clr/1996/1996_4_1943.pdf

(1996)σισε ότι: 1. ΣύμφωναμετοΑρθρο28

(1)τουπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990, Ν.1/90, οι θέσεις διαιρούνται σε θέσεις πρώτου διορι­ σμού,θέσεις πρώτουδιορισμού και προαγωγής χαιθέσειςπροα- 5 γωγής. Οιθέσειςπρώτουδιορισμού μπορούννααπονεμηθούντό­ σο σε πρόσωπα εκτός της Δημόσιας Υπηρεσίας όσο και σε ήδη υπηρετούντες. Στιςθέσειςπρώτουδιορισμού καιπροαγωγήςπρό­ σωπα που δεν είναι στη Δημόσια Υπηρεσία μπορούν να διορι­ στούν, ενώ οι υπάλληλοι μπορούν να διοριστούν ή προαχθούν. 10 Στις θέσεις προαγωγής μπορούν να προαχθούν υπάλληλοι που υπηρετούν στην αμέσως κατώτερητάξηή θέσητου συγκεκριμένου κλάδουήυποδιαίρεση της Δημόσιας Υπηρεσίας, ανάλογα μετην περίπτωση. Η κατηγορία κάθε θέσης ορίζεται στο οικείο σχέδιο υπηρεσίας. Σύμφωναμε το Αρθρο26 του ιδίουνόμου διορισμός 15 σημαίνει την απονομήθέσης σεπρόσωποπουδενείναι στηΔημό­ σιαΥπηρεσία ήτηναπονομήσευπάλληλο θέσηςάλληςαπόαυτήν που κατέχει μόνιμα και που δεν αποτελεί προαγωγή. Προαγωγή σημαίνει αλλαγή στη μόνιμη κατάστασηυπαλλήλου πουσυνεπά­ γεται αύξηση στην αμοιβή του ή συνεπάγεται την ένταξη του σε 20 ανώτεροβαθμότηςΔημόσιας Υπηρεσίας ήσεμισθοδοτικήκλίμα­ καπουέχειψηλότερο ανώτατοόριο είτεηαμοιβήτου υπαλλήλου αυξάνεταιαμέσως μεαυτήτηναλλαγήείτεόχι. Σκοπόςτουνόμου είναιηπροσέλκυση υποψηφίωνεκτόςτηςΥπη- 25 ρεσίαςκαιταυτόχροναηπαροχήευκαιρίαςγιαπροβιβασμόσεκα­ τάλληλα πρόσωπαπουήδηυπηρετούνστηΔημόσια Υπηρεσία. Τε­ λικά,ηχρήσητωνόρων"διορισμός"και"προαγωγή"θαπρέπεινα θεωρούνται περισσότερο θέμα διαφοροποίησης μεταξύ εκείνων που ήδη υπηρετούν και των εκτός της Δημόσιας Υπηρεσίας και 30 όχι εμφιλοχώρησης οποιασδήποτε πλάνης περί τα πράγματα, ή νομικής πλάνης αναφορικάμε τη φύσητης θέσης ηπλήρωση της οποίας εκκρεμούσε. Εν όψει όλων των πιο πάνω είναι φανερό ότι εκείνο που έχει 35 πραγματικά σημασία είναι κατά πόσο το πρόσωπο που έχει επι­ λεγείκατείχε ταπροσόνταπουαπαιτούνταν γιατηθέση καιόχι η χρήση από την Επιτροπή του όρου "προαγωγή" αντί του όρου "διορισμός". Η εξέταση των εμπιστευτικών εκθέσεων και των υπηρεσιακών φακέλων του ενδιαφερομένου μέρους εδώ δεν του 40 εξασφάλισε οποιοδήποτε πλεονέκτημα έναντι των αιτητών γιατί και εκείνοι βρίσκονταν στηΔημόσια Υπηρεσία. Αν εδημιουργείτο οποιοδήποτεπλεονέκτημα, τοπλεονέκτημα αυτόθατοείχεέναντι υποψηφίων γιαπρώτοδιορισμό πουδεβρίσκονταν κατάτονου1944 4 Α.Α.Δ. Δαβερώναςκ.ά. ν. Δημοκρατίας σιώδηχρόνο στη Δημόσια Υπηρεσία. Ενπάσηπεριπτώσει ηεξέ­ τασητων φακέλων απλώςβοήθησε την Επιτροπήνα σχηματίσει εναργέστερη εικόναγιατοσυγκεκριμένο υποψήφιο. 5 10 15 Είναιθεμελιωμένονομολογιακά ότιηερμηνείατωνσχεδίων υπη­ ρεσίαςανήκειστοδιορίζονόργανο. Τοόλοθέμακαταλήγειστοκατάπόσοη ΕπιτροπήΔημόσιας Υπη­ ρεσίας προέβησε επαρκήέρευναως προςταπροσόντα τωνυποψηφίων. Τοτιαποτελεί επαρκήέρευναεξαρτάταιαπόταγεγονό­ τακαιπεριστατικάτης συγκεκριμένης υπόθεσης. Μεβάσητιςπιοπάνωαρχέςείναιπροφανέςότιανη Επιτροπή με το ενώπιον τηςυλικόεύλογακατέληξε στο συμπέρασμαότι οσυγκεκριμένος υποψήφιοςκατείχε πείρασε θέματαοίκησης,τοσυ­ μπέρασμα της δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από το Δικαστήριο. Από ταενώπιον τουδικαστηρίουστοιχεία όπως παρουσιάζονται στους φακέλους των δύο υποθέσεων,προκύπτει ότι ηΕπιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμααυτόεύλογακαιαβίαστα. 20 25 3. Δεν φαίνεταινατίθενται απότο νόμο ήτη νομολογίαοποιοιδήποτεπεριορισμοί σεό,τι αφοράτηχρονικήπερίοδουπηρεσίαςτου προϊσταμένου του τμήματος πριν αυτός υποβάλει συστάσεις. Η χρονικήπερίοδοςκατάτηνοποίαπροϊστάμενοςβρίσκεταιστηθέσηαυτή,δενέχεισχέση μετηνικανοποιητικήγνώσηαναφορικάμε τους υπαλλήλους που υπηρετούν κάτωαπό αυτόν. Οι πληροφο­ ρίες αυτές μπορούν να αποκτηθούν από οποιαδήποτεάλλη κα­ τάλληληπηγή,ακόμα και από τη γενική εικόνα που οδηγεί τον προϊστάμενο στην επιλογήτων συγκεκριμένων υποψηφίων. 30 35 40 4. Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Andreas Sekkides v. The Republic

(1988)3C.L.R. 2136 στησελ.2153 τοΔικαστήριο δενεί­ ναιυποχρεωμένοναακυρώνειοποιαδήποτεαπόφασητηςΕπιτρο­ πήςότανη εμπιστευτικήέκθεσηετοιμάστηκεπαράτυπα,ενώτοδικαστήριο θαπρέπειπάνταναλαμβάνει υπ* όψηκατάπόσο ηπα­ ράλειψη συμμόρφωσης μεοποιοδήποτετέτοιο διαδικαστικό τύπο είναι τέτοιας σημασίας πουνα έχει επηρεάσει το αποτέλεσμακαι τηναπόφαση. Από τηνάλλη τονίστηκε ότι αναμφίβολα ησύνταξη τωνεκθέσεωνθαπρέπειναγίνεταιμεμεγάληπροσοχήγιανααποφεύγεται ακόμακαιηελάχιστηπιθανότητακατάχρησης εξουσίας απόεκείνους στους οποίους έχειηΔιοίκησηεμπιστευθεί τοκαθή­ κον ετοιμασίαςτων εμπιστευτικών εκθέσεων.Καιπάλιθαπρέπει να εξετάζονται οι περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης με σκοπό την επιβεβαίωση της έκτασης της παρατυπίαςκαι του 1945 Δαβερώνας κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1996)αποτελέσματος πουηέκθεσηείχεστη λήψη της διοικητικής από­ φασης. Στην παρούσαυπόθεσητο γεγονός ότι ησυγκεκριμένη εμπιστευ­ τική έκθεσηλήφθηκε υπ' όψη απότην Επιτροπήδε φαίνεταινα 5 επηρέασε δυσμενώς τον δεύτερο αιτητή. Τέλος, όσον αφορά την παράλειψητης δημοσίευσης των διορισμών στην Εφημερίδατης Δημοκρατίας δε φαίνεταινα επηρέασε το αποτέλεσμα ούτε προ­ κάλεσε οποιαδήποτεζημιάστον αιτητή. 10 Οι προσφυγές απορρίπτονται με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 Smymiosv.Republic

(1983)3C.L.R. 124, RepublicandAnotherv.Aristotelous andOthers

(1982)3C.LR. 497, Panayidou v.Republic

(1978)3 C.LR. 144, 20 Stylianou v.Republic

(1988)3C.LR.1007, ΑυώναςκαιΑλλοι v.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 2038, 25 Knai v.Republic

(1987)3 C.LR. 1534, Δημοκρατίακ.ά. v.Γιαλλονρίδηκαι Αλλων

(1990)3Α.Α.Δ.4316, Republic v.Kastellanos

(1988)3 C.LR. 1249, 30 Republic v.Roussos

(1987)3 C.LR. 1271, Louca v.Sawa andOthers

(1989)3 C.LR.672, 35 Sekkides v.Republic

(1988)3C.LR.

1. Προσφυγές. Προσφυγές με τις οποίες προσβάλλεται ηαπόφασητης Ε.Δ.Υ. 40 μετηνοποία προάχθηκαν στηθέσηΠρώτουΛειτουργού Πολεοδο­ μίας, Τμήμα Πολεοδομίας και Οιχήσεως τα ενδιαφερόμενα μέρη αντί οι αιτητές. 1946 4 Α.Α.Δ. Δαβερώναςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Γ. Τριανταφυλλίδης, γιατονΑιτητήστην Υπόθεσηαρ. 129/
2. Αλ. Λυκούργου γιαΤ. Παπαδόπουλο,γιατονΑιτητήστην Υπό­ θεσηαρ. 299/
3. 5 Τ.Πολυχρονίδον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ωνη αίτηση. 10 Α. Σ.Αγγελίδης,γιαταΕνδιαφερόμεναμέρη. Cur.adv. vult. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Με τις παρούσες προσφυγές οι αιτητές προσβάλλουν την απόφασητης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας 15 ημερ.24.1.1992 με την οποίαπροήχθηκανστη θέση ΠρώτουΛει­ τουργού Πολεοδομίας, Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως ταεν­ διαφερόμενα μέρηΦώτηςΑνάσταση και Γιάννος Παπαδόπουλος. Σύμφωναμετοσχέδιο υπηρεσίαςηθέσηείναιθέσηπρώτουδιορι­ σμούκαιπροαγωγής. 20 Μετάτησχετική δημοσίευση στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔη­ μοκρατίαςυποβλήθηκανδεκαεννέασυνολικά αιτήσεις. Με σχετική απόφασητης ημερ. 16.7.1991, ηΣυμβουλευτική Επιτροπή σύστησε προςτηνΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας γιαεπιλογήοκτώυποψή25 φιουςμεταξύτωνοποίωνταενδιαφερόμεναμέρηκαιτουςαιτητές. Στις 10.10.1991ηΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας (στο εξήςαναφε­ ρόμενηως"ηΕπιτροπή")αποφάσισεναχαλέσει σεπροφορικήεξέ­ τασητους συστηθέντες μαζίμετηνΑννα Καραμοντάνηηοποίαδεν περιλαμβανόταν στους οκτώ αρχικάσυστηθέντες απότηΣυμβου30 λευτική Επιτροπή. Στην προφορική εξέταση που ακολούθησε η Επιτροπήκατέληξε ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη Φώτης Ανάσταση και ΓιάννοςΠαπαδόπουλοςήτανεξαίρετοι,οοατητήςΑνδρέαςΔα­ βερώναςπάραπολύκαλόςκαιοαπηχηςΌθωναςΓιαγκουλλής πο­ λύκαλός.ΗΕπιτροπήσχολίασε περαιτέρωότι μεβάσηταενώπιον 35 της στοιχεία έχρινε ότι όλοι οι υποψήφιοι διέθεταν το πρόσθετο προσόνπουπροβλέπεταιστοσχέδιουπηρεσίας.Τέλος η Επιτροπή, αφούάκουσε καιτη σύστασητουΔιευθυντήτουΤμήματοςΠολεο­ δομίαςκαιΟικήσεως Γεώργιου Κασάπη,αποφάσισεναπροσφέρει διορισμό σταδύοενδιαφερόμεναμέρη. 40 Οι δύο προσφυγές εγείρουν ορισμένους κοινούς ισχυρισμούς, ενώ οαιτητήςΌθων Γιαγκουλλής εγείρει καιάλλο χωριστό λόγο. Ο πρώτος ισχυρισμός που εγείρεται είναι ότι ηΕπιτροπήεσφαλ­ μέναπροσέφερε προαγωγήκαιστα δύο ενδιαφερόμενα μέρη,ενώ 1947 Νικολαΐδης, Δ. Δαβερώνας κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1996)θα έπρεπε ναπροσφέρει προαγωγή στο ΦώτηΑνάσταση καιδιο­ ρισμό στο Γιάννο Παπαδόπουλο, αφούο τελευταίος διεκδικούσε τη θέση ως θέση πρώτου διορισμού και όχι ως θέση προαγωγής, μιακαι δεν είχε συμπληρώσει τριετή υπηρεσία στη θέση Λειτουρ­ γούΠολεοδομίας. Είναιη θέσητων αιτητών ότι αφούηΕπιτροπή 5 στοπρακτικότηςκαταλήγει ότι επέλεξεταδύο ενδιαφερόμενα μέ­ ρηως τους πω κατάλληλους καιαποφάσισε ναπροσφέρει σ' αυ­ τούς προαγωγήστη μόνιμη (Τακτ.Προϋπ.)θέσηΠρώτου Λειτουρ­ γούΠολεοδομίας,ΤμήμαΠολεοδομίαςκαιΟικήσεως,τελούσευπό πλάνηως προς ταπραγματικάγεγονότα. 10 Σύμφωνα μετο σχέδιο υπηρεσίαςγιαπρώτοδιορισμό απαιτεί­ το πανεπιστημιακό δίπλωμα στην Πολεοδομία και δεκαετής του­ λάχιστον μεταπτυχιακήπείρασευπεύθυνηθέσησε θέματαΠολεο­ δομίας,Χωροταξίας καιΟικήσεως, απότηνοποίαπενταετής του- 15 λάχιστον διοικητική πείρα, ενώ για προαγωγή απαιτείτο μόνο τριετής τουλάχιστον υπηρεσίαστηθέσητουΑνώτερου Λειτουργού Πολεοδομίας. Σύμφωναμετο άρθρο28

(1)τουπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νό- 20 μουτου 1990, Ν.1/90, οι θέσεις διαιρούνται σεθέσεις πρώτουδιο­ ρισμού, θέσεις πρώτου διορισμού και προαγωγής και θέσεις προ­ αγωγής. OL θέσεις πρώτου διορισμού μπορούν να απονεμηθούν τόσο σε πρόσωπα εκτός της Δημόσιας Υπηρεσίας όσο και σε ήδη υπηρετούντες. Στιςθέσεις πρώτουδιορισμού καιπροαγωγήςπρό- 25 σωπα που δεν είναι στη Δημόσια Υπηρεσία μπορούν να διορι­ στούν, ενώ οι υπάλληλοι μπορούν να διοριστούν ή προαχθούν. Στις θέσεις προαγωγής μπορούν να προαχθούν υπάλληλοι που υπηρετούν στην αμέσως κατώτερητάξηήθέσητου συγκεκριμένου κλάδου ήυποδιαίρεση της Δημόσιας Υπηρεσίας, ανάλογα με την 30 περίπτωση. Η κατηγορία κάθε θέσης ορίζεται στο οικείο σχέδιο υπηρεσίας. Σύμφωνα με το άρθρο 26 του ιδίου νόμου διορισμός σημαίνει τηναπονομήθέσης σεπρόσωπο πουδεν είναι στη Δημό­ σια Υπηρεσία ή τηναπονομήσευπάλληλο θέσης άλλης από αυτήν που κατέχει μόνιμα και που δεν αποτελεί προαγωγή. Προαγωγή 35 σημαίνει αλλαγή στη μόνιμη κατάσταση υπαλλήλου που συνεπά­ γεται αύξηση στην αμοιβή του ή συνεπάγεται την ένταξη του σε ανώτερο βαθμότης Δημόσιας Υπηρεσίας ή σε μισθοδοτική κλίμα­ καπουέχειψηλότερο ανώτατοόριο είτεη αμοιβήτου υπαλλήλου αυξάνεταιαμέσως μεαυτήτην αλλαγήείτεόχι. 40 ΣτηνυπόθεσηNicosSmyrnios v.The Republic

(1983)3 C.L.R. 124,όπου ένααπότα ενδιαφερόμενα μέρηδεν κατείχε ταπροσό­ νταγιαπροαγωγή,αλλάκατείχε ταπροσόνταγιαδιορισμό,το AL1948 4 Λ.Α.Δ. Δαβερώναςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικολαΐδης,Δ. καστήριο αφούανέλυσεταάρθρα28και31(β)τουτότε εν ισχύϊ περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1967, Ν.33/67, κατέληξεότι άνκαιτοενδιαφερόμενο μέρος δεν κατείχε ταπροσόντα γιαπρο­ αγωγή,αφούκατείχεταπροσόνταγιαδιορισμό,δενυπήρχεοποι5 οδήποτεσφάλμαστηνπεριγραφήτουόρου"προαγωγή"στηναπό­ φαση τηςΑρχής.Θαπρέπειναλεχθείότι OLισχύουσες σήμερανο­ μοθετικές διατάξειςτου Ν.1/90 (άρθρα26και28),δεν διαφέρουν στο σημείο αυτό απότις ρυθμίσεις του προηγούμενου νόμου 33/67. Εξάλλου στην υπόθεση The Republic and Another v. 10 CharilaosAristotelousand Others(\982)3C.L.R.497,507,τονί­ ζεταιότιπροαγωγήσεπερισσότερους βαθμούςτου ενός,καθ' οι­ ονδήποτεδεδομένοχρόνο επιτρέπεταιότανη θέση πουθαπληρω­ θεί είναι θέση πρώτουδιορισμού καιπροαγωγής.Σκοπόςτουνό­ μουείναιηπροσέλκυση υποψηφίωνεκτόςτηςΥπηρεσίας καιταυ15 τόχρονα ηπαροχήευκαιρίαςγιαπροβιβασμόσεκατάλληλα πρό­ σωπαπουήδηυπηρετούνστηΔημόσια Υπηρεσία. Τελικά,ηχρήση των όρων "διορισμός" και "προαγωγή" θαπρέπει να θεωρούνται περισσότερο θέμα διαφοροποίησης μεταξύ εκείνων που ήδηυπη­ ρετούν καιτων εκτός τηςΔημόσιας Υπηρεσίας καιόχιεμφιλοχώ20 ρήσηςοποιασδήποτεπλάνηςπερίταπράγματα,ήνομικήςπλάνης αναφορικά μετηφύση τηςθέσης ηπλήρωση τηςοποίας εκκρε­ μούσε. (ΒλέπεKatina Panayidouv. TheRepublic

(1978)3 C.L.R. 144,155). 25 Ενόψει όλων των πιο πάνωείναι φανερόότιεκείνο πουέχει πραγματικάσημασίαείναικατάπόσοτοπρόσωποπουέχειεπιλε­ γεί κατείχε ταπροσόντα που απαιτούντανγιχι τηθέσηκαιόχιη χρήση απότην Επιτροπή τουόρου "προαγωγή" αντί του όρου "διορισμός". Εξέτασατοσημείοαυτόκαιαπόμιαάλλη σκοπιά. Η 30 υποψηφιότητατου Παπαδόπουλου πουήτανήδηστην Υπηρεσία, εξετάστηκε και μεβάσητιςεμπιστευτικές εκθέσειςκαιτονυπηρε­ σιακό τουφάκελο. Ο Παπαδόπουλοςόμως ήταν υποψήφιοςγια θέσηπρώτου διορισμού καιόχιπροαγωγήςκαι κάποιος θαμπο­ ρούσεναδιερωτηθεί κατάπόσο ηεξέταση τουυπηρεσιακούτου 35 φακέλου του παρείχε κάποιο πλεονέκτημα έναντι άλλων υποψη­ φίων.Πιστεύωότιη εξέτασητωνεμπιστευτικών εκθέσεων καιτων υπηρεσιακών φακέλων του Παπαδόπουλουδεντου εξασφάλισε οποιοδήποτε πλεονέκτημα έναντι τωναιτητών γιατί καιεκείνοι βρίσκονταν στηΔημόσια Υπηρεσία. Ανεδημιουργείτοοποιοδήπο40 τε πλεονέκτημα, τοπλεονέκτημα αυτό θατο είχε έναντι υποψη­ φίων για πρώτο διορισμό που δεν βρίσκονταν κατάτονουσιώδη χρόνο στηΔημόσια Υπηρεσία. Ενπάσηπεριπτώσει πιστεύω ότι η εξέτασητωνφακέλωναπλώςβοήθησετην Επιτροπήνα σχηματίσει εναργέστερη εικόναγιατο συγκεκριμένο υποψήφιο. 1949 Νικολαΐδης, Δ. Δαβερώναςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1996)Το δεύτερο επιχείρημα των αιτητών αφορά καιπάλι τοενδια­ φερόμενο μέρος Γιάννο Παπαδόπουλο και συνίσταται στο κατά πόσο ο συγκεκριμένος υποψήφιος ικανοποιούσε αφ' ενός μεν το απαιτούμενοπροσόν τουσχεδίου υπηρεσίαςγιαδεκαετήτουλάχι­ στον μεταπτυχιακήπείρα σε υπεύθυνη θέση σε θέματαΠολεοδο- 5 μίας, Χωροταξίας και Οικήσεως απότην οποίαπενταετή διοικη­ τικήπείρακαιαφ' ετέρουτοεπιπρόσθετοπροσόν τηςπολύκαλής γνώσης των ειδικών συνθηκών που αφορούν θέματα Πολεοδο­ μίας, Χωροταξίας και Οικήσεως. Είναι η θέση των αιτητών ότι αφού σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίας γιαναθεωρηθεί ότι υπο- 10 ψήφιος κατέχει το επιπρόσθετο προσόν, θα έπρεπε να διαθέτει γνώση καιστους τρεις τομείς καιαφού οΠαπαδόπουλοςουδέπο­ τε εργάστηκε στον τομέα της Οικήσεως, ούτε και ασχολήθηκε με τονκλάδο,δενκατέχει τααπαιτούμεναπροσόντα,ούτεγιαπρώτο διορισμό,αλλάούτεκαιτοπρόσθετο προσόν των σχεδίων υπηρε- 15 σίας. Θα πρέπει να πω ότι δεν συμφωνώ ούτε και με αυτήτηθέση. EivaL θεμελιωμένο νομολογιακά ότιηερμηνείατωνσχεδίων υπη­ ρεσίας ανήκει στο διορίζον όργανο. Στην υπόθεση Stylianou ν. 20 The Republic

(1988)3C.L.R. 1007, τονίζεται ότι:"The Public Service Commission are the arbiters of the factfinding processrelevant totheelicitation of the qualifications of thecandidates. And solongastheinquiries madeare adequate, 25 their findings will not be faulted unless it appears that they were notreasonablyopen tothem." Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε από την Ολομέλεια και στην υπόθεση Λνώναςκαι Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 2038. 30 Τοόλο θέμακαταλήγειστοκατάπόσοη ΕπιτροπήΔημόσιας Υπη­ ρεσίας προέβησε επαρκήέρευνα ως προςταπροσόντατων υπο­ ψηφίων.Το τι αποτελεί επαρκήέρευνα εξαρτάταιαπόταγεγονό­ τα και περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης (βλέπε Knai ν. The Republic

(1987)3 C.L.R. 1534, 1545, 1546). Από την άλλη η 35 έκτασητηςέρευνας πουέναδιοικητικόόργανοδιεξάγει γιατη λή­ ψηαπόφασης,εξαρτάταιαπόταγεγονότα τηςκάθευπόθεσης (Δη­ μοκρατία κ.ά.ν.Γιαλλονριδη και Άλλων

(1990)3Α.Α.Δ. 4316). Μεβάσητις πιο πάνωαρχές είναι προφανέςότι ανηΕπιτρο- 40 πήμετο ενώπιον τηςυλικό εύλογα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο συγκεκριμένος υποψήφιοςκατείχε πείρα σε θέματαοίκησης, το συμπέρασμα της δεν μπορεί νααμφισβητηθεί απότο Δικαστήριο. Από ταενώπιον μου στοιχεία όπωςπαρουσιάζονταιστους ψακέ1950 4 Α.Λ.Δ. Δαβερώνας κ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Δ. λουςτωνδύουποθέσεων,προκύπτειότιηΕπιτροπήκατέληξε στο συμπέρασμααυτόεύλογακαιαβίαστα.Αποτελείεύλογοσυμπέρα­ σμα ότι η απαιτούμενη πείρα σε θέματα Πολεοδομίας, Χωροτα­ ξίας και Οικήσεως δεν προϋποθέτει απαραίτητα εργασία και 5 στους τρεις τομείς ήκλάδους. Ηδιατύπωση του σχεδίου υπηρε­ σίας εύλογα μπορεί να θεωρηθεί, όπως και θεωρήθηκε από την Επιτροπή, ότι δεν περιλαμβάνει την ανάγκηεργασίας και στους τρεις τομείς. Είναι φανερόότι η Επιτροπήεπιλήφθηκε με λεπτο­ μέρειατων περιστάσεων τηςυποψηφιότηταςκάθευποψήφιουκαι 10 ηαπόφασητης ότι οι υποψήφιοι κατείχαντόσο ταπροσόντα όσο xaLτοπρόσθετοπροσόνήτανεύλογα. Εξάλλουδενπρέπειναπα­ ραγνωρίζεται και το γεγονός ότι για σειρά ετών ο συγκεκριμένος υποψήφιοςήτανυπεύθυνος του ΕπαρχιακούΓραφείουΠολεοδο­ μίας, όπου ανάμεσα στα καθήκοντατου ήταν και τοπρόγραμμα 15 στέγασης πουέχειάμεσησχέσημεταθέματατης οίκησης. 20 25 30 35 Τοεπόμενο επιχείρημα τωναιτητώναφοράτον ΦώτηΑνάστα­ σηκαιτηδιαπίστωσητης Επιτροπήςότι αυτόςυστερεί ελαφράσε αρχαιότητα έναντι του Δαβερώνα.Απλή ανάγνωση του φακέλου δείχνει ότι ο Δαβερώνας υπερέχει σε αρχαιότητα του Ανάσταση κατάπέντε ολόκληρα χρόνια,αφούπροήχθηστηθέση τουΑνώτε­ ρου ΛειτουργούΠολεοδομίας την 1.8.1978,ενώ ο Ανάσταση στις 15.8.1983.Σίγουραπερίοδοςπέντεχρόνων δύσκολα μπορείναπε­ ριγραφεί σαν περίοδος για την οποία έναςυστερεί ελαφρά.Αντίθετάηπερίοδοςτωνπέντεχρόνων μπορείναχαρακτηριστείμεγά­ λη. ΌμωςδενυπάρχειαμφιβολίαότιηΕπιτροπήείχεενώπιον της τα σχετικά στοιχεία και έτσι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι τελούσε υπό καθεστώς πλάνης ως προς το μέγεθος της διαφοράςτηςαρ­ χαιότητας των δύο υποψηφίων. Είναι φανερό ότι η διατύπωση πουχρησιμοποιήθηκε αποτελεί θέμαχαρακτηρισμούκαι όχι λαν­ θασμένης εκτίμησης. Είναι επίσης φανερόότι ηΕπιτροπήθέλησε να μειώσει τηνεντύπωσηπουθαδημιουργούσε απόφασηναπρο­ αχθεί νεότερος κατά πέντε χρόνια,χαρακτηρίζονταςτηδιαφορά στην αρχαιότηταελαφρά.Παρ'όλον ότι ηαπόφαση δενφαίνεται ναπάσχειλόγωπλάνης,πιστεύω ότι θαήτανσκόπιμοηΕπιτροπή να αποφεύγει χαρακτηρισμούς που στο τέλος αντί να πείθουν, πλήττουν τηναξιοπιστίατης. Το τελευταίο κοινό επιχείρημα συνίσταται στο ότι οι συστά40 σεις του προϊσταμένου του τμήματος παράνομα διαδραμάτισαν ουσιαστικό ρόλο στην επιλογή των ενδιαφερομένων μερών γιατί έρχονται σε αντίθεση με τα στοιχεία των φακέλων. Γίνεται ισχυ­ ρισμός επίσης ότι αφού οκ. Γεώργιος Κασάπηςανάλαβετηδιεύ­ θυνσητουτμήματοςτο Μάϊοτου 1991 μέχρι τοΝιόβρητου ίδιου 1951 Νικολαΐδης, Δ. Δαβερώναςκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1996)χρόνου πουέγιναν οι συστάσεις ενώπιον της Επιτροπής,δενείχε αρκετόχρόνο ναγνωρίσει τηνποιότητατηςεργασίαςτους καινα τουςαξιολογήσει σωστά.ΗΕπιτροπή,σύμφωναπάνταμετουςαιτητές, δεν έπρεπε να δώσει υπέρμετρη σημασία στη σύσταση, πα­ ραμερίζονταςτηνκαταφανήανωτερότητατωναιτητώνόσον αφο- 5 ρά τηναρχαιότητα καιτηνπροσφοράτους. Κατ' αρχάςδεν συμ­ φωνώότιοι συστάσεις τουπροϊσταμένουτουτμήματοςσυγκρού­ ονται με το περιεχόμενο των φακέλων. Εκτός του ότι οΔαβερώ­ νας υπερέχει των δύο ενδιαφερομένων μερών σε αρχαιότητα,ο Γιαγκουλλής δενυπερείχε σεαρχαιότηταούτεέναντιτουΑναστά- 10 σηούτε έναντι του Παπαδόπουλου.Όσον αφοράτηναξίακαι οι τέσσερις χαρακτηρίζονταιγιατατελευταία πέντε χρόνια ως εξαί­ ρετοι, με μικρές διαφορέςστην επί μέρους βαθμολογία. Η σημασία και η αξία της σύστασης του προϊσταμένου έχει 15 επανειλημμένα τονιστεί (βλέπε The Republic v. Kastellanos

(1988)3 C.L.R. 1249). Για σκοπούς διακρίβωσης της αξίας εων υποψηφίων σημασία δενέχειηεπί μέρους βαθμολογία στις εμπι­ στευτικές εκθέσεις, αλλά η γενική (The Republic v. Roussos

(1987)3 C.L.R. 1271, 1274).Περαιτέρω δεν πρέπει επίσης να ξε- 20 χνούμε ότιτοΔικαστήριο δενεπεμβαίνειστην άσκησητηςδιακρι­ τικής ευχέρειας της Επιτροπής.Όσον αφοράταπροσόντα,ο μεν Δαβερώνας βρίσκεται στην ίδια θέση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, ενώ παρουσιάζεταιμιαυπεροχήτου Γιαγκουλλή μεδύομεταπτυ­ χιακά διπλώματα,το έναστη Γεωλογία καιτο άλλο στο θέμαπου 25 περιγράφεταισανEnvironmental Planning.Τοεπιπλέονπροσόντου Γιαγκουλλή δενφαίνεταιναέχεισχέσημετααπαιτούμεναπροσό­ ντα. Γενικά μπορεί ναλεχθεί ότι όλοι OLυποψήφιοι ήτανπερίπου στην ίδια μοίρα, με μόνη εξαίρεση την υπεροχήτου Δαβερώνα σε αρχαιότητα. Στησυνέχεια θαεξετάσω τον ισχυρισμό ότι ο Γεώργιος Κασάπης υπήρξε προϊστάμενος του τμήματος μόνο για τους τελευταί­ ους έξι μήνες πριν προβεί στις συστάσεις του ενώπιον της Επι­ τροπήςκαισυνεπώς δεν γνώριζε την ποιότητατηςεργασίαςτους. 35 Δεν φαίνεταινα τίθενται απότο νόμο ήτηνομολογία οποιοιδήποτεπεριορισμοί σεό,τι αφοράτηχρονικήπερίοδουπηρεσίαςτου προϊσταμένου του τμήματος πριν αυτός υποβάλει συστάσεις. Αντίθετα στην υπόθεση Louca v. Savva and Others

(1989)3 C.L.R. 672, φαίνεταιότι έχειαποφασιστεί ότι ηχρονικήπερίοδος 40 κατά την οποία προϊστάμενος βρίσκεται στη θέση αυτή,δεν έχει σχέση με την ικανοποιητική γνώση αναφορικά με τους υπαλλή­ λουςπουυπηρετούνκάτωαπόαυτόν.Οιπληροφορίες αυτές μπο­ ρούν να αποκτηθούν από οποιαδήποτε άλλη κατάλληλη πηγή, 1952 30 4 Α.Α.Δ. 5 Δαβερώναςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Δ. ακόμακαιαπότηγενική εικόναπουοδηγεί τονπροϊστάμενο στην επιλογήτωνσυγκεκριμένων υποψηφίων.Δεθαπρέπειναμαςδια­ φεύγει εξάλλουτογεγονός ότι οπροϊστάμενοςετόνισεκαιτη δια­ φορά στην αρχαιότητα μεταξύ του Παπαδόπουλουκαι των άλλων,ενώ οισυστάσεις τουφαίνεταιναείναιπλήρως αιτιολογημέ­ νες. ΤέλοςοαιτητήςΌθωνΓιαγκουλλής εγείρειδύοσημείαγιακατ' ισχυρισμό παρανομίατης απόφασης.Ισχυρίζεται ότι έχει παρα10 βιαστεί ηαρχήπου εισάγεται απότο άρθρο 37

(5)του περίΔημό­ σιαςΥπηρεσίας ΝόμουΝ. 1/90, μετοοποίοπροβλέπεταιότι μόνι­ μοι διορισμοί και/ήπροαγωγές δημοσιεύονται το ταχύτερο δυνα­ τό στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και όχι αργότερα από σαράντα πέντε μέρες απότην αποδοχήτης προσφοράς.Πε15 ραιτέρωγίνεται ισχυρισμός γιατογεγονός ότιηυπηρεσιακήέκθε­ ση για το 1990 δεν έγινε απότον άμεσα προϊστάμενο του, Δαβερώνα αλλά από τον Κωνσταντίνο Ιωαννίδη,τότε διευθυντή του τμήματοςπουτελούσε μεαφυπηρετικήάδειακαι συνεπώς δεν εί­ χε δικαίωμανασυντάξει την έκθεση. Είναιπαραδεκτό το γεγονός 20 ότι ο Κωνσταντίνος Ιωαννίδης δεν μπορούσε κατά το δεδομένο χρόνονασυντάξει τηνέκθεση γιατο 1990,ούτεγιατον αιτητή αλ­ λάούτεκαιγιαταενδιαφερόμενα μέρη.Αναμφίβολα αυτά αποτε­ λούν παρατυπίες,μένειόμως να εξεταστεί κατάπόσο OL παρατυ­ πίες αυτέςοδηγούν σε ακυρότητατηδιοικητική πράξη. 25 Όπως τονίστηκε και στην υπόθεσηAndreas Sekkides v. The Republic

(1988)3C.L.R. 2136 στησελ.2153 τοΔικαστήριο δενεί­ ναιυποχρεωμένοναακυρώνειοποιαδήποτεαπόφασητηςΕπιτρο­ πήςότανηεμπιστευτική έκθεσηετοιμάστηκε παράτυπα,ενώτο OL30 καστήριο θαπρέπει πάντα να λαμβάνει υπ' όψηκατάπόσο η πα­ ράλειψη συμμόρφωσης μεοποιοδήποτετέτοιο διαδικαστικό τύπο είναι τέτοιας σημασίας πουνα έχει επηρεάσει το αποτέλεσμα και την απόφαση. Από τηνάλλη τονίστηκε ότι αναμφίβολαησύνταξη τωνεκθέσεων θαπρέπειναγίνεται μεμεγάληπροσοχήγιανααπο35 φεύγεται ακόμακαιηελάχιστη πιθανότητακατάχρησης εξουσίας από εκείνους στους οποίους έχειη Διοίκηση εμπιστευθεί τοκαθή­ κον ετοιμασίας των εμπιστευτικών εκθέσεων. Καιπάλι θαπρέπει να εξετάζονται OL περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης με σκοπότην επιβεβαίωσητης έκτασης τηςπαρατυπίαςκαιτουαπο40 τελέσματος πουη έκθεση είχεστηλήψητηςδιοικητικήςαπόφασης. Στην παρούσα υπόθεση το γεγονός ότι η συγκεκριμένη εμπι­ στευτική έκθεσηλήφθηκευπ' όψηαπότην Επιτροπήδενφαίνεται ναεπηρέασεδυσμενώς τον Γιαγκουλλή.Οαιτητήςδενφαίνεταινα 1953 Νικολαΐδης, Δ. Δαβερώνας κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1996)έχει υποτιμηθεί με τη βαθμολογία αυτή, αντίθετα παρουσιάζεται ισότιμος μετον Παπαδόπουλο.Συγκεκριμένα ο Γιαγκουλλής εξα­ σφάλισε στην εμπιστευτική έκθεση του 1992 2 εξαίρετος και6πο­ λύ ικανοποιητικάσεαντιπαραβολήμε 1 εξαίρετος και7πολύικα­ νοποιητικά του Ανδρέα Δαβερώνα,0 εξαίρετος και8 πολύ ικανό- 5 ποιητικά του ΦώτηΑνάσταση και 2 εξαίρετος και 6 πολύ ικανο­ ποιητικά του Ιωάννη Παπαδόπουλου.Συνεπώς δε φαίνεται ότι η παρανομίααυτήεπηρέασεδυσμενώς τον Γιαγκουλλή, ενώθα πρέ­ πει να λεχθεί ότι ακόμακι ανυπήρχε ηδυνατότητανα εξασφαλί­ σει καλύτερη βαθμολογία,αυτόδενθαεπηρέαζεουσιαστικά αφού 10 υπ' όψη λαμβάνεται η βαθμολογία συνολικά και συνεπώς η επί­ δρασητης συγκεκριμένης χρονιάς δεν θαήτανκαιτόσο ουσιαστι­ κή.Τέλος, όσον αφοράτηνπαράλειψητης δημοσίευσης τωνδιορι­ σμών στην Εφημερίδα τηςΔημοκρατίας δεν φαίνεταινα επηρέασε το αποτέλεσμα ούτε προκάλεσε οποιαδήποτε ζημιά στον αιτητή. 15 Ενόψειόλων των περιστατικών τηςπαρούσαςυπόθεσηςκαταλή­ γωότιοισημειωθείσεςπαρατυπίεςείναιεπουσιώδεις και συνεπώς δεν μπορούν να επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα. Με βάση όλα τα πιο πάνω και οι δύο προσφυγές απορρίπτο- 20 νται, ενώ η προσβαλλόμενη διοικητική πράξη επικυρώνεται. Τα έξοδαόπωςθαυπολογιστούν απότοναρμόδιοΠρωτοκολλητήθα βαρύνουν τους αιτητές. Οι προσφυγές απορρίπτονται με έξοδα. 1954