(1996)17Σεπτεμβρίου, 1996 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΚΟΥΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 797/95) Διοικητικό Δίκαιο — Διοικητική πράξη — Βφαιωτική σε αντίθεση προς εκτελεστή πράξη — Οι καθιερωμένες αρχές κρίσεως και οι περιστά σεις στην κριθείσα περίπτωση. Οι αιτητές στράφηκανκατά της άρνησης των καθ'ων ηαίτησηνα 5 τους χορηγήσουν αύξηση της ποσότητας γάλακτος που θαελάμβαναν από αυτούς χωρίς όμως ναπροσβάλλουν τον ίδιο τον καθορισμό της ποσότητας αυτής που είχε προηγουμένως αποφασιστεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςως απαράδεκτητηνπρο- 10 σφυγή,αποφάσισε ότι: Το επίδικο θέμα πρέπει νακριθεί πάνω στη βάση των καθιερωμέ νων αρχών αναφορικά με τα κριτήρια διάκρισης μεταξύ εκτελεστών καιβεβαιωτικών πράξεων. (Βλ. συναφώς την πρόσφατηαπόφαση της 15 Ολομέλειας στην υπόθεση Δήμος Λευκωσίας ν. Μέλπως Γεωργίου). Τα επιχειρήματα των αιτητών ήταν προσαρμοσμένα στην εισήγηση τους πως δεν προηγήθηκε άλλη εκτελεστή πράξη. Δεν υποστήριξαν καν πως η απόφαση της 24 Ιουλίου 1995 ήταν το αποτέλεσμα νέας έρευνας ή εκτίμησης νέων στοιχείων ή ότι, τέλος πάντων, ενυπάρχει 20 οτιδήποτε που θα αναβάθμιζετην προσβαλλόμενη απόφασησε εκτε λεστή. Το ίδιο το αίτημα που υπέβαλαν προς τον Οργανισμό απλώς αναφερόταν στην πληροφορία τους πως είχε δοθεί αύξηση σε άλλους όπως και στα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν. Αυτά 2444 4 Α.Α.Δ. Σκουλιάςκ.ά. ν.Οργαν.Κυπρ. Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας 5 όμως δεσυνιστούσαν νέαστοιχεία ούτεκαιθαμπορούσαν,αφ'εαυ τών,ναεπιδράσουνπάνωστονκαθορισμότης"ποσόστωσης" ηοποία διεπόταναπόάλλα,συγκεκριμένα,κριτήρια.Τελικάδεούτεκαιοιλό γοι ακυρότητας που προτάθηκανσυνδέονται προς τους λόγους για τουςοποίουςοι αιτητέςζήτησαναύξησητης"ποσόστωσης" τους. 10 ΤοΔικαστήριο κατέληξε ότι ηπροσβαλλόμενη απόφασηείναιβε βαιωτικήτωναποφάσεωντης 3Ιανουαρίου 1995 και9 Φεβρουαρίου 1995. Αυτές δεν μπορούν να αναθεωρηθούν σ' αυτήτη διαδικασία, καιηπροσφυγήδενστρέφεται κατάεκτελεστήςδιοικητικής πράξης. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιμε έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 Συμβούλιοτων ΚεντρικώνΣφαγείων(Κοφίνου) και/ή Άλλοι ν.Ρωσσίδη
(1996)3AAA. 39, ΔήμοςΛευκωσίαςν. Γεωργίου
(1996)3AAA.
- 20 Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον της απόρριψηςτουαιτήματοςτων Αιτητών για τηδιαφοροποίησητων ποσοστώσεων τους. 25 Κ. Ευσταθίου, για τους Αιτητές. Ν.Χ'Ίίοάννου, για τους Καθ' ων ηαίτηση. 30 35 40 Cur. adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Στις 3 Ιανουαρίου 1995, με επιστολή του Οργανισμού Κυπριακής Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας προς τους αιτητές,καθορίστηκε η"ποσόστωση" τουςγιατο
- Η ποσότητα δηλαδήτου γάλακτος τους που θα παραλάμβανεο Οργα νισμός έναντι της καθορισθείσας τιμής στο πλαίσιο του Σχεδίου Προγραμματισμού Γάλακτος. Στις 9 Φεβρουαρίου 1995, μετάαπό σχετικό αίτημα, παραχωρήθηκεκάποια αύξησηυπέρτου δεύτερου αιτητή. Οι αιτητές, με επιστολές τους ημερομηνίας 24 Ιουλίου 1995, ζήτησαν διαφοροποίησητων "ποσοστώσεων" τους.Το αίτη ματους απερρίφθηστη συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού ημερομηνίας 5 Ιουλίου
- Μετην προσφυγή τους,ηοποίακαταχωρίστηκε στις 5 Σεπτεμ2445 Κωνσταντινίδης, Δ. Σκουλιάς κ.ά.ν.Οργαν. Κυπρ. Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας
(1996)βρίου 1995, οι αιτητές προσβάλλουν τοκύρος αυτήςτης τελευταί αςαπόφασης,ως εκτελεστήςδιοικητικής πράξης.Οικαθ' ωνη αί τηση προτείνουν πως η προσφυγή είναι απαράδεκτη.Είναιηεισή γηση τους πως η απόφαση της 5 Ιουλίου 1995 είναι βεβαιωτική. Επίσης ότι εκπροθέσμως επιχειρείται τώραοέλεγχοςτης νομιμό- 5 τηταςτου ΣχεδίουΠρογραμματισμού Γάλακτοςτοοποίοεισάχθηκεαπότο
- KaLακόμαότι οι αιτητέςδενθα νομιμοποιούνταν ναπροσβάλουν το Σχέδιο ενπάσηπεριπτώσει αφούτο είχαναπο δεχθεί ανεπιφύλακτα. Είναι συναφώς παραδεκτό πως οι "ποσο στώσεις"καθορίζονται βάσει του Σχεδίου απότο
- 10 Είναι η θέση των αιτητών πως αφού, όπως ισχυρίζονται, το Σχέδιο δεν εγκρίθηκε απότον Υπουργό Εμπορίου και Βιομηχα νίας όπως απαιτεί ο περί Κυπριακής Γαλακτοκομικής Βιομηχα νίας Νόμος του 1969 (Ν.4/69 όπως τροποποιήθηκε) είναι πράξη 15 ανυπόστατη ηοποίαδεν θαμπορούσε να προσβληθεί μεπροσφυ γήδυνάμει του Αρθρου 146 του Συντάγματος.Όπως, συνεχίζουν, καιοι αποφάσειςτης 3Ιανουαρίου 1995 και 9Φεβρουαρίου 1995 μετις οποίες καθορίστηκε η τωρινή "ποσόστωση" αφού καιαυτές είχανστηβάσητηςτο Σχέδιο.Παρέπεμψανσυναφώς στην απόφα- 20 σητης Ολομέλειαςστην υπόθεσηΣυμβούλιο τωνΚεντρικώνΣφα γείων(Κοφίνου) και/ήΆλλοιν.ΌμηρουΡωσσίδη
(1996)3 Α.Α.Δ. 39 στην οποίαπράγματι διαπιστώθηκε πως πράξηπου δεντελει ώθηκεμετηναπαιτούμενηέγκριση,ως μή εκτελεστή, δενμπορείνα αναθεωρηθεί. Κατά την εισήγηση τους, μόνο η προσβαλλόμενη 25 απόφαση είναι εκτελεστήαφούεμπεριέχει την άρνηση του Οργα νισμού να ικανοποιήσει τοαίτηματους. Οι καθ' ων η αίτηση επικαλέστηκαν έγγραφο το οποίο κατάτη δικήτους άποψη συνιστά έγκρισητου Σχεδίου απότον Υπουργό 30 αλλάδενδικαιολογείται ναδωτοθέμααπότησκοπιάαυτή. Επί σηςδενχρειάζεταιναεξετάσω τοσυμβατότων εισηγήσεωντωναι τητών προς το ίδιοτοαίτημαπουυπέβαλανπροςτον Οργανισμό. Όπως αναφέρουν και στην προσφυγή τους,ζήτησαν όπωςαναθε ωρηθεί "το όριο της επιτρεπόμενης ποσόστωσης παραλαβήςκαι/ή 35 παραγωγής γάλακτος", εννοείται στο πλαίσιο του Σχεδίου,αφού χωρίς αυτόδενθαμπορούσε να τίθεται ζήτημα "ποσόστωσης". Ανεξάρτητα απότο ζήτηματου προσβλητού της απόφασηςγια τηνεφαρμογήτου Σχεδίου, παρενεβλήθηηεπιβολή της "ποσόστω- 40 σης" με τις αποφάσειςτης 3Ιανουαρίου 1995 και 9Φεβρουαρίου 1995. Αυτές οι αποφάσεις ήταν αυτοτελείς εκτελεστές πράξεις αφού τα περί την ανάγκηέγκρισης απότον Υπουργό δεναναφέ ρονταισ' αυτές.Ηκατ' ισχυρισμό μηέγκριση τουΣχεδίουαπότον 2446 4 Α.Α.Δ. Σκουλιάςκ.ά,ν.Οργαν. Κυπρ.Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας Κωνσταντινίδης, Δ. Υπουργό θα μπορούσε να προβληθεί ως λόγος ακυρότητας τους στο πλαίσιο προσφυγής κατ' αυτών όχι όμως και ως συστατικό τους στοιχείο ώστενατους αφαιρείταιη εκτελεστότητα. 5 Επομένως, το επίδικο θέμα πρέπει πλέον να κριθεί πάνω στη βάσητωνκαθιερωμένων αρχώναναφορικάμετακριτήριαδιάκρι σης μεταξύ εκτελεστών και βεβαιωτικών πράξεων. (Βλ. συναφώς τηνπρόσφατηαπόφαση τηςΟλομέλειας στηνυπόθεσηΛήμοςΛευ κωσίαςν.Μέλπω Γεωργίου
(1996)3Α.Α.Δ. 191.Ταεπιχειρήματα 10 των αιτητών ήταν προσαρμοσμένα στην εισήγηση τους πως δεν προηγήθηκε άλλη εκτελεστή πράξη.Δεν υποστήριξαν καν πως η απόφασητης24 Ιουλίου 1995 ήταντοαποτέλεσμα νέας έρευναςή εκτίμησης νέων στοιχείων ή OTL,τέλος πάντων,ενυπάρχει οτιδή ποτε πουθααναβάθμιζετην προσβαλλόμενη απόφασησεεκτελε15 στη.Το ίδιοτο αίτημαπουυπέβαλανπρος τον Οργανισμό απλώς αναφερόταν στην πληροφορία τους πως είχεδοθεί αύξηση σε άλ λους όπως και στα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν. Αυτά όμως δεν συνιστούσαν νέαστοιχεία ούτεκαιθαμπορούσαν, αφ' εαυτών, ναεπιδράσουν πάνωστον καθορισμό της "ποσόστω20 σης" ηοποίαδιεπόταναπόάλλα,συγκεκριμένα, κριτήρια. Τελικά δε ούτε και οι λόγοι ακυρότητας που προτάθηκαν συνδέονται προςτουςλόγους γιατουςοποίους οι αιτητέςζήτησαναύξησητης "ποσόστωσης" τους. 25 Καταλήγω ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι βεβαιωτική των αποφάσεων της 3 Ιανουαρίου 1995 και 9 Φεβρουαρίου 1995. Αυτέςδεν μπορούννααναθεωρηθούνσ' αυτή τηδιαδικασία, καιη προσφυγή δεν στρέφεται κατά εκτελεστής διοικητικής πράξης. Απορρίπτεται ως απαράδεκτη,με έξοδα. Τα έξοδα να υπολογι30 στούν απότον Πρωτοκολλητή για να εγκριθούν απότο Δικαστή ριο. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 2447