(1996)27 Σεπτεμβρίου, 1996 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΩΡΟΣ ΠΙΕΡΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 171/94) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Μισθολογικές κλίμακες — Τερματισμός υπηρε σίας υπαλλήλου για λόγους δημοσίου συμφέροντος και αργότερα ανάκληση τον τερματισμού με ενέργεια μόνο για το μέλλον — Το ζη τούμενο της τοποθέτησης τον υπαλλήλου στην ορθή κλίμακα κατά την επάνοδο του — Εύλογα επιτρεπτή η αναλογία προς παραιτηθέ5 ντες υπαλλήλους που επανέρχονται — Κρίσιμα μόνο τα πραγματικά χρόνια υπηρεσίας του υπαλλήλου. Ο αιτητής προσέβαλε τημη τοποθέτηση του στην ανώτατη βαθμί δα της κλίμακας της θέσης του όταν επανήλθε σε αυτήνδεκατρίαέτη 10 μετά τον τερματισμό των υπηρεσιών του για λόγους δημοσίου συμ φέροντος. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τη προσφυγή, αποφάσι σε ότι: Η επιχειρηματολογία του αιτητή είναι λογικοφανής αλλά τελικά δεν είναι βάσιμη. Παραγνωρίζειένα παράγοντα,κρίσιμης σημασίας. Θέτει στην ίδια μοίρα με τον ίδιο,συναδέλφους του που βρίσκονται τώρα στην κορυφή της κλίμακας Α12 χωρίς να συνυπολογίζει πως 20 αυτοί ανήλθανσε αυτήλόγω της υπηρεσίαςτους καθ' ον χρόνο ίσχυε ηκλίμακα Α12. Σε καμιάπερίπτωση υπάλληλος που βρίσκεται στην κορυφή ορισμένης κλίμακας δεν τοποθετείται στην κορυφή της νέας ψηλότερης κλίμακας ως αποτέλεσμα της με αυτό τον τρόπο αναβάθ- 2614 15 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Πιεοίδης ν. Δημοκρατίας μισήςτηςθέσης.Αυτή ηαναβάθμισητηςθέσηςδενσημαίνει αφ'εαυ τής και αυτόματηαύξηση,τόσο σημαντική μάλιστα, στο μισθό του υπαλλήλου. Απλώς διευρύνει τις μισθοδοτικές προοπτικές.με_την παροχή περιθωρίου για αυξημένες προσαυξήσεις μέχρι την άνοδο στην κορυφήτης νέας κλίμακας. Ηοποίαεπέρχεται διάτηςυπηρε σίας,χρόνο μετοχρόνοκαιόχι διά μιας. Αποδοχή της άποψηςτου αιιητήθασήμαινε μεταχείριση τουσα φώς ευνοϊκότερη από εκείνη της οποίας έτυχαν οι συνάδελφοι του όταν εισήλθαν στηνέακλίμακακαιείναι σημαντικό ναπαρεμβληθεί εδώπως,ακριβώς,σύμφωνα με την αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης, ο χειρισμός που έγινε στην περίπτωση του είναι ο ίδιος που "γίνεται κάθε φορά που αναπροσαρμόζεταιη μισθοδοσία του υπαλλήλου απόμιακλίμακασεάλλη". Αν βρισκότανστηνυπηρεσία χατάτο χρόνο των αναβαθμίσεωντης θέσης θαετοποθετείτο,όπως και όλοι οι άλλοι συνάδελφοι του, στη βαθμίδατης νέας κλίμακας στην οποίαθααντιστοιχούσε ομισθόςπουτουπαραχωρείτοτότεκαι θαεκαρπούτοτις ετήσιες προσαυξήσεις πουκαθιερώθηκαν,από εκεί καιπέρα. Στηνπραγματικότητα,υπότοφωςτων ιδιαιτεροτήτωντης περίπτωσης, μετο αίτηματου ο αιτητήςπράγματιεπιδίωξε τηνεξα σφάλιση προσαυξήσεων στις οποίες όμως θαεδικαιούτο αντιςκέρ διζε μεσύγχρονηυπηρεσίαόπωςκαιοι συνάδελφοι του. Μεδοσμέ νο τον τερματισμό των υπηρεσιών τουτο 1980 καιτο γεγονός ότι η ανάκλησητου ορίστηκε να ισχύειγιατο μέλλον,αυτέςοιπροσαυξήσειςθαήτανπράγματιπρόσθετεςκαιεύλογακρίθηκεπωςδενέπρεπε ναπαραχωρηθούν. Τελικά, ενώ είναι γενικά ορθό πως η βαθμίδα κλίμακας στην οποία βρίσκεται υπάλληλος συναρτάται προς τα χρόνια υπηρεσίας του, στην προκειμένη περίπτωση τα κρίσιμα χρόνια υπηρεσίας ως προςτις προσαυξήσεις της νέαςκλίμακαςκαιτηνδι' αυτών ανύψω σηστην κορυφήτης,δεν είναι ταπροηγηθέντατουτερματισμού των υπηρεσιών τουαλλάταεπόμενατηςαναβάθμισης τηςθέσης. Η υπη ρεσίατουπριντοντερματισμότωνυπηρεσιώντουαπέδωσετιςπροσαυξήσεις της κλίμακαςπουίσχυετότεκαι είναι μεαυτήτηνέννοια πουπρέπειναδιαβαστείηαναφοράτωνκαθ' ων ηαίτησηπωςη πο λιτική που εφαρμόστηκε αποβλέπει στην τοποθέτηση "σε τέτοιο ση μείο τηςκλίμακαςθέσης,ώστεναλαμβάνεταιυπόψηηυπηρεσίαπου είχεπριν την παραίτησητου".Έτσιώστενα μηδιαγραφεί,λόγω του τερματισμούτωνυπηρεσιώντου,ηυπηρεσίατουπριναπόαυτόνκαι όσαεκείνη απέδωσε. Στοπλαίσιο τωνδεδομένων καιενόψειτουζη τήματος που είχε προκύψει, ηυιοθέτηση της πολιτικής πουεφαρμό ζεται στην περίπτωση υπαλλήλων που παραιτούνται,ήταν εύλογα επιτρεπτή. Όχιβέβαιαγιατί είναι όμοιες οι συνθήκες κάτωαπότις 2615 Πιερίδης ν.Δημοκρατίας
(1996)οποίεςαπομακρύνθηκανγιακάποιοδιάστημααπότηνυπηρεσίααλ λάγιατίκαιστις δυοπεριπτώσεις,τίθεται ζήτημα"αναβίωσης" των χρόνωνυπηρεσίαςτουςπριναπότη νόμιμηαπομάκρυνση τους από τηνυπηρεσία,όπωςκαιτηςσημασίαςτουχρόνουπουδιέρρευσεαπό αυτήνμέχριτηνεπάνοδοτους, σεσυσχετισμόπροςτιςεξελίξειςπου 5 μεσολάβησαν. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. 10 Αναφερόμενηυπόθεση: Πιερίδηςν.ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας
(1996)4Α.Α.Δ.
- Προσφυγή, 15 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτου Διευθυντή Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης καιΠροσωπικούμετηνοποίαο αιτητής δεν τοποθετήθηκεστηνανώτατηβαθμίδατης Κλίμακας Α
- /. Νικολάου,γιατον Αιτητή. 20 Λ.Κονρσονμπά,ΑνώτερηΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας, γιατους Καθ' ων η αίτηση. Cur.adv.vult. 25 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.:Οαιτητήςκατείχετηθέση Συμβούλου Β στοΥπουργείο Εξωτερικώνκαιβρισκότανστηνκορυφήτης τό τεισχύουσαςγιατηθέση μισθολογικής κλίμακαςΑ10 ότανμεαπό φαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 31 Ιανουαρίου 30 1980, τερματίστηκαν οι υπηρεσίες του από 1Φεβρουαρίου 1980, γιαλόγους δημοσίουσυμφέροντος. Στις 22 Απριλίου 1993 το Υπουργικό Συμβούλιο ανακάλεσε "από σήμερα" την πιο πάνωαπόφαση και μετά απόπρος τούτο 35 πρόσκλησηαπότον ΓραμματέατουΥπουργικού Συμβουλίου,ημε ρομηνίας 6 Οκτωβρίου 1993, ο αιτητής επανήλθε στα καθήκοντα τουτην 1 Νοεμβρίου
- Προέκυψαν δυο ζητήματα. Το ένα αφορούσε στη διεκδίκηση 40 από τον αιτητή αναδρομικήςπροαγωγής στη συνδυασμένη θέση Συμβούλου ή Προξένου Α. Αυτό επιλύθηκε στην υπόθεση Λώρος Πιερίδηςν.ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας
(1996)4Α.Α.Δ.
- Το δεύτερο αφοράστη μισθοδοτική τοποθέτηση του αιτητή στην 2616 4 Λ.Λ.Δ. Πιερίδης ν. Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. κλίμακα Συμβούλου Β και είναι το επίδικο στην παρούσα διαδι κασία. Ηκλίμακατηςθέσης του Συμβούλου ΒαναβαθμίστηκεσεΑΙ 1 5 το 1981καισεΑ12 το
- Αφούοαιτητήςεπανήλθεστηθέσητου ΣυμβούλουΒ,τοερώτημαήτανσεποιαβαθμίδατηςκλίμακας Α12 θα έπρεπε νατοποθετηθεί. ΗΥπηρεσία Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού χρησιμοποίησε ως κριτήριο το ύψος του μισθού του αιτητήκατά το 1980, όταντερματίστηκαν οι υπηρεσίες του, ανα10 προσαρμοσμένο μετις γενικές αυξήσεις πουείχανστο μεταξύπα ραχωρηθεί,με το ακόλουθο σκεπτικό (βλ.τις επιστολές ημερομη νίας 16.12.93 και31.1.94): Αν εντασσόταν σεπιοψηλή βαθμίδαθα του παραχωρείτο μισθός ψηλότερος από εκείνο του χρόνου του τερματισμού των υπηρεσιών του. Αυτό, όπως κρίθηκε, "εξυπα15 κούει την παραχώρησηπρόσθετων προσαυξήσεων" πουδενμπο ρούσε να γίνει γιατί με Απόφαση του 1964, το Υπουργικό Συμ βούλιο έχειαπαγορεύσειτην παραχώρηση οποιωνδήποτεπρόσθε των προσαυξήσεων σε υπηρετούντες υπαλλήλους. Όπως εξηγεί ται, εφαρμόστηκε στην περίπτωση η πολιτική που εφαρμόζεται 20 στις περιπτώσεις κατά τις οποίες υπάλληλος επαναδιορίζεταισε θέσηαπότηνοποίαπαραιτήθηκε. Σύμφωναμετηνοποία"ουπάλ ληλοςτοποθετείται σετέτοιοσημείοτηςκλίμακαςτηςθέσης,ώστε να λαμβάνεται υπόψη η υπηρεσία που είχε πριν την παραίτηση του". 25 Τοποσόπουπροσδιορίστηκε (£4,396)δεναντιστοιχούσε σεκά ποια από τις καθορισμένες βαθμίδες της κλίμακας Α12 και ορί στηκε ωςο μισθός τουαπό 1 Νοεμβρίου 1993 μέχρι 31Αυγούστου 1994,"εκτός βαθμίδαςτηςκλ.Α12". Πάνωστηνπω πάνωβάσηθα 30 έφθανε στη βαθμίδα3της κλίμακας Α12 τη 1ηΣεπτεμβρίου 1994 και YL'αυτόορίστηκε αυτή ηημερομηνία ως ηημερομηνία μελλο ντικών προσαυξήσεων του. Οαιτητήςζήτησετέσσεριςθεραπείες. Δεν θατις μεταφέρωεδώ 35 γιατί,όπως ορθά συμφώνησαν και οι δυο πλευρές κατά τις διευ κρινίσεις, OLτρεις από αυτές κατευθύνονται προς το μόνο θέμα που ρυθμίστηκε μετην προσβαλλόμενη απόφαση,δηλαδήτηβαθ μίδατηςκλίμακαςστηνοποίατοποθετήθηκεοαιτητής. Ενώηάλ λη, αχρείασταπροσβάλλει τονκαθορισμότης 1ηςΣεπτεμβρίουως 40 τηςημερομηνίαςτων μελλοντικών προσαυξήσεων τουαιτητή. Αυ τό το αίτημααποσύρθηκε επειδή ο καθορισμός της ημερομηνίας, όπως εισηγήθηκαν και οι καθ' ων ηαίτηση,είναι άρρηκτασυνδε δεμένος προς το υπόλοιπο της απόφασηςπουσυνιστά καιτοου σιαστικό περιεχόμενο της.Ήτανησυνέπεια τηςκαιθα παραμείνει 2617 Κωνσταντινίδης, Δ. Πιερίδης ν. Δημοκρατίας
(1996)ήθασυμπαρασυρθείανάλογαμετοανεκείνοείναιέγκυροήάκυρο. OL δυο πλευρές ανέπτυξαν στην αγόρευση τους επιχειρήματα αναφορικά με τογεγονός τηςκλήσης τουαιτητήγιαανάληψη κα θηκόντων μερικούς μήνες μετά την απόφαση του Υπουργικού 5 Συμβουλίου για ανάκλησητου τερματισμού των υπηρεσιών του. Συμφώνησαντελικά,ορθάκατάτηγνώμη μου, πωςαυτότοζήτη μαδεν μπορεί να συνδεθεί προς την απόφασηπου λήφθηκε. Δεν αναφέρεταιηπροσβαλλόμενη απόφασηστην ημερομηνία έναρξης τηςμισθοδοσίας ώστεναμπορεί νααναθεωρηθείαπότέτοιαάπο- 10 ψηκαι,όπως δηλώθηκε, το ζήτημα αυτό δεν διαδραματίζειρόλο ωςπρος το ύψος του μισθού πουηκάθεπλευράυποστηρίζει ότι θα έπρεπε να καταβληθεί στον αιτητήαπότης ανάληψης τωνκα θηκόντωντου. 15 Είναιηθέσητουαιτητήπωςαπότηστιγμήπουη απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίουτον επαναφέρειστηθέση τουΣυμβούλου Β θα έπρεπε να του καταβάλλεται ο μισθός αυτής της θέσης στο πλαίσιο της κλίμακας Α12, με βάση τα χρόνια υπηρεσίας του. Όπως ανέφερε στηχειρόγραφηεπιστολή του ημερομηνίας 16 Δε- 20 κεμβρίου 1993, αδυνατούσε να κατανοήσει γιατί εφόσον βρισκό ταν απότο 1974 στην ανώτατηβαθμίδατης κλίμακας της θέσης, τοποθετήθηκε σε κατώτερηβαθμίδα. Το γεγονός ότι ηθέσηανα βαθμίστηκε ενόσω ίσχυε ο τερματισμός των υπηρεσιών του είναι άσχετο. Τουκαταβάλλεταιμισθός χαμηλότερος απότομισθότων 25 άλλων συναδέλφων του που υπηρετούν στην ίδια θέσημεαυτόν καιέχουντα ίδιαμεαυτόνχρόνιαυπηρεσίας. Επομένως,όπωςει σηγείται, ηαπόφαση που λήφθηκε προσβάλλει το δικαίωμα "ίσης απόλαυσης των ωφελημάτων της εργασίας του αιτητή"κατάπα ράβασητου άρθρου 14 της ΕυρωπαϊκήςΣύμβασηςγια την Προά- 30 σπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που κυρώθηκε με το Ν. 39/62,σεσυνδυασμό μετοάρθρο 1 τουΠρώτουΠρωτοκόλλου της. Επίσης επιφέρει δυσμενή μεταχείριση του και συνιστάπαράβαση τηςαρχήςτης ισότητας πουκατοχυρώνουνταάρθρα6και28 του Συντάγματος. Επισημαίνει πως καιοι καθ' ων ηαίτησηαναφέρ- 35 θηκαν στα χρόνια υπηρεσίας του πριν το τερματισμό τωνυπηρε σιών του καιυποστήριξε ότιτοκριτήριο τουμισθού πουτου παραχωρείτο τότε είναι αυθαίρετοκαι λανθασμένο. Σημειώνει συ ναφώςπως ο μισθός τουτων£4396της 31 Ιανουαρίου1980 "δεν αντιστοιχεί ή ισοδυναμεί ή είναιοίδιος μετομισθότων£4396της 40 1Νοεμβρίου 1993".Αλλάείναιορθόναπαρατηρηθείεξαρχήςπως αυτήηαντιστοίχηση δεν λαμβάνει υπόψηπωςαυτότοποσόήταν ο βασικός μισθός καιπωςη μείωσητηςαξίαςτουχρήματοςαντι μετωπίζεται μετην τιμαριθμικήαύξηση. 2618 4 Α.Α.Δ. Πιερίδης ν.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. Οι καθ* ων ηαίτησηυποστήριξαν ως νομικά αναπόφευκτο το συλλογισμό που οδήγησε στην προσβαλλόμενη απόφαση, όπως τον έχω παραθέσει. Εισηγήθηκαν πως το Αρθρο6του Συντάγμα τος και το Αρθρο 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης εί5 ναι ανεφάρμοστα στην περίπτωση και πως αφούηπολιτική που υιοθετήθηκε εφαρμόζεταισεόλεςτηςπαρόμοιεςπεριπτώσεις,δεν μπορεί νατίθεταιζήτημαάνισης μεταχείρισης. Παρέπεμψανστην αιτιολογίαπουδόθηκεωςπροςτοότιπαραχώρησηψηλότερης μι σθοδοσίας απόεκείνητου 1980 θα ισοδυναμούσε μεπαροχήπρό10 σθετωνπροσαυξήσεων καιυποστήριξαν πωςεύλογακρίθηκεότιο αιτητής βρισκόταν "σε παρόμοια περίπτωση με άτομο το οποίο επαναδιορίζεταισεθέση απότηνοποία παραιτήθηκε". Ηεπιχειρηματολογίατουαιτητήείναιλογικοφανήςαλλάτελι15 κά δεν είναι βάσιμη.Παραγνωρίζει ένα παράγοντα, κρίσιμης νο μίζω σημασίας. Θέτει στην ίδια μοίρα με τον ίδιο, συναδέλφους του που βρίσκονται τώρα στην κορυφήτης κλίμακας Α12 χωρίς νασυνυπολογίζει πωςαυτοίανήλθανσεαυτήλόγωτηςυπηρεσίας τους καθ' ον χρόνο ίσχυε η κλίμακα Α12. Σε καμιά περίπτωση 20 υπάλληλος που βρίσκεται στην κορυφή ορισμένης κλίμακας δεν τοποθετείται στην κορυφήτης νέας ψηλότερης κλίμακας ως απο τέλεσμα της με αυτό τον τρόπο αναβάθμισης της θέσης. Αυτή η αναβάθμισητης θέσης δεν σημαίνει αφ' εαυτής καιαυτόματη αύ ξηση,τόσο σημαντική μάλιστα,στο μισθό τουυπαλλήλου.Απλώς 25 διευρύνει τις μισθοδοτικές προοπτικές μετηνπαροχήπεριθωρίου γιααυξημένες προσαυξήσεις μέχρι τηνάνοδοστην κορυφήτηςνέ ας κλίμακας. Ηοποία επέρχεται διάτης υπηρεσίας,χρόνο με το χρόνο καιόχι διάμιας. 30 Αποδοχή της άποψης του αιτητήθα σήμαινε μεταχείριση του σαφώς ευνοϊκότερη απόεκείνητης οποίας έτυχαν OLσυνάδελφοι του όταν εισήλθαν στη νέα κλίμακα και είναι σημαντικό ναπα ρεμβληθεί εδώπως,ακριβώς, σύμφωνα μετην αιτιολογίατηςπρο σβαλλόμενης απόφασης,ο χειρισμός που έγινε στην περίπτωση 35 του είναι ο ίδιος που"γίνεται κάθεφοράπου αναπροσαρμόζεται η μισθοδοσία του υπαλλήλου από μιακλίμακα σε άλλη". Αν βρι σκόταν στην υπηρεσία κατά το χρόνο των αναβαθμίσεων της θέ σης θαετοποθετείτο, όπωςκαιόλοιοι άλλοι συνάδελφοι του, στη βαθμίδατηςνέαςκλίμακαςστην οποίαθααντιστοιχούσε ο μισθός 40 πουτουπαραχωρείτοτότε καιθαεκαρπούτοτις ετήσιεςπροσαυ ξήσειςπουκαθιερώθηκαν, απόεκείκαιπέρα.Στηνπραγματικότη τα,υπότο qxocτων ιδιαιτεροτήτων τηςπερίπτωσης, μετο αίτημα του ο αιτητήςπράγματιεπιδίωξε την εξασφάλιση προσαυξήσεων στις οποίες όμως θαεδικαιούτο αντις κέρδιζε με σύγχρονηυπη2619 Κωνσταντινίδης, Δ. Πιερίδης ν.Δημοκρατίας
(1996)ρεσία όπως και οι συνάδελφοι του. Μεδοσμένο τον τερματισμό τωνυπηρεσιώντουτο 1980καιτογεγονός ότιηανάκλησητουορί στηκε να ισχύει για το μέλλον, αυτές οι προσαυξήσεις θαήταν πράγματιπρόσθετες καιεύλογακρίθηκεπωςδεν έπρεπενα παρα χωρηθούν. 5 Τελικά, ενώ είναι γενικά ορθό πως η βαθμίδακλίμακας στην οποία βρίσκεται υπάλληλος συναρτάται προς τα χρόνια υπηρε σίας του, στην προκειμένη περίπτωση τακρίσιμα χρόνια υπηρε σίας ωςπροςτις προσαυξήσεις τηςνέαςκλίμακαςκαιτηνδι' αυ- 10 τωνανύψωση στηνκορυφή της,δενείναιταπροηγηθέντατουτερ ματισμού των υπηρεσιών τουαλλά τα επόμενα τηςαναβάθμισης της θέσης. Ηυπηρεσία τουπριν τον τερματισμό των υπηρεσιών του απέδωσε τις προσαυξήσεις της κλίμακας που ίσχυε τότε και είναι μεαυτήτην έννοια πουπρέπει ναδιαβαστεί η αναφοράτων 15 καθ' ων η αίτηση πως η πολιτική που εφαρμόστηκε αποβλέπει στην τοποθέτηση "σε τέτοιο σημείο της κλίμακας θέσης, ώστενα λαμβάνεταιυπόψηηυπηρεσίαπουείχεπριντηνπαραίτηση του". Έτσιώστεναμη διαγραφεί,λόγωτουτερματισμούτωνυπηρεσιών του,ηυπηρεσίατουπριν απόαυτόνκαιόσα εκείνη απέδωσε.Στο 20 πλαίσιο των δεδομένων και ενόψει του ζητήματος που είχεπρο κύψει,ηυιοθέτηση τηςπολιτικήςπουεφαρμόζεταιστηνπερίπτω σηυπαλλήλων πουπαραιτούνται,·ήταν εύλογα επιτρεπτή.Όχιβέ βαια γιατί είναι όμοιες οι συνθήκες κάτω απότις οποίες απομα κρύνθηκανγιακάποιοδιάστημααπότηνυπηρεσίααλλάγιατίκαι 25 στις δυο περιπτώσεις, τίθεται ζήτημα "αναβίωσης" των χρόνων υπηρεσίας τους πριν απότηνόμιμη απομάκρυνση τους απότην υπηρεσία,όπως καιτης σημασίας του χρόνου πουδιέρρευσε από αυτήν μέχρι την επάνοδο τους,σε συσχετισμό προς τις εξελίξεις που μεσολάβησαν. 30 Δεν έχει στοιχειοθετηθεί λόγος ακυρότητας και η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. Ηπροσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνε ται. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή για να εγκριθούν από τοΔικαστήριο. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 2620 35