(1996)25 Σεπτεμβρίου, 1996 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 934/93) Προσφυγή βάσει τουΆρθρον 146τον Συντάγματος—Δεδικασμένο —Η παράγραφος 5 τον Άρθρου 146 και η ερμηνεία της — Η περίπτωση νέας έρευνας και λήψεως υπόψη νέων στοιχείων — Δεν παραβιάστη κε το δεδικασμένο ακυρωτικής απόφασης στην κριθείσα περίπτωση. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Έννοια του καταλληλότερου υπο ψηφίου υπό τοΆρθρο 34
(9)τουΝ.1/90—Θεωρία και νομολογία—Δεν μπορεί να είναι ο καταλληλότερος προς προαγωγή υπάλληλος που δύ ναται να υπηρετήσει πραγματικά στη νέα τον θέσημονό για 17ημέρες. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Προσόντα — Δεν είναι επιτρεπτό το αυτό προσόν να μετρά τόσο ως απαιτούμενο όσο και ως πλεονέκτη μα — Περιστάσεις παραβίασης της αρχής στην κριθείσα περίπτωση. Ο αιτητήςπροσέβαλε την προαγωγήτων ενδιαφερομένωνμερών σε ΠρώτουςΤελωνειακούς Λειτουργούς. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 1. Σύμφωναμε το Αρθρο 146
(5)του Συντάγματος η διοίκηση υπο χρεούται σε πλήρηκαι ενεργό συμμόρφωση προς τιςαποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίουπου εκδίδονταικατά την άσκησητης προβλεπομένης απότοΑρθρο 146 δικαιοδοσίαςτου. 2582 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 Μιλτιάδους ν.Δημοκρατίας Οι αποφάσειςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου τόσο αυτέςπουαπαγγέλουν την ακύρωσημιαςδιοικητικήςπράξηςόσο καιαυτέςπου απορρίπτουν μιαπροσφυγή,έχουν δύναμη δεδικασμένου.Η ακυ ρωτικήαπόφασηισχύειέναντιπάντων.Ηαπορριπτικήισχύειέναντι τουαιτούντος. Ηύπαρξηδεδικασμένου κρίνεται κυρίως απότο διατακτικό της απόφασης.Σύμφωναμετηνομολογία τουΑνωτάτουΔικαστηρίου κάθεζήτημαπου έχει κριθεί απότο Δικαστήριο καικάθεεύρημα τουείναιδεσμευτικόγιατηδιοίκησηηοποίαδενείναιπλέον ελεύ θερηναέχειαντίθετη άποψη. ΗΔιοίκηση εμποδίζεταιαπότονα εκδώσει νέαπράξημετο ίδιο περιεχόμενο μετηνακυρωθείσαήναπροβεί σεδιαφορετική εκτίμηση των γεγονότων πάνω στα οποία βασίστηκαν τα συμπερά σματατουΔικαστηρίου,εκτόςανηνέαπράξηεκδίδεταιμετάαπό νέαέρευνατηςυπόθεσηςκαιεκτίμησηστοιχείων πουδενείχανλη φθείυπόψηστην αρχική πράξηπου ακυρώθηκε. Ενόψει των πιο πάνωτοδικαστήριοέκρινε ότι ηΕ.Δ.Υ.δεν προ έβη σε καμία παραβίασητου δεδικασμένου από την ακυρωτική απόφασητουΔικαστηρίου,αφούκατάτηνέαδιαδικασίαπουέλα βεχώραστις 24/9/1993ηΕ.Δ.Υ.προέβησε νέα έρευνα και έλαβε υπόψητηςνέαπραγματικάγεγονότακαιαποδεικτικάστοιχείατα οποία δεν ελήφθησαν υπόψη κατά την αρχική απόφαση της η οποίαακυρώθηκε. 2. Το Δικαστήριο προχώρησε να εξετάσει κατάπόσο οι 17 ημέρες πουτοενδιαφερόμενο μέρος είχεστηδιάθεσητουγιαναεργασθεί στο ΤμήμαΤελωνείων μετάτην προαγωγήτου στηθέση Πρώτου Τελωνειακού Λειουργού τον καθιστούσαν τον "καταλληλότερο υποψήφιο"γιαπροαγωγήόπωςπροβλέπειτοΑρθρο34
(9)τουΠε ρί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου Αρ. 1/90. Το δικαστήριο δε συμ φώνησε μετηθέση αυτή. 35 ΥιοθετήθηκανόσααναφέρθηκανστηναπόφασηΜιληάδονςν.Δη μοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 1700 στις σελίδες 1708 έως 1711. 40 Γιατο ίδιοθέμαέχειαποφανθείοδικαστήςκ. Γ. Κωνσταντινίδης εκδίδονταςτηναπόφασητου στην υπόθεσηΠαπαστανρον ν.Δη μοκρατίας. Έστω καιαντο ενδιαφερόμενο μέρος υπηρέτησε 17ημέρες μετά τηνπροαγωγήτουκαιπριντηναφυπηρέτησήτουαυτόδεντονκα2583 Μιλτιάδους ν.Δημοκρατίας
(1996)θιστούσε τον καταλληλότερο υποψήφιο για προαγωγή, όπως η Ε.Δ.Υ.κατέληξε. Ηεπιλογή τουενδιαφερόμενου μέρους γιαπροαγωγή καιοοποί ος είχε μόνο 17ημέρες γιαναυπηρετήσει πριντηναφυπηρέτηοή 5 του, ως του καταλληλότερου υποψήφιουδεν εξυπηρετούσε πρώ τιστατο συμφέρον τηςδημόσιαςυπηρεσίας. 3. Ηυπηρεσία των ενδιαφερομένων μερών τέλος δεν μπορούσε να μετρήσει καιωςβασικόκαιως επιπρόσθετοπροσόν. Η μακράκαι 10 ευδόκιμη υπηρεσία των ενδιαφερομένων μερών (όπωςφαίνεται από τη σελίδα 13του Παραρτήματος 9 της ένστασης τηςΕ.Δ.Υ.) λήφθηκευπόψηαπότην Επιτροπήγιανα ικανοποιήσει τηΣημεί ωση των Σχεδίων Υπηρεσίας και να θεωρηθεί ότι κατέχουν τα απαραίτηταπροσόνταγιαπροαγωγήστηθέσητουΠρώτουΤελώ- 15 νειακού Λειτουργού. Η ίδια μακρά και ευδόκιμη υπηρεσία δεν μπορούσε να ληφθεί υπόψηαπότην Ε.Δ.Υ. καισαν επιπρόσθετο προσόν. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει με£250έξοδα. 20 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Δημοκρατία ν.Πανταζή
(1991)3Α.Α.Δ. 47, 25 Μιλτιάδους ν.Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 1700, Παπασταύρον ν.Δημοκρατίας
(1994)4ΑΛΑ. 1620, 30 Μιλτιάδονς ν.Δημοκρατίας
(1994)4ΑΛΛ. 1381. Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτων Καθ' ωνηαίτησημετην οποία προάχθηκαν στη μόνιμη θέση ΠρώτουΤελωνειακού Λει- 35 τουργού τα ενδιαφερόμενα μέρη αντί του Αιτητή. Γ. Τριανταφυλλίδης, για τον Αιτητή. Λ. Κονρσονμπα, ΑνώτερηΔικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους 40 Καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. 2584 4 Λ.Α.Δ. Μιλτιάδους ν.Δημοκρατίας ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Οαιτητήςμετηνπαρούσαπροσφυγή ζη τάαπότοΔικαστήριο την πιοκάτω θεραπεία:5 10 "1.ΔήλωσητουΣεβαστούΔικαστηρίου ότιη απόφασητωνκαθ' ων ηαίτησηηοποίαδημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερί δα της Δημοκρατίας την 12 Νοεμβρίου, 1993 με την οποία προάχθηκαν στη μόνιμη θέση Πρώτου Τελωνειακού Λει τουργού (Τακτικός Προϋπολογισμός), Τμήμα Τελωνείων, αναδρομικάαπότην 15 Νοεμβρίου, 1991 μέχρι τηναφυπηρέτησή τους, τα ενδιαφερόμενα μέρη Σπύρος Στέφου και Λοΐζος Κωνσταντίνου κατά προτίμηση και/ή αντίτουαιτη τή είναι άκυρη,παράνομηκαι χωρίς κανένανομικόαποτέ λεσμα." Το Ανώτατο Δικαστήριο, με απόφασητου στην Μιλτιάδονς ν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 1700, ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (πουστησυνέχεια θ' αναφέρεται σαν Ε.Δ.Υ.) με ημερομηνία 4/11/1991 σ' ό,τι αφορά την από 15/11/91 προαγωγή των Λοΐζου Κωνσταντίνου και ΣπύρουΣτέ20 φου στη μόνιμη (Τακτ.Προϋπ.) θέση Πρώτου Τελωνειακού Λει τουργού,Τμήμα Τελωνείων. 15 Επειδήοέναςαπότουςακυρωτικούςλόγους τηςαπόφασηςτης Επιτροπής αφορούσε το κατά πόσο το ενδιαφερόμενο μέρος, 25 Λοΐζος Κωνσταντίνου, μπορούσε να θεωρηθεί ως κατάλληλος υποψήφιος για προαγωγή,ενόψει του ότι βρισκόταν, όπως απο φάνθηκετο Ανώτατο Δικαστήριο μεπροαφυπηρετικήάδεια κατά την ημερομηνία της προαγωγής του,ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων μεεπιστολή του μεΑρ. Φακ.Π.456/Πκαιημερομηνία 30 22/7/1993, έδωσε στην Επιτροπήπερισσότερα στοιχεία σχετικά με τις άδειες που πήρε ο Κωνσταντίνου κατάτη διάρκεια του 1991 καθώςκαιτην προαφυπηρετικήτου άδεια. ΤοΓραφείοτηςΕ.Δ.Υ.μεεπιστολή του μεΑρ. 1160/91 καιημερομηνία29/7/1993,μεβάσηταστοιχεία πουπεριέχονται στην πιο πάνω επιστολή του Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων, ζήτησε από τοΓενικό Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίαςναγνωματεύσει σχετικάμε την καταλληλότηταγιαπροαγωγήενός υπαλλήλου πουβρίσκεται μεπροαφυπηρετική άδεια,τόσο στη συγκεκριμένη περίπωση,όσο 40 καιγενικά. 35 ΗΝομικήΥπηρεσία τηςΔημοκρατίας μεεπιστολή της με στοι χείαΓ.Ε.50(Γ)/1990/Ν.20/12, Γ.Ε.,Αρ.Προσφυγής 1160/91 xaLημε ρομηνία 3/8/1993, πληροφόρησε την Επιτροπή ότι δεν κρίνεται 2585 Δημητριάδης, Δ. Μιλτιάδους ν.Δημοκρατίας
(1996)σκόπιμο να εφεσιβληθεί η απόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου καιτησυμβούλευσε ναπροχωρήσει στην επανεξέτασητουθέματος με βάσητα πραγματικάστοιχεία, όπως εκτέθηκαν στην επιστολή τουΔιευθυντή τουΤμήματοςΤελωνείων μεημερομηνία22/7/1993. 5 Η Ε.Δ.Υ., στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 19/8/1993(θέμα Β.
(2)
(3)των πρακτικών), έχοντας υποχρέωση να επαναφέρειτα πράγματα στην κατάστασηπου ίσχυε πριν απότην απόφαση της που ακυρώθηκε, αποφάσισε να ειδοποιηθούν τα ενδιαφερόμενα μέρηΛοΐζος Κωνσταντίνου καιΣπύροςΣτέφουότι θεωρείται ότι 10 κατείχαν τη θέση Ανώτερου Τελώνη, Τμήμα Τελωνείων, από 15/11/1991 μέχρι την ημερομηνία αφυπηρέτησής τους απότηΔη μόσια Υπηρεσία. Περαιτέρω,η Επιτροπήαποφάσισε ναπροβεί σε επανεξέταση 15 του θέματος με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατάτον ουσιώδη χρόνο το συντομότερο δυνατό. Ο δικηγόρος Άντης Τριανταφυλλίδης με επιστολή του ημερο μηνίας25/8/1993,αναφέρθηκε,απόμέρους του πελάτητου Μίλι- 20 τάδη Μιλτιάδου,στην επιστολή του Διευθυντή του ΤμήματοςΤε λωνείων ημερομηνίας 22/7/1993και ισχυρίστηκε ότι τα στοιχεία πουπεριέχονται στην ενλόγω επιστολή σεσχέσημετηνάδειατου Κωνσταντίνου δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και παρέθεσε άλλα στοιχεία, ζητώντας από την Επιτροπή Δημόσιας 25 Υπηρεσίας ναεπανεξετάσει τοθέμα. ΤοΓραφείοτηςΕ.Δ.Υ. μεεπιστολή τουμεΑρ.Φακ.1160/91 και ημερομηνία23/9/1993, διαβίβασεστοΔιευθυντή τουΤμήματοςΤε λωνείων αντίγραφοτης πιο πάνω επιστολής του δικηγόρου και 30 ζήτησε τις απόψειςτου επίτουπεριεχομένου της. Ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων με επιστολή του με Αρ. Φακ.Π.456/ΙΙ και ημερομηνία 24/9/1993 εξέθεσε τις από ψεις του σχετικά με το περιεχόμενο της επιστολής του δικηγό- 35 ρου. Η Ε.Δ.Υ., στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 24/9/1993(θέμα Β.
(1)
(3)των πρακτικών),προέβη στην επανεξέταση του θέματος της πλήρωσης των δύο κενών θέσεων ΠρώτουΤελωνειακού Λει- 40 τουργού, Τμήμα Τελωνείων, με βάση το νομικό καιπραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατάτο χρόνο λήψης της ακυρωθείσης από φασης. Κατ' αρχάςη Επιτροπή,ενόψει τουότι ηεπανεξέτασηθα γινόταν απότην Επιτροπήμε νέα σύνθεση, αποφάσισενα αγνοή2586 4 Α.Α.Δ. Μιλτιάδους ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. σει τιςκρίσεις τηςΕπιτροπήςμετηνπαλαιάσύνθεση,σ' ό,τι αφο ράτηναπόδοσητων υποψηφίωνκατάτην προφορικήεξέταση. Ακολούθως η Επιτροπή ασχολήθηκε με το θέμα τηςκαταλλη5 λότητας του υποψήφιου Λοΐζου Κωνσταντίνου και αφού έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον της στοιχεία έκρινε ότι ο υπάλληλος είχε κατάτονουσιώδη χρόνοταχρονικάπεριθώριαναασκήσει τα κα θήκοντατης θέσης καιτον θεώρησε ωςκατάλληλο γιαπροαγωγή. 10 Η Επιτροπή ασχολήθηκε επίσης με το θέμα της κατοχήςαπό τους υποψήφιους των απαιτουμένων προσόντων καθώς και του επιπρόσθετου προσόντος και στη συνέχεια προσήλθε στη συνε δρίασηοΔιευθυντής τουΤμήματοςΤελωνείων, κ.Θάνος Μιχαήλ, ο οποίος αφού ενημερώθηκε για τις αποφάσεις της Επιτροπής, 15 κλήθηκεναυποβάλεινέασύσταση μεβάση τονομικό καιπραγμα τικόκαθεστώςπουίσχυεκατάτονουσιώδηχρόνο,αγνοώνταςτην κρίση του για την απόδοσητων υποψηφίων στην προφορικήεξέ ταση. ΟΔιευθυντής σύστησετους Λοΐζο Κωνσταντίνου και Σπύ ρο Στέφου και αφού αποχώρησε απότη συνεδρίαση η Επιτροπή 20 ασχολήθηκε μετην αξιολόγηση καισύγκριση τωνυποψηφίων. ΗΕπιτροπή,αφούέλαβε δεόντως υπόψητις εκθέσεις τηςΣυμ βουλευτικής Επιτροπής,το περιεχόμενο όλων των αιτήσεων που υποβλήθηκαν,τοπεριεχόμενο τωνΠροσωπικώνΦακέλωνκαιτων 25 Φακέλων των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων, πουήσανόλοιδημόσιοιυπάλληλοι, ταπροσόντα,τηναρχαιότητα καθώς και τις συστάσεις του Διευθυντή, έκρινε ομόφωνα ότι ο Σπύρος Στέφου,ήταν ο καταλληλότερος για προαγωγή στη μια απότις δύοθέσεις ΠρώτουΤελωνειακού Λειτουργού. Όσοναφο30 ρά τη δεύτερη θέση, η Επιτροπή επέλεξε, κατά πλειοψηφία (δια φωνούντος του κ. Καραγιώργη) για προαγωγή τον Λοΐζο Κων σταντίνου. Οκ.Καραγιώργηςέκρινεωςτονπιοκατάλληλογιατη θέσητο ΜιλτιάδηΜιλτιάδου. 35 Συνοπτικά,η Επιτροπή αποφάσισε να προαγάγει τους Λοΐζο Κωνσταντίνου καιΣπύροΣτέφουστημόνιμη (Τακτ. Προϋπ.)θέση ΠρώτουΤελωνειακού Λειτουργού, ΤμήμαΤελωνείων,αναδρομικά από 15/11/1991,δηλαδήτην ίδια ημερομηνία από την οποίαείχε γίνει ηαρχικήπροαγωγήτους στηθέση πουακυρώθηκεαργότερα 40 απότοΑνώτατο Δικαστήριο. Οι πιοπάνα)προαγωγές δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημε ρίδατηςΔημοκρατίας μεημερομηνία 12/11/1993 καιΑρ, Γνωστο ποίησης 3551. 2587 Δημητριάδης,Δ. Μιλτιάδονς ν.Δημοκρατίας
(1996)Το βασικό επιχείρημα του αιτητή όπως ο ίδιος αναφέρειστη γραπτήτου αγόρευση είναι ότι οι 17ημέρες πουτοενδιαφερόμε νο μέρος Κωνσταντίνου είχεστηδιάθεσητουγιανα εργασθείστο ΤμήμαΤελωνείωνσεπερίπτωσηπροαγωγήςτουστηθέσηΠρώτου Τελωνειακού Λειτουργούδενμπορούσαννατονκαταστήσουντον 5 "καταλληλότερο υποψήφιο"γιαπροαγωγήόπωςπροβλέπειτοάρ θρο34
(9)τουΠερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμου. Επίσηςότιη πα ράλειψη της Ε.Δ.Υ.ναεξετάσεικατάπόσο ο Κωνσταντίνου ήταν οκαταλληλότερος γιαδιορισμόήπροαγωγήλαμβανομένουυπόψη του πολύ σύντομου χρονικού διαστήματος για τοοποίο θα μπο- 10 ρούσεναπροσφέρει τιςυπηρεσίες τουστηΔημόσιαΥπηρεσία οδη γεί σεακύρωσητην επίδικη απόφαση. Τοεπόμενο επιχείρημασύμφωναπάντοτεμετους ισχυρισμούς του αιτητή είναι ότιαπό τηστιγμή που τοΑνώτατο Δικαστήριο 15 έχειπροβείστο εύρημαότι"ΟΚωνσταντίνου δενμπορείναλεχθεί ότιείναιοκαταλληλότερος υποψήφιοςούτεκανκατάλληλος υπο ψήφιοςγιατηνπλήρωση τηςενλόγωθέσης,ενόψειτηςαπαγόρευ σηςπουυφίσταταιστηναπόμέρουςτουεκτέλεσητωνκαθηκόντων πουαντιστοιχούν στηθέσηαυτήγιαοποιοδήποτεχρονικό διάστη- 20 μαπριντηναφυπηρέτησήτου"ηΕ.Δ.Υ.μεβάση την αρχήτουδε δικασμένου ήτανδεσμευμένηναακολουθήσει το εύρημααυτό. Θ' ασχοληθώ πρώταμετονπιοπάνωισχυρισμό που αναφέρε ται στην αρχήτου δεδικασμένου. 25 Σύμφωναμετοάρθρο 146
(5)τουΣυντάγματοςηδιοίκησηυπο χρεούται σε πλήρη καιενεργό συμμόρφωση προς τιςαποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που εκδίδονται κατάτην άσκηση της προβλεπομένης απότοΑρθρο 146 δικαιοδοσίαςτου. 30 Τοάρθρο146
(5)έχειωςπιοκάτω:"Η κατάτην τετάρτην παράγραφον του παρόντοςάρθρου απόφασις δεσμεύει παν δικαστήριον, όργανον ήαρχήν εν τη 35 Δημοκρατία,καιτα περί ωνπρόκειται όργανα,αρχαίή πρό σωπαυποχρεούνται ειςενεργόν συμμόρφωσιν προςταύτην." Οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου τόσο αυτέςπου απαγγέλουν την ακύρωση μιαςδιοικητικήςπράξηςόσο καιαυτές 40 που απορρίπτουν μια προσφυγή,έχουν δύναμηδεδικασμένου. Η ακυρωτική απόφασηισχύειέναντι πάντων. Ηαπορριπτικήισχύ ει έναντι τουαιτούντος. 2588 4 Α.Α.Δ. 5 Μιλτιάδους ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. Η ύπαρξη δεδικασμένου κρίνεται κυρίως από το διατακτικό τηςαπόφασης.Σύμφωναμετηνομολογία τουΑνωτάτουΔικαστη ρίουκάθεζήτημαπουέχεικριθεί απότοΔικαστήριο καικάθεεύ ρηματου είναι δεσμευτικό γιατηδιοίκηση ηοποίαδεν είναι πλέον ελεύθερη ναέχειαντίθετη άποψη. Η Διοίκηση εμποδίζεται από το να εκδώσει νέα πράξη με το ίδιο περιεχόμενο μετην ακυρωθείσα ήνα προβεί σε διαφορετική εκτίμηση των γεγονότων πάνωστα οποίαβασίστηκαν τα συμπε10 ράσματατου Δικαστηρίου, εκτός αν ηνέα πράξηεκδίδεται μετά από νέα έρευνα τηςυπόθεσης και εκτίμηση στοιχείων που δεν εί χανληφθείυπόψηστην αρχικήπράξηπου ακυρώθηκε. ΣτηναπόφασηστηνΔημοκρατία ν.ΘεόδουλουΪΙανταζή
(1991)15 3Α.Α.Δ.σελίδα 47, ο Δικαστής κ.Δ. Στυλιανίδης εκδίδονταςτην απόφασητηςΟλομέλειας τουΑνωτάτου Δικαστηρίουαναφέρειτα εξής στις σελίδες51,52:20 25 30 "Η απόφαση του Δικαστηρίου, με βάσητο Αρθρο 146 του Συντάγματος,δεσμεύειόλεςτιςαρχέςτηςΔημοκρατίας.Ησυμ μόρφωσητης ΕπιτροπήςσεακυρωτικήαπόφασητουΔικαστη ρίουείναι επιβεβλημένη. ΚαθήκοντηςΕπιτροπήςείναιναεπα νεξετάσει τοζήτηματηςπροαγωγήςμεβάσητοπραγματικόκαι νομικόκαθεστώςτηςημέραςτηςαπόφασηςπουακυρώθηκεκαι ναεκδώσει νέα. Κατάτηνεπανεξέταση,ηΔιοίκηση δεσμεύεται απόταπορί σματα στα οποία βασίστηκε ηακυρωτική απόφασητου Δικα στηρίου. Η Διοίκηση εμποδίζεταιαπότουναπροβεί σε διαφορετικήεκτίμησητωνγεγονότων απόπόρισματουΔικαστηρίου, μεβάσητο οποίο ακυρώθηκεηπροηγούμενη πράξη,εκτόςεάν προβεί σε νέα έρευνακαι/ήυπάρξουννέαγεγονότα πουναδι καιολογούν επανεκτίμηση. (Βλ. Georghios Haris v. The Republic of Cyprus
(1989)3C.L.R. 147). 35 40 Η ακυρωτικήαπόφασηδεν εμποδίζει την έκδοσηταυτόση μηςπράξης,εφόσον ηέκδοσηγίνεται με επανάληψητηςδιαδι κασίας,ύστερααπόνέαέρευνατηςυπόθεσηςκαιεκτίμησητων στοιχείων ή/και στοιχείων που δεν είχαν ληφθεί υπόψη στην αρχικήπράξηπου ακυρώθηκε. Ηδικαστική απόφαση αφήνει, κατά τα άλλα,τη Διοίκηση αδέσμευτη αναφορικά με ταπορί σματατης." Ο καθηγητήςΠ.Δ.Δαγτόγλου στο σύγγραμμα του "Διοικητικό 2589 Δημητριάδης, Δ. Μιλτιάδους ν.Δημοκρατίας
(1996)Δικονομικό Δίκαιο" (δεύτερη έκδοση) στη σελίδα 592,παράγρα φος 822, αναφέρειτα εξής:"Πράγματι,κατάτην νομολογία του Συμβουλίου της Επικρα τείας, η διοίκηση δεν κωλύεται, ύστερα από την ακυρωτική 5 απόφαση, να επανεξετάσει την όλη υπόθεση από πραγματική και νομική άποψηκαι να μεταβάλει την πραγματικήβάσητης υποθέσεως ή τους εφαρμοστέους σ' αυτήν κανόνες, εφόσον η νέα πράξη στηριχθεί σε ερμηνεία διατάξεων ήεκτίμηση πραγ ματικώνπεριστατικών γιαταοποίαδενέγινεέρευνα καικρίση 10 στη δίκηπου οδήγησε στην ακυρωτική απόφαση." Επίσης, για το ίδιο θέμασταΠορίσματα Νομολογίας τουΣυμ βουλίου της Επικρατείας 1929-1959 στησελίδα 281 διαβάζουμετα πιο κάτω:"Η έκδοσις όμοιαςκατάπεριεχόμενον πράξεωςσυνιστά βε βαίως παράβασιντου εκ της αποφάσεως του Σ. Ε. δεδικασμέ νου. Ηακυρωτικήαπόφασιςτου Σ.Ε.όμως δεναποτελεί δεδικασμένον,κωλύον την έκδοσιν ταυτοσήμου πράξεως,εφ'όσον, 20 ηέκδοσις αύτηγίνεται μετ' επανάληψιν της διαδικασίας,μετά νέαν έρευναν της υποθέσεως και μετ' εκτίμησιν αποδεικτικών στοιχείων μηληφθέντων υπ' όψιν κατά τηναρχικήνακυρωθείσαν πράξιν: 580
(50), 985
(54)1992
(55), 1229, 1253
(57), 1552
(59),ή εφ' όσον εν γένει συντρέχει νέον πραγματικόν γε- 25 γονός, όπερ δεν είχεν υποπέσει εις τηναντίληψιν του ακυρωτι κού δικαστού: 870
(38),509
(44),477
(45), 1619
(46),580 (50V, 883, 1163
(51),1024
(55)." Ενόψει των πιο πάνωκρίνω ότι ηΕ.Δ.Υ.δενπροέβησεκαμία 30 παραβίαση του δεδικασμένου από την ακυρωτική απόφαση του Δικαστηρίου, αφούκατάτηνέα διαδικασίαπου έλαβε χώρα στις 24/9/1993 ηΕ.Δ.Υ.προέβησενέαέρευνακαι έλαβε υπόψητηςνέα πραγματικάγεγονότα και αποδεικτικάστοιχεία ταοποίαδεν ελή φθησανυπόψηκατάτηναρχικήαπόφασητηςη οποίαακυρώθηκε. 35 Ονομικός ισχυρισμός γιαπαράβαση δεδικασμένου απορρίπτε ταιως αβάσιμος. Έρχομαι τώρα να εξετάσω κατάπόσο οι 17ημέρες που το εν- 40 διαφερόμενο μέρος Κωνσταντίνου είχεστηδιάθεσητουγιαναερ γασθεί στο Τμήμα Τελωνείων μετά την προαγωγή του στη θέση Πρώτου Τελωνειακού Λειτουργού τον καθιστούσαν τον "καταλ ληλότερο υποψήφιο" για προαγωγή όπως προβλέπει το άρθρο 2590 15 4 Α.Α.Δ. Μιλτιάδους ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. 34
(9)του ΠερίΔημόσιας Υπηρεσίας ΝόμουΑρ. 1/90. Η θέση αυτή δεν μεβρίσκει σύμφωνο. Συμφωνώ και υιοθετώ όσα αναφέρθηκανστην απόφασηΜιλ5 τιάδονς ν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 1700στις σελίδες 1708 έως1711. Γιατοίδιο θέμαο δικαστής κ. Γ.Κωνσταντινίδης εκδίδοντας την απόφασητουστην υπόθεση Παπασταυρου ν. Δημοκρατίας 10
(1994)4Α.Α.Δ. 1620 ανέφερε ταεξής στην σελίόα 1630:- 15 20 25 30 35 40 "Υιοθετώτην αρχήτης υπόθεσης Μιλτιάδους(ανωτέρω). Κρί νωότι εφαρμόζεταικαιστηνπερίπτωση προαγωγών στοπλαί σιο τουΝόμου 10/69 πουορίζει ως έργο της ΕΕΥ"την επιλογή τωνκαλυτέρων υποψηφίων". [Βλ. άρθρο35(β)
(10)όπως θεσπί στηκε μετοΝόμο65/87].Η διαφοροποίησηπουεπιχείρησανοι καθ*ωνηαίτησηότι δεν ισχύειεδώηεπισήμανση στη Μιλτιάδους ότι τα ενδιαφερόμενα μέρηδεν θαασκούσαν τακαθήκο ντα τους ούτε μιαμέρα δεν είναι ουσιαστική αλλά αμελητέας σημασίας. Δεν υπήρχαν χρονικά περιθώρια για ουσιαστική άσκησηκαθηκόνων απότους προαχθέντες στην πράξη. Δεν παραγνωρίζω πωςενυπάρχει ως αποδεκτός στόχος στη βαθμολογική ανέλιξη η επιβράβευσητουάξιου λειτουργού. Θα πρόσθετα μάλιστα πωςηπροοπτική αυτής της επιβράβευσης δεν αφορά μόνο στον ίδιο το λειτουργό αλλά επενεργεί και υπέρ του γενικότερου συμφέροντος. Δενδικαιολογείται όμως ναείναι οαποκλειστικός στόχος. Η προαγωγήδεναποτελεί εί δος αμοιβής. Αποβλέπει κατ' εξοχήν στην κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών.Στηνπροκειμένη περίπωση οιορισμένεςυπηρε σιακές ανάγκεςήτανόρος γιατον προσδιορισμό των ειδικοτή των απότις οποίες έπρεπε ναπροέρχονται οιυποψήφιοι.(Βλ. τησημείωσητου σχεδίου υπηρεσίας.)" Έστωκαιαντο ενδιαφερόμενο μέρος υπηρέτησε 17ημέρεςμε τάτην προαγωγήτουκαιπριν τηναφυπηρέτησήτου αυτόδεν τον καθιστούσε τονκαταλληλότερο υποψήφιο για προαγωγή,όπωςη Ε.Δ.Υ.κατέληξε. Παραθέτωτοεξής χαρακτηριστικό απόσπασμα από ταΠορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-59 στησελίδα349:"Εγένετο, επίσης, δεκτόν ότι αι προαγωγαί των δημοσίων υπαλλήλων δενσκοπούσι μόνον τηνπροσωπικήν αυτών ικανοποίησιν, αλλ' ενεργούνται εντω συμφέροντι της δημόσιας 2591 Δημητριάδης,Δ. Μιλτιάδους ν.Δημοκρατίας
(1996)υπηρεσίας ειςοπρωτίστωςαποβλέπουσα." Καιδεν βλέπω πως ηεπιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους Κων σταντίνου γιαπροαγωγήκαιοοποίος είχε μόνο 17ημέρες γιανα υπηρετήσει πριν τηναφυπηρέτησή του,ωςτουκαταλληλότερου 5 υποψήφιου εξυπηρετούσε πρώτιστα το συμφέρον της δημόσιας υπηρεσίας.Γιαόλαταπιοπάνωο ισχυρισμός αυτόςτουαιτητήγί νεταιαποδεκτόςκαιη επίδικηαπόφασηακυρώνεταιγιαπλάνηπε ρί τονόμο καιέλλειψηδέουσας έρευνας. 10 Οαιτητήςπρόβαλεακόμαένα ισχυρισμό γιαακύρωσητηςεπί δικης απόφασηςότιηΕ.Δ.Υ.λανθασμένα θεώρησε ότιταενδια φερόμενα μέρη Κωνσταντίνου και Στέφου είχαν το επιπρόσθετο προσόν πουπροβλέπεταισταΣχέδια Υπηρεσίας. 15 ΤοΣχέδιο Υπηρεσίας τηςθέσης προβλέπεί:"Επιπρόσθετο προσόν Μεταπτυχιακόνδίπλωμαήμεταπτυχιακόςτίτλος σεκατάλ ληλο θέμα ή/και μακράκαι ευδόκιμη υπηρεσία στο Τμήμα Τε- 20 λωνείων." Όπως φαίνεται από τα πρακτικά της Ε.Δ.Υ. ημερομηνίας 24/9/1993 (Παράρτημα9 στην ένσταση των καθ'ωνηαίτηση) τα ενδιαφερόμενα μέρη θεωρήθηκαν ότι κατέχουν το επιπρόσθετο 25 προσόν διότι έχουν μακράκαιευδόκιμη υπηρεσία στοΤμήμαΤε λωνείων. Από τοΣχέδιο Υπηρεσίας της θέσης και συγκεκριμένα από τη σημείωση που υπάρχει για τηνπλήρωση τωνκενών θέσεων του 30 Πρώτου Τελωνειακού Λειτουργού κατά ταπρώτα τρία έτημετά την έγκρισητου σχεδίου υπηρεσίας μπορούσαν να ληφθούνυπό ψηκαι υποψήφιοι οιοποίοι δεν κατείχαντα στην παράγραφο1 του ΣχεδίουΥπηρεσίας απαιτούμενα προσόντα. 35 Η Σημείωση προβλέπει:"Σημ.: Γιατηνπλήρωσητωνκενών θέσεων κατάταπρώ τατρίαέτημετάτηνέγκρισητουπαρόντοςΣχεδίουΥπη ρεσίας μπορούν να ληφθούν υπόψη καιυποψήφιοι οι οποίοι δεν κατέχουν ταστην παράγραφο
(1)απαιτούμε- 40 ναπροσόντα νοουμένουότι: Κατέχουν τηθέση ΑνώτερουΤελώνη. και 2592 4 Α.Α.Δ. 5 Μιλτιάδους ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. έχουν 15ετήτουλάχιστον ευδόκιμη υπηρεσία στοΤμήμα Τελωνείων, από την οποία τριετή τουλάχιστο συνολική υπηρεσία στις θέσεις Ανώτερου Τελώνη/Τελώνη καθώς και ευρεία γνώση της τελωνειακής εργασίας που επιτελείται σε όλους τουςτομείς τουΤμήματος." Συμφωνώ και υιοθετώ με ό,τι λέχθηκε όσον αφορά το ίδιο ακριβώς θέμα με το ίδιο σχέδιο υπηρεσίας απότο Δικαστή κ. Γ. Κωνσταντινίδη στην απόφασητου στην υπόθεση Μιλτιάδονς ν. 10 Δημοκρατίας
(1994)4 Α.Α.Δ. 1381. Ηυπηρεσία των ενδιαφερομένων μερών δεν μπορούσε ναμε τρήσεικαιωςβασικόκαιωςεπιπρόσθετοπροσόν.Η μακράκαιευ δόκιμηυπηρεσίατων ενδιαφερομένων μερών (όπωςφαίνεταιαπό 15 τη σελίδα 13 του Παραρτήματος9 της ένστασης της Ε.Δ.Υ.)λή φθηκευπόψηαπότην Επιτροπήγιανα ικανοποιήσει τη Σημείωση τωνΣχεδίων Υπηρεσίας καιναθεωρηθεί ότικατέχουντα απαραί τητα προσόντα γιαπροαγωγήστηθέσητουΠρώτου Τελωνειακού Λειτουργού. Η ίδια μακράκαι ευδόκιμη υπηρεσία δεν μπορούσε 20 ναληφθεί υπόψηαπότην Ε.Δ.Υ. καισαν επιπρόσθετο προσόν. Γιαόλους τους πιο πάνωλόγους ηπροσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται. 25 Οικαθ*ωνη αίτησηναπληρώσουν£250,00έναντι των εξόδων του αιτητή. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει καιηπροσβαλλόμενη απόφαση ακυ ρώνεται. 30 Η επίδικηαπόφασηακυρώνεταιμε £250έξοδα. 2593