clr/1996/1996_4_2873.pdf

(1)/95) — Όροι της αντισυνταγματικότη­ τας του καθ' όσον προνοεί περί μεταφοράς δημοσίων υπαλλήλων στην υπηρεσία του ΤαμείουΘήρας— Θεωρίακαι νομολογία—77αράβασητηςαρχής τηςδιακρίσεως τωνκρατικών λειτουργιών. Οιαιτητέςπροσέφυγανκατάτηςεπιστολής πουτους ανακοίνωνε τημεταφοράτουςαπότηνΥπηρεσία ΘήραςκαιΠανίδαςτουΥπουρ­ γείου Εσωτερικών,όπουυπηρετούσανως μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι, στοΤαμείο Θήρας,το νομικό δηλαδήπρόσωποδημοσίου δικαί­ ουπουίδρυσεοπερίΤαμείουΘήραςΝόμος(Ν. 158/90). Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: 20 1. Οιαιτητέςπαράτιςπρόνοιεςτουνόμου, ανδενλάμβαναντη συ­ γκεκριμένηεπιστολήδενθαέπαυανναείναιδημόσιοιυπάλληλοι. Ηνομοθετικήπρόνοιαπαρέσχετηνεξουσιοδότηση αλλάη πράξη συντελέστηκε μετηνεπιστολή. 2873 Αγαθαγγέλου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1996)Η καθ'ύλην αρμοδιότητα ενός διοικητικού οργάνου για έκδοση διοικητικών πράξεωνγιατηρύθμισητωνυπαγομένων σ' αυτήθε­ μάτων μπορεί ναδιακριθεί σεδύοείδη. Τηδιακριτικήευχέρειαή εξουσία και τη δέσμια αρμοδιότητα. Εξ' άλλου αν υιοθετείτο η αντίθετηαρχή,ανδηλαδή οι αιτητές μαζίμετους άλλους υπαλλή- 5 λους της Υπηρεσίας Θήρας μεταφέρονταν στο Ταμείο Θήρας με βάσητο νόμο και χωρίς την ανάμειξη της διοίκησης, ουσιαστικά θαυπήρχεπαράβασητηςαρχήςότι οιδιορισμοί καιοιπροαγωγές στηδημόσια υπηρεσία αποτελούν πτυχήτηςδιοικητικής λειτουρ­ γίαςηοποίαανάγεταιστηνάσκησητηςεκτελεστικής εξουσίας του 10 κράτους. Ενόψειτωνπιοπάνωτοδικαστήριοκατέληξε ότιησυ­ γκεκριμένη επιστολή αποτελεί εκτελεστήδιοικητικήπράξη.

1. Οι διατάξειςτουΣυντάγματος(Αρθρο 61) περιορίζουν τηναρμο­ διότητα της Βουλής στηθεσμοθέτηση κανόνων δικαίουκατά την 15 άσκηση της νομοθετικής λειτουργίας και αποκλείουν επέμβαση στηνεκτελεστικήεξουσία. Η έκδοσηδιοικητικώναποφάσεων απο­ τελεί πτυχήτης εκτελεστικής λειτουργίας και μπορεί να προέλθει μόνο απόόργανο της εκτελεστικής εξουσίας. Ηεπέμβασητης νο­ μοθετικής εξουσίας στην εκπλήρωση του διοικητικού έργου κάτω 20 από οποιοδήποτε μανδύααποκλείεται. ΣτηνυπόθεσηΑθανάσιος Μενελάου και Άλλοι ν.Αημοκρατίαςτονίστηκε ότι ο διορισμός υπαλλήλων σε δημόσιες θέσεις εκφεύγει των αρμοδιοτήτων της Βουλήςγιατί αποτελεί αμιγήδιοικητική πράξη. 25 Οι διορισμοί και προαγωγές στη δημόσια υπηρεσία αποτελούν πτυχήτηςδιοικητικής λειτουργίας η οποίαανάγεταιστην άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας τουκράτους.
2. Στηνπαρούσαυπόθεσηηπαρανομίαείναιδιττή. Κατ'αρχήνσύμ- 30 φωναμετονόμο μεταφέρονταιοιαιτητές,όπωςκαιόλοιοιυπάλ­ ληλοι τηςΥπηρεσίας ΘήραςκαιΠανίδαςτουΥπουργείου Εσωτε­ ρικών, σεθέσεις στο νεοϊδρυθέν Ταμείο Θήρας. Πέραντου ότι ο όρος"μεταφορά"είναιέννοιαάγνακιτηστοδιοικητικόδίκαιο,ου­ σιαστικά ισοδυναμεί με διορισμό από τη Βουλή συγκεκριμένων 35 προσώπων σε συγκεκριμένες θέσεις. Περαιτέρω η «μεταφορά» των υπαλλήλων απότηδημόσιαυπηρεσία στοΤαμείοΘήραςεξο­ μοιώνεται με,ήκαλύτερα συνιστά στέρησητης ιδιότηταςτουδη­ μόσιου υπαλλήλου. ΣύμφωναμετοΑρθρο 125 τουΣυντάγματος ηένταξη,μονιμοποίηση,προαγωγή,μετάθεσηκαισυνταξιοδότηση 40 τωνδημοσίων υπαλλήλων καθώςκαιη άσκησηπειθαρχικήςεξου­ σίαςεπ'αυτών,περιλαμβανομένης τηςαπόλυσηςήτηςαπαλλαγής από τα καθήκοντα τους, ανατίθεται στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας. Ουσιαστικά ηστέρησητης ιδιότηταςδημόσιουυπαλ2874 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αγαθαγγέλου κ.ά.ν. Δημοκρατίας λήλου μπορεί να γίνει μόνο απότην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρε­ σίαςκαιυπόμορφήάσκησηςτηςπειθαρχικήςεξουσίας επ'αυτού. Το Αρθρο5Α του Νόμου 158/90 πουπρονοεί τη μεταφοράυπαλ­ λήλων σε ανάλογες θέσεις του Ταμείου Θήρας προσκρούει στο Αρθρο 125 του Συντάγματος. Περαιτέρωσύμφωνα μετο Αρθρο5 τουπερί Δημόσιας Υπηρεσίας ΝόμουΝ. 1/90, οδιορισμός,επικύ­ ρωσηδιορισμού, ένταξηστο μόνιμο προσωπικό,προαγωγή, μετά­ θεση, απόσπαση και αφυπηρέτηση δημοσίων υπαλλήλων, καθώς καιηάσκησηπειθαρχικούελέγχου, περιλαμβανομένης τηςαπόλυσηςήτηςαναγκαστικήςαφυπηρέτησήςτους,ανήκεικαιπάλινστην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας. Ούτε το Αρθρο5τουΝόμου 1/90 ούτε καιτοΑρθρο125του Συντάγματοςπαρέχουνστη Βουλή ήσε οποιοδήποτεάλλο όργανοτηδυνατότηταναεπεμβαίνει στην ιδιό­ τηταυπαλλήλουκαινατημεταβάλλει. Μόνοαρμόδιοόργανοείναι ηΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας και μάλιστα μόνο για μεταβολές πουεπιτρέπονταιαπότο Σύνταγμακαιαναφέρονταιστο νόμο. Περαιτέρωμετημεταφοράκαιουσιαστικάτοδιορισμό τωνυπαλ­ λήλωνπουπροηγουμένως υπηρετούσανστηνΥπηρεσία Θήραςκαι Πανίδαςστις νεοσυσταθείσες ανάλογες θέσειςτουΤαμείουΘήρας στηνουσίαη νομοθετική εξουσία επεμβαίνει στηνάσκησητηςδιοι­ κητικής εξουσίας. Μετο Ν.32

(1)/95 ουσιαστικά θεσμοθετήθηκε η υποχρέωσηγιατηνανάληψηδιοικητικήςδράσηςπροκαθορισμένου περιεχόμενου παραβιάζοντας έτσι την αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Ο καθορισμός του αριθμού των θέσεων σταδιάφορα τμήματατηςδημόσιας υπηρεσίας καθώςκαιστανομικάπρόσωπα δημοσίου δικαίουεμπίπτει στην αρμοδιότητα της Βουλής, αλλάη πλήρωση των θέσεων πουεγκρίνονται αποτελεί αρμοδιότητατης εκτελεστικής εξουσίας, ηάσκηση της οποίας υπόκειται στοδικαστικό αναθεωρητικόέλεγχοτου Αρθρου 146τουΣυντάγματος. Το Δικαστήριο δεν αντιλαμβάνεται την έννοια των όρων "μετα­ φορά" και "μεταφέρονται" που χρησιμοποιούνται στο Νόμο 32(Ι)/95. Η μόνηέννοιαπουμπορείναδοθείστονόροείναιοτερματισμός της δημοσιοϋπαλληλικής ιδιότητας των αιτητών όπως και όλων των υπαλλήλων ή εργατών που μεταφέρθηκαν απότη δημόσια υπηρεσία και ο αυτόματος διορισμός τους στο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου που συστήθηκε με τον περί Ταμείου Θήρας Νόμο (Ν. 158/1990),δηλαδή το Ταμείο Θήρας.Το Ταμείο Θήρας μπορεί να είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου που συστάθηκε νόμιμα, αλλά ησυγκεκριμένη πρόνοια για τημεταφο­ ράτων υπαλλήλων είναιαντισυνταγματική. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. 2875 Αγαθαγγέλου κ . α , ν . Δημοκρατίας

(1996)Αναφερόμενεςυποθέσεις: Δημοκρατίαν. Γιάλλουρουκ.ά.

(1995)3Α.Α.Δ. 363, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν.Βουλής των Αντιπροσώπων (αρ.3) 5

(1994)3ΑΛΛ. 93, Μιχαήλ ΘεοδοσίουΑτδν.ΔήμουΑεμεσού

(1993)3ΑΛΛ. 25, ΜενελάουκαιΆλλοιν. Δημοκρατίας

(1996)3ΑΛΛ. 370, 10 President of the Republic v. TheHouse of Representatives

(1985)3 C.L.R. 1724. Προσφυγή. 15 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασης τουΥπουργείου Εσωτερι­ κών μετην οποία μεταφέρθηκανστο Ταμείο Θήραςοι υπάλληλοι τηςΥπηρεσίας ΘήραςκαιΠανίδας. 20 Α. Σ.Αγγελίδης,γιατους Αιτητές. Λ. Αουκαΐδης Εισαγγελέας τηςΔημοκρατίας μεΜ. Τσαγγαρίδη, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ωνη αίτηση. Cur.adv. vult. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Την 1.12.1984 οιαιτητές προσλήφθηκανμε σύμβαση στο Υπουργείο Εσωτερικών ως θηροφύλακες.Στησυνέ­ χεια καισυγκεκριμένα την 1.1.1990,διορίστηκαν απότην Επιτρο- 30 πή Δημόσιας Υπηρεσίας στημόνιμη θέση θηροφύλακα που προ­ βλεπότανστονΤακτικόΠροϋπολογισμό. ΜετονπερίΤαμείουΘή­ ρας Νόμοτου 1990,Ν. 158/90,ιδρύθηκε ειδικό Ταμείο Θήραςτο οποίο συνιστά χωριστό νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, διοι­ κείται απόΕπιτροπήΔιαχείρισης που αποτελείται απότοΓενικό 35 Διευθυντή τουΥπουργείου Εσωτερικών ωςπρόεδρο και μέλη το ΓενικόΔιευθυντή τουΓραφείουΠρογραμματισμού,το Γενικό Λο­ γιστήκαιτρεις δεόντως εξουσιοδοτημένους εκπρόσωπους τηςΚυ­ νηγετικής Ομοσπονδίας Κύπρου. ΗΕπιτροπήΔιαχείρισης διορί­ ζειτουςθηροφύλακεςκαιτουπόλοιποπροσωπικό,ηαπασχόληση 40 των οποίων χρηματοδοτείται σύμφωνα μετο άρθρο3

(1)(στ)του νόμου απότοΤαμείο. Σύμφωνα με τοάρθρο5Ατουνόμου, όπως τροποποιήθηκεμε 2876 25 4Α.Α.Δ. 5 Αγαθαγγέλουκ.ά.ν. Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Δ. το άρθρο 2 του περί Ταμείου Θήρας (Τροποποιητικό) Νόμο του 1995, Ν.32(Ι)/95, OLυπάλληλοιή εργάτεςτηςΥπηρεσίας Θήραςκαι ΠανίδαςτουΥπουργείου Εσωτερικών, μεταφέρονταιαπότηνημε­ ρομηνία δημοσίευσης του νόμου (28.4.1995) σε ανάλογες θέσεις του Ταμείου Θήρας, αντίστοιχες προς τις θέσεις που κατείχαν στην Υπηρεσία ΘήραςκαιΠανίδας. Μετά τη δημοσίευση του νόμου ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών μεεπιστολή τουπροςτουςαιτητέςημερ. 10 7.6.1995τουςπληροφορούσε τα ακόλουθα: "Αγαπητέ κ. Διονυσίου, 15 20 25 ΜεταΦΟοάτωνυπαλλήλων τηςΥπηρεσίας Θήοας καιΠανίδααστοΤαμείοΘήοα^ Έχω οδηγίες να αναφερθώστην ταυτάριθμηεπιστολή μου μεημερ. 18 Μαΐου 1995, σχετικά μετο πιο πάνωθέμακαινα σαςπληροφορήσω ότι μεβάσητις πρόνοιες τουάρθρου 5(Α)2 τουπερίΤαμείουΘήρας(Τροποποιητικού)Νόμουτου 1995, οι υπάλληλοι της Υπηρεσίας Θήρας και Πανίδας μεταφέρονται στο Ταμείο Θήραςκαιως εκτούτου,από 1ηΙουνίου 1995, κα­ τέχετετηθέσηθηροφύλακαστοΤαμείοΘήρας. Μετιμή, Γενικός Διευθυντής Υπουργείου Εσωτερικών" Οι αιτητές μεεπιστολή τουδικηγόρουτουςημερ.29.6.1995δεν 30 δέκτηκαντημεταφοράτους στοΤαμείο Θήραςκαιζήτησανόπως γίνουν οιαναγκαίεςδιευθετήσεις γιαναδιατηρήσουντηνιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου. Το αίτημα τους απορρίφθηκε στις 18.8.1995. 35 Μετην παρούσαπροσφυγήοι αιτητές αξιώνουν ακύρωση της απόφασης που περιέχεται στην επιστολή ημερ. 7.6.1995 με την οποία,διατάσσεται η μεταφορά των αιτητων στο Ταμείο Θήρας. Αξιώνεται επίσης δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία νακη­ ρύσσεται άκυρηηπαράλειψητωνκαθ'ωνηαίτησηνααπαντήσουν 40 ή να ικανοποιήσουν τη γραπτή διαμαρτυρίατων αιτητων ημερ. 29.6.1995. Οι αιτητές βασίζονται στο επιχείρημα ότι η σχετική πρόνοια τουνόμου 32(Ι)/95περί μεταφοράςτων θηροφυλάκωνστοΤαμείο 2877 Νικολαΐδης, Δ. Αγαθαγγέλου κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1996)Θήρας είναι αντισυνταγματική γιατί παραβιάζει μεταξύ άλλων την αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Επίσης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι στο νόμο 1/90 δενπροβλέπεται εξουσία ή δυνατό­ τητα μεταφοράςδημόσιου υπαλλήλου σε άλλο νομικό πρόσωπο, με αυτόματη μάλιστα στέρηση της δημοσιοϋπαλληλικής ιδιότη- 5 τας. Οι καθ' ων η αίτηση υπέβαλαν αριθμό προδικαστικών ενστά­ σεων. Η πρώτη τους ένσταση αναφέρεται στο επιχείρημα ότι η προσβαλλόμενη απόφασηδενσυνιστά εκτελεστήδιοικητικήπράξη 10 εντός της εννοίας του άρθρου 146.1 του Συντάγματος. Σύμφωνα μετους καθ' ων ηαίτηση,ημεταφοράτωνυπαλλήλων ήεργατών της Υπηρεσίας Θήρας και Πανίδας του Υπουργείου Εσωτερικών σε ανάλογες θέσεις του Ταμείου Θήρας,αντίστοιχες προς τις θέ­ σεις πουκατείχανστην Υπηρεσία ΘήραςκαιΠανίδαςπρόβλεπε- 15 ται από τα άρθρα2 και 4 του νόμου 32(Ι)/

1. Είναι η θέση των καθ'ων ηαίτηση ότι ημεταφοράέχειεκτελεστεί απ' ευθείας μετη νομοθετική ρύθμιση, χωρίς να απαιτηθείηέκδοση οποιασδήποτε διοικητικής πράξης. Με άλλα λόγια η μεταφοράτων υπαλλήλων και εργατών της Υπηρεσίας Θήραςκαι Πανίδαςτου Υπουργείου 20 Εσωτερικών σεανάλογεςθέσεις τουΤαμείουΘήραςέγινεαυτόμα­ τα από την ημερομηνία που ο νόμος τέθηκε σε ισχύ. Ο νόμος 32(Ι)/95 δεν αναθέτειγια το θέματης μεταφοράςτων υπαλλήλων οποιαδήποτεεξουσία ήδιακριτικήευχέρεια στο Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών ή σε οποιοδήποτε άλλο όργανο. 25 Έτσι,καταλήγουν OLκαθ'ων ηαίτηση,ηεπιστολή ημερ.7.6.1995 δεναποτελεί διοικητικήεκτελεστήαπόφαση,γιατί οΓενικός Διευ­ θυντής δεν άσκησε οποιαδήποτε αρμοδιότητα ή εξουσία δυνάμει νόμου.Απλώςπληροφόρησε τουςαιτητές γιατηνυφιστάμενηκα­ τάσταση,ότι δηλαδήο νόμος τους μετέφερε από 1.6.1995στοΤα- 30 μείοΘήρας. Δε με βρίσκει σύμφωνο η πιο πάνω θέση. Η επιστολή ημερ. 7.6.1995συνιστά εκτελεστήδιοικητική πράξηγιατί μετην επιστο­ λή αυτή συντελείται η μεταφοράτων αιτητων στο Ταμείο Θήρας. 35 Το άρθρο5Α του νόμου 158/90όπως τροποποιήθηκε μετοάρθρο 2τουνόμου 32(Ι)/95 πράγματιπροβλέπειότι οιυπάλληλοι ή OLερ­ γάτεςτηςΥπηρεσίας Θήραςμεταφέρονταιαπότηνημερομηνίαδη­ μοσίευσης του νόμου σε ανάλογες θέσεις του Ταμείου Θήρας, όμως ηνομοθετική πρόνοιααπόμόνητης δεν μπορούσε να ενερ- 40 γήσεικαινα τους τοποθετήσει (μεταφέρει) στο Ταμείο Θήρας.Οι υπάλληλοι συνέχιζαν να είναι δημόσιοι υπάλληλοι μέχρι της 7.6.1995 (ημερομηνία της υπό εξέταση επιστολής), παρά το γεγο­ νός ότι ονόμος είχετεθεί σε ισχύ την 1.6.
2. Βέβαιαδενπαρα2878 4 Α.Α.Δ. 5 Αγαθαγγέλου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Δ. γνωρίζω τογεγονός ότι στην επιστολή αναφέρεταιότι οιυπάλλη­ λοι μεταφέρονταιστοΤαμείοΘήραςαπότην 1.6.1995αλλάτογε­ γονός αυτόδεν αλλάζει την κατάσταση. Οι αιτητέςπαρά τιςπρό­ νοιες τουνόμου,ανδεν λάμβαναντη συγκεκριμένη επιστολή δεν θα έπαυαννα είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Ηνομοθετική πρόνοια παρέσχε την εξουσιοδότηση αλλά η πράξη συντελέστηκε με την επιστολή. Ηκαθ'ύλην αρμοδιότηταενός διοικητικούοργάνου γιαέκδο10 σηδιοικητικών πράξεωνγιατηρύθμιση των υπαγομένων σ' αυτή θεμάτων μπορεί ναδιακριθεί σε δύο είδη.Τηδιακριτικήευχέρεια ήεξουσία καιτηδέσμια αρμοδιότητα.Δέσμια αρμοδιότητα υπάρ­ χει όταν το διοικητικό όργανο εφ' όσον διαπιστώσει ότι συντρέ­ χουν OLπροβλεπόμενες απότονόμοπραγματικέςήνομικέςπροϋ15 ποθέσεις εφαρμογήςτου, είναι υποχρεωμένο ναεκδόσει διοικητι­ κήπράξηπουναπεριέχει ορισμένηατομική ρύθμισηπροκαθοριζόμενη από τους κανόνες του νόμου (Επαμεινώνδα Σπηλιωτόπουλου,Εγχειρίδιον Διοικητικού Δικαίου,Έκδοση 1977, παραγρ. 148, σελ. 145). Εξ άλλου αν υιοθετούσαμε την αντίθετη αρχή, αν 20 δηλαδήοιαιτητέςμαζίμετουςάλλους υπαλλήλους της Υπηρεσίας Θήραςμεταφέρονταν στο Ταμείο Θήρας μεβάση το νόμο καιχω­ ρίς την ανάμειξητηςδιοίκησης, ουσιαστικά θαυπήρχε παράβαση της αρχήςότι οι διορισμοί και οι προαγωγές στηδημόσιαυπηρε­ σίααποτελούνπτυχήτηςδιοικητικής λειτουργίας ηοποία ανάγε25 ται στην άσκησητης εκτελεστικής εξουσίας τουκράτους (βλ. Κυ­ πριακή Δημοκρατία ν. ΕλευθερίαςΓιάλλονρου κ.ά.

(1995)3 Α.Α.Δ.363). Ενόψει των πιο πάνωκαταλήγωότι η συγκεκριμένη επιστολή αποτελεί εκτελεστήδιοικητικήπράξηκαισυνεπώς αντι­ κείμενο εξέτασης μεβάσητοΑρθρο 146 του Συντάγματος.Η προ30 δικαστικήένσταση θαπρέπεινα απορριφθεί. Έχει επίσης προβληθείυπόμορφή καιπάλιπροδικαστικήςέν­ στασης ότι δεν υφίσταται παράλειψη εκ μέρους της διοίκησης εντός τηςεννοίας τουΑρθρου 29 του Συντάγματοςκαιότι δεν εί35 ναι δυνατήμε το ίδιο δικόγραφοταυτόχρονηπροσβολή και πρά­ ξηςκαιπαράλειψης.Είναιαλήθειαότι μετην αίτησητους οι αιτητές αξιώνουν δήλωση με την οποία να κηρύσσεται η παράλειψη τωνκαθ'ωνηαίτησηνααπαντήσουνστηγραπτήδιαμαρτυρίατων αιτητων ημερ.29.6.1995 άκυρη. Ο ισχυρισμός των αιτητων ότι οι 40 καθ'ων ηαίτησηπαρέλειψαν να απαντήσουνδεν ευσταθεί,αφού στις 18.8.1995ο Γενικός Διευθυντής τουΥπουργείου Εσωτερικών με επιστολή του προς το δικηγόρο των αιτητων (Παράρτημα Γ2 της ένστασης) του απαντά ανάλογα.Είναι φανερόότι η διοίκηση δεν μπορείνακατηγορηθείστησυγκεκριμένη περίπτωσηγιαοποι2879 Νικολαΐδης, Δ. Αγαθαγγέλου κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1996)αδήποτε παράλειψη και συνεπώς η σχετική αξίωση θαπρέπει να απορριφθεί. Ηαπόρριψη της αξίωσης καθιστά και τις αντίστοι­ χες προδικαστικές ενστάσεις που ηγέρθηκαν άνευ αντικειμένου, έτσιθαπροχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της προσφυγής. 5 Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι η επίδικηαπόφαση πάσχει γιατίεί­ ναιπαράνομη,παραβιάζει το Σύνταγμακαιτις αρχές φυσικήςδι­ καιοσύνης,ελήφθηαπόόργανοπουστερείται αρμοδιότηταςναμε­ ταβάλει την ιδιότητα του δημόσιου υπαλλήλου και τέλος ότι στε­ ρείται αιτιολογίας. Είναι ηθέση των αιτητωνότι οπερί Δημόσιας 10 Υπηρεσίας Νόμος του 1990, Ν. 1/90, που είναι ο νόμος που οριο­ θετεί την ιδιότητα και διέπει την υπηρεσιακή κατάστασηκάθε δη­ μόσιουυπαλλήλου δενπροβλέπει τερματισμό της δημοσιοϋπαλλη­ λικής ιδιότητας μετη μεταφοράυπαλλήλου στην υπηρεσία άλλου νομικού προσώπου. Τερματισμός της ιδιότητας του δημόσιου 15 υπαλλήλου επέρχεται μόνο μετην παραίτηση,την αφυπηρέτησηή ως πειθαρχική ποινή. Επίσης προσβάλλεται ο Νόμος 32(Ι)/95 ως αντισυνταγματικός γιατί παραβιάζεται ηαρχήτης διάκρισης των εξουσιών. Αντίθετα οι καθ' ωνηαίτηση ισχυρίζονται ότι ο νόμος δεν είναι αντισυνταγματικός γιατί δεν αφήρεσε οποιαδήποτε αρ- 20 μοδιότητα ή εξουσία από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, αφούτέτοια αρμοδιότητα δηλαδήμεταφοράςυπαλλήλων δενείχε ηΕ.Δ.Υ.είτεμετο άρθρο5τουΝόμου 1/90 είτεμετο Αρθρο 125 του Συντάγματος. Είναι ηθέση των καθ'ων ηαίτηση ότι ο νόμος εμπίπτει στα συνταγματικά πλαίσια άσκησης της νομοθετικής 25 εξουσίας απότηΒουλήτωνΑντιπροσώπων σύμφωνα μετοΑρθρο 61 τουΣυντάγματος. Είναι αναντίλεκτο γεγονός ότι η μεταφορά των αιτητων στο Ταμείο Θήραςτους έχειστερήσειτην ιδιότητατουδημόσιου υπαλ- 30 λήλου. Η διαπίστωση αυτή είναι φανερή και από τη διατύπωση που χρησιμοποιήθηκε στην επιστολή ημερ. 18.8.1995, σύμφωνα με την οποία ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών πληροφορεί τοδικηγόροτωναιτητωνότιη μεταφοράτωναιτητων με βάσητο άρθρο 5Α του Νόμου δεν είναι δυνητική αλλά επιτα- 35 κτικήκαιδεναφήνειπεριθώρια επιλογής τηςδιατήρησης τηςιδιό­ τητας του δημόσιου υπαλλήλου. Περαιτέρωδηλώνεται σαφώς ότι το Υπουργείο Εσωτερικών δενπροτίθεται ναπροβεί σε οποιαδή­ ποτε διευθέτηση για να διατηρήσουν οι αιτητές την ιδιότητα του δημόσιου υπαλλήλου. Οορισμός τουδημόσιου υπαλλήλου πουδί- 40 δεται στο άρθρο 122 του Συντάγματος,δηλαδήοκατέχων μόνιμα ήπροσωρινά δημόσια θέσηήαξίωμα ήο αναπληρών τον μόνιμο κάτοχο, ουσιαστικά επαναλαμβάνεταικαιστο ορισμό πουδίδεται στον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990, Ν.1/90, άρθρο2, 2880 4 Α.Α.Δ. Αγαθαγγέλου κ.ά.ν.Δημοκρατίας Νικολαΐδης,Δ. σύμφωνα μετονοποίο"δημόσιος υπάλληλος" σημαίνει αυτόνπου κατέχει δημόσια θέση, μόνιμα, προσωρινά ήμεαναπλήρωση.Στη συνέχεια οόρος "δημόσιαυπηρεσία" ερμηνεύεται ότι σημαίνεικά­ θευπηρεσία πουυπάγεταιστηΔημοκρατία,εκτός ορισμένων υπη5 ρεσιών όπως ηΔικαστική Υπηρεσία, ηυπηρεσία στις ένοπλες δυ­ νάμεις,η υπηρεσία στηθέση του Γενικού Εισαγγελέα, του Γενικού Ελεγκτή κλπ,ήυπηρεσία σεοποιαδήποτε θέσηαναφορικάμε την οποία γίνεται διαφορετική πρόνοια μενόμο. Απόταπιοπάνω, όπως και απότην όλη διατύπωση των νόμων 158/90 και32

(1)/95 10 είναι φανερό ότιτοΤαμείο Θήρας δεναποτελεί τμήμα της δημό­ σιαςυπηρεσίας αλλάξεχωριστό νομικό πρόσωποδημοσίουδικαί­ ου. Είναι επίσης παραδεκτόότιοιαιτητέςδενέχουν διατηρήσει τη δημοσιοϋπαλληλική ιδιότητα. Θαπρέπει συνεπώς να εξεταστεί κατάπόσοη μεταφορά τωναιτητωναπότη δημόσιαυπηρεσία στο 15 ανεξάρτητοαυτόνομικό πρόσωποδημοσίου δικαίουείναι νόμιμη και σύμφωνα μετοΣύνταγμα. 20 25 30 35 40 ΟιδιατάξειςτουΣυντάγματος (Αρθρο 61) περιορίζουν την αρ­ μοδιότητα της Βουλής στηθεσμοθέτηση κανόνων δικαίου κατά την άσκηση της νομοθετικής λειτουργίας και αποκλείουν επέμβα­ σηστην εκτελεστικήεξουσία (Πρόεδρος τηςΔημοκρατίας ν. Βου­ λήςτωνΑντιπροσώπων (αρ. 3)

(1994)3Α.Α.Δ.93). Η έκδοσηδι­ οικητικών αποφάσεων αποτελεί πτυχή τηςεκτελεστικής λειτουρ­ γίας καιμπορεί ναπροέλθει μόνο από όργανο της εκτελεστικής εξουσίας. Οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση άσκηση αρμοδιότητας εκτός τουκαθορισμένου πεδίου τωνλειτουργιών κάθε εξουσίας αντίκειταιστην αρχή τηςδιάκρισης των εξουσιών και προσκρούει στις διατάξεις του Συντάγματος πουκατανέμουν την κρατική εξουσία στους αντίστοιχους φορείς της (Πρόεδρος τηςΔημοκρατίαςν.ΒουλήςτωνΑντιπροσώπων, ανωτέρω).Η επέμβασητηςνο­ μοθετικής εξουσίας στην εκπλήρωση του διοικητικού έργουκάτω απόοποιοδήποτε μανδύααποκλείεται (Μιχαήλ ΘεοδοσίουΑτδν. ΔήμουΑεμεσού

(1993)3Α.Α.Δ. 25).ΣτηνυπόθεσηΑθανάσιοςΜενελάου καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας

(1996)3Α.Α.Δ.370, τονίστηκε ότιο διορισμός υπαλλήλων σεδημόσιες θέσεις εκφεύγει τωναρ­ μοδιοτήτων της Βουλήςγιατίαποτελεί αμιγήδιοικητική πράξη. Η ανάμειξητης Βουλήςσεδιορισμούς, κατά τρόπο άμεσο ή έμμεσο, αποκλείεται. Τονίζεται επίσης ότιτοΑρθρο 122 τουΣυντάγματος καθιστά την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας τημόνη αρχή με αρμοδιότητα γιατηδιενέργεια διορισμών καιπροαγωγών στηδημό­ σιαυπηρεσία.Η αρχήτηςδιάκρισηςτωνεξουσιών δενπαρέχει στη Βουλή εξουσία επιλογής προσώπων πουθαδιορίζονται στηδημό­ σια υπηρεσία ήσεοποιοδήποτε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαί­ ου. Ηεξουσία τηςπεριορίζεται στη διαπίστωση τηςανάγκης για 2881 Νικολαΐδης, Δ. Αγαθαγγέλου κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1996)πρόσληψη σε διάφορες θέσεις. Οι διορισμοί και προαγωγές στη δημόσια υπηρεσία αποτε­ λούν πτυχή της διοικητικής λειτουργίας η οποία ανάγεται στην άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας του κράτους (Δημοκρατία ν. 5 Ελευθερίας Γιάλλονρου κ.ά.

(1995)3 Α.Α.Δ. 363). Η απόδοση της εξουσίας προαγωγής των δημοσίων υπαλλήλων στην Ε.Δ.Υ. θεωρήθηκε στην υπόθεση Γιάλλονροςότι συνάδει μετις συνταγ­ ματικές διατάξεις που προβλέπουν την άσκηση αρμοδιοτήτων για τη στελέχωση της δημόσιας υπηρεσίας από σώμα θεσμικά 10 ανεξάρτητο από την πολιτική εξουσία. Στην ίδια υπόθεση ανα­ φέρεται ότι η στελέχωσητης δημόσιας υπηρεσίας αποτελεί πτυ­ χή της διοικητικής λειτουργίας, ενώ ηάσκηση της εξουσίας του διοικείν υπόκειται στον αναθεωρητικό έλεγχοπου προβλέπει το Αρθρο 146.1 του Συντάγματος.Ως θέμα συνταγματικής αρχήςοι 15 διορισμοί στη δημόσια υπηρεσία εκφεύγουν των αρμοδιοτήτων της Βουλής. Ηπρόσληψη εκτάκτων υπαλλήλων, σε αντίθεση με τη στοιχειοθέτηση των προϋποθέσεων για την πρόσληψη τους, κρίθηκε ότι περιέχει στοιχεία διοικητικής λειτουργίας καιγιατο λόγο αυτό εκφεύγει των ορίων της νομοθετικής εξουσίας (βλ. 20 President of the Republic v. The House of Representatives

(1985)3C.L.R. 1724). Στην παρούσα υπόθεση ηπαρανομίαείναι διττή. Κατ' αρχήν σύμφωνα με το νόμο μεταφέρονται οι αιτητές,όπως και όλοι οι 25 υπάλληλοι της Υπηρεσίας Θήρας και Πανίδας του Υπουργείου Εσωτερικών, σε θέσεις στο νεοϊδρυθέν Ταμείο Θήρας.Πέραντου ότι ο όρος "μεταφορά" είναι έννοια άγνωστη στο διοικητικό δί­ καιο, ουσιαστικά ισοδυναμεί με διορισμό από τη Βουλή συγκε­ κριμένων προσώπωνσεσυγκεκριμένες θέσεις.Περαιτέρωη"μετά- 30 φορά " των υπαλλήλων απότηδημόσιαυπηρεσίαστοΤαμείοΘή­ ρας εξομοιώνεται με, ήκαλύτερα συνιστά στέρηση της ιδιότητας του δημόσιου υπαλλήλου. Σύμφωναμετο άρθρο 125 του Συντάγ­ ματοςη ένταξη, μονιμοποίηση,προαγωγή,μετάθεσηκαισυνταξιο­ δότηση των δημοσίων υπαλλήλων καθώςκαιηάσκηση πειθαρχώ 35 κής εξουσίας επ' αυτών, περιλαμβανομένης της απόλυσης ή της απαλλαγήςαπότακαθήκοντατους, ανατίθεταιστην ΕπιτροπήΔη­ μόσιας Υπηρεσίας. Πιστεύω ότι ουσιαστικάηστέρηση τηςιδιότη­ τας δημόσιου υπαλλήλου μπορεί ναγίνει μόνο απότηνΕπιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας και υπό μορφή άσκησης της πειθαρχικής 40 εξουσίας επ' αυτού.Θεωρώ ότι το άρθρο5Α του Νόμου32(ί)/95 πουπρονοεί τημεταφορά υπαλλήλων σεανάλογες θέσεις τουΤα­ μείου Θήρας προσκρούει στο Αρθρο 125 του Συντάγματος. Πε­ ραιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 5 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας 2882 4 Α.Α.Δ. Αγαθαγγέλου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Δ. Νόμου 1/90, οδιορισμός, επικύρωση διορισμού, ένταξηστο μόνι­ μοπροσωπικό,προαγωγή,μετάθεση,απόσπαση καιαφυπηρέτηση δημοσίων υπαλλήλων, καθώςκαιηάσκησηπειθαρχικού ελέγχου, περιλαμβανομένης της απόλυσης ήτης αναγκαστικής αφυπηρέτη5 σής τους, ανήκει και πάλιν στην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας. Ούτε το άρθρο5 του Νόμου 1/90 ούτε καιτο Αρθρο 125 τουΣυ­ ντάγματοςπαρέχουνστηΒουλή ή σεοποιοδήποτεάλλοόργανοτη δυνατότητανα επεμβαίνει στην ιδιότηταυπαλλήλου καινατημε­ ταβάλλει. Μόνοαρμόδιοόργανοείναιη ΕπιτροπήΔημόσιας Υπη10 ρεσίας και μάλιστα μόνο για μεταβολές πουεπιτρέπονταιαπότο Σύνταγμακαιαναφέρονταιστονόμο. Περαιτέρω με τη μεταφορά και ουσιαστικά το διορισμό των υπαλλήλων πουπροηγουμένως υπηρετούσαν στην Υπηρεσία Θή15 ραςκαιΠανίδαςστις νεοσυσταθείσες ανάλογεςθέσειςτουΤαμεί­ ουΘήραςστην ουσίαηνομοθετική εξουσία επεμβαίνει στηνάσκη­ σητης διοικητικής εξουσίας. Μετο νόμο 32

(1)/95ουσιαστικάθε­ σμοθετήθηκε η υποχρέωση για την ανάληψη διοικητικής δράσης προκαθορισμένουπεριεχόμενου παραβιάζονταςέτσιτηναρχή της 20 διάκρισης των εξουσιών. Οκαθορισμός του αριθμούτων θέσεων σταδιάφορατμήματατης δημόσιαςυπηρεσίαςκαθώςκαιστανο­ μικά πρόσωπαδημοσίου δικαίου εμπίπτει στην αρμοδιότητατης Βουλής, αλλά η πλήρωση των θέσεων που εγκρίνονται αποτελεί αρμοδιότητατηςεκτελεστικής εξουσίας,ηάσκησητηςοποίαςυπό25 κείται στο δικαστικό αναθεωρητικό έλεγχο του Αρθρου 146 του Συντάγματος (Πρόεδροςτης Δημοκρατίας ν. Βουλήςτων Αντι­ προσώπων(αρ.3)

(1994)3Α.Α.Δ.93). Τολμώ να πω ότι δεν αντιλαμβάνομαι την έννοια των όρων 30 "μεταφορά" και "μεταφέρονται"πουχρησιμοποιούνται στο νόμο 32(Ι)/95.Ημόνηέννοιαπουμπορείναδοθείστονόρο είναιοτερ­ ματισμός της δημοσιοϋπαλληλικής ιδιότητας των αιτητων όπως καιόλων τωνυπαλλήλων ήεργατώνπουμεταφέρθηκαναπότηδη­ μόσιαυπηρεσίακαιοαυτόματοςδιορισμός τους στονομικόπρό35 σωπο δημοσίου δικαίου που συστήθηκε με τον περί ΤαμείουΘή­ ρας Νόμο 158/1990,δηλαδήτο Ταμείο Θήρας.Το Ταμείο Θήρας μπορεί ναείναινομικό πρόσωποδημοσίουδικαίουπουσυστάθη­ κε νόμιμα, αλλά η συγκεκριμένη πρόνοια για τη μεταφορά των υπαλλήλων είναιαντισυνταγματική. Ενόψειόλων τωνπιοπάνω 40 βρίσκωότιηπροσβαλλόμενη απόφασηθαπρέπειναακυρωθείκαι ακυρώνεται μεέξοδαταοποίαθαυπολογιστούν απότονΠρωτοκολλητήτουΔικαστηρίου. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. 2883