(1996)10 Ιανουαρίου,1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/οτής] ΛΟΪΖΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ωνηαίτηση. (Συνεκδικαζόμενες ΥποθέσειςΑρ. 495/94, 682/94 & 684/94) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Συστάσεις τουΠροϊσταμένου τον Τμήματος — Άρθρο 35
(4)τουπερί ΔημόσιαςΥπηρεσίας Νόμου 1/90—ΠαράνομηημεταβίβασητηςαρμοδιότηταςτονΠροϊσταμένου νασυστήσεισεάλλον— Περιστάσεις και νομολογία. 5 OL αιτητές επεδίωξαν την ακύρωση της προαγωγής των ενδιαφε ρομένων μερών σεΓραμματειακούς Λειτουργούς κυρίως γιατο λόγο ότι αυτά είχαν συστηθεί απόπρόσωπο άλλο από τοΔιευθυντήτου Τμήματος,πρόσωπο πουεμφανίστηκε ωςοεκπρόσωπος τουΔιευθυ ντήενώπιοντηςΕ.Δ.Υ. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: Με αφορμήτογεγονός αυτό τηςμεταβίβασης τηςαρμοδιότητας 15 του Προϊσταμένου τηςΥπηρεσίας οι αιτητές επιχειρηματολόγησαν ότι ηαπόφασηείναι άκυρη,όνταςπαράνομη.Ήτανοβασικός λόγος ακύρωσης πουέχουν προτάξει. ΤοΑρθρο 35{4) τουπερί Δημόσιας Υπηρεσίας ΝόμουΑρ, 1/90ρυθμίζειτοθέμα. 20 Η παρανομία στην περίπτωση αυτήείναι χειροπιαστή. Ισχύουν όσα αναφέρθηκανστην Ιωάννης Φιλίππου καιΆλλη ν. Δημοκρατίας
(1995)4AAA 1971. Οι επιπτώσεις στηνομιμότητα πράξηςπουεκδόθηκε ύστερα από 25 τέτοιασύσταση δεν μπορεί παράναείναικαταλυτικές. 28 4 Α.Λ.Δ. 5 Προδρόμου κ.ά. ν.Δημοκρατίας ΗαπόφασηΠυτέρης καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας
(1984)3 Α.Α.Δ. 1306(Ολομέλειας),στηνοποίαστηρίχθηκεηδικηγόροςτηςΔημοκρα τίαςγιαναυποστηρίξειτοαντίθετο,δεδημιούργησεκανόναδικαίου που επιτρέπει την εκπροσώπηση του Προϊσταμένου Τμήματος για σκοπούςσυστάσεων. Δενέχειευρύτερηεφαρμογήαλλάπεριορίζεται, όπωςη ίδιααπόφασηυπογραμμίζει,στιςειδικέςσυνθήκεςπουυπήρ χανσεεκείνητηνπερίπτωση. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμεέξοδα. 10 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Φιλίππουκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1995)4Α.ΑΛ. 1971, 15 Στυλιανίδηςκ.ά. ν. Ε.Δ.Υ.
(1995)4Α.ΑΛ. 1873, Piperisa.o. v.Republic
(1984)3C.L.R.
- Προσφυγές. 20 Προσφυγές εναντίοντηςπροαγωγήςτωνενδιαφερομένων προ σώπων σεΘέσειςΓραμματειακούΛειτουργού, αντίτωναιτητών. Α. Κωνσταντίνου, γιατον Αιτητή, στην Υπόθεσηαρ. 495/
- 25 Α. Σ.Αγγελίδης,γιατουςΑιτητές, στις Υποθέσειςαρ.682/94και 684/
- 30 Γ.Φράγκου,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ωνηαίτηση. Cur.adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Στις23/3/94 η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας 35 είχε προάξει τα 11 ενδιαφερόμενα πρόσωπα στις τρεις αυτές συνεκδικασθείσες προσφυγές σε θέσεις Γραμματειακού Λειτουργού, οι οποίες ανήκουν στην κατηγορίαθέσεων προαγωγής.Τους είχε συστήσεισαντουςκαταλληλότερους, από 835 υποψηφίους,οκ.Λ. Χρυσοχός, ΠρώτοςΔιοικητικός Λειτουργός στηνΥπηρεσία Δημό40 σιας Διοίκησης και Προσωπικού. Ο κ. Χρυσοχός παρέστη στην κρίσιμη συνεδρία τηςΕπιτροπήςυπότην ιδιότητα"εκπροσώπου" του Διευθυντή της Υπηρεσίας αυτής ο οποίος, με επιστολή του ημερ. 18/3/94, πληροφόρησε την Ε.Δ.Υ. ότι δε θαπαρευρισκόταν στη συνεδρίαση λόγω άλλων, όπως ανέφερε, ειλημμένων υποχρε29 Νικήτας,Δ. Προδρόμου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)ώσεών του. Μεαφορμήτογεγονός αυτότηςμεταβίβασηςτηςαρμοδιότητας τουΠροϊσταμένουτηςΥπηρεσίας οιαιτητές επιχειρηματολόγησαν ότιηαπόφασηείναιάκυρη,όνταςπαράνομη.Ήτανοβασικόςλό- 5 γος ακύρωσης που έχουν προτάξει. Πρέπει να προστρέξουμε στο Αρθρο 35
(4)τουπερί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου αρ. 1/90που ρυθμίζει τοθέμα: "
(4)Κατάτην προαγωγήηΕπιτροπήλαμβάνει δεόντως υπόψη 10 το περιεχόμενο τωνΠροσωπικώνΦακέλωνκαιτωνΦακέ λων των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων τωνυποψη φίων, αιτιολογημένες συστάσεις του Προϊστάμενου του Τμήματος στοοποίο υφίσταταιηκενήθέση καιτην εντύ πωσητηνοποίαη Επιτροπήαποκόμισεγιατουςυποψηφί- 15 ους κατάτην προφορικήεξέταση,αναυτή έγινε." Κατάτην άποψημουη παρανομίαστην περίπτωση αυτήείναι χειροπιαστή.Ισχύουνόσαανέφεραστην απόφασημουστην Ιωάν νηςΦιλίππουκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1995)4Α.Α.Δ. 1971: 20 "Ονομοθέτης,μετοαρθρ.35
(4),έχειεπιλέξειγιαευνόητουςλό γους τον "προϊστάμενο του τμήματος"στον οποίο έχειεναπο θέσειτην ευθύνηγιαυποβολήσυστάσεων πουαφορούνσεπρο αγωγές.Οίδιοςονόμος δεν παρέχειτην ευχέρεια μεταβίβασης 25 της ευθύνης ήαρμοδιότηταςπαροχήςσυστάσεων, πουθαήταν ημόνηδικαιολογητικήβάση γιατέτοια ενέργεια." Οι επιπτώσεις στηνομιμότητα πράξης πουεκδόθηκε ύστερα από τέτοια σύσταση δενμπορεί παρά να είναι καταλυτικές. Δια- 30 γράφονται στην απόφαση στις συνεκδικασθείσες προσφυγές Φ. ΣτνλιανίδηςκαιΆλλοι ν. ΕΛ.Υ.
(1995)4Α.ΑΛ. 1873: "Οι αξιολογήσεις καισυστάσεις πουυποβλήθηκανστιςυποθέ σειςπουαποτελούντοαντικείμενοαυτώντωνπροσφυγών,δεν 35 προήλθαν απότηναρχήπου προβλέπει ο νόμος. Ηυποβολή τους ήταν παράνομη. Καιηαπόφασητης ΕΛ.Υ. έκνομηεφό σον λήφθηκεστην απουσίατωνστοιχείων πουπροβλέπει ονό μος - συστάσεις του Προϊσταμένου - καικατάπαρέκκλισηαπό τις διατάξειςτουλήφθηκανυπόψηOL συστάσεις αξιωματούχου 40 άλλου απόεκείνο πουκαθορίζειονόμος." ΗαπόφασηΠιπέρηςκαιΆλλοιν.Δημοκρατίας
(1984)3 Α.ΑΛ. 1306 (Ολομέλειας), στην οποίαστηρίχθηκε ηδικηγόροςτηςΔημο30 4 Α.Α.Λ. Προδρόμου χ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. κρατίας για να υποστηρίξει το αντίθετο, δε δημιούργησε κανόνα δικαίουπου επιτρέπει την εκπροσώπηση του ΠροϊσταμένουΤμή ματοςγιασκοπούς συστάσεων. Δεν έχειευρύτερη εφαρμογήαλλά περιορίζεται, όπως η ίδια απόφαση υπογραμμίζει, στις ειδικές συνθήκες πουυπήρχανσε εκείνη τηνπερίπτωση. Δενπροτίθεμαι ναεξετάσω κανέναάλλο από τουςλόγους ακύ ρωσης που προβάλλεται στις αιτήσεις. Έχονταςκαταλήξει πάνω στο θέματηςπαρανομίας μίατέτοια εντρύφηση είναιπεριττή. Ηεπίδικηπράξηακυρώνεται με έξοδα σε βάροςτου δημοσίου. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. 31