clr/1996/1996_4_2807.pdf

(2)(α) των περί Αειτουργίας των Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης Κανονοσμών του 1990, Κ.Α.Π. 310/90— Ερμηνεία των όρων των κανονισμών «απουσία» και «αδι­ καιολόγητη απουσία» — Για την επιβολή της στασιμότητας μαθητή η εφαρμογή του Καν. 13

(2)(α)είναι αυτοδίκαιη και δεν απαιτείται πει­ θαρχική δίκη. 10 Ο αιτητήςδιάτου πατρόςτου προσέβαλε την επιβολήστασιμότη­ τας του στην τελευταίατάξητου Γυμνασίου λόγω απουσιώνμε απο­ τέλεσμα να μηνδικαιούται νασυμμετάσχει και στις αντίστοιχεςγρα­ πτές εξετάσεις. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή,αποφά­ σισε ότι: 20 1. Είναιεμφανές,όπωςυποστηρίζεικαιοδικηγόροςτωνκαθ'ων,ότι από μια απλή ανάγνωση των Κανονισμών 13

(2)(α) και 13

(2)(β) μπορείναγίνει διάκρισημεταξύ"αδικαιολόγητης απουσίας",Κα­ νονισμός 13

(2)(α)και "απουσίας" του Κανονισμού 13

(2)(β). Δεν γίνεται αποδεκτήη θέση του αιτητή ότι οι απουσίες του δεν 2807 Πολύχρονη ν. Δημοκρατίας

(1996)έπρεπε να κριθούν αδικαιολόγητες και ως εκ τούτου θα έπρεπε στην περίπτωση του ναείχεεφαρμογήο Κανονισμός 13

(2)(β)και όχι οΚανονισμός 13

(2)(α)οοποίοςκαιεφαρμόστηκε.Γιατί,όπως εισηγείται, οιαπουσίεςτουδεδημιουργήθηκαναπόδικήτουπρω­ τοβουλία. 5 Είναι ευκρινής ηερμηνεία την οποίαθέλει ναδώσει ο νομοθέτης στον όρο "απουσία"και"αδικαιολόγητη απουσία"και θέμα κοι­ νήςλογικής κάθεμέσουκαιλογικού ατόμου. Αλίμονοανοιαπου­ σίες του αιτητή, οι οποίες βασικά οφείλονταν στην ανεπίτρεπτη 10 συμπεριφορά τουπροςτους καθηγητέςτου ή και σε απουσίατου από το σχολείο για συμμετοχή σε διαδήλωση, δεν μπορούσαν να θεωρηθούν "αδικαιολόγητες". "Δικαιολογημένες", προφανώς, μπορούνναχαρακτηριστούνοι απουσίεςγιατιςοποίεςοαιτητής μπορεί ναφέρει πιστοποιητικό γιανατις αιτιολογήσει, όπως πα- 15 ραδείγματος χάριν ιατρικόπιστοποιητικό. Αυτές δεν οφείλονται σε υπαίτιαπράξητουμαθητή. Ενόψει των πιο πάνω,όχι μόνο λογικά κρίθηκαν απότουςκαθ' ωνως "αδικαιολόγητες"οιαπουσίες τουαιτητή,αλλάκαιεπιβάλ- 20 λετοηαντιμετώπιση τουςαυτή. 2. Στησυνέχεια οΔιευθυντής τουσχολείουμεεπιστολήτουπροςτον πατέρα του αιτητή τον πληροφόρησε ότι ο γιος του παρέμεινε στάσιμος αφού "υπερέβη το όριο απουσιών που προβλέπουν οι 25 σχετικοί Κανονισμοί Λειτουργίας Δημοσίων Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης". Δεν έγινεδηλαδή τίποτεάλλο παράηαπλή εφαρ­ μογή των διατάξεων του Νόμου και συγκεκριμένα του Κανονι­ σμού 13

(2)(α). 30 Δεν υπήρχε περίπτωση διεξαγωγής πειθαρχικής δίκης εφόσον ο ίδιοςοπιοπάνωΚανονισμός προβλέπει ότιεφόσονομαθητήςσυ­ μπληρώσει 60αδικαιολόγητες απουσίεςαυτόματαπαραμένειστά­ σιμος. Ο Κανονισμός αυτός(κ. 13)αναφέρεταιστην "ΕλλιπήΦοί­ τηση"ηοποίαπαρατηρείταιότανομαθητήςσυγκεντρώσει αριθμό 35 αδικαιολόγητων απουσιών ή και αριθμό απουσιών,ανεξάρτητα απότην αιτίαστην οποίαοφείλονται. Καιείναι λογική, η επιβο­ λή της "στασιμότητας" στον αιτητή όταν αυτός συμπληρώσει τον ενδεδειγμένο αριθμό απουσιών

(60),εφόσον εκτων πραγμάτωνη φοίτηση του είναι ελλιπής καιδεν μπορεί νααναπληρωθεί μεάλ- 40 λο τρόπο. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιμεέξοδα. 2808 4Α.Α.Δ. Πολύχρονη ν. Δημοκρατίας Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Διευθυντή Γυμνασίου Φανερωμένης με την οποίαδεν επετράπει στον Αιτητήνα παρα5 καθήσει στις γραπτέςεξετάσεις του Ιουνίου 1996. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατον Αιτητή. 10 Α. Βασιλειάδης,Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων η αίτηση. Cur. adv. wit. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.:Ο αιτητής με την παρούσα προσφυγή 15 τουζητάαπότοΔικαστήριο τις πιοκάτωθεραπείες: 20 25 30 "Α. Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι ηπράξηκαι/ήαπόφαση του καθ'ου ηαίτηση με αρ. 1,ότι ο αιτητής δεν δικαιούταινα παρακαθήσει στις Γραπτές Εξετάσεις του Ιουνίου 1996 επειδή λόγω αποβολών εκ των μαθημάτων υπερέβει το όριο απουσιών που προβλέπουν οι σχετικοί Κανονισμοί Λειτουργίας Δημοσίων Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσηςκαι ως εκτούτουαποφασίστηκεναπαραμείνειστάσιμος είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. Β. Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι ηαπόφαση τουκαθ'ουηαί­ τηση αρ.2 ημερ. 31.5.96 με την οποία έκρινεως ορθήτην προγενέστερη απόφασητουκαθ'ουηαίτηση 1 που αναφέρεται στη θεραπεία 1 πιο πάνωείναι άκυρη καιχωρίς νο­ μικό αποτέλεσμα." Ο αιτητής κατάτον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή κατάτη σχολική χρονιά 1995-1996 ήτανμαθητήςτηςτάξης Β4 του Γυμνασίου Φα35 νερωμένης Λάρνακος. Κατά τη διάρκεια της σχολικής αυτής χρονιάς ο αιτητής επεδείκνυε στοσχολείο,ιδιαίτεραέναντιτωνκαθηγητώντου,άσχημη, απαράδεκτηxaL/ή ανάρμοστησυμπεριφορά ηοποίαοδήγησε στις 40 πολλαπλές αποβολέςτουαπότοσχολείο. Ότανοαιτητήςσυμπλήρωσε τις 30πρώτες απουσίες απόαπο­ βολές,ηΒοηθόςΔιευθύντριακάλεσετουςγονείς τουκαιτουςενη­ μέρωσεσχετικά,επεξηγώντας τουςότι οι 30πρώτεςαδικαιολόγη2809 Παπαδόπουλος,Δ. Πολύχρονην.Δημοκρατίας

(1996)τες απουσίες δικαιολογούνται συνήθως απότον καθηγητικόσύλ­ λογο για να δώσουν την ευκαιρίαστο μαθητήνα συναιτιστεί, αλ­ λά στο μέλλονανογιος τους διαπράξειοποιοδήποτεάλλο παρά­ πτωμα, τυχόν αδικαιολόγητες απουσίες δε θα μπορούσαν να δι­ καιολογηθούν. 5 Επίσης η Βοηθός Διευθύντρια επέστησετην προσοχή των γο­ νιών του αιτητήστον Κανονισμό 13

(2)των περί Λειτουργίας των Δημοσίων Σχολείων Μέσης Εκπαιδεύσεως Κανονισμών του 1990, Κ.Δ.Π. 310/90, ο οποίος προνοεί ότι μαθητέςπουσημείωσαν, κα- 10 τά τη διάρκεια ενός σχολικού έτους, αριθμό αδικαιολόγητων απουσιών μεγαλύτερο των 60,παραμένουν στάσιμοι. Η συμπεριφορά του αιτητή εξακολούθησε να είναι ανάρμοστη παρά τις επανειλημμένες συμβουλές των καθηγητώντου. 15 Τοτέλος του β' τριμήνου βρήκετον αιτητήνα έχει συμπληρώ­ σει 72 απουσίες καισύμφωνα μετοσχετικό κανονισμό,έπρεπενα παραμείνει στάσιμος. 20 Ενόψει όμως του γεγονότος ότι στην ίδια μοίρα μετον αιτητή βρίσκονταν συνολικά επτάπαιδιά της Β' και Γ' τάξης,σε συνεν­ νόηση του Διευθυντή με τη Βοηθό Διευθύντρια, το θέμα τέθηκε ενώπιον του καθηγητικού συλλόγου στην τακτική του συνεδρία στις 7Μαρτίου 1996 καιέγινεεισήγησηναβοηθηθούναυτάταπαι- 25 διά "για να τους δοθεί η ευκαιρία για βελτίωση και να αντιλη­ φθούν ότι το σχολείο είναι παιδαγωγούνίδρυμα". Γι* αυτό και αποφάσισαν τη μείωση των αδικαιολόγητων απουσιώνόλων των παιδιώνσε

1. 30 Την πιο πάνω απόφασητου καθηγητικού συλλόγου η Βοηθός Διευθύντρια την ανακοίνωσε προσωπικά στον αιτητήκαλώντας τονναείναισυγκρατημένος καιφρόνιμος ώστεναπεράσειτηχρο­ νιά του. Κατά ανάλογο τρόπο ενημερώθηκαν και πάλι OLγονείς 35 του,κρούονταςτουςτον κώδωνακινδύνουότι με61 απουσίεςτο παιδί τους θαπαρέμενε στάσιμο. Ηκαθόλαόμωςανάρμοστηπροκλητικήκαικακήσυμπεριφορά του αιτητή έναντι συγκεκριμένου καθηγητή του, ενώπιον άλλων 40 καθηγητών,οδήγησε σενέααποβολήτουανεβάζονταςτιςαδικαιο­ λόγητες απουσίες του σε
2. Ενόψει των πιο πάνω γεγονότων και των σχετικών Κανονι2810 4Α.Α.Δ. 5 Πολύχρονη ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. σμών πουδιέπουντηλειτουργία των σχολείων, οΔιευθυντής του Γυμνάσιου Φανερωμένης με επιστολή του ημερομηνίας 15 Μαΐου 1996 προςτονπατέρατουαιτητήτονπληροφόρησε ότι ογιος του δεδικαιούταιναπαρακαθήσειστιςγραπτέςεξετάσεις του Ιουνίου 1996, επειδήυπερέβητοόριοαπουσιώνπουπροβλέπουν οι σχετι­ κοί Κανονισμοί και"ως εκτούτουπαραμένειστάσιμος". (Βλ. πα­ ράρτημα Βστην ένσταση.) Ακολούθησε επιστολή του πατέρατου αιτητήπρος το Διευθυ10 ντήτουΓυμνασίου ηοποίαπαραλείφθηκεστις20 Μαΐου 1996, με τηνοποίαζητούσετηναναθεώρησητηςαπόφασηςτουσχολείου να μείνει στάσιμος ο γιος του γιατί OLαποβολές οφείλονταν σ' ένα και μόνο συγκεκριμένο καθηγητή. (Βλ. παράρτημαΒ στην ένστα­ ση.) 15 Στησυνέχεια ο Διευθυντής απάντησεπροςτον πατέρατουαι­ τητή με επιστολή ημερομηνίας 24 Μαΐου 1996 (βλ. παράρτημαΓ στην ένσταση),απορρίπτονταςτοαίτηματουγιααναθεώρησητης επίδικηςαπόφασηςκαιότιοιαποβολέςτουγιουτουπροέρχονταν 20 από συγκεκριμένο καθηγητή. Πρόσθεσε ότι αυτές οφείλονται σε ποινές πουτου επιβλήθηκαν γιαδιάφορα παραπτώματακατόπιν γραπτώναναφορών απόπολλούς καθηγητέςγιαανυπακοή,παρά­ βαση και αθέτηση σχολικών κανονισμών. Γεγονός το οποίο επιμαρτυρείται απόταερυθρά 1-29 τουδιοικητικού φακέλουτουαι25 τητή και παραρτήματαΔ1-Δ5 στην ένσταση. Τόνισε δε ότι αυτή ήτανομόφωνηαπόφασητουκαθηγητικούσυλλόγου του σχολείου. Ο πατέραςτουαιτητήαπευθύνθηκεκαιστο Υπουργείο Παιδεί­ αςμε επιστολή τουημερομηνίας 22 Μαΐου 1996,ηοποίααπαντή30 θηκε απότο Διευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης στις 31 Μαΐου
3. Του λέχθηκε ότι το σχολείο είχε εφαρμόσει με μεγάλη προσοχή τους σχετικούς Κανονισμούς Λειτουργίας των Δημοσίων Σχολεί­ ων Μέσης Εκπαίδευσης καθόλη τη διάρκεια του σχολικού έτους. (Βλ. παράρτημα Εστην ένσταση). 35 Στις28 Μαΐου 1996 μενέαεπιστολή τους οι γονείς τουαιτητή απευθύνθηκαν και πάλι προς το Διευθυντή και τον καθηγητικό σύλλογοόπωςεπανεξετάσουντοθέμακαιμηεφαρμόσουντηνεπί­ δικη απόφαση.Λέχθηκεεπίσηςγιαπρώτηφοράότιοαιτητήςαντι40 μετώπιζε σοβαράψυχολογικά προβλήματα, μέχρι και φόβουςγια απόπειρααυτοκτονίαςλόγω τηςπικρίαςπουαισθάνετοεπειδήθα έμενεστάσιμοε. (Βλ. παράρτημαΣτστην ένσταση.) Απάντηση στην πιο πάνωεπιστολή έδωσε ο Διευθυντήςαπορ2811 Παπαδόπουλος,Δ. Πολύχρονη ν.Δημοκρατίας

(1996)ρίπτονταςκαιπάλιτοαίτηματουςγιααναθεώρησητηςαπόφασης τωνκαθ'ων. (Βλ. παράρτημα Ζστην ένσταση.) Τέλος,παρατηρείταιότι οι αδικαιολόγητες απουσίες τουαιτη­ τήήταν79 αντί 74, όπως φαίνεταιστο Δελτίο Ετήσιας Επίδοσης 5 του.Οιγονείςτουαρνήθηκανναπαρουσιάσουντοδελτίοστοσχο­ λείογιανα διορθωθεί το λάθος.(Βλ. παράρτημαHI και Η2στην ένσταση.) Οαιτητήςεπικαλείταιβασικάδύονομικούς ισχυρισμούς γιανα 10 στηρίξει την προσφυγή τουκαινα επιτύχει ακύρωσητηςεπίδικης απόφασης. Ο πρώτος αναφέρεται στην πλάνηγιατην ερμηνεία καιεφαρ­ μογήτων σχετικών Κανονισμών καιοδεύτερος στημητήρησητης 15 νόμιμης διαδικασίας,πουαυτήέπρεπεναήτανπειθαρχική δίκη. Είναι ηθέσητου δικηγόρου του αιτητήότι ηαποβολήδεθεω­ ρείταιαδικαιολόγητηαπουσίαμέσαστην έννοιατου Κανονισμού 13

(2)(α) των περί Λειτουργίας των Δημοσίων Σχολείων Μέσης 20 Εκπαιδεύσεως Κανονισμών του 1990, Κ.Δ.Π. 310/90. Συνεπώς εφαρμόζεταιο Κανονισμός 13

(2)(β)μεβάσητον οποίογιαναμεί­ νει κάποιος στάσιμος οι απουσίες του αριθμητικά πρέπει να ξε­ περνούν τις 225. Αριθμός απουσιών που δεν είχε ο αιτητής, με αποτέλεσμα να μην ήταν δυνατήη λήψητης επίδικης απόφασης. 25 Σχολιάζεται επίσης ο χαρακτηρισμός των απουσιών του αιτητή απότουςκαθ' ωνωςαδικαιολόγητος.Δενείχανδικαίωμα,γίνεται εισήγηση, ναχαρακτηριστούν όλεςτου οι απουσίεςαδικαιολόγη­ τες εφόσον, σύμφωνα με τον Κανονισμό 13

(9), "από το σύνολο των απουσιών οι οποίες οφείλονται σε ποινή αποβολής από το 30 σχολείο,θεωρούνται δικαιολογημένες μόνο οι 30." Συνεπώς μόνο οι 41απουσίεςαπότις 71πουπροέκυψαναπόαποβολέςμπορούν να κριθούν ως αδικαιολόγητες, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εφαρμοστεί ο Κανονισμός 13

(2)(α). 35 EivaLεμφανές,όπωςυποστηρίζει καιοδικηγόροςτωνκαθ'ων, ότιαπόμιααπλήανάγνωσητωνΚανονισμών 13

(2)(α)και13

(2)(β) μπορεί ναγίνειδιάκριση μεταξύ"αδικαιολόγητηςαπουσίας", Κα­ νονισμός 13

(2)(α)και"απουσίας"του Κανονισμού 13

(2)(β): 40 "13.

(2)Με επιφύλαξη των διατάξεων της προηγούμενης πα­ ραγράφου,παραμένουν στάσιμοι: (α)Μαθητές που σημείωσαν αριθμό αδικαιολόγητων 2812 4 Α.Α.Δ. 5 Πολύχρονη ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. απουσιών μεγαλύτερο των 60' ή (β)μαθητές που σημείωσαν αριθμό απουσιών μεγαλύ­ τερο των225 ανεξάρτητααπότην αιτίαστηνοποία οφείλονται εκτός αν ηπερίπτωση καλύπτεταιαπό την πρόνοιατης υποπαραγράφου (γ)της παραγρά­ φου

(1)τουπαρόντος Κανονισμού." Δενμπορώναδεχθώτηθέσητουαιτητήότιοιαπουσίεςτουδεν έπρεπε να κριθούν αδικαιολόγητες και ως εκ τούτου θα έπρεπε 10 στην περίπτωσητουναείχεεφαρμογήο Κανονισμός 13

(2)(β) και όχιοΚανονισμός 13

(2)(α)οοποίοςκαιεφαρμόστηκε. Γιατί,όπως εισηγείται,οιαπουσίεςτουδεδημιουργήθηκαναπόδικήτουπρω­ τοβουλία. 15 EivaLευκρινής πιστεύω ηερμηνεία την οποίαθέλειναδώσει ο νομοθέτης στον όρο "απουσία"και"αδικαιολόγητηαπουσία"και θέμακοινής λογικής κάθεμέσουκαιλογικού ατόμου.Αλίμονοαν οι απουσίες του αιτητή,οι οποίες βασικάοφείλονταν στην ανεπί­ τρεπτησυμπεριφοράτουπροςτουςκαθηγητέςτουήκαισεαπου20 σίατουαπότοσχολείογιασυμμετοχή σεδιαδήλωση,δενμπορού­ σαν ναθεωρηθούν "αδικαιολόγητες". "Δικαιολογημένες",προφα­ νώς,μπορούνναχαρακτηριστούνοιαπουσίεςγιατιςοποίεςοαιτητής μπορεί να φέρει πιστοποιητικό για να τις αιτιολογήσει, όπως παραδείγματος χάριν ιατρικό πιστοποιητικό. Αυτές δεν 25 οφείλονται σευπαίτια πράξητου μαθητή. Ενόψει των πιο πάνω, όχι μόνο λογικά κρίθηκαν από τους καθ'ωνως"αδικαιολόγητες"οιαπουσίεςτουαιτητή,αλλάκαιεπιβάλλετο ηαντιμετώπιση τους αυτή. 30 Αναφορικάδε μετον ισχυρισμό τουαιτητήότιοιαδικαιολόγη­ τες απουσίες τουσυνολικά ήτανμόνο41,αφούοι 30θεωρήθηκαν ωςδικαιολογημένες σύμφωνα μετονΚανονισμό 13

(9),παρατη­ ρώότι δεν ευσταθεί: 35 "13

(9). Από το σύνολοτων απουσιών οι οποίες οφείλονται σεποινήαποβολήςαπότο σχολείο,θεωρούνται δικαιολογημέ­ νες μόνο οι 30 (τριάντα)." 40 Σύμφωναμε ταγεγονότα της υπόθεσης η Βοηθός Διευθύντρια ενημέρωσετους γονείς του αιτητήότι οι 30 πρώτεςαδικαιολόγη­ τες απουσίες του δικαιολογήθηκαν από το καθηγητικό σύλλογο και επέστησετην προσοχή τους ότι τυχόν άλλες αδικαιολόγητες απουσίεςδενθαμπορούσανναδικαιολογηθούν.Στησυνέχεια,στο 2813 Παπαδόπουλος,Δ. Πολύχρονη ν.Δημοκρατίας

(1996)τέλος του β' τριμήνου ο αιτητής συμπλήρωσε 72 απουσίες.Μετά του χαρίστηκαν 13 από τον καθηγητικό σύλλογο, έτσι ώστε του απέμειναν59 αδικαιολόγητες απουσίες. Στησυνέχεια αποβλήθηκε για μια περίοδο (ερυθρό 27 στο διοικητικό φάκελο του),συμπλη­ ρώνοντας 60 αδικαιολόγητες απουσίες. Στις 8 Μαΐου 1996 του 5 επιβλήθηκε διήμερος αποβολή (ερυθρό 28), σύνολο δηλαδή 14 απουσιών,επειδήκάθε μέραέχει 7απουσίες. Σύνολο 74 αδικαιο­ λόγητες απουσίες.Αυτόείναιτο ιστορικό τωναπουσιώντουαιτη­ τήτο οποίο δείχνει αναντίλεκταότι πέραντων 30 απουσιών του πουδικαιολογήθηκανκατ' αρχήν, υπήρχανάλλες74αδικαιολόγη- 10 τεςαργότερα.Αυτόεπιβεβαιώνεταικαιαπότηβεβαίωσηπου έδω­ σε οΔιευθυντής στις 22 Αυγούστου 1996 (βλ. ερυθρό 31 στο διοι­ κητικόφάκελο). Ενόψει των πιο πάνωδικαιολογημένα χαρακτηρίστηκαν οι 74 15 απουσίες τουαιτητήως αδικαιολόγητεςκαιεφαρμόστηκε οΚανο­ νισμός 13

(2)(α) της Κ.Δ.Π.310/90. Ο αιτητής ισχυρίζεται επίσης ότι εφόσον σύμφωνα μετονΚα­ νονισμό 13

(5)οι αδικαιολόγητες απουσίες αποτελούν πειθαρ- 20 χικόπαράπτωμα,έπρεπεηεπίδικηαπόφασηναμείνει "στάσιμος" οαιτητής,νααποφασισθείμε"δίκη"πειθαρχική.Έτσιώστεναδο­ θεί καιδικαίωμαακροάσεωςτουπειθαρχικάδιωκόμενουμαθητή. Κατ' αρχήν θαπρέπει ναγίνει διάκριση της διαδικασίαςπου 25 ακολουθήθηκε κατάτην επιβολή των επί μέρους ποινών πουεπι­ βλήθηκανστον αιτητήγιαταπαραπτώματαπουδιέπραξεκατάτη διάρκεια της σχολικής χρονιάς και της επίδικης απόφασης των καθ'ων νακαταστήσουν τον αιτητήστάσιμο. 30 Ότανκανείςανατρέξειστοδιοικητικόφάκελοτηςυπόθεσηςθα παρατηρήσει ότι οι ποινές πουεπιβλήθηκαν στον αιτητή,σύμφω­ να μετις πρόνοιες του Κανονισμού 17της Κ.Δ.Π. 310/90, αποβο­ λή περιόδου, μονοήμερη ήδιήμερηαποβολήήτετραήμερη αποβο­ λήεπιβλήθηκαναπότοαρμόδιοπρόσωποπουπροβλέπει οΚανό- 35 νισμός 17 δηλαδήείτεαπότον ίδιο τον καθηγητήείτεαπότο Δι­ ευθυντή του σχολείου ή τη Βοηθό Διευθύντρια. Επίσης είναι εμ­ φανέςότι οπατέρας τουαιτητήενημερώθηκε σ' όλεςτιςπεριπτώ­ σειςτων παραπτωμάτωντουγιου του,είτεγραπτώςείτετηλεφω­ νικώς. Βλέπεσχετικά την έκθεση της ΒοηθούΔιευθύντριας,καΕ. 40 Πέτρου,στησελίδα 4,ηοποίατοεπιβεβαιώνει.Αυτόφαίνεταιεπί­ σης και στα ίδια τα "Δελτία Αναφοράς Παραπτώματος"όπου αναγράφεται ηεπιβαλλόμενη ποινή στον αιτητήκαιυπάρχει στα πλείστα ηυπογραφήτου πατέρατου ότι ενημερώθηκε. Αναφέρω 2814 4Α.Α.Δ. Πολύχρονη ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. σχετικά ερυθρά4,6,10, 12,28.Πρέπειεπίσης ναλεχθείότιη Βοη­ θός Διευθύντρια πολλές φορές επεδίωξε και μίλησε μετοναιτητή συμβουλεύοντας τονγιατησυμπεριφοράτου. (Βλ. σελ. 2στην έκ­ θεση της Βοηθού Διευθύντριας.) 5 Δεν υπάρχειαμφιβολίαότι όλα ταπιοπάνωδηλώνουν τονό­ μιμο τηςδιαδικασίαςπουτηρήθηκεγιατην επιβολήτων σχετικών ποινών στον αιτητή,πουήταντοπρώτοστάδιο. 10 Στησυνέχεια οΔιευθυντής του σχολείουμεεπιστολή τουπρος τον πατέρα τουαιτητήτονπληροφόρησε ότι ογιος του παρέμεινε στάσιμος αφού "υπερέβη το όριο απουσιών που προβλέπουν οι σχετικοί Κανονισμοί Λειτουργίας Δημοσίων Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης". Δεν έγινεδηλαδήτίποτε άλλο παρά ηαπλή εφαρ15 μογή των διατάξεων του Νόμου και συγκεκριμένα του Κανονι­ σμού 13

(2)(α): 20 "

(2)Με επιφύλαξη των διατάξεων της προηγούμενης παρα­ γράφου,παραμένουν στάσιμοι: (α)Μαθητέςπουσημείωσαν αριθμόαδικαιολόγητωναπουσιών μεγαλύτερο των 60"' Δενυπήρχεπερίπτωσηδιεξαγωγήςπειθαρχικήςδίκηςεφόσονο ίδιοςοπιοπάνωΚανονισμός προβλέπειότιεφόσον ομαθητήςσυ25 μπληρώσει 60αδικαιολόγητεςαπουσίεςαυτόματαπαραμένειστά­ σιμος. ΟΚανονισμός αυτός(κ. 13)αναφέρεταιστην "ΕλλιπήΦοί­ τηση"η οποίαπαρατηρείταιότανο μαθητήςσυγκεντρώσει αριθμό αδικαιολόγητων απουσιών ή και αριθμό απουσιών,ανεξάρτητα από την αιτίαστην οποίαοφείλονται. Και είναι λογική,πιστεύω, 30 ηεπιβολήτης "στασιμότητας" στον αιτητήόταναυτόςσυμπληρώ­ σει τον ενδεδειγμένο αριθμόαπουσιών

(60),εφόσον εκτωνπραγ­ μάτωνη φοίτησητουείναι ελλιπής καιδεν μπορεί να αναπληρω­ θεί μεάλλοτρόπο. 35 Ενόψει όλων όσων έχουν πιο πάνω λεχθεί πιστεύω ότι οι καθ'ων επιβάλλετο να εκδώσουν την επίδικη απόφαση, με την οποία οαιτητήςέμεινεστάσιμος καιδεν είχανάλληεπιλογή. Ηπροσφυγήτου αιτητήαπορρίπτεται, με έξοδα. Ταέξοδανα 40 υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή για να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 2815