(1996)16 Σεπτεμβρίου, 1996 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΣΑΒΒΙΔΗ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 571/95) Προσφυγή βάσει του Αρθρον 146του Συντάγματος — Έννομο συμφέρον — Έννομο συμφέρον προσβολής πράξης που αφορά τρίτον — Νο μολογιακές περιπτώσεις και ηδιαφοροποιούμενη κριθείσα περίπτω ση — Απουσία ιδίου και αμέσου συμφέροντος — Επιπρόσθετη αντι φατική επιχειρηματολογία του αιτητή — Ηπροσφυγή απαράδεκτη. 5 [Πέραν των ανωτέρω τίτλωνη απόφαση του Δικαστηρίου διαβά ζεται ωςσύνολο]. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 10 Αναφερόμενες υποθέσεις: Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας κ.ά. (Αρ. 1)
(1996)3Α.Α.Δ. 73, 15 Platis v.Republic (197S) 3 C.L.R. 384, Dometakis v.Republic
(1988)3 C.L.R.1673, Σαββίδης και Αλλος ν.Δημοκρατίας
(1993)3ΑΛΛ. 249, Κολοκοτρώνη ν. Δημοκρατίας
(1994)4ΑΛΛ. 2552, Αρχή Αιμένων Κύπρου ν.Βασιλείον και Αλλου
(1996)3ΑΛΛ. 54, 2440 20 4 Α.Α.Δ. Αναστασίου v. Κ.Ο.Τ. Χ"Κυριάκουν. Δημοκρατίας
(1996)3ΑΛΛ.261. Προσφυγή. 5 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Οργανισμού μετην οποία ανανεώθηκε ηκατάταξηκαιη άδεια λειτουργίας του κέ ντρου αναψυχής/εστιατορίου των ενδιαφερομένων προσώπων στονΠρωτάρα. 10 Κ.Ευσταθίου, γιατον Αιτητή. Α. Δικηγορόπουλος, γιατους Καθ'ωνη αίτηση. Cur.adv. vult. 15 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Οαιτητήςπροσβάλλει τοκύρος από φασηςτου ΚυπριακούΟργανισμού Τουρισμού ηοποία,σύμφωνα με την προσφυγή,εκδόθηκε κατά ήπερί την5Απριλίου 1995, με τηνοποίαανανεώθηκεη κατάταξηκαιάδειαλειτουργίας κέντρου 20 αναψυχής/εστιατορίου των ενδιαφερομένων προσώπων στον Πρωτάρα. Διαπιστώνω απότοφάκελοπωςη απόφασηγιατην ανανέωση λήφθηκετοΔεκέμβριο του 1994(ερ.228) καιπωςηάδεια εκδόθη25 κε στις 14Φεβρουαρίου 1995 (ερ. 232).Μεπροσδιορισμένητην προσβαλλόμενη πράξη,τολάθοςωςπροςτηνημερομηνία έκδοσης τηςθαμπορούσε ναθεωρηθεί ωςεπουσιώδες. Θαμπορούσε νατε θεί ζήτημαως προς τοεμπρόθεσμο της προσφυγής,αλλά, επειδή θεωρώότιείναιενπάσηπεριπτώσειαπαράδεκτη,δενθαχρειαστεί 30 ναεπανανοίξωτηνυπόθεση. Οι αιτητές διεκδικούν νομιμοποίηση ως "περίοικοι" καιειση γούνταιπωςτους καλύπτουνοιαρχέςπουυιοθέτησε η Ολομέλεια τουΑνωτάτουΔικαστηρίουστηνπρόσφατηυπόθεσηΣοφονλαΧα35 ραλάμπονς ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίαςκ.ά. (αρ. 1)
(1996)3 Α.Α.Δ. 73. Στην υπόθεση εκείνηαντικείμενο ήταν άδεια οικοδομής υπέρ τρίτωνπροςδημιουργίαπτηνοτροφείου.Αποφασίστηκε ότιη αιτήτρια,ηοποίαείχεαρχίσειτηνανέγερσηκατοικίαςστηνπεριοχή, εί χε έννομο συμφέρον γιαπροσβολή τηςαπόφασης ενόψειτης ευλό40 γωςπιθανολογούμενης επιδείνωσης τωνόρων διαβίωσης της και τουβέβαιουαποτελέσματος τηςμείωσης τηςαξίαςτηςγηςτης. Αυ τά, σε συνάρτηση προς το γεγονός ότι επετράπηηανέγερσητου πτηνοτροφείου μετά από χαλάρωση τηςπολεοδομικής ρύθμισης σύμφωνα μετηνοποίααπαγορευόταν ηανέγερση πτηνοτροφικών 2441 Κωνσταντινίδης, Δ. Αναστασίου ν.Κ.Ο.Τ.
(1996)μονάδων στην περιοχή, που είχε ταξινομηθεί ως οικιστική. Από τηνπαράθεσητωνγεγονότων θακαταφανείπωςη παρούσαπερί πτωση είναι εντελώς διαφορετική. Οαιτητήςδιεκδίκησε έννομο συμφέρονγιαδυολόγους.Οπρώ- 5 τος αναφέρεταιστο γεγονός τηςύπαρξηςτωνκτιρίων που,παρα νόμως όπως ισχυρίζεται, ανήγειρανταενδιαφερόμεναπρόσωπα. Ηύπαρξητους,εξηγεί,καθιστάτοδικότουγειτονικό εστιατόριο "περίκλειστο" ήτουλάχιστον προκαλείοχληρίαήδυσχεραίνειτην πρόσβασηήέστωτηθέαπροςτηθάλασσα.Αυτά όμως είναι εντε- 10 λώς ασύνδεταπρος την προσβαλλόμενη πράξη. Ηκαταστολήτου αδικήματος τηςπαράνομηςανέγερσης κτιρίων είτεεπειδήδενεκ δόθηκε ηαπαιτούμενηάδειαείτε επειδή οι όροι της παραβιάστη καν,δεν είναι κανζήτημαδιοικητικής φύσης.Στηνέκτασηδεπου τα παράπονατου αιτητή αναφέρονται στο γεγονός της έκδοσης 15 άδειας οικοδομής απότην αρμόδιααρχή,πουβέβαιαδεν είναι ο ΚΟΤ,ηπροσβαλλόμενη απόφασηθαέπρεπε να ήταν άλλη. Ηεν δεχόμενη ακύρωσητης απόφασηςγιακατάταξηκαιπαροχή άδει ας λειτουργίας στο κέντρο/εστιατόριο των ενδιαφερομένων προ σώπων δενθαεπιδρούσε προςτηνκατεύθυνση τηςάρσηςτου δυ- 20 σμενούς επηρεασμού τον οποίο,κατάτα πιο πάνω, υφίσταται ο αιτητής. Αυτός εμφανίζεταινα προϋπήρχεκαι, εφόσον συνδέεται προς την ύπαρξητων κτιρίων, θασυνεχίσει να υπάρχει,ενπάση περιπτώσει. Η προσβαλλομένη απόφαση δεν ήταν συντελεστική της πρόκλησης τουκαι ο αιτητήςδεν νομιμοποιείται ναπροσφύ- 25 γεικατ' αυτήςκατ'επίκλησητου. Ο δεύτερος λόγος νομιμοποίησης που προβάλλει ο αιτητής συνδέθηκε προςτον επηρεασμό πουκατ' ισχυρισμό υφίσταταιτο δικότουγειτονικό εστιατόριο.Συμφωνώπωςοιδιοκτήτης επιχει- 30 ρήσης νομιμοποιείται να προσβάλει ως παράνομη την παροχή ή/καιτηνανανέωση άδειαςγια τηλειτουργία άλλης ανταγωνιστι κής επιχείρησης η οποία,ως "γειτονική", τον επηρεάζει, (βλ. με ταξύ άλλων Π.Δ. Δαγτόγλου - Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο Β' έκδοση, παράγραφος551-555). Οαιτητής,όμως,δενείναιοτω- 35 ρινός ιδιοκτήτης της επιχείρησης εστιατορίου πουδιεξάγεταιστα κτίρια τουήτουλάχιστον δενδιεξάγει ο ίδιος επιχείρηση εστιατο ρίουεκεί. Όπωςαναφέρειστηγραπτήτουαγόρευση,ενοικίασε το εστιατόριο σετρίτους απότο 1989 έναντιτουποσού των£10,000 ως ετησίου μισθώματος. Ηνεφελώδης προσθήκηότι αυτή η ενοι- 40 κίαση "ετερματίσθη και ή πρόκειται να τερματισθεί" λόγω λει τουργίαςτου γειτονικού εστιατορίου, δενθαμπορούσε χωρίςάλ λανααμβλύνειτησημασίατουπιοπάνωγεγονότος.Ήταν ευθύνη του αιτητή να καταδείξει, και δεν το έχει κάμει, δυσμενή επηρε2442 4 Α.Α.Δ. Αναστασίου ν.Κ.Ο.Τ. Κώνσταντινίδης, Δ. ασμότον οποίουφίσταταιο ίδιος. Ούτωςήάλλως, θαπροέκυπτεάλλοζήτημα.Οαιτητής ισχυρί ζεταιπωςηπροσβαλλόμενη απόφασηείναιπαράνομηεπειδήσύμ5 φωνα με τον περί Κέντρων Αναψυχής Νόμο του 1985 (Ν. 29/85 όπως τροποποιήθηκε), αποτελούσε προϋπόθεση για την έκδοση της ηύπαρξηπιστοποιητικού τελικής έγκρισης των κτιρίων που ανήγειραν τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Το οποίο δεν είχαν. Οι καθ' ωνηαίτησηυποστηρίζουν πωςδενθέτειονόμος τέτοιαπρο10 υπόθεσηαλλάεκείνο πουέχειενπροκειμένω σημασία είναιτογε γονός ότι ούτετοκτίριο του αιτητήείναικαλυμμένο μεπιστοποι ητικότελικής έγκρισης. Παρουσίασανοικαθ*ωνη αίτηση σχετική βεβαίωση (τεκμήριο2)καιτο δέκτηκεκαιοαιτητής. 15 Ο αιτητής δεν θαεδικαιούτο να επιδοκιμάζει καιταυτόχρονα νααποδοκιμάζει.Δεν θα μπορούσε,δηλαδή απότημιαναεπιδιώ κει ακύρωσηγιατονπιοπάνωλόγογιανα μηεπηρεάζεταιωςνο μίμως λειτουργούσα η δικήτουεπιχείρηση όταν,κατάτηδικήτου ομολογία, ισχύουν τα ίδιακαιστηδικήτουπερίπτωση. Παράδειγ20 μα εφαρμογής της πιο πάνω αρχής προσφέρουν οι υποθέσεις Platis v. Republic
(1978)3 C.L.R. 384, Dometakis v.Republic
(1988)3 C.L.R. 1673 και Σαββίδης και Άλλος ν. Δημοκρατίας
(1993)3Α.Α.Δ.249. Θασημείωνα συναφώςπως όχι μόνο η προ σφυγή αλλά και οι λόγοι ακυρότητας πρέπει να προβάλλονται 25 "μετ' εννόμου συμφέροντος" γιανα είναι παραδεκτοί.(Βλ. Πορί σματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959 σελ. 27,Η Ασκηση ΑιτήσεωνΑκυρώσεωςαπόΤρίτους,Β. Σκουρή, ΤόμοςΤιμητικός τουΣυμβουλίου της Επικρατείας 1929-1979, Τό μος Ι σελ. 397, ΜάρωΚολοκοτρώνη ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας 30
(1994)4 Α.Α.Δ. 2552 και συναφώς Αρχή Λιμένων Κύπρου ν. ΕμμανουήλΒασιλείουκαιΑλλου
(1996)3Α.Α.Δ.54,Αριστόδημος Δ. Χ'Κνριάκον ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1996)3Α.Α.Δ.261). Επειδήοαιτητήςδενομιμοποιείται ναπροσφύγει ήέστωνα προ σβάλει την επίδικηπράξηγια το λόγοπου πρόβαλε,ηπροσφυγή 35 είναιαπαράδεκτηκαιαπορρίπτεταιμεέξοδα.Ταέξοδαναυπολο γιστούν από τον Πρωτοκολλητή για να εγκριθούν από το Δικα στήριο. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 2443