4Α.Α.Δ. 16 Σεπτεμβρίου, 1996 [ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 146,24,28,58 ΚΑΙ 78ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓ ΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Μ.ΛΑΪΦΗΣΛΤΔ., Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 227/95) 5 10 15 Διοικητικό Δίκαιο — Αρμοδιότητα — Εκχώρηση αρμοδιότητας — Εκχώρηση από Υπουργό σε υπάλληλο του Υπουργείου — Κατ' αρ χήν επιτρέπεται με το Άρθρο 3
(2)του Ν.23/62 — Κατ' ακρίβειαν δεν συνιστά εκχώρηση εφόσον πρόκειται για εκτέλεση αποφάσεων του Υπουργού από υπαλλήλους — Η περίπτωση επισκέψεων από υπαλ λήλους σε εταιρείες προς το σκοπό διερεύνησης ένστασης κατά της επιβολής φόρου προστιθέμενης αξίας. Φόρος Προστιθέμενης Αξίας — Ένσταση κατά της φορολογίας — Απόφάση επί της ενστάσεως — Προθεσμία — Άρθρο 52
(2)του Ν. 246/90 — Η προβλεπόμενη προθεσμία απλώς ενδεικτική. Η αιτήτρια εταιρεία προσέφυγεκατά της σε βάρος της επιβληθεί σας φορολογίας προστιθέμενης αξίας ηοποία επιβεβαιώθηκε καιμετάτησχετικήένσταση της. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφά σισε ότι: 20 1. Έγινεεν προκειμένωεπανεξέτασητων στοιχείωναπό τονέφορο, τον αρμόδιοεπί του θέματοςλειτουργό,ο οποίος έθεσεενώπιον τουΥπουργούτοαποτέλεσματηςέρευνας. Κάθευπουργός ήανε ξάρτητος αξιωματούχοςτηςΔημοκρατίαςέχειτοδικαίωμα,εκτός 2433 Ανδρέας Μ.Λαΐψης Λτδν. Δημοκρατίας
(1996)αν κάτι τέτοιο απαγορεύεται ρητώς, να εξουσιοδοτήσει λειτουργό εντός της δικαιοδοσίαςτουναενασκήσει οποιαδήποτεεξουσία κέ κτηται εκ του Νόμου (Αρθρο 3
(2)του περί Εκχωρήσεως τηςΕνασκήσεωςτωνΕξουσιών τωνΑπορρεουσών εκτινόςΝόμουτου 1962, Ν.23/62). Ουδέν στο Νόμο περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας του 5 1990, Ν.246/90απαγορεύει την εκχώρηση της αρμοδιότηταςαυτής απότονΥπουργό. Έτσιούτεοέφοροςενήργησε καθ'υπέρβασητης αρμοδιότητας του,ούτε μπορεί να στοιχειοθετηθεί ισχυρισμός γκχ κατάχρησηεξουσίαςήπαράλειψηδιεξαγωγήςδέουσαςέρευνας. 10 2. Ως προς το παράπονοότι ηαπόφασητου Υπουργού δενεκδόθη κεμέσασταχρονικάπλαίσιατωνεξήνταημερώνπουκαθορίζειτο Αρθρο52
(2)τουνόμου αυτόστερείται ερείσματος. Έχει νομολογηθεί ότι οι προθεσμίες πουτάσσονται απόδιοικητικούς νόμους ήκανονισμούς θεωρούνται κατά κανόνα ενδεικτικές, χαρακτήρα 15 πουδιατηρούνεφ'όσον δενορίζεταιρητάότιείναιανατρεπτικές. Και στην παρούσαπερίπτωση είναι φανερόότι ητεθείσα απότο νόμο προθεσμία σκοπόείχετην πίεση προςγρήγορηδιεκπεραίω σητης ένστασης και ότιήτανενδεικτική μόνο. 20 3. Εκτός των όσων έχουν λεχθεί πιο πάνωγια το δικαίωμαυπουρ γούναεκχωρεί αρμοδιότητεςτουμεβάσητοΝόμο23/62τίποτεδε δείχνει στο Νόμο περί φόρου προστιθέμενης αξίαςότι ο Υπουρ γός δεν μπορεί να ενεργεί μέσωτων λειτουργών του υπουργείου τουοι οποίοι ακολουθούν τις οδηγίες του. Θαήτανεντελώςανε- 25 δαφικό και εξωπραγματικό νααναμένεται ότι οΥπουργός Οικο νομικών θα πρέπει να επισκέπτεται προσωπικά τα υποστατικά σταοποίαπραγματοποιείταιέρευναγιασκοπούς ελέγχουτου φό ρουπροστιθέμενης αξίαςγιαναμελετήσειεπίτόπουτις λεπτομέ ρειες της ένστασης πουυποβάλλεται (βλέπε Efstathios Kyriakou 30 and Sons Ltd v. TheRepublic
(1970)3C.L.R. 115). Οιαρμοδιό τητες και ευθύνες ενός υπουργού είναι τόσο βαριές και ποικίλες που λογικά δεν αναμένεται να εκτελούνται όλες προσωπικάαπό τον ίδιο. Εξ άλλου όταναρμοδιότητες πουέχουν δοθείσευπουρ γό εκτελούνται από λειτουργό του υπουργείου του, δεν υπάρχει 35 κατά νόμο εκχώρηση γιατί η πράξη του λειτουργού είναι ουσια στικά εκτέλεση της απόφασηςτουυπουργού. Σταπλαίσια του σχετικού νόμου παρέχεται στον Υπουργό Οικο νομικών ευρεία διακριτικήεξουσία ως προςτον τρόπο διενεργεί- 40 αςτης έρευναςσεπερίπτωση ένστασης. Σταπλαίσιατης εξουσίας αυτήςοΥπουργός ανέθεσετηνεξέτασηστον έφοροφόρουπροστι θέμενης αξίαςο οποίος αφούσυμπλήρωσε την επανεξέτασηυπέ βαλε τα πορίσματα του επί των οποίων ο Υπουργός στηρίκτηκε 2434 4Α.Α.Δ. Ανδρέας Μ.Λαΐφης Λτδν. Δημοκρατίας καιεξέδωσετηνυπόεξέτασηαπόφαση του. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται με £300 έξοδα. 5 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Χατζηδάςν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1121, 10 Tiggiridou v. Republic
(1987)3C.L.R. 1181, EfstathiosKyriakouandSonsLtdv. Republic
(1970)3C.L.R.
- Προσφυγή. 15 Προσφυγήεναντίοντηςαπόρριψηςτηςένστασης των Αιτητών γιατονεπιβληθέντα σ' αυτούςφόρο. Α. Βρνωνίδης, γιατους Αιτητές. 20 Μ Ραφτόπονλος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τους Καθ' ωνη αίτηση. Cur.adv. vult. 25 ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.:Ηαιτήτρια εταιρεία διατηρεί κέντρο ανα ψυχήςστην Αγία Νάπα.Ύστερα από έλεγχοπουδιενεργήθηκε στα υποστατικάτηςεπιχείρησης τηςτοΝιόβρητου 1993,οέφοροςφό ρου προστιθέμενης αξίας (στο εξής αναφερόμενος "ο έφορος") 30 έκρινε ότιοι φορολογικές δηλώσεις πουείχαν υποβληθεί για τις φορολογικές περιόδους από 1.7.1992- 30.9.1993ήτανανακριβείς και ως εκ τούτου δεν έγιναν αποδεκτές. Στησυνέχεια, ο έφορος προέβησεβεβαίωσηφόρουγιατηνπιοπάνωφορολογικήπερίοδο, σύμφωνα μετηνοποία οοφειλόμενος φόρος ανερχόταν σεποσό 35 £794,
- Ύστερα από αλληλογραφία που ανταλλάχτηκε μεταξύ του ελεγκτικού γραφείου τηςαιτήτριαςκαιτουΥπουργού Οικο νομικών, ο Υπουργός απέρριψε τηνένσταση της αιτήτριας.Στις 17.1.1995ηαπόφασηκοινοποιήθηκε στους ελεγκτές τηςαιτήτριας εταιρείας. Μετην παρούσαπροσφυγήηαιτήτριααξιώνει δήλωση 40 ότιηπιοπάνω απόφασημετηνοποίαο Υπουργός απέρριψε την ένσταση της αιτήτριας, είναιπαράνομηκαιστερημένη παντός εν νόμου αποτελέσματος. Ηαιτήτριαισχυρίζεταιότι: 2435 ΙΝικολαΐδης, Δ. Ανδρέας Μ. Λαΐφης Ατδ ν.Δημοκρατίας
(1996)(α) Ηπροσβαλλόμενη απόφασηελήφθηχωρίς τηδέουσα ήοποι αδήποτε έρευνα καιείναι αντίθετηπρος τις πρόνοιες τηςνο μοθεσίας περί φόρουπροστιθέμενης αξίας, (β) στερείται αιτιολογίας, 5 (γ) πάσχει λόγωπλάνηςπερίταπράγματακαιτονόμο, (δ) είναι προϊόν αυθαιρεσίας, υπέρβασης εξουσίας,παραβιάζει κεκτημένα δικαιώματα της αιτήτριαςκαι τους κανόνες φυσι- 10 κήςδικαιοσύνηςκαιτέλος, (ε) ότι οι καθ' ων η αίτηση παραγνώρισαν τις ειδικές εξηγήσεις πουυπέβαλεηαιτήτριαμετην ένσταση τηςημερ. 20.4.
- 15 Η αιτήτρια είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στο μητρώο φόρου προστιθέμενης αξίαςκαιέχει ως εμπορικήδραστηριότητατηδια χείρισηκέντρου αναψυχής στην Αγία Νάπα. Το επαρχιακό γρα φείο φόρου προστιθέμενης αξίας διενήργησε έλεγχο σταυποστα τικάτηςεπιχείρησης τηςαιτήτριαςοοποίοςάρχισεστις 8.11.
- 20 Με βάση τα στοιχεία που προέκυψαν από τον έλεγχο, ο έφορος έκρινε ότι οι φορολογικές δηλώσεις που είχαν υποβληθεί γιατην περίοδοαπό 1.7.1992μέχρι 30.9.1993ήτανανακριβείςκαιδεν τις αποδέχτηκε.Οι λόγοιτης μη αποδοχής ήτανότι απότηνανάλυση των στοιχείων της επιχείρησης είχαν προκύψει σημαντικά διαφο- 25 ροποιημένα στοιχεία αναφορικάμε τις εκροές καιτο φόρο εκρο ών απότα στοιχεία που είχανκαταχωρηθεί στις φορολογικέςδη λώσεις, ενώ στις κορδέλλες των ταμειακών μηχανών υπήρχε με γάλος αριθμός καταχωρήσεων με χαρακτηριστικό "no sale". Εκπρόσωπος της αιτήτριας είχε αποδεχθεί ότι ορισμένες φορές 30 δενείχεκτυπήσει εισπράξεις στημηχανή. Μεβάσηταπιοπάνωοέφοροςπροέβησεβεβαίωσηφόρουγια τηρηθείσαφορολογική περίοδοσύμφωνα μετηνοποίαοφειλόταν φόρος£794,
- Ταστοιχεία σταοποίαστηρίχθηκε ηβεβαίωσητου 35 φόρουήτανότι δενείχεαποδοθείο συνολικός φόρος που αναλο γούσεστις φορολογικές παραδόσειςαγαθώνήπαροχέςυπηρεσιών πουπραγματοποίησε ηαιτήτρια. Ηδιαπίστωση αυτή στηρίχτηκε σευπολογισμό απότουςαρμόδιουςλειτουργούς τουποσοστού ει σπράξεων απόαναψυκτικάκαιχυμούς σε σύγκρισημε τις ολικές 40 εισπράξεις, ενώέγινεέλεγχοςτωναγορών σύμφωνα μετατιμολό για αγοράςκαιτις τιμές, λαμβανομένου υπ' όψηκαιτουπεριθω ρίουκέρδους.Εξάλλου ότανυπολογίστηκαν επίσης οισυνολικές εισπράξειςπουαναμένοντανσύμφωναμετιςαγορέςστηνυπόεξέ2436 4 Α.Α.Δ. 5 Ανδρέας Μ.Λαΐφης Λτδ ν.Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Δ. τάσηπερίοδομεβάση συγκεκριμένο περιθώριοκέρδους παρόμοι ων επιχειρήσεων οι υπολογισθείσες εισπράξεις διέφεραναπό αυ τές που είχαν δηλωθεί απότην αιτήτρια. Περαιτέρω είχεδιεκδι κηθεί γιαπίστωση ποσόφόρουεισροών γιααγοράκαυσίμωνπου δενυποστηριζότανμεσχετικό τιμολόγιο. Συγκεκριμένο ελεγκτικό γραφείο που ενεργούσε γιαλογαρια σμότηςαιτήτριας,υπέβαλεμεεπιστολήτουπροςτονΥπουργό Οι κονομικών χωρίςημερομηνία,ένσταση αναφορικάμετηβεβαίωση 10 φόρου ημερ. 23.3.1994.Το Υπουργείο Οικονομικών με επιστολή τουπροςτηνυπηρεσίαφόρουπροστιθέμενης αξίαςημερ.5.5.1994, ζήτησε σχετική έκθεσηγεγονότων η οποίαστάληκε στο Υπουργείο στις 19.7.94,ύστερα από νέα επίσκεψη ελέγχου σταυποστατικά τηςαιτήτριαςπουέγινεσης 6.6.1994.Ετοιμάστηκε επίσης σχετικό 15 σημείωμα το οποίο υποβλήθηκε στον Υπουργό ο οποίος μεβάση τα στοιχεία αυτάπροχώρησε καιεξέτασε την ένσταση. Είναιη θέ σητου ευπαίδευτουσυνηγόρου της αιτήτριαςότι ηαπόφαση ελή φθηχωρίς οποιαδήποτεέρευνααπότον ίδιο,ενώ οι ενέργειες και αποφάσειςτου εφόρουλήφθηκανκαθ' υπέρβαση και/ή κατάχρηση 20 εξουσίας. Δεσυμφωνώότι οΥπουργός παρέλειψε ναδιενεργήσει έρευνα ή να διαπιστώσει τα πραγματικάγεγονότα. Αντίθετα, φαίνεται ότιέγινεεπανεξέτασητων στοιχείων απότον έφορο,τοναρμόδιο 25 επίτουθέματοςλειτουργό,οοποίοςέθεσεενώπιοντου Υπουργού τοαποτέλεσμα τηςέρευνας. Κάθευπουργόςή ανεξάρτητοςαξιω ματούχοςτηςΔημοκρατίαςέχειτοδικαίωμα,εκτόςανκάτιτέτοιο απαγορεύεται ρητώς,να εξουσιοδοτήσει λειτουργό εντός της δι καιοδοσίας του να ενασκήσει οποιαδήποτε εξουσία κέκτηται εκ 30 του νόμου (Αρθρο 3
(2)του περί Εκχωρήσεως της Ενασκήσεως των Εξουσιών των Απορρεουσών εκ τίνος Νόμου του 1962, Ν.23/62). Ουδέν στο ΝόμοπερίΦόρουΠροστιθέμενης Αξίας του 1990,Ν.246/90απαγορεύειτηνεκχώρησητηςαρμοδιότηταςαυτής από τον Υπουργό. Έτσι ούτε ο έφορος ενήργησε καθ'υπέρβαση 35 της αρμοδιότητας του, ούτε μπορεί να στοιχειοθετηθεί ισχυρι σμός για κατάχρηση εξουσίας ήπαράλειψηδιεξαγωγής δέουσας έρευνας. Ηαπόφασηπροσβάλλεται επίσης λόγω κατ' ισχυρισμόν έλλει40 ψης αιτιολογίας. Παρά το γεγονός ότι εκτός της αναγραφής του λόγου αυτούστην αρχικήαίτησηοευπαίδευτοςσυνήγορος τηςαιτήτριας ουσιαστικά δεν την αναφέρει στη γραπτήτου αγόρευση, γεγονός που θα επέτρεπε το συμπέρασμα ότι το παράπονο αυτό έχειαποσυρθεί,εντούτοις θαπροχωρήσω σε εξέταση του ισχυρι2437 Νικολαΐδης, Δ. Ανδρέας Μ. Λαΐφης Λτδ ν.Δημοκρατίας
(1996)σμού. Απλήανάγνωσητόσοτηςεπιστολής τουΓενικού Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών προς τους ελεγκτές της αιτήτριας ημερ. 17.1.1995,όσοκαιη ίδιαη απόφασητουΥπουργού στην έν στασηημερ.8.11.1994,αλλάκαιαπόόλαταστοιχεία τουφακέλου είναιφανερήηύπαρξηαιτιολόγησης.Έχειεπανειλημμένατονιστεί 5 ότι η αιτιολογία είναι αναγκαίαγια την άσκηση του δικαστικού ελέγχου, αλλάστην παρούσαυπόθεσηδεναισθάνομαιότιηέλλει ψη της αιτιολογίας επεμβαίνει στο έργο του δικαστηρίουγιατην άσκησητου ελέγχου. Αντίθετα στο φάκελο της υπόθεσης υπάρχει περισσότερο απόεπαρκήςαιτιολόγηση τηςπροσβαλλόμενης από- 10 φάσης. Προβάλλονται τέλος ισχυρισμοί για εμφιλοχώρηση τόσοπλά νης περί τα πράγματαόσο και νομικής πλάνης, ενώ ηαιτήτρια ισχυρίζεταιότιηπροσβαλλόμενη πράξηείναιπροϊόναυθαιρεσίας 15 καιυπέρβασηςεξουσίας παραβιάζονταςσυνάματακεκτημέναδι καιώματα της αιτήτριας xaL τους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης. Οι λόγοι αυτοίμαζίεπίσης μετοπαράπονοότιη απόφαση παρα γνώρισε τις ειδικές εξηγήσεις πουυπέβαλανοι αιτητές μετηνέν στασητους ημερ.20.4.1994, θαπρέπειναεξεταστούν μαζί. 20 Πριν όμως προχωρήσω στην εξέταση των πιο πάνωθεμάτων θα ασχοληθώ με το παράπονοότι ηαπόφασητου Υπουργού δεν εκδόθηκε μέσα στα χρονικά πλαίσια των εξήντα ημερών που κα θορίζει το άρθρο 52
(2)του νόμου. Το παράπονοστερείται ερεί- 25 σματος. Αρκεί να θυμηθούμε ότι έχει νομολογηθεί ότι οι προθε σμίες πουτάσσονται απόδιοικητικούς νόμους ήκανονισμούςθε ωρούνταικατάκανόναενδεικτικές,χαρακτήραπουδιατηρούνεφ' όσον δεν ορίζεται ρητά ότι είναι ανατρεπτικές (ΑνδρέαςΧατζηδάςν. Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1121, Tiggiridouv.Republic 30
(1987)3C.L.R. 1181. Βλέπεεπίσης Δαγτόγλου, Γενικό Διοικητικό Δίκαιο,3ηΈκδοση,σελ. 151). Καιστην παρούσαπερίπτωσηείναι φανερόότι ητεθείσα απότονόμο προθεσμία σκοπόείχετηνπίε ση προς γρήγορη διεκπεραίωση της ένστασης και ότι ήταν ενδει κτική μόνο. 35 Όλα ταάλλα παράπονατου αιτητήπεριστρέφονται γύρωαπό τη διαδικασίαπου ακολουθήθηκε και κυρίως για το ότι τα στοι χεία που μαζεύτηκαν ήταν αποτέλεσμα δεύτερης επίσκεψης ελέγ χου στα υποστατικάτης αιτήτριαςαπόλειτουργό της Υπηρεσίας 40 ΦόρουΠροστιθέμενης Αξίας,ενέργεια ανεπίτρεπτη,γιατίγιασκο πούς επανεξέτασης της υπόθεσης μόνο ο ίδιος ο Υπουργός θα μπορούσεναδιενεργήσει τέτοιαεπίσκεψη.Δενφαίνεταιηθέσηαυ τή να δικαιολογείται καθ' οιονδήποτε τρόπο. Οι λειτουργοί της 2438 4Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Ανδρέας Μ.Λαΐφης Λτδ ν. Δημοκρατίας Νικολαΐδης,Δ. Υπηρεσίας ΦόρουΠροστιθέμενης Αξίας μπορούνσεοποιοδήποτε στάδιο να πραγματοποιούν τέτοιες επισκέψεις και να ερευνούν στοιχεία και έγγραφαπου σχετίζονται μετις παραδόσεις αγαθών ήτις παροχέςυπηρεσιών. (Βλέπε σχετικά άρθρα 42 και42
(1)και
(2)τουνόμου). Εκτόςτων όσων έχουν λεχθεί πιοπάνωγιατοδι καίωμαυπουργούνα εκχωρεί αρμοδιότητες του μεβάσητοΝόμο 23/62τίποτεδενδείχνειστονόμοπερίφόρουπροστιθέμενηςαξίας ότι ο Υπουργός δεν μπορεί να ενεργεί μέσω των λειτουργών του υπουργείου του OLοποίοι ακολουθούν τις οδηγίες του. Θαήταν εντελώς ανεδαφικό και εξωπραγματικό να αναμένεται ότι ο Υπουργός Οικονομικών θαπρέπειναεπισκέπτεταιπροσωπικάτα υποστατικά στα οποία πραγματοποιείται έρευνα για σκοπούς ελέγχου του φόρουπροστιθέμενης αξίαςγια να μελετήσει επίτό που τις λεπτομέρειες της ένστασης που υποβάλλεται (βλέπε Efstathios Kyriakou and Sons Ltd v. The Republic
(1970)3 C.L.R. 115). Οιαρμοδιότητες καιευθύνες ενός υπουργούείναιτό σοβαριέςκαιποικίλες πουλογικάδεναναμένεταινα εκτελούνται όλες προσωπικά απότον ίδιο. Εξ άλλου όταν αρμοδιότητες που έχουνδοθεί σευπουργόεκτελούνται απόλειτουργό τουυπουργειου του,δεν υπάρχει κατά νόμο εκχώρηση γιατί ηπράξητουλει τουργού είναι ουσιαστικά εκτέλεσητης απόφασης τουυπουργού. Σταπλαίσιατου σχετικού νόμου παρέχεταιστον Υπουργό Οι κονομικών ευρεία διακριτικήεξουσία ως προς τον τρόπο διενέρ25 γειαςτης έρευνας σε περίπτωση ένστασης. Σταπλαίσια της εξου σίας αυτής ο Υπουργός ανέθεσε την εξέταση στον έφορο φόρου προτιθέμενης αξίαςο οποίος αφούσυμπλήρωσε την επανεξέταση υπέβαλεταπορίσματατου επίτων οποίωνοΥπουργός στηρίκτηκεκαιεξέδωσετην υπόεξέταση απόφασητου.Ενώπιον μουτίπο30 τεδενέχειπαρουσιαστείπουνασυνηγορεί υπέρτουσυμπεράσμα τοςότιη απόφαση αυτήείναιπροϊόνπλάνης,αυθαιρεσίαςήυπέρ βασης εξουσίας. Αντίθετα τηρήθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες,λή φθηκανυπ' όψη οι εξηγήσεις πουδόθηκανκαι ο Υπουργός κατέ ληξε στην απόφασητου. Βρίσκω όλους τους ισχυρισμούς τηςαι35 τήτριας χωρίς βάσηκαι ως αποτέλεσμα τους απορρίπτω. Ηυπό θεσηαπορρίπτεταικαιη προσβαλλόμενη διοικητικήπράξη επικυ ρώνεται μεέξοδαεναντίον τηςαιτήτριαςταοποίαυπολογίζωκαι επιδικάζωστις £300. Ηπροσφυγή απορρίπτεται με£300 έξοδα. 2439