(1996)28 Ιουνίου, 1996 [ΚΡΟΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΥΘΥΒΟΥΛΟΣΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 139/95) Προσφυγήβάσει τουΆρθρον 146 του Συντάγματος — Ακυρωτικήαπό φαση — Συνέπειες — Επανεξέταση —Δεδικασμένο — Παράβαση του στην κριθείσαπερίπτωση. Προσφυγήβάσει τουΆρθρου 146τουΣυντάγματος—Λόγοι ακυρώσεως 5 — Έλλειψηαιτιολογίας—Στοιχειοθετήτηκε στηνκριθείσαπερίπτω ση— Περιστάσεις. Διοικητικό Δίκαιο — Διορισμοί — Ενιαίο μέτρο κρίσεως τωνυποψη φίων— Παράβαση τουσυνιστά κακήάσκησηδιακριτικήςευχέρειας. 10 Διοικητικό Δίκαιο — Διοικητική πράξη — Παράλειψηυπό τηνέννοια τον Άρθρου 146.1 τουΣυντάγματος—Δεστοιχειοθετήθηκεστηνκρι θείσα περίπτωση. 15 Ο αιτητής προσέφυγε κατά τηςδιαδικασίας καιτου αποτελέσμα τοςπλήρωσηςτηςθέσηςΛειτουργούΑσφάλειαςαπότο ενδιαφερόμε νομέρος. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, 20 αποφάσισεότι: 1. ΗαπόφασητουΔικαστηρίου,μεβάση τοΑρθρο 146τουΣυντάγ ματος,δεσμεύειόλες τιςαρχέςτηςΔημοκρατίας. Η συμμόρφωση της Αρχής σε ακυρωτικήαπόφασητουΔικαστηρίουείναι επιβε- 25 βλημένη.ΚαθήκοντηςΑρχήςείναιναεπανεξετάσειτοζήτηματου 1844 4 Α.Α.Δ. Οικονόμου ν. Λ.Η.Κ. διορισμού με βάσητο πραγματικόκαινομικό καθεστώς τηςημέ ραςτηςαπόφασηςπουακυρώθηκεκαιναεκδώσεινέα. 5 10 15 Όπως αναφέρεταιστην απόφασητης Ολομέλειας Κυπριακή Λημοκραχίαν. ΘεόδουλουΠανταζή
(1991)3ΑΑΔ 47 κατάτην επα νεξέταση,ηΔιοίκησηδεσμεύεται απόταπορίσματασταοποίαβα σίσθηκε η ακυρωτική απόφαση του Δικαστηρίου. Η διοίκηση εμποδίζεται απότουνα προβεί σεδιαφορετικήεκτίμηση των γε γονότων απόπορίσματατουΔικαστηρίου,μεβάσηταοποία ακυρώθηκε ηπροηγούμενη πράξη,εκτός εάν προβεί σενέα έρευνα και/ήυπάρξουννέαγεγονόταπουναδικαιολογούν επανεκτίμηση (Βλέπε Georghios Harisv. TheRepublic of Cyprus). Ηακυρωτικήαπόφασηδενεμποδίζειτηνέκδοσηταυτόσημηςπράξης, εφ' όσον ηέκδοση γίνεται μεεπανάλειψη τηςδιαδικασίας, ύστερααπόνέαέρευνατηςυπόθεσης καιεκτίμησητων στοιχείων ή/καιστοιχείων πουδενείχανληφθεί υπ' όψηστην αρχική πράξη που ακυρώθηκε.Ηδικαστικήαπόφασηαφήνει,κατάταάλλα, τη Διοίκηση αδέσμευτηαναφορικάμεταπορίσματατης. 20 Ήταν ηεισήγηση τουευπαίδευτου δικηγόρου του αιτητή ότιη Αρχή, κατάτην επανεξέταση παρεβίασε το δεδικασμένο απότην ακυρωτικήαπόφασηημερομηνίας30/11/1994.ΤοΔικαστήριοσυμ φώνησε μετηνπιοπάνωεισήγηση τουδικηγόρουτου αιτητή. 25 30 35 40 Είναιφανερό,ενπροκειμένω,από τηνανάγνωσητηςακυρωτικής απόφασης,ότι τοΔικαστήριο απεφάνθηότι ηΕπιτροπήΔιεξαγω γής Προσωπικών Συνεντεύξεων υπερέβηκατάπολύ τα όρια των αρμοδιοτήτων της και τα αποτελέσματα των προσωπικών συνεντεύξεων αποτέλεσαντηβάσηγιαπαροχήεισήγησης προςτηΣυμ βουλευτικήΥπεπιτροπή,ηοποίαενεργώνταςσύμφωναμετιςυπο δείξεις τηςπεριόρισε τηναρμοδιότητατης. ΚατάτηνεπανεξέτασηηΣυμβουλευτικήΥπεπιτροπή είχεενώπιον τηςτηνΈκθεση της Επιτροπής Διεξαγωγής Προσωπικών Συνε ντεύξεων καιτααποτελέσματαστα οποίακατέληξε απότιςπρο σωπικές συνεντεύξεις των υποψηφίων.Απ'όλα τα στοιχεία του φακέλουκαι ιδιαίτερααπό το πρακτικό των συστάσεων τηςΣυμ βουλευτικήςΥπεπιτροπήςπροςτηνΑρχή,είναιφανερόότιέχειβασισθεί σχεδόν απόλυτα στα πορίσματα της Επιτροπής αυτής τα οποίαηακυρωτική απόφασηέχειαπορρίψειγιατίείχευπερβείκα τά πολύταόριατων αρμοδιοτήτωντης.Ακολούθως ηΑρχή απο δέχθηκε πλήρως τη σύσταση της Συμβουλευτικής Επιτροπήςκαι αυτόεξάγεταιαβίαστααπό τογεγονός ότι ηΑρχή αντέγραψε κα1845 Οικονόμου ν,Λ.Η.Κ.
(1996)τάγράμματησύστασηγιανααιτιολογήσει τηληφθείσααπόφαση.
- Η απλήκαι γενική αναφορά,όπως αναφέρεται στην αιτιολογία τηςαπόφασης,ότι η Αρχήαφούαξιολόγησε ταενώπιον της στοι χείααποφάσισεναδιορίσει τοενδιαφερόμενομέρος ωςτοκαταλ- 5 ληλότερο γιατηθέση,δενείναιαρκετή.Είναινομολογιακάκαθιε ρωμένοότιηαιτιολογίαπρέπειναείναιπλήρηςκαι εξειδικευμένη ούτωςώστε ναπαρέχεταιηδυνατότητα ελέγχου απότοΔικαστή ριο.Τοπεριεχόμενο τουφακέλουδενμπορείνααναπληρώνειτην έλλειψηαιτιολογίαςτηςαπόφασης. 10
- Το απολυτήριο Γυμνασίου, εν προκειμένω, εκτός του ότι είναι άσχετο με τις γνώσεις ήτην πείρα των υποψηφίων και τηναξία τους όσον αφορά τααπαιτούμεναπροσόντααπότο Σχέδιο Υπη ρεσίας, δεν μπορούσε να αποτελέσει ενιαίο μέτρο κρίσεως για 15 όλους τους υποψηφίους. Ηπαράβασητου ενιαίου μέτρου κρίσε ως αποτελεί κακή χρήση της διακριτικής εξουσίας και επισύρει ακυρότητα.
- Ηπαράλειψητης Αρχής ναπληρώσει καιτις τρεις προκηρυχθεί- 20 σες θέσεις δεν αποτελεί παράλειψημετονόηματηςπαραγράφου 1του Αρθρου 146 του Συντάγματος. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Δημοκρατία ν.Πανταζή
(1991)3Α.Α.Δ. 47, Hansv.Republic
(1989)3 C.L.R. 147, 30 Κελεπενιώτης ν.Α.Η.Κ.(αρ.1)
(1994)4Α.Α.Δ. 1795, Ζεβλάρην. Α.Η.Κ.
(1993)4ΑΛΛ. 2225, 35 Χατζηγιάννη και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1991)3ΑΛΛ. 317, Papadopoulos v.PublicService Commission
(1986)3 C.L.R. 519, Ζσπίτης v.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 2747. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης Αρχής Ηλεκτρισμού με 1846 40 4 Α.Α.Δ. Οικονόμου ν. Α.Η.Κ. την οποία διόρισε τοενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Λειτουργού Ασφαλείας αντίτου Αιτητή. 5 Α. Κωνσταντίνου, γιατον Αιτητή. Κ. Στιβαρού για Κακογιάννη,γιατους Καθ'ωνη αίτηση. Μ.Ασπρη για Α. Σ.Αγγελίδη,γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος. 10 Cur. adv. wit. ΚΡΟΝΙΔΗΣ,Δ.: Μετηνπροσφυγήαυτήοαιτητήςζητάαπότο Δικαστήριο την πιοκάτω θεραπεία:- 15 20 25 30 "Α.Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι ηπράξηή/καιαπόφαση των καθ' ωνη αίτηση,πουπεριήλθε σεγνώσητουΑιτητή κατάή πε ρίτην27/1/95,καιμετηνοποίαδιόρισαντονκ.ΓεώργιοΦλωρίδηστημόνιμηθέσηΛειτουργού Ασφάλειας,στηνΑρχή Ηλεκτρι σμού Κύπρου,αναδρομικάαπό 1/12/93,αντί του Αιτητή, είναι άκυρηκαιστερημένη οποιουδήποτεέννομου αποτελέσματος. Β.Δήλωση τουΔικαστηρίου ότιη πράξηήπαράλειψηή/και άρ νησητωνκαθ' ωνη αίτησηναεπανεξετάσουν τηνπλήρωσηκαι τωντριώνθέσεων και/ήναπληρώσουνκαιτιςτρειςκενές θέσεις Λειτουργού Ασφάλειας πουυπήρχανστον ουσιώδηχρόνοαπο τελεί παραβίασητου καθεστώτος του ουσιώδους χρόνουκαι/ή είναιάκυρηκαιστερημένη οποιουδήποτεέννομου αποτελέσμα τοςκαιπωςό,τι παραλείφθηκε θαπρέπεινα διενεργηθεί.". Με δημοσίευση στον ημερήσιο τύπο ημερομηνίας 16 και 17/12/1992η καθ' ηςηαίτησηΑρχή(εντοις εφεξοίς ηΑρχή) γνω στοποίησε τηνπροκήρυξητριών κενών θέσεων Λειτουργού Ασφα λείας. 35 Δεκαπέντε ενδιαφερόμενα πρόσωπαυπέβαλανσχετικήαίτηση. Πέντε μόνο όμως απ' αυτούςκρίθηκαν ότι κατείχαντααπαιτού μενα απότοΣχέδιο Υπηρεσίας προσόντα και κλήθηκαν σε προ σωπική συνέντευξη στις 14/4/1993ενώπιον της ΕπιτροπήςΔιεξα γωγήςΠροσωπικώνΣυνεντεύξεων. Ηενλόγω Επιτροπήσυστάθη40 κε σύμφωνα με απόφαση τηςΑρχής ημερομηνίας 21/7/1987.Η Επιτροπή απεφάσισε ότιδύο μόνο από τους πέντε υποψηφίους ήσαν κατάλληλοι για διορισμό, ήτοι οι Φλωρίδης Γεώργιος(εν διαφερόμενο μέρος) και ΣανταμάςΓιάννος. Στησυνέχεια ηΣυμ βουλευτικήΥπεπιτροπήτηςΑρχήςηοποίασυνήλθε στις28/9/1993 1847 Κρονίδης, Δ. Οικονόμου ν. Α.Η.Κ.
(1996)δέχθηκε σε προσωπικήσυνέντευξη τους δύο μόνουποψηφίους,οι οποίοι είχαν συστηθεί από την Επιτροπή Διεξαγωγής Προσωπι κώνΣυνεντεύξεων. Σανσυνέπειαοαιτητής,οοποίοςδενέτυχετης σύστασης της Επιτροπής,αποκλείστηκε. 5 Στησυνεδρία τηςημερομηνίας 8/10/1993 ηΑρχή,αφούμελέτη σε το πρακτικότης συνεδρίας της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής, αποφάσισεναπροσφέρει διορισμό στηθέσηΛειτουργού Ασφαλεί ας στους δύο υποψηφίους τους οποίους έκρινε κατάλληλους η Συμβουλευτική Υπεπιτροπή. Ο αιτητής με την προσφυγήυπ*αριθμό 940/93προσέφυγε στο Δικαστήριο ζητώνταςτηνακύρωσητηςαπόφασης της Αρχής. Το Δικαστήριο ακύρωσε την απόφασητης Αρχής με απόφαση 15 τουστην Οικονόμουν.Α.Η.Κ.
(1994)4Α.Α.Δ. 2395γιαδύοκύρι ους λόγους:(α)Η σύσταση καιλειτουργία τηςΕπιτροπήςΔιεξαγωγήςΠρο σωπικών Συνεντεύξεων δεν στηρίζεται σε οποιαδήποτεδιάτα- 20 ξητων Κανονισμών ήτουΝόμου.ΚαμιάδιάταξητουΝόμουή των Κανονισμών εξουσιοδοτεί την εκχώρηση των αρμοδιοτή των της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής σε άλλο όργανο. Πέραν τούτου ο τρόπος με τον οποίο λειτούργησε η Επιτροπή δεν ήταν απλώςυποβοηθητικός του έργου του αρμοδίουοργάνου, 25 αλλά καθοριστικής σημασίας και αποφασιστικούχαρακτήρα γιατηνέκβασητηςκρινόμενης υπόθεσης,και (β) Στην απόφασητης Αρχής ελλείπει ηαναγκαία αιτιολογία. Απλώς η Αρχή ενέκρινε τις εισηγήσεις της Συμβουλευτικής 30 Επιτροπής και προέβη στο διορισμό των δύο συστηθέντων προσώπων. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι από την επίδικη απόφασηελλείπειηοποιαδήποτεάσκησητηςδιακριτικήςεξου σίας εκ μέρους του αρμοδίουοργάνουκαι ότι το κενό δενπε ριορίζεται στην αιτιολογίατηςαπόφασηςαλλάεπεκτείνεται σ' 35 αυτήτούτητηνάσκησητηςεξουσίας απότο όργανοστο οποίο εναποτέθηκε. Η Αρχή, μετά την ακυρωτική απόφασητου Δικαστηρίου, συ νήλθεσης 20/12/1994σετακτικήσυνεδρίακαιμετηναπόφασητης 40 υπ' αριθμό7211 επαναδιόρισεμόνοτο ενδιαφερόμενο μέροςανα δρομικά απότην 1/12/1993 αφήνονταςτις άλλες δύοθέσεις κενές, αποκλείονταςτοναιτητή. 1848 10 4 Α.Α.Δ. Οικονόμου ν. Α.Η.Κ. Κοονίδης, Δ. Εναντίον αυτήςτης απόφασης καταχωρήθηκεηπαρούσαπρο σφυγή. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτητή εισηγήθηκε ότι κατάτην επανεξέτασηαπότηνΑρχήδιεπράχθησανακριβώςοι ίδιες παρα τυπίεςκαισφάλματα πουέγινανστηναρχικήδιαδικασίαπουακυ ρώθηκεκατάπαράβασητηςαρχήςτουδεδικασμένου. Επίσης,υπέ βαλε ότι ηαιτιολογία της απόφασηςτης Αρχής δεν είναι έγκυρη αφούστηνουσίααποτελείαντιγραφήτουκειμένουτουΠρακτικού 10 της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής καικατά συνέπεια ηΑρχή απε μπόλησε την κυριαρχικήκαι διακριτική εξουσία της. Επίσης, ότι έλαβευπ' όψηκριτήριαάσχετα όπως ηβαθμολογίατου Γυμνασί ου του ενδιαφερόμενου μέρους και αγνόησε ουσιώδη στοιχεία όπως τα προσόντα και η πείρα του αιτητή μηπροβαίνοντας στη 15 δέουσα έρευνα. Ακόμα ότι ενεφιλοχώρησε πλάνη ως προς τα πραγματικάγεγονότααπότηΣυμβουλευτική Υπεπιτροπή η οποία έδωσευπέρμετρηβαρύτηταστις συνεντεύξεις. 5 20 25 Η δικηγόρος της Αρχήςυπέβαλεαντίθεταότι τόσο ηΣυμβουλευτική Υπεπιτροπή όσοκαιηΑρχή ερεύνησαν εξυπαρχήςόλατα ουσιώδη στοιχεία γιαέναέκαστοτωνυποψηφίων,αιτιολογώντας πλήρως την απόφασητης για διορισμό του ενδιαφερόμενου μέ ρους. ΗΑρχή, σύμφωνα με την εισήγησητου δικηγόρου της,δεν ήτανδέσμια στην απόφασητηςγιατί έπρεπεναπάρειτη γνώμηειδικών λόγω των απαιτούμενων εξειδικευμένων γνώσεων που απαιτούντο. Η απόφασητου Δικαστηρίου, με βάση το Αρθρο 146 τουΣυ ντάγματος,δεσμεύειόλεςτις αρχέςτηςΔημοκρατίας. Ησυμμόρ30 φωση της Αρχής σε ακυρωτικήαπόφασητου Δικαστηρίου είναι επιβεβλημένη. ΚαθήκοντηςΑρχής είναι να επανεξετάσει τοζήτη ματουδιορισμού μεβάσητοπραγματικόκαινομικόκαθεστώςτης ημέραςτης απόφασηςπουακυρώθηκεκαιναεκδώσει νέα. 35 Όπως αναφέρεται στην απόφαση της Ολομέλειας Κυπριακή Δημοκρατία ν. Θεόδουλου Πανταζή
(1991)3Α.Α.Δ.47 κατάτην επανεξέταση,η Διοίκηση δεσμεύεται από ταπορίσματασταοποία βασίσθηκε η ακυρωτική απόφασητου Δικαστηρίου. Η διοίκηση εμποδίζεται απότου να προβεί σε διαφορετική εκτίμηση των γε40 γονότων απόπορίσματατουΔικαστηρίου, μεβάσηταοποίαακυ ρώθηκε η προηγούμενη πράξη,εκτός εάν προβεί σε νέα έρευνα και/ήυπάρξουννέαγεγονότα πουναδικαιολογούν επανεκτίμηση (Βλέπε Georghios Haris v. The Republic of Cyprus
(1989)3 C.L.K. 147). 1849 Κρονίδης, Δ. Οικονόμου ν.Α.Η.Κ.
(1996)Ηακυρωτικήαπόφασηδεν εμποδίζειτην έκδοση ταυτόσημης πράξης, εφ' όσον η έκδοση γίνεται με επανάλειψη τηςδιαδικα σίας, ύστερα από νέα έρευνα της υπόθεσης και εκτίμηση των στοιχείων ή/και στοιχείων που δεν είχαν ληφθεί υπ' όψη στην αρχική πράξη που ακυρώθηκε. Η δικαστική απόφαση αφήνει, κατά τα άλλα, τη Διοίκηση αδέσμευτη αναφορικά με τα πορί σματα της. 5 Η Αρχήκατά την επανεξέταση ερεύνησε εξ' υπαρχήςτο θέμα υπότο φως της ακυρωτικήςαπόφασηςτουΑνωτάτου Δικαστηρί- 10 ου. Ερεύνησε όλα τα στοιχεία του σχετικού φακέλου και συγκε κριμένα το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης Λειτουργού Ασφαλείας, τιςαιτήσεις των 15υποψηφίωνκαιτηνέκθεσητης ΕπιτροπήςΔιε ξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων με στοιχεία P1/40C, ημερο μηνίας4/5/1993καθώςκαιτηναξιολόγηση τηςγιατουςπέντευπο- 15 ψηφίουςπουπληρούσαντοΣχέδιοΥπηρεσίας μεταξύτωνοποίων ο αιτητής και το ενδιαφερόμενο μέρος. Η Επιτροπή αφού έλαβε υπ' όψη όλα τα πιο πάνωστοιχεία και τις απόψεις τηςΣυμβου λευτικής Υπεπιτροπής της Αρχής, κατέληξε ότι δέκα από τους υποψηφίους δεν πληρούσαν το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης και 20 μόνο οι ακόλουθοι πέντετοπληρούσαν:
- Ευριπιδου Γεώργιος
- Θεοδότου Γλαύκος
- Οικονόμου Ευθύβουλος
- ΣανταμάςΓιάννος
- Φλωρίδης Γεώργιος 25 Εκτούτων,ο Θεοδότου ΓλαύκοςκαιοΣανταμάς Γιάννοςαπέ συραν την υποψηφιότητατους. 30 Η Αρχή ακολούθως δέχθηκε την άποψη της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής της Αρχής ότι δεν επιβάλλετο νακαλέσει τουςυπο ψηφίους σε συνέντευξη θεωρώντας ότι είχε ενώπιον της αρκετό υλικό στη βάσητου οποίου μπορούσαν να στηρίξουν την απόφα- 35 σήτους.Τελικά ηΑρχήαφούαξιολόγησε όλα ταστοιχεία που εί χεενώπιον της,απεφάσισεναδεχθείτηνεισήγηση τηςΣυμβουλευ τικής Υπεπιτροπής της Αρχής για θέματα Προσωπικού να μην πληρώσει και τις τρεις προκηρυχθείσες θέσεις, αλλά μόνο τημία με το διορισμό του ενδιαφερόμενου μέρους, αναδρομικά από 40 1/12/1993-τηνημερομηνίατηςπροηγούμενης προαγωγήςπου ακυ ρώθηκε. Ως αιτιολογία της απόφασηςτηςΑρχήςαναφέρονταιεπίλέξει 1850 4 Α.Α.Δ. Οικονόμου ν.Α.Η.Κ. Κρονίδης, Δ. τα εξής:- 5 "Συγκεκριμένα, ο Γεώργιος Φλωρίδης γνωρίζει πολύ καλά ταθέματαπου σχετίζονται μετην ασφάλεια και ταμέτραπου παίρνονταιγιαμείωσητωνκινδύνων απόoccupational hazards, καθώςκαιταμέτραπροστασίαςγιααποφυγή ατυχημάτωναπό τον ηλεκτρισμό. Γνωρίζει επίσης τιςδιάφορες μεθόδους που χρησιμοποιούνται για ΜηΚαταστρεπτικές Δυνάμεις (ΝοηStructiveTests).- 10 15 Αναλυτικότερα ο Γεώργιος Φλωρίδης αρίστευσε κατά την αποφοίτηση του απότοΛανίτειο Γυμνάσιο Λεμεσού και στη συνέχεια σπούδασε Μηχανολογία (Mechanical Engineering) στο Πανεπιστήμιο του Ααχεν της Γερμανίας, μεεπίδοση "καλώς" (good). Έχειπαράλληλαπαρακολουθήσει ταακόλουθα θέματαστο Πανεπιστήμιο του Ααχεν, που είναι πολύ σχετικά μετακαθή κοντα τουΛειτουργού Ασφάλειας. 20 25 30 35 Safety Engineering I Safety Engineering II Prevention ofAir Pollution Prevention ofWaterPollution Παρακολούθησε επίσης στην Κύπρο σειρά μαθημάτωνμε τίτλο Επαγγελματική Ασφάλεια και Υγεία. Σεαντίθεση,οι άλλοι δύουποψήφιοι,Οικονόμου Ευθύβουλος και Ευριπίδου Γεώργιος, έχουν πολύ περιορισμένες, φτω χικές και επιφανειακές γνώσεις σεθέματαασφάλειας. Ο Ευθύβουλος Οικονόμου σπούδασε Χημική Μηχανική (Chemical Engineering)στο Πανεπιστήμιο Καλσρούης στη Γερμανία μεεπίδοση 2.6, "καλώς" (good). Έχει παρακολουθήσει επίσης πρόγραμμα διάρκειας τριών εβδομάδωνστο SafetyTechnologyστο AstonUniversity.". 40 Ηπιο πάνωαιτιολογία της απόφασηςτης Αρχήςσυνάδει σχε δόνκατάγράμμαμετηναξιολόγηση τωνυποψηφίων από τηνΕπι τροπή Διεξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων που έγινετην 4/5/1993.Είναι φανερό ότι ηΑρχήβασίσθηκε σχεδόν αποκλειστι κά στην αξιολόγηση αυτήτης Επιτροπής,ηοποία ήταν ενώπιον 1851 Κρονίδης,Α. Οικονόμου v. Α.Η.Κ.
(1996)τηςκαι έλαβε υπ' όψηκατάτηδιαμόρφωσητης απόφασης της.Η απόφασητηςΑρχήςείναισχεδόν κατάγράμμααντιγραφήτωνσυ στάσεων τηςΣυμβουλευτικήςΥπεπιτροπής Προσωπικού,οιοποί εςεπίσης είχανβασισθείστηναξιολόγησητωνυποψηφίωναπότην ΕπιτροπήΔιεξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων. 5 Είναι η εισήγησητου ευπαίδευτουδικηγόρου του αιτητήότι η Αρχή, κατά την επανεξέταση παρεβίασετο δεδικασμένο απότην ακυρωτική απόφαση ημερομηνίας 30/11/1994. Συμφωνώ με την πιοπάνωεισήγησητουδικηγόρουτουαιτητή. 10 Στην ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Οικονόμουστησελίδα2403αναφέρονταιταεξής:"Συμφωνώμετηνεισήγησητουδικηγόρουτουαιτητήπωςη 15 σύστασηκαιηλειτουργία ΕπιτροπήςΔιεξαγωγήςΠροσωπικών Συνεντεύξεων δεν στηρίζεται σεοποιαδήποτεδιάταξητωνΚα νονισμών. Συμφωνώ επίσης πως ούτε στον περί Αναπτύξεως Ηλεκτρισμού Νόμο, Κεφ. 171, όπως τροποποιήθηκε, ούτε στους σχετικούς Κανονισμούς ανευρίσκεται οποιαδήποτε πρό- 20 νοιαπουναεξουσιοδοτεί τηνεκχώρησητωναρμοδιοτήτωντης Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής σεάλλοόργανο. Ακόμα και αν εγίνετο δεχτό πως ηδιαδικασίαενώπιον της Επιτροπής αυτής μπορούσε να δικαιολογηθεί απότη συνδυα- 25 σμένηερμηνείατωνΚανόνων4και6
(2)τουκανονισμού 19,Μέ ρος II,των Κανονισμών,οτρόπος μετονοποίολειτούργησεεν προκειμένω δεν ήταναπλώςυποβοηθητικόςτου έργου του αρ μόδιου οργάνουαλλάκαθοριστικής σημασίαςκαιαποφασιστι κούχαρακτήραγιατηνέκβασητηςκρινόμενης υπόθεσης. 30 ΗΕπιτροπήΔιεξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων,υπερ βαίνονταςκατάπολύταόριατωναρμοδιοτήτωντης,διενέργη σεσυνεντεύξειςτωνυποψηφίωντωνοποίωντααποτελέσματα αποτέλεσαν τηβάσηγιαπαροχήεισήγησης στη Συμβουλευτική 35 Υπεπιτροπή αναφορικάμε την καταλληλότητα ή μητων υπο ψηφίων για διορισμό.". Είναι φανερό,απότην ανάγνωση της ακυρωτικήςαπόφασης, ότι το Δικαστήριο απεφάνθηότι η Επιτροπή Διεξαγωγής Πρόσω- 40 πικών Συνεντεύξεων υπερέβηκατά πολύταόριατωναρμοδιοτή των της και τα αποτελέσματα των προσωπικών συνεντεύξεων αποτέλεσαν τηβάσηγιαπαροχήεισήγησης προς τη Συμβουλευτι κή Υπεπιτροπή, η οποία ενεργώντας σύμφωνα με τις υποδείξεις 1852 4 Α.Α.Δ. Οικονόμου ν.Α.Η.Κ. Κρονίδης, Δ. τηςπεριόρισε τηναρμοδιότητατης. 5 10 15 20 Κατάτην επανεξέτασηηΣυμβουλευτική Υπεπιτροπή είχεενώ πιοντηςτηνΈκθεσητηςΕπιτροπήςΔιεξαγωγής ΠροσωπικώνΣυνεντεύξεων καιτααποτελέσματασταοποίακατέληξε απότιςπρο σωπικές συνεντεύξεις των υποψηφίων. Απ' όλα τα στοιχεία του φακέλουκαι ιδιαίτερααπότοπρακτικότων συστάσεων τηςΣυμ βουλευτικής Υπεπιτροπής προς την Αρχή, είναι φανερό ότι έχει βασισθεί σχεδόν απόλυτασταπορίσματατηςΕπιτροπήςαυτήςγια τηνοποίαηακυρωτικήαπόφασηέχειαπορρίψειγιατίείχευπερβεί κατά πολύ τα όρια των αρμοδιοτήτων της. Ακολούθως ηΑρχή αποδέχθηκε πλήρως τη σύσταση της Συμβουλευτικής Επιτροπής και αυτόεξάγεται αβίαστααπότο γεγονός ότι ηΑρχήαντέγραψε κατάγράμματησύσταση γιανααιτιολογήσει τηληφθείσααπόφαση. Από το γεγονός αυτόόμως δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέ ρασμα,όπωςη εισήγηση τουδικηγόρουτουαιτητή,ότιη Αρχή δεν άσκησε τηδιακριτικήτης εξουσία πουέχειαπό το Νόμοκαι/ήότι ενήργησε ως δέσμια της σύστασης της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής.Η Αρχή αφούέλαβευπ'όψηόλατασχετικά στοιχείατουφακέλου και τησύσταση της Υπεπιτροπής την οποίααπεδέχθη πλή ρως, ενήργησε εντός του πεδίου της διακριτικής της εξουσίας με βάσητοΝόμο. Όπως έχω αναφέρει πιο πάνω, η Αρχήστην επανεξέταση της υπόθεσης είχε ενώπιον της,μεταξύ άλλων, και έλαβε υπ' όψη κα τά τηδιαμόρφωση της κρίσης της την έκθεση της Επιτροπής Διε ξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων. Από το όλο δε περιεχόμενο τουφακέλουκαιειδικότερααπότοπεριεχόμενο τηςαπόφασηςτης Αρχήςκαιτην αιτιολογίατης,όπως ανέφεραπροηγούμενα,είναι 30 φανερόότιητελευταία βασίσθηκε αποκλειστικά στην Έκθεσητης Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής ηοποίαβασίσθηκεστηνΈκθεσητης ΕπιτροπήςΔιεξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων. 25 KaLτίθεται τοθέμαανηΑρχήενεργώντας μεβάσητην έκθεση 35 της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής η οποία στηρίχθηκε σχεδόν αποκλειστικά στην έκθεση της Επιτροπής Διεξαγωγής Προσωπι κών Συνεντεύξεων, έχει παραβιάσει την αρχή του δεδικασμένου, όπωςη εισήγηση τουδικηγόρουτουαιτητή. Η απάντησηείναικα τάτηνάποψη μου, καταφατική.ΤοΔικαστήριο,στην απόφασητου 40 στην προσφυγή 940/93, ημερομηνίας 30/11/1994, όπως ανέφερα και στην αρχήτης απόφασηςαυτής,απεφάσισεότι ησύσταση της Επιτροπής αυτής δεν στηρίζεται στους Κανονισμούς, ούτε προ βλέπεταιστοσχετικό Νόμοεκχώρηση τωναρμοδιοτήτωντηςΣυμ βουλευτικής Υπεπιτροπής, σε άλλο όργανο. Περαιτέρωδε αναφέ1853 Κρονίόης, Δ. Οικονόμου ν.Α.Η.Κ.
(1996)ρει ότι, εν πάση περιπτώσει, ο ρόλος της Επιτροπής δεν ήταν απλώςυποβοηθητικόςτουέργουτουαρμοδίουοργάνουαλλάκα θοριστικής σημασίαςκαιαποφασιστικούχαρακτήραγιατηνέκβα σητηςκρινόμενης υπόθεσης. Καταλήγωσυνεπώς ότικαικατάτην επανεξέτασηαπότηνΑρχή, μετάτηνακυρωτική απόφασητουΔι- 5 καστηρίου,λήφθηκανυπ' όψηταπορίσματααυτήςτηςΕπιτροπής κατά αποφασιστικό και καθοριστικό τρόπο όπως εξέθεσα προη γουμένως καιαυτόείναιφανερόαπότοπνεύμακαιτογράμματης κρινόμενης απόφασης. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότικατά την επανεξέτασηηΑρχήδεσμεύεται απόταπορίσματασταοποία 10 βασίσθηκε η ακυρωτική απόφαση του Δικαστηρίου (Βλέπε Κυ πριακή Δημοκρατία ν. θ. Πανταζή (πιο πάνω)και G. Harris ν. The Republic(πιο πάνω)). Αλλοςλόγοςπουπροβάλλειοδικηγόροςτουαιτητήείναιη πα ράλειψη της Αρχήςνα προβεί στη δέουσα έρευνα,αγνοώνταςου σιώδη στοιχεία όπως το επιπρόσθετο προσόν του αιτητή και τη σχετική προηγούμενη πείρατουσεσυναφήπροςτηθέση, απασχό ληση. 15 20 ΣτηναιτιολογίατηςαπόφασηςτηςΑρχήςδεναναφέρεταιπου θενά ότι έγινε ηδέουσα έρευνα όσον αφορά το επιπρόσθετοπρο σόν του αιτητήκαθώς και την προηγούμενη πείρα που απέκτησε κατάτηδιάρκειατης επταετούςεργασίαςτουσε συναφή απασχό ληση, γεγονότα τα οποία περιέχονταν στο φάκελο της υπόθεσης. Η απλή και γενική αναφορά,όπως αναφέρεται στην αιτιολογία της απόφασης,ότι ηΑρχή αφούαξιολόγησε ταενώπιον τηςστοι χείααποφάσισεναδιορίσει το ενδιαφερόμενο μέρος ωςτοκαταλ ληλότερογιατηθέση,δεν είναι αρκετή. Είναινομολογιακάκαθιε ρωμένο ότιη αιτιολογίαπρέπειναείναιπλήρηςκαι εξειδικευμένη ούτως ώστεναπαρέχεταιη δυνατότηταελέγχουαπότοΔικαστή ριο.Τοπεριεχόμενο τουφακέλουδεν μπορεί νααναπληρώνειτην έλλειψη αιτιολογίας της απόφασης (Βλέπε Κελεπενιώτης ν. Λ.Η.Κ. (αρ. 1)
(1994)4Α.Α.Δ. 1795 και Ζεβλάρη ν.Α.Η.Κ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 2225). Οδικηγόροςτουαιτητήπρόβαλεεπίσηςωςλόγοακυρώσεωςτο γεγονός ότιηΑρχήκατάτηλήψητηςεπίδικηςαπόφασηςέλαβευπ' όψηάσχετοστοιχείο όπωςηβαθμολογίατουΓυμνασίου που ανα φέρεταιστο ενδιαφερόμενο μέρος. Πράγματι, στην αιτιολογία της απόφασης της Αρχής,δίδεται έμφαση στο γεγονός ότι το ενδιαφερόμενο μέρος αρίστευσε κατά την αποφοίτηση του στο Λανίτειο Γυμνάσιο Λεμεσού.Τοαπολυ1854 25 30 35 40 4 Α.Α.Δ. 5 Οικονόμου ν.Α.Η.Κ. Κρονίδης, Δ. τήριο Γυμνασίου, εκτός τουότιείναι άσχετο μετιςγνώσεις ή την πείρατωνυποψηφίωνκαιτηναξίατουςόσον αφοράτα απαιτού μενα προσόντααπότοΣχέδιο Υπηρεσίας, δενμπορούσε να απο τελέσει ενιαίο μέτρο κρίσεως για όλους τους υποψηφίους. Η παράβαση τουενιαίου μέτρουκρίσεως αποτελεί κακήχρήσητηςδια κριτικής εξουσίας και επισύρει ακυρότητα (Βλέπε Σύγγραμμα Στασινόπουλου "Δίκαιο τωνΔιοικητικών Διαφορών", Έκδοση 1964, σελίδα 238). 10 • .Όπως είναι φανερό, εκτός απότιςσυνεντεύξεις ενώπιοντης Επιτροπής Διεξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων, σημαντικό παράγοντα γιατη λήψητης επίδικης απόφασηςαποτέλεσε και το πιο πάνω αναφερόμενο κριτήριο. Ηπαρούσα όμως περίπτωση αφοράεξειδικευμένες θέσεις καιέπρεπεναδοθείπερισσότερη ση15 μασίαστις γνώσεις καιστην πείρατωνυποψηφίων επίτουθέμα τοςκαιόχιστους βαθμούςτουαπολυτηρίουτου Γυμνασίου (Βλί,πεΧατζΐ}γιάννΐίκαιΆλλοιν. Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ. 317). Καταλήγωκατάσυνέπεια ότικαιγιατολόγο αυτόη απόφαση 20 τηςΑρχήςπάσχεικαιπρέπειναακυρωθεί. Παρά το γεγονός ότιέχωήδη καταλήξει γιατους πιο πάνω εκτεθέντες λόγους ναακυρώσωτηνεπίδικηαπόφαση,θεωρώσκό πιμοόπωςεξετάσωκαιτοντελευταίολόγοπουπροβάλλει οδικη25 γόρος τουαιτητήότιηΑρχή έσφαλλε στην απόφασητηςνα μην πληρώσει καιτιςτρεις θέσεις που είχαν προκηρυχθεί παρά μόνο τη μία. Δενσυμφωνώ μετηθέση αυτήτου δικηγόρουτου αιτητή. Το θέμααυτό ανάγεταιστην αρμοδιότητατου διορίζοντος οργά νου να αποφασίσειγιατην καταλληλότητα ήμηενός υποψηφίου 30 γιαναπληρώσει κενήθέσηκαι/ήκενές θέσεις,ακόμακαιανουπο ψήφιος πληρεί τιςπροϋποθέσεις τουΣχεδίου Υπηρεσίας. Η πα ράλειψητηςΑρχήςναπληρώσει καιτις τρεις προκηρυχθείσες θέ σειςδεν αποτελεί παράλειψημετονόηματηςπαραγράφου 1 του Αρθρου 146τουΣυντάγματος (Βλέπε Παπαδόπουλοςν. ΕΛ.Υ. 35
(1986)3C.L.R. 519καιΜίκηςΖαπίτης ν.ΚυπριακήςΔημοκρα τίας
(1990)3Α.Α.Δ. 2747). Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους η επίδικηαπόφαση ακυρώνε ται μεέξοδαυπέρτου αιτητή. Ηεπίδικηαπόφασηακυρώνεται με έξοδα. 1855