4 Α.Α.Δ. 20 Ιουνίου, 1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ& ΥΙΟΙ ΛΤΔ., Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 767/95) Διοικητικό Δίκαιο — Διοικητική πράξη —Εκτελεστότητα — Η γενική αρχή όχι όπου προβλέπεται ένσταση γενικώς του διοικούμενου, εκτε λεστή είναι ηαπόφαση επί της ενστάσεως. 5 10 Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα — Αρθρο 12.3— Αφορά ποινές και όχι επιβαρύνσεις. Φορολογία — Φόρος προστιθέμενης αξίας — Καταστρεπτικός ή απαγο ρευτικός φόρος — Νομολογιακά πορίσματα — Επιβαρύνσεις για παραβάσεις ως προς το φόρο προστιθέμενης αξίας στην κριθείσα περί πτωση — Κρίθηκαν κανονικές και σύμφωνες με το σύνταγμα. 15 Προσφυγή βάσει τουΑρθρου 146τον Συντάγματος — Λόγοι ακυρώσεως — Έλλειψη αιτιολογίας — Η αιτιολογία πράξεων δέσμιας αρμοδιότητας — Κατά κανόνα δεν απαιτείται. 20 Η αιτήτρια εταιρεία προσέφυγεκατά των επιβαρύνσεων πουτης επιβλήθηκαν λόγω της μη εγγραφής της στο ΜητρώοΕγγραφής Φ.Π.Α.καιτηςμηυποβολής τωνφορολογικώνδηλώσεωνγιατον φόροπροστιθέμενης αξίας. Το ΑνώτατοΔικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφά σισε ότι: 25 1. Κατά γενική αρχήτου διοικητικού δικαίου όταν η ένσταση προ βλέπεται από τό νόμο ή σε περίπτωσηιεραρχικήςπροσφυγήςη 1723 ΚώσταςΓαβριηλίδης&ΥιοίΛτδ. ν. Δημοκρατίας
(1996)εκτελεστήαπόφασηείναιαυτήπουεκδόθηκε επίτης ένστασης. 2. Τοεπιχείρημα αντισυνταγματικότηταςενπροκειμένω επεκτάθηκε καιστοΑρθρο 12.3τουΣυντάγματος.Οιδιατάξειςτουείναιάσχε τες. Αφορούν τηνποινική διαδικασία. Απαγορεύει την επιβολή 5 ποινής δυσανάλογης μετηβαρύτητητατουαδικήματος.Οι επιβα ρύνσειςδεν έχουν αυτότο χαρακτήρα. Γιαναείναι οφόροςκαταστρεπτικός ήαπαγορευτικόςπρέπεινα είναι πραγματικάδυσβάστακτος. 10 Η συνταγματικότητα νομοθετικών διατάξεων που επιβάλλουν επιβαρύνσεις σεοφειλόμενους φόρους έχει εξετασθεί, μεταξύάλ λων, στην υπόθεση KantaraShipping Limited ν.Δημοκρατίας
(1971)3 Α.Α.Δ. 176 και Λοΐζον v. Sewage Board of Nicosia 15
(1988)1 Α.Α.Δ. 122.Προσαυξήσεις τηςτάξηςτου5% (στην πρώτη υπόθεση) και20% (στηδεύτερη) κρίθηκαν συνταγματικάπαραδε κτές. Γιατί έχουν ωςέρεισμα αντικειμενικό κριτήριο: την παρά λειψη πληρωμής τουφόρου. 20 Οι διατάξεις αυτές αποβλέπουν και συμβάλλουν στην περιστολή τηςφοροαποφυγής.Γιατουςλόγουςαυτούςταπερίαντισυνταγμα τικότηταςτωνενλόγωάρθρωνκαικατ'επέκτασητηςεπίδικηςαπό φασηςείναι ανεδαφικά.Πέραντούτουδιαπιστώνεταιότιοι επιβα ρύνσειςκαταλογίστηκαν σύμφωνα μετιςδιατάξειςτουνόμου. 25 3. Τοτελευταίο ζήτημαείναι ηαιτιολογία.Δεχρειάζεταιάλληαιτιο λογία γιατί οΈφοροςπροέβησεενέργεια πουτου επιβάλει ονό μος χωρίς ναέχει στο θέμαδιακριτική εξουσία. 30 Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Economidesa.o. v.Republic
(1978)3C.L.R. 230, 35 Kotsoni v.EducationalService Commision
(1986)3C.L.R. 2394, Δημοκρατία v.Χ'Ίωάννου κ.ά.
(1994)3AAA. 401, 40 KantaraShippingLimitedv.Republic
(1971)3C.L.R. 176, Loizou v.SewageBoardofNicosia
(1988)1C.L.R.
- 1724 4 Α.Α.Δ. ΚώσταςΓαβριηλίδης&Υιοί Λτδ. ν.Δημοκρατίας Προσφυγή. 5 ΠροσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτουΕφόρουΦόρουΠροστι θέμενης Αξίας με την οποίαεπιβλήθηκαν στην Αιτήτρια χρηματικές επιβαρύνσειςύψους£6.779,
- Θ. Ιαχχννίδης, γιατην Αιτήτρια. 10 Α. Χριστόφορου,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατουςΚαθ'ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: ΗαίΓήτρίΛ είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύ15 νης.ΈχειτηνέδρατηςστηνΠάφοπουείναικαιτοκέντροτωνεπι χειρηματικών της δραστηριοτήτων. Ασχολείται με τηνανάπτυξη και πώληση ακινήτων. Η εκμετάλλευση ακινήτων δε δημιουργεί υποχρέωσηκαταβολήςφόρουπροστιθέμενης αξίας.Διαπιστώθηκε όμως ότι αναλάμβανε και εργολαβίες οικοδομών για τις οποίες 20 υπόκειται στο φόρο αυτό με βάση τις διατάξεις του περί Φόρου Προστιθέμενης αξίας Νόμου αρ.246/
- Η αιτήτρια δεν είχε εγ γραφεί με δική της πρωτοβουλία στο Μητρώο ΕγγραφηςΦόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.). Για την παράλειψη αυτήκαι για την καθυστέρηση υποβολής των φορολογικών της δηλώσεων της 25 επιβλήθηκανχρηματικές επιβαρύνσεις πουανήλθαν συνολικά σε £6.779,
- Θαμπορούσε στο σημείοαυτόναυπομνησθεί ότιηυποχρέωση εγγραφήςπροκύπτειαπότααρθρ. 13και 14τουνόμου. Παράλει30 ψηήάρνησηεγγραφής επιφέρει τις κυρώσεις του αρθρ.2ΙΑ (£50 γιακάθεμήνακαθυστέρησηςπουσημαίνει εδώ£50Χ 26μήνες). Η επιβάρυνσηγιατημηέγκαιρηπαράδοσητωνφορολογικών δηλώ σεων είναι £30, πάλιν για κάθε μήνα που διαρκεί η παράλειψη {(αρθρ. 25
(14)}. Στην περίπτωση αυτή υπολογίστηκε σε £4,
- 35 Περαιτέρω συμβεβαιούται και συνεισπράττεται πρόσθετηεπιβά ρυνσηίσηπροςτο 10%τουποσούτοοποίοτουποκείμενο στοφό ρο πρόσωπο αμελεί ήαρνείται να καταβάλεΐ: αρθρ.
- Μεβάση την ίδιαδιάταξηανηπαράλειψησυνεχίζει πέραντων 30 ημερών από το χρόνο που το ποσό είναι καταβλητέο επιβάλλεται τόκος 40 υπηρημερίαςπρος9%. Ταποσάγιατηνπρόσθετηεπιβάρυνσηκαι τους τόκους είναι£317.41και£872,43αντίστοιχα. ΌπωςέχειδιαφανείοΈφοροςοίδιος είχεδιενεργήσει υποχρε ωτικήεγγραφή {(βλέπεαρθρ. 13
(1)(β)}.Η υπόθεσηαυτή ανακαλύ1725 Νικήτας,Δ. Κώστας Γαβριηλίδης &Υιοί Λτδ. ν.Δημοκρατίας
(1996)φθηκεκατά τον έλεγχοάλλου φορολογούμενου. Ακολούθησετον Απρίλιο του 1994 διερευνητική επίσκεψη λειτουργού του Φ.Π.Α. σταυποστατικάτης εταιρείας.Ημακράέκθεση πουείχε συντάξει είναι στο διοικητικό φάκελο (ερ. 15-8 )στον οποίο είναι καταχω ρημένα και τα στοιχεία πουτην υποστηρίζουν. Ηεταιρεία έκτισε 5 διαμερίσματα για λογαριασμό του Ταμείου Ευημερίας Υπαλλή λων της Αρχής Ηλεκτρισμού αντί £85.000 όπως επιμαρτυρεί η συμφωνία που υπέγραψαν μεταξύ τους ημερ.6/7/92.Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι επρόκειτογια μεμονωμένη ανάληψηεργολαβίας. Η έρευνα όμως έφερε στο προσκήνιο στοιχεία που δείχνουν το 10 αντίθετο.Τασχετικά συμβόλαια είναι στο φάκελο (ερ. 32-62). Η εταιρεία πληροφορήθηκε για την επιβάρυνση που της επι βλήθηκε για (α)τη μηεγγραφήτης με επιστολή του Εφόρουημερ. 3/4/95'και (β) την παράλειψη της οφειλόμενης κατά το νόμο δή- 15 λωσης. Στάληκε και περιοδική κατάσταση λογαριασμού ημερ. 19/4/95. Ολογιστής της εταιρείας υπέβαλεένσταση στον Υπουρ γό Οικονομικών για το σύνολο των κυρώσεων. Ανέφερε ότι ορι σμένες "μεμονωμένες εργασίες" θεωρήθηκαν φορολογητέες καιη αιτήτριαδέχθηκε συμβιβαστικάναεγγραφείκαινααποστείλει δη- 20 λώσεις "για σκοπούς αποφυγής περαιτέρω συζητήσεων, προβλη μάτωνκαιταλαιπωριών".Στησυνέχεια παραπονέθηκεότιτοπα ραπάνω ποσό είναι δυσανάλογο με το φόρο που καταλογίστηκε καιπληρώθηκε (£3.200περίπου),καιέψεξετον τρόποπουοΈφο ρος ενήργησε για να καταλήξει στις διαπιστώσεις του, αποδίδο- 25 νταςτουκατάχρησηεξουσίας. KLαυτόγιατίπροέβησεέλεγχομε μονωμένων εργασιών "ανεξάρτητατουκύκλου εργασιώντηςεται ρείας".Ακόμηισχυρίστηκε πωςήτανλανθασμένος ο υπολογισμός τηςεπιβάρυνσηςπουαφορούσετηνκαθυστέρηση υποβολήςδηλώ σεων. Κατά την άποψη του "αντί να επιβληθεί χρηματική επιβά- 30 ρυνση γιαπαράλειψηυποβολής τηςδήλωσης επιβλήθησανπαράλ ληλες χρηματικές επιβαρύνσεις για κάθε δήλωση ξεχωριστά από τηνημερομηνία που έπρεπεναυποβληθεί". Στοιχεία της ένστασης έχει αναπτύξει ο δικηγόρος της αιτή- 35 τριας στην αγόρευση του. Εισηγείται πως λανθασμένα και παρά νομαη αιτήτριαυπέστησυνέπειες επειδήδεφρόντισεναεγγραφεί. Καιτούτοδιότιοι φορολογήσιμες δραστηριότητεςτηςαφορούσαν ένα μόνο συμβόλαιο εργολαβίας. Γιαυτό άλλωστε ο Έφορος τη διέγραψεαργότεραδυνάμειτων διατάξεωντουαρθρ. 17
(2). 40 Παρατηρώ ότι και από μιά φευγαλέα θεώρηση των στοιχείων του φακέλου είναι περισσότερο απόσαφές ότι δεν πρόκειταιγια μιά εργολαβία, αλλά αριθμό δοσοληψιών. Επομένως η βάση του 1726 4 Α.Α.Δ. Κώστας Γαβριηλίδης & Υιοί Λτδ. ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. επιχειρήματος καταρρέει. Ούτε συνάγεται από τις σχετικές πρό νοιες ότι απαλλάσσεται τηςφορολογίας μίακαι μοναδικήσυναλ λαγήανσυντρέχουν οι λοιπές προϋποθέσεις τουνόμου. Θα άφη ναόμως το θέμαανοικτόεφόσον δεν εγείρεται εδώ απευθείας. 5 Είναι γεγονός ότι η εγγραφή της αιτήτριας ακυρώθηκε,αλλά αυτό ίσχυσε από 31/1/95 (βλέπε επιστολή Εφόρου ημερ.9/8/95). Επεξηγηματικά,ηδιαγραφήοφείλεται στο ότι ιδρύθηκεαδελφική εταιρείαπουείχεμεταξύτων σκοπών της την ανάληψητων εργο10 λαβιώντηςαιτητρίας,ηοποίαπεριορίστηκε στις ασχολίες τηςπου σχετίζονται με την εκμετάλλευση ακίνητης περιουσίας. Τα περί συμβιβασμού που περιστοιχίζουν την εγγραφή δε θεμελιώθηκαν. Ανεξάρτητα απόαυτόδενπαρέχεταιηδυνατότητατέτοιαςδιευθέ τησης μεταξύ Εφόρουκαιπολίτη.Εφόσον υπάρχεισυνδρομήτων 15 προϋποθέσεων, ονόμος καθιστάτην εγγραφήυποχρεωτική. Αν η αιτήτρια διαφωνούσε όφειλε να προσφύγει στο δικαστήριο για ακύρωσητηςεγγραφής. Ο δικηγόρος της αιτήτριας περαιτέρω χαρακτήρισε ωςαυθαί20 ρετη την κύρωση για παράβαση του αρθρ.25
(14). Οι καθών δεν έλαβαν υπόψη,όπως ισχυρίζεται χωρίς να διευκρινίζει ακριβώς, τοντρόποπουέγινεη εγγραφήκαιότιυπέβαλεταυτόχροναμετην εγγραφήτις φορολογικές δηλώσεις. Επανέλαβε επίσης το επιχεί ρηματουλογιστήτηςεταιρείαςγιαπολλαπλές χρεώσεις. Παράνο25 μηκατάτοσυνήγορο είναικαιηπρόσθετηεπιβάρυνσηγια 10%και οτόκος υπερημερίαςγιατί "οι καθώνπαρέλειψανναλάβουνυπό ψηότι οι αιτητέςδενκαθυστερούσαν τοποσό αλλά ευθύς ωςενε γράφησανστομητρώοΦ.Π.Α. κατέβαλαντονεπιβληθένταφόροεκ £3.200". 30 Για να συμπληρωθεί ο κατάλογος των λόγων ακύρωσης ανα φέρωπως επικρίνεται ηεπίδικηαπόφαση για ελλειπήαιτιολογία δεδομένου πως αναφέρεται μόνο στις νομοθετικές διατάξειςπου προβλέπουν γιαεπιβάρυνση.Είναιορθό ότιγίνεται επίκληση των 35 διατάξεωντων αρθρ.21Α, 25
(14)και 38
(1)τουνόμου.Ακολουθεί όμως ηακόλουθηεξήγηση- ερμηνείατους: 40 Παρακαλώ σημειώστε ότι η ισχύουσα νομοθεσία περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας δεν παρέχει οποιαδήποτε εξουσία στον Υπουργό Οικονομικών για διαγραφήή μείωσηοποιασδήποτε τέτοιας επιβάρυνσης, ανεξάρτητα απότους λόγους της παρά λειψης, άρνησηςήκαθυστέρησης. Ενόψει των πιοπάνω,μελύ πημουσαςπληροφορώότιοΥπουργόςΟικονομικών δενμπο ρεί νααπαλλάξει τους πελάτες σας,Εταιρεία ΚώσταςΓαβριη1727 Νικήτας, Δ. Κώστας Γαβριηλίδης&Υιοί Λτδ. ν.Δημοκρατίας
(1996)λίδης & YLOIΛτδ., απότηνκαταβολήτηςπιοπάνωχρηματικής επιβάρυνσης. Η αιτήτρια έθιξε και θέμα αντισυνταγματικότητας των τριών άρθρων που προαναφέρθηκαν. Καταστρατηγούν,όπως ισχυρίζεται,τις διατάξειςτουαρθρ.24.4 τουΣυντάγματοςπουαπαγορεύ ουν την επιβολή φόρου,τέλους, ή εισφοράς που μπορεί να είναι καταστρεπτικήςήαπαγορευτικήςφύσεως. 5 Πρινπροχωρήσω στην εξέταση των ισχυρισμών τηςαιτητρίας, 10 που δεν απαντήθηκανακόμη,πρέπει να πω ότι απορρίπτω την προδικαστικήένσταση πουπρόβαλανοικαθώνηαίτησηότιη επί δικηαπόφασηδεν είναι πράξηεκτελεστή. Η θέσητους είναι πως αυτήείναιπληροφοριακούπεριεχομένου καιεπομένωςηπροσφυ γή είναι απαράδεκτη. Πρόκειται, κατάτον κ. Χριστόφορου, για 15 μηνιαίακατάστασηπουεκδίδουνοιηλεκτρονικοί υπολογιστές για την επιβάρυνση, που αυξάνεται εφόσον οι φόροι παραμένουν απλήρωτοι. Ηδιαδικασίααυτή, που απολήγει στην περιοδική ει κόνα των οφειλομένων, δε συνιστά απόφασητου Εφόρου, που μπορείναείναιαντικείμενο ένστασης σύμφωναμετοαρθρ.52 ωυ 20 νόμου. Τα έννομα αποτελέσματα προκάλεσε η εγγραφήτης εται ρείαςστην οποίαπροέβηοΈφοροςκαιόχι η αποστολήτουλογα ριασμού των φόρων. Περαιτέρωυποστηρίχθηκε ότι καιστην περίπτωσηπουγίνεται 25 δεκτό ότι έχουμε εκτελεστήπράξη ηαιτήτριαδενέχειέννομο συμ φέρον να την πλήξει εφόσον δεν πληροί τηβασική προϋπόθεση του αρθρ.52
(1)για εξέταση της ένστασης απότον Υπουργό, που είναι ηκαταβολή ή εξασφάλιση των οφειλομένων. Ας σημειωθεί ότιη αιτήτριαυπέβαλε,γιαναείμαστε ακριβέστεροι, ένσταση ενα- 30 ντίον της ειδοποίησης του Εφόρου Φ.Π.Α. ημερ. 17/5/95 για τις επιβαρύνσεις του αρθρ.21Α και25
(14). Τοθέματων ενστάσεων ρυθμίζουνοι περίΦόρου Προστιθέμε νης Αξίας (Ενστάσεις) Κανονισμοί του 1991 (Κ.Δ.Π.221/91)που 35 έγιναν σύμφωνα με την εξουσιοδοτική ρήτρα του αρθρ.52
(3). Ο κανονισμός 3
(1)απαριθμείτα θέματα στα οποία χωρεί ένσταση. Τηνπερίπτωση μαςκαλύπτειηπαράγραφος(ιγ): "οποιαδήποτε υποχρέωση για καταβολή ποσού δυνάμει των 40 διατάξεωντουάρθρου21Α ήτου25
(14)ήτου39
(4)ή40
(8)του Νόμουή μεβάσηοποιουσδήποτε Κανονισμούς πουεκδίδονται δυνάμειτου εδαφίου
(2)τουάρθρου57 τουΝόμου. 1728 4 Α.Α.Δ. Κώστας Γαβριηλίδης & Υιοί Λτδ. ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. Κατάγενικήαρχήτουδιοικητικούδικαίουότανηένστασηπρο βλέπεται από τό νόμο ή σε περίπτωση ιεραρχικής προσφυγής η εκτελεστή απόφαση είναι αυτή που εκδόθηκε επί της ένστασης. ΒλέπεΟικονομίδης &Αλλοι ν.Δημοκρατίας
(1978)3Α.Α.Δ. 230 5 και Θέλμα Κοτσώνη v. Ε.Ε.Υ.
(1986)3Α.Α.Δ.
- Ο ισχυρισμός για μηπληρωμή των οφειλομένων ποσών ελέγ χεταιωςανακριβής.Η πληρωμήεπιβεβαιώνεταιαπότηνεπιστολή του Εφόρουπροςτο ΓενικόΔιευθυντήτουΥπουργείου Οικονομι10 κών (βλέπε ερ.8τουδιοικητικούφακέλου). Υποστηρίζοντας την αντισυνταγματικότητα των παραπάνω διατάξεωντουνόμουοκ. Ιωαννίδηςείπεότι επιβάλλονται οιεπι βαρύνσεις ανεξάρτητα αν υπάρχει ή όχι δικαιολογία για τηνκα15 θυστέρησηκαταβολήςτουοφειλόμενουποσού.Μεαποτέλεσμα οι προσαυξήσεις αυτές να είναι καταστρεπτικής ή απαγορευτικής φύσεως.Οιπροσαυξήσεις πουπροβλέπει ονόμος είναι υπερβολι κές. Στην προκείμενη περίπτωση ήταν υπερδιπλάσιες του κατα βληθέντος φόρουκαι με την πάροδοτουχρόνου ηδιαφορά διευ20 ρύνθηκεγιατί είναιαπεριόριστηςδιάρκειας. 25 Το επιχείρημα αντισυνταγματικότηταςεπεκτάθηκεκαιστοαρ θρ. 12.3τουΣυντάγματος.Οιδιατάξειςτουείναιπιστεύωάσχετες. Αφορούντηνποινικήδιαδικασία.Απαγορεύει τηνεπιβολήποινής δυσανάλογης μετηβαρύτητητατου αδικήματος. Οι επιβαρύνσεις δενέχουναυτότοχαρακτήρα.Γιατις εννοιολογικέςδιαφορέςπα ραπέμπω στο Στασινόπουλο "ΜαθήματαΔημοσιονομικούΔικαί ου",3ηέκδοση,σελ.291-
- 30 Γιανα είναι ο φόροςκαταστρεπτικόςήαπαγορευτικόςπρέπει ναείναιπραγματικάδυσβάστακτος.ΣτηνΔημοκρατίαμέσωΕφό ρου ΦόρουΕισοδήματος ν. Α. Κ. Χ'Ίωάννον &Αλλων
(1994)3 Α.Α.Δ.401 κρίθηκεπωςφόροςείναι καταστρεπτικήςφύσεως: 35 "εάνείναι τόσοδυσανάλογος μετηφοροδοτική ικανότητατου φορολογουμένου, ώστενα επιφέρει την οικονομικήκαταστρο φή του,ή τοαποτέλεσματουνααπολήγει,ουσιαστικά,στηστέ ρηση ήδήμευσητηςπεριουσίαςτου." 40 Απαγορευτική,σύμφωνα μετην ίδιααπόφαση,είναιηφορολο γία: "που χρησιμοποιείται για σκοπούς περιορισμού της άσκησης ορισμένουεπαγγέλματοςήτηςδιεξαγωγήςορισμένηςεργασίας." 1729 Νικήτας,Δ. ΚώσταςΓαβριηλίδης &ΥιοίΛτδ.ν. Δημοκρατίας
(1996)Η συνταγματικότητανομοθετικών διατάξεωνπου επιβάλλουν επιβαρύνσεις σεοφειλόμενους φόρους έχει εξετασθεί, μεταξύάλ λων, στην υπόθεση KantaraShipping Limited ν. Δημοκρατίας
(1971)3 Α.Α.Δ.176καιΛοΐζον v.SewageBoardofNicosia
(1988)1Α.Α.Δ. 122. Προσαυξήσεις της τάξηςτου5% (στην πρώτηυπό- 5 θέση)και20% (στη δεύτερη)κρίθηκανσυνταγματικά παραδεκτές. Γιατί έχουν ως έρεισμα αντικειμενικό κριτήριο: τηνπαράλειψη πληρωμής τουφόρου.Όπωςέχει λεχθεί στηΑοίζονανωτέρω: 'The taxpayerischarged with this additional burden forthesole 10 reason ofnon payment attheprescribedtime Itis in a senseonly asanction prescribedbylawinorder to prompt the tax payer topayintime...." ΘαποόσθεταότιοιδιατάΕειςαυτέcαποβλέπουνκαισυιιβάλλουν 15 στηνπεριστολή TTICcpooocmoimjYnc. Γιατουςλόγους αυτούςταπε ρί αντισυνταγματικότηταςτων ενλόγω άρθρωνκαικατ' επέκτα σητης επίδικης απόφασηςείναι ανεδαφικά.Πέραντούτουδιαπι στώνεται ότι οι επιβαρύνσεις καταλογίστηκαν σύμφωνα μετις διατάξεις τουνόμου. 20 Το τελευταίο ζήτημα είναι η αιτιολογία. Ηάποψη μου είναι πωςδεχρειάζεταιάλληαιτιολογίαγιατίοΈφοροςπροέβησεενέρ γεια πουτου επιβάλει ονόμος χωρίς να έχει στο θέμαδιακριτική εξουσία. Όπωςαναφέρεταιστα ΠορίσματαΝομολογίας του Σ.Ε. 25 1929-1959στησελ. 184: "Αι πράξεις διακριτικής εξουσίας είναι κατάκανόνααιτιολογητέαι, ενώat πράξεις οφειλομένης νομίμου ενεργείας κατά κανόναόχι: 7564
(36), 1110
(41)." Ηαίτηση απορρίπτεται.Χωρίςέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1730 30