4 Α.Α.Λ. 11 Ιουλίου, 1996 [ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/ΣΤΗΣ] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Αιτητής, ν. ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣΚΥΠΡΟΥ, ΚαθΌυ ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 303/93) ΠροσφυγήβάσειτουΆρθρου 146τουΣυντάγματος— Λόγοιακυρώσεαχ; — Προκατάληψη — Τρόποςκαιβάροςαποδείξεως— Ειδικά το θέ μα της μη κοινοποίησηςδυσμενούς εγγράφου στον υπάλληλο που αφορά— Θέση τηςνομολογίας— Ηπροκατάληψηδεναποδείχθηκε. 5 Ο αιτητής προσέφυγε κατά της προαγωγής του ενδιαφερομένου μέρους σε Ανώτερο Λειτουργό Μουσικών Προγραμμάτων στο ΡΙΚ καθώςκαικατάτωνδυσμενών στοιχείων πουπεριείχε οφάκελοςτου. 10 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγήαποφάσι σεότι: 20 Είναι νομολογημένο πως ηύπαρξηπροκατάληψηςκαι ήέλλειψη αντικειμενικότητας θαπρέπει νααποδεικνύονται με επαρκή βεβαιότητα,είτε από γεγονότα που πηγάζουν από επίσημα διοικητικά έγ γραφαείτεαπόάλλαγεγονότα πουοδηγούν σεασφαλέςσυμπέρασμα γιατηνύπαρξημεροληψίας.Τοβάροςτηςαπόδειξηςφέρειοδιάδικος που ισχυρίζεται τηνέλλειψη αμεροληψίας καιοοποίος θαπρέπεινα παρουσιάσει συγκεκριμένες αποδείξεις γιατηθεμελίωση των ισχυρισμώντου. 25 Στην προκειμένη περίπτωση ταέγγραφασταοποίααναφέρεταιο αιτητήςαφορούνκυρίωςτιςσχέσειςτου μεσυναδέλφους τουκατάτα έτη 1984-1986και τη δημιουργία παρεξηγήσεων γύρω από το θέμα του αλληλοδανεισμού μουσικών δίσκων χωρίς την προηγούμενη 15 1955 Παπαντωνίου v.Ρ.Ι.Κ.
(1996)έγκριση τουκατόχουτων δίσκων. Εν πάση περιπτώσει αποτελεί θέση της νομολογίας πως σεορι σμένες περιπτώσεις ημη κοινοποίηση δυσμενούς εγγράφουσευπάλ ληλο που αφορά,δεν οδηγεί την επίδικηπράξησεακύρωση και ότι 5 αυτό ενδεχομένως να αποτελεί πειθαρχικό αδίκημα του λειτουργού που είχε υποχρέωση γιατηνκοινοποίηση του. Ο αιτητής μεταστοιχεία που έθεσε ενώπιον τουΔικαστηρίου, απέτυχενααποδείξει έλλειψηαντικειμενικότητας καιύπαρξηπροκα- 10 τάληψης σεβάροςτου. Ηπροσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 15 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Christou v.Republic (19S0)3C.LR. 437, Soteriadou &Others v.Republic
(1983)3 C.LR. 921, 20 Σάρδοςκ.ά. v.A.H.K.
(1993)4Α.Α.Δ. 136, Καψοσιδέρης v.Δημοκρατίας
(1995)3Α.Α.Δ. 170, Korai andAnotherv.CypwsBroadcasting Corporation
(1973)3C.LR. 25
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτου Καθ'ου ηαίτηση με την 30 οποία προάχθηκε το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Ανώτερου Λειτουργού Μουσικών Προγραμμάτων αντί του Αιτητή. Μασονίδου για Χρ. Βασιλειάδη, για τον Αιτητή. 35 Π.Πολυβίου, για τον Καθ'ουηαίτηση. Γ. Τριανταφυλλίδης, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vuit. 40 ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Οαιτητής με την παρούσαπροσφυγή ζητάαπό το Δικαστήριο τιςπιο κάτω θεραπείες: 1956 4 Α.Α.Δ. 5 10 Παπαντωνίου v. P.I.Κ. Αοτέμης, Δ. "Α. ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότιη απόφασητων Καθ'ωνηαί τησηηοποίαγνωστοποιήθηκε προςόλο τοπροσωπικότουΡα διοφωνικού ΙδρύματοςΚύπρου μετην εγκύκλιο 1/93 ημερομη νίας5.1.93ναπροάξεικαιήδιορίσει το ενδιαφερόμενο μέρος ΈλληΚοραήΓερολέμουστηνθέσηΑνώτερουΛειτουργού Μου σικών ΠρογραμμάτωνκατάπροτίμησηκαιήαντίτουΑιτητού είναιάκυρηκαιχωρίς νομικό αποτέλεσμα. Β.ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότιοι κατηγορίεςκαιή οι μομφές οι οποίες περιέχονται στον προσωπικό φάκελο του Αιτητή έχουν εισαχθεί παράνομακαικατάπαράβασηκάθενόμου, κα νονισμού καιαρχήςπουδιέπουν τοδιοικητικό δίκαιοκαικα τά συνέπειαν είναι παντελώς άκυρεςκαιουδέν νόμιμο αποτέ λεσμαμπορούννα έχουν." 15 Στις 31.3.92το ΡαδιοφωνικόΊδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ), προκήρυ ξε μεταξύάλλωνκενών θέσεωνκαιτηθέσηΑνώτερουΛειτουργού Προγραμμάτων (θέσηΠροαγωγής).Μεταξύ των υπαλλήλων που υπέβαλαναιτήσεις ήτανοαιτητήςκαιτο ενδιαφερόμενο μέρος. 20 ΤοΔιοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματοςσυνήλθεσεσυνεδρία ση στις 23.12.92 για να επιληφθεί του θέματος της πλήρωσης της επίδικης θέσης. 25 ΚατάτημελέτητουθέματοςτοΣυμβούλιοείχεενώπιοντουση μείωμα των Διευθυντών Διοικήσεως, Οικονομικών και Τεχνικών Υπηρεσιών ημερ. 15.12.92καιτα επισυναπτόμενα σ' αυτόέγγρα φα (ΈκθεσηΣυμβουλευτικής Επιτροπής Επιλογής,κατάλογοτων υποψηφίωνκατ' αρχαιότητα,πίνακα μετις βαθμολογίες τωνυπο30 ψηφίωνγιαταέτη 1987-1991, βιογραφικάσημειώματακ.λ,π).Είχε επίσης ενώπιον του τις αιτήσεις των υποψηφίων,τους προσωπι κούς φακέλους και τους φακέλους των εμπιστευτικών/υπηρεσια κών εκθέσεων των υποψηφίων, καθώς επίσης και επιστολή -σύ στασητουΤμηματάρχηΜουσικούΤμήματοςημερ. 21.12.
- 35 Η Συμβουλευτική ΕπιτροπήΕπιλογής που επιλήφθηκε τουθέ ματοςτηςπλήρωσης τηςθέσης σεπρώτοστάδιο, αφούδέχθηκεσε προσωπικές συνεντεύξεις6υποψηφίουςκαιέχονταςυπόψητοπε ριεχόμενο των φακέλων τους, ομόφωνα έκρινε ότι και οι 6υπο40 ψήφιοι είναι κατάλληλοι γιατηθέση και αποφάσισετην παραπο μπήτους στο Διοικητικό Συμβούλιο για ταπεραιτέρω.Στουςσυστηθέντες απότη Συμβουλευτική Επιτροπή Επιλογής περιλαμβά νονταν οαιτητήςκαιτοενδιαφερόμενο μέρος. 1957 Αρτεμης, Δ. Παπαντωνίου ν.Ρ.Ι.Κ.
(1996)Ο Τμηματάρχης Μουσικών Προγραμμάτων με επιστολή του ημερ.21.12.92σύστησεγιαπροαγωγήτο ενδιαφερόμενο μέρος. Το Διοικητικό Συμβούλιο αφούμελέτησεόλα τα έγγραφακαι φακέλους πουείχεενώπιον τουυιοθέτησε τηνέκθεσητηςΣυμβου- 5 λευτικής Επιτροπήςόπωςεπίσης καιτη σύσταση τουΤμηματάρχη και έκρινεομόφωνα με βάσητακαθιερωμένα κριτήριατηςαξίας, των προσόντων και της αρχαιότητας,ότι η καταλληλότερη από τους υποψηφίους ήταντο ενδιαφερόμενο μέρος και πρόσφερε σ' αυτήνπροαγωγήαπό 1.1.93. Ηπροαγωγήτουενδιαφερομένουμέ- 10 ρουςκοινοποιήθηκε στοπροσωπικό τουΡΙΚ μετην Εγκύκλιο του Γενικού Διευθυντή αρ. 1/93 ημερ.5.1.93 και στις 19.3.93 καταχω ρίστηκε απότον αιτητήηπαρούσα προσφυγή. Τακριτήρια επιλογής μεβάσηταοποίακρίνονται οι υποψήφι- 15 OLπουήδηυπηρετούνστο Ίδρυμα είναισύμφωνα μετον Κανονι σμό 4
(1)των περί ΡαδιοφωνικούΙδρύματος Κύπρου (Διορισμοί και Προαγωγαί) Κανονισμών του 1987 (ΚΔΠ 317/87),ηαξία, τα προσόντα και ηαρχαιότητα.Σύμφωνα μετον Καν.4
(3), "προσό ντα είναι τα διαλαμβανόμενα στο Σχέδιο Υπηρεσίας προσόντα" 20 πουστην προκειμένηπερίπτωσηείναι:"Μακράκαιευδόκιμηυπη ρεσίαστηθέσηΛειτουργούΠρογραμμάτωνΑ'. Διοικητικήκαιορ γανωτικήικανότητα". Η αρχαιότηταδιέπεται απότις διατάξεις του Καν.5 που προ- 25 νοεί μεταξύάλλων ταακόλουθα: "5
(1)Ειςπεριπτώσεις καθ' αςηαρχαιότηςείναι μεταξύτων κριτηρίων δι' επιλογήν, εφαρμόζονταιτα ακόλουθα: 30 (α)Ηαρχαιότηςμεταξύυπαλλήλων οι οποίοικατέχουντηναυ τήνθέσινκρίνεται βάσειτηςημερομηνίας της ισχύος τουδιορι σμού ήτης προαγωγής εις τηνσυγκεκριμένη θέσιν. (β) Ενπεριπτώσειταυτοχρόνουδιορισμούήπροαγωγήςειςτην 35 συγκεκριμένην θέσιν αρχαιότης κρίνεται συμφώνως προς την προηγουμένην αρχαιότητατων υπαλλήλων." Σύμφωνα με τη δεύτερη επιφύλαξη του Καν.5 "προηγούμενη αρχαιότης" σημαίνει "αρχαιότητατων υπαλλήλων εις την θέσιν η 40 οποία κατειχετο υπ' αυτών αμέσως προ της εισόδου των εις την παρούσαναυτώνθέσιν,εάνδεητοιαύτηαρχαιότηςείναιη αυτή η προηγούμενη αρχαιότηςκρίνεται διάτης αυτής μεθόδουεφαρμο ζόμενης αναδρομικώςμέχρι τωνπρώτων διορισμών τωνυπαλλή1958 4 Α.Α.Δ. Παπαντωνίου ν.Ρ.Ι.Κ. Αρτεμης,Δ. λων. Εις περίπτωσιν κατά την οποίανηαρχαιότηςει&τουςπρώ τους διορισμούς είναι ηαυτή,ηπροηγουμένη αρχαιότηςκρίνεται βάσειτηςηλικίας των υπαλλήλων." 5 Έχοντας υπόψη τακριτήρια επιλογής που αναφέρονται πιο πάνω,ηεικόνα πουπαρουσιάζουνοιδύουποψήφιοι είναιη ακό λουθη: Τοενδιαφερόμενο μέρος έχειμεβάσητιςεκθέσειςτωνπέντετε10 λευταίων χρόνων (1987-1991)καλύτερες αξιολογήσεις. Στηναρ χαιότητα ο αιτητής και τοενδιαφερόμενο μέρος είχαν προαχθεί την ίδιαημερομηνία(1.9.83) στηναμέσωςκατώτερηθέσητουΛει τουργού ΠρογραμμάτωνΑ'. Τοενδιαφερόμενο μέρος προηγείται με βάση τηνπροηγούμενη αρχαιότητα (βλ. τονκατ' αρχαιότητα 15 κατάλογο των υποψηφίων που επισυνάπτεται στην ένσταση). Όσον αφοράταπροσόντα και οι δύο πληρούν τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας και έχουν και OL δύο πρόσθετα προσό νταταοποίαδεν αποτελούν πλεονέκτημα, αλλά είναι συναφή με τακαθήκοντατης θέσης. 20 Μεβάσητο πιο πάνωπλαίσιο θαεξεταστούν οιλόγοιακυρό τηταςπουπρόβαλεοδικηγόρος του αιτητή. Ο βασικός ισχυρισμός του αιτητή είναι ότιστον προσωπικό 25 του φάκελοαπότο έτος 1984 και μετάπεριέχονταιεπιβαρυντικά στοιχεία και/ήμομφές και/ήκατηγορίες,τηνύπαρξητων οποίων ο αιτητής αγνοούσε πλήρως μέχρι την επιθεώρηση απ'αυτόντου φακέλουτου, πουέγινετημέραπριντηνσυνέντευξητου ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής Επιλογής. Οαιτητής ισχυρίζεται 30 ότιουδέποτε κλήθηκε να αντικρούσει τοδυσμενές γι' αυτόνπε ριεχόμενο τουφακέλουμεαποτέλεσμααυτόναέχειεπηρεάσεικαι τις αξιολογήσεις των εμπιστευτικών/υπηρεσιακών του εκθέσεων. Όλα αυτά όπως επίσης και ηστάση της διεύθυνσης του ΡΙΚ δει κνύουν σύμφωνα μετοναιτητή,στάση μεροληψίας και έλλειψη 35 αντικειμενικότητας σεβάρος του και παραβιάζουντο δικαίωμα ακροάσεως του.Έγινε επίσης ισχυρισμός ότι ημηαφαίρεσηορι σμένων επιστολών απότο φάκελο του αιτητήσυνιστάπαράβαση τωνπερίΡαδιοφωνικούΙδρύματοςΚύπρου(Πειθαρχικός Κώδιξ) Κανονισμών του 1986 (ΚΔΠ 160/86) καιειδικότερατωνδιατάξε40 ων πουπρονοούν γιατην απόσυρση των πειθαρχικώναποφάσε ων απότο φάκελο μετά την παρέλευση ορισμένου χρονικού δια στήματος,όπως επίσης καιπαράβασητων προνοιών των Συλλο γικών Συμβάσεων τουΡΙΚμετις συντεχνίες. Τέλος ο αιτητής ισχυρίζεται ότιμεβάσηταπιο πάνωηπροσβαλλόμενη απόφαση 1959 Αρτεμης, Δ. Παπαντωνίου ν.Ρ.Ι.Κ.
(1996)λήφθηκε υπό καθεστώς πλάνης περί ταπράγματααφούταεπιβα ρυντικάστοιχεία επηρέασανσημαντικάτηνκρίση του Διοικητικού Συμβουλίου ως προς την καταλληλότητα του αιτητήγιαπροαγω γή. Για υποστήριξη των ανωτέρω θέσεων του ο αιτητής καταχώ ρισεένορκη δήλωση,τηνοποίαναντέκρουσαν οι καθ' ωνη αίτηση 5 μεένορκηδήλωση αρμόδιουυπαλλήλου. Έγινεεπίσης εξέτασηκαι αντεξέταση μαρτύρων επί του περιεχομένου των ενόρκων δηλώ σεων. Είναινομολογημένο πωςηύπαρξηπροκατάληψηςκαιήέλλει- 10 ψη αντικειμενικότητας θα πρέπει να αποδεικνύονται με επαρκή βεβαιότητα,είτεαπόγεγονότα πουπηγάζουναπόεπίσημαδιοικη τικάέγγραφαείτεαπό άλλαγεγονόταπουοδηγούνσεασφαλέςσυ μπέρασμα για την ύπαρξη μεροληψίας. Το βάρος της απόδειξης φέρει ο διάδικος που ισχυρίζεται την έλλειψηαμεροληψίας και ο 15 οποίοςθαπρέπειναπαρουσιάσει συγκεκριμένες αποδείξειςγιατη θεμελίωση των ισχυρισμών του (βλ. μεταξύ άλλων, Christou ν, Republic
(1980)3 C.L.R. 437, Soteriadou & Others v.Republic
(1983)3 C.L.R. 921, Σάρδος κ.ά. v. A.H.K.
(1993)4 Α.Α.Δ. 136, Άριστος Καψοσιδέρης v.Δημοκρατίας
(1995)3Α.Α.Δ. 170. 20 Στηνπροκειμένη περίπτωση ταέγγραφασταοποία αναφέρεται οαιτητήςαφορούνκυρίως τιςσχέσειςτου μεσυναδέλφους τουκα τάταέτη 1984-1986 καιτη δημιουργίαπαρεξηγήσεων γύρωαπό το θέματου αλληλοδανεισμού μουσικών δίσκων χωρίς τηνπροηγού- 25 μένη έγκριση του κατόχου των δίσκων καθώς επίσης και άρνηση του να παρακαθήσει στην Επιτροπή Μουσικών Ακροάσεων. Ο Τμηματάρχης και/ήηδιεύθυνση του ΡΙΚήτανενήμεροι τωνθεμά τωναυτώνγιατίτόσο οαιτητήςόσοκαιοι συνάδελφοι τουμετους οποίους αυτός είχε προστριβές, τους ενημέρωναν για τις αντί- 30 στοιχες θέσεις τους. Είχε επίσης κυκλοφορήσει και σχετική εγκύ κλιος στο προσωπικό αναφορικά με το θέμα αλληλοδανεισμού μουσικών δίσκων μεταξύ παραγωγών.Εκείνο πουπροκύπτειαπό το φάκελο του αιτητή είναι πως αυτός ήτανγενικά ενήμερος των θεμάτων πουπροέκυψαν και είχετην ευκαιρίανα εκθέσει τις δι- 35 κές του θέσεις σε επιστολές προς τον Τμηματάρχη του και το Γε νικό Διευθυντή. Ο αιτητής γνώριζε την ύπαρξητων πλείστων αν όχι όλων των σχετικών εγγράφων καιοι περί του αντιθέτου ισχυ ρισμοί του,είναι αβάσιμοι. Ούτε ο ισχυρισμός για παραβίαση του δικαιώματος του για ακρόαση ευσταθεί, εφόσον ο αιτητής ήταν 40 ενήμερος τουθέματοςκαιείχετηνευκαιρίαναεκθέσει τις απόψεις του. Ενπάσηπεριπτώσει αποτελείθέσητηςνομολογίας πωςσε ορι1960 4 Α.Α.Δ. 5 Παπαντωνίουν.Ρ.Ι.Κ. Αρτεμης, Δ. σμένες περιπτώσεις η μηκοινοποίηση δυσμενούς εγγράφου σε υπάλληλο που αφορά,δεν οδηγεί την επίδικηπράξησεακύρωση και ότι αυτό ενδεχομένως νααποτελεί πειθαρχικό αδίκημα του λειτουργού που είχε υποχρέωση γιατηνκοινοποίηση του. Στην υπόθεση Elli Chr. Korai and Another v. The Cyprus Broadcasting Corporation
(1973)3C.L.R. 546, (όπουη αιτήτρια ήταντο ενδιαφερόμενο μέρος στην παρούσαπροσφυγή), τοΔικα στήριο αφού αναφέρθηκεσενομολογία τουΣυμβουλίου τηςΕπι κρατείας είπεταακόλουθαστησελ.573της απόφασης: 10 15 'Thus is appears from the trend of the decided cases thatthe obligation tocommunicate tocivil servants adverse reports isa matter which creates a disciplinary liability of the person responsible for his failure to communicate to the officer concerned that part of the report, butfailure todoso doesnot annul the saidreport and/or the decision which wasreached asa resultofsuch report." Επιπρόσθετα,οαιτητήςμετα στοιχεία πουέθεσε ενώπιον του 20 Δικαστηρίου, απέτυχε να αποδείξει έλλειψη αντικειμενικότητας και ύπαρξη προκατάληψηςσεβάροςτου. Απέτυχε επίσης νααπο δείξει τους ισχυρισμούς πως ταέγγραφα στα οποία παρέπεμψε έπαιξαν οποιοδήποτε ρόλο στη λήψητης επίδικης απόφασης από τοΔιοικητικό Συμβούλιο. Είναι καθαρόπωςηπροαγωγήτου εν25 διαφερομένουμέρους έγινε αποκλειστικάμεγνώμονα τατρίακρι τήρια επιλογής, και τα υπό αναφοράέγγραφα,κανένα ρόλοδεν διεδραμάτισαν στηλήψητηςεπίδικης απόφασης Όσον αφορά τηνκατ' ισχυρισμό παραβίασητωνΠειθαρχικών Κανονισμών του ΡΙΚ (ΚΔΠ 160/86)και τον ισχυρισμό ότι παρέλευσεμεγάλο χρονικό διάστημααπότην μέραπουζήτησεοαιτητήςναεπιθεωρήσει τοφάκελοτουμέχρι τηνημέραπουαυτόέγινε κατορθωτό, παρατηρώπωςαυτό είναι άλλο θέμα το οποίοδεν αφοράστην παρούσαπροσφυγή.Ενπάσηπεριπτώσει ακόμακιαν 35 δεχθώτην εισήγηση ότι σημειώθηκε παρατυπία στο θέμααυτό, εί ναικαθαρόπωςηοποιαδήποτεπαρατυπία δεν επηρέασε στηλή ψητης επίδικης απόφασης. 30 Στησυνέχεια οδικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε ότι σταβιο40 γραφικάσημειώματα του αιτητήκαι του ενδιαφερομένου μέρους παρατηρούνται ουσιώδη λάθη που αλλοιώνουν τηνεικόνατων προσόντων και των ικανοτήτων του αιτητήκαιτου ενδιαφερομέ νου μέρους. Οιπαραλείψεις αφορούν κυρίως τοδίπλωμαδιδα σκαλίαςβιολιού τουαιτητή(όπουαντίνααναγραφεί ως L.R.S.M. 1961 Αρτεμης,Δ. Παπαντωνίου ν.Ρ.Ι.Κ.
(1996)στοβιογραφικόσημείωμα,αναγράφεταιως R.S.M.Certificate)και τηνκατ' ισχυρισμό απουσίατων πτυχίωντουενδιαφερομένουμέ ρους απότοφάκελοτης.Οαιτητής ισχυρίστηκε ότι το Διοικητικό Συμβούλιο τελούσευπόπλάνη αναφορικάμε τα προσόντααφού τααποδιδόμεναστοναιτητήδενανταποκρίνονταιστηνπράγματικότητα και, εφόσον ταπροσόντα τουενδιαφερομένου μέρους δεν βρίσκονταν στο φάκελοτης. 5 Ενπρώτοιςπαρατηρώπωςτόσο οαιτητήςόσοκαιτοενδιαφε ρόμενο μέρος, κρίθηκαν προσοντούχοι με βάση τα απαιτούμενα 10 απότοΣχέδιοΥπηρεσίας προσόντα.Ταπτυχία/πιστοποιητικάτου αιτητήκαι του ενδιαφερομένου μέρους ήτανπρόσθεταπροσόντα, τα οποίαούτε απαιτούντοαπότο Σχέδιο Υπηρεσίας, ούτεαποτε λούσαν πλεονέκτημα, αλλά μπορούσαν να ληφθούν υπόψη στο βαθμόπουκαθιέρωσεηνομολογία, εφόσονήτανσυναφήμετακα- 15 θήκοντατηςθέσης. Κατάσυνέπειαη οποιαδήποτεπαρατυπίαπου τυχόν σημειώθηκε δεν μπορούσε ναείχεεπηρεάσει ουσιωδώς την κρίσητουΔιοικητικού Συμβουλίου. Επιπρόσθετα,το Συμβούλιο είχε ενώπιον του όπως αναφέρε- 20 ται και στο σχετικό πρακτικό,τις αιτήσεις των υποψηφίων (Τεκ μήρια 3 και 4) στις οποίες ήταν επισυνημμένα τα πιστοποιητι κά/πτυχία τουαιτητήκαιτουενδιαφερομένου μέρους. Επομένως, τοΔιοικητικό Συμβούλιο είχεενώπιον τουπλήρηκαιορθήεικόνα των προσόντων των υποψηφίων και ο ισχυρισμός για ύπαρξη 25 πλάνης σε σχέση με τα προσόντα είναι αβάσιμος καιαπορρίπτε ται. Ως τρίτος λόγος ακυρότηταςπροβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι η σύσταση του Τμηματάρχη Μουσικών Προγραμμάτων πάσχει και 30 ότικακώςυιοθετήθηκε απότοΔιοικητικό Συμβούλιοχωρίςκαμιά έρευνα.Επικρίθηκεκυρίωςη αναφοράτουΤμηματάρχηστηναπό σπαση του ενδιαφερομένου μέρους στη θέση Λειτουργού Προ γραμμάτωνΑ' απότο 1970 και υποστηρίχθηκεότι τοενδιαφερό μενομέρος δεν μπορούσε ναείχεδημιουργήσει κεκτημένα δικαιώ- 35 ματαυπέρτου καιούτενατουδοθείπροβάδισμαστηναρχαιότη τα. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί είναι αβάσιμοι, Ηαπόσπασητου εν διαφερομένου μέρους στη θέση Λειτουργού Προγραμμάτων Α' δεν ελήφθηυπόψηγια σκοπούς υπολογισμού της αρχαιότητας.Η αρχαιότητα όπωςήδη αναφέρθηκε,διέπεταιαπότον Καν.5και εί- 40 VOLμε βάσητις πρόνοιες του Κανονισμού αυτούπουτοενδιαφε ρόμενο μέρος έχειπροβάδισμαστηναρχαιότητα. Αλλοι λόγοι ακυρότηταςπουπροβλήθηκαν είναι ότι τοενδια1962 4 Λ.Α.Δ. Παπαντωνίουν.Ρ.Ι.Κ. Αρτεμης, Δ. φερόμενο μέρος δενκατείχε ταακαδημαϊκά προσόνταπουαπαι τούντανγιατηνπροηγούμενητηςεπίδικηςθέση(Λειτουργός Προ γραμμάτων Α) εφόσον τέτοια προσόνταδεν περιέχονται στοφά κελοτης. 5 Τοκατάπόσοτοενδιαφερόμενομέροςκατείχετα ακαδημαϊκά προσόνταγιατηνπροηγούμενηθέσηδενείναιθέμαπουμπορείνα εγερθείστηνπαρούσαπροσφυγή.Ενπάσηόμωςπεριπτώσει,όπως έχειήδηλεχθεί ταπτυχίατουενδιαφερομένουμέρουςείναιεπισυ10 νημμένα στηναίτησητης (Τεκμήριο 4). Αβάσιμος κρίνεται και ο ισχυρισμός για έλλειψηαιτιολογίας τηςεπίδικηςαπόφασης. Η αιτιολογίαστηνπροκειμένηπερίπτωση συμπληρώνεται απόταστοιχεία τωνφακέλων.Αιτητής και ενδια15 φερόμενο μέρος ήτανπερίπου ίσοι στα προσόντα ενώ στηναξία καιαρχαιότηταυπερείχετο ενδιαφερόμενομέρος.Συνεπώςη επι λογήτου ενδιαφερομένου μέρους ήτανυπό τις περιστάσεις ηεν δεδειγμένη ενέργεια και ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει έκδηλη υπεροχή. 20 Ηπροσφυγήαπορρίπτεται μεέξοδαεναντίοντου αιτητή. Ηπροσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 1963