4Α.Α.Δ. 19Ιουλίου, 1996 [ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΑΛΩΜΗ ΚΡΗΤΙΩΤΉ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 116/95) ΔιοικητικόΔίκαιο—Πειθαρχικό δίκαιο—Προσφυγή κατάπειθαρχικής καταδίκης — Όριαελέγχου τηςαπό τοακυρωτικό δικαστήριο—Πε ριστάσεις επιβολής της ποινής της αναγκαστικήςαφυπηρέτησης σε εκπαιδευτικό στην κριθείσαπερίπτωση. 5 Η αιτήτρια προσέβαλε την καταδίκητης σε αναγκαστικήαφυπηρέτηση συνεπεία πειθαρχικών αδικημάτωνστα οποία κρίθηκε ένοχη απότην ΕπιτροπήΕκπαιδευτικής Υπηρεσίας. 10 15 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας, την προσφυγή,αποφά σισεότι: Είναικαθιερωμένη η αρχήότιτοακυρωτικόδικαστήριοκατάτην εκδίκαση προσφυγής εναντίον πειθαρχικήςκαταδίκηςδεν μπορεί να υπεισέλθει στην υποκειμενική εκτίμηση τωνγεγονότων πουέγινεαπό το αρμόδιο πειθαρχικό όργανο. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί ναυπεισέλθει στην από τηνΕπιτροπήυποκειμενική εκτίμηση τωνγε γονότων.Τοδιοικητικόδικαστήριοδεν μπορεί ναλειτουργεί σανδευ τεροβάθμιο δικαστήριο πειθαρχικής δικαιοδοσίας. Δε φαίνεται,και δεν προβάλλεται καν οποιοσδήποτε ισχυρισμός εν προκειμένω περί αντικανονικήςδιαδικασίας. Ο μοναδικός ουσιαστικά νομικός ισχυρισμός ποι» προβάλλεται για ακύρωση της απόφασηςτης πειθαρχικής διαδικασίαςείναι ότι η 2083 Κρητιώτη ν.Δημοκρατίας
(1996)Επιτροπήπαρέλειψε ναδιεξάγειτηδέουσαέρευνα. Οισχυρισμόςαυ τός είναι αβάσιμος και πρέπει νααπορριφθεί, γιατί απότοφάκελο πουκατατέθηκεενώπιοντουδικαστηρίουφαίνεταιότιοιδιαδικασίες που προβλέπονται στον περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμο του 1969, Ν.10/69όπως αυτός έχει τροποποιηθεί, τηρήθηκαν 5 πλήρως. Αναφορικά μετην επιβληθείσα ποινήείναι φανερόότι η Επιτρο πήάσκησετη διακριτικήευχέρεια πουτηςπαρέχει ονόμος καιστην οποίατοΔικαστήριο δεν μπορεί ναεπέμβει. 10 Ηπροσφυγή απορρίπτεται με£300 έξοδα. 15 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Kyprianou v. Republic
(1973)3C.L.R. 206, Enotiadouv.Republic
(1971)3C.LR. 409. 20 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτων Καθ'ωνη αίτησημετην οποία βρήκε την Αιτήτρια ένοχη σε δύοκατηγορίες και τηςεπέβα λε την ποινή της αναγκαστικής αφυπηρέτησης. 25 Π.Χριστοδονλίδης για Ηλιάδη, Πασχαλίδη & Σια, για την Αι τήτρια. Ρ.Παπαέτη, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατουςΚαθ'ωνη αϊ- 30 τηση. Cur.adv. wit. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Η αιτήτριαη οποίαείναι καθηγήτρια μέσης 35 εκπαίδευσης αντιμετώπισε αριθμό πειθαρχικών αδικημάτων. Ύστερα από ακρόαση που κράτησε αρκετές μέρες, η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (στο εξής αναφερόμενη "η Επιτροπή") βρήκε την αιτήτρια ένοχη σε δύο κατηγορίες και τελικά στις 5.12.1994, αποφάσισε νατηςεπιβάλει τηνποινήτηςαναγκαστικής 40 αφυπηρέτησης. Ηαπόφασητης Επιτροπής κρίθηκε απότην αιτή τρια παράνομη και αναιτιολόγητη και εναντίον της καταχώρησε την παρούσα προσφυγή. 2084 4 Α.Α.Δ. Κρητιώτη ν. Δημοκρατίας Νικολαΐδης,' Δ. Οι κατηγορίες που αντιμετώπισε ηαιτήτριαήτανότι κατάτην περίοδο από 25.10.1993 μέχρι 17.1.1994 και ενώ υπηρετούσε ως καθηγήτρια της Φυσικής στην Α' Τεχνική Σχολή Λευκωσίαςαρ. νήθηκε και/ήπαρέλειψε ναασκήσει ανελλιπώς τακαθήκοντατης, 5 δηλαδήαντί να διδάσκει στις περιόδους διδασκαλίας το μάθημα της Φυσικήςσύμφωνα μετο καθιερωμένο πρόγραμμα, σπαταλού σε το χρόνο διδασκαλίας σε θέματαάσχετα μετη Φυσικήκαι πιο συγκεκριμένα σε σεξουαλικά θέματα, χρησιμοποιώντας μάλιστα χυδαίες εκφράσεις. Ηδεύτερη κατηγορία αναφερόταν σε απρεπή 10 συμπεριφοράκαι/ή συμπεριφορά ασυμβίβαστη μετην ιδιότηταεκ παιδευτικούκαισυνίστατο στοότικατάτη χρονικήπερίοδομετα ξύ 1.11.1993και 21.12.1993,κατά την ώρα της διδασκαλίας του μαθήματος της Φυσικής,χρησιμοποιούσε φράσεις και/ήλέξεις το περιεχόμενο των οποίων συνιστούσε απρεπή συμπεριφορά. Η 15 τρίτηκατηγορίααφορούσεγια ενέργεια ή συμπεριφορά που δυνα τόναδυσφημούσε την ΕκπαιδευτικήΥπηρεσία και ειδικότερα ότι κατά την ώρα της διδασκαλίας χρησιμοποιούσε λέξεις ή φράσεις πουδυνατόναδυσφημούσαν την εκπαιδευτικήυπηρεσία. 20 Κατάτην ακρόασητης πειθαρχικής υπόθεσης ηΕπιτροπήεξέ τασε την κατάθεση του κ. Ανδρέα Χρύσανθου, βοηθού διευθυντή του σχολείου στο οποίο υπηρετούσε η αιτήτρια, αντίγραφο του ημερήσιου δελτίου διδαχθείσαςύλης γιατηνουσιώδη περίοδο,την έγγραφηκατάθεση της ιδίας στον ερευνώντα λειτουργό και μαρ25 τυρίεςπρώηνμαθητών.Ορισμένοιμαθητέςκατέθεσανενώπιον της Επιτροπήςότι η αιτήτριαχρησιμοποιούσε ολόκληρεςήμέρος των περιόδων διδασκαλίας της για συζήτηση θεμάτων εκτός τηςδιδα κτέαςύλης.Αλλοιμαθητέςκατέθεσαν ότιη αιτήτριασυζητούσε θέ ματαεκτόςτηςδιδακτέαςύλης, αλλάαυτόγινότανύστερα απόαί30 τηματων ιδίωντων μαθητώνκαισεμέρος μόνο τηςδιδακτικήςπε ριόδου. Μετά την εξέταση των ενώπιον της στοιχείων η Επιτροπή κα τέληξε ότι ηαιτήτρια χρησιμοποίησε, σε τρεις τουλάχιστον περι35 πτώσεις, ολόκληρηκαι σε πολλές άλλες μέρος της διδακτικήςπε ριόδου για συζήτηση θεμάτων εκτός της διδακτέας ύλης. Η Επι τροπήχαρακτηριστικά στην απόφαση τηςαναφέρει ότι ωςαποτέ λεσμα της χρησιμοποίησης του διδακτικού χρόνου για συζήτηση άλλων θεμάτων υπήρξε το ότι, ενώ το συγκεκριμένο τμήμακατά 40 την περίοδο από 25.10.1993 μέχρι 17.1.1994 έπρεπε να καλύψει επτάκεφάλαιαΦυσικής, διδάκτηκανσύμφωνα μετημαρτυρίατου βοηθούδιευθυντή μόνο δύο,ενώηίδιαηαιτήτρια ισχυρίστηκε ότι εδίδαξε τέσσερα κεφάλαια.Τόσο υπό την έγγραφη κατάθεση της αιτήτριαςστον ερευνώντα λειτουργό, τηνέρευνα τουβοηθούδιευ2085 Νικολαΐδης, Δ. Κρητιώτη ν.Δημοκρατίας
(1996)θυντή που περιλαμβάνεται στο πόρισμα του ερευνώντα λειτουρ γού πουκατατέθηκεενώπιον της Επιτροπής,όσο καιαπότηνκα τάθεση του βοηθού διευθυντή ενώπιον της Επιτροπής, φαίνεται ότιπαρόμοιακαι/ήχειρότερηκατάστασηπαρατηρήθηκεκαισεάλ λα τμήματα στα οποία δίδασκε ηαιτήτρια,ενώ σημαντικό μέρος 5 του διδακτικούχρόνου χρησιμοποιήθηκε γιαθέματαεκτόςτηςδι δακτέαςύλης. Αναφορικά με τηνκατηγορίατης απρεπούςσυμπε ριφοράςκαιτηςχρησιμοποίησης φράσεωνκαι/ήλέξεωντοπεριε χόμενο των οποίων συνιστούσε απρεπή συμπεριφορά και κυρίως φράσεις με έντονα σεξουαλικό περιεχόμενο, η Επιτροπή δέκτηκε 10 ότι οι λέξεις και φράσεις πουπεριλαμβάνονται στο κατηγορητή ριοεπιβεβαιώθηκαναπόόλουςτουςπρώηνμαθητέςτηςαιτήτριας. Η Επιτροπήέκρινε ότι παρά τογεγονός ότι ορισμένες φορέςη χρησιμοποίηση τωνφράσεωνέγινεύστερααπόσχετικές ερωτήσεις 15 των μαθητών,ηλύσητων αποριών έπρεπε ναγίνεται μεδιακριτι κότητα,επιστημονική εγκυρότητα και έχοντας υπ' όψη ότιαπευ θυνόταν σε εφήβους, ενώ αναφορά σε προσωπικές προτιμήσεις και καταστάσεις δεν μπορούσε να αποτελεί μέρος τηςοποιασδή ποτεκαλώς νοούμενης ενημέρωσης των μαθητών.ΗΕπιτροπήκα- 20 τέληξεότι ηχρησιμοποίηση των φράσεων καιλέξεωνπου αναφέ ρονται στο κατηγορητήριο αποτελούσαν συμπεριφορά ασυμβίβα στη μετην ιδιότητα του εκπαιδευτικούλειτουργού καιυπότιςπε ριστάσεις μπορούσανναθεωρηθούναπρεπήςσυμπεριφορά.Τέλος ηΕπιτροπήαπάλλαξελόγωαμφιβολιών τηναιτήτριααπό τηντρί- 25 τηκατηγορία, ήτοι την κατηγορία της συμπεριφοράς κατάτρόπο που δυνατόναδυσφημούσε την ΕκπαιδευτικήΥπηρεσία. Στησυ νέχεια και συγκεκριμένα στις 5.12.1994,η Επιτροπή αφού έλαβε υπ' όψη και το γεγονός ότι ηαιτήτρια είχεκαταδικαστεί στοπα ρελθόν και συγκεκριμένα το 1990, ύστερα από παραδοχήτης σε 30 δύοκατηγορίες πουαφορούσανσυμπεριφορά ασυμβίβαστη μετην ιδιότητα εκπαιδευτικού λειτουργού και μησυμμόρφωση μεδοθεί σες οδηγίες,έκρινε ότι ηπεραιτέρωπαραμονήτης στηνεκπαίδευ ση ήταν επιζήμια και της επέβαλε την ποινή της αναγκαστικής αφυπηρέτησης. 35 Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή κατά την έκδοση της απόφασηςτελούσευπόκαθεστώς πλάνης σεσχέσημετιςικανότη τες και αξίατης αιτήτριας, αγνόησε δε παντελώς τις προσωπικές εκθέσειςτης για τηδεκαενιάχρονηυπηρεσία της στην εκπαίδευση 40 και τηψηλή της βαθμολογία για μεγάλο αριθμό ετών πουαποδει κνύει την αξία της καιτη φροντίδατης γιατην ευημερία τωνμα θητών της. Η Επιτροπή, σύμφωνα πάντα με την αιτήτρια,βασί στηκε σε περιστασιακές μαρτυρίες μαθητών οι οποίοι είχανκακή 2086 4 Α.Α.Δ. Κρητιώτη ν. Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Δ. επίδοση στα μαθήματατους, ενώ δεν δέκτηκε τη μαρτυρία άλλων μαθητών μεάριστες επιδόσεις. Η Επιτροπήδενπροέβησεβαθύτε ρηέρευνα γιαδιαπίστωση της διάπραξης των πειθαρχικώναδικη μάτωνεκ μέρους της αιτήτριας,αλλάβασίστηκε απλώς στην έρευ5 νατουερευνώντος λειτουργού καιτουβοηθούδιευθυντή του σχο λείου. Τέλος,προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι, εν πάση περιπτώσει, η επιβληθείσα ποινή δεν εδικαιολογείτο με βάση τα ενώπιον της Επιτροπήςγεγονότα καιτην ευδόκιμη υπηρεσία της αιτήτριας. Η απόφασητης Επιτροπήςκρίνεται παράνομη,κατάπαράβασητων 10 κανόνων χρηστής διοίκησης, τηςφυσικής δικαιοσύνης καιτης αρ χήςτης ίσης μεταχείρισης. Είναι καθιερωμένη ηαρχήότι το ακυρωτικό δικαστήριοκατά την εκδίκαση προσφυγής εναντίον πειθαρχικής καταδίκης δεν 15 μπορεί ναυπεισέλθει στην υποκειμενική εκτίμηση των γεγονότων πουέγινεαπότοαρμόδιοπειθαρχικόόργανο(KyprosKyprianou v.TheRepublic
(1973)3C.L.R. 206,222καιIoanna Enotiadouv. The Republic
(1971)3 C.L.R. 409). Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπεισέλθει στην απότην Επιτροπή υποκειμενική εκτί20 μηση των γεγονότων. Τοδιοικητικό δικαστήριο δεν μπορεί ναλει τουργεί σανδευτεροβάθμιο δικαστήριοπειθαρχικήςδικαιοδοσίας. Δε φαίνεται,και δεν προβάλλεται καν οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί αντικανονικής διαδικασίας,ενώ ισχυρισμός ότι η Επιτροπή έλαβε υπ'όψη"τη μαρτυρίακακών μαθητώνκαιαγνόησε τημαρ25 τυρίαάριστων μαθητών",ούτε φαίνεταιναδικαιολογείται από τα ενώπιον μουστοιχεία, αλλάούτεκαιναανταποκρίνεταιπροςτην πραγματικότητα.Εξάλλου δεννομίζωότιη αξιοπιστία μαρτύρων μπορεί νακριθεί απότη σχολικήτους επίδοση. Η Επιτροπή στο σχετικό πρακτικόανέλυσετην ενώπιον της μαρτυρίακαιαφούτην 30 αξιολόγησε, κατέληξε στις διαπιστώσεις της επί των γεγονότων. Θαέλεγα ότι ο μοναδικός ουσιαστικά νομικός ισχυρισμός που προβάλλεται για ακύρωση της απόφασης της πειθαρχικής διαδι κασίας είναι ότι η Επιτροπή παρέλειψε να διεξάγει τη δέουσα 35 έρευνα. Πιστεύω ότι και ο ισχυρισμός αυτός είναι αβάσιμος και πρέπει νααπορριφθεί,γιατί απότο φάκελο πουκατατέθηκε ενώ πιον μου φαίνεταιότι οι διαδικασίες πουπροβλέπονται στον πε ρί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμο του 1969, Ν.10/69 όπωςαυτόςέχειτροποποιηθεί,τηρήθηκανπλήρως. Η αρμόδιααρ40 χή,μετάτηνκαταγγελίαγια πιθανήδιάπραξηπειθαρχικούαδική ματος, εφαρμόζοντας τις πρόνοιες του άρθρου 70(β) του νόμου, όρισε ερευνώντα λειτουργό, ο οποίος διεξήγαγε την έρευνα μέσα στανόμιμα πλαίσια. Στησυνέχεια καιαφού διατυπώθηκαν OL κα τηγορίες απότο Γενικό Εισαγγελέα, αποστάληκανστην Επιτροπή 2087 Νικολαΐδης,Δ. Κρηΐίώτη ν. Δημοκρατίας
(1996)ηέκθεσητης έρευνας,οι κατηγορίες καιτααποδεικτικάστοιχεία. Ακολούθως η Επιτροπή εξεδίκασε την υπόθεση και εξέδωσετην απόφασητης.Όπωςείναιφανερόαπόταπρακτικάτηςυπόθεσης, η Επιτροπή κατά την ακροαματικήδιαδικασίαείχε ενώπιον της επαρκήστοιχεία καιμαρτυρίαπουαποτελείτοτόσο απότηνέκθε- 5 ση του ερευνώντος λειτουργού όσο και από τους μάρτυρες που κλήθηκαν να καταθέσουν ενώπιον της Επιτροπής. Έτσι ο ισχυρι σμόςγια μηδέουσα έρευναθαπρέπει να απορριφθεί. Περαιτέρω όσον αφορά την αναφορά πουγίνεται γιατις προ- 10 σωπικές εκθέσεις και την άρκπηβαθμολογία της αιτήτριας κατά τηδιάρκεια της υπηρεσίαςτης, ισχυρισμοί που τέθηκανκαι ενώ πιοντης Επιτροπήςκατάτηνεκδίκασητηςπειθαρχικήςυπόθεσης, θα μπορούσε να λεχθεί όη φαίνεται ότι αφ' ενός λήφθηκανυπ' όψηστην επιμέτρηση τηςποινής,ενώαπό τηνάλληηβαθμολογία 15 της είναι άσχετη μετις υπόεξέταση κατηγορίες καιδεν μπορούσε ναχρησιμοποιηθεί γιααπόδειξηήαπόρριψητωνεναντίοντηςπει θαρχικώνκατηγοριών. Ενπάσηπεριπτώσει,δεν μπορεί νααγνοη θεί,γιασκοπούςπάνταεπιμέτρησης τηςποινήςxaLτογεγονός ότι η αιτήτρια είχε καταδικαστεί στο παρελθόν ύστερα από δικήτης 20 παραδοχήσεδύοκατηγορίεςπουαφορούσανσυμπεριφοράασυμ βίβαστη με την ιδιότητα εκπαιδευτικού λειτουργού, διαπίστωση πουεξάλλουδεσυνάδει μετην εικόνατηςάψογηςυπηρεσίαςπου ο ευπαίδευτος συνήγορος τηςθέλησεναπαρουσιάσει. Αναφορικά μετην επιβληθείσα ποινή είναι φανερό ότι ηΕπιτροπήάσκησε τη διακριτικήευχέρειαπουτηςπαρέχειονόμοςκαιστηνοποίατοΔι- 25 καστήριο δεν μπορεί να επέμβει. Εν όψει όλων των πιο πάνωβρίσκω ότι κανέναςλόγος δεσυ ντρέχει που να δικαιολογεί επέμβαση του Δικαστηρίου καισυνε πώς ηπαρούσαπροσφυγήθαπρέπει νααπορριφθείκαιηδιοικη- 30 τίκήαπόφασηναεπικυρωθεί. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα £300εναντίον της αιτήτριας. Ηπροσφυγή απορρίπτεται με£300 έξοδα. 2088