4 Α.Α.Δ. 24 Σεπτεμβρίου, 1996 [ΧΡΥΣΟΓΓΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΠΑΝΙΚΚΟΥ ΑΔΑΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Ή/ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 386/93) 5 Πολεοδομία — Πολεοδομικές ζώνες— Ένταξη τωντεμαχίων σεΖώνες — Δήλωση πολιτικής — Η σχετική διαδικασία και το δικαίωμα έν στασηςεκάστουιδιοκτήτηκατάτηδιάρκεια τηςδιαδικασίας—Συνέ πειες από τημη άσκηση του δικαιώματος ένστασης — Περιστάσεις στην κριθείσαπερίπτωση. [Πέραντων ανωτέρωτίτλων ηαπόφασητουΔικαστηρίουδιαβά ζεταιως σύνολο] 10 Ηπροσφυγή απορρίπτεται με£300έξοδα. Προσφυγή. 15 Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτων Καθ' ων ηαίτησηγιατη μη ένταξη του κτήματος των Αιτητων στη Ζώνη Τουριστικών Επαύλεων στο χωριό Πέγεια. /. Τυπογράφος, γιατους Αιτητές. 20 Ε. Ρωσσίδον-Παπακνριακον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ'ων ηαίτηση αρ. 1,2, 3και 4. Ουδεμία εμφάνισηγιατους Καθ'ων ηαίτηση αρ. 5. Cur. adv. vult. 2571 Αδάμου κ.ά. ν.Δημοκρατία;
(1996)ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.:Οι αιτητές με την παρούσα προσφυγή ζητούναπότοΔικαστήριο την πιοκάτω θεραπεία: "Α. ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότιη απόφασητων καθ' ωνηΑί τηση, η οποία εδημοσιεύθη με Γνωστοποίηση στην Επίσημη 5 Εφημερίδα της Δημοκρατίας αρ. 2776, Παράρτημα Τρίτο, Κ.Δ.Π. 24/93ημερ. 19.2.93,να μη συμπεριλάβουν ή/και να μη εντάξουν το κτήμα των Αιτητων τεμάχιο 99 στη Ζώνη Τουρι στικών Επαύλεων τουΣχεδίου Πολεοδομικών Ζωνών καιτου Σχεδίου Ορίου Ανάπτυξης Πέγειας είναι άκυρος,παράνομος, 10 αντισυνταγματικήκαιχωρίς κανέναέννομο αποτέλεσμα." Οι αιτητές είναι ιδιοκτήτες του τεμαχίου αρ. 99, Φ/Σχ. XLV.17.W1,Μπλοκ Βστοχωριό Πέγειατης Επαρχίας Πάφου,το οποίοπροέκυψε μαζίμετοτεμάχιο93απότοδιαχωρισμότουκτή- 15 ματος αρ.εγγραφής40729μετάαπό αναδασμό. Το 1981 έγινε στην περιοχή αυτή καθορισμός Πολεοδομικών Ζωνών, σύμφωνα με το άρθρο 14 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου,Κεφ.96.Τοτεμάχιοτων αιτητων(προηγούμε- 20 νη κτηματολογική εγγραφή τεμαχίου αρ.40729, τεμάχιο αρ. 56) εντάχθηκε στην ζώνη Ζ2 πουπρονοούσε γιαανώτατοσυντελεστή δόμησης 0.05:1καιανώτατοαριθμόορόφωνδύο.Δεν διευκρινίζε ται κατά πόσο η ζώνη Ζ2 ήταν γεωργική, οικιστική, τουριστική κ.λ.π.. 25 Οπιοπάνωκαθορισμός ζωνώνέγινεμετηνΚ.Δ.Π. 156/81,που δημοσιεύθηκε στην ΕπίσημηΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςαρ. 1704 μεημερομηνία 17.7.81(Παράρτημα Γ). 30 Την 1.12.90δημοσιεύτηκε στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημο κρατίας αρ.2560 Γνωστοποίηση, με βάση τις διατάξεις των εδα φίων
(6)και
(7)του άρθρου34Α του περί Πολεοδομίας και Χω ροταξίας Νόμου του 1972, όπως τροποποιήθηκε (ο Νόμος).Στη Γνωστοποίηση (Α.Δ.Π. 1934 - ΠαράρτημαΔ) εγινετο αναφορά 35 στην εκπόνηση Δήλωσης Πολιτικής, η οποία διέγραφε τη γενική πολιτική ως προς τηνπροαγωγήκαιτον έλεγχοτηςανάπτυξηςσε όλες τις περιοχές της Δημοκρατίας πουδεν καλύπτονται απότα Τοπικά Σχέδια. Σ' αυτήν αναφέρετο επίσης πως αντίγραφα της ΔήλωσηςΠολιτικής είχανκατατεθεί σε όλα ταΓραφείαΕπαρχων 40 καισεόλαταΕπαρχιακάΓραφείατουΤμήματοςΠολεοδομίαςκαι Οικήσεως γιαεπιθεώρησηαπόκάθεενδιαφερόμενοκαιτυχόνυπο βολήγραπτών αιτιολογημένων ενστάσεων στον Υπουργό αναφο ρικάμετις πρόνοιες τηςΔήλωσηςΠολιτικής. 2572 4 Α.Α.Δ. Αδάμου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. Η δημοσίευση της Δήλωσης Πολιτικής την 1.12.90 υιοθέτησε τους ίδιουςπεριορισμούς πουεπιβλήθηκανγιατοτεμάχιοτωναι τητων,όσον αφοράανώτατοσυντελεστήδόμησης,αριθμόορόφων καιύψος,μεβάση την Κ.Δ.Π. 156/81(Παράρτημα Γ). 5 OL αιτητές δεν υπέβαλαν οποιαδήποτε ένσταση εναντίον των πιο πάνωπρονοιών τηςΔήλωσηςΠολιτικής. Σεπρώτο στάδιο οι ενστάσεις πουυποβλήθηκαν μελετήθηκαν 10 απόΕπαρχιακό Κλιμάκιο,τοοποίοπεριλάμβανετονΈπαρχοΠά φου και τον Επαρχιακό Λειτουργό του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως Πάφου. Το Κλιμάκιο ζήτησεγιαόλεςτις ενστάσεις που υποβλήθηκανκαι τις απόψεις των οικείων Τοπικών Αρχών, και ακολούθησε σειράδιαβουλεύσεων μεαυτές. 15 Στη συνέχεια καισύμφωναμεταγεγονότα τηςΈνστασης,οι ει σηγήσειςστις οποίεςκατέληξε το ΕπαρχιακόΚλιμάκιο, μελετήθη καν από το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως (στο επίπεδο του Κεντρικού Γραφείου) το οποίο διατύπωσε τις δικές του απόψεις 20 καιεισηγήσειςμαζίμεεκείνεςτουΕπαρχιακούΚλιμακίου,σεεπι τροπήτου Πολεοδομικού Συμβουλίου,ηοποία συστάθηκε γιανα εκφέρει απόψεις αναφορικάμετις ενστάσεις. Ακολούθησαν κιάλλεςδιαβουλεύσεις καισαναποτέλεσματων 25 διαδικασιών, που διάρκεσαν από τον Αύγουστο του 1991 μέχρι τον Ιανουάριοτου 1993, ο Υπουργός Εσωτερικών υπέβαλε προς τοΥπουργικό Συμβούλιο,σύμφωνα μετοεδάφιο
(10)τουάρθρου 34Α τουΝόμου,Πρότασηγιατηντροποποίησητων πολεοδομικών Ζωνών ΠέγειαςκαιτουΟρίου Ανάπτυξης Πέγειας.Η τελική από30 φάσηγια τροποποίηση του σχεδίου λήφθηκε σύμφωνα με τοεδά φιο
(11)του άρθρου 34Α του Νόμου απότο Υπουργικό Συμβού λιο (Παράρτημα Ε) και ακολούθησε η σχετική Γνωστοποίηση Κ.Δ.Π.24/93(ΠαράρτημαΖ),ηοποίααποτελείκαιτο αντικείμενο τηςπαρούσαςπροσφυγής. 35 Στην Κ.Δ.Π. 24/93γνωστοποιείτο ότι το Υπουργικό Συμβού λιο, αφού εξέτασε όλες τις ενστάσεις που υποβλήθηκαν στον Υπουργό Εσωτερικών αναφορικά με το Σχέδιο Πολεοδομικών Ζωνών καιτο Σχέδιο Ορίου Ανάπτυξης Πέγειαςκαιτις πρόνοιες 40 του Κεφαλαίου 12.0.0της Δήλωσης Πολιτικής μαζί με τις δικές του παρατηρήσειςκαισυστάσεις, αποφάσισεσύμφωνα μετοεδά φιο
(11)του άρθρου34Α του Νόμου,νατροποποιήσει το Σχέδιο Πολεοδομικών Ζωνών και το Σχέδιο Ορίου Ανάπτυξης Πέγειας και ότι αντίγραφο του νέου Σχεδίου Πολεοδομικών Ζωνών και 2573 Χρυσοστομής, Δ. Αδάμου κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1996)τουΣχεδίουΟρίουΑνάπτυξης Πέγειαςείχανκατατεθείστο Επαρ χιακό Γραφείο Πολεοδομίας και Οικήσεως της Επαρχίας Πάφου και στο Γραφείο του ΕπαρχουΠάφουγια επιθεώρηση από κάθε ενδιαφερόμενο. 5 Μετις τροποποιήσεις των ζωνών Πέγειας πουδημοσιεύτηκαν μετην Κ.Δ.Π. 24/93, μετάτη μελέτητων ενστάσεων πουυποβλή θηκαν,τοτεμάχιο αρ. 99των αιτητωνεντάχθηκεστηζώνηΖ1που προνοεί ανώτατοσυντελεστήδόμησης 0.06:1και αριθμόορόφων 2, ενώ το τεμάχιο αρ. 93 περιελήφθη στην ζώνη Η7(ΖώνηΤουρι- 10 στικών Επαύλεων). Ανκαιτοτεμάχιοτωναιτητωνεφάπτεταιμετη συνορεύουσα Οικιστική Ζώνη Η7,εντούτοις σύμφωνα μετη δικη γόρογιατους καθ' ων η αίτηση,αυτόδεν μπορούσε λογικάναπε ριληφθείστηνπιοπάνωζώνη,γιατίοκαθορισμόςτηςγραμμήςτης ζώνης στην περιοχή ακολουθεί υφιστάμενο δημόσιο δρόμο, ο 15 οποίος κρίθηκε ότι αποτελεί ένα ισχυρό φυσικό και γεωμετρικό όριογιαδιαχωρισμό των δύοζωνών (Η7και Ζ1)τηςπεριοχής. Αναπτύσσοντας τους λόγους ακυρότηταςπου προβλήθηκαν, ο δικηγόρος τωναιτητων ισχυρίστηκε στηγραπτή τουαγόρευσηότι 20 το Υπουργικό Συμβούλιο κατάτη διαδικασίατροποποίησης του Σχεδίου Πολεοδομικών Ζωνών Πέγειας και του Σχεδίου Ορίου Ανάπτυξης Πέγειας, δεν άσκησε οποιαδήποτε ουσιαστική αρμο διότητα,αλλάαπλώςαρκέστηκε στηνυιοθέτηση καιτυπικήέγκρι σητης Πρότασηςτου Υπουργού Εσωτερικών προς το Υπουργικό 25 Συμβούλιο. Ηπιο πάνω ενέργεια συνιστά κατάτο δικηγόρο των αιτητων, απεμπόλιση της εξουσίας που παραχωρήθηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο με βάσητις πρόνοιες τουάρθρου34Α
(11)τουΝόμου. 30 Αλλοι ισχυρισμοί πουπροβλήθηκανγιαακύρωσητηςεπίδικης απόφασης είναι πως το Υπουργικό Συμβούλιο στήριξε τηνπρο σβαλλόμενη απόφασητουπάνωσεσυστάσεις ή/καιεκθέσειςμηνό μιμα συγκροτημένου οργάνου,δηλαδήτηςΤοπικής Συμβουλευτι κής Επιτροπής, ότι ταπρακτικάτης εν λόγω Επιτροπήςδεν απο- 35 τελούν ασφαλές βάθρο άσκησης εξουσίας, ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασηςείναιγενικήκαιαόριστηκαιότιυπήρ ξε παράβασητουΑρθρου 28 τουΣυντάγματος. Η δικηγόρος για τους καθ' ων ηαίτησηαντέκρουσε τους πιο 40 πάνω ισχυρισμούς. Προεξέχοντα ισχυρισμό στην αγόρευση της αποτελεί το γεγονός ότι οι αιτητές δεν υπέβαλαν ένσταση όπως προνοείται στο άρθρο34(A)
(9)του Νόμου,ηοποίαθα εξετάζετο σε πρώτοστάδιο απότον Υπουργό Εσωτερικών καικατόπιν από 2574 4 Α.Α.Δ. 5 Αδάμου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. το Υπουργικό Συμβούλιο με ενδεχόμενο την τροποποίηση των προνοιών της Δήλωσης Πολιτικής. Συνεπώς,καταλήγει η εισήγη ση,τοΥπουργικό Συμβούλιοδενεγνώριζε οτιδήποτεπερίτηςδια φωνίαςτωναιτητωνσεσχέσημετηΔήλωσηΠολιτικής,οπότανδεν μπορεί να προβάλλεται ισχυρισμός περί έλλειψης ουσιαστικής άσκησης εξουσίας εκμέρους του Υπουργικού Συμβουλίου. Ο δικηγόρος των αιτητων στην απαντητικήγραπτή αγόρευση τουαπάντησεπωςοιαιτητέςδενυπέβαλανένσταση,καθότιγιατις 10 Πολεοδομικές Ζώνες Πέγειαςυποβλήθηκε ένσταση απότηνΤοπι κήΑρχή Πέγειας. Ο πιο πάνω ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Δεν" έχει τεθεί ενώπιον τουΔικαστηρίου οτιδήποτεπουναυποστηρί15 ζειτηθέσηότι στις ενστάσεις πουυποβλήθηκανεκμέρουςτηςΤο πικής Αρχής Πέγειας περιέχεται και συγκεκριμένη ένσταση ανα φορικά με το κτήμα των αιτητων. Η Γνωστοποίηση που δημοσι εύθηκε την 1.12.90(Παράρτημα Δ), αναφέρει ότι ο κάθεεπηρεα ζόμενος μπορεί να υποβάλει στον Υπουργό αιτιολογημένες εν20 στάσεις,βασιζόμενες σε συγκεκριμένους λόγους αναφορικά μετη ΔήλωσηΠολιτικής.Εφόσον δενέχειτεθεί ενώπιον μουοτιδήποτε που να αποδεικνύει ότι οι ενστάσεις που υποβλήθηκαν απότην ΤοπικήΑρχή ικανοποιούσαν ταπιο πάνωκαιως προς τηνπερί πτωση των αιτητων,θεωρώ πως οι αιτητές δεν έχουν ικανοποιή25 σει την πιοπάνωπρόνοιακαιενπάσηπεριπτώσει, η οποιαδήπο τε ένσταση που μπορεί να έχειυποβληθεί απότην Τοπική Αρχή, δεν απαλλάσσει τους αιτητές απότην υποχρέωση ναυποβάλουν οι ίδιοι ένσταση. 30 Συμφωνώμε τηθέσητης δικηγόρουγιατους καθ' ωνηαίτηση πως από τη στιγμή που οι αιχητές δεν έχουν υποβάλει ένσταση αναφορικάμετιςπρόνοιεςτηςΔήλωσης Πολιτικής,το Υπουργικό Συμβούλιο δεν μπορούσε ναγνωρίζει τις θέσεις τους ώστενα τις μελετήσεικαι ενδεχομένως σε περίπτωση πουτις έκρινε βάσιμες, 35 ναπροβεί σετροποποίηση των προνοιών τηςΔήλωσης Πολιτικής στο βαθμόπου επηρέαζαντο κτήματους. Επιπρόσθετα,οι αιτητές δεν έχουν οποιοδήποτε έννομο συμφέρον ναπροσβάλουν την επίδικηαπόφασηγιατον εξής λόγο: 40 Ακόμα και αν δεχθώ ως ορθές τις εισηγήσεις του δικηγόρου τους ότι δηλαδήυπήρξαν παρατυπίεςκατά τη διαδικασίαεξέτα σης των ενστάσεων, δεν βλέπω πώς OLπαρατυπίεςαυτέςεπηρεά ζουντουςαιτητέςοι οποίοι δεν είχανυποβάλει ένσταση.Οιπαρα τυπίες θα επηρέαζαντην εξέταση των ενστάσεων πουυποβλήθη2575 Χρυσοστομής, Δ. Αδάμου κ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1996)καν μεβάσητηδιαδικασίαπουπρονοεί οΝόμος. Όπως ήδηλέχθηκε πιοπάνω,δεν έχειδιευκρινιστεί κατάπόσο ηΖώνη Ζ2στην οποίαείχεαρχικάενταχθεί τοκτήματωναιτητων με βάσητην ΚΔΠ 156/81(και αργότερα με τηΔήλωσηΠολιτικής 5 που δημοσιεύθηκε την 1.12.90),είναι γεωργική όπως η Ζώνη Ζ1 (δέστε γραπτή αγόρευση αιτητή),στην οποία εντάχθηκε τοκτήμα των αιτητων μετά τη δημοσίευση της τροποποιημένης Δήλωσης Πολιτικής στις 19.2.93 (Παράρτημα Ζ). Αν όντως και ηζώνη Ζ2 ήτανγεωργική όπως ηΖ1,οι αιτητέςδεν μπορούνναπαράπονου- 10 νταιγιατηντελική ρύθμισηπουέγινεαπότηστιγμή πουείχαντην ευκαιρίαναυποβάλουν ένσταση καιδεντοέπραξαν. Σύμφωνα με τα γεγονότα της Ένστασης, η ζώνη Ζ2 (ΚΔΠ 156/81)προνοούσε για ανώτατο συντελεστή δόμησης 0.05:1 και 15 ανώτατοαριθμόορόφων2. Μεβάσητημεταγενέστερη ζώνη Ζ1 ο ανώτατοςσυντελεστήςδόμησης είναι0.06:1 καιοαριθμόςορόφων επίσης 2.0 δικηγόρος τουαιτητή σ' απάντησητου ισχυρισμού της δικηγόρου των καθ* ων η αίτηση έχει πει πως ο λόγος για τον οποίο οι ααητές δεν υπέβαλαν ένσταση είναι γιατί υποβλήθηκαν 20 ενστάσεις εκ μέρους της Τοπικής ΑρχήςΠέγειας καιόχι επειδήη αρχικήζώνηΖ2ήτανδιαφορετικής φύσης απότην Ζ1καιδεν επη ρέαζετο κτήμα τους. Συνεπώς θεωρώ πως το τεμάχιο των αιτητων επηρεαζόταν 25 στον ίδιο βαθμόκαιαπότις αρχικές πολεοδομικές ρυθμίσεις που έγιναν με βάσητην ΚΛΠ 156/81.Εφόσον οι αιτητές δεν τις είχαν αμφισβητήσει ενώ είχαν κάθε ευκαιρία να το πράξουν, δεν μπο ρούν να ζητούν την αναθεώρηση τους στο παρόν στάδιο, και οι οποιεσδήποτε παρατυπίες που δυνατόν να σημειώθηκαν κατάτη 30 διαδικασία εξέτασης των ενστάσεων δενεπηρεάζουντους αιτητές. Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους, η προσφυγήαπορρίπτεταιμε £300.- έξοδα εις βάροςτων αιτητων. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιμε£300 έξοδα. 2576