← Κύπρος

clr/1996/1996_4_2949.pdf

4Α.Α.Λ. 8Νοεμβρίου, 1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑΑΡΘΡΑ 146,28ΚΑΙ26 ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Αιτητής, ν. ΔΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ, Καθ'ου ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 478/96) Ακυρωτικήαπόφαση— Δεδικασμένο — Προϋποθέσεις δημιουργίας — Περιστάσειςδημιουργίαςκαιέκτασητουδεδικασμένουστηνκριθείσα περίπτωση. 5 Δημοτικοί Υπάλληλοι — Πειθαρχική ενθύνη— Διαθεσιμότητα — Η ύπαρξηθεσπισμένουπειθαρχικούδικαίουδεναπαιτείταιγιατηνεπι­ βολή της— Κριτήρια επιβολής τηςδιαθεσιμότητας—Περιστάσεις τηςνόμιμηςεπιβολήςτηςστηνκριθείσαπερίπτωση. 10 ΔιοικητικόΔίκαιο — Γενικέςαρχές— Ηαρχήτηςαπαγόρευσης επιδο­ κιμασίαςκαι αποδοκιμασίαςταυτοχρόνως — Ασχετη με την περί­ πτωσηάσκησηςένδικουμέσου. 15 ΠέραντωνανωτέρωτίτλωνηαπόφασητουΔικαστηρίουδιαβαζεταιωςσύνολο]. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Βασιλείου ν. ΔήμουΠαραλιμνίου κ.ά. (αρ.1)

(1996)4ΑΛΛ. 1393, Γιάλλουροςν. ΣυμβουλίουΑποχετεύσεωνΑευκωσίας
(1990)3 ΑΛΛ. 2949 Βασιλείου ν.Δήμου Παραλιμνίου
(1996)3532, Νικολάουν. Συμβουλίου Αποχετεύσεων Αευκωσίας
(1991)4 ΑΛΛ. 1031, Περικλέους ν.Συμβουλίου ΒελτιώσεωςΑγίαςΝάπας (αρ. 1)
(1992)4 ΑΛΛ. 832, 5 Τσικκουρήςν. ΑρχήςΛιμένωνΚύπρου
(1990)3ΑΛΛ.4417, 10 Περικλέους ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως ΑγίαςΝάπας
(1993)3 ΑΛΑ. 579. Προσφυγή. 15 ΠροσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτουΔημοτικού Συμβουλίου Παραλιμνίου με την οποίαέθεσετον Αιτητήγιαδεύτερη φοράσε διαθεσιμότητα γιατρεις μήνες και μετην οποίααποφάσισεόπως τουκαταβληθεί μόνο το 1/2 του μισθούτου κατάτη συγκεκριμένη περίοδο. 20 Α. Σ. Αγγελίδης,γιατον Αιτητή. Α. Παντελίδης, γιατον Καθ' ουηαίτηση. 25 Cur.adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ο αιχητήςπροσβάλλει την απόφασητου Δημο­ τικού Συμβουλίου Παραλιμνίου ημερομηνίας 4/6/1996 με την οποία
(1)τέθηκε, για δεύτερη φορά,σε διαθεσιμότητα, για τρεις 30 μήνες από5/6/1996 μέχρι 4/9/1996και
(2)θα τουκαταβαλλόταν μόνο το 1/2 του μισθού του κατά την περίοδο αυτή. Η απόφαση του κοινοποιήθηκε την επομένη με επιστολή του Δημάρχου. Η ενέργεια του Συμβουλίου εντασσόταν στο πλαίσιο επανεξέτασης μετάτηναπόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρίουστηνπροσφυγήτου 35 ίδιουαιτητήαρ. 1061/94ΧριστάκηςΒασιλείουν. άήμονΠαραλι­ μνίου (αρ. 1)χ.ά.
(1996)4 Α.Α.Δ. 1393, ηοποία στρεφόταν κατά προγενέστερης απόφασης, που λήφθηκε υπό τις περιστάσεις που αναφέρωαμέσως πιο κάτω. 40 Τηθέσητουαιτητήσε διαθεσιμότητατηνπρώτηφορά ακολού­ θησεπειθαρχικήδίωξητου. Οαιτητήςστηδιαδικασία εκείνη βρέ­ θηκε ένοχος σε 10 απότις 18κατηγορίες που αντιμετώπιζε ανα­ φορικά μετην αμελήεκτέλεσητωνκαθηκόντωντουως Δημοτικού 2950 4 Α.ΑΛ. Βασιλείου ν.Δήμου Παραλιμνίου Νικήτας,Δ. Μηχανικού. Σε τρεις απότις κατηγορίες αυτές του επιβλήθηκε η ποινήτης αναγκαστικήςαφυπηρέτησης.ΟΠικήςΠ., ακύρωσε την εν λόγωαπόφαση,όπως ερμηνεύω την απόφαση του,γιαδύοχω­ ριστούς λόγους:
(1)συμμετοχή τουΔημάρχου στο πειθαρχικόόρ5 γανοπουεκδίκασετηνυπόθεση,παράτογεγονός πως ο ίδιοςκα­ τήγγειλετον αιτητήκαιπεραιτέρω - καιπιο σημαντικό - οι σχετι­ κές ενέργειεςτουτον έφερανναενεργείκαιωςκατήγορος"και
(2)τηνασάφεια καιαοριστίατουκατηγορητηρίου. Οι επί μέρουςκα­ τηγορίες δενπεριείχαντααπαραίτηταδεδομέναούτε εξειδίκευσαν 10 τακαθήκονταπουπαρέβη οαιτητής, 15 20 25 30 Στοσημείοαυτό μπορεί να εξεταστεί ησυναφής εισήγησητου αιτητή ότι υπήρξε "έμμεση" παραβίαση του δεδικασμένου, που προκύπτειαπότηνακυρωτικήαπόφαση,κατάτούτο:ότι,ενώκρίθηκεπαράνομηησύμπραξητουΔημάρχουστηνπειθαρχικήδιαδι­ κασίαεξυπαρχήςαπό25/2/1992, γιατίοΔήμαρχος δεν κατήγγειλε μόνο την υπόθεση αλλά επέρριψε την ευθύνη για τις ατασθαλίες που είπεότι ανακάλυψεστον αιτητή,τοΔημοτικό Συμβούλιο στη­ ρίχθηκε σε ενδιάμεσες ενέργειες που προηγήθηκαν και κρίθηκαν απότοΔικαστήριο άκυρες. Ας σημειωθεί πωςκατάτηνπαραπάνω ημερομηνία αποφασίστηκε, εκτός απότη διαθεσιμότητα, ηδιεξα­ γωγή έρευνας καιοδιορισμός διερευνητικής επιτροπής. Κατάτην άποψητου δικηγόρου του αιτητή το Συμβούλιο εμποδιζόταν, λό­ γω δεδικασμένου, να στηριχθεί στις πράξεις αυτέςκαιναπροχωρήσεισενέαέρευνα εξασφαλίζονταςκαινέεςκαταθέσεις.Ας διευ­ κρινιστεί ότι κατά την κρίσιμη σύσκεψητης 4/6/1996και για να συμμορφωθεί μετηδικαστική απόφαση το Συμβούλιο αποφάσισε την επανεξέταση χωρίς όμως τησυμμετοχή του Δημάρχου.Στηρι­ ζόμενος στους ίδιους συλλογισμούς ο δικηγόρος του αιτητήυποστήριξεπωςμεαυτότοντρόποθεμελιώθηκε καιο ισχυρισμός του ότι τοΣυμβούλιο υπέπεσε, σε σχέσημετο ίδιο θέμα,σεπλάνη. Από την προσεκτική ανάγνωση της απόφασης και ιδιαίτερα των σελίδων 1400 και 1401 προκύπτειότι στοδεδικασμένο δενπε35 ριλαμβάνεται καιτοζήτημαπουέθιξεο δικηγόρος του αιτητή,το οποίοδεν απετέλεσε αντικείμενο δικαστικής έρευνας. Ηακύρωση χώρησε μόνο για τους δύο προαναφερθέντες λόγους. Συνεπώς η καταγγελία,οδιορισμός ερευνητικής επιτροπήςήάλλεςενέργειες πριν την έναρξη της πειθαρχικής δίκης δεν επηρεάζονται από το 40 δεδικασμένο στηνΒασιλείουν.ΛήμονΠαραλιμνίου.ΤοΔημοτικό Συμβούλιο ορθάαποφάσισε επανεξέταση αρχίζοντας μετον απο­ κλεισμόαπό τησύνθεσητουτουΔημάρχουκαιτηδιαπίστωση της ανάγκηςγια συγκεκριμενοποίηση των κατηγοριών. 2951 Νικήτας,Δ. Βασιλείου ν.Δήμου Παραλιμνίου
(1996)Οαιτητήςπροβάλλει τηδημιουργίακαιπαραβίασηδεδικασμέ­ νου και απόάλληοπτικήγωνία. Ηακυρωτικήαπόφαση παρατη­ ρεί, προφανώς για να δώσει έμφαση στην αοριστία τωνκατηγο­ ριών, ότι δεν υπήρχε σχέδιο υπηρεσίας της θέσης του Δημοτικού Μηχανικού.Ο αιτητής εξέλαβετην παρατήρησηως κρίση του Αι- 5 καστηρίου για μηύπαρξηκαθηκόντων του αιτητή, η οποίακαθι­ στούσεαδύνατητην έκθεσηκατηγοριών για παραβίασητους. Για τολόγοπου μόλιςανέφεραηαπόφασησαφώςδενπαρήγαγεδεδι­ κασμένο ως προςτοζήτημααυτόούτευπήρχανοι αντικειμενικές συνθήκες πουθαδικαιολογούσαν τέτοια κρίση. Απλώς ηέλλειψη 10 σχεδίου υπηρεσίας, που να εξειδικεύει τακαθήκοντατουαιτητή, μεγέθυνε τηναοριστίατωνκατηγοριών.Αλλάηαπόφασηδενδια­ τύπωσε ποτέ τηνάποψηότιτο στοιχείο αυτόαποτελούσε κώλυμα για νέοκατηγορητήριο. 15 Υπό αναθεώρησηβρίσκεται η απόφασητου Συμβουλίου ναθέ­ σει σετρίμηνηδιαθεσιμότητατοναιτητήμεαποκοπή 1/2τωναπο­ λαβώντου.Θαεξεταστεί στησυνέχεια ηνομιμότητα τωνπράξεων αυτώνυπότοπρίσματωνιδιαίτερωνλόγων ακυρότηταςπουπρο­ βλήθηκαν.Ένακύριοζήτημαπουανέπτυξε οδικηγόρος του αιτη- 20 τήείναι ότι ο περί Δήμων Νόμος του 1985 (Ν.111/85),όπωςτρο­ ποποιήθηκε,δενπροβλέπει είτεγιαθέσηδημοτικώνυπαλλήλων σε διαθεσιμότητα είτε για αποκοπήαπολαβών.Αυτό είναι ορθό. Οι πειθαρχικές ποινές, χρηματικής υφής,του αρθρ.57
(1)μπορεί να επιβληθούν μόνο στις κατάλληλες περιπτώσεις ως επακόλουθο 25 τηςπειθαρχικήςδίκης. Έχει ωστόσονομολογηθεί μεσταθερότηταότιη ύπαρξηνομο­ θετικών ή κανονιστικών διατάξεων δεν είναι απαραίτητη προϋ­ πόθεση για την προσωρινή απομάκρυνσητου υπαλλήλου απότα 30 καθήκοντα του προς διευκόλυνση της πειθαρχικήςδιαδικασίας: ΧριστόδουλοςΑ. Γιάλλονροςν.Σνμβ. ΑποχετεύσεωνΛευκωσίας
(1990)3Α.Α.Δ.3532 (Στυλιανίδης, Δ.,όπωςήταντότε), Ευγένιος Νικολάου ν. Σνμβ.Αποχετεύσεων Λευκωσίας
(1991)4 Α.Α.Δ. 1031 (Χατζητσαγγάρης, Δ.) και Βαρβάρα Περικλέουςν. Σνμβ. 35 ΒελτιώσεωςΑγίας Νάπας (αρ. 1)
(1992)4 Α.Α.Δ.832 (Κούρρης, Δ.). Στηνπερίπτωση μαςτοΔημοτικό Συμβούλιο έχει εξουσίανα διορίζει πρόσωπο στη θέση του Δημοτικού Μηχανικού (αρθρ. 54
(1)(β)). Συνεπώς,κατάτοαρθρ. 19τουπερί ΕρμηνείαςΝόμου, Κεφ. 1, έχει και την εξουσία "to suspend". Στην υπόθεση Γιάλ- 40 λονρον, ανωτέρω, κρίθηκε ότι η διαθεσιμότητα είναι μορφή "suspension"καιησχετική εξουσία μπορεί ναασκηθεί μεήχωρίς όρουςαναφορικάμετηστέρησητωνωφελημάτωντηςθέσης. Επο­ μένως το Δημοτικό Συμβούλιο, που είναι publicauthority μετην 2952 4 Α.Α.Δ. Βασιλείου ν.Δήμου Παραλιμνίου Νικήτας, Δ. έννοια τουαρθρ. 19ωςαρχή, της οποίαςοι εξουσίες εξυπηρετούν δημόσιους σκοπούς, μπορούσε, χωρίς ρητή νομοθετική εξουσιο­ δότηση,ναπάρειτην επίδικη απόφαση. 5 Οι αρχέςπουδιέπουν τοδικαίωμαυπαλλήλου ναασκεί τα κα­ θήκοντα του και να του καταβάλλονται οι αμοιβές που ορίζει ο Νόμος,τις οποίες επικαλέσθηκε ο αιτητής ως δεύτερο λόγο ακύ­ ρωσης,δεν ισχύουν στηνπροκειμένη περίπτωση.Ασχετηείναιεπί­ σης ηαπόφασημου στηνΆκης Τσικκονρήςν. ΑρχήςΛιμένωνΚν~ 10 προν
(1990)3Α.Α.Δ. 4417, πουείχεεντελώς διαφορετικόπραγμα­ τικόκαινομοθετικόυπόβαθρο. Ο κ. Αγγελίδης επικαλούμενος την απόφασητης Ολομέλειας στην Περικλέους ν. Σνμβ.Βελτ. Αγ. Νάπας
(1993)3 ΑΛΛ. 579, 15 υπέβαλε ότι το δημόσιο συμφέρον, που είναι στο προκείμενο το μοναδικόκριτήριο,υπαγόρευετηνάμεσηαποκατάστασητουαιτη­ τήστη θέση πουκατείχε και όχι τηδιαθεσιμότητα του.Ο συνήγο­ ρος έψεξεπεραιτέρωτηναιτιολογία της επίδικηςαπόφασηςδιότι, όπωςείπε,η διαπίστωσητουΣυμβουλίουγιαπροστριβέςαφορού20 σε μελλοντικό ενδεχόμενο. Περαιτέρω συμπέρανε από τη χρήση της φράσης "ενόψει της τροπής πουπήρε ηυπόθεση" στην αιτιο­ λογία που παραθέτω αυτούσια παρακάτω,ότι η διαθεσιμότητα ήταν στην πραγματικότητα επιβολή τιμωρίας και ότι το Συμβού­ λιο προαποφάσισεπωςοααητήςθαεπηρεάσει τους μάρτυρες. Τέ25 θηκε παράλληλα και θέμαότι δεν δόθηκε στον αιτητήηευκαιρία να ακουσθεί. Η αιτιολογία έχειως εξής: 30 35 40 "Η διαθεσιμότητα αποφασίζεταιγιαναμπορεί ναλειτουργεί η Τεχνική Υπηρεσία, χωρίς προστριβές μεταξύ του προσωπικού καιτουκ.Χρ. Βασιλείου, ενόψει της τροπής πουπήρεη υπό­ θεση,για ναδιευκολυνθεί ηεπανεξέταση της υπόθεσης καινα μπορέσουν οι διάφοροι μάρτυρες να εξεταστούν ανεπηρέα­ στα." Αναφορικά με τον τελευταίο ισχυρισμό η χρήση του μέτρου ενόψει, εκτός άλλων,ότι είχεήδηληφθεί ηαπόφαση για τηδιεξα­ γωγή πειθαρχικής έρευνας, δεν φαίνεται να υποστηρίζει τονπα­ ραπάνω ισχυρισμό. Η νομολογία στην οποία έχει παραπέμψει ο αιτητής για το δικαίωμα ακρόασης είναι άσχετη για το λόγο ότι αναφέρεται σε περιπτώσεις που αφορούσαν πειθαρχικές διώξεις καιεπιβολήκυρώσεων. Στιςπεριπτώσεις αυτέςτοδικαίωμα ακρό­ ασης είναι φυσικά sine qua non. Ασφαλώς ηδυνατότηταναπρο­ βάλει ο ενδιαφερόμενος νομικά και πραγματικάεπιχειρήματα εί­ ναι ο ακρογωνιαίος λίθος της νομιμότητας τέτοιων διαδικασιών, 2953 Νικήτας,Δ. Βασιλείου ν.Δήμου Παραλιμνίου
(1996)που δυνατό να απολήξουν σε επιβολή κυρώσεων. Στην υπόθεση Περικλέους(της Ολομέλειας), ανωτέρω,κρίθηκε ότι η διαθεσιμό­ τητα ήταν μέτρο τιμωρητικό. Όμως τα πράγματαήταν ολότελα διαφορετικά.Ολόγοςπουη εφεσειουσα,ηοποίαδικαιώθηκετελι­ κά,υπέστητο μέτροήτανηεπίκλησηύπαρξηςέκρυθμηςκατάστα- 5 σης στην κοινότητα και η εκκρεμότητα ποινικής υπόθεσης ενα­ ντίον της.Χωρίςκανναυπήρχεαπόφασηγιαέρευνα. Ο αιτητής είναι ο προϊστάμενος του Τεχνικού Τμήματος του Δήμου. Το ενδεχόμενο προστριβών και επηρεασμού μαρτύρων 10 ήταν υπό τις συνθήκες ρεαλιστική πρόβλεψη και συνάμα ικανο­ ποιητικήαιτιολόγηση γιατηνπροσφυγήστο μέτρο. Διαφωτιστική είναι ηαπόφασητηςΟλομέλειας στην Περικλέους. "Το δημόσιο συμφέρον είναιο μόνοςλόγοςγιατον οποίοένας 15 υπάλληλος μπορεί νατεθεί σεδιαθεσιμότητακατάτηδιερεύνη­ ση πειθαρχικών αδικημάτωνεναντίον του,προς αποφυγήτου ενδεχόμενου επηρεασμούτηςομαλήςδιεξαγωγήςτηςέρευνας." Παραμένει ο ισχυρισμός ότι υπήρξε παραβίαση της αρχής η 20 οποία απαγορεύει την ταυτόχρονη επιδοκιμασία και αποδοκιμα­ σία ενέργειας καισυγκεκριμένα εδώότι το Συμβούλιο απότημια συμμορφώθηκε μετην ακυρωτικήαπόφασηκαι απότηνάλλη την εφεσίβαλε. Είναι γεγονός ότι το Συμβούλιο κατέθεσε έφεσηενα­ ντίον τηςακυρωτικήςαπόφασης μετάτηνεπανεξέτασητηςυπόθε- 25 σης.Έχωόμως την άποψηότι ηπαραπάνωαρχήδενέχειτηθέση τηςεδώγιατίηέφεσηείναιένδικομέσοπουπροβλέπει ονόμοςκαι ηάσκησητουδεν μπορείναέχεισυνέπειες γιαόποιονκαταφεύγει σ' αυτή. 30 Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται.Χωρίς έξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 2954

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.