(1996)16Ιουλίου, 1996 [ΠΙΚΗΣ,Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Καθ'ον η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 29S.V5) Δήμοι — Επαγγελματικός φόρος— Άρθρο 104του περί ΔήμωνΝόμου 111/85— Κρίσιμος ο τόποςεργασίαςτουφορολογουμένου— Ηυπο χρέωσηκαταβολής του φόρου προσωπική — Περιστάσεις στην κρι θείσαπερίπτωσηεσφαλμένης εφαρμογής τοννόμου. 5 Οι αιτητέςπροσέφυγανκατά της επιβολής επαγγελματικήςφορο λογίας απότοΔήμο στην περιφέρεια του οποίου έδρευαν οι εργοδό τες τους που ήταν άλλος από εκείνον όπου παρείχαν τις υπηρεσίες τους. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: Το Αρθρο 104 του περί Δήμων Νόμου (Ν. 111/85), συσχετίζει την υποχρέωση για την εξασφάλιση άδειας ασκήσεως επαγγέλματος και 15 την καταβολήεπαγγελματικού φόρου με τον τόπο εργασίας τουφο ρολογουμένου. Είναιγιατηνάσκησητουεπαγγέλματοςήτην εκτέλε σηεργασίας πουαπαιτείταιάδειακαικαταβάλλονταιτα δικαιώματα τα οποίαπροβλέπει ονόμος. Ηυποχρέωση γιατην καταβολή επαγ γελματικού φόρου είναι προσωπική. Συναρτάται αποκλειστικά με 20 τον τόπο άσκησης επαγγέλματος ή εκτέλεσης κερδοφόρας εργασίας απότο φορολογούμενο. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. 1984 4 Α.Α.Δ. Ανδρόνικουκ.ά.ν.ΔήμουΛευκωσίας Προσφυγή. 5 ΠροσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτουΔήμου,Καθ'ουηαίτη σημετην οποίαεπεβλήθηκεστους Αιχητέςεπαγγελματικός φόρος ενώ εργαζόντουσανστην ΕπαρχίαΠάφου. Ρ. Νεοφύτου, Ε. Φλονρέντζονκαι Φρ.Αθανασιάδου, για τους Αιτητές. 10 Κ. ΙντιάνοςκαιΝ. Οικονομίόης,γιατον Καθ' ουηαίτηση. Cur.adv. wit. 15 20 25 30 35 ΠΙΚΗΣ, Π.:Το 1994 OLαιτητές εργοδοτήθηκαν απότοΤμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης ως ωρομίσθιοι εργάτες. Σύμφωνα με όλεςτις ενδείξεις ηαπασχόλησητους ήτανεκτός του ΔήμουΛευ κωσίας, πολλών από αυτούς στην Επαρχία Πάφου. Κατέβαλαν επαγγελματικόφόροστιςδημοτικέςαρχέςτωνπεριοχώνόπουερ γάστηκαν.Γιατον COLOχρόνοτουςζητήθηκενακαταβαλουν επαγγελματικό φόροκαιαπότοΔήμοΛευκωσίας. Μεαίτηματοοποίο υπέβαλαν μέσω της συντεχνίας τους, (ΔΕΟΚ) στο Δήμο Λευκω σίας,αξίωσαντηδιαγραφήτουονόματοςτουςαπότομητρώοτων φορολογουμένων και ακύρωσητης φορολογίας πουτους επιβλή θηκεγιατο 1994. Το αίτημααπορρίφθηκε.Σύμφωναμετηναπόφάση κυβερνητικοί εργάτες υποχρεώνονται όπως καταβάλλουν επαγγελματικό φόροστο Δήμοόπουέχειτογραφείοτηςηαρχήή το τμήματο οποίο τους εργοδοτεί. Η απόφαση στηρίχθηκε, όπως προκύπτει απόταστοιχεία τουφακέλουσεγνωμάτευση τηςΓενι κής Εισαγγελίας (21.2.1989), σύμφωνα μετην οποία κυβερνητικοί εργάτεςυπόκεινταιστηνκαταβολήεπαγγελματικούφόρουστοΔή μο όπου βρίσκεται το γραφείο του κυβερνητικού τμήματος το οποίοτουςεργοδοτεί.Όπωςδιαφαίνεταιαπότοκείμενο τηςγνω μάτευσηςσυναρτάταιη φορολογία μετηνπεριοχήόπουβρίσκεται ηέδρατων εργοδοτών και όχι με τον τόπο όπουαπασχολούνται οι φορολογούμενοι. Το ότι πολλοί απότους φορολογηθέντες δεν εργάστηκαν στα όρια τουΔήμου Λευκωσίαςτο 1994, βεβαιώνεταικαισε επιστολή του Διευθυντή του Τμήματος Γεωλογικής Επισκόπησης προς το 40 Δήμο Λευκωσίας(4.2.1994). Τοάρθρο 104 τουπερίΔήμων Νόμου (Ν, 111/85), συσχετίζειτην υποχρέωση γιατην εξασφάλισηάδειας ασκήσεως επαγγέλματοςκαιτηνκαταβολήεπαγγελματικούφόρου μετοντόπο εργασίαςτουφορολογουμένου. Είναιγιατηνάσκηση του επαγγέλματος ήτην εκτέλεσηεργασίας που απαιτείται άδεια 1985 Πιχής, Π. Ανδοονίκου κ.ά. ν. Δήμου Λευκωσίας
(1996)καικαταβάλλονταιταδικαιώματαταοποίαπροβλέπει ονόμος.Η υποχρέωση γιατηνκαταβολήεπαγγελματικούφόρουείναιπροσω πική.Συναρτάταιαποκλειστικάμετοντόποάσκησηςεπαγγέλματος ήεκτέλεσηςκερδοφόραςεργασίαςαπότοφορολογούμενο.Συνεπώς ηαπόφασηηοποίαπροσβάλλεται στηρίζεται σενομικό σφάλμα.Η 5 πλάνηκάτω απότηνοποίαλήφθηκετηνκαθιστά άκυρη. Προβληματίστηκα κατά πόσο η απόφαση, που αποτελεί το αντικείμενο τηςπροσφυγής,υπόκειταισεαναθεώρηση.Καταλήγω ότι η απόφασηείναι καθοριστική όχι μόνο για τη συμπερίληψη 10 των αιτητών στο μητρώο των φορολογουμένων του ΔήμουΛευ κωσίας,αλλάκαιγιατηνυποχρέωσηκαταβολήςτου επιβληθέντος φόρου το 1994. Είναι φανερό ότι το παραδεχτότης επιβληθείσας φορολογίας επενεξετάστηκε υπό το φως των στοιχείων ταοποία τέθηκαναπό τους φορολογούμενους στην αρμοδία αρχή.Ταστοι- 15 χεία αυτάήτανουσιαστικά,δενήτανενώπιον τηςαρχήςότανεπι βλήθηκε ηφορολογία,και επέβαλλαν εξ αντικειμένου τηνεπαναθεώρηση του θέματος..Η επανεξέταση οδήγησε στην έκδοση της επίδικηςαπόφασηςηοποίαμετάτηθεώρησητηςνομιμότηταςτης καταφαίνεται ως ανυπόστατη. 20 Ηπροσφυγήεπιτυγχάνει μεέξοδα.Η επίδικηαπόφαση (αφορά όλους τους αιτητές), ακυρώνεται στην ολότητα της βάσει του Αρθρου 146.4(β) τουΣυντάγματος. Η επίδικηαπόφασηακυρώνεταιμε έξοδα. 1986