4 Α.Α.Δ. 28 Ιουνίου, 1996 • [ΠΙΚΗΣ,Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΡΠΑΛΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝΚΥΠΡΟΥ (ΑΡ.2), ' Καθ' ης η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 196/95) Διοικητικό Δίκαιο — Δημόσιοι Υπάλληλοι — Αποκατάσταση σταδιο δρομίαςυπαλλήλου που επηρεάστηκεαπό ακυρωτικήδικαστικήαπό φαση— Φύση και ενέργειατηςαποκατάστασης —Νομολογιακά πο ρίσματα και εφαρμογή τους στην εξετασθείσα υπόθεση. 5 10 Ο αιτητής προσέβαλε τη γιαδεύτερη φοράπροαγωγήτων ενδια φερομένων μερών στην θέσηΔιευθυντή. Οι προαχθέντεςείχανεκπέ σει από την επίδικη θέση κατόπιν ακύρωσης της τοποθέτησης τους στηνπροηγούμενη ιεραρχικάθέσηπράγμαπουπροαπαιτείτογιατην προαγωγήτους στην επίδικη θέση. Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγήως απα ράδεκτη,αποφάσισεότι: 15 20 25 Σε δύοπροηγούμενες αποφάσειςτουΑνωτάτου Δικαστηρίουκρί θηκε ότι ηαποκατάσταση υπαλλήλου σε θέση την οποία θακατείχε κατάτην φυσιολογική εξέλιξη της σταδιοδρομίαςτου,ανδεν παρεμβαλόταν,όπως στην προκείμενη περίπτωση,ακυρωτικήαπόφαση,δε συνιστά εκτελεστή απόφασηυποκείμενησε αναθεώρηση.Στη Χατζηγρηγορίον ν.Κεντρικής ΤράπεζαςτηςΚύπρου,οΑρτεμίδης,Δ.,έκρι νε ότι ηαποκατάστασηήταναυτόματηεπεξηγώντας "γιατί ήτανκε κτημένο δικαίωμα που απέκτησε η ενδιαφερόμενη με τηναπόφαση επιλογής τηςγι* αυτήτηθέσηστις 17Ιουλίου 1992." Όμοιαυπήρξε καιηπροσέγγιση του Κούρρη,Δ., στην Κυπριανού ν.Α.ΎΗ.Κ.. Στην Κυπριανού, το δικαστήριο διαπίστωσε και δεύτερο λόγο πουκαθι1835 Κυπριανού ν.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 2)
(1996)στούσε αδύνατητην αναθεώρησητης πράξηςεκείνου που εξικνείται στοδεδικασμένοπουπροέκυψεαπότηδικαστικήεπικύρωσητηςπρο αγωγής. Εξειδικεύεται και τρίτος λόγος ο οποίος καθιστούσε την προσφυγήαπαράδεκτη,έλλειψη εννόμου συμφέροντος. 5 Το καθήκον της διοίκησης για την αποκατάσταση υπαλλήλου σε θέση από τηνοποίαεξέπεσε λόγω τηςακύρωσηςπρογενέστερηςπρο αγωγήςτου χωρίς δικήτουυπαιτιότητα,εξετάστηκε από την Ολομέ λεια στην Καραγιώργηςκαι Άλλοςν. Δημοκρατίας. 10 Αντλώντας καθοδήγηση από την Γαλλική νομολογία και βιβλιο γραφία,(Odent Contentieux Administratif σελ.2049-2050), διαπιστώ νεταιότι ηαποκατάστασηστηθέσηπουθαβρισκότανυπάλληλοςαν δεν παρεμβαλλόταν η ακυρωτική απόφασησυνιστά υποχρέωση της διοίκησης. Η υποχρέωση πηγάζει από το καθήκοντης διοίκησης να 15 εξασφαλίσει την ομαλήσυνέχιση της σταδιοδρομίαςτουυπαλλήλου. Στην προκείμενη περίπτωση ο αναδρομικόςδιορισμός τωνενδιαφε ρομένων προσώπων στη θέση του διευθυντή αποκατέστησε τηβάση στην οποίαθεμελιώθηκε η απόφασηγιατηνπροαγωγήτους στηθέση του διευθυντή.Τοαναντίλεκτο αυτόγεγονός καθιστούσε υποχρέωση 20 της διοίκησης την επαναφοράτων ενδιαφερομένων προσώπων στη θέση στην οποίαν είχαν προαχθεί. Η υπηρεσία τους είχε ανακοπεί από την ακύρωση της προαγωγής τους στη θέση υποδιευθυντή.Η αποκατάστασησυνιστούσε μηχανικήπράξηαπότηνοποίανδεναπέρ ρεανκαθήκονταήυποχρεώσεις. Κατάσυνέπειαηαποκατάστασητων 25 ενδιαφερομένων προσώπωνστηθέσητουδιευθυντήεστερείτο εκτελε στού χαρακτήρακαιδενυπόκειτο σε αναθεώρησηβάσειτου Αρθρου 146 του Συντάγματος. Ηπροσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 30 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Χατζηγρηγορίου ν. Κεντρικής Τράπεζας τηςΚύπρου
(1994)4 Α.Α.Δ. 2343, 35 Κυπριανού ν.Α.ΤΗ.Κ.(αρ. 1)
(1996)4ΑΛΛ. 645, Καραγιώργηςκαι Αλλος ν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 1669. 40 Προσφυγή. Προσφυγή με την οποία ο αιτητής προσβάλλει την αποκατά σταση των τεσσάρων ενδιαφερομένων προσώπων στηθέσητου Δι1836 4 Α.Α.Δ. Κυπριανού ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 2) ευθυντή μετάαπότην ακυρωτικήαπόφαση του Δικαστηρίου. Α. Λυκούργου μα Τ. Παπαδόπουλο, γιατον Αιτητή. 5 Χατζή Ιωάννου,γιατην Καθ'ηςη αίτηση. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατα Ενδιαφερόμενα μέρη αρ. 2και 3 Σαββί δηκαι Τιμοθέου. 10 Cur.adv. wit. ΠΙΚΗΣ, Π.:Στις 11Απριλίου 1992τοσυμβούλιο της Αρχής Τηλεπικοινωνιών μεδύοξεχωριστές αποφάσεις του προήγαγετα τέσσερα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στηθέση Διευθυντή. (Κ. Χρι15 στοδουλίδης, Διευθυντής Τεχνικών Υπηρεσιών, Φ.Σαββίδης,Διευ θυντής Υπηρεσιών Προσωπικού, Μ. Οικονομίδης, Διευθυντής Επιχειρησιακού ΣχεδιασμούκαιΟργάνωσης, UOLΝ Τιμοθέου,Δι ευθυντής Υπηρεσιών Πληροφορικής). Οιαποφάσεις προσβλήθη καναπότοναιτητήμεδύοξεχωριστές προσφυγές(490/92,491/92). 20 Στις 12 Μαΐου 1993 και24 Μαΐου 1993 αντίστοιχα,οι προσφυγές τουαιτητήαπορρίφθηκανμεεπακόλουθο την επικύρωση των επι δίκων διοικητικών αποφάσεων. Στις 29 Νοεμβρίου 1994, ακυρώθηκε δικαστικά προηγούμενη 25 απόφαση της αρχήςβάσει της οποίαςταενδιαφερόμενα πρόσωπα είχαν διοριστεί στηθέση Υποδιευθυντή Τεχνικού Προσωπικού. (Υπ. 583/91 και άλλες). Σύμφωνα μετον Κ.10
(1)των Περί Προ σωπικού τηςΑρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικών Κανονι σμών του 1982έως1990 "AL προαγωγαί ενεργούνται κατάβαθ30 μόν" στην Αρχή. Συνεπώς ηθέση "υποδιευθυντή" ήταν προαπαι τούμενο γιαπροαγωγήστην ανώτερηθέση διευθυντή. Προκύπτει απότην αναφορά του Γενικού Διευθυντή στο Διοι κητικό Συμβούλιο της 20ης Δεκεμβρίου 1994, ότι ως επακόλουθο 35 τηςακύρωσης τηςπροαγωγήςτους στηθέσητουυποδιευθυντήτα ενδιαφερόμενα πρόσωπα εξέπεσαν από τη θέση τουδιευθυντή, προφανώς γιατί ηκατοχή τηςαμέσως κατώτερης θέσης εκείνης τουδιευθυντή,συνιστούσε προϋπόθεση γιαανέλιξη στηθέσηδιευ θυντή. 40 Στις20Δεκεμβρίου 1994,ηαρχήεπανεξέτασε τηνπλήρωση των θέσεων Υποδιευθυντή Τεχνικού Προσωπικού. Επανεπελέγησαντα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και επαναδβρίστηκαν στη θέση Υποδι ευθυντή Τεχνικού Προσωπικού αναδρομικά από 30 Δεκεμβρίου 1837 Πικής, Π. Κυπριανού ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 2)
(1996)- Ηεξέλιξηαυτήέθεσεκαιτο θεμέλιο γιατηναποκατάσταση τωνενδιαφερομένων προσώπωνστηθέσηδιευθυντήαπότηνοποί ανείχανεκπέσει ωςαποτέλεσματηςακυρωτικήςαπόφασηςτης29 Νοεμβρίου
- 5 Ο αιτητήςπροσβάλλει την απόφασητηςΑρχήςγιατηναποκα τάστασητων ενδιαφερομένων προσώπωνστηθέσητουδιευθυντή. Οι λόγοι για τους οποίους επιδιώκει την ακύρωσητηςαπόφασης επικεντρώνονται στις εκατέρωθεν διεκδικήσεις γιαπροαγωγήστη θέσηδιευθυντή του αιτητήαφενός,καιτων ενδιαφερομένων προ- 10 σώπων αφετέρου.Έτσιβρισκόμαστε μπροστάστο παράδοξοφαι νόμενο να επιδιώκεται από τον L6LO αιτητή για δεύτερη φορά η αναθεώρηση της απόφασης για την προαγωγή των ενδιαφερομέ νων προσώπωνστη θέσηδιευθυντή. 15 Σε δύο προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου κρίθηκεότι ηαποκατάστασηυπαλλήλου σεθέσητην οποίαθακα τείχεκατάτηνφυσιολογική εξέλιξητηςσταδιοδρομίαςτου,ανδεν παρεμβαλλόταν, όπως στην προκείμενη περίπτωση, ακυρωτική απόφαση,δεν συνιστά εκτελεστήαπόφασηυποκείμενη σεαναθεώ- 20 ρήση. Στη Χατζηγρηγορίον ν. Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου
(1994)4 Α.Α.Δ. 2343, ο Αρτεμίδης Δ., έκρινε ότι η αποκατάσταση ήταν αυτόματηεπεξηγώντας "γιατί ήτανκεκτημένο δικαίωμα που απέκτησε η ενδιαφερόμενη με την απόφασηεπιλογής της γι αυτή τηθέσηστις 17Ιουλίου 1992."Όμοιαυπήρξεκαιηπροσέγγιση του 25 Κούρρη, Δ., στην Κυπριανού ν. Α.ΤΗ.Κ. (αρ. 1)
(1996)4 Α.Α.Δ. 645). ΣτηνΚυπριανού, το δικαστήριοδιαπίστωσε καιδεύτερο λό γο που καθιστούσε αδύνατη την αναθεώρησητης πράξης εκείνου που εξικνείται στο δεδικασμένο που προέκυψε απότη δικαστική επικύρωση της προαγωγής. Εξειδικεύεται και τρίτος λόγος ο 30 οποίος καθιστούσε την προσφυγή απαράδεκτη, έλλειψη εννόμου συμφέροντος. Τοκαθήκοντηςδιοίκησηςγιατηναποκατάστασηυπαλλήλου σε θέση από την οποία εξέπεσε λόγω της ακύρωσης προγενέστερης 35 προαγωγής του χωρίς δικήτου υπαιτιότητα, εξετάστηκε απότην ολομέλεια στην Καραγιώργηςκαι Άλλοςν. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 1669. Αντλώντας καθοδήγηση από την Γαλλική νομολογία και βι- 40 βλιογραφία, (Odent Contentieux Administratif σελ. 2049-2050), διαπιστώνεται ότι η αποκατάστασηστη θέση που θα βρισκόταν υπάλληλος ανδενπαρεμβαλλότανη ακυρωτική απόφασησυνιστά υποχρέωση τηςδιοίκησης. Η υποχρέωση πηγάζειαπότοκαθήκον 1838 4 Α.Α.Δ. Κυπριανού ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ.2) Πικής,Π. τηςδιοίκησης ναεξασφαλίσει τηνομαλήσυνέχιση τηςσταδιοδρο μίαςτουυπαλλήλου. Στηνπροκείμενη περίπτωσηο αναδρομικός διορισμός των ενδιαφερομένων προσώπωνστηθέσητουυποδιευ θυντήαποκατέστησε τηβάσηστην οποίαθεμελιώθηκε η απόφαση 5 για την προαγωγήτους στη θέση του διευθυντή. Το αναντίλεκτο αυτόγεγονός καθιστούσε υποχρέωση τηςδιοίκησης τηνεπαναφο ρά των ενδιαφερομένων προσώπων στη θέση στην οποίαν είχαν προαχθεί. Ηυπηρεσία τους είχε ανακοπεί από την ακύρωση της προαγωγής τους στη θέση υποδιευθυντή. Ηαποκατάστασησυνι10 στούσεμηχανικήπράξη απότηνοποίανδεναπέρρεανκαθήκοντα ήυποχρεώσεις. Κατάσυνέπειαη αποκατάστασητωνενδιαφερομέ νων προσώπων στη θέση του διευθυντή εστερείτο εκτελεστού χα ρακτήρα και δεν υπόκειτοσεαναθεώρηση βάσει του Αρθρου 146 του Συντάγματος. 15 Η προσφυγή απορρίπτεται ως στερούμενη αντικειμένου, με έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται, με έξοδα. 1839