← Κύπρος

clr/1996/1996_4_2997.pdf

4Α.Α.Λ. 8 Νοεμβρίου, 1996 [ΚΑΛΛΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΩ ΧΤΕΩΡΠΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 34/96) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Σύσταση τον Προϊσταμένου — Φύση — Αιτιολογία — Ειδικά το ζήτημα των διαβουλεύσεων τον Προϊσταμένου με άλλους λειτονργούς. 5 10 15 20 Διοικητικό Δίκαιο — Αιτιολογία διοικητικών πράξεων — Χαρακτηρι­ στικά που απαιτούνται. Διοικητικό Δίκαιο — Προαγωγή — Φύση της προαγωγής — Δεν αποτε­ λεί είδος αμοιβής τον νπαλλήλον — Αντίθετη προς το δημόσιο σνμφέρον η προαγωγή υπαλλήλου που ουσιαστικά δεν πρόκειται να ασκήσει τα καθήκοντα της νέας θέσης — Νομολογία—Διάκριση της εξετασθείσας περίπτωσης — Επτάμηνη άσκηση των καθηκόντων της νέας θέσης από τον προαχθέντα. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Προσόντα — Προσόν που προ­ βλεπόταν ως απαιτούμενο στο σχέδιο υπηρεσίας της κατεχόμενης θέ­ σης τεκμαίρεται ότι συντρέχει για σκοπούς προαγωγής. Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Ακυρωτικός έλεγχος — Έλεγχος διοριομού ήπροαγωγής — Όρια και διακρίσεις. Προσφυγή βάσει τουΑρθρου 146τον Συντάγματος — Λόγοι ακυρώσεως — Έκδηλη υπεροχή — Έννοια — Δεν στοιχειοθετήθηκε στην κριθεί­ σα περίπτωση. 2997 Χ'Τεωργίου ν.Δημοκρατίας

(1996)Ηαιτήτριαπροσέβαλε τηνπροαγωγήτων ενδιαφερομένων μερών στηθέσηΚτηνιατρικού Επιθεωρητή 1ηςΤάξεως. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, αποφά­ σισεότι: 5 1. ΈχεινομολογιακάκαθιερωθείότιοισυστάσειςτουΠροϊσταμένου τουΤμήματοςαποτελούνουσιώδεςκαιξεχωριστό στοιχείο προσ­ διορισμού της αξίαςτων υποψηφίωνκαι δεν μπορούν να παρα­ γνωριστούν από την Επιτροπήχωρίς ειδικήαιτιολογία. Είναιδε 10 αρκετόανοΤμηματάρχηςαναφερθείμόνοστουςυποψηφίουςπου συστήνειχωρίς νακάμειειδικήαναφοράσεόλους τουςυποψηφί­ ους. Αναφορικά με την μηαποκάλυψη καικαταγραφήτου περιεχομέ- 15 νου των διαβουλεύσεων του Διευθυντή με τους Προϊσταμένους άλλων Τμημάτων ηνομολογία απαιτείμεν νακαταχωρούνταιοι συστάσεις τουπροϊσταμένουτουτμήματος,πουαποτελούνσοβα­ ρόστοιχείο κρίσεως γιατο διορίζονόργανοκαιεπομένωςπρέπει να είναικαιενώπιοντουΔικαστηρίουγιαέλεγχο,αλλάόχικαιοι 20 απόψεις που άκουσε απόάλλους λειτουργούς για να καταλήξει στηδικήτουκρίση.Οτρόποςπουοπροϊστάμενοςτμήματοςαξιο­ λογεί τις απόψεις λειτουργών που συμβουλεύεται, αναφορικά με την κρίση τους για συναδέλφους τους,δεν είναι δυνατόναελέγ­ χεταιδικαστικά. 25 Είναιορθόότιοιθέσειςτηςνομολογίας ενπροκειμένωέχουνδια­ μορφωθεί με βάσητο Αρθρο44
(3)του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου, 1967 (33/67)το οποίο,σεαντίθεση μετο Αρθρο 35
(4)του Ν. 1/90, δεν αναφέρεταισε αιτιολογημένες συστάσεις. Ωστόσο η 30 αναφοράσεαιτιολογημένες συστάσεις δενμετριάζειτηνβαρύτητα που πρέπει να δοθεί στις συστάσεις ούτε αλλοιώνει την εμβέλεια των πιοπάνωνομολογιακών αρχών. Δεν έχει σημασία ότι η νομολογία βασίζεται πάνω στο Αρθρο 35 44
(3)του Νόμου 33/67. Ηανάγκηγια αιτιολογημένες συστάσεις από το διευθυντήηοποίαυπαγορεύεταιαπότο Αρθρο 35
(4)του Νόμου 1/90 δεν καλύπτει και τις διαβουλεύσεις με τους άλλους προϊσταμένους. 40 Τοτι πρέπειναεξεταστεί στηνπαρούσαυπόθεσηείναικατάπόσο οισυστάσειςτουΔιευθυντήείναιαιτιολογημένες. Μέτροκρίσεως είναι οι αρχές της νομολογίας που διέπουν το ζήτηματηςαιτιο­ λογίας. 2998 4Α.Α.Δ. 5 10 Χ'Τεωργίου ν. Δημοκρατίας
  1. Η αιτιολογίαπρέπειναείναι ειδική, επαρκήςκαιναανταποκρίνε­ ταισταστοιχείατουφακέλου. ΑιτιολογίαπουδενπαρέχειστοΔι­ καστή τα απαραίτηταειδικά και συγκεκριμένα στοιχεία για την διακρίβωσητηςνομιμότητας τηςδιοικητικήςπράξεωςήείναιτόσο αόριστηκαιασαφήςώστενακαθιστάανέφικτοτονδικαστικόέλεγ­ χο δεν είναι νόμιμηκαι οδηγεί στην ακύρωση της πράξεως. Τότε μόνον ηπράξη είναι ουσιαστικώς αιτιολογημένη όταν το συμπέ­ ρασμαείναιπροϊόντηςεκτίμησης υπότουαρμοδίουοργάνουτων υπαρχόντωνστοφάκελουπηρεσιακώνστοιχείων. Έχειδενομολογηθείότιη επάρκειατηςαιτιολογίαςκρίνεταιανάλογαμετα ιδιαί­ τεραπεριστατικάκαιτηφύσητηςκάθευπόθεσης.Δεν είναιζήτημα έκτασης τουλεκτικού τηςαιτιολογίας,αλλάουσίας περιεχομένου, ώστεναικανοποιούνταιτακριτήριατηςδιοικητικής δικαιοσύνης, ιδιαίτεραοβασικός τηςσκοπόςκαιη δυνατότητα ελέγχου. 15 20 25 30 35 40
  2. Το Δικαστήριο εξέτασε προσεκτικά το κείμενο των συστάσεων τουΠροϊσταμένου τουΤμήματος.Διαπιστώνεται ότι: Ανταποκρί­ νεται πλήρως στα στοιχεία των διοικητικών φακέλων,καιτοσυ­ μπέρασμα το οποίο διατυπώνεται σ' αυτές είναι το προϊόν της εκτιμήσεωςτωνυπαρχόντων στους φακέλους υπηρεσιακώνστοι­ χείων. Περαιτέρωδιαπιστώνεταιότιη αιτιολογία είναιειδικήκαισαφής. Ο Προϊστάμενος του Τμήματος έχει δώσει με περισσήσαφήνεια τους λόγους της προτίμησης του. Έχει υποδείξει μεκαθαρότητα καιπληρότηταγιατίη προτίμηση τουέχει στραφείπροςταενδια­ φερόμεναμέρη. Λαμβάνεται υπόψηηπάγια θέσητηςνομολογίας σύμφωνα μετην οποία οι Προϊστάμενοι των Τμημάτων βρίσκονται σε μοναδική θέσηναεκτιμήσουν τιςανάγκεςτηςυπηρεσίαςκαθώςκαιτις ιδιό­ τητες που απαιτούνται ώστε να ανταποκριθεί ένας υποψήφιος στιςαπαιτήσειςμιαςθέσης.Περαιτέρωλαμβάνονταιυπόψηταιδι­ αίτερα περιστατικά και τη φύση της διαδικασίαςπλήρωσης μιας θέσης. Η επίδικη αιτιολογία ικανοποιεί πλήρως τα κριτήρια της διοικητικής δικαιοσύνης καικαθιστάαπόλυταεφικτό τοδικαστι­ κό έλεγχο. Ηανάγκηγια αιτιολογημένη σύστασηηοποία υπαγο­ ρεύεται από το Αρθρο 35
(4)του Νόμου 1/90 δεν επιβάλλει την υποβολή εμπεριστατωμένης πραγματείας.Από τη στιγμή που οι συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος ανταποκρίνονται προςταστοιχεία τωνυπηρεσιακών φακέλωνκαιδίνουν μεκαθα­ ρότητακαιπληρότητατους λόγουςτηςπροτίμησης του θεωρείται ότι ικανοποιούνται πλήρως οι προϋποθέσεις του πιο πάνωάρ­ θρου. 2999 Χ'Τεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1996)
  1. Ένας άλλος λόγος ακυρώσεως σχετίζετο με την επικείμενη αφυ­ πηρέτησητουενός ενδιαφερόμενου μέρουςγεννήθηκεστις26.4.36 και ηεπίδικηαπόφασηλήφθηκε σης 6.10.95 - ηοποία,σύμφωνα μετον ευπαίδευτοσυνήγοροτηςαιτήτριας,δενεπιτρέπειτηνπρο­ αγωγήτου. 5 Τοζήτημαπουθίγει οπιοπάνωλόγος ακυρώσεως έχει εξεταστεί στην υπόθεση στην οποίατο ενδιαφερόμενο μέρος είχε διορισθεί μετάτην έναρξητηςπροαφυπηρετικής άδειας του. 10 Η αρχή της υπόθεσης Μιλτιάδονς έχει υιοθετηθεί στην υπόθεση Παπαστανρον ν. Δημοκρατίας. Υιοθετούνται οι αρχέςπουέχουντεθεί στις δύοπιοπάνωυποθέ­ σεις. Ωστόσο στην παρούσα υπόθεση, αντίθετα με την υπόθεση 15 Μιλτιάδους,το ενδιαφερόμενο μέρος θα αφυπηρετούσε σε διά­ στημα σχεδόν 7 μηνών. Υπήρχαν, επομένως, χρονικάπεριθώρια ουσιαστικής άσκησηςτωνκαθηκόντωντηςθέσης στην πράξη. Το ποιοςείναιοκατάλληλοςχρόνοςπριντηναφυπηρέτησημετάαπό τον οποίο δεν επιτρέπεται η προαγωγή του υπό αφυπηρέτηση 20 υπαλλήλουδενμπορείνατεθείκάτωαπόάκαμπτεςχρονικέςπρο­ θεσμίες. Πρέπει να γίνεται προσπάθειαεξισορρόπησης δύο πα­ ραγόντων,του συμφέροντος τηςδημόσιαςυπηρεσίαςαπότηνμια και της επιβράβευσης τουυπαλλήλου απότην άλλη. Στηνκρινό­ μενηπερίπτωση θαεξυπηρετείτο το συμφέρον τηςδημόσιαςυπη- 25 ρεσίας σε μεγάλο βαθμό από την άσκησητων καθηκόντωντηςθέ­ σης απότο ενδιαφερόμενο μέρος στη διάρκειατης πιο πάνωπε­ ριόδου. Ακολουθεί πωςοσχετικός λόγος ακυρώσεως δεν μπορεί ναπετύχει. 30
  2. Ο σχετικός μετο προσόν της γλώσσας λόγος ακυρώσεως θα εξε­ ταστεί σε συνάρτηση μετοσχετικό μέρος της επίδικηςαπόφασης. Το ζήτημα που θίγεται απότον πιο πάνω λόγο ακυρώσεως έχει επιλυθεί στην υπόθεση Δημοκρατία ν.Πογιατξή
(1992)3Α.Α.Δ. 422,428(Απόφασητηςπλειοψηφίας)σύμφωναμετηνοποία"δεν 35 χρειαζόταν οποιαδήποτεέρευνα απότην Επιτροπήνακρίνει ως πραγματικό γεγονός ότι οπροαχθείςδιέθετε το επίμαχοπροσόν, που είναι το ίδιο μεαυτόπουαπαιτείταιγιατηνθέση"τηνοποία σήμερακατέχει. 40 Υιοθετείται το σκεπτικό της απόφασης Πογιατξή (πιο πάνω). Κρίνεται ότι οσχετικός λόγος ακυρώσεως δεν ευσταθεί.
  1. Ηεπίδικηαπόφασηπρέπει να κριθεί με βάσητις αρχές πουδιέ3000 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 Χ'Τεωργίου ν. Δημοκρατίας πουντοδικαστικόέλεγχοτωνπροαγωγών. Έχεινομολογηθει ότι οσάκις η Επιτροπήεπιλέγει ένα υποψήφιο στη βάση σύγκρισης τουμεάλλους,ηΕπιτροπήγιαναδικαιολογήσει τηνεπιλογήτου, δεν είναι ανάγκηνα καταλήξει ότι υπερέχει έκδηλα των άλλων. ΑπότηνάλλητοΔιοικητικόΔικαστήριοδενμπορείναεπέμβειγια ναπαραμερίσειτηναπόφασησεσχέσημεμιατέτοιαεπιλογήεκτός εάν ικανοποιηθείαπότον αιτητήσε μιαπροσφυγήότι ήτανένας κατάλληλοςυποψήφιοςοοποίοςυπερείχεέκδηλατουυποψηφίου που έχειεπιλεγεί, γιατί μόνο σε μιατέτοια περίπτωσητοόργανο πουέχειπροβεί στην επιλογή γιασκοπούςδιορισμού ή προαγω­ γήςθεωρείταιότι έχειυπερβείταακραίαόριατηςδιακριτικήςτου ευχέρειας και έχει επομένως ενεργήσει "καθ' υπέρβαση ή κατά­ χρηση εξουσίας". Το διοικητικό δικαστήριο δεν ακυρώνει απόφαση διορισμού ή προαγωγής ανηαπόφαση λήφθηκε σύμφωνα με το Νόμοκαιτα γεγονότατηςσυγκεκριμένης υπόθεσηςκαιήτανεύλογαεπιτρεπτή. Δενυποκαθιστάτηδικήτουκρίσηαναφορικάμετηνεπιλογήτου καταλληλότερου υποψηφίουγιαπροαγωγήήδιορισμό μετηνκρίσητουαρμοδίου οργάνου.
  2. Γιαναπετύχειστηνπροσφυγήτηςηαιτήτριαέπρεπενααποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Το βάρος απόδειξηςτηςέκδηληςυπεροχήςβαρύνειτηναιτήτρια. Όπωςέχει νομολογηθει η φράση "έκδηλη υπεροχή" σημαίνει την υπεροχή ενός μέρους. Γιαναευσταθήσει τέτοιου είδους ισχυρισμός ηυπε­ ροχήπρέπειναείναι αυταπόδεικτηκαιπροφανήςαπότηνεξέτα­ σητων φακέλωντων υποψηφίων.Ηυπεροχήπρέπεινα είναιτέ­ τοιαςφύσεως πουνααναδύεταιαπόκάθεάποψηαπό τοσυνδυασμένο αποτέλεσμα της αξίας,προσόντων και αρχαιότηταςτων προσώπων που συναγωνίζονται για προαγωγή.Μεάλλες λέξεις πρέπεινααναδύεται ως αναντίρρητογεγονός τόσο πειστικόπου να εντυπωσιάζεικάποιοναπότηνπρώτη ματιά. Ηυπεροχήτεκμηριώνεται ως έκδηληότανμετάαπό συνεκτίμηση όλων τωνσχετικών στοιχείων καισύγκριση μεταξύτουαιτητήκαι του ενδιαφερόμενου μέρους, ηυπεροχήτου αιτητήείναι αντικει­ μενικάαναντίλεκτηκαιαυταπόδεικτη. 40 Η προσφυγή απορρίπτεταιμεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Theodosiou v.Republic, 2R.S.C.C. 44, 3001 Χ'Τεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1996)Δημοκρατίαν. Σταύρου
(1993)3Α.Α.Δ. 71, Ιωάννουκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1993)3Α.Α.Δ. 390, 5 Δημοκρατίαν. Κωνσταντινίδη
(1993)3Α.Α.Δ. 234, Γεωργιάδουν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 2480, Μιλτιάδονςν. Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 1700, 10 Δημοκρατία ν. Πογιατζή
(1992)3Α.Α.Δ. 422, Georghiou v. Republic
(1976)3C.L.R. 74, Δημοκρατία ν. Πετρίδη
(1991)3Α.Α.Δ.731, 15 Alexandridou v.C.T.O.
(1980)3C.L.R. 360, HadjiSawav. Republic
(1982)3C.L.R. 76, 20 Lewisν. Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1253. Προσφυγή. ΠροσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτηςΕΔΥ μετηνοποίαπροή- 25 χθηκαν στη θέσητου Κτηνιατρικού Επιθεωρητή 1ηςΤάξηςτα εν­ διαφερόμενα μέρηαντίη Αιτήτρια. Α. Σ.Αγγελίδης,για τηνΑιτήτρια. Α. Βασιλειάδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων ηαίτηση. 30 Cur,adv. wit. 35 ΚΑΛΛΗΣ, Δ.: Στις 15.1.95 κενώθηκαν, μετά από προαγωγή των κατόχων τους,δύο θέσεις Κτηνιατρικού Επιθεωρητή, 1ης τά­ ξης, ("οι επίδικες θέσεις"), στο Τμήμα Κτηνιατρικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος. Οι επίδικεςθέσειςείναιθέσειςπροαγωγής.Υποψήφιοιγιατις επί- 40 δίκες θέσεις είναι οι κάτοχοι της θέσεις Κτηνιατρικού Επιθεωρη­ τή,2ας τάξης. Ηαιτήτρια καιταδύοενδιαφερόμενα μέρη συγκαταλέγοντοανάμεσαοπούςυποψηφίους.ΉτανκαιοιτρειςΚτηνια­ τρικοί Επιθεωρητές,2αςτάξης. 3002 4 Α.Α.Δ. Χ'Τεωργίου ν.Δημοκρατίας Καλλής, Δ. Σύμφωνα με την παραγ.
(4)των Σχεδίων Υπηρεσίας "πιστο­ ποιητικό εκπαίδευσης σ' οποιοδήποτεθέμαπουσχετίζεται μετην ΚτηνιατριακήΕπιστήμηή μετακαθήκοντατηςθέσης θαθεωρείται πλεονέκτημα". 5 Η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας ("η Επιτροπή") ασχολήθηκε μετοζήτηματηςπλήρωσης της επίδικηςθέσης κατάτησυνεδρία­ σητης,ημερ.6.10.95. Αρχικά έκρινεότιη αιτήτριακαιταενδιαφε­ ρόμεναμέρη,καθώςκαιαριθμόςάλλων απότουςυποψηφίουςδιέ10 θεταν το πλεονέκτημα πουπροβλέπεται στην πιοπάνωπαραγ.4 του Σχεδίου Υπηρεσίας. Στη συνέχεια κάλεσε τον Προϊστάμενο του Τμήματος Κτηνιατρικών Υπηρεσιών, ο οποίος ενημερώθηκε γιατηνπιοπάνωαπόφασητης Επιτροπήςκαιστηδιάθεσητουτέ­ θηκανοι προσωπικοί φάκελοικαιοι φάκελοιτων ετήσιωνυπηρε15 σιακώνεκθέσεων τωνυποψηφίων. Η σύστασητουΔιευθυντήαπο­ τέλεσετον κεντρικό άξονατης επιχειρηματολογίας τουευπαίδευτου συνηγόρου της αιτήτριας.Για τον λόγοαυτόθεωρώ σκόπιμο νατηνπαραθέσω αυτούσια: 20 "Έχωδιεξέλθειτουςφακέλουςόλων τωνυποψηφίωνκαιεί­ χα διαβουλεύσεις μετους άμεσαπροϊστάμενους τους,σχετικά μετηνπροσφοράτους,τις ικανότητεςκαιτιςδυνατότητεςτους ναανταποκριθούνστακαθήκοντακαιτις ευθύνεςτηςυπόπλή­ ρωσηθέσης. 25 30 35 Μεβάσητηνενημέρωση μουαυτήκαιαφούέλαβαυπόψητα καθιερωμένα κριτήρια στο σύνολο τους - αξία, προσόντα, αρ­ χαιότητα -τις απαιτήσεις της υπό πλήρωση θέσης, καθώςκαι την καταλληλότητα των υποψηφίων γι' αυτήν, συστήνω για προαγωγήτουςΒοσκαρίδηΜιλτιάδηκαιΖερβόΣτυλιανό,τους οποίους θεωρώως τους πιο κατάλληλους. Ο Βοσκαρίδης είναιτοποθετημένος στονκτηνιατρικό σταθ­ μό Σάιττά. Οσταθμός αυτός εξυπηρετεί 19χωριά.Χάριν στις οργανωτικές του ικανότητες,την πρωτοβουλία,υπευθυνότητα καιευγένειαπουτονδιακρίνει,φέρει μεμεγάληεπιτυχίασεπέ­ ρας τις ευθύνες και υποχρεώσεις τουΤμήματοςτόσο στον το­ μέατηςδημόσιαςυγείαςόσο καιστον τομέατηςυγείαςκαιευ­ ημερίαςτωνζώων στηνπεριοχή. 40 Ο Ζερβός είναι τοποθετημένος στο Κεντρικό Κτηνιατρικό Εργαστήριο. Λόγω της προσφοράς και των ικανοτήτων του, έγινεκατορθωτήστην Υπηρεσία ηταξινόμησητων εσωτερικών και εξωτερικών παρασίτων. Παράλληλα, χάριν στις εξαιρετι3003 Καλλής, Δ. Χ'Τεωργίου ν.Δημοκρατίας
(1996)κές διοικητικές και οργανωτικές του ικανότητες και τηνκαλή επικοινωνία πουέχει μεόλο τοπροσωπικότων Κτηνιατρικών Υπηρεσιών, έφερε σε πέρας με επιτυχία τα προγράμματαγια την καταπολέμηση των παρασιτικώνασθενειών των βοοειδών και τη διερεύνηση των προβλημάτων που προκαλούνται από 5 ένδο και έξω παράσιταστην κτηνοτροφία μας και ιδιαίτερα στα βοοειδή και αιγοπρόβατα. Κατάτην εκτέλεσηαυτών των προγραμμάτων επέδειξε ιδιαίτερη υπευθυνότητα, πρωτοβου­ λία καιαφοσίωση στοκαθήκον." 10 Στη συνέχεια η Επιτροπή ασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκρισητων υποψηφίων.Όπωςφαίνεται στο σχετικό πρακτικό της ηΕπιτροπήεξέτασεταουσιώδη στοιχεία απότο φάκελοπλή­ ρωσηςτηςθέσης,καθώςκαιαπότουςΠροσωπικούςΦακέλουςκαι τους Φακέλουςτων Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων τωνυπόψη- 15 φίων και έλαβε, επίσης, υπόψη τις κρίσεις και τις συστάσεις του Διευθυντή. Όσοναφοράτις εμπιστευτικές/υπηρεσιακές εκθέσειςη Επιτρο­ πήτις έλαβε υπόψηστο σύνολοτους με ιδιαίτερη έμφασηστα τε- 20 λευταίαχρόνια.Αλλοιπαράγοντεςπουλήφθηκανυπόψηήταντα προσόντακαιηαρχαιότητατωνυποψηφίων. Όσον αφορά την απαιτούμενηαπότο Σχέδιο Υπηρεσίας καλή γνώσητηςΑγγλικήςγλώσσας,ηΕπιτροπή,μεβάσηταενώπιοντης 25 στοιχεία, έκρινεότι τηδιαθέτουνκατάτεκμήριο όλοιοιυποψήφι­ οι, δεδομένου ότι η παρούσα θέση τους απαιτείτο ίδιο επίπεδο γνώσης της Αγγλικής. Η Επιτροπή, αφού έλαβευπόψη όλα τα ενώπιον της ουσιώδη 30 στοιχεία, έκρινεότιτα ενδιαφερόμενα μέρη, ταοποία,"σε σύγκρι­ σημετουςλοιπούςυποψηφίους,δενυστερούν ή/καιυπερέχουν σε αξία καιπροσόντα, διαθέτουν το πλεονέκτημα,υπερέχουν έναντι όλων τωνανθυποψηφίωντουςσεαρχαιότητακαιέχουνυπέρτους τις αιτιολογημένες συστάσεις του Διευθυντή,οι οποίες συνάδουν 35 με τα στοιχεία των Φακέλων, υπερέχουν γενικά των άλλων υπο­ ψηφίων,τους επέλεξεωςτουςπιοκατάλληλουςκαιαποφάσισενα προσφέρει σ' αυτούς προαγωγή στη μόνιμη (Τακτ.Προυπ.)θέση Κτηνιατρικού Επιθεωρητή, 1ηςΤάξης,Κτηνιατρικές Υπηρεσίες". 40 Η πιο πάνω απόφαση ("η επίδικη απόφαση") αποτέλεσε το αντικείμενο της παρούσαςπροσφυγής. Μεβάσητο ενώπιον μουυλικό διαπιστώνωότι ηαιτήτριακαι 3004 4 Α.Α.Δ. Χ'Τεωργίου ν. Δημοκρατίας Καλλής,Δ. τα ενδιαφερόμενα μέρη βρίσκονται περίπου στην ίδια μοίρα σε σχέσημε τις ετήσιες εμπιστευτικές εκθέσεις των τελευταίων ετών καισεσχέσημεταπροσόντα.Έχουνόλοιδιορισθεί στηθέση Κτη­ νιατρικού Επιθεωρητή, 2ας τάξης,στις 15.3.82.Όσον αφοράτην 5 αμέσως προηγούμενη θέση του Κτηνιατριακου Επιθεωρητή, 3ης τάξης,ηαιτήτριατηνκατέχει απότην 1.8.70, το Ε/Μ Βοσκαρίδης από τις 15.10.68 και το Ε/Μ Ζερβός από την 1.5.69.Ακολουθεί πωςταενδιαφερόμενα μέρηπροηγούνταιωςανωτέρωσεσχέση με την αρχαιότητα. 10 Όπως έχει ήδηαναφερθεί ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας επικέντρωσε την επιχειρηματολογία τουστις συστάσεις του Διευθυντή. Υποστήριξε ότι πάσχουν λόγω έλλειψης αιτιολογίας, κατά παράβασητουάρθρου35
(4)τουπερί Δημοσίας Υπηρεσίας 15 Νόμου, 1990 (1/90) πουαπαιτούν αιτιολογημένες συστάσεις, επειδή: 20 (α)ΟΔιευθυντής δεναποκάλυψετι λέχθηκε στις διαβουλεύσεις του μετους προϊσταμένους των διαφόρωντμημάτωνκαιτι συζήτησε μεαυτούςκαιποιοήταντοαποτέλεσμα τηςσυζή­ τησης τους. (β)Δεν καταγράφηκανταόσαλέχθηκαν στις πιοπάνω διαβου­ λεύσεις. 25 (γ)Ο Διευθυντής μελέτησε τους φακέλους των υποψηφίων στιγμιαία και ενώ είχε ήδηπροδιαγραμμένηαπόφαση από τιςδιαβουλεύσεις πουείχε. 30 (δ)ΟΔιευθυντής επικαλείταιστησύσταση τουγενικάκαιαόρι­ στατατρίακριτήριατουάρθρου35τουπερίΔημοσίας Υπη­ ρεσίαςΝόμου,1990(1/90),καιηαπλήεπανάληψηόρωνήλέ­ ξεων τουΝόμουδεν αποτελεί αιτιολογία. 35 ΣύστασητουΔιευθυντή - Νομική πτυχή. Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι οι συστάσεις του Προϊστα­ μένου τουΤμήματος αποτελούν ουσιώδες καιξεχωριστό στοιχείο προσδιορισμού τηςαξίαςτωνυποψηφίωνκαιδενμπορούνναπα40 ραγνωριστούν απότηνΕπιτροπήχωρίς ειδικήαιτιολογία(Βλ.Θε­ οδοσίου ν.Δημοκρατίας 2 R.S.C.C.44, Δημοκρατία ν, Σταύρου
(1993)3Α.Α.Δ.71(ΑπόφασητηςΟλομέλειας), Ιωάννονχ.ά. ν.Δη­ μοκρατίας
(1993)3 Α.Α.Δ.390, 419 (Απόφαση της Ολομέλειας)). Είναι δε αρκετό αν ο Τμηματάρχης αναφερθεί μόνο στους υπο3005 Καλλής, Δ. Χ'Τεωργίου ν.Δημοκρατίας
(1996)ψηφίους που συστήνει χωρίς να κάμει ειδική αναφοράσε όλους τουςυποψηφίους(Δημοκρατία ν.Κωνσταντινίδη
(1993)3 Α.Α.Δ. 234). Αναφορικά μετην μηαποκάλυψηκαικαταγραφήτου περιεχο- 5 μένουτων διαβουλεύσεων τουΔιευθυντή μετους Προϊσταμένους άλλωνΤμημάτωνηνομολογία μαςαπαιτείμεννακαταχωρούνται οισυστάσεις τουπροϊσταμένουτουτμήματος,πουαποτελούνσο­ βαρόστοιχείο κρίσεως γιατοδιορίζον όργανοκαι επομένωςπρέ­ πειναείναικαιενώπιοντουΔικαστηρίουγιαέλεγχο,αλλάόχικαι 10 οιαπόψειςπουάκουσεαπόάλλους λειτουργούς γιανακαταλήξει στηδικήτουκρίση. Οτρόποςπουοπροϊστάμενοςτμήματοςαξιο­ λογεί τις απόψεις λειτουργών που συμβουλεύεται, αναφορικάμε τηνκρίσητουςγιασυναδέλφουςτους,δενείναιδυνατόναελέγχε­ ται δικαστικά (Βλ. Γεωργιάδον ν.Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 15 2480). Είναι ορθό ότι οι πιο πάνωθέσεις τηςνομολογίας έχουν δια­ μορφωθεί με βάσητο άρθρο44
(3)του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου, 1967 (33/67)το οποίο,σε αντίθεση με το πιο πάνω άρθρο 35
(4)του Ν. 1/90, δεν αναφέρεται σε αιτιολογημένες συστάσεις. Ωστόσοη αναφοράσεαιτιολογημένες συστάσεις δενμετριάζειτην βαρύτηταπουπρέπειναδοθεί στις συστάσεις ούτε αλλοιώνει την εμβέλεια των πιοπάνωνομολογιακών αρχών. 20 25 Δεν έχει σημασία ότι η πιο πάνω νομολογία βασίζεταιπάνω στο άρθρο44
(3)του Νόμου33/67. Ηανάγκηγια αιτιολογημένες συστάσεις απότο διευθυντήηοποίαυπαγορεύεται απότοάρθρο 35
(4)του Νόμου 1/90 δεν καλύπτει καιτις διαβουλεύσεις μετους άλλους προϊσταμένους. 30 Το τι πρέπει να εξεταστεί στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο οι συστάσεις του Διευθυντή είναι αιτιολογημένες. Μέτρο κρίσεως είναι οι αρχές της νομολογίας μαςπουδιέπουν τοζήτη­ ματηςαιτιολογίας. 35 Η αιτιολογία πρέπει να είναι ειδική,επαρκήςκαι να ανταπο­ κρίνεται σταστοιχεία του φακέλου(Σπηλιωτόπουλου, Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου, 6ηέκδοση,σελ. 67).Αιτιολογίαπουδενπα­ ρέχει στο Δικαστή τα απαραίτητα ειδικά και συγκεκριμένα CTTOL- 40 χεία γιατην διακρίβωσητης νομιμότητας της διοικητικήςπράξε­ ωςήείναιτόσοαόριστηκαιασαφήςώστενακαθιστάανέφικτοτον δικαστικό έλεγχο δεν είναι νόμιμη και οδηγεί στην ακύρωσητης πράξεως (Δαγτόγλου, Γενικό Διοικητικό Δίκαιο, 3η έκδοση, σελ. 3006 4Α.Α.Δ. Χ'Τεωργίου ν.Δημοκρατίας Καλλής,Δ. 287). Τότε μόνον ηπράξηείναι ουσιαστικώς αιτιολογημένη όταν το συμπέρασμα είναι προϊόν της εκτίμησης υπότουαρμοδίουορ­ γάνου των υπαρχόντων στο φάκελο υπηρεσιακών στοιχείων (Απόφαση Στ.Ε.136/31). Έχει δε νομολογηθει ότι η επάρκεια της 5 αιτιολογίας κρίνεται ανάλογα μετα ιδιαίτεραπεριστατικάκαιτη φύση της κάθε υπόθεσης. Δεν είναι ζήτημα έκτασης του λεκτικού τηςαιτιολογίας,αλλάουσίας περιεχομένου, ώστεναικανοποιού­ νταιτακριτήριατηςδιοικητικής δικαιοσύνης,ιδιαίτεραοβασικός της σκοπός καιηδυνατότηταελέγχου (Σταυρόν(πιο πάνω), σελ. 10 76). Έχω εξετάσει προσεκτικά το κείμενο των συστάσεων του Προϊσταμένου του Τμήματος. Διαπιστώνω ότι: Ανταποκρίνεται πλήρως στα στοιχεία των διοικητικών φακέλων,και το συμπέρα15 σμα το οποίο διατυπώνεται σ' αυτές είναι το προϊόν της εκτιμή­ σεωςτωνυπαρχόντωνστους φακέλους υπηρεσιακών στοιχείων. Περαιτέρωδιαπιστώνωότιη αιτιολογίαείναι ειδικήκαισαφής. Ο Προϊστάμενος του Τμήματος έχει δώσει με περισσή σαφήνεια 20 τους λόγους της προτίμησης του. Έχει υποδείξει μεκαθαρότητα καιπληρότηταγιατί η προτίμηση τουέχειστραφεί προς ταενδια­ φερόμενα μέρη. Ααμβάνω υπόψη μουτηνπάγιαθέση τηςνομολογίας σύμφωνα με την οποία οι Προϊστάμενοι των Τμημάτων βρίσκονται σε μο­ ναδικήθέσηνα εκτιμήσουν τις ανάγκες της υπηρεσίας καθώςκαι τις ιδιότητες πουαπαιτούνταιώστεναανταποκριθείέναςυποψή­ φιος στις απαιτήσεις μιας θέσης (Βλ. /ωάννου,πιο πάνω). Πε­ ραιτέρωλαμβάνωυπόψη μουταιδιαίτεραπεριστατικάκαιτη <ρύ30 σητηςδιαδικασίαςπλήρωσης μιαςθέσης. Θεωρώότιη επίδικη αι­ τιολογία ικανοποιεί πλήρως τακριτήρια της διοικητικής δικαιο­ σύνης καικαθιστάαπόλυταεφικτότον δικαστικό έλεγχο. Ηανά­ γκηγιααιτιολογημένη σύσταση ηοποίαυπαγορεύεται απότο άρ­ θρο 35
(4)του Νόμου 1/90 δεν επιβάλλει την υποβολή εμπεριστα35 τωμένης πραγματείας. Από τηστιγμή πουοι συστάσεις τουΠροϊ­ σταμένου του Τμήματος ανταποκρίνονται προς τα στοιχεία τιον υπηρεσιακών φακέλων και δίνουν μεκαθαρότητακαι πληρότητα τους λόγους της προτίμησης του θεωρώ ότι ικανοποιούνταιπλή­ ρωςοιπροϋποθέσεις τουπιοπάνωάρθρου. Ακολουθείπωςοσχε40 τικος λόγοςακυρώσεως δεν μπορεί να πετύχει. 25 Ένας άλλος λόγος ακυρώσεως σχετίζετο με την επικείμενη αφυπηρέτησητου ενδιαφερόμενου μέρους Βοσκαρίδη -γεννήθηκε στις26.4.36καιη επίδικηαπόφαση λήφθηκεστις 6.10.95-ηοποία, 3007 Καλλής, Δ. Χ'Τεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1996)σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο της αιτήτριας,δεν επιτρέ­ πει την προαγωγήτου. Το ζήτημαπου θίγει ο πιοπάνωλόγος ακυρώσεως έχει εξετα­ στεί στην υπόθεση Μιλτιάδονς ν.Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 5 1700, στην οποίατο ενδιαφερόμενο μέρος είχεδιορισθεί μετάτην έναρξητης προαφυπηρετικήςάδειαςτου.Αφού λήφθηκε υπόψηη θέση της ελληνικής νομολογίας σύμφωνα με την οποία οι προα­ γωγές των δημοσίων υπαλλήλων δεν πρέπει ναδιενεργούνται μό­ νογιατηνπροσωπική ικανοποίησηκαιεπιβράβευσητων ενδιαφε- 10 ρομένων υπαλλήλων αλλά και προς το συμφέρον της δημόσιας υπηρεσίας ηεπίδικη απόφασηακυρώθηκε (Βλ. ΠορίσματαΝομο­ λογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, 1929, σελ. 323, 349 και Κυριακόπουλου "Διοικητικόν Δίκαιον των Πολιτικών Διοικητι­ κώνΥπαλλήλων", Έκδοση 1954,σελ. 302,303,305και311).ΤοΔι- 15 καστήριο στην υπόθεση Μιλτιάδονς (πιο πάνω)κατέληξε στο συ­ μπέρασμα ότι η έννοια "του καταλληλότερου υποψηφίου" είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ικανότητατου υποψηφίου αυτούνα ασκήσει κατά τρόπο επαρκήτακαθήκονταπου αντιστοιχούν στη θέση για την οποία θεωρείται ο καταλληλότερος να διοριστεί ή 20 προαχθεί, χάριν της καλύτερης εξυπηρέτησης του δημόσιου συμ­ φέροντος, και ότι ηφράσηαυτή,στο κείμενο του εδαφίου
(9)του Αρθρου 34 του Νόμου αρ. 1/90, πρέπει να τύχει ανάλογης ερμη­ νείας. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία που θαέχει ως συνέπεια την επιλογή ως τουκαταλληλότερου υποψήφιουγιαδιορισμό ήπροα- 25 γωγή υπαλλήλου ο οποίος, λόγω νομοθετικών διατάξεων,αδυνα­ τεί πλήρως να εκτελέσει τακαθήκοντατης θέσης αυτής έστω και γιαμιαμόνο μέρα,θααφαιρούσε απότο διορισμό ήτηνπροαγω­ γήτου υπαλλήλου αυτούτο στοιχείο της εξυπηρέτησης τουδημό­ σιου συμφέροντος τοοποίοπρέπειναχαρακτηρίζει,καστο οποίο 30 οφείλει να αποβλέπει, ηπλήρωση οποιασδήποτε κενής θέσης στη δημόσια υπηρεσία,είτε μεδιορισμό είτεμεπροαγωγή. Ηαρχή της υπόθεσης Μιλτιάδονςέχειυιοθετηθεί στην υπόθε­ ση Παπασταύρονν. Δημοκρατίας, Υπόθεση932/92,29.7.94,στην 35 οποία αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: "Δεν παραγνωρίζω πως ενυ­ πάρχει ως αποδεκτός στόχος στη βαθμολογική ανέλιξη ηεπιβράβρευση του άξιου λειτουργού. Θαπρόσθετα μάλιστα πως ηπροο­ πτική αυτής της επιβράβευσης δεν αφορά μόνο στον ίδιο το λει­ τουργό αλλά επενεργεί και υπέρ του γενικότερου συμφέροντος. 40 Δεν δικαιολογείται όμως ναείναιοαποκλειστικός στόχος. Η προ­ αγωγή δεν αποτελεί είδος αμοιβής. Αποβλέπει κατ' εξοχήν στην κάλυψηυπηρεσιακών αναγκών". 3008 4Α.Α.Δ. Χ'Τεωργίου ν.Δημοκρατίας Καλλής,Δ. Υιοθετώ τις αρχές που έχουν τεθεί στις δύο πιο πάνωυποθέ­ σεις. Ωστόσο στην παρούσα υπόθεση, αντίθετα με την υπόθεση Μιλτιάδονς,τοενδιαφερόμενομέροςθααφυπηρετούσεσεδιάστη­ μα σχεδόν 7 μηνών. Υπήρχαν, επομένως, χρονικά περιθώριαου5 σιαστικής άσκησης των καθηκόντων της θέσης στην πράξη. Το ποιος είναιοκατάλληλος χρόνος πριντηναφυπηρέτησημετάαπό τον οποίο δεν επιτρέπεται η προαγωγή του υπό αφυπηρέτηση υπαλλήλου δεν μπορείνατεθείκάτωαπόάκαμπτεςχρονικέςπρο­ θεσμίες. Πρέπειναγίνεται προσπάθειαεξισορρόπισης δύοπαρα10 γόντων,τουσυμφέροντοςτηςδημόσιαςυπηρεσίαςαπότηνμιακαι της επιβράβευσης του υπαλλήλου από την άλλη. Στην κρινόμενη περίπτωσηθαεξυπηρετείτο τοσυμφέρον τηςδημόσιαςυπηρεσίας σε μεγάλο βαθμό απότηνάσκησητωνκαθηκόντωντηςθέσηςαπό το ενδιαφερόμενο μέρος στη διάρκεια της πιο πάνω περιόδου. 15 Ακολουθείπωςοσχετικός λόγος ακυρώσεως δεν μπορεί ναπετύ­ χει. Μια άλλη εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου τηςαιτήτριας ήτανότιυπάρχειμιαπροφανήςπαραπλάνησητηςΕπιτροπήςστην 20 οποίαέχεισυμβάλει τοίδιοτοενδιαφερόμενο μέρος Ζερβός. Ενώ -σύμφωνα μετοΠαράρτημα3της ένστασης - φέρεταιως απόφοι­ τος τουΑγγλικού Κολλεγίου Λευκωσίας
(1972),σχετική βεβαίωση -Παράρτημα4 - του Κολλεγίου που εξασφάλισε ηαιτήτριαανα­ φέρει ότι το ενδιαφερόμενο μέρος Ζερβός δεν περιλαμβάνεται 25 στον κατάλογο αποφοίτων του έτους 1971-
  1. Υπάρχει, επομέ­ νως,μιαπροφανήςπαραπλάνησητηςΕπιτροπήςστηνοποίασυμ­ βάλλει καιτο ίδιοτο ενδιαφερόμενο μέρος Ζερβός. Σύμφωνα με το υλικό που βρίσκετο ενώπιον της Επιτροπής 30 (βλ.Ερ.34στον προσωπικόφάκελοτουΕ/ΜΖερβού,Τεκ.4)τοεν λόγω ενδιαφερόμενο μέρος είναι κάτοχος απολυτηρίου του "English College Nicosia Cyprus", ημερ. 26.6.
  2. To σχετικό απο­ λυτήριο λήφθηκε απότην Επιτροπή στις 28.12.72 και καταχωρή­ θηκεστοφάκελοτουενδιαφερόμενουμέρους στις29.12.
  3. Υπήρ35 χε, επομένως, στο φάκελο του ενδιαφερόμενου μέρους υλικό με βάσει το οποίο η Επιτροπή μπορούσε εύλογα να τον θεωρήσει όπως τον έχει θεωρήσει - ότι ήταν κάτοχος απολυτηρίου του Αγγλικού Κολλεγίου Λευκωσίας του έτους 1972, χωρίςοποιαδή­ ποτε,υπότις περιστάσεις,περαιτέρωέρευνα. Γιατουςπιοπάνω 40 λόγους οσχετικός λόγος ακυρώσεωςαπορρίπτεται. Τελικά οευπαίδευτοςσυνήγορος τηςαιτήτριαςυποστήριξε ότι ηεπίδικηαπόφασηπάσχειλόγω έλλειψηςέρευνας"περί τηναπαι­ τούμενηγνώση τηςΑγγλικής". Ισχυρίσθηκε ότιη Επιτροπή"ενήρ3009 Καλλής, Δ. Χ'Τεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1996)γησε παράνομακαι αντίθετα στο καθήκον που είχε η ίδιαως το αποφασιστικής αρμοδιότητας όργανο με το να δεχθεί (αντίέρευ­ νας επίτούτου)τηβεβαίωσητουΤμήματοςότι οι προαχθέντες εί­ ναι και οι δύο πολύ καλοί γνώστες της Αγγλικής,τη στιγμή που απλή έρευνα θα επέτρεπε στην Επιτροπή να διαπιστώσει ότι ξέ- 5 ρουν όλοι οι συνάδελφοι των ενδιαφερομένων μερών ότι δηλαδή έχουν ελάχιστη γνώση αγγλικής". Ο πιοπάνωλόγος ακυρώσεως θαεξεταστεί σεσυνάρτηση μετο σχετικό μέρος της επίδικης απόφασης, το οποίο παρατίθεταιστη 10 σελ. 79,πιοπάνω.Τοζήτημαπουθίγεταιαπότον πιοπάνωλόγο ακυρώσεως έχει επιλυθεί στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Πογιατζή
(1992)3Α.Α.Δ.422,428(Απόφασητηςπλειοψηφίας)σύμφωναμε τηνοποία"δενχρειαζότανοποιαδήποτεέρευνααπότηνΕπιτροπή να κρίνει ως πραγματικόγεγονός ότι ο προαχθείς διέθετε το επί- 15 μαχοπροσόν,πουείναιτοίδιομεαυτόπουαπαιτείταιγιατηνθέ­ ση"την οποίασήμερακατέχει. Υιοθετώ το σκεπτικό της απόφασης Πογιατζή (πιο πάνω). Κρίνω ότι οσχετικός λόγος ακυρώσεως δεν ευσταθεί. 20 Ηεπίδικηαπόφασηπρέπεινακριθεί μεβάσητιςαρχέςπουδιέ­ πουντονδικαστικόέλεγχοτωνπροαγωγών.Έχεινομολογηθει ότι οσάκιςη Επιτροπήεπιλέγει έναυποψήφιοστηβάσησύγκρισης του μεάλλους, ηΕπιτροπήγιαναδικαιολογήσει την επιλογή του,δεν 25 είναι ανάγκηνα καταλήξει ότι υπερέχει έκδηλα των άλλων. Από την άλλη το Διοικητικό Δικαστήριο δεν μπορεί να επέμβει γιανα παραμερίσει την απόφασησε σχέση με μια τέτοια επιλογή εκτός εάν ικανοποιηθεί απότον αιτητήσε μια προσφυγή ότι ήταν ένας κατάλληλος υποψήφιοςοοποίοςυπερείχεέκδηλατουυποψηφίου 30 που έχει επιλεγεί, γιατί μόνο σε μια τέτοια περίπτωση το όργανο πουέχειπροβείστην επιλογήγιασκοπούςδιορισμούήπροαγωγής θεωρείται ότι έχειυπερβείταακραίαόριατηςδιακριτικήςτουευ­ χέρειαςκαιέχειεπομένως ενεργήσει "καθ' υπέρβασηήκατάχρηση εξουσίας". (Βλ. Γεωργίουν.Δημοκρατίας
(1976)3Α.Α.Δ.74, 85, 35 απόφαση Ολομέλειας). Το διοικητικό δικαστήριο δεν ακυρώνει απόφαση διορισμού ή προαγωγήςανηαπόφασηλήφθηκεσύμφωναμετοΝόμοκαιταγε­ γονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης και ήταν εύλογα επιτρεπτή. 40 Δεν υποκαθιστάτηδικήτουκρίση αναφορικά μετην επιλογήτου καταλληλότερου υποψηφίουγιαπροαγωγήήδιορισμό μετηνκρί­ σητουαρμοδίουοργάνου(Δημοκρατία ν.Πετρίδΐϊ
(1991)3Α.Α.Δ. 731,741). 3010 4Α.Α.Δ. Χ'Τεωργίου ν.Δημοκρατίας Καλλής,Δ. Γιαναπετύχει στην προσφυγήτηςηαιτήτριαέπρεπε να απο­ δείξει έκδηληυπεροχήέναντι των ενδιαφερομένων μερών.Τοβά­ ρος απόδειξης τηςέκδηλης υπεροχής βαρύνει τηναιτήτρια (Αλεξανδρίδον ν.Κ.Ο.Ύ.
(1980)3Α.Α.Δ.360). Όπως έχει νομολογηθει 5 ηφράση"έκδηληυπεροχή"σημαίνει τηνυπεροχήενός μέρους. Για να ευσταθήσει τέτοιου είδους ισχυρισμός ηυπεροχήπρέπεινα εί­ ναι αυταπόδεικτηκαιπροφανής από την εξέταση τωνφακέλων των υποψηφίων. Η υπεροχή πρέπει ναείναι τέτοιας φύσεως που να αναδύεταιαπόκάθεάποψηαπότοσυνδυασμένο αποτέλεσμα 10 τηςαξίας,προσόντων καιαρχαιότηταςτωνπροσώπωνπουσυνα­ γωνίζονται για προαγωγή. Μεάλλεςλέξεις πρέπει να αναδύεται ως αναντίρρητογεγονός τόσο πειστικό που ναεντυπωσιάζεικά­ ποιοναπότηνπρώτηματιά(Βλ. Χ"Σάββα ν.Δημοκρατίας(\982) 3Α.Α.Δ.76, 78). 15 Η υπεροχή τεκμηριώνεται ως έκδηλη όταν μετά από συνεκτί­ μησηόλων τωνσχετικών στοιχείων και σύγκριση μεταξύ του αι­ τητήκαι του ενδιαφερόμενου μέρους, ηυπεροχή του αιτητήείναι αντικειμενικά αναντίλεκτηκαιαυταπόδεικτη(Lewisν. Δημοκρα20 τίας(\989) 3Α.Α.Δ. 1253 καιΠετρίδη(πιοπάνω),σελ. 742). Η αιτήτρια καιταενδιαφερόμενα μέρη βρίσκοντο, όπωςέχω ήδηδιαπιστώσει, στη ίδιαπερίπουμοίρασεσχέσημετακριτήρια των προσόντων καιτης αξίας, όπως αυτή αποκαλύπτεται μέσα 25 απότις εμπιστευτικές τους εκθέσεις. Πρόσθεταταενδιαφερόμενα μέρηείχαν υπέρ τους τη σύσταση τουΠροϊσταμένου τουΤμήμα­ τοςκαιτηναρχαιότητα,έστωκαιανπρόκειταιγια περιορισμένης βαρύτητας αρχαιότηταεπειδήπρόκειταιγιααρχαιότητασε προη­ γούμενη θέση(Σταύρου,πιοπάνω,σελ.79). Ακολουθείπωςη αι30 τήτριαδεν έχειαποδείξει έκδηλη υπεροχή. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμε έξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιμεέξοδα. 3011

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.