(1996)7 Φεβρουαρίου, 1996 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/οτής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣΠΟΥΛΛΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Συνεκδικαζόμενες ΥποθέσειςΑρ. 19/94, 40/94, 104/94) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί και προαγωγές — Θέσεις Πρώτου διορισμού καιπροαγωγής —ΣύστασητονΔιευθυντή—Δεναπαιτεί ται να είναι αιτιολογημένη από τοΆρθρο 34
(9)τουΝ.1/90— Ανδο θεί αιτιολογία ελέγχεται— Δεναπαιτείται καταγραφήτων απόψεων άλλων λειτουργών που άκουσεο Διευθυντής— Ησύστασηδίδεται 5 μόνο από τον ίδιο τονΔιευθυντή. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί και προαγωγές — Κριτήρια — Αρχαιότητα — Βαραίνει όταν ταυπόλοιπα κριτήριαείναι ίσα — Η σημασία τηςπεριορίζεται κατά τηνπλήρωση υψηλώνιεραρχικάθέσε- 10 ων— Πάντως ηαρχαιότητα αποτελείκριτήριοκαιστιςπεριπτώσεις θέσεωνπρώτον διορισμού καιπροαγωγών αφού συνιστάπεριεχόμε νο τωνφακέλων, Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί καιπροαγωγές—Προσόντα—Πρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα μη προβλεπόμενα ως πλεονέκτημα — Βαρύτητα κατά τη νομολογία. 15 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί καιπροαγωγές— Προσωπικέςσυνε ντεύξεις — Διαφορά στην αξιολόγηση υποψηφίου κατά την συνέ- 20 ντευξη ενώπιον της ΣυμβουλευτικήςΕπιτροπής και της Ε.Δ.Υ. — Καμιά παρανομία. Προσφνγή βάσει τουΑρθρου 146του Συντάγματος — Αντικείμενο — Ανεπίτρεπτη ηεξέταση τηςνομιμότητας άλληςαπό τηνπροσβάλαμε- 25 286 4 Α.Α.Δ. Πούλλοςκ.ά.ν. ΕΛ.Ύ. κ.ά. νημε την προσφυγή πράξης, σταπλαίσια τηςπροσφυγής. 5 Με τις προσφυγές τους οι αιτητές επεδίωξαν τηνακύρωσητης προαγωγής του ενδιαφερομένου μέρους στην πρώτουδιορισμούκαι προαγωγήςθέσηΕπιμελητή Παθολογίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτιςπροσφυγές,αποφά σισεότι: 10 15 20 25 30 35 40 1. Ηεπίδικηθέση είναιθέση ΠρώτουΔιορισμού καιΠροαγωγήςκαι ηδιαδικασία πλήρωσης τηςδιέπεται απότοΑρθρο 34του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμουτου 1990(Ν.1/90). ΣύμφωναμετοΑρθρο34
(9)κατάτηλήψητηςεπίδικηςαπόφασης, ηΕΛ.Υ. λαμβάνειυπόψητηνέκθεσητης ΣυμβουλευτικήςΕπιτρο πής,τοπεριεχόμενο των αιτήσεων πουυποβλήθηκαν,τοπεριεχό μενο τωνπροσωπικών φακέλων καιτωνφακέλων των ετήσιων εκθέσεων των υποψηφίωνπουείναι δημόσιοι υπάλληλοι,τις συ στάσεις του Προϊσταμένου του οικείου τμήματοςκαιτην απόδοσητωνυποψηφίωνκατάτηνπροφορικήεξέτασηανέγινε. Όπως προκύπτει απόταπιο πάνω,ησύσταση τουΔιευθυντήσε θέσειςΠρώτουΔιορισμού και Προαγωγήςδενείναι απαραίτητο να περιέχει αιτιολογία όπως συμβαίνει στις περιπτώσεις θέσεων προαγωγής όπου ηαιτιολογία είναι ρητή απαίτησητουΝ. 1/90. Είναιεπίσηςνομολογημένο πωςάνκαιοΔιευθυντής δενέχειυπο χρέωση νααιτιολογήσει τησύσταση του,από τηστιγμήπουδίνε ταιαιτιολογίαηνομιμότητατηςελέγχεται απότοΔικαστήριο. Στηνυπόκρίσηπροσφυγήείναι καθαρόπωςοΔιευθυντήςαφού σύστησετοενδιαφερόμενομέροςπροχώρησεναεξηγήσειτους λό γουςπουτονοδήγησανστην συγκεκριμένη επιλογή. Δεν υπάρχει οτιδήποτε επιλήψιμο στογεγονός ότιο Διευθυντής έλαβευπόψητηνειδίκευση του ενδιαφερόμενου μέρους στιςυπερηχογραφήσειςκαιστις εντατικέςπαρακολουθήσειςγιατί μιατέ τοιαειδίκευσηδενείναιάσχετημετηνειδικότητατηςΠαθολογίας. Όσον αφοράτη δήλωσητουΔιευθυντή αναφορικάμετηδιεξαγωΥΠερευνητικώνεργασιώναπότοενδιαφερόμενομέρος,αυτήυπο στηρίζεται απότο περιεχόμενο τουφακέλουτουως επίσης καιη ενασχόληση τουμεασθενείς στην εντατικήμονάδαπαρακολούθη σης ασθενών. Όσον αφορά την άποψητουΔιευθυντή ότιοαιτητής υστερεί στην απόδοσησε σχέσημετοενδιαφερόμενο μέρος, 287 Πούλλοςκ.ά.ν. Ε.Δ.Υ. κ.ά.
(1996)αυτήήταντοαποτέλεσμααξιολόγησης πληροφοριώνπουείχεπά ρει.Σύμφωνα μετηνομολογία,δενείναιαπαραίτητονακαταγρά φονται οι απόψεις πουο Προϊστάμενος άκουσε απόάλλους λει τουργούς για νακαταλήξειστηδικήτουκρίση. 5
- Η αρχαιότηταυπερισχύει ότανταυπόλοιπακριτήριαεπιλογήςεί ναι ίσα, πράγμαπουδενσυμβαίνει στηνπαρούσαυπόθεση.Είναι εξ άλλου νομολογημένο πως σε θέσεις Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής και θέσεων ψηλά στην ιεραρχία όπωςη παρούσα, η αρχαιότητααποτελείστοιχείο περιορισμένης σημασίας. 10
- Σύμφωναμε το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης, το διδακτορικόδί πλωμαπουκατέχουνοι αιτητέςστηνδεύτερηκαιτρίτηπροσφυγή δεν προνοείται ως πρόσθετο προσόν ήως πλεονέκτημα και κατά συνέπεια ηβαρύτητατουείναιπεριορισμένη κατάτηνομολογία. 15 Το Δικαστήριο θεωρεί αβάσιμους τους ισχυρισμούς τωναιτητών ότιηΕ.Δ.Υ.παραγνώρισετηνκατοχήαπόαυτούςτωνδιδακτορι κών τους διπλωμάτων. Από το περιεχόμενο των πρακτικών της επίδικηςσυνεδρίασης προκύπτειπωςένααπόταστοιχείαπουλή- 20 φθηκευπόψηήταν,όπωςρητάαναφέρθηκε, καιταπροσόντατων υποψηφίων.ΗΕ.Δ.Υ. σημείωσεότιμερικοίαπότουςυποψηφίους • κατέχουνμεταπτυχιακάπροσόνταήκαιδιδακτορικόδίπλωμα,τα οποία όπως ανάφερε, δεν αποτελούν πλεονέκτημα ή πρόσθετο προσόν. 25
- ΣτηνπροκειμένηπερίπτωσηκαισύμφωναμετοΑρθρο34
(9),του Ν. 1/90 οι συστάσεις δίνονται απότον Προϊστάμενο του οικείου Τμήματος. Σύμφωναμεπρόσφατηνομολογίαοισυστάσειςπρέπει ναδίνονταιαπότονΠροϊστάμενοτον ίδιο. Η παροχήσυστάσεων 30 απόεκπρόσωποτουθεωρήθηκεπαράνομη. Εν πάσηπεριπτώσει, στην παρούσαπερίπτωσηκαιόπως αναφέ ρεται στα πρακτικά, ο Διευθυντής αξιολόγησε την απόδοσητων υποψηφίων στις προφορικές συνεντεύξεις αφού προηγουμένως 35 αντάλλαξεαπόψειςμεειδικόιατρό.
- Η απόδοση των υποψηφίων είναι καταγραμμένησταπρακτικά καιτωνδύο Επιτροπώνκαιτοότι ηαξιολόγηση τουτρίτουαιτητή από τη Συμβουλευτική Επιτροπήήταν διαφορετική από την 40 αξιολόγηση τηςΕ.Δ.Υ., δενυποδηλώνει οποιαδήποτεπαρανομία, εφόσον θαμπορούσενα οφείλεται στο ότι οαιτητήςδεναπέδωσε τόσοκαλάενώπιοντηςΕ.Δ.Υ. όσον ενώπιοντηςΣυμβουλευτικής Επιτροπήςήστο ότιηυποκειμενικήκρίσηενόςσυλλογικού οργά- 288 4A.A^. Πούλλος κ.ά. ν.Ε.Α.Υ.κ.ά. νουδενείναιηίδιαόπωςηυποκειμενικήκρίσηάλλουοργάνου. 5 10 15
- Ο τρίτος αιτητής, όπως ανάφερε ο δικηγόρος του, ζήτησε το 1992 να του αναγνωριστεί ηκατοχήτου διδακτορικούτου διπλώματοςως "υπηρεσία"ή"πείρα",αλλά έλαβε αρνητικήαπά ντηση. Ηάρνησηαυτή τηςδιοίκησης αποτελεί αυτοτελή διοικη τικήπράξητηνοποίαθα μπορούσεναείχε προσβάλει οαιτητής, Ηπράξηαυτήδεναποτελεί αντικείμενο τηςπαρούσας προσφυ γήςκαικατά συνέπεια το Δικαστήριο δεν θαυπεισέλθει να εξετάσει τηνορθότητατηςήθέμααντισυνταγματικότηταςτων σχε τικών Κανονισμών μεβάσητους οποίους απορρίφθηκεηαίτη ση του. Ηαρχαιότηταμπορείναμηναναφέρεταιρητάως ένααπό τακρι τήρια πουλαμβάνονται υπόψησε θέσεις ΠρώτουΔιορισμού και Προαγωγήςκαι μπορεί να μην έχει την ίδιαβαρύτηταόπως στις περιπτώσεις θέσεων προαγωγής,αλλάδενπαραγνωρίζεται τελεί ως. Όπως αναφέρεται στο Αρθρο 34
(9), στις περιπτώσεις των υποψηφίωνπου είναιδημόσιοι υπάλληλοι,λαμβάνεταιυπόψηκαι τοπεριεχόμενο των φακέλωνστο οποίοπεριέχεται καιη αρχαιό τητα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Γεωργιάδον ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 2480, 30 Δημοκρατία ν.Πανταζή
(1991)3Α.Α.Δ. 47, Hajiloannou v.Republic
(1983)3 C.L.R. 1041, Republic v.Hans
(1985)3 C.L.R. 106, 35 Προδρόμουκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)4Α.ΑΛ. 28, Φιλίππου και Άλλη ν.Ε.Δ.Υ.
(1995)4Α.Α.Δ.1971, 40 Στυλιανίδηκαι Άλλοι ν.Δημοκρατίας(αρ. 2)
(1995)4Α.Α.Δ.1873. Προσφυγή. Προσφυγές με τις οποίες προσβάλλεται η απόφασητης Επι289 Πούλλοςκ.ά.ν. ΕΛ.Υ. κ.ά.
(1996)τροπής Δημοσίας Υπηρεσίας να προάξει στη μόνιμη θέση Επι μελητήστην ειδικότητατηςΠαθολογίαςτοενδιαφερόμενο μέρος αντί των Αιτητών. Ν. Τσέλιγγα, για τον Αιτητήστην Υπόθεσηαρ. 19/
- 5 Παπαχαραλάμπους καιΑγγελίδης,γιατουςΑιτητές στις Υπο θέσεις αρ. 90/94,104/
- Π. Κληρίδης,για τους Καθ'ων ηαίτηση. 10 Α. Σ. Αγγελίδης, για το ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. 15 ΧΡΥΣΟΣΊΌΜΗΣ,Δ.:Οι αιτητέςμετις παρούσες προσφυγές που συνεκδικάστηκαν επειδήαφορούντην ίδιαδιοικητική πρά ξη,προσβάλλουν την απόφασητης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρε σίας (Ε.Δ.Υ.) με την οποία προάχθηκετο ενδιαφερόμενο μέρος Ιωάννης Μάρκου στη μόνιμη θέση Επιμελητή στην ειδικότητα 20 της Παθολογίαςαπό 15.11.
- Ο Γενικός Διευθυντής, Υπουργείο Υγείας, με επιστολή του ημερ. 11.5.92ζήτησε την πλήρωση επτά μόνιμων θέσεων Επιμε λητήσε διάφορεςειδικότητες. Μεταξύτων ενλόγω θέσεων ήταν 25 και μια θέση στην ειδικότητα τηςΠαθολογίας. Οι πιο πάνω θέσεις που είναι θέσεις Πρώτου Διορισμού και Προαγωγήςδημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημο κρατίας,καιοι αιτήσεις πουυποβλήθηκαν μαζίμε όλα τασχετι- 30 κά έγγραφα,στάληκαν στο Διευθυντή ΙατρικώνΥπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας (ο Διευθυντής), ως Πρόεδρο της αρμόδιας Συμβουλευτικής Επιτροπής. ΗΈκθεσητης Συμβουλευτικής Επιτροπήςγιατην ειδικότητα 35 της Παθολογίαςμελετήθηκε απότην Ε.Δ.Υ.στη συνεδρίαση της ημερ.28.7.93.Στις ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής συ νεντεύξεις το ενδιαφερόμενο μέρος καιοαιτητήςΧειμωνίδης εί χαν αξιολογηθεί ως "εξαίρετοι", ο αιτητής Πούλλος ως "πάρα πολύ καλός" και ο αιτητής Στυλιανίδης ως "πολύ καλός". Η 40 Συμβουλευτική Επιτροπήσύστησε4 υποψήφιους για την επίδικη θέση,ανάμεσαστουςοποίουςπεριλαμβάνονταντοενδιαφερόμενο μέρος καιο αιτητήςΧείμωνίδης, όχι όμωςο αιτητήςΣτυλιανίδης. ΗΕ.Δ.Υ.στην εν λόγω συνεδρίαση,αποφάσισεμεταξύ άλλων,να 290 4Α.Α.Δ. Πούλλος χ.ά. ν.Ε.Δ.Υ.κ.ά. Χρυσοστομής,Δ. περιλάβει στον κατάλογοτων υποψηφίωνκαιτον αιτητήΠούλλο και ακόμαμια υποψήφια,οιοποίοι είχαν υποβάλει σχετικέςπα ραστάσεις ζητώντας την περίληψη τους στον κατάλογο. Περαιτέ ρωηΕ.Δ.Υ.αποφάσισενακαλέσειενώπιοντηςσεπροφορικήεξέ5 τάση τους υποψηφίους πουσυστήθηκαν από τη Συμβουλευτική Επιτροπήκαιτους πιοπάνω δύουποψηφίους που περιέλαβε η ίδια,σεημερομηνία πουθαοριζόταναργότερα. Η Ε.Δ.Υ. στη συνεδρίαση τηςημερ. 8.10.93 μελέτησε, μεταξύ 10 άλλα/ν,καιτιςπαραστάσεις τουυποψήφιου-αιτητή, Χριστόδουλου Στυλιανίδη γιασυμπερίληψη τουστον τελικό κατάλογο. Τα επιχειρήματαπουτέθηκανγιαναδικαιολογήσουν το ενλόγωαί τημα,ήτανότι αυτόςκατέχειπερισσότερα προσόντααπότα απαι τούμενα (κατέχειδιδακτορικήδιατριβήσχετική μετηνειδικότητα 15 του) καιότιηδιάρκειατης ειδίκευσης του στην Παθολογίαήταν πέντε χρόνια, ενώ άλλων υποψηφίων που σύστησε ηΣυμβουλευ τικήΕπιτροπήήτανμόνοτρίαχρόνια. ΗΕ.Δ.Υ.ύστερααπόμελέτη όλων των ενώπιοντης στοιχείων, 20 έκρινεότι δεδικαιολογείται η προσθήκηστον κατάλογοτωνυπο ψηφίωντουυποψήφιου-αιτητή Στυλιανίδη.Η Ε.Δ.Υ. σημείωσεότι ο Στυλιανίδης υστέρησε στην ενώπιον τηςΣυμβουλευτικήςΕπιστροπήςπροφορικήεξέταση έναντιτωνυποψηφίαςπουσυστήθη καν,ηδιδακτορική διατριβήπουκατέχει δεθεωρείται ωςπλεονέ25 κτήμαήπρόσθετο προσόν σύμφωνα μετοΣχέδιο Υπηρεσίαςτης θέσης και είναι οτελευταίος σεαρχαιότητααπόόλους τουςυπο ψηφίους στην ειδικότητατηςΠαθολογίας. Η Ε.Δ.Υ. στησυνεδρίαση τηςημερ. 12.10.93 (Παράρτημα12 30 στην ένσταση),δέχτηκε σεατομικήπροφορική εξέταση τουςυπο ψήφιουςγιατις κενές θέσειςστις ειδικότητες Παθολογίαςκαι Πα θολογοανατομίας, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονταντο ενδιαφερόμενο μέροςκαιοιαιτητέςΠούλλος και Χειμωνίδης. 35 Στησυνεδρίαση παρευρίσκοντοοΔιευθυντής κ.Γ. Μαλλιώτης και ο κ. Ανδρέας Γιαννάκη,Ανώτερος Ειδικός Ιατρός(Παθολο γίας)ως σύμβουλος. Μετά τοπέραςτης προφορικής εξέτασης οΔιευθυντής,αφού 40 αντάλλαξε απόψειςμετονκ. Γιαννάκη,αξιολόγησε τοενδιαφερό μενομέρος ως "εξαίρετο",τοναιτητήΠούλλο ως "πολύκαλό"και τον αιτητήΧειμωνίδηως "πάραπολύκαλό". Σεσχετική ερώτηση της Ε.Δ.Υ.οκ. Μαλλιώτης ανάφερεότι ο 291 Χρυσοστομής, Δ. Πούλλος κ.ά. ν. ΕΛ,Ύ. κ.ά.
(1996)υποψήφιος Μάρκου,τον οποίο αξιολόγησε ως "εξαίρετο", έδωσε πιο ολοκληρωμένες απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υποβλή θηκανόσον αφορά τον επιστημονικό τομέα αλλάπροπάντων στο διοικητικότομέα,σεσύγκριση μετουςυποψηφίουςπουαξιολογή θηκανως "πάρα πολύκαλοί". 5 Το ακόλουθο απόσπασμα από τα πρακτικά της Ε.Δ.Υ. είναι σχετικό: "Στη συνέχεια ο κ. Μαλλιώτης προβαίνοντας στη σύσταση του 10 ανάφερεότι,λαμβάνονταςυπόψηόλαταενώπιον τουστοιχεία,κα θώς καιτανομολογημένα κριτήρια στο σύνολο τους,καιγνωρίζο νταςπροσωπικάόλους τουςυποψηφίουςκαθώςκαιτηνπροσφορά και επίδοση τους, συστήνει για τηθέση Επιμελητή στην ειδικότητα της Παθολογίας τον υποψήφιο Μάρκου Ιωάννη,Ιατρικό Λειτουρ- 15 γό, 1ηςΤάξης,ΙατρικέςΥπηρεσίεςκαιΥπηρεσίεςΔημόσιας Υγείας. Αιτιολογώντας τη σύσταση του, ο Διευθυντής ανέφερε ότι ο Μάρκου υπηρετεί σε Μεικτό Θάλαμο, και έχει εξειδικευθεί στις υπερηχογραφήσεις και στις εντατικές παρακολουθήσεις. Ο Μάρ- 20 κουαναλαμβάνειπέραντωνάλλων καθηκόντων τουκαιτηνευθύ νητης παρακολούθησης καιθεραπείαςτων ασθενών πουχρειάζο νται εντατική ιατρική φροντίδα. Επίσης είναι υπεύθυνος γιατην άσκηση των ασκούμενων ιατρώνκαι γιατηΔιαβητολογική Κλινι κή του Νοσοκομείου Λάρνακας. Περαιτέρω ο Διευθυντής τόνισε 25 ότι ο Μάρκουαναλαμβάνει πρωτοβουλίες καικάμνει ερευνητικές εργασίες, μιααπότις οποίες ανέφερεκαιστησημερινή προφορική εξέταση του ενώπιον της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Σεσχετική ερώτησητηςΕπιτροπήςσ' ό,τιαφοράτονυποψήφιο 30 Πούλλο,οοποίος έχειπερίπουτην ίδιααξίακαιταίδιαπροσόντα και περίπου ανάλογες ευθύνες με το Μάρκου και προηγείται σε αρχαιότηταέναντι τουΜάρκου, οκ.Μαλλιώτης ανέφερεότι στον υποψήφιο Πούλλο έχουν ανατεθεί από τον προϊστάμενο τηςΠα θολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Λεμεσούκαθήκοντα υπεύ- 35 θυνου διαφόρων τμημάτων της Παθολογικής Κλινικής, αλλά η απόδοση του, από τις πληροφορίες που έχει πάρει,δεν ήταν στο ίδιοεπίπεδομετο Μάρκου. ΠεραιτέρωοΔιευθυντής ανέφερε ότι πιστεύει ότι ο Πούλλος δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον για ανά πτυξη και έρευνα και δε θα μπορέσει να ανταποκριθεί πλήρως 40 στα καθήκοντατης θέσης Επιμελητή (Παθολογίας),ενώ οΜάρ κου είναι σε θέση να ανταποκριθεί καλύτερα σ' αυτά." Η Ε.Δ.Υ.στη συνεδρίαση της ημερ. 14.10.93(Παράρτημα 14) 292 4 Α.Α.Δ. 5 Πούλλος κ.ά. ν.Ε.Δ.Υ.κ.ά, Χρυσοστομής, Δ. ολοκλήρωσε τηνπροφορική εξέταση τωνυποψηφίων γιαόλες τις κενές θέσεις καιασχολήθηκε με την αξιολόγηση τωνυποψη φίων στις ενώπιον της προφορικές εξετάσεις. Τοενδιαφερόμε νο μέρος αξιολογήθηκε ως "εξαίρετος", ο αιτητής Πούλλος ως "πολύκαλός"καιοαιτητήςΧειμωνίδης ως "πάραπολύκαλός". Στη συνέχεια ηΕ.Δ.Υ. ασχολήθηκε μετηγενική αξιολόγηση και σύγκριση τωνυποψηφίων, ξεχωριστά γιακάθε ειδικότητα, λαμβάνονταςυπόψη,ανάμεσασ' άλλα,τις εμπιστευτκές/υπηρε10 σιακές εκθέσεις των υποψηφίων,ταπροσόντα,τηναρχαιότητα, όπως επίσης και τααποτελέσματα των προφορικών εξετάσεων των υποψηφίων ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπήςκαι ενώπιον τηςΕ.Δ.Υ.,τιςκρίσεις του Διευθυντή, τηνέκθεσητης Συμβουλευτικής Επιτροπής. 15 Ακολούθως ηΕ.Δ.Υ.προέβηστην επιλογή,ξεχωριστά γιακά θε ειδικότητα, τωνκαταλληλότερων υποψηφίων γιαπροαγωγή στις επτάκενές θέσεις Επιμελητή. 20 Πατηθέση Επιμελητή (Παθολογίας) επιλέγηκε τοενδιαφε ρόμενο μέρος ΙωάννηςΜάρκου. Οι λόγοι πουδόθηκαν γιατην επιλογή του Μάρκου όπως αναφέρονταισταπρακτικάτης συνεδρίασης ημερ. 14.10.93είναι 25 οιακόλουθοι: 30 35 40 "Η Επιτροπή,αφούέλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον της ου σιώδη στοιχεία, περιλαμβανομένων τωνκαθιερωμένων κρι τηρίων στοσύνολο τους καθώςκαι των κρίσεων και της σύστάσης τουΔιευθυντή, έκρινε ότι ουποψήφιος ΜΑΡΚΟΥ Ιω άννης, Ιατρικός Λειτουργός, 1ης Τάξης,ο οποίος αξιολογή θηκε ωςΕξαίρετος τόσο στην ενώπιον τηςΕπιτροπής Δημό σιας Υπηρεσίας προφορική εξέταση όσο και στην ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής προφορική εξέταση και συστήθηκε για προαγωγήστηθέση απότοΔιευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών καιΥπηρεσιών Δημόσιας Υγείας, υπερέχει γενι κάτων άλλων υποψηφίων,τον επέλεξεωςτονπιοκατάλλη λο και αποφάσισε ναπροσφέρει σ' αυτόν προαγωγήστη μό νιμη (Τακτ.Προϋπ.)θέση Επιμελητή (Παθολογίας),Ιατρικές ΥπηρεσίεςκαιΥπηρεσίεςΔημόσιας Υγείας. Επιλέγοντας το Μάρκου,ηΕπιτροπήδενπαρέλειψε ναλά βει υπόψη ότι ο υποψήφιος Πούλλος Ανδρέας προηγείται σε αρχαιότητα τουΜάρκου κατά επτά χρόνια περίπου. Η Επι293 Χρυσοστομής,Δ. Πούλλος κ.ά. ν.Ε.Δ.Υ. κ.ά.
(1996)τροπή, προβαίνοντας σε ιδιαίτερη σύγκριση των υποψηφίων Πούλλου και Μάρκου,σημείωσε ότι ο Μάρκου αξιολογήθηκε τόσο απότην ίδιαόσοκαιαπότηΣυμβουλευτικήΕπιτροπήως Εξαίρετος, ενώ ο Πούλλος ως Πολύ καλός απότην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας καιωςΠάραπολύκαλόςαπότη Συμβου- 5 λευτικήΕπιτροπή.Επίσης σημείωσεότι ο Μάρκουδενυστερεί σεαξίακαιπροσόντααπότονΠούλλοκαιεπιπλέονδιαθέτειτη σύσταση του Διευθυντή. Η Επιτροπή έλαβε επίσης υπόψη τη δήλωσητου Διευθυντή ότι ο Μάρκουθαανταποκριθείκαλύτε ραστακαθήκοντατηςθέσης Επιμελητή,ενώοΠούλλος δεν θα 10 μπορέσει ναανταποκριθείπλήρως σ' αυτά." Η προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους δημοσιεύθηκε στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας μεημερομηνία24.12.93και ως αποτέλεσμα καταχωρήθηκανοι παρούσεςπροσφυγές. 15 Προσφυγήαο. 19/94: Ο δικηγόρος τουαιτητήστην παρούσαπροσφυγή επικέντρωσε τους ισχυρισμούς τουγύρω απότησύσταση τουΔιευθυντή. Ισχύ- 20 ρίστηκε συγκεκριμένα πως ηΕ.Δ.Υ. είχεαναγνωρίσει ότι ο αιτητήςήταν ισοδύναμος μετοενδιαφερόμενο μέροςστηναξίακαιστα προσόντα,αλλάπαραγνώρισετηνουσιαστικήυπεροχήτουαιτητή στην αρχαιότηταως αποτέλεσμα της σύστασης τουΔιευθυντή την οποίαχαρακτήρισε αναιτιολόγητηκαιπαραπλανητική. Παρέπεμ- 25 ψε δε στην αναφοράτου Διευθυντή ότι το ενδιαφερόμενο μέρος "έχει ειδικευθεί στις υπερηχογραφήσεις και στις εντατικές παρα κολουθήσεις", γιαναυποστηρίξει την εκτήγησή τουπωςη ειδίκευ σητου ενδιαφερόμενου μέρους δεν αφορά καθόλουτηνΠαθολο γία αλλάτην Καρδιολογία κι' έτσι είναι άσχετη προςτηθέση του 30 ΕπιμελητήΠαθολογίας. Αμφισβήτησεεπίσηςτις δηλώσεις τουΔι ευθυντή ότι το ενδιαφερόμενο μέρος αναλαμβάνειτην ευθύνητης παρακολούθησης και θεραπείας των ασθενών που χρειάζονται εντατική ιατρική φροντίδα, ότι είναι υπεύθυνος για την άσκηση των ασκούμενων ιατρώνκαιγιατηδιαβητολογικήκλινικήτουNo- 35 σοκομείου Λάρνακας. ΗΕ.Δ.Υ. κατέληξε ο δικηγόροςτου αιτη τή, είχε υποχρέωση να ζητήσει να μάθει την πηγή των πληροφο ριών του Διευθυντή αναφορικάμε τη χαμηλότερη απόδοση του αιτητήκαιγια το ότι δενπαρουσιάζει ενδιαφέρον γιαανάπτυξη και έρευνα. 40 Όπως έχει ήδηαναφερθεί πιο πάνω,ηεπίδικηθέσηείναι θέ σηΠρώτουΔιορισμού καιΠροαγωγήςκαιηδιαδικασία πλήρω σης της διέπεταιαπότοΑρθρο34τουπερί Δημοσίας Υπηρεσίας 294 4 Α.Α.Δ. Πούλλος κ.ά. ν.Ε.Δ.Υ.κ.ά. Χρυσοστομής, Δ. Νόμουτου 1990 (Ν.1/90). Σύμφωνα με το άρθρο34
(9)κατά τηλήψητης επίδικης από φασης, η Ε.Δ.Υ.λαμβάνει υπόψη την έκθεση της Συμβουλευτι5 κής Επιτροπής,τοπεριεχόμενο των αιτήσεων πουυποβλήθηκαν, το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων και των φακέλων των ετήσιων εκθέσεων των υποψηφίων που είναι δημόσιοι υπάλληλοι, τις συστάσεις τουΠροϊσταμένου τουοικείουτμήμα τος και την απόδοση των υποψηφίων κατά την προφορική εξέ10 τάσηαν έγινε. Όπως προκύπτειαπό ταπιο πάνω,ησύσταση του Διευθυντή σε θέσεις Πρώτου Διορισμού καιΠροαγωγήςδεν είναι απαραί τητο να περιέχει αιτιολογία όπως συμβαίνει στις περιπτώσεις 15 θέσεων προαγωγής όπου ηαιτιολογία είναι ρητή απαίτηση του Ν. 1/90. Είναιεπίσηςνομολογημένο πωςάνκαιοΔιευθυντής δεν έχει υποχρέωση νααιτιολογήσει τησύσταση του,απότη στιγμή που δίνεται αιτιολογία η νομιμότητα της ελέγχεται από το Δι καστήριο. 20 Στηνυπόκρίση προσφυγήείναι κατά τηνάποψημου καθαρό πως ο Διευθυντής αφού σύστησε το ενδιαφερόμενο μέρος προ χώρησε να εξηγήσει τους λόγους πουτον οδήγησαν στην συγκε κριμένη επιλογή. Εξετάζονταςτοπεριεχόμενο τηςσύστασης και 25 έχοντας υπόψηταενώπιον μουστοιχεία, παρατηρώ πως οαιτητής δεν έχει αποδείξει τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς που αναφέρονται πιο πάνω. Οδικηγόρος του αιτητήεπισύναψε στη γραπτήτου αγόρευση αντίγραφοτων συμπερασμάτων Έκθεσης Αγγλου Εμπειρογνώμονα αναφορικά μετο διαβήτηστην Κύπρο 30 από την οποία, σύμφωνα με το δικηγόρο του αιτητή,αποδει κνύεται ότι το ενδιαφερόμενο μέρος δεν εκτελούσεκαθήκοντα υπεύθυνουτης διαβητολογικής κλινικής του Νοσοκομείου Λάρ νακας. Θεωρώ πως το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης δεν εί ναι αρκετό γιαναστοιχειοθετήσει τον υπόκρίση ισχυρισμό του 35 δικηγόρου του αιτητήκαι ο αιτητής δεν έχει προσκομίσει οποι οδήποτεπεραιτέρω στοιχείο πουναυποστηρίζει τον ισχυρισμό του. Δεν βρίσκω οτιδήποτε επιλήψιμο στο γεγονός ότι ο Διευθυ40 ντής έλαβε υπόψη την ειδίκευση του ενδιαφερόμενου μέρους στις υπερηχογραφήσεις και στις εντατικές παρακολουθήσεις γιατίμιατέτοιαειδίκευσηδενείναιάσχετημετηνειδικότητατης Παθολογίας. 295 Χρυσοστομής, Δ. Πούλλοςκ.ά. ν. ΕΛ.Υ. κ.ά,
(1996)Όσον αφοράτη δήλωση του Διευθυντή αναφορικά με τηδιε ξαγωγή ερευνητικών εργασιών από το ενδιαφερόμενο μέρος, βρίσκω ότι αυτήυποστηρίζεται απότο περιεχόμενο τουφακέ λου του ως επίσης καιηενασχόληση του με ασθενείς στην εντα τικήμονάδαπαρακολούθησηςασθενών.Όσοναφοράτηνάποψη 5 του Διευθυντή ότι ο αιτητής υστερεί στην απόδοση σε σχέσημε το ενδιαφερόμενο μέρος,αυτήήταντοαποτέλεσμα αξιολόγησης πληροφοριών πουείχεπάρει.Σύμφωναμετηνομολογία, δεν είvaL απαραίτητο να καταγράφονται οι απόψεις που ο Προϊστά μενος άκουσε απόάλλους λειτουργούς γιανακαταλήξει στηδι- 10 κήτουκρίση (βλ. Κατερίνα Γεωργιάδον ν.Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 2480. Οι ισχυρισμοί του δικηγόρου του αιτητή που άπτονται της νομιμότητας της σύστασης του Διευθυντή κρίνονται αβάσιμοι 15 καιαπορρίπτονται. Ως δεύτερο λόγο ακυρότηταςο δικηγόρος του αιτητήπρόβαλε τον ισχυρισμό ότι τα αποτελέσματα των προφορικών εξετάσεων έπαιξαν τον καθοριστικό ρόλο στην απόφασητης Ε.Δ.Υ.και δεν 20 χρησιμοποιήθηκανως συμπληρωματικό στοιχείο κρίσης. Διαφωνώ με την πιοπάνωεισήγηση τουδικηγόρου του αιτη τή. Κάτιτέτοιο δεν προκύπτει απότο σχετικό απόσπασματων πρακτικών πουπαράθεσαπιο πάνω. ΗΕ.Δ.Υ.αναφέρθηκεστην 25 απόδοσητωνυποψηφίωνστις προφορικέςεξετάσεις ως ένααπό τα στοιχεία που έλαβε υπόψη και το οποίο συμπεριλαμβάνεται στα κριτήρια που απαριθμούνται στο Αρθρο 34
(9). Η Ε.Δ.Υ. αναφέρθηκερητάκαι στην υπεροχήτουαιτητήστηναρχαιότητα όπως επίσης και στο γεγονός ότι αιτητήςκαι ενδιαφερόμενο μέ- 30 ρος ήταν στο ίδιο επίπεδο αναφορικάμε την αξίακαι ταπρο σόντα,και στο ότι το ενδιαφερόμενο μέρος είχευπέρτουτησύ σταση του Διευθυντή. Με βάση τα πιο πάνω,κρίνω ως ανυπόστατο και τον τελευ- 35 ταίο λόγο ακυρότηταςπουπροβλήθηκε,ότι δηλαδήοαιτητήςεί ναι έκδηλα υπέρτερος του ενδιαφερόμενου μέρους. Είναι γεγο νός (το οποίο σημείωσεκαι ηΕ.Δ.Υ.)ότι ο αιτητής έχειτοπρο βάδισμα στην αρχαιότητα. Η αρχαιότητα υπερισχύει όταν τα υπόλοιπακριτήρια επιλογής είναι ίσα,πράγμαπουδεν συμβαί- 40 νει στην παρούσα υπόθεση. Είναι εξ άλλου νομολογημένο πως σε θέσεις Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής και θέσεων ψηλά στην ιεραρχίαόπως ηπαρούσα,η αρχαιότητααποτελεί στοιχείο περιορισμένης σημασίας. (Βλ. σχετικά, απόφαση Ολομέλειας 296 4 Α.Α.Δ. Πούλλος κ.ά. ν.Ε.Δ.Υ.κ.ά. Χρυσοστομής, Δ. στην υπόθεσηΔημοκρατία ν. Πανταζή
(1991)3Α.Α.Δ.47). Προσφυγές αο.40/94και 104/94 5 Ο δικηγόρος των αιτητών καταχώρισε την ίδια γραπτήαγό ρευσηκαιγιατιςδύοαυτέςπροσφυγέςκαικατάσυνέπειαθατις εξετάσω μαζί. Καταχώρησε επίσης απαντητικήγραπτήαγόρευ σηγιατον αιτητήστην προσφυγήαρ.40/94. 10 Οδικηγόρος των αιτητών στις παρούσες προσφυγέςπρόβα λε, όπως και ο δικηγόρος του αιτητή στην προσφυγή αρ.19/94, ισχυρισμούς ως προςτο αναιτιολόγητο της σύστασης του Διευ θυντήκαι ότι αυτήδε συνάδει με τα ενώπιον του στοιχεία. Δεν θαασχοληθώ μετους ισχυρισμούς αυτούς εφόσον τους έχωήδη 15 εξετάσει στην προσφυγήαρ. 19/94 (ανωτέρω)καικατέληξαότιη σύσταση ήτανορθήκαινόμιμη. Οι αιτητές που έχουν και οι δύο διδακτορικά διπλώματα, ισχυρίστηκαν στη συνέχεια πως αυτά αγνοήθηκαν από την 20 Ε.Δ.Υ.στην παρούσαδιαδικασία, ενώ σε άλλη διαδικασία πλή ρωσης θέσης Επιμελητή για διαφορετική ειδικότητα λήφθηκε υπόψητοδιδακτορικόδίπλωματουυποψήφιουΚιννή. Υποστή ριξαν επίσης ότι ο Διευθυντής λανθασμένα έλαβε υπόψη τις ερευνητικές εργασίες του ενδιαφερόμενου μέρους, αλλά όχι τα 25 διδακτορικά διπλώματα των αιτητών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης,τοδιδακτορικόδίπλωμα πουκατέχουν OL αιτητές δεν προνοείται ως πρόσθετο προσόν ήως πλεονέκτημα. 30 35 Στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Hjiloannou ν. The Republic
(1983)3 C.L.R. 1041, έχουν λεχθεί ταακόλουθα: "Possession of academic qualifications additional to those required by thescheme of service,which are notspecified inthe scheme of service as an advantage, should notweighgreatlyin the mind of theCommission who should decide in selectingthe bestcandidate onthetotality of thecircumstances before them. Additional academic qualifications to those provided by the scheme of service do not indicate by themselves a striking superiority." 40 (Βλ. επίσης σχετικά Republic v.Haris(\985) 3C.L.R. 106). Θεωρώ αβάσιμους τους ισχυρισμούς των αιτητών ότι η Ε.Δ.Υ.παραγνώρισε την κατοχήαπόαυτούς τωνδιδακτορικών 297 Χρυσοστομής,Δ. Ποΰλλοςκ.ά. ν.Ε.Δ.Υ.κ.ά.
(1996)τους διπλωμάτων.Από τοπεριεχόμενο των πρακτικώντης επί δικης συνεδρίασης προκύπτει πως ένα απότα στοιχεία που λή φθηκε υπόψη ήταν, όπως ρητά αναφέρθηκε, καιτα προσόντα των υποψηφίων. ΗΕ.Δ.Υ. σημείωσε ότι μερικοί απότουςυπο ψηφίους κατέχουν μεταπτυχιακά προσόντα ήκαιδιδακτορικό 5 δίπλωμα,ταοποία όπως ανάφερε,δεναποτελούν πλεονέκτημα ήπρόσθετο προσόν. Εξάλλου στην περίπτωση του αιτητή ΣτυλιανίδηηΕ.Δ.Υ.με βάση τον Καν. 15
(2)τωνπερί Δημόσιας Υπηρεσίας (Γενικών) 10 Κανονισμών του 1991 (Κ.Δ.Π. 98/91), αναγνώρισε στον αιτητή το ανώτατοόριο των δύοετών ως υπηρεσίαςήπείρας στηθέση Ιατρικού Λειτουργού2ης τάξης,επειδήέκρινεότιτοδιδακτορι κό του δίπλωμα ήταν σχετικό μετακαθήκοντα τηςθέσης (βλ. πρακτικά συνεδρίασης Ε.Δ.Υ.ημερ.29.9.93- ερ. 85α στον Προ- 15 σωπικό Φάκελοτουαιτητή). Στησυνέχεια ο δικηγόρος του αιτητήΣτυλιανίδηανέφερεότι η Ε.Δ.Υ. φάσκει καιαντιφάσκει αναφορικάμετηδιδακτορική διατριβήτουαιτητή,γιατί απότημιααναφέρειότιέλαβευπόψη 20 τα ψηλά ακαδημαϊκά προσόντα, ενώ απότην άλλη έναςαπό τους λόγους που δόθηκανγιατημηπροσθήκη τουαιτητή στον κατάλογοτης Συμβουλευτικής Επιτροπήςήτανότιη διδακτορι κήδιατριβήτου δεν θεωρείται πλεονέκτημα. 25 Δεν βρίσκω οποιαδήποτε αντίφασηστα προαναφερθέντα. Η Ε.Δ.Υ. έδωσετην πρέπουσα βαρύτηταστην κατοχή απότον αι τητήδιδακτορικούδιπλώματος,αλλά συνεκτιμώντας το μαζί με τα άλλα κριτήρια καισυγκρίνοντας τοναιτητή μεάλλους υπο ψηφίους, θεώρησε ότιτοδίπλωμα αυτόδεντουέδινε οποιαδή- 30 ποτέ υπεροχή έναντι άλλων υποψηφίων, ώστε να κληθεί κι αυ τός στην προφορική εξέταση ενώπιον της. ΗαναφοράσεακαδημαϊκάπροσόντατουυποψήφιουΚιννήέγι νεσταπλαίσιατηςδιαδικασίαςπλήρωσης άλληςξεχωριστής θέσης 35 καιδεν βρίσκωοτιδήποτεεπιλήψιμο στην αναφοράτου Διευθυντή στη διεξαγωγή ερευνητικής εργασίας απότοενδιαφερόμενο μέρος ως ένααπόταστοιχεία πουστήριζαντησύστασητου. Ο δικηγόροςτων αιτητών ισχυρίστηκε επίσης ότι οΔιευθυντής 40 δενήτανειδικός επίτουθέματοςκαιδενκατείχετις απαραίτητες γνώσειςώστεναείναι σεθέση νακρίνει την απόδοσητωνυποψη φίων κατά την προφορικήεξέταση καιότιέπρεπενα είχεζητηθεί ηγνώμητουειδικού ιατρούκ. Γιαννάκη. Παρέπεμψεεπίσης στον 298 4 Α.Α.Δ. Πούλλοςκ.ά. ν.Ε.Δ.Υ. κ.ά. Χρυσοστομής, Λ. 5 Καν.2 των περί Δημόσιας Υπηρεσίας (Αξιολόγηση Υπαλλήλων) (Τροποποιητικών) Κανονισμών του 1993 (Κ.Δ.Π. 110/93), γιανα υποστηρίξει τηθέσηότι OL ειδικοί ιατροίαξιολογούνται απόΑνώ τερο Ειδικό Ιατρότηςοικείας ειδικότηταςκαιτονΠρώτοΙατρικό Λειτουργό του ιδρύματοςστο οποίουπηρετούν. 10 Ενπρώτοις παρατηρώότι ηπροαναφερθείσα διάταξηδενέχει σχέση μετουπόεξέτασηθέμαγιατίαναφέρεταισεαξιολογήσεις ει δικών ιατρώνγιασκοπούς ετοιμασίαςτων ετησίων υπηρεσιακών εκθέσεων. Στην προκειμένη περίπτωση και σύμφωνα με το Αρθρο 34
(9), του Ν. 1/90 οι συστάσεις δίνονται απότον Προϊστάμενο του οι κείου Τμήματος. Σύμφωναμε πρόσφατηνομολογία OL συστάσεις 15 πρέπειναδίνονταιαπότον Προϊστάμενο τον COLO. Η παροχή συ στάσεων απόεκπρόσωπο του θεωρήθηκε παράνομη: (βλ. σχετικά Λοϊζος Προδρόμου κ.ά. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1996)4 Α.Α.Δ.28, Ιωάννης Φιλίππουκαι Άλλη ν. ΕΛ.Υ.
(1995)4Α.Α.Δ. 1971 και Φ.Στυλιανίδηςκαι Άλλοι ν.Δημοκρατίας(αρ.2)
(1995)20 4Α.Α.Δ.1873). 25 Ενπάσηπεριπτώσει,στην παρούσαπερίπτωσηκαιόπωςανα φέρεταισταπρακτικά,οΔιευθυντής αξιολόγησε τηναπόδοσητων υποψηφίων στις προφορικές συνεντεύξεις αφού προηγουμένως αντάλλαξε απόψεις μετον ειδικό ιατρόκ.Γιαννάκη. Ο αιτητής Στυλιανίδης ισχυρίστηκε στην απαντητικήτουαγό ρευση ότι ηΣυμβουλευτική Επιτροπήδεν ήταννόμιμα συγκροτη μένη κατάτην υποβολή προφορικών ερωτήσεων, γιατί στηνπρο30 φορικήσυνέντευξη ενώπιοντηςπαρευρισκευτοκαισυμμετείχε και οκ. Γιαννάκη,τοόνοματουοποίουδεναναφέρεταισταπρακτικά εκείνης της συνέντευξης. Πράγματι, στα σχετικά πρακτικά δεν αναφέρεται ησυμμετοχή του κ. Γιαννάκηκαι συνεπώς ο αιτητής δεν απέδειξετον ισχυρισμό του,απλώςκαι μόνο μετηναναφορά 35 τουδικηγόρουτου. Αλλοι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν εκ μέρους των αιτητών αφορούν την απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις. Υπο στηρίχθηκε συναφώςπως οαιτητήςΧειμωνίδης αξιολογήθηκε ως 40 "εξαίρετος" ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής, ηοποία και απαρτιζόταν απόειδικούς ιατρούς,ενώ ηΕ.Δ.Υ.τον αξιολόγησε ως "πάρα πολύ καλό", υπονοώντας πως η μεταβολή οφείλεται στην αξιολόγηση τουΔιευθυντή,ο οποίος όπως είπε ο δικηγόρος τουδενέχειαιτιολογήσει την μεταβολήκαιη οποίαέχειεπηρεάσει 299 Χρυσοστομής,Δ. Πούλλος κ.ά. ν. Ε.Δ.Υ. κ.ά.
(1996)και τηνκρίση της Ε.Δ.Υ. Λέχθηκεεπίσης πως οι εντυπώσεις από τις συνεντεύξεις τόσον ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής όσον και ενώπιον της Ε.Δ.Υ. δεν έχουνκαταγραφεί. Διαφωνώμετουςπιοπάνωισχυρισμούς. Η απόδοσητων υπο- 5 ψηφίων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά και των δύο Επιτρο πών και το ότι ηαξιολόγηση του αιτητή Χειμωνίδηαπό τηΣυμ βουλευτική Επιτροπή ήταν διαφορετική από την αξιολόγηση της Ε.Δ.Υ., δενυποδηλώνει οποιαδήποτεπαρανομία,εφόσον θα μπο ρούσεναοφείλεται στοon οαιτητήςδεναπέδωσετόσο καλάενώ- 10 πιον της Ε.Δ.Υ.όσον ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής ή στο ότι ηυποκειμενική κρίση ενός συλλογικού οργάνου δεν είναι ηίδιαόπως η υποκειμενική κρίση άλλου οργάνου. Ο δικηγόρος του αιτητή Χειμωνίδη ισχυρίστηκε στη συνέχεια 15 ότι παρόλο πουοπελάτης τουκαιτο ενδιαφερόμενο μέροςπροά χθηκαν στη θέση Ιατρικού Λειτουργού 1ης Τάξης την ίδια μέρα (8.11.85),εντούτοις ο πελάτης του υπερέχει σε αρχαιότητα με βά ση τις διατάξεις των παραγράφων 15
(1)(δ) και
(2)της Κ.Δ.Π. 98/91,που προνοούν ταακόλουθα: 20 "15-
(1)2ε σχέδια υπηρεσίας στα οποία απαιτείται ορισμένος χρόνος εργασίας ή πείρας για προαγωγή,οχρόνος σπου δών που διανύθηκε από υπάλληλο θα αναγνωρίζεται ως υπηρεσία ή πείραως ακολούθως: 25 (α) (β) (Υ) 30 (δ)Για απόκτηση διδακτορικού διπλώματος ήτίτλου που σχετίζεται με τα καθήκοντα της θέσης ή είναι πλεονέ κτημαγιατηθέση στην οποίαπρωτοδιορίζεται υπάλλη λος και που αποκτήθηκε από αυτόν πριν το διορισμό τουστηδημόσιαυπηρεσία μετάαπό σπουδές στην Κύ- 35 προ ή στο εξωτερικό, θα αναγνωρίζεται ως υπηρεσία ήπείρα ένα έτος κατ' ανώτατο όριο στη θέσηπουδιο ρίστηκε, γιασκοπούς προαγωγήςστην αμέσως ανώτερη θέση.
(2)Ανεξάρτητα απότις πιο πάνωδιατάξεις δημόσιοι υπάλ ληλοιπουαπέκτησανμεταπτυχιακόδίπλωμα ή τίτλο μετάαπό σπουδές στο εξωτερικό, προτού διοριστούν στη δημόσια υπη ρεσία,καιπουυπηρετούσαν κατάτηνημερομηνία έναρξης της 300 40 4 Λ.Α.Δ. 5 Πούλλοςκ.ά. ν.Ε.Δ.Υ. κ.ά. Χρυσοστομής,Δ. ισχύος των κανονισμών αυτών διατηρούν τοδικαίωμα ανα γνώρισης του χρόνου που διανύθηκε γιααπόκτηση τέτοιων προσόντων ως υπηρεσίας ήπείραςστη θέσηπουπρωτοδιορίστηκαν μέχρι δύο έτηκατ* ανώτατοόριο, μεβάσητον κανονικά απαιτούμενο χρόνο για απόκτηση τους, εφόσο τοπροσόν αυτόσχετίζεται μετακαθήκοντατηςθέσης τους." Είναιηθέση τουδικηγόρουτουαιτητήπωςαντοδιδακτορικό δίπλωμαπουόπωςισχυρίστηκε απέκτησεοπελάτηςτουπρινδιο10 ριστείστηθέση,θεωρηθεί ως"υπηρεσία",τότεοαιτητήςείναι αρ χαιότερος του ενδιαφερόμενου μέρους. Ανθεωρηθεί ως "πείρα" πάλιοαιτητήςθαέπρεπεναείχεπροτιμηθεί,εφόσονηπείραεμπί πτει στον παράγοντα της αξίας. 15 Συνυφασμένος μεταπιοπάνωείναικαιο ισχυρισμός περίπα ραβίασης της αρχήςτης ισότητας όπωςαυτήδιασφαλίζεταιμετο Αρθρο28 του Συντάγματος.Όπωςαναφέρει οδικηγόρος τουαι τητή στη γραπτήτου αγόρευση,οαιτητής μεεπιστολή του ημερ. 18.6.92 ζήτησε απότην Ε.Δ.Υ.όπως του αναγνωριστεί υπηρεσία 20 μέχρι δύοετών,αλλάέλαβε αρνητικήαπάντηση απότο Διευθυντή ΙατρικώνΥπηρεσιών μετοαιτιολογικό ότι οαιτητήςαπέκτησε το διδακτορικό τουτίτλο μετά που διορίστηκε στο δημόσιο αντί προηγουμένως,όπωςπρονοείται στην Κ.Δ.Π.98/91 (ανωτέρω). 25 Σεπερίπτωσηπουθεωρηθεί ορθήηπιοπάνωθέση τουΔιευθυ ντή,συνέχισεοδικηγόρος του αιτητή,τότε οΚαν.15είναι,όπως είπε, "ultra vires" (εννοώντας προφανώς "αντισυνταγματικός") γιατίκάνει διαχωρισμό μεταξύυπαλλήλων πουαπόκτησαντομε ταπτυχιακό τους δίπλωμα όταν ήταν ήδηστην υπηρεσία καιαυ30 τώνπουτοαπέκτησαν προηγουμένως. Ηθέση των καθ' ωνη αίτηση είναι πωςηαρχαιότητα ρυθμίζε ται απότοΑρθρο49 τουΝ. 1/90 καιδεν μπορεί να μεταβληθεί εί τε μεεγκύκλιο είτεμεκανονισμό. 35 Στοναιτητήαπονεμήθηκεοτίτλος τουδιδάκτορατηςΙατρικής τον Ιούνιο 1986 (βλ.ερυθρό33στονπροσωπικότουςφάκελο)ημε ρομηνίακατάτηνοποίααυτόςυπηρετούσε στηθέση ΙατρικούΛει τουργού 1ηςτάξης. 40 Ο αιτητής,όπως ανάφερεοδικηγόρος του,ζήτησε το 1992 να τουαναγνωριστεί ηκατοχήτουπιοπάνωδιπλώματος ως"υπηρε σία"ή "πείρα",αλλάέλαβεαρνητική απάντηση.Ηάρνησηαυτήτης διοίκησης αποτελεί αυτοτελήδιοικητικήπράξητηνοποίαθαμπο301 Χρυσοστομής,Δ. Πούλλοςκ.ά. ν.ΕΛ.Υ. κ.ά.
(1996)ρούσε να είχε προσβάλει ο αιτητής. Ηπράξηαυτή δεν αποτελεί αντικείμενο τηςπαρούσαςπροσφυγήςκαικατάσυνέπεια τοΔικα στήριο δεν θα υπεισέλθει να εξετάσει την ορθότητα της ή θέμα αντισυνταγματικότητας των σχετικών Κανονισμών με βάσητους οποίουςαπορρίφθηκεηαίτησητου. 5 Θ' ασχοληθώ τέλος με ισχυρισμούς που προβλήθηκαν εκ μέ ρους του αιτητή Στυλιανίδη.Ο δικηγόρος του ισχυρίστηκε ότι ο παράγων της αρχαιότητας δεν προβλέπεται ως κριτήριοπροαγω γήςστοΑρθρο34τουΝ.1/90 όπωςστιςπεριπτώσειςπλήρωσηςθέ- 10 σεωνπροαγωγήςκαιπωςενπάσηπεριπτώσει,οαιτητήςδιεκδίκη σετηθέσηως θέση Πρώτου Διορισμού. Η αρχαιότητα μπορεί να μην αναφέρεταιρητάως ένα από τα κριτήριαπουλαμβάνονταιυπόψησεθέσειςΠρώτουΔιορισμού και 15 Προαγωγήςκαιμπορείναμηνέχειτηνίδιαβαρύτηταόπωςσαςπε ριπτώσεις θέσεων προαγωγής,αλλά δεν παραγνωρίζεται τελείως. Όπως αναφέρεταιστο Αρθρο 34
(9), στις περιπτώσεις τωνυποψη φίων πουείναι δημόσιοι υπάλληλοι, λαμβάνεταιυπόψηκαιτοπε ριεχόμενο των φακέλων στοοποίοπεριέχεταικαιη αρχαιότητα. 20 Εν πάσηπεριπτώσει, ο αιτητής αποκλείστηκε απότηνπροφο ρική εξέταση όχι μόνο με το αιτιολογικό ότι ήταν ο τελευταίος στην αρχαιότητακαιούτε μπορεί ναεξαχθείτοσυμπέρασμαότιο παράγων τηςαρχαιότητας έπαιξεκαθοριστικόρόλογιατημησυ- 25 μπερίληψη του αιτητήστον τελικόκατάλογο. Δενθαεξετάσω τους ισχυρισμούς πουαναφέρονταιστηνπαρά γραφο5τηςαπαντητικήςγραπτήςαγόρευσηςτουαιτητή, αναφορι κά μετην κατ* ισχυρισμό ανακρίβειαστην ημερομηνία απόκτησης 30 του διδακτορικούδιπλώματος του,την παραγνώρισητης διετούς "υπηρεσίας"πουτουαναγνωρίστηκεμεβάσητηνΚ.Δ.Π.98/91κλπ, γιατί δεν στοιχειοθετούν λόγους ακυρότηταςτης επίδικηςαπόφα σης. Το διδακτορικόπτυχίο του αιτητήήταν ενώπιον τηςΕ.Δ.Υ., λήφθηκε υπόψη και η οποιαδήποτε ανακρίβεια στην ημερομηνία 35 απόκτησηςτουδεν έχειοποιαδήποτε πρακτική σημασία. Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους,οιπροσφυγέςαποτυγχάνουν καιαπορρίπτονταικαιηεπίδικηαπόφασηεπικυρώνεται.Δεν επι δικάζονται έξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χω ρίςέξοδα. 302 40