιπραγματικήςπλά­ νης και έλλειψη αιτιολογίας. Σεσχέσημετην έκδοση του διατάγ­ ματος επίταξης προβλήθηκαν πρόσθετοι λόγοι ακυρότηταςκαι συγκεκριμένα ότι παραβιάστηκετο άρθρο5 του περί Επιτάξεως Ιδιοκτησίας Νόμουτου 1992, όπωςτροποποιήθηκε (Ν.21/62)εφό- 40 σον ηκαθ' ης ηαίτηση δεν εξέδωσεγνωστοποίηση επίταξης πριν προβεί στην έκδοση του διατάγματος επίταξης. Υποστηρίχθηκε επίσης πως το διάταγμαεπίταξης δεν μπορούσε να εκδοθεί εφό­ σονη διαδικασίααπαλλοτρίωσης ανεστάλημετηνέγερσητηςπρο1704 4 ΑΛΛ. Λιβέρην.Α.Η.Κ.χ.ά. Αρτεμης, Δ. σφυγής αρ.1074/
2. 5 ΤοΔικαστήριοδενθαχρειαστεί ναασχοληθεί μεόλουςτουςλό­ γους ακυρότητας, εφόσον οι προσφυγές επιτυγχάνουν για τους ακόλουθουςδύο λόγους. Η ΑΗΚ δεν φαίνεται να έχει ερευνήσει όλες τις επιλογές για τηνεγκατάστασητουΥ/Σ. Είναι,γεγονός πωςέχειδιεξαχθείέρευ­ νααναφορικάμετατεμάχιααρ. 998και 1010 ταοποίατελικάδεν 10 επιλέγηκαν για τους λόγους που αναφέρονται στην Έκθεση του Διευθυντή Περιφέρειας ημερ.5.7.93 (ερ.14 στο φάκελο τη ΑΗΚ). Όμως αρχικάθεωρήθηκε σανεξίσουκατάλληλη θέση γιατον Υ/Σ και τοτεμάχιοαρ. 1011 (ερ.2 στοφάκελο)γιατοοποίοδενφαίνε­ ται ναέχειδιεξαχθεί οποιαδήποτεέρευνα. Οδικηγόρος της αιτή15 τριαςισχυρίστηκε στις γραπτέςτουαγορεύσεις ότι δενέγινεοποι­ αδήποτεέρευναγιατοτεμάχιοαρ. 1053όπωςεπίσηςκαιγιατοτε­ μάχιο 1055 που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του σ' αυτό είναι κτισμένο το Δημοτικό Σχολείο μέσα σε έκταση 16οικοπέδωνκαι πουαποτελεί,όπωςείπε,"κρατικήγη".Οι ισχυρισμαί όμωςαυτοί 20 δεν τέθηκαν ενώπιον της ΑΗΚ παρόλον που ηαιτήτρια είχετην ευκαιρίανατοπράξει μετηνυποβολήτης ένστασης της. 25 Κατά συνέπεια θεωρώ πως οι προσφυγές επιτυγχάνουν λόγω ελλειπούς έρευνας σε σχέση με την επιλογή του χώρου για την εγκατάστασητου Υ/Σ. Επίσης,ηαπόφασηγιααπαλλοτρίωση μέρουςτουτεμαχίουτης αιτήτριας θαπρέπει ναακυρωθεί καιγιαπαράλειψητης καθ'ης η αίτηση να επιληφθεί και να αποφασίσει επί της ενστάσεως της 30 αιτήτριας. Επιπρόσθετα, το γεγονός αυτό καθιστά πιθανή την ύπαρξη πλάνης εφόσον υπήρχε η λανθασμένη εντύπωση ότι η ΑΗΚ εξέτασετην ένσταση καιυπέβαλεεισηγήσεις. Όπως προκύπτειαπότηνπαράθεσητωνγεγονότων πουεκτίθε35 νται πιο πάνω, η αιτήτρια με επιστολή του δικηγόρου της ημερ. 18.4.94υπέβαλεένσταση.Ηεπιστολή αυτή λήφθηκεστις21.4.94 δη­ λαδή2 μέρεςμετάτησυνεδρίασητηςΑΗΚ, ημερ. 19.4.94, κατάτην οποίααποφασίστηκεηπροώθησητηςταυτόχρονηςέκδοσηςδιαταγ­ μάτων επίταξης και απαλλοτρίωσης. Κατά συνέπια η ΑΗΚ δεν 40 μπορούσεναείχεεπιληφθείτηςένστασης τηςαιτητρίαςκατάτηνεν λόγωσυνεδρίασητης,όπωςλανθασμένααναφέρεταιστην επιστολή του Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας προς το ΓενικόΔιευ­ θυντήΥπουργείουΔικαιοσύνης καιΔημόσιαςΤάξεως(δέστεανω­ τέρω).Η ΑΗΚ δεν μπορούσε ναείχεμελετήσειτηνένστασητηςαι1705 Αρτεμης,Δ. Λιβέρη v. Α.Η.Κ. κ.ά.

(1996)τήτριας εφόσον αυτή δεν είχε ακόμα παραληφθεί.Ούτε υπάρχει οτιδήποτε στο φάκελο πουνα υποστηρίζει τη θέσηότι η ένσταση της αιτήτριας μελετήθηκε καιαπορρίφθηκε απότην ΑΗΚ. Σύμφωνα με το άρθρο6τουπερί Αναγκαστικής Απαλλοτριώ- 5 σεωςΝόμουτου 1962,όπωςτροποποιήθηκε(Ν.15/62),μετάτηνεκ­ πνοήτηςπροθεσμίαςπουκαθορίζεταιστηγνωστοποίησηαπαλλο­ τρίωσης η απαλλοτριούσα αρχή προβαίνει το συντομότερο στην εξέταση οποιωνδήποτε ενστάσεων κατά της απαλλοτρίωσης και τις διαβιβάζει στο Υπουργικό Συμβούλιο μαζί με οποιεσδήποτε 10 παρατηρήσειςκαιυποδείξεις κρίνει κατάλληλες. Στην προκειμένη περίπτωση στο ίδιο το διάταγμα απαλλο­ τρίωσης (Τεκμήριο "11") αναφέρεταιότι ηαπαλλοτριώνουσααρ­ χή μετάτη λήξητηςπροθεσμίας πουκαθορίζεταιστη γνωστοποί- 15 ησηαπαλλοτρίωσης και μετάαπόεξέταση της ένστασης που υπο­ βλήθηκε εναντίον της σκοπούμενης απαλλοτρίωσης της ακίνητης ιδιοκτησίας, τηδιαβίβασεστην Υπουργική Επιτροπή"μαζί μετις παρατηρήσειςκαιυποδείξεις τηςπάνωσ* αυτή". 20 Ηαπαλλοτριώνουσα αρχή(ΑΗΚ) δεν έχειπροβεί στην εξέτα­ σητης ένστασης τηςαιτήτριαςκαιούτε έχειδιαβιβάσειοποιεσδή­ ποτε παρατηρήσεις και υποδείξεις πάνωσ' αυτή. Συνεπώς,η αρ­ μόδια Υπουργική Επιτροπή δεν μπορούσε να είχε λάβει υπόψη όλες "γενικά τις περιστάσεις", όπως αναφέρεται στο διάταγμα 25 απαλλοτρίωσης προτούπροβείστην έκδοσητου,καιως εκτούτου ηεπίδικηαπόφασηθαπρέπει ναακυρωθεί. Παρεμπιπτόντως καιεφόσον θαακολουθήσει επανεξέτασητης υπόθεσης αναφέρωπωςστοδιάταγμαεπίταξης(Τεκμήριο 12)ανα- 30 φέρεταιότι οΥπουργός Εμπορίουκαι Βιομηχανίας ασκώνταςτις εξουσίες που ανατέθηκανσ' αυτόν απότο Υπουργικό Συμβούλιο κήρυξε την επίδικη ιδιοκτησία αναγκαίαγια τους σκοπούς που αναφέρονταιστο διάταγμακαιδιέταξετην επίταξητηςαπότηΔη­ μοκρατία.Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που 35 ναδείχνει ότιτοθέματέθηκεενώπιον τουαρμόδιουΥπουργού και ότι οΥπουργός έχειεκδόσει τοεπίδικοδιάταγμαεπίταξης. Οιπροσφυγές επιτυγχάνουνκαιοι επίδικες αποφάσειςακυρώ­ νονται, μεέξοδαυπέρτης αιτήτριας. 40 Οι επίδικες αποφάσειςακυρώνο­ νταιμεέξοδα. 1706