4 ΑΛΛ. 28Ιουνίου,1996 [ΚΩΝΓΓΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/ΣΤΗΣ] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΑ ΠΕΤΡΟΥΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝΠΡΟΣΟΔΩΝΚΑΙΑΛΛΩΝ, Καθ' ωνηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 584/95) ΔιοικητικόΔίκαιο—Διοικητικήπράξη— Εκτελεστότητα—Φορολογία κεφαλαιουχικών κερδών — Προκαταρκτικέςδηλώσειςτουεφόρου προς το φορολογούμενοπρινβεβαιωθείτελικήφορολογία—Δενσυ νιστούνεκτελεστήπράξη—Περιστάσεις. 5 ΠροσφυγήβάσειτουΆρθρου 146τουΣυντάγματος—Αντικείμενο—Εκτε λεστήπράξη—Απαράδεκτη ηπροσφυγήκατάμηεκτελεστήςπράξης. 10 [ΠέραντωνανωτέρωτίτλωνηαπόφασητουΔικαστηρίουδιαβάζεταιωςσύνολο] Ηπροσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 Pandelidou v. Republic
(1986)3C.L.R. 687, Psatharis v. Republic
(1989)3C.L.R. 250, 20 Ioakiwv. Republic
(1989)3C.LR. 411, Παύλος Ζήνωνοςκαι ΥιοίΑτδ ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 2266. Προσφυγή. 25 Με τηνπαρούσαπροσφυγήπροσβάλλεται η απόφαση του Δι1831 Οικονόμου ν.Διευθυντή Εσωτ. Προσόδων χ,ά.
(1996)ευθυντήτουΤμήματος Εσωτερικών Προσόδων μετην οποία θεώ ρησε ως διάθεση υποκείμενη σε Φόρο Κεφαλαιουχικών Κερδών την ανταλλαγή ακινήτου της αιτήτριας με άλλο ακίνητο και της επέβαλεφορολογίαπάνωστηβάσητωνόσων θεώρησεωςτιςαντί στοιχες αξίες τουςκατάτους ουσιώδης χρόνους. 5 Ν.Οικονόμου, γιατην Αιτήτρια. Λ. Καοντζάνη,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατους Καθ'ωνη αίτηση. 10 Cur.adv. vult. ΚΩΝΓΓΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Ο Διευθυντής τουΤμήματος Εσωτε ρικών Προσόδωνθεώρησε ωςδιάθεσηυποκείμενη σεΦόρο Κεφα λαιουχικών Κερδώντηνανταλλαγήακινήτουτηςαιτήτριαςμεάλ λο ακίνητοκαιτης επέβαλε φορολογία πάνωστη βάσητων όσων θεώρησε ως τις αντίστοιχες αξίες τους κατάτους ουσιώδεις χρό νους. 15 20 Ηπρώτηαντίδρασητηςαιτήτριαςεκδηλώθηκε μεεπιστολήτων λογιστών της ημερομηνίας 28 Απριλίου
- Υποστήριξε πως η ανταλλαγή που πραγματοποίησε δεν υπέκειτο σε φορολογία και πωςδιαφωνούσεκαιμετην"εκτίμηση"τουΔιευθυντή. Η δεύτερη, εκδηλώθηκε με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 2 Σε πτεμβρίου
- Για λόγους που παρέθεσαν,υποστήριξαν πως η επιβολή της φορολογίας ήτανεκπρόθεσμη. Μεσολάβησε επιστολή τουΔιευθυντή ημερομηνίας 12Ιουλίου 1994 μετην οποίαορίστη κεη5Σεπτεμβρίου 1994 ωςημέραεξέτασης τηςυπόθεσης.Κλήθη κε τότε ηαιτήτριανα προσκομίσει εξείδικευθέντα στοιχεία όπως καικάθεάλλο πουθαυποστήριζε τηνένστασητης.Στις5Σεπτεμ βρίου 1994, παρουσιάστηκε οδικηγόρος των αιτητώνκαιανέπτυ ξετιςθέσειςτουχωρίς όμως,όπωςπροκύπτει,ναπροσκομισθούν τα στοιχεία που ζητήθηκαν.Στις 13 Απριλίου 1995 ο Διευθυντής απέστειλε στους αιτητέςτην πιοκάτωεπιστολή. "Αναφέρομαι στην ένστασησαςμεημερομηνία28.4.94κατάτης φορολογίας σας Κεφαλαιουχικών Κερδών με αριθμό 930001 καιστην επιστολή τωνδικηγόρωνσαςμεημερομηνία2.9.94και σαςπληροφορώ ταπιοκάτω: (α)Στο έντυπο Ε.Πρ.401
(1991)Δήλωση Διάθεσης Ακίνητης Ιδιοκτησίας το οποίο υποβάλατεκαι το οποίο είναι χωρίς ημερομηνία δεν αναφέρετε απολύτως τίποτε εκτός απότα 1832 25 30 35 40 4 Α.Α.Δ. 5 10 Οικονόμου ν.Διευθυντή Εσωτ.Προσόδωνκ.ά. Κωνσταντινίδης, Δ. στοιχεία σαςκαι ταστοιχεία των ακινήτων.Στον υπολογι σμό του φόρου και την ημερομηνία διάθεσης δεν κάμνετε καμιά αναφορά ούτε παραθέτετε οποιονδήποτε στοιχείο. Τοέντυποαυτόθεωρείται ότι δενυπεβλήθη. (Αρθρο 12του Νόμου52/80 και 135/90 του Περί Φορολογίας Κεφαλαιου χικών Κερδών). (β)Σας πληροφορώ ότι εάνδενπαρουσιάσετε ταζητηθέντα στοιχεία προς υποστήριξη της ένστασης σας, σύμφωναμε τηνεπιστολή μουμεημερομηνία 12Ιουλίου 1994 εντός ενός μηνός απόσήμερατότε δενθα έχωάλλη εκλογή απότουνα βεβαιώσω τηφορολογία σαςβάσει των εις την διάθεση μου στοιχείων." 15 Οαιτητήςάσκησετην παρούσαπροσφυγήμε αίτημα: 20 "Διάταγμακαιήδήλωσιν τουΣεβαστούΔικαστηρίου δηλούσαν ότιη απόφασιςτωνκαθ' ωνη αίτησημεημερ. 13.4.1995μετην οποία απορρίπτεταιηθέση καιήηένσταση των καθ' ων η αίτησηστην επιβολήφορολογίαςμεημερομηνία31Μαρτίου 1994 στηαιτήτριαείναιπαράνομη,άκυρηκαιστερημένηοιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος." Οι καθ' ωνηαίτηση προτείνουν πως ηπροσφυγή ασκήθηκε προώρως αφούδεν είχε αποφασιστεί ακόμαηένσταση της αιτήτριαςκαιπως,συνεπώς, δεν στρέφεται κατάεκτελεστήςδιοικητι κήςπράξης.Παρέπεμψανσυναφώς στις υποθέσεις Pandelidou ν. Republic
(1986)3C.L.R. 687,NicosPsatharis v.Republic
(1989)3C.L.R. 250, OdysseasIoakimv.Republic
(1989)3C.L.R.4Π και 30 Πανλος Ζήνωνος και Υιοί Ατδ ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 2266. 25 Ηαιτήτριαδέχεται πως πράγματιτοζήτηματης φορολόγησης της εξακολουθεί να εκκρεμεί ενώπιον της διοίκησης και πως δεν 35 υπήρχεκατάτο χρόνο άσκησης τηςπροσφυγήςη τελική απόφαση του Διευθυντή. Όπωςόμως εξηγείται στην αγόρευση της, η προ σφυγήδεν αφορά στο ζήτημα"των εκτιμήσεων καιτης βεβαίωσης της φορολογίας",οπότε πράγματιως προς αυτά θαήτανπρόωρη αφού"ηενλόγωφορολογίαδενεπιβεβαιώθηκεκαιδεν μπορεί να 40 αποτελέσει αντικείμενο της αίτησης". Ηπροσφυγήτης,όπωςεξη γεί περαιτέρω,"στρέφεται εναντίον της απόφασηςτου Διευθυντή νααπορρίψειταδυοπρώταζητήματαπουεγείρει μετην ένσταση της". Η θέση πουδιατύπωσεοΔιευθυντής σεσχέση μεαυτάταζη τήματασυνιστά,κατάτηνάποψητηςαιτήτριας,εκτελεστή διοικη.1833 Κωνσταντινίδης, Δ. Οικονόμου ν.ΔιευθυντήΕσωτ.Προσόδωνκ.ό.
(1996)τικήπράξηαφούοΔιευθυντής δεναφήνειπεριθώριογιαεπανεξέ τασητους. Καταλήγει πως ενδεχόμενη παράλειψητηςνα ασκήσει προσφυγήμέσαστις 75 μέρες πουπροβλέπει το Σύνταγμα,θατης στερούσε τηδυνατότηταναεγείρει αυτότοθέμα αργότερα. 5 Είναιγεγονός πωςτοπρώτοσκέλοςτηςεπιστολής τουΔιευθυ ντήημερομηνίας 13Απριλίου 1995 εμφανίζεταινααναφέρεταιστο ζήτηματης προθεσμίας πουείχεθέσειηαιτήτρια. Προκύπτειη θέ ση πως εφόσον, κατά τηνάποψητου Διευθυντή,δεν μπορούσενα θεωρηθεί ότι υπεβλήθη τοέντυπο Ε.Πρ.401,δεν μπορούσε καινα 10 τίθεταιζήτημαέναρξηςτηςτρίμηνηςπροθεσμίαςπουπροβλέπειτο άρθρο 14του περί Φορολογίαςκαι Κεφαλαιουχικών Κερδών Νό μουτου 1980 (Ν.52/80),όπωςτροποποιήθηκε μετο Νόμο135/90, μέσαστηνοποίαθαμπορούσε ναγίνει συμπληρωματικήβεβαίωση. 15 Αυτήόμως ηκρίση τουΔιευθυντή, όσο τελική και ανθαμπο ρούσεναθεωρηθεί ότι ήταν,σαφώςδεν είναιεκτελεστήδιοικητική πράξηαφούδεν επιφέρει αφ'εαυτής οποιαδήποτεέννομααποτε λέσματα. Αυτά τα έννομα αποτελέσματα είναι κατ' ανάγκηνκαι αρρήκτως συνδεδεμένα προς την φορολογία την ίδια, το ζήτημα 20 τηςοποίαςεξακολουθεί, όπωςδέχεταικαιη αιτήτρια,να εκκρεμεί. Μπορεί η αναφερθείσα επιστολή του Διευθυντή να προοιωνίζει καιτηντελική τουθέση ωςπροςαυτότοσκέλοςτης ένστασης αλ λά,ενπροκειμένω,δενείναιτοτελικό τηςορισμένης τοποθέτησης πουμετράαλλάοι επιπτώσεις τηςστοχώροτουδικαίου,από την 25 άποψητηςδημιουργίαςεννόμων αποτελεσμάτων.Εφόσονεπιβαλ λόταν φορολογία στο τέλος, θαπροέκυπτετο θέματης νομιμότη ταςτηςκαιαντίθετααπόό,τι αντιλαμβάνεταιο αιτητής, (α) είναι απότότεπουθαάρχιζεηπροθεσμίατων 75ημερώνγια- 30 τί εκείνη θαήτανηεκτελεστήπράξηκαι (β) στο πλαίσιοτηςπροσφυγής πουθαμπορούσε ναασκήσεικα. τάτουκύρους εκείνης της φορολογίας,θαείχεκάθεκάθεδυ νατότητανασυζητήσει ωςλόγο ακυρότηταςκαιτηνκατ' ισχύ- 35 ρισμό εκπρόθεσμη επιβολήτης. '. Η προσφυγήστρέφεταικατάμηεκτελεστής διοικητικήςπράξης καιείναι,επομένως, απαράδεκτη.Απορρίπτεται μεέξοδα.Ταέξο δαναυπολογιστούν απότονΠρωτοκολλητήγιαναεγκριθούναπό 40 το Δικαστήριο. Η προσφυγή απορρίπτεται απαράδεκτη μεέξοδα. 1834 ως