(1996)15Οκτωβρίου, 1996 [ΠΙΚΗΣ, Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑΑΡΘΡΑ 28 ΚΑΙ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ωνηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 643/93) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Σύσταση τουΠροϊσταμένου του Τμήματος — Φύσηκαι σκοπός — Προσωπική γνώσητου Προϊστα μένου ωςπρος τους υποψηφίους— Όχιμόνοδεναποτελείανεπίτρε πτο παράγοντα αλλά επαυξάνει τοκύρος τηςσύστασης. 5 Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας — Καθήκοντα και αρμοδιότητες — Προαγωγές — Υποχρέωση επιλογής του καταλληλότερου — Απαι τούμενος βαθμός διερεύνησης των παραγόντων που συνθέτουν τις διεκδικήσεις τωνυποψηφίων. 10 Προσφυγήβάσει τουΆρθρου 146τουΣυντάγματος—Λόγοι ακυρώσεως — Έκδηληυπεροχή—Διακρίνεται από τηνυποχρέωσηεπιλογής του καταλληλότερου υποψηφίουπου δεν αποτελείαυτοτελήλόγοακυρώ σεως. 15 Ο αιτητής προσέφυγε κατά της προαγωγήςτου ενδιαφερομένου μέρουςστηθέσηειδικού Ιατρού. ΤοΑνώτατοΔικαστήριοαπορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσι σεότι:
- Ησύσταση του διευθυντή, έχει ωςκύριο λόγο τηδιατύπωσητης γνώμηςτουωςπροςτιςικανότητες,κατάρτιση,αφοσίωσηστοκα θήκονκαιδυνατότηταγιαπροσφορά τωνυποψηφίων. Η ιδιότη2724 20 4Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 θεοκλήτου ν.Δημοκρατίας τα τουπροϊσταμένου, όπως έχει επανειλημμένα διαπιστωθεί,τον θέτεισε ιδιάζουσαθέση ναεκφέρει κρίσηγιατις ικανότητες των υποψηφίων καιναπροβεί σεπρόγνωση γιατοποιος από αυτούς είναικαλύτεραεφοδιασμένος ναανταποκριθείστακαθήκοντατης θέοηςπουθαπληρωθεί. Η προσωπικήγνώση, όχι μόνοδεν είναι ανεπίτρεπτος παράγοντας,.αλλά όπου υφίσταται, επαυξάνει το κύρος της σύστασης. Δεν διαπιστώνεται εδώ οτιδήποτε μεμπτό στη σύσταση του προϊσταμένου του τμήματος,διαπίστωση, που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι εύλογα ηΕΔΥ θαμπορούσε ναπροσδώσειο' αυτήτηδέουσα σημασία ωςστοιχείοκρίσης τωνυποψη φίων.
- Δεν αποτελεί καθήκοντης ΕΔΥ, όπως ισχυρίστηκε ο αιτηχής,να προβεί σεειδικήαντιπαραβολήτωνστοιχείων πουπροσδιορίζουν τις διεκδικήσεις ενός εκάστου των υποψηφίων για προαγωγή. Αρκείοιπαράγοντεςοιοποίοι συνθέτουν τιςδιεκδικήσεις τουςνα αντισταθμισθούν γενικάστοπλαίσιοτηςέρευναςτηςΕΔΥ γιατον προσδιορισμό τουκαταλληλότερου γιαπροαγωγή.
- Τέλος, θαεξετασθεί ο ισχυρισμόςτουαιτητήότιη ΕΔΥ παρέλειψε να προβεί στην επιλογήτου καλύτερου. Ο ισχυρισμός αυτός δεν συνιστά αυτοτελή λόγο για ακύρωση της επίμαχης διοικητικής απόφασης. Μόνο όπου διαπιστώνεται έκδηλη υπεροχή, προκύ πτουσααπότηναντικειμενική υφήτων πραγμάτων,προσδιορίζεταιαυτοτελήςλόγοςγιατηνακύρωσηδιοικητικήςαπόφασης. Κα τάταάλλα,τοκριτήριογιατονέλεγχοτηςνομιμότηταςαπόφασης της ΕΔΥ είναι κατά πόσο υπό το σύνολοτων στοιχείων πουείχε ενώπιον της η ληφθείσα απόφαση ήταν λογικά εφικτή, όπως όντως ήτανηαπόφασητηςΕΔΥ στην προκειμένηπερίπτωση. 30 Ηπροσφυγή απορρίπτεταιμεέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 35 Φιλιππίδης ν.Δημοκρατίας
(1996)4Α.ΑΛ. 430, Μιχαήλν.Δημοκρατίας
(1996)4Α.ΑΛ. 962, Παπαντωνίονν.Δημοκρατίας
(1994)4ΑΛΛ. 2569, 40 KalaitzisandAnotherv. Republic
(1984)3C.L.R. 839, Frangos v.Republic
(1970)3 C.L.R. 312, 2725 θεοκλήτου ν.Δημοκρατίας
(1996)Ierides v. Republic
(1980)3C.L.R. 165, Δημοκρατία v.Πανταζή
(1991)3ΑΛΛ. 47. 5 Lewisv. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 1523. Προσφυγή. ΠροσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτηςΕΔΥ μετηνοποίαπροή γαγε το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Ειδικού Ιατρού, αντί του 10 Αιτητή. Αυτοπροσώπως ο Αιτητής. Α. Βασιλειάδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για 15 τους Καθ'ων η αίτηση. Α. Θεοδοσίου, εκ μέρουςΓ. Τριανταφυλλίδη, γιατοΕνδιαφερό μενο μέρος. Cur.adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Π.:Οαιτητήςπροσβάλλει τηνπροαγωγήτουενδιαφε ρομένου προσώπου Α. Δημητρίου στη θέση Ειδικού Ιατρού. Τα δύομέρηήτανοι μόνοι υποψήφιοιγιατηνπλήρωση τηςθέσης,θέ- 25 ση προαγωγής,στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας, του Υπουργείου Υγείας. Το Σχέδιο Υπηρεσίας καθορίζει τα ακόλουθα προσόντα για προαγωγή στη θέση Ειδικού Ιατρού:(α)τριετή υπηρεσία στη θέση Επιμελητή, (β) γνώση των διαδικασιών και της πρακτικής που αφορούν τη λειτουργία κλινικών ή τμημάτων κυβερνητικών 30 ιατρικών ιδρυμάτωνκαι (γ)πολύ καλήγνώση της ελληνικής και αγγλικής. Η ΕΔΥ, όπως και ο προϊστάμενος του τμήματος, διεπίστωσε ότι και οι δύο υποψήφιοι κατείχαν τα προσόντα για προαγωγή, 35 κατάληξηηοποία αμφισβητείται απότον αιτητή. Υποστήριξε OTL το ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν είναι γνώστης της αγγλικής στο προβλεπόμενο επίπεδο της πολύ καλής γνώσης. Ταστοιχεία που περιέχονται στον φάκελο του ενδιαφερομένου προσώπουπαρεί χαν πεδίο για το εύρημα της ΕΔΥ. Μεταξύάλλων, το ενδιαφερό- 40 μενο πρόσωπο άσκησε το επάγγελμα του ιατρού στον τομέα της ψυχικής υγείας,γιατρίαπερίπουχρόνια στην Αγγλίακαι παράλ ληλα έκαμε μεταπτυχιακέςσπουδές. ΗΕΔΥ, εύλογα μπορούσε να αχθείστηδιαπίστωσηστηνοποίαπροέβη.Τοθέμααυτόδενθαμας 2726 20 4 Α.Α.Δ. Θεοκλήτου ν.Δημοκρατίας Πικής, Π. απασχολήσει άλλο. Ηαπόφαση της ΕΔΥ, βάσει τηςοποίαςπροάχθηκετοενδιαφε ρόμενο πρόσωπο, προσβάλλεται για σειρά λόγων, καθένας από 5 τους οποίους, σύμφωνα με τον αιτητή,καθιστούσε την απόφαση τρωτή και υποκείμενη σε ακύρωση, (α)Το ανυπόστατο της σύ στασης του διευθυντή, (β) παραγνώριση της θυματοποίησης της οποίας έτυχε λόγω ανάθεσηςσ' αυτόνυποδεέστερων καθηκόντων σε σύγκριση μ' εκείνα που ανατέθηκαν στο ενδιαφερόμενο πρό10 σωπο, (γ)παραγνώριση της αρχαιότηταςτου,(δ)πλάνη ως προς ταπροσόντατου ενδιαφερομένου προσώπουκαι(ε)αποτυχίατης ΕΔΥ ναεπιλέξει τον καλύτερουποψήφιο. Οι καθ' ωνη αίτησηκαιτο ενδιαφερόμενο μέρος, υποστήριξαν 15 ότι ηαπόφασηπου αποτελεί το επίδικο θέμα της προσφυγής δεν πάσχει σεκανένασημείο καιαξίωσαν την επικύρωση της. Ησύσταση του διευθυντή,στο πλαίσιο της οποίας αποτιμήθη κεηκαταλληλότητα τωνδύουποψηφίωνγιαπροαγωγή,προσβάλ20 λεται ως πλημμελής γιαδύοκυρίως λόγους: (α) Παράλειψηαιτιο λόγησης τηςκαι (β)συνάρτησης της μετην προσωπική γνώση που είχεο διευθυντής των Ψυχιατρικών Υπηρεσιών για τηνποιότητα της εργασίας καιγενικά την προσφοράτους στην υπηρεσία. 25 Τοκείμενο της σύστασης, αποκαλύπτει αφεαυτού,ότι ηκρίση τουδιευθυντήαιτιολογείται, σεορισμένα μάλιστα σημεία, μεπολ λήλεπτομέρεια. Εκτιμάται,στοπλαίσιο της έκθεσης αυτής,ησυ γκριτική προσφορά των δύο μερών στις ψυχιατρικές Υπηρεσίες καιημέριμνα τουςγιατηλειτουργία τουτμήματος. 30 Ησύσταση τουδιευθυντή,έχειωςκύριολόγοτη διατύπωσητης γνώμης τουωςπροςτις ικανότητες,κατάρτιση,αφοσίωση στο κα θήκονκαιδυνατότηταγιαπροσφοράτωνυποψηφίων. Ηιδιότητα τουπροϊσταμένου, όπως έχει επανειλημμένα διαπιστωθεί,τονθέ35 τει σε ιδιάζουσα θέση να εκφέρει κρίση για τις ικανότητες των υποψηφίων καιναπροβεί σε πρόγνωση γιατο ποιος απόαυτούς είναικαλύτεραεφοδιασμένος ναανταποκριθείστακαθήκοντατης θέσης πουθαπληρωθεί. Ηπροσωπική γνώση,όχι μόνο δεν είναι ανεπίτρεπτος παράγοντας, αλλά όπου υφίσταται, επαυξάνει το 40 κύρος της σύστασης. (Βλέπε μεταξύ άλλων Φιλιππίδης ν.Δημο κρατίας
(1996)4Α.Α.Δ. 430, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1996)4 Α.Α.Δ. 962, Παπαντωνιον ν. Δημοκρατίας
(1994)4 Α.Α.Δ.2569 και Kalaitzis and Another v.Republic
(1984)3 C.L.R. 839.) Δε διαπιστώνεται οτιδήποτε μεμπτό στη σύσταση του προϊσταμένου 2727 Πικής, Π. Θεοκλήτου ν.Δημοκρατίας
(1996)τουτμήματος, διαπίστωση,πουοδηγεί στο συμπέρασμαότι εύλο γα ηΕΔΥ θαμπορούσε ναπροσδώσει σ' αυτή τηδέουσασημασία ως στοιχείο κρίσης τωνυποψηφίων. Δεν υπάρχει οτιδήποτετο οποίο να υποδηλώνει ότι ο κλάδος 5 στον οποίο υπηρετούσε ο αιτητής ήταν εξ αντικειμένου υποδεέ στερος εκείνου στον οποίουπηρετούσε το ενδιαφερόμενοπρόσω ποή ότι αποδιδόταν μεγαλύτερησημασίασ' αυτόναπ' ότισεεκεί νο όπουυπηρετούσε ο αιτητής. Παραδεκτήόμως είναι,ηαξιολό γησητηςπροσφοράςκαιδραστηριότηταςτουκάθευποψηφίουστο 10 τμήματου,όπωςέγινεστηνπροκειμένηπερίπτωση. Καισεσχέση μεαυτότολόγοακύρωσηςδενδιαπιστώνεταιοτιδήποτετοοποίο να ρίπτει σκιάστην απόφασητης ΕΔΥ αναφορικάμε ταουσιώδη στοιχεία τηςυπηρεσίαςτων ανθυποψηφίων. 15 Αντίθετα, μετον ισχυρισμό τουαιτητήότι παραγνωρίστηκεη αρχαιότητα του έναντι τουενδιαφερομένου προσώπου,εκτεινόμενη σεέξι χρόνια,το στοιχείο τηςαρχαιότητας προσμετρήθηκε, όπως ρητά αναφέρεται στην απόφασητης ΕΔΥ, ως ένα απότα κριτήρια αξιολόγησης τωνυποψηφίων. Και δεν υπάρχειτίποτε 20 τοοποίονακαταδεικνύειότιηΕΔΥ λειτούργησεκάτωαπόπλά νηήότι δεν αξιολόγησε τον παράγοντααυτό μέσα στο πλαίσιο που θέτει ο νόμος. Εξάλλου, δεν αποτελεί καθήκον της ΕΔΥ, όπως ισχυρίστηκε ο αιτητής,να προβεί σε ειδικήαντιπαραβολή των στοιχείων που προσδιορίζουν τις διεκδικήσεις ενός εκά- 25 στου των υποψηφίων για προαγωγή. Αρκεί οι παράγοντες οι οποίοι συνθέτουν τις διεκδικήσεις τους νααντισταθμισθούν γε νικά στο πλαίσω της έρευνας της ΕΔΥ για τον προσδιορισμό του καταλληλότερου για προαγωγή. Andreas Frangos v. Republic (Public Service Commission)
(1970)3 C.L.R. 312, 30 Ierides v.Republic
(1980)3C.L.R. 165,Δημοκρατίαv. ΪΙαντα£ι/
(1991)3 Α.Α.Δ.
- Μεγάλο μέρος της αγόρευσης του αιτητή αφιερώθηκε στο να καταδειχθείότι το ενδιαφερόμενο πρόσωποδεν είναικάτοχος με- 35 ταπτυχιακούπροσόντος απόεκπαιδευτικόίδρυματου Ηνωμένου Βασιλείου. Ο,τι πρέπειπρώταναεπισημάνουμε, είναιότι τοσχέ διο υπηρεσίας δεν απαιτείτην κατοχή μεταπτυχιακούτίτλου για προαγωγή στην επίμαχη θέση. Το δεύτερο, είναι ότι η ΕΔΥ είχε ενώπιον της όλα τα στοιχεία σε σχέση με ταπροσόντα των υπο- 40 ψηφίων περιλαμβανομένων και των ακαδημαϊκώντους προσό ντων. Δενυπάρχειτίποτετοοποίοναεπιμαρτυρεί, ότιστηναξιο λόγησηαυτώντωνπροσόντων,ηΕΔΥ έσφαλε σεοποιοδήποτεση μείο, ή ότι λειτούργησε κάτω από οποιαδήποτε πλάνη ειδικά σε 2728 4 Λ.Λ.Δ. 5 Θεοκλήτου ν.Δημοκρατίας Πικής,Π. σχέση με τη σημασία του πιστοποιητικού του νοσοκομείου του Sheffield, σύμφωνα μετοοποίοτο ενδιαφερόμενο πρόσωπο εύλο γα μπορούσε να θεωρηθεί ως Ειδικός Ψυχίατρος.Πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο έχει αναγνωρισθεί απότις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας ως Ειδικός Ψυχίατρος απότο
- Γιατουςλόγους πουέχουμεεκθέσει,ούτεαυτόςολό γοςπροσβολής τηςεπίδικηςαπόφασης δεν ευσταθεί. Τέλος, θαεξετάσουμε τον ισχυρισμό τουαιτητήότι ηΕΔΥπα10 ρέλειψεναπροβεί στην επιλογή τουκαλύτερου.Οισχυρισμός αυ τόςδενσυνιστά αυτοτελήλόγο γιαακύρωσητης επίμαχηςδιοικη τικήςαπόφασης. Μόνοόπουδιαπιστώνεταιέκδηληυπεροχή,προ κύπτουσααπότηναντικειμενικήυφήτωνπραγμάτων,προσδιορί ζεται αυτοτελής λόγος για την ακύρωση διοικητικήςαπόφασης. 15 Κατάταάλλα,το κριτήριο για τον έλεγχοτης νομιμότητας από φασηςτηςΕΔΥ είναικατάπόσουπότοσύνολοτωνστοιχείωνπου είχε ενώπιον της ηληφθείσα απόφαση ήτανλογικά εφικτή,όπως όντως ήταν η απόφαση της ΕΔΥ στην προκειμένη περίπτωση. (Βλέπε Lewis ν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.1523.) 20 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. Η επίδικη διοικητική απόφασηεπικυρώνεται στο σύνολο της βάσειτουΑρθρου 146.4(a) του Συντάγματος. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 2729