(1996)2 Αυγούστου, 1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ ΝΙΚΗΤΑ ΛΤΔ., Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 274/94) ΔιονκτβΐκόΔίκαιο— Διοικητικήπράξη— Εκτελεστότητα— Απώλειατης εκτελεστότηταςμε τηνάσκηση ένστασης ήιεραρχικήςπροσφυγής όπου προβλέπεται — Διαφορετική η κριθείσα περίπτωση εφαρμογής του Άρθρου 14
(2)τουπερίΡυθμίσεωςΟδώνκαιΟικοδομώνΝόμου,Κεφ.
- 5 Διοικητικό Δίκαιο — Διοικητική πράξη — Ανάκληση— Αρχές δικαίου — Τοθεμελιώδεςστοιχείοτον δημοσίουσυμφέροντος — Τοζήτημα του χρόνου — Εύλογος χρόνοςανακλήσεως— Νόμιμη η ανάκληση οικοδομικήςχαλάρωσηςστηνκριθείσα περίπτωση. 10 Ηαιτήτριαεταιρείαπροσέφυγεκατάτης ανάκλησης συγκεκριμέ νωνχαλαρώσεων πουείχανχορηγηθείκαιαφορούσανμεταξύάλλων καιτηδικήτηςακίνητηιδιοκτησία. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή,αποφά- 15 σισεότι:
- Σύμφωνα με τις καθιερωμένες αρχές του διοικητικού δικαίου, πράξηγιατην οποίαυποβλήθηκεένστασηήιεραρχική προσφυγή, σύμφωναμεένανόμο,χάνειτηνεκτελεστότητα τηςκαισυγχωνεύ- 20 εταιμετηνπράξηπουλήφθηκεή θαληφθεί επίτηςένστασηςήτης ιεραρχικήςπροσφυγήςηοποίαείναικαιη μόνηεκτελεστή καικα τάσυνέπειαημόνηπουμπορείναπροσβληθεί. Στηνπαρούσαυπόθεσηη απόφασηγιαχαλάρωσητων προνοιών 25 2138 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 Αυγερινός ΝικήταΛτδ. ν. Δημοκρατίας της Κ.Δ.Π.328/87λήφθηκεμεβάση τοΑρθρο 14
(2)τουπερί Ρυθ μίσεωςΟδώνκαιΟικοδομών Νόμου,εναντίοντουοποίουδε χω ρεί ένσταση ήιεραρχικήπροσφυγήσύμφωνα μετο Αρθρο 18του ιδίουΝόμου,τοοποίοεξειδικεύει τιςπεριπτώσειςστιςοποίεςχωρεί ιεραρχική προσφυγή. Ως εκτων ανωτέρω,δενεπηρεάζεταιτοδικαίωμαπροσφυγήςστο Δικαστήριο αφούτοΑρθρο 18ρητάπρονοεί τιςπεριπτώσεις στις οποίεςμπορείναασκηθείιεραρχικήπροσφυγή.ΤοΔικαστήριοκατέληξεστο συμπέρασμαότιηπροσφυγήούτεπρόωρηείναι,αλλά ούτεκαιηαπόφασηέχειχάσειτην εκτελεστότητα της. 2. Σύμφωναμε τις καθιερωμένες αρχές του διοικητικού δικαίου,η ανάκλησηνόμιμων καθώςκαι παράνομωνδιοικητικώνπράξεων επιτρέπεταιφτάνεινασταθμίζονταιηαρχήτηςνομιμότητας,της καλήςπίστεωςκαιτηςυπεροχήςτουδημοσίου συμφέροντος. Παράνομηείναι ηπράξηηοποίαπροσκρούει σεκανόνα δικαίου ήθεμελιώνεται σεπλάνηπερίταπράγματα. 20 25 Οι πρόνοιες του Αρθρου 14
(2)του Κεφ. 96 εν προκειμένω είναι σαφείς.ΟΝόμοςπαρέχειδιακριτικήεξουσίαστοΥπουργικό Συμ βούλιο για χορήγηση άδειας κατάπαρέκκλιση των Κανονισμών μόνογιατοδημόσιο συμφέρον. (Βλέπεεπιφύλαξηπρώτηςπαραγράφου14
(2).) 35 Στη συνεδρία του όμως ημερομηνίας 4 Φεβρουαρίου 1993, το Υπουργικό Συμβούλιοαποφάσισεναεγκρίνει τηχαλάρωσημεβά ση τις πρόνοιες του Αρθρου 14
(2)του Κεφ. 96, χωρίς να λάβει υπόψιν το δημόσιο συμφέρον. Από τατεκμήρια που έχουν κατα τεθείδεδιακρίνεταιοποιαδήποτεαναφοράστοδημόσιοσυμφέρον κατάτην εξέτασητηςαίτησης,όπωςεμφαίνεταιαπό ταπρακτικά της συνεδρίας της Υπουργικής Επιτροπής, ενώ αντίθεταδιαπι στώνεται ότιηβελτίωσητηςβιωσιμότηταςτηςμονάδαςέπαιξε σημαντικόρόλο,δηλαδήτο ιδιωτικόν συμφέρον. 40 Ωςεκτηςανωτέρωδιαπίστωσης,τοΥπουργικό Συμβούλιοκαθώς καιηαρμόδιααρχήενήργησανπαράνομακαικατάπαράβαση του Αρθρου 14
(2),αφούηεπιφύλαξητου Αρθρου 14
(2)ρητάπροβλέπει ότι η εξουσίατουςδεσμεύεται από τοδημόσιο συμφέρον. 30 Ταγεγονόταεξ άλλουκαιμεταοποίαυποστηρίζετοηχαλάρωση, δε συνηγορούν υπέρτης χαλάρωσης προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Αντιθέτως, αποκαλύπτουν τις θετικές συνέπειες 2139 Αυγερινός ΝικήταΛτ6. ν. Δημοκρατίας
(1996)πουθαείχε ηχαλάρωσηγιατον ιδιώτη.
- Ηανάκληση παράνομηςδιοικητικής πράξηςγενικά δεν είναι επι τρεπτήμετάτηνπάροδομακρούχρόνου,ότανέχει στο μεταξύαπό την έκδοση της δημιουργηθεί πραγματικήκατάσταση,ηανατροπή 5 τηςοποίαςθαπροσέκρουε στην αρχή τηςχρηστής διοίκησης. Ηπρώτηαπόφασηγιαπαραχώρησητηςχαλάρωσης εδώλήφθηκε στις 4 Φεβρουαρίου
- Στις 23Μαρτίου 1993, το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισεναορίσει επιτροπήγιατημελέτητουθέμα- 10 τος καιστις 15Δεκεμβρίου 1993 αποφάσισετην ανάκλησητης εν λόγω απόφασης.Στηνπροκείμενη περίπτωση,οχρόνος οοποίος παρήλθε μεταξύ των δύο αποφάσεων,έχοντας υπόψιν το σύνολο των περιστατικών τηςυπόθεσης, κρίνεται εύλογος. 15 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 20 Economides andOthers v.Republic
(1978)3C.L.R. 230, StrongHiotis v.ImprovementBoardofAyiaNapa
(1985)3C.L.R. 1085, Eskimo Manufacturers Ltd v. Δημοκρατίας
(1993)4AAA. 150, 25 Δημοκρατία v.Κασσέρα
(1996)3AAA. 27. Προσφυγή. 30 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλί ου με την οποία ανακλήθηκε η εγκριθείσα παραχώρηση χαλάρω σης καιη εξαίρεση από τις πρόνοιες τηςΤουριστικής Πολιτικής αναφορικά μετηνπροσθήκη ορόφου σε υφιστάμενη πενταόροφη οικοδομή. 35 Παπαθωμά για Χρ. Δημητριάδη καιΣία,για τους Αιτητές. Ν.Νικολαΐδον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,γιατους Καθ' ωνη αίτηση Cur. adv.vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Μετην παρούσα προσφυγή οι αιτητές 2140 40 4 Α.Α.Δ. Αυγερινός Νικήτα Λτδ. ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. ζητούντις ακόλουθες θεραπείες: 5 10 15 20 "1.Δήλωσηκαι/ήδιακήρυξη του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου ηοποίακοινοποιήθηκε στους αιτητές με επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών ημερ.26 Ιανουαρίου, 1994 και με τηνοποίανανακαλείται απόφασητουΥπουργικού Συμβου λίου γνωστοποιηθήσα στους Αιτητές με επιστολή ημερ. 19.2.93 σχετικά με εγκριθείσα παραχώρηση χαλάρωσης α) απότις πρόνοιες της ΚΔΠ 328/87 σύμφωνα μετις πρόνοιες τουάρθρου 14
(2)τουπερίΡυθμίσεως ΟδώνκαιΟικοδομών Νόμουκαιβ) απότιςπρόνοιεςτουΚαν. 61Ε τωνπερίΟδών και Οικοδομών Κανονισμών καιεξαίρεση απότις πρόνοιες τηςΤουριστικής Πολιτικήςαναφορικάμεπροσθήκηορόφου σευφιστάμενηπενταόροφηοικοδομή(οργανωμέναδιαμερί σματα "CR1ELKA") είναι αντίθετη προς το Σύνταγμακαι τους σχετικούς Νόμους καικατά συνέπεια είναι άκυρη και στερημένηοποιουδήποτενομικού αποτελέσματος.
- Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει δίκαιηυπότες περιστάσεις.
- Έξοδα." 25 30 Ταγεγονότα τηςυπόθεσης είναι σε συντομία ταακόλουθα: Οι αιτητές είναι ιδιοκτήτες αδειούχας πενταόροφης οικοδομής στη Λεμεσό, ηοποίαχρησιμοποιείται ως οργανωμένατουριστικά δια μερίσματα. Με επιστολή τους προς το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, ημερομηνίας 1ης Μαρτίου 1990, OLαιτητέςζήτησαν να τους παραχωρηθείχαλάρωση όσον αφορά τούψος καιτοσυ ντελεστήδομήσεως σεσχέσημετην επίδικηοικοδομή. 35 Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών ζήτησε τις απόψειςτουΔήμου Λεμεσού, του Κ.Ο.Τ.καιτουΤμήματοςΠολε οδομίας και Οικήσεως. Το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως, όπωςκαιο Κ.Ο.Τ., δεν σύστησαν τηνπαραχώρησηοποιωνδήποτε χαλαρώσεων ενώ, αντίθετα,ο Δήμος Λεμεσού αποφάσισενα συ40 στήσειτέτοια παραχώρησηχαλάρωσης. Το Υπουργικό Συμβούλιο με απόφασητου αρ.34.370,ημερο μηνίας 1ης Νοεμβρίου 1990, απέρριψε την αιτούμενη χαλάρωση. Ακολούθως, τοΥπουργείο Εσωτερικών μεεπιστολή τουημερομη2141 Παπαδόπουλος, Δ. Αυγερινός Νικήτα Λτδ. ν.Δημοκρατίας
(1996)νιας22 Νοεμβρίου 1990πληροφόρησε όλαταενδιαφερόμεναμέρη γιατηναπόφασητου. Οι αιτητές,μεεπιστολή τουςημερομηνίας 18Ιανουαρίου 1991, επανήλθανεπίτουθέματος,όμως αυτήτηφοράυπέβαλαντηναί- 5 τησή τουςπροςτον Υπουργό ΕμπορίουκαιΒιομηχανίας. Ηαίτησητων αιτητώνδιαβιβάστηκεμέσω τουΓενικού Διευθυ ντή Υπουργείου Εμπορίουκαι Βιομηχανίας προςτο Γενικό Διευ-θυντή του Υπουργείου Εσωτερικών με επιστολή ημερομηνίας 13 10 Μαρτίου 1991,στην οποίααναφέρετοότι το Υπουργείο Εμπορί ουκαι Βιομηχανίας "... ανακρύζει ευνοϊκά τηναίτησηαυτή..." Το Υπουργικό Συμβούλιο με απόφασητου με αρ. 35.458ημερ. 2 Μαΐου 1991 απέρριψεγιαδεύτερηφοράτηναίτησητωναιτητών. 15 Με επιστολή του ημερομηνίας 8 Ιουλίου 1991, ο Υπουργός ΕμπορίουκαιΒιομηχανίαςζήτησε απότον Υπουργό Εσωτερικών να επαναυποβάλειτηνυπόθεση στο Υπουργικό Συμβούλιο. 20 Οι ααητές με επιστολές τους, ημερομηνίας 27 Σεπτεμβρίου 1991 και4 Ιουνίου 1992, προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ζή τησαν απόαυτόνναπαρέμβει. Ακολούθησαν διάφοραδιαβήματααπότο Υπουργείο Εμπορί- 25 ουκαι ΒιομηχανίαςπροςτοΥπουργείο Εσωτερικών, μεαποτέλε σματοθέμαναπροωθηθείτελικά μεΠρότασηπροςτο Υπουργικό Συμβούλιοστις27 Ιανουαρίου 1993,παράτηναρνητικήστάσητου Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως του οποίου οι απόψεις εί χαν ζητηθεί. 30 ΗΥπουργική Επιτροπήστησυνεδρίαση τηςημερομηνίας 4 Φε βρουαρίου 1993 έδωσε την έγκριση της. Ως αποτέλεσμα αυτήςτης απόφασης, ηΕπιτροπή Ξενοδόχων ενέκρινε ταυποβληθέντα σχέ δια ταοποίαπροέβλεπαν τηδημιουργία τεσσάρων νέων διαμερι- 35 σμάτων στην υφιστάμενη μονάδαοργανωμένων διαμερισμάτων. Στη συνέχεια, οι αιτητές αποτάθηκανστο Δήμο Λεμεσούκαι εξασφάλισαν την απαιτούμενηάδειαοικοδομής. 40 Το νέο Υπουργικό Συμβούλιο στη συνεδρία του ημερομηνίας 17 Μαρτίου 1993, μελέτησε,μεταξύάλλων,τιςαποφάσειςπουπή ρεη προηγούμενη Κυβέρνηση σχετικά μεχαλαρώσεις στοσυντελε στή δόμησης σε ξενοδοχεία (έξι συνολικά) της περιοχήςΛεμεσού 2142 4 Α.Α.Δ. Αυγερινός Νικήτα Λτδ. ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. και συμφώνησε όπως Επιτροπή από τους Υπουργούς Εσωτερι κών,Δικαιοσύνης καιΔημοσίαςΤάξης,Συγκοινωνιών καιΈργων, Γεωργίας καιΦυσικώνΠόρωνκαιΥγείας, μελετήσειτηνκάθε πε ρίπτωσηχωριστάκαιυποβάλει Εκθεση στο Συμβούλιο. 5 ΗΥπουργική Επιτροπήστη συνεδρία τηςημερομηνίας 14 Ιου νίου 1993 μελέτησετοθέμακαισυμφώνησε ναπαρακληθείοΓενι κός Εισαγγελέας τηςΔημοκρατίαςναγνωμοδοτήσει κατάπόσο οι ληφθείσες απότην,προηγούμενη Κυβέρνηση αποφάσεις είναι δε10· σμευτικές ήανακλητές. Στη συνέχεια το όλο θέμα τέθηκε ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου,τοοποίοστησυνεδρίατουστις28Ιουλίου 1993,απο φάσισε, μεταξύ άλλων, να ανακαλέσει για λόγους δημόσιου συμ15 φέροντος τηνπαραχωρηθείσαχαλάρωση. ΎστερααπόοδηγίεςτουΥπουργού Εσωτερικών ηπαράγραφος (γ)τηςπιοπάνωαπόφασηςδενυλοποιήθηκε αμέσωςκαι ορίστηκε Υπηρεσιακή Επιτροπήγιαπεραιτέρωμελέτητουθέματοςκαιυπο20 βολή στον Υπουργόέκθεσης μεεισηγήσειςγιατουςλόγους πουθα μπορούσανναεπικληθούνγιααιτιολόγηση τηςανάκλησης,γιαπε ραιτέρωπροώθησητουθέματοςστο Υπουργικό Συμβούλιο. 25 Τοόλο θέμαμελετήθηκε στησυνέχεια απότηνΥπουργικήΕπιτροπήστησυνεδρία της,ημερομηνίας 2 Δεκεμβρίου 1993. Στησυνεδρία τουημερομηνίας 15 Δεκεμβρίου 1993 το Υπουρ γικό Συμβούλιο αποφάσισε να ανακαλέσει την παραχωρηθείσα χαλάρωση,καθώςκαι τις υπόλοιπες πέντε οι οποίες είχαν παρα30 χωρηθεί. Το Υπουργείο Εσωτερικών κοινοποίησε την απόφαση αυτήμε επιστολή τουημερομηνίας 26 Ιανουαρίου 1994. Οι αιτητές μέσωτων δικηγόρων τους υπέβαλανστις 8Μαρτί ου 1994 ένσταση γιατην ανάκλησηκαικαταχώρησαντην παρού35 σα προσφυγή στις 7 Απριλίου 1994, προτού λάβουν απάντηση στην ένσταση τους. Ηδικηγόροςτωνκαθ' ωνηαίτησηπροβάλλει προδικαστικήέν στασηκαι ισχυρίζεται ότιηπροσφυγήείναιαπαράδεχτη,καθότιη 40 προσβαλλόμενη απόφαση έχει χάσει την εκτελεστότητα της. Πε ραιτέρω ισχυρίζεται ότι είναι πρόωρη και ότι αποτελεί πολλα πλότητατης διαδικασίας. Σύμφωνα με τις καθιερωμένες αρχές του διοικητικούδικαίου, 2143 Παπαδόπουλος, Α. Αυγερινός Νικήτα Λτδ. ν.Δημοκρατίας
(1996)πράξηγια την οποίαυποβλήθηκε έντσαση ήιεραρχικήπροσφυγή, σύμφωνα μεένανόμο,χάνειτηνεκτελεστότητα τηςκαι συγχωνεύ εταιμετηνπράξηπουλήφθηκεή θαληφθεί επίτηςένστασηςήτης ιεραρχικής προσφυγήςη οποίαείναικαιημόνηεκτελεστή και κα τάσυνέπεια ημόνηπου μπορεί ναπροσβληθεί. 5 Στην υπόθεση Economides and Others v.Republic
(1978)3 C.L.R.230 τοΔικαστήριο είπε στησελίδα 235: "It appears to be awellestablishedprinciple of administrative 10 law thatanact ordecision againstwhich therehasbeen lodgedan objection, under the provisions of a Law, ceases to be of an executory nature, because it becomes incorporated in the subsequent decision determining thesaidobjection and,therefore, it can no longer be made by itself the subject matter of an 15 administrative recourse. Useful reference may be made, in this respect, tothedecisions oftheCouncil ofStateinGreeceinCases 628/1963,2550/1965, 1564/1968, 145/1966,889/1969, 2872/1969 and883/1970." 20 (Βλέπε, επίσης,Strongiliotisv.ImprovementBoardofAyiaNapa
(1985)3C.L.R. 1085, στησελίδα 1090,Eskimo ManufacturersLtd v.Κυπριακής Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 150). Στηνπαρούσαυπόθεσηη απόφασηγιαχαλάρωσητωνπρονοι- 25 ών της Κ.Δ.Π. 328/87 λήφθηκε με βάσητο άρθρο 14
(2)του περί Ρυθμίσεως ΟδώνκαιΟικοδομών Νόμου,εναντίοντουοποίουδεν χωρείένστασηήιεραρχικήπροσφυγήσύμφωναμετοάρθρο18του ιδίουΝόμου,τοοποίο εξειδικεύει τιςπεριπτώσεις στις οποίεςχω ρεί ιεραρχικήπροσφυγήκαιέχει ως ακολούθως: 30 "18.-0)Παςόστις (α)δεν ικανοποιείται (ί) εξ αποφάσεωςτηςαρμοδίαςαρχήςεκδοθείσης δυνάμει 35 τουάρθρου3,6,9'ή (ϋ) εκ διατάγματος εκδοθέντος υπό ταύτης δυνάμει του άρθρου 15'ή (iii) εκδιατάγματοςυπόταύτηςδυνάμειτουάρθρου 15Α' 40 (β)ενίσταται εις σχέδια παρασκευασθέντα υπό της αρμοδίας αρχήςδυνάμειτουάρθρου 12, δύναται " 2144 4 Α.Α.Δ. Αυγερινός Νικήτα Λτδ. ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. Ως εκ των ανωτέρω,δεν επηρεάζεταιτο δικαίωμαπροσφυγής στο Δικαστήριο αφούτο άρθρο 18ρητάπρονοεί τις περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να ασκηθεί ιεραρχική προσφυγή. Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η προσφυγή ούτε πρόωρη είναι, αλλά ούτε 5 και ηαπόφασηέχει χάσει την εκτελεστότητα της, γι' αυτό και η προδικαστικήένστασηαπορρίπτεται. θα εξετάσω τώρατηνουσία τηςυπόθεσης. 10 Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι η ανάκληση της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου,ημερομηνίας 4Φεβρουαρίου 1993,ήταν παράνομηκαι αξιώνουν την ακύρωση της για τους ακόλουθους λόγους: 15 "1.Ηαπόφαση των Καθ'ων ηΑίτησηείναι αντίθετηπρος τον Νόμον,το Σύνταγμακαι τις Αρχέςτου Διοικητικού Δικαί ου. 20 25 30 35 40
- Η απόφασητων Καθ'ων η Αίτηση ελήφθη καθ' υπέρβαση και/ήκατάχρηση εξουσίας και/ήκατά παράβασητων περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμων και Κανονισμών καιτων αρχώντηςκαλήςκαιχρηστής διοίκησης.
- Ηαπόφαση των Καθ'ων ηΑίτησηδεν είναι επαρκώς και/ή δεόντως αιτιολογημένη.
- OLΚαθ'ωνηΑίτησηκατάτηνλήψητηςαπόφασηςενήργησαν κατάπαράβασητωνκανόνωντηςφυσικήςδικαιοσύνηςκαι/ή επλανήθηκανωςπροςτονΝόμονκαι/ήταπραγματικάγεγονότακαι/ήδενέλαβανυπ' όψητουςταειδικάγεγονότακαι/ή στοιχεία πουαφορούντηνσυγκεκριμένη υπόθεση." Σύμφωνα μετις καθιερωμένες αρχέςτου διοικητικούδικαίου, ηανάκλησηνόμιμωνκαθώςκαιπαράνομωνδιοικητικώνπράξεων επιτρέπεται φτάνει να σταθμίζονται ηαρχήτης νομιμότητας, της καλήςπίστεως καιτηςυπεροχήςτουδημοσίου συμφέροντος (βλέ πε Δαγτόγλου, Γενικό Διοικητικό Δίκαιο Α, Εκδοση 1992, σελ. 302). Το πρώτο θέμαπουπρέπει να εξετάσουμε είναι ανηπράξη,η οποία ανακλήθηκε, ήταν παράνομη.Παράνομη είναι η πράξη η οποίαπροσκρούει σεκανόναδικαίουήθεμελιώνεται σεπλάνηπε ρίτα πράγματα (βλέπεΔαγτόγλου (ανωτέρω)). 2145 Παπαδόπουλος, Δ. Αυγερινός Νικήτα Λτδ. ν.Δημοκρατίας
(1996)Ηπράξηηοποίαανακλήθηκεκρίνεταιπαράνομηγιατουςακό λουθους δύο λόγους: Οι πρόνοιες τουάρθρου 14
(2)του Κεφ.96 είναι σαφείς.Ο Νό μοςπαρέχειδιακριτικήεξουσίαστοΥπουργικό Συμβούλιογιαχο- 5 ρήγησηάδειας κατάπαρέκκλισητων Κανονισμών μόνο γιατο δη μόσιοσυμφέρον. (Βλέπεεπιφύλαξηπρώτηςπαραγράφου14
(2).) Στησυνεδρίατουημερομηνίας4Φεβρουαρίου 1993,το Υπουρ γικό Συμβούλιο αποφάσισενα εγκρίνει τηχαλάρωση με βάσητις 10 πρόνοιεςτουάρθρου 14
(2)τουΚεφ.96,χωρίςναλάβειυπόψιντο δημόσιο συμφέρον. Από τατεκμήριαπουέχουνκατατεθείδενδια κρίνωοποιαδήποτεαναφοράστοδημόσιοσυμφέρονκατάτηνεξέ ταση της αίτησης, όπως εμφαίνεται από τα πρακτικά της συνε δρίαςτης Υπουργικής Επιτροπής, ενώαντίθεταδιαπιστώνωότιη 15 βελτίωση της βιωσιμότητας της μονάδαςέπαιξε σημαντικό ρόλο, δηλαδήτο ιδκοτικόν συμφέρον. Ως εκτης ανωτέρωδιαπίστωσης,τοΥπουργικό Συμβούλιοκα θώςκαιηαρμόδιααρχήενήργησανπαράνομακαικατάπαράβαση 20 του άρθρου 14
(2),αφούηεπιφύλαξητουάρθρου 14
(2)ρητά προ βλέπει ότι ηεξουσία τουςδεσμεύεται από τοδημόσιο συμφέρον. Ο δεύτερος λόγος που μαςοδηγεί στο συμπέρασμα ότι ηαπό φασηηοποίαανακλήθηκε είναι παράνομη,σχετίζεται μεταγεγο- 25 νόταταοποίαοδήγησαν στηλήψη της. Ταγεγονότα ταοποίαπα ρατέθηκαν και με τα οποίαυποστηρίζετο ηχαλάρωση,δεν συνη γορούν υπέρτηςχαλάρωσης προςόφελος τουδημοσίου συμφέρο ντος. Αντιθέτως, αποκαλύπτουντιςθετικές συνέπειες πουθαείχε ηχαλάρωσηγιατον ιδιώτη. 30 Σύμφωνα μετο Δαγτόγλου (βλέπε πιοπάνωστη σελίδα 307): "Η αρχήτης νομιμότητας, συνεπώς εφαρμοζόμενη, απαιτεί απότην διοίκηση όχι μόνο νατηρείτο δίκαιοκατάτην έκδοση 35 των πράξεων της, αλλά καινα ανακαλεί τυχόν εκδοθείσαπα ράνομηπράξη,αποκαθιστώνταςέτσιτην έννομη τάξη." Όπως ορθά είναι ο ισχυρισμός και των δύο πλευρών, η ανά κλησηπαράνομηςδιοικητικής πράξηςγενικά δεν είναι επιτρεπτή 40 μετά την πάροδο μακρού χρόνου, όταν έχει στο μεταξύ απότην έκδοσητης δημιουργηθεί πραγματικήκατάσταση,ηανατροπήτης οποίας θαπροσέκρουε στην αρχήτης χρηστής διοίκησης. (Βλέπε Δαγτόγλου,πιο πάνω,στη σελίοα 310.) 2146 4 Α.Α.Δ. Αυγερινός Νικήτα Λτδ. ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. Στην πρόσφατηαπόφαση της Ολομέλειας στην ΚυπριακήΔη μοκρατία ν.ΑλμπέρτοΚασσέρα
(1996)3Α.Α.Δ.27,οΠρόεδροςκ. Πικήςείπετα ακόλουθα: 5 'Το εύλογοτουχρόνουγιασκοπούςανάκλησηςσυναρτάται μετοχρονικόδιάστηματοοποίοδιαρρέειμεταξύτωνδύοαπο φάσεων, καθώς και με τις συνθήκες και τα περιστατικά της υπόθεσης." 10 Ηπρώτη απόφασηγια παραχώρησητης χαλάρωσης λήφθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1993. Στις 23 Μαρτίου 1993, το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισεναορίσειεπιτροπήγιατημελέτητουθέμα τος καιστις 15 Δεκεμβρίου 1993 αποφάσισετην ανάκλησητης εν λόγω απόφασης. Στηνπροκείμενη περίπτωση,οχρόνος οοποίος 15 παρήλθε μεταξύ των δύοαποφάσεων,έχοντας υπόψιν το σύνολο τωνπεριστατικώντηςυπόθεσης,κρίνεται εύλογος. Η ανακλητική απόφασηη οποία προσβάλλεται προσδιορίζει τους λόγους δημόσιου συμφέροντος οι οποίοι την επέβαλλανκαι 20 είναι οι ακόλουθοι: 25 30 "(ι) ησημαντική αύξησητου συντελεστήδόμησης συνεπάγεται αύξησητων κλινών, αύξησητηςπυκνότηταςκαιεντατικο ποίησητηςχρήσηςτηςπεριοχής,γεγονός πουκαταστρατηγεί τις πρόνοιες, σκοπούς και επιδιώξεις των πολεοδομι κώνζωνών, και (ιι)η υπερσυγκέντρωση που δημιουργείται υποβαθμίζει την ποιότηταζωήςκαιτις ανέσεις στην περιοχή,απότην άποψη της χωριτικότητας της παραλίαςκαι της αύξησης της τροχαίας κίνησης." OLπιοπάνωλόγοιδημόσιου συμφέροντος καθιστούντηναπό φασητων καθ'ωνηαίτησηπλήρως αιτιολογημένη και ως εκτού35 του ο ισχυρισμός των αιτητών για ανεπαρκήαιτιολογία απορρί πτεται. Όσον αφοράτους ισχυρισμούς των αιτητών ότι ήταναπαραί τητο για σκοπούς έρευνας να ακουστούν πρώτα οι απόψεις των 40 αιτητών και να προηγηθεί της ανάκλησης η διεξαγωγή έρευνας, έχωκαταλήξει στο συμπέρασμαότι είναικαιοι δύοανυπόστατοι. Από ταστοιχεία τουφακέλουπροκύπτειότι διεξήχθηκεεκτεταμέ νηέρευναπροτούληφθεί ηενλόγωαπόφαση. 2147 Παπαδόπουλος, Δ. Αυγερινός Νικήτα Λτδ. ν.Δημοκρατίας
(1996)Στην παρούσαπερίπτωση το συγκεκριμένο δημόσιο συμφέρον υπερτερεί κατάπολλού απότο συγκεκριμένο ιδιωτικό συμφέρον και δεν υπάρχει άλλος τρόπος προστασίας του δημόσιου συμφέ ροντος λιγότερο επαχθήςαπότηνανάκληση. 5 Έχονταςπει όλα ταπιοπάνωέχωκαταλήξει στο συμπέρασμα ότιηπροσφυγήπρέπεινααπορριφθείγιαόλουςτους λόγους τους οποίους έχωπαραθέσει. Η προσφυγή απορρίπτεται, χωρίς έξοδα. 2148