4Α.Α.Δ. 19 Αυγούστου, 1996 [ΚΑΛΛΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΙΩΣΗΦ ΧΑΤΖΗΧΑΝΝΑΣ, Απηνής, ν. ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ! ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ/ ΉΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 687/96) Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος — Προσωρινό διά ταγμα αναστολής της ισχύος της επίδικης απόφασης — Αρχές χορή γησης του από τη νομολογία — Έκδηλη παρανομία και ανεπανόρθω τη ζημία — Δε στοιχειοθετήθηκαν στην κριθείσα περίπτωση. 5 Ο αιτητήςεπεδίωξε με μονομερή αίτησητου την αναστολή εκτελέ σεως της απόφασηςπερί τιμώρησής του μέχρις εκδικάσεως τηςπρο σφυγής κατά της νομιμότηταςτης. 10 15 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην αίτηση,αποφάσισε ότι: Στην υπόθεση Σύλλογος Πολιτικών Μιιχανικών Κύπρου ν. Συμ βουλίου Αποχετεύσεων Αεμεσού-Αμαθούντας, συνοψίσθηκαν οι αρχές πουδιέπουντατης χορήγησης προσωρινού διατάγματος. Οι αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίαςτου δι καστηρίουγιαέκδοσηπροσωρινούδιατάγματος,δυνάμειτου Καν. 13 τουΔιαδικαστικού Κανονισμούτου Ανωτάτου ΣυνταγματικούΔικαστηριου, 1962, έχουν διατυπωθείσε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Έχει νομολογηθεί ότι η έκδηληπαρανομία αποτελεί λόγο για χο- 2189 Χατζηχάννας ν.Ανώτατης Δικ. Επιτρ.Αθλ. κ.ά.
(1996)ρήγηση προσωρινού διατάγματος έστω και αν δεν έχει αποδειχθεί ανεπανόρθωτη ζημία και έστω και αν θα προκληθούν σοβαρά προ βλήματα στην Διοίκηση. Ωστόσο αποτελεί λόγο που θα πρέπει να προσεγγίζεται με μεγάληπροσοχήγιατίδυνατόνναισοδυναμεί μεέκ δοσηαπόφασης επί της ουσίας. Ηαναστολή αποτελεί πάντοτε ζήτη- 5 μαδιακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου καιόχι ζήτημαδικαιώμα τος.Η ανεπανόρθωτηζημίααπότηνεπίδικηδιοικητικήπράξηπρέπει να εξειδικεύεται στην αίτηση μεσυγκεκριμένοκαισαφήτρόπο. Στηνπαρούσα υπόθεση είναι δεκτό ότι δεν εγείρεται ζήτημαχρη- 10 ματικής ζημίας. Η οποιαδήποτε ζημίατου αιτητήείναι ηθικήζημία. Στην υπόθεση Κλεάνθους(Αρ. 1)ν.Δημοκρατίας
(1972)3Α.Α.Δ. 371 ο αιτητής ετύγχανε ανώτερος δημόσιος υπάλληλος. Είχε ζητήσει αναστολή της απόφασης με την οποία το ενδιαφερόμενο μέρος είχε διοριστεί στη θέσηΕπαρχου. Κρίθηκε ότι το πλήγμα στο γόητρο της δημοσιοϋπαλληλικής ιδιότηταςτου,τοοποίοθατουπροκαλούσε ψυ χολογικό τραύμα,επιβλαβές για την υγεία του,δεν αποτελούσε ανε πανόρθωτηζημία. ΣτηΓεωργιάδης(Αρ. 1)ν.Δημοκρατίας
(1965)3Α.Α.Δ.392 έγινε δεκτό ότι ο αιτητής θαυφίστατο ηθική ζημία επειδή η επίσημη υπό σταση του στον εκπαιδευτικό κόσμο θα μειώνετο με το να εισέλθει στην εικόνα το ενδιαφερόμενο μέρος υπό την ιδιότητα του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Παιδείας.Ηπιο πάνωηθικήζημίαδεθε ωρήθηκε ως ανεπανόρθωτη. 15 20 25 ΤοΔικαστήριο εξέτασεπροσεκτικά τους νομικούς λόγουςοι οποί οι υποστηρίζουν την προσφυγή και την αίτηση. Πράγματι εγείρουν σοβαρά νομικά ζητήματα. Είναι όμως νομολογημένο ότι τα νομικά 30 ζητήματα πρέπει να επιλύονται κατάτηδίκη. Επίλυση τους στο στά διοτηςδιαδικασίαςγιαχορήγηση προσωρινού διατάγματος αποτελεί σοβαρή επέμβαση στην πορεία της δίκης και στα επίδικα θέματατα οποίαθαεξεταστούν απότοδικάζοντα Δικαστή. 35 Μετάαπόπροσεκτική εξέταση των νομικών λόγων που υποστη ρίζουν τηνπροσφυγήκαιτηναίτησηγιαχορήγηση προσωρινής θερα πείας είναι η διαπίστωση του δικαστηρίου ότι δεν πρόκειται για οφθαλμοφανείς, κτυπητές καιαυταπόδεικτες παρανομίες. 40 Αναφορικά μετο θέματηςανεπανόρθωτης ζημίαςθεωρείται ότιη οποιαδήποτεηθικήζημίατηνοποίατυχόν θαυποστεί οαιτητήςλόγω του αποκλεισμού του από τις εκλογές για ανάδειξη προέδρου της ΤΕΔδεν αποτελεί, υπότις περιστάσεις, ανεπανόρθωτηζημίαηοποία 2190 4 Α.Α.Δ. Χατζηχάννας ν.Ανώτατης Δικ. Επιτρ. Αθλ. χ.ά. είναι επαρκήςγιαναδικαιολογήσει τηχορήγησητουαιτούμενου δια τάγματος. Ηοποιαδήποτεζημίατηνοποίαθαυποστεί οαιτητής μπο ρεί νααποζημιωθεί επαρκώς μεχρήμα. 5 Ηαίτησηαπορρίπτεται. Αναφερόμενες υποθέσεις: 10 ΣύλλογοςΠολιτικώνΜηχανικώνΚύπρου ν. ΣυμβουλίουΑποχετεύσεωνΛεμεσού -Αμαθούντας
(1996)4Α.Α.Δ. 2178, MoyoandAnotherv. Republic
(1988)3 C.L.R. 1203, Sofocteous v.Republic
(1971)3C.L.R, 345, 15 Georghiades v.Republic (No.1)
(1965)3 C.L.R. 392, Κροκίδουκ.ά. v.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.1857, 20 Rodatv. Republic
(1988)3C.L.R. 937, Ckanthous v.Republic (No.1)
(1972)3 C.L.R. 371, Economides v.Republic
(1982)3C.L.R. 837. 25 Αίτηση, Μονομερής αίτηση από τον Αιτητή μετηνοποία ζητά απότο Δικαστήριο διάταγμαπουνα αναστέλλειτην εφαρμογή και/ή εκτέ30 λεσητηςαπόφασης τηςΑνώτατης Δικαστικής Επιτροπής Αθλητι σμούμετηνοποία του επεβλήθη ηποινή της οριστικής διαγραφής και οχαρακτηρισμός ωςμηφιλάθλου μέχριπερατώσεως και εκδι κάσεως της προσφυγής. 35 Ε.Ευσταθίου και Κ. Καμένος, για τον Αιτητή. Cur.adv.vult. 40 ΚΑΛΛΗΣ, Δ.:Την8.8.96ο αιτητής καταχώρησε τηνπαρούσα προσφυγή μετηνοποία ζητάτηνπιο κάτωθεραπεία: "Δήλωση και/ή διαταγήτου Σεβαστού Δικαστηρίου ότιη από φασητων καθ' ωνη αίτησηημερομηνίας 26.7.1996(Τεκμήριο 1) με τηνοποία ενώαυτοί αθώωσαν τον αιτητή κατέληξαν στην 2191 Κολλής, Δ. Χατζηχάννας ν.Ανώτατης Δι«. Επιτρ.Αθλ. κ.ά.
(1996)καταδίκητουκαι/ή η απόφασητωνημερομηνίας 1.8.1996 (Τεκ μήριο 2) μετηνοποίααυτοίεπέβαλανεις τον αιτητήτηνποινή της οριστικής διαγραφήςκαι τον χαρακτηρισμό του ως μη φι λάθλου σύμφωνα μετοάρθρο 11
(2)(α)(ν)τουπερίΚυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού Νόμου είναι άκυρηκαι/ήπαράνομη 5 και/ήστερείται έννομου αποτελέσματος." Μεμονομερή αίτησητηςίδιαςημερομηνίας οαιτητήςζητά"την έκδοση διατάγματοςαπότοΣεβαστόΔικαστήριο μετηνοποίανα αναστέλλεται η εφαρμογή και/ή η εκτέλεσητης προσβαλλόμενης 10 αποφάσεως μέχρι περατώσεως και εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο προσφυγής και/ήμέχρι νεοτέραςδιαταγής τουδικαστηρίου". Το πραγματικό βάθρο της αιτήσεως φαίνεται στην προσφυγή 15 καιστην ένορκηδήλωση προςυποστήριξητηςμονομερούς αιτήσε ως.Τοπαραθέτωσε συντομία: ΟαιτητήςείναιοΠρόεδροςτηςΤεχνικής ΕπιτροπήςΔιαιτητών (ΤΕΔ) απότο 1994. Τηθέσητουπροέδρουτηνκατέλαβε μετάπου 20 είχεεκλεγείαπότα ΚυπριακάΣωματεία. Παραπέμφθηκεγιαεκδί καση ενώπιον της Ανωτάτης Δικαστικής Επιτροπής Αθλητισμού (ΑΔΕΑ) από τον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού (ΚΟΑ) για διάπραξητριών αθλητικών παραπτωμάτων. Μετάαπό ακροαμα τικήδιαδικασία ηΑΔΕΑ αθώωσε τον αιτητήεπειδήη κατήγορου- 25 σα αρχή απέτυχε να αποδείξει τις τρεις κατηγορίες τις οποίες αντιμετώπιζε αλλά τον έκρινε ένοχο για "αντιαθλητική συμπερι φοράπουαφοράπράξειςήπαραλείψειςπουσυνιστούν αντιαθλη τικήήανάρμοστησυμπεριφορά"κατάπαράβασητουΑρθρου 9
(1)(γ)(viii)τωνπερί ΚυπριακούΟργανισμού Αθλητισμού Νόμωντου 30 1969-93.Στησυνέχεια ηΑΔΕΑ του επέβαλε την ποινήτης οριστι κήςδιαγραφής καιτοχαρακτηρισμότου ως μηφιλάθλου σύμφω να μετο άρθρο 11
(2)(α)και(β)τουΝόμου. Σύμφωνα μετην ένορκηδήλωση τουαιτητήηοποίαυποστηρί- 35 ζει την μονομερή αίτηση του,ο κύριος λόγος που ζητάτην ανα στολήτης εκτελέσεωςτης επίδικηςαπόφασης είναιδιότι θαδιεξα χθούν εκλογές γιατηνπλήρωσητης θέσηςτων μελών καιτουπρο έδρουτηςΤΕΔ σας οποίες δενθαμπορέσει νασυμμετάσχει λόγω της διαγραφήςτου και του χαρακτηρισμού του ως μηφιλάθλου, 40 ώστεεάντοδικαστήριοήθελε εκδώσει ευνοϊκή απόφασηυπέρτου δεν θα μπορέσει να διεκδικήσει τη θέση αυτήειμή μόνο μετάτην πάροδο της θητείας της νέας επιτροπής. Έτσι θατου προκληθεί ανεπανόρθωτηζημιάη οποίαδεν θαμπορούσε νααποκατασταθεί 2192 4 Α.Α.Δ. Χατζηχάννας ν.Ανώτατης Δικ. Επιτρ.Αθλ. κ.ά. Καλλής, Δ. εάντο δικαστήριο εκδώσει υπέρτου ευνοϊκή απόφαση στηνπρο σφυγή.Ήταν επομένως ορθό καιπρέπονναγίνει αποδεκτήη αί τησητουγιατηνέκδοσηπροσωρινούδιατάγματοςόχι μόνογιατο λόγοαυτόαλλάκαιγιατολόγοότι έχειάριστηυπόθεσηεπειδήοι 5 ενέργειεςτωνκαθ' ωνη αίτησησυνιστούν πρωτοφανή παρανομία ηοποία είναι εμφανήςχωρίς να παραστεί ανάγκηνααναλυθούν ταγεγονότα της υπόθεσης διότι ηπαρανομίαβασίζεται στηλογι κή ερμηνεία των νομοθετικών κειμένων. Περαιτέρω,ανάφερεότι "η αναστολή της επίδικης απόφασης δεν παρεμποδίζειοποιοδή10 ποτέ άλλο πρόσωπο το οποίο επιθυμεί να συμμετάσχει στις επι κείμενες εκλογές και να εκλεγεί κατά τεκμήριο καταλληλότητας υποψηφίωνγιατηθέσηπροέδρουτηςΤΕΔ" ενώανδεν εκδοθείτο διάταγμα θααποκλεισθεί και δεν θα μπορέσει να διεκδικήσει τη θέση αυτή. 15 Κατάτηνενώπιον μουαγόρευση οευπαίδευτοςσυνήγορος του αιτητή ανέφερε ότι το νομικό βάθρο της αίτησης για προσωρινό διάταγμα είναι εκείνο πάνωστο οποίο βασίζεται ηπροσφυγή. Το παραθέτω σε συντομία: 20
(1)Ηεπίδικηαπόφαση ελήφθηκαθ' υπέρβασηεξουσίας επειδή, (α)ΗΑΔΕΑ δεν είχε αρμοδιότητανα επιληφθεί της υπόθεσης του αιτητή, 25 30 (β)ηαθώωση αφενός του αιτητήκαι η εν συνεχεία επιβολή σ' αυτόν ποινής απότην ΑΔΕΑ βασιζόμενη σε διάπραξη αδι κήματος επί των τριών κατηγοριών στις οποίες είχε αθωω θεί δημιούργησε μια κατάσταση κυριολεκτικά πρωτοφανή σταχρονικάτης απονομήςδικαιοσύνης, (γ)η ΑΔΕΑ ήταν αναρμόδια να επιβάλει οποιαδήποτε ποινή στον αιτητήμετάτην αθώωσητου. 35 40
(2)Η απόφασηελήφθηκατάκατάχρησηεξουσίας,επειδή, (α)ενώ κατά την απόρριψη των προδικαστικών ενστάσεων η ΑΔΕΑ επιφύλαξε την αιτιολογία της στηντελικήαπόφαση, δενέχειπροβείσεοποιαδήποτεαιτιολογίαστηντελικήαπόφάση. (β)τοκατηγορητήριο ήταν"τόσο ασαφέςκαι/ήτόσο πολύπλο κο και/ήτόσο ελαττωματικό ώστε ο αιτητής κυριολεκτικά εβρέθησε δυσμενέστατη θέση ναυπερασπίσει τον εαυτότου 2193 Καλλής,Δ. Χατζηχάννας ν.ΑνώτατηςΔικ. Επιτρ. Αθλ. κ.ά.
(1996)κατ' εφαρμογήτωνάρθρων 12και30τουΣυντάγματοςκαι τουάρθρου6της ΕυρωπαϊκήςΣύμβασηςγιατα Ανθρώπινα Δικαιώματα,άρθρα ταοποίαεφαρμόζονται εξίσου τόσο σε ποινικός όσο καιπειθαρχικόςδιαδικασίας". 5
(3)Η απόφαση της ΑΔΕΑ πάσχει λόγω πλάνης "περί το νόμο και/ή εστηρίχθη σε πεπλανημένηνομικήβάση".
(4)Η απόφασητηςΑΔΕΑπαραβιάζεικάθεαρχή δικαιοσύνηςκαι είναι όλως αυθαίρετηκαιπαράνομη. 10
(5)Η απόφαση της ΑΔΕΑ να επιβάλει την ποινή της διά βίου απώλειας της ιδιότητας του φιλάθλου συνιστά υπέρβασητων ακραίων ορίων της διακριτικής της εξουσίας και είναι ως εκ τούτουπαράνομοςκαι/ή συνιστά κακή χρήσητηςδιακριτικής 15 της εξουσίας.
(6)Ηαπόφασητης ΑΔΕΑ δεν συνάδει με τις αρχές της χρηστής διοίκησης καιτις αρχέςτην απονομήςτηςπειθαρχικήςδικαι οσύνης. 20
(7)Ηαπόφαση της ΑΔΕΑ είναι αντιφατική,ασαφής, ανασφαλής καικαταλήγει σε συμπεράσματα όχι εύλογα. Βασιζόμενος στους πιο πάνω λόγους ακυρώσεως ο ευπαιδευ- 25 τος συνήγορος τουαιτητήυποστήριξε ότιηπω πάνωεικόνααπο τελεί προφανήπαρανομίακαι επομένως ενδείκνυται η χορήγηση του επίδικου διατάγματος. Περαιτέρω,υποστήριξε ότι μετηνεπί δικηποινή ο αιτητής στερείται του δικαιώματος να επιδιώξει αι ρετόαξίωμακατόπινεκλογών. Αυτήη στέρησηδενμπορεί νααπο- 30 ζημιωθεί με χρήμα σε περίπτωση που ήθελε πετύχει η προσφυγή τουκαι επομένως οαιτητήςθαυποστεί ανεπανόρθωτηζημιά. Στην υπόθεση Σύλλογος Πολιτικών Μηχανικών Κύπρου ν. ΣυμβουλίουΑποχετεύσεων Λεμεσον-Αμαθούντας
(1996)4Α.Α.Δ. 35 2178, είχαν την ευκαιρία νασυνοψίσω τις αρχές που διέπουν τα της χορήγησης προσωρινού διατάγματος. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: "Σύμφωνα με τον Δαγτόγλου, Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο, 40 2ηέκδοση, 1994, πάρα.502,προσωρινή προστασία μπορεί ναδια ταχθεί μόνο ανπεισθεί το Δικαστήριο απόταστοιχεία τουφακέ λουήαποδεικτικάστοιχεία πουυποβάλλει οαιτών ότι: 2194 4 Α.Λ.Δ. Χατζηχάννας ν.Ανώτατης Δικ. Επιτρ.Αθλ. χ.ά. Καλλής, Δ. 'α.πρόκειται περί αναστολής εκτελέσεως θετικής πράξεως (επί παραλείψεως δεννοείταιαναστολή), 5 β.ηεκτέλεσητης πράξεως μπορεί ναπροκαλέσει ζημιά στονaLτούντα, γ. η ζημιάαυτήθαείναι: 10 -άμεση(δηλαδή δεν θααφοράτρίτο καιεμμέσως μόνοτοναιτούντα), -προσωπική (δηλαδή θατοναφοράατομικάκαιόχι απλώςως μέλος της ολότητας, όπως κατά κανόνα επί κανονιστικής πράξεωςτης διοικήσεως), 15 -ανεπανόρθωτηήδύσκολα επανορθώσιμη (όπως η κατεδάφιση ενόςκτιρίου,ηκοπήενόςδέντρου,ηκαταστροφήγενικάενός πράγματος,π.χ.φυτειών,τροφίμων,φαρμάκωνκλπ,ηαφαί ρεση βιοπορισμού,στέγης, σπουδαστικής ιδιότηταςκοκ), 20 δ. συντρέχειδημόσιο συμφέρον γιατην εκτέλεσητης προσβαλλό μενηςπράξεως.' Οι αρχές οι οποίες διέπουν την άσκησητης δικαιοδοσίαςτου 25 δικαστηρίου για έκδοση προσωρινού διατάγματος, δυνάμει του Καν.13τουΔιαδικαστικούΚανονισμού τουΑνωτάτου Συνταγμα τικού Δικαστηρίου, 1962, έχουν διατυπωθεί σε σειράαποφάσεων τουΑνωτάτου Δικαστηρίου.Τιςπαραθέτω: 30
(1)Το προσωρινό διάταγμα αποτελεί μια εξαιρετική θεραπεία επειδή εκδίδεται εκτός του πλαισίου της δίκης ή της έρευνας τηςουσίας τηςυπόθεσης ηοποίααποτελεί τοφυσικό βήμαγια τηνάσκησητηςδιοικητικής δικαιοδοσίαςτου Ανωτάτου Δικα στηρίου καιτηνχορήγησητων σχετικώνθεραπειών. 35
(2)Προσωρινό διάταγμα μπορεί να χορηγηθεί αν συντρέχουν οι πιοκάτωπροϋποθέσεις: 40 (α)Μαρτυρία για ανεπανόρθωτηζημία δηλαδήζημία ηοποία δεν μπορεί να θεραπευθεί απόοποιαδήποτε απότις θερα πείεςοι οποίες είναι διαθέσιμες μετάτηνακύρωσητηςδιοι κητικής πράξεως.Ακόμηκαι ανυφίσταται τέτοια ζημίατο δικαστήριο μπορεί νααρνηθεί τηνχορήγησητουδιατάγμα τοςανπρόκειταιναδημιουργηθούν ανυπέρβληταπροσκόμ2195 Καλλής,Δ. Χατζηχάνναςν.Ανώτατης Δικ. Επιτρ. Αθλ. κ.ά.
(1996)ματα στη λειτουργία της Διοίκησης, και (β)Έκδηλη παρανομία.(Βλ. Moyo and Another v. Republic
(1988)3 Α.Α.Δ. 1203, 1208, Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας
(1971)3 Α.Α.Δ. 345, Γεωργιάδης (Αρ.1) ν. Δημοκρατίας
(1965)3 Α.Α.Δ. 392). 5 Στην Κροκίδου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 1857 (από φαση της Ολομέλειας) έχει γίνει επισκόπηση της νομολογίας που σχετίζεται με την σημασίατης έκδηλης παρανομίας. Παραθέτω το 10 σχετικόαπόσπασμα: Είναι η κατάλληλη στιγμή να αναφερθούμε στη σημασία της φράσης 'προφανής παρανομία'. Το εννοιολογικό της πλαίσιο προσδιόρισε η νομολογία. Ηπρώτη διαπίστωση είναι ότι υπο- 15 δηλώνει τις περιπτώσειςπουηπαραβίασηείναι οφθαλμοφανής χωρίς να χρειάζεται διερεύνηση αντιφατικών γεγονότων. Στο σημείο αυτό η απόφαση Φράγκος και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1982)3Α.Α.Δ.53 στη σελ. 57 διευκρινίζει: 20 'For the court to act, the illegality must be palpably identifiable without having to probe into disputed facts.' Ακολουθεί σε γενικευτική διατύπωσηησημασίατου όρου, 25 'Although what amounts to flagrant illegality, is nowhere exhaustively defined, it appears tome toinvolve aclear violation of theprocedure envisagedby thelaw orunquestionable disregard of the fundamental precepts of administrative law ...' 30 Οι σκέψεις του δικαστηρίου επαναλαμβάνονται αυτούσιες στην απόφαση της Ολομέλειας Sydney Alferd Moyo & Another v. The Republic
(1988)3Α.Α.Δ. 1203: 'For the illegality to qualify as flagrant, it must be glaring and as 35 such self-evident and immediately identifiable.' Θα προσθέταμε ότι η έκδηλη παρανομία είναι έννοια πουπρο κύπτει απότην αντιδιαστολή της προς την παρανομία.' 40 Έχει νομολογηθεί ότι η έκδηλη παρανομίααποτελεί λόγο για χορήγηση προσωρινού διατάγματοςέστω και αν δεν έχει αποδει χθεί ανεπανόρθωτηζημίακαιέστω καιανθαπροκληθούνσοβαρά προβλήματα στην Διοίκηση. Ωστόσο αποτελεί λόγο που θαπρέπει 2196 4 Α.Α.Δ. 5 Χατζηχάννας ν. Ανώτατης Διχ. Επιτρ.Αθλ. κ.ά. Καλλής,Δ. ναπροσεγγίζεται μεμεγάληπροσοχήγιατίδυνατόννα ισοδυναμεί μεέκδοσηαπόφασηςεπίτηςουσίας. Η αναστολήαποτελείπάντο τε ζήτημαδιακριτικής ευχέρειας τουδικαστηρίου καιόχι ζήτημα δικαιώματος(Βλ.Σοφοκλέους,πιοπάνω).Ηανεπανόρθωτηζημία απότηνεπίδικηδιοικητικήπράξηπρέπειναεξειδικεύεται στηναί τηση με συγκεκριμένο και σαφή τρόπο (Βλ. Rodat v.Republic
(1988)3Α.Α.Δ.937,942)." Στην παρούσα υπόθεση είναι δεκτό ότι δεν εγείρεται ζήτημα 10 χρηματικής ζημίας. Ηοποιαδήποτεζημίατου αιτητή είναι ηθική ζημία. 15 20 25 Στην υπόθεση Κλεάνθους(Αρ. 1) ν.Δημοκρατίας
(1972)3 Α.Α.Δ.371οαιτητήςετύγχανεανώτεροςδημόσιος υπάλληλος. Εί χε ζητήσει αναστολήτηςαπόφασηςμετην οποίατοενδιαφερόμε νομέροςείχεδιοριστεί στηθέση Επαρχου.Κρίθηκεότιτοπλήγμα στο γόητρο τηςδημοσιοϋπαλληλικής ιδιότητας του,το οποίο θα τουπροκαλούσε ψυχολογικό τραύμα,επιβλαβέςγιατηνυγείατου, δεναποτελούσε ανεπανόρθωτηζημία. Στη Γεωργιάδης (Αρ. 1)ν.Δημοκρατίας
(1965)3 Α.Α.Δ.392 έγινεδεκτό ότιοαιτητήςθαυφίστατοηθικήζημίαεπειδήηεπίση μηυπόσταση του στον εκπαιδευτικόκόσμο θαμειώνετο μετο να εισέλθειστηνεικόνατοενδιαφερόμενομέροςυπότηνιδιότητατου Γενικού Διευθυντή τουΥπουργείου Παιδείας. Ηπιοπάνωηθική ζημίαδεν θεωρήθηκε ως ανεπανόρθωτη. Έχωεξετάσειπροσεκτικάτουςνομικούς λόγους οιοποίοιυπο στηρίζουν τηνπροσφυγήκαιτηναίτηση.Πράγματι εγείρουν σο30 βαράνομικά ζητήματα. Είναι όμως νομολογημένο ότιτανομικά ζητήματα πρέπει ναεπιλύονται κατάτηδίκη. Επίλυση τουςστο στάδιο τηςδιαδικασίαςγια χορήγηση προσωρινού διατάγματος αποτελεί σοβαρήεπέμβασηστην πορείατηςδίκηςκαισταεπίδικα θέματα τα οποίαθαεξεταστούν απότον δικάζονταΔικαστή(Βλ. 35 Οικονομίδης ν.Δημοκρατίας
(1982)3Α.Α.Δ.837(απόφαση Ολο μέλειας)). Μετάαπόπροσεκτική εξέταση των νομικών λόγων πουυπο στηρίζουντηνπροσφυγήκαιτηναίτησηγιαχορήγησηπροσωρινής 40 θεραπείαςείναιηδιαπίστωσημουότι δενπρόκειταιγιαοφθαλμο φανείς,κτυπητέςκαιαυταπόδεικτεςπαρανομίες. Αναφορικά μετοθέματηςανεπανόρθωτηςζημίαςθεωρώότιη οποιαδήποτε ηθικήζημία τηνοποία τυχόν θαυποστεί οαιτητής 2197 Καλλής, Δ. Χατζηχάννας ν.Ανώτατης Δικ. Επιτρ.Αθλ. κ.ά.
(1996)λόγω του αποκλεισμού του από τις εκλογές για ανάδειξηπροέ δρου της ΤΕΔ δεν αποτελεί, υπό τις περιστάσεις, ανεπανόρθωτη ζημίαηοποίαείναιεπαρκήςγιαναδικαιολογήσει τηχορήγησητου αιτούμενουδιατάγματος.Η οποιαδήποτεζημίατηνοποίαθαυπο στείοαιτητής μπορεί νααποζημιωθεί επαρκώς μεχρήμα. 5 Ηαίτηση απορρίπτεται. Ηαίτησηαπορρίπτεται. 2198