4 Α.Α.Δ. 6 Αυγούστου, 1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΘΕΟΠΙΣΤΗΤΣΙΓΚΗ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 692/95) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Πειθαρχικό δίκαιο — Πότε επφάλλεται η πει θαρχική ποινή σε περίπτωση καταδίκης — Περιστάσεις επιβολής της πειθαρχικής ποινής στην κριθείσα περίπτωση — Καμία παράβαση. 5 10 Η αιτήτριαπροσέβαλε τηναπόφασημετηνοποίατηςεπιβλήθηκαν πειθαρχικέςποινές γιααδικήματα ως προςταοποίαείχε δικαστείκαι κριθεί ένοχη με το αιτιολογικό ότι οι ποινές δεν έπρεπε να είχαν επι βληθεί πριντην εκδίκασητης έφεσης της κατά της απορριπτικήςαπό φασηςτης προσφυγήςκατάτης τοποθέτησης της σε συγκεκριμένα καθήκοντα. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, αποφά σισε ότι: 15 Η επισημοποίηση των πρακτικών επέρχεται με την επικύρωση τους απότον Πρόεδροκαιτηνκαταχώρησηστο Αρχείο. Ομως σεκα μιά περίπτωση δεν αποτελεί προϋπόθεση για την έγκυρη συνέχιση ή ολοκλήρωση της διοικητικής διαδικασίαςγια τη λήψη απόφασης στο συγκεκριμένο θέμα. 20 Η ενέργεια της Επιτροπήςεν προκειμένω συνάδει απόλυτα με την υποχρέωση που της επιβάλλει ο νόμος κατάτην εκδίκαση πειθαρχι κών παραπτωμάτων. Συγκεκριμένα, με το Δεύτερο Πίνακα, Μέρος III, Αρθρο 83
(5)του Νόμου 1/90, που καθορίζει τηδιαδικασία διεξα2167 Τσίγκη ν.Αημοκρατίας
(1996)γωγής τηςπειθαρχικήςδίκης. Η μόνη προϋπόθεση πουθέτει οΝόμος είναι να ακουστεί οδιω κόμενος προτού τιμωρηθεί. Αλλωστεηεκκρεμότητα θαήταναντίθε τημετοσυμφέρον τηςΔημόσιας Υπηρεσίας αλλάκαιτηνψυχικήηρε- 5 μίατης ίδιαςτης αιτήτριας. Δεν έχουν σχέσηεδώοιαρχές τηςκαλής πίστης. Ηεπίκληση τους ήτανολότελα άστοχη.Πέραντούτου,ηΕπι τροπήδεν μπορούσε ναεξαρτήσει την εκτέλεσητων καθηκόντωντης ως πειθαρχικούοργάνουαπόπροϋπόθεσηπουδεν έθεσεοΝόμος. 10 ΗαπόφασηΟικονομίδηςπαρερμηνεύθηκε. Δεσυνάγεται από αυ τή αρχήδικαίουότιυπότις παρούσες συνθήκες δημιουργείται υπο χρέωση τουπειθαρχικούοργάνουναμηνολοκληρώσειτηδιαδικασία λόγω της εκκρεμοδικίας. Αντίθετα, η απόφαση διευκρινίζει απερί φραστα πως ηέφεση δεν αποτελεί κώλυμα γιατησυμπλήρωση της 15 πειθαρχικής διαδικασίας. Η προσφυγή απορρίπτεταιμε έξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Οικονομίδης ν.Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ. 661, TamassosSuppliers ν.Δημοκρατίας
(1992)3AAA. 60, 25 Μπατίστα - Παπαμιλτιάδονς ν.Κ.Ο.Τ.
(1995)4 Α.Α.Δ. 2614, Κωνσταντίνου ν.Δημοτικού ΣυμβουλίουΑμπελουργικώνΠροϊόντων
(1992)3ΑΛΑ. 228. 30 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης Ε.Δ.Υ.ναεπιβάλει ποι νή στην αιτήτριαγια πειθαρχικάαδικήματαπριν την απόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή της. 35 Α. Σ.Αγγελίδης, για την Αιτήτρια. Ε.Κλεόπα, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' aw ηαί τηση. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Ηαιτήτρια αντιμετώπισε δύο χωριστές πειθαρ2168 40 4 Α.Λ.Δ. 5 Τσίγκη ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. χικές διώξεις (αρ.3/94 και 4/94) οι οποίες, ύστερα απόκοινό αί τημα και των δύο πλευρών, συνεκδικάστηκαν. Τα κατηγορητήρια περιέχουν τρεις συνολικά κατηγορίεςγια,ουσιαστικά, αδικαιολό γητηαποχήτης αιτήτριαςαπότην εκτέλεσητων καθηκόντωντης. Κατάπαράβασητου άρθρου60
(2)των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων. Δεν τις παραδέχθηκε. Στις 14/4/1995 ηΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας, μετάαπόσχε τικά μακρά ακροαματικήδιαδικασία,βρήκετην αιτήτριαένοχη σε 10 όλεςτιςκατηγορίες (Παράρτ. 16).Στις 11/5/1995 αγόρευσε ο δικη γόροςτηςαιτήτριαςγιασκοπούς επιμέτρησης τηςποινής.Δεν της επέβαλεόμωςτότεκυρώσεις. Η Επιτροπή αποφάσισε, αφοΰπροη γήθηκε εισήγηση του δικηγόρου της αιτήτριας, να αναμένει την έκβασητης έφεσης πουάσκησε ηαιτήτρια κατάτηςαπορριπτικής 15 απόφασηςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγήτης με αρ. 780/93. Με αυτήείχεαμφισβητήσειτηνομιμότητατηςτοποθέτησης της στηΣτέγηΝέα Ελεούσα. Θα αντιγράψω στο σημείο αυτό το πρακτικό,που δείχνει το 20 χειρισμό του θέματος απότην Επιτροπή.Είναι οκύριος μοχλός πουχρησιμοποίησε ηαιτήτριαγιαναανατρέψει την επίδικηαπό φασηπουαφοράτην ποινήπουτηςεπιβλήθηκε: 25 30 "Πρόεδρος:Ευχαριστώ ιδιαίτεραγιατηνέααπόφαση πουαναφέρατε. Σίγουρα έχουμε υπόψη μας την Έφεσητης καθ' ης η δίωξη, η οποία εκκρεμεί. Η εισήγησηνα αναβάλουμε τηλήψη απόφασης μέχρι να έχουμε την απόφαση του Ανωτάτου Δικα στηρίου φαίνεταιλογική. Θααναμένουμε την απόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου επί της έφεσης πρινπροχωρήσουμε στην απόφαση μας.". Ηαιτήτριαδιορίστηκε ως Παιδοκόμος στο Τμήμα Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας. Ητοποθέτηση της στη Στέγη άρχισε από 35 τις 15/6/1993, ημερομηνία διορισμού της.Όμωςαρνήθηκεκαισυ νέχισενααρνείταινα αναλάβεικαθήκοντα.Καικατέθεσε την πα ραπάνωπροσφυγή(αρ.780/93) ισχυριζόμενη ότι τοσχέδιουπηρε σίαςτηςθέσης δενκάλυπτετακαθήκονταπουτηςανατέθηκαν.Οι νουθεσίες των ανωτέρων τηςνασυμμορφωθεί δεν είχαναποτέλε40 σμα. Η αρνητική στάση της αιτήτριας οδήγησε σε απόφασηγια έναρξηπειθαρχικήςδιαδικασίας. Ορίστηκε λειτουργός ναδιερευ νήσει την περίπτωση. Οι εκθέσεις της λειτουργού, που είναι στο φάκελο,υποβλήθηκαν στον Πρόεδρο της Επιτροπής.Τα κατηγο ρητήρια,πουετοίμασε η αρμόδιααρχή,είχανωςαντικείμενο τρία 2169 Νικήτας, Δ. Τσίγκη ν.Δημοκρατίας
(1996)διαφορετικάχρονικά διαστήματααπό 17/6/1993μέχρι 13/9/1993. Ο πρώτος λόγος ακύρωσης,πουανέπτυξεοκ.Αγγελίδης, είναι ότι η Επιτροπήπαρέβητηναρχήτηςκαλής πίστης. Εννοώντας με αυτόότι ενώηΕπιτροπήανακοίνωσε πως θαανέμενε τοαποτέλε- 5 σμα της έφεσης, μετέβαλε αργότερα άποψη και προχώρησε στην επιβολή χρηματικής ποινής £450,= (£150,= σε κάθε κατηγορία). Χωρίςναδώσει οποιαδήποτεαιτιολογία γιατην αντιφατική αυτή της ενέργεια. 10 Η πρόταση είχε ως άξονα την απόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεση Οικονομίδης ν.Δημοκρατίας
(1991)3 Α.Α.Δ. 661,που, όπως ισχυρίστηκε οσυνήγορος, υποστηρίζει τηθέσητου.Στην πε ρίπτωσηεκείνηη Επιτροπήπερίμενε (δύοπερίπουχρόνια)προτού τιμωρήσει τον υπάλληλο για παρόμοιο πειθαρχικό παράπτωμα 15 στο οποίουπέπεσε. Στο μεταξύόμως η Ολομέλεια ακύρωσε τημε τάθεσητουσεάλληπόλη.Αςσημειωθεί ότιη καταδίκη του εφεσείοντα στηριζόταν πάνω στη νομιμότητα της μετάθεσης. Έτσι δια λύθηκετουπόβαθροτηςκαταδίκης λόγω τηςαναδρομικής ισχύος τηςακυρωτικήςαπόφασηςκαισυνακόλουθα έπαυσεναυπάρχειη 20 υποχρέωση τουυπαλλήλου νααναλάβεικαθήκονταστηνπόληπου παράνομα μετατέθηκε.Ταπεριστατικάτηςυπόθεσης Οικονομίδης και η κύρια σκέψη της βρίσκονται συνεπτυγμένα στοπαρακάτω σύντομο απόσπασμα: 25 "Ο εφεσείοντας δικάστηκε για το αδίκηματηςαπουσίαςσε συ γκεκριμένες μέρες που οι ακυρωτικές αποφάσεις εξαφάνισαν εξυπαρχής τη μετάθεση του,άραουδέποτε έπρεπε ναήταν στη Λάρνακα καικατάσυνέπεια ουδέποτε απουσίασε απότηΛάρ νακα". 30 Ο συνήγορος συνόψισετη θέση τουλέγοντας ότι "ηαντιφατική στάσηκαιη μεταβολή στααποφασισθένταπουπαρουσιάζειη στά σητης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας μεταξύΠαραρτ. 17και 18, αποτελεί κλασσική περίπτωση ασυνέπειας,πουπλήττει τηνπεποί- 35 θηση του πολίτη ότι ηδιοίκηση πρέπει να συμπεριφέρεται με συ νέπεια και όχι αντιφατικάπρος τις αποφάσεις της και προς τον πολίτη". Οι παραπομπές της αιτήτριας περιλαμβάνουν την Tamassos Suppliers ν.Δημοκρατίας
(1992)3 Α.Α.Δ. 60 και την Γεωργία Παπαμιλτιάδονς-Μπατίστα ν. Κ.Ο.Τ.
(1995)4 ΑΛ.Δ. 40 2614. Ηδεύτερη εισήγηση είναι ότι υπάρχει δυνατότηταχ\ Ε.Δ.Υ. να εξέδωσετην επίδικη,απόφασηυπό το κράτος πλάνης ενδεχόμενο 2170 4 Α.Α.Δ. Τσίγκη ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. που,σύμφωνα μετην απόφαση στην ΧρύσανθοςΚωνσταντίνου ν. Δημοτικού Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων
(1992)3 Α.Α.Δ. 228, επιφέρει ακύρωση. Τολόγοαυτό, οσυνήγορος διατύ πωσε μεταεξής: 5 10 "Η παντελής απουσίαοποιασδήποτε εξήγησης στο Παράρτ.18 γιατί ηΕ.Δ.Υ.μετέβαλε στάσησεσχέσημεταόσα η ίδιααπο φάσισε στοΠαράρτ. 17ανεξεταστούν σε συνδυασμό με την ημερομηνία και υπογραφήαμέσως μετάτοτέλος του Παράρτ. 17,μουεπιτρέπει ναισχυριστώ ότιδυνατόνή πολύπιθανόννα συνέτρεξε πλάνη.". ΤοΠαράρτημα 17υπογράφτηκε, όπως φαίνεταιστην τελευταία τουσελίδα,στις 4/8/1995, δηλαδή μετάτηνημερομηνία πουέγινεη 15 τελευταία συνεδρία της Επιτροπήςκαιλήφθηκε ηεπίδικηαπόφα ση(ημερομηνίας 13/6/1995),όπωςφαίνεταιστοΠαράρτημα 18.Με αποτέλεσμα ναδημιουργείται, κατάτονκ.Αγγελίδη,σοβαρήυπό νοιαπώς,ότανσυνήλθεη Ε.Δ.Υ., στις 13/6/1995(Παράρτ. 18),λει τούργησε υπότηνπλάνηότι δεν έλαβεποτέτηναπόφασητουΠα20 ραρτ. 17(δηλαδήνααναμένει τηνεφετειακή απόφαση),αφού το κείμενο των πρακτικών αυτών δεν ήταν τότε δακτυλογραφημένο και φυλαγμένο, όπως προβλέπει τοάρθρο 11
(5)των περί Δημο σίαςΥπηρεσίας Νόμων."Ηέλλειψηοποιασδήποτεαναφοράς",κα τέληξε, "ήορθότεραη παρασιώπησητουτιαποφασίστηκε στοΠα25 ράρτ. 17,αφήνει ανοικτή τηνπιθανότητα πλάνης.". Επισημαίνω εδώτηναντιφατικότητατης εισήγησης στηνοποίαπροστέθηκε και η σκόπιμη ενέργεια, ηαποσιώπηση. Ξεκινώμετοντελευταίο αυτό ισχυρισμό. Το άρθρο 11
(5)του 30 Νόμου 1/90ορίζει ότι: "
(5)Ταπρακτικά υπογράφονται, όταν επικυρωθούν από τον Πρόεδροτης συνεδρίασης καιτηρούνται σεειδικό βιβλίο ή φά κελοπρακτικών.". 35 40 Είναι φανερό πωςη σκοπιμότητα πουεξυπηρετείται με την πρόνοια αυτή είναι ηύπαρξη επίσημων στοιχείων αναφορικά με τις δραστηριότητες καιενέργειεςτης Επιτροπής, κατάτηνενάσκη σητων αρμοδιοτήτων της πάνωσεσταθερή,έγκυρη και αναλλοίωτηβάση. Η επισημοποίηση των πρακτικών επέρχεται μετην επι κύρωση τους απότον Πρόεδρο και την καταχώρηση στο Αρχείο. Όμωςσεκαμιάπερίπτωση δεναποτελεί προϋπόθεσηγιατηνέγκυ ρησυνέχισηή ολοκλήρωσητηςδιοικητικής διαδικασίαςγιατηλή ψηαπόφασηςστο συγκεκριμένο θέμα. 2171 "Ν Νικήτας,Δ. Τσίγκη ν.Δημοκρατίας
(1996)Πέραντούτουπροκύπτειότι στις 13/6/1995 ηΕπιτροπήγνώρι ζετι είχεσυμβείκαιτι είχεειπεί στο θέμααυτόπριν απόέναμή να.Στησελίδα 8τουπρακτικού 18της επίδικηςαπόφασηςαναφέ ρεταιπωςηΕπιτροπήείχευπόψημεταξύάλλωνκαιταθέματατου πρακτικούτης 11/5/
- Τούτοαναφέρεταιρητά.Αλληεπιβεβαί- 5 ωση είναι το προοίμιο της ίδιαςαπόφασης, επιβολής τηςποινής, πουαναφέρεταιειδικάστην εκκρεμότητατηςέφεσης. Μου προκα λεί επομένως κατάπληξη η έγερση τέτοιου ανυπόστατου ισχυρι σμού. 10 Σχολιάζωσύντοματον ισχυρισμό τουδικηγόρουτηςαιτήτριας, που έθεσε για πρώτη φορά στην απαντητική του αγόρευση, όπ αποτελεί ανάκλησηχωρίς αιτιολογίαηπροσέγγιση τηςΕπιτροπής στηδιάρκειατης εκκρεμοδικίας.Ηαντιμετώπιση αυτήσε πειθαρ χικήδίκηδεν μπορεί νασυνδυαστεί μετηνέννοια της ανάκλησης. 15 Αλλωστε εκτελεστή είναι μόνο.η πράξη που προσβάλλει με την προσφυγήτηςαυτήη αιτήτρια,δηλαδή,η επιβολήχρηματικήςποι νήςστις 13/6/
- Είναι αυθαίρετηηθέσηότι η Επιτροπήδεν έδωσε εξήγησηγια 20 ότι έπραξε.Παραθέτωτι είπε: "Η Επιτροπή,αφού έλαβε υπόψη ότι η ακρόαση της Έφεσης που ηκαθ' ης η δίωξη καταχώρησε εναντίον της πρωτόδικης απόφασης, σ' ό,τι αφορά τη νομιμότητα της τοποθέτησης της, 25 δεν έχει ακόμα αρχίσει και ότι η εκδίκαση της υπόθεσης θ' απαιτήσει κατά πάσα πιθανότητα πολύ χρόνο, αποφάσισε όπως προχωρήσει στην επιβολήπειθαρχικήςποινής στηνκαθ' ηςη δίωξη.". 30 Ας λεχθεί εν παρόδωότι η έφεσηδεν έχειακόμηοριστεί. Έχο ντας υπόψη την παραπάνω καθαρήδήλωση, που δεν επιδέχεται αμφισβητήσεων, αναρωτιέμαι πάλι πως είναι δυνατό να επιμένει κανείςπωςδενυπήρχεδικαιολογία.ΗενέργειατηςΕπιτροπήςσυ νάδειαπόλυταμετηνυποχρέωση πουτηςεπιβάλλει ονόμος κατά 35 την εκδίκαση πειθαρχικών παραπτωμάτων. Συγκεκριμένα, μετον Δεύτερο Πίνακα,Μέρος III,άρθρο83
(5)του Νόμου 1/90, που κα θορίζει τηδιαδικασίαδιεξαγωγήςτης πειθαρχικήςδίκης: "6. Η Επιτροπή μπορεί με την απόφασητης είτε να βρει τον 40 υπάλληλο ένοχο όλων των παραπτωμάτων ήγιαοποιοδήποτε από αυτάγιαταοποίακατηγορείταικαινατουεπιβάλει οποι αδήποτε απότις πειθαρχικές ποινές την οποία οι περιστάσεις της υπόθεσης θα δικαιολογούσαν, αφού προηγουμένως τον 2172 4 Α.Λ.Δ. Τσίγκη ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. ακούσει ως προς την επιμέτρηση της ποινής, ήνα απαλλάξει τονυπάλληλο απότηνκατηγορία.". Η μόνη προϋπόθεση που θέτει ο Νόμος είναι να ακουστεί ο διωκόμενος προτού τιμωρηθεί. Αλλωστε η εκκρεμότητα θαήταν αντίθετη με το συμφέρον της Δημόσιας Υπηρεσίας αλλά και την ψυχική ηρεμία της ίδιαςτης αιτήτριας.Δεν βλέπω πως εδώ έχουν σχέσηοι αρχές της καλής πίστης. Η επίκληση τους ήταν ολότελα άστοχη. Πέραντούτου,η Επιτροπήδενμπορούσεναεξαρτήσει την 10 εκτέλεση των καθηκόντων της ως πειθαρχικού οργάνου από προ ϋπόθεσηπουδεν έθεσεοΝόμος. 5 ΗαπόφασηΟικονομίδηςπαρερμηνεύθηκε. Δεν συνάγεταιαπό αυτήαρχήδικαίουότι υπό τις παρούσες συνθήκες δημιουργείται 15 υποχρέωση τουπειθαρχικούοργάνουνα μηνολοκληρώσειτη δια δικασία λόγωτης εκκρεμοδικίας. Αντίθετα, ηαπόφαση διευκρινί ζει απερίφραστα πως η έφεση δεν αποτελεί κώλυμα για τη συ μπλήρωση της πειθαρχικήςδιαδικασίας: 20 25 30 "Από τοαπόσπασμααυτόπροκύπτει ότιη αναδρομικότηταως προς την πειθαρχικήευθύνητουυπαλλήλου δεν ισχύεικαθ' ον χρόνο ίσχυε η παράνομη διαταγή με την οποία αρνήθηκε να συμμορφωθεί, για το λόγοότι ηαπόφασητης Ε.Ε.Υ.να μετα θέσειτοναιτητή,είναικατάτεκμήριο νόμιμη, μέχρις ότουπροσβληθείκαιτυχόνακυρωθείαπότοΑνώτατο Δικαστήριο. Εξά γεται απόταανωτέρωότι ανείχεπροηγηθεί η πειθαρχικήποι νήτης απόφασηςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου, τότεη πειθαρχι κή ποινή θα ίσχυε, δηλαδή η αναδρομικότητα δε θα ίσχυε. Όμως, η Ε.Ε.Υ.για λόγους δικούς της που δε φαίνονται στα πρακτικά,περίμενε δύο χρόνια να πάρει απόφαση.Εν τω με ταξύ, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε τις μεταθέσεις τουεφεσειόντα στη Λάρνακα.". Απορρίπτω την προσφυγή ως παντελώς αβάσιμη με έξοδα σε 35 βάρος της αιτήτριας που θα υπολογίσει ο Πρωτοκολλητής. Και επικυρώνω την επίδικη απόφασησύμφωνα με το Αρθρο 146.4(a) τουΣυντάγματος. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 2173