(1996)8 Νοεμβρίου, 1996 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΕΠΑΡΧΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Καθ' ου η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1092/95) Κέντρο Αναψυχής — Ώρες λειτουργίας — Ο περί Κέντρων Αναψυχής Νόμος του 1985, Ν. 29/85— Άρθρο 19— Διαδικασία παροχής άδει ας παρατάσεως των ωρών λειτουργίας κέντρου — Περιεχόμενο ρύθ μισης και ερμηνεία — Η σχετική Κ.Δ.Π. 171/91 (Διάταγμα )— Κείται εντός της νόμιμης εξουσιοδότησης ο καθορισμός των συγκεκριμένων κριτηρίων για την παράταση — Θέμα επιβεβλημένης λήψης των από ψεων του ΚΟΤ τίθεται ουσιαστικά μόνο σε περίπτωση προοπτικής εγκρίσεως αίτησης για παράταση. 5 Προσφυγή βάσει τονΆρθρον 146του Συντάγματος — Ακυρωτικός έλεγ- 10 χος—Αποκλείει την πρωτογενή κρίση τουΔικαστή επί γεγονότων— ΤοΔικαστήριο δεν ασκεί διοίκηση — Οι ισχυρισμοί στις αγορεύσεις κατά τη διαδικασία δεν έχουν θέση και δεν αναπληρούν την αιτιολο γία που όφειλε να δώσει τοαρμόδιο όργανο. 15 Προσφυγή βάσει του Άρθρον 146του Συντάγματος — Λόγοι ακυρώσεως — Έλλειψη αιτιολογίας — Έλλειψη αιτιολογίας που οδηγεί και σε τουλάχιστον φαινόμενη νομική πλάνη. [Πέραν των ανωτέρωτίτλωνη απόφαση του Δικαστηρίου διαβά- 20 ζεται ωςσύνολο]. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. 25 Αναφερόμενη υπόθεση: Δημοκρατία ν. Σαμψών
(1991)1Α.Α.Δ.
- 3026 4 Α.Α.Δ. Κώνσταντινίδης ν.Επαρχου Λευκωσίας Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςγιατηναπόρριψητουαιτή ματοςτουΑιτητήγιαπαράτασητωνωρών λειτουργίας του καφε5 σπατορίου Μιλάνο
- Κ. Καλλής,γιατον Αιτητή. 10 Μ.Μαλαχτού-Παμπαλλή,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας, γιατον Καθ'ουη αίτηση. Cur.adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Ο αιτητήςπροσβάλλει την απόφαση 15 του ΕπαρχουΛευκωσίαςημερομηνίας 12Οκτωβρίου 1995, μετην οποία απορρίφθηκετο αίτηματου για παράταση των ωρών λει τουργίαςτουκαφεστιατορίου Μιλάνο2 στηΛευκωσία. Οι δυο απότους λόγους ακυρότηταςπουπροτάθηκαν, αναφέ20 ρονται στο δικαιοδοτικόυπόβαθροτης εξουσίας πουπαρέχεται στονΈπαρχο: 25 (ι) EivaLπαραδεκτόπως οΈπαρχος απέρριψετηναίτηση χω ρίςναεξασφαλίσειτιςαπόψειςτουΚυπριακούΟργανισμού Τουρισμού και,σύμφωνα με τον αιτητή, παραβιάστηκε ου σιώδης τύπος που επιβάλλεται απότο άρθρο 19
(2)(α) του περί Κέντρων Αναψυχής Νόμουτου 1985 (Ν. 29/85). Πράγ μα που,στην προκείμενη περίπτωση, ισοδυναμεί με λήψη απόφασηςαπόαναρμόδιο όργανο. 30 35 (ιι)ΤοΔιάταγματου Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 10 Μαΐου 1991 (Κ.Δ.Π. 171/91),μετο οποίοκαθορίστηκεπως η εξουσία του Επαρχουγια παράταση των ωρών λειτουρ γίας κέντρων μπορεί να ασκηθεί μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και εφόσον συντρέχουν ειδικοί λόγοι, είναι ultra viresωςπροςτονόμο καιηεπακόλουθηκρίσητου θέματος στοπλαίσιοτου,είναιπαράνομη. Την εξουσία για τη ρύθμιση των ωρών λειτουργίας των κέ40 ντρων την έχει,δυνάμει του άρθρου 19
(1)του Νόμου,το Υπουρ γικό Συμβούλιο. Τοοποίοόμως,"δύναται ναεξουσιοδοτή τον OLκείον Έπαρχονόπως,αφούλάβει ταςαπόψειςτου Οργανισμού, διά ειδικής αδείας,εκάστοτε διαρκείαςμήυπερβαινούσηςτους έξ μήνας,παρατείνη ή μειώνητον χρόνον κατάτον οποίονοιονδή3027 Κώνσταντινίδης,Δ. Κώνσταντινίδης ν.Επαρχου Λευκωσίας
(1996)ποτεκέντρον δύναταιναπαραμείνη ανοικτόν..." Όπως αντιλαμβάνομαιτο άρθρο,ηεξουσία του Επαρχουδεν είναι πρωτογενής εκτουΝόμου. Μπορείνατεθείζήτημαπαράτα σης ή μείωσης των ωρών λειτουργίας με απόφασητου Επαρχου, 5 μόνοεφόσοντοΥπουργικό Συμβούλιοπροκρίνεινατουπαράσχει τέτοια εξουσιοδότηση. Η παράγραφος
(5)του άρθρου 19,σύμφω ναμετηνοποία"παράτασιςήπεριορισμός τωνωρών λειτουργίας κέντρων δίδεται κατόπινειδικής αδείαςεκδιδομένης υπό του οι κείου Επαρχου αφούληφθούν aLαπόψεις του Οργανισμού", δεν 10 μπορεί να διαβαστεί ως αναιρετική της προηγούμενης διάταξης. Δενθαείχενόημαη μιαπαράγραφοςνακαθορίζειωςπηγήτηςαρ μοδιότηταςτου Επαρχουτην εξουσιοδότηση πουενδεχομένως θα του δοθεί απότο Υπουργικό Συμβούλιο και ηάλληνατουπαρέ χει κατ' ευθείαν τέτοια αρμοδιότητα,ανεξάρτητααπότην παροχή 15 ή μη τέτοιαςεξουσιοδότησης. Η παράγραφος5τουΑρθρου 19δεν πρέπεινα ιδωθεί κατάαπομόνωσηαλλάστο πλαίσιο τηςσυνολι κής ρύθμισης. Αναφέρεται στην αρμοδιότητατου Επαρχου, όπως αυτή θα μπορούσε να γεννηθεί κατάτις προηγούμενες διατάξεις της παραγράφου
(2)(α) και απλώς καθορίζει τη μέθοδο και τις 20 προϋποθέσεις άσκησης της.Μεειδικήάδειαδηλαδήκαι αφού λη φθούν οι απόψεις του ΚυπριακούΟργανισμού Τουρισμού. Ανα φέρεταικαιηπαράγραφος
(2)(α)στα ίδιααλλάκατάτονκαθορι σμότουπεριεχομένου πουθαέχειηεξουσιοδότηση. 25 Πάνωστη βάσηαυτήςτηςερμηνευτικής προσέγγισης, δεν είναι ultra vires ησυζητηθείσα πρόνοια του Διατάγματος. Το Υπουργι κόΣυμβούλιο,κατ' επίκλησηακριβώςτουάρθρου19,καθόρισετις ώρεςλειτουργίας των Κέντρων καιεξουσιοδότησε τονΈπαρχονα τις παρατείνει μεειδικήάδειααλλά μόνο σεεξαιρετικές περιπτω- 30 σεις και εφόσον συντρέχουν ειδικοί λόγοι. EivaLαλήθεια πως το άρθρο 19δεν αναφέρεταιρητάσε εξουσία καθορισμούκριτηρίων μεγνώμονα ταοποία θαασκεί την αρμοδιότητατου ο Έπαρχος, αλλά στο μείζον περιέχεται και το έλασσον.Αφού το Υπουργικό Συμβούλιο μπορεί να μη θελήσεινα εξουσιοδοτήσει τον Έπαρχο 35 να παρατείνει,μπορεί καινατου δώσει περιορισμένη εξουσιοδό τηση μετονκαθορισμόκριτηρίων απότηνύπαρξητων οποίωνθα εξαρτάται ηαρμοδιότηταπαράτασης. Στηνυπόθεση Δημοκρατία ν. Σαμψών
(1991)1 Α.Α.Δ. 858,η Ολομέλειαεξήγησεπωςτοαξίω μα πως στο μείζον περιέχεται και το έλασσον "έχει ως λόγο την 40 ομοιογένεια πράξεων ή συμπεριφοράς ώστε εξ αντικειμένου το μείζον ναεμπεριέχει καιτοέλασσον",καιαυτόακριβώςσυμβαίνει στην προκείμενηπερίπτωση. 3028 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Κώνσταντινίδης ν. Επαρχου Λευκωσίας Κωνσταντινίδης, Δ. Τώρα,ως προς το άλλο θέμα.Συμφωνώ με την εισήγησητων καθ' ων η αίτηση πως η λήψη των απόψεων του ΚΟΤ αποτελεί προϋπόθεσημόνογι' αυτήκαθ*εαυτήτηνπαράταση(ήτη μείωση) των ωρών λειτουργίας. Ο νόμος δεν παρέχει στον Έπαρχο OLaκριτική εξουσία για καθορισμό των ωρών λειτουργίας των κέ ντρων. Αυτότο θέμα,όπως έχω σημειώσει, μπορεί ναρυθμίζεται μόνο μεΔιάταγματου Υπουργικού Συμβουλίου" είτεγενικώς είτε αναφορικώς προς εκάστην κατηγορίαν ή τάξιν αυτών", των κέ ντρων δηλαδή. Ηαρμοδιότητατου Επαρχου,εφόσον δημιουργηθεί μετην εξουσιοδότηση, είναι περιορισμένης εμβέλειας καιανα φέρεται σε παράτασηήμείωσητου χρόνου "κατά τον οποίον οι ονδήποτε κέντρον δύναται να παραμείνη ανοικτόν". Πρόκειται για εξουσία ειδικού καθορισμού για εξατομικευμένα κέντρακατά παρέκκλιση από τον κανόνα όπως τον θέτει το Διάταγμα του Υπουργικού Συμβουλίου. Ηάσκηση,όμως, της οποίας τελείυπό την προϋπόθεση της λήψης των απόψεωντου ΚΟΤ.Πρόνοιαπου μου φαίνεταιότι δεν συνιστά εκτουνόμου καθορισμό στοιχείων που κατ' ανάγκην θα συνυπολογιστούν για την εξέταση αίτησης που ενδεχομένως υποβάλλεταιαλλάπροϋπόθεσηγιανα διαφοροποιήσει ο Έπαρχος, ως προς ορισμένοκέντρο, τις ώρες λειτουρ γίαςπουκαθορίζονταιστοΔιάταγμα.Αποτελεί,μεάλλαλόγια,εκ του Νόμουείδοςπεριορισμού της εξουσίαςπουδυνητικάθαανα τεθεί στον Έπαρχογιαπαράτασηήμείωση. 25 Αφούο Έπαρχος, για λόγους OLοποίοι, ούτως ήάλλως,υπό κεινται σε αναθεωρητικό έλεγχο,καταλήγει σε απόφαση απόρρι ψης αιτήματοςγια παράταση, δεν προκύπτει εκ του Νόμουυπο χρέωσηλήψης των απόψεωντου ΚΟΤ.Το κατάπόσο θαήτανεν δεδειγμένο νααπευθυνθείστον ΚΟΤστο πλαίσιο τηςέρευναςπου 30 ηφύσητουθέματοςήταπεριστατικάθαδικαιολογούσαν,έχοντας εν προκειμένω υπόψη και το καθήκον του στο πλαίσιο του Δια τάγματος ναδεί ανηπερίπτωση είναι εξαιρετική καιαν συντρέ χουν ειδικοί λόγοι,είναιδιαφορετικό ζήτημα. 35 Αυτά μας φέρνουν στους ισχυρισμούς του αιτητήπουαναφέ ρονται στην ίδιατην προσβαλλόμενη απόφαση. Τοπρώτο έγγρα φοστοφάκελοείναιηεπιστολήημερομηνίας 7Φεβρουαρίου 1994 πουστάληκε απότοναιτητήκαιάλλους πέντε ιδιοκτήτες κέντρων. Ζήτησαντην παραχώρησηυπερωριών για λόγους πουαπαρίθμη40 σαν. ΟΈπαρχοςπληροφόρησε τοναιτητήπωςτοθέμαεξεταζόταν αλλά ητελικήαπόφαση του λήφθηκε μετά από20 περίπου μήνες, στις 12 Οκτωβρίου 1995. Μεσολάβησε νέα επιστολή των δικηγό ρων του αιτητή με την οποία,για επιπρόσθετους λόγους που πα ρέθεσαν,ζήτησαν ευνοϊκή γι,' αυτόνάσκηση της διακριτικήςεξου3029 Κώνσταντινίδης,Δ. Κωνσταντινίδηςν.ΕπαρχουΛευκωσίας
(1996)σίαςτου Επαρχου.ΟΈπαρχος απέρριψετο αίτημαεπειδή"ηλει τουργία του κέντρου βάσει της Νομοθεσίας μέχρι τη 2απρωινή, θεωρείται ικανοποιητική".Πρόσθεσε πωςοισχυρισμός τουαιτητή ότι δόθηκε παράταση σε ανταγωνιστή του, δεν ανταποκρίνεται στηνπραγματικότητα. Οικαθ' ωνη αίτηση,στους ισχυρισμούς τουαιτητήπωςηπρο σβαλλόμενη απόφασηείναι αναιτιολόγητη γιατί "δεν παρέχει στο Δικαστήριο τα απαραίτητα ειδικά και συγκεκριμένα στοιχεία για τη διακρίβωση της νομιμότητας της", απάντησαν με παραπομπή 10 στο περιεχόμενο του φακέλου.Εννοώντας τις ίδιες τις επιστολές του αιτητή.Δεν υπάρχειοτιδήποτε άλλο στο φάκελοούτεκαικά ποιοπρακτικόαπόφασης.Κατάτηνεισήγησητωνκαθ'ωνη αίτη ση" εκείνο πουτοΔικαστήριο θαπρέπειναδιερευνήσει στην πα ρούσα Προσφυγή είναι κατάπόσο ο Αιτητής είχε θέσει ενώπιον 15 του Επαρχουτέτοιους ειδικούς λόγους ώστεη περίπτωσητου Αι τητήνακαταταγείστις 'εξαιρετικές περιπτώσεις' στις οποίεςανα φέρεταιτο Διάταγμα". Μετηναντίληψηότι εναπόκειταιστοναι τητήναδείξει στοΔικαστήριο "τηνύπαρξηενώπιον του Επαρχου κατάτο σχετικό χρόνο τέτοιων ειδικών λόγων ώστεηάρνησητου 20 Επαρχουναθεωρήσει τηνπερίπτωση 'εξαιρετική'ναμηνείναιεύ λογα επιτρεπτή". Επεκτάθηκανσυνεπώς σε σειρά επιχειρημάτων αλλά και σε ισχυρισμούς ως προς γεγονότα, με την πρότασηνα αχθώ στο συμπέρασμα πως όσα επικαλέστηκε ο αιτητήςστις επι στολέςτουδεν είναι "ειδικοί λόγοι"πουθα μπορούσανναοδηγή- 25 σουν σε διαφορετική απόφαση. Δεν νομίζω ότι χρειάζεταιναεπεκταθώμεαναφοράστους λό γουςπουεπικαλέστηκανοιαιτητές.Θαήτανανεπίτρεπτηδική μου πρωτογενής κρίση ως προς το αν,πάνωστη βάσητους, πληρού- 30 νταιήόχι οιπροϋποθέσεις πουθέτειτοΔιάταγμα.Δεν ασκείδιοί κηση το Δικαστήριο και ήταν έργο του Επαρχουνα κρίνει. Όσα περιλαμβάνονταιστην αγόρευσηγια.τουςκαθ' ωνηαίτησηδενσυ νιστούν σκεπτικό πουθαμπορούσε,όσο ελαστικάκαιανκάποιος προσέγγιζε το θέμα, να συνδεθεί με την απόφασηπου λήφθηκε. 35 Όπως έχει τονιστεί επανειλημμένα, δεν είναι δυνατόνα αναπλη ρώνεται ηαιτιολογία με ισχυρισμούς στις αγορεύσεις και δενθα ήταν άσκηση αναθεωρητικής δικαιοδοσίας η έκφραση κρίσης ως προς το βάσιμο ήτο μήβάσιμοτους. Η αιτιολογία πωςηλειτουρ γία μέχρι την ισχύουσα ώρα "θεωρείται ικανοποιητική" είναι 40 πράγματι εντελώςγενική καιαόριστηαλλάκαιδεν μπορεί καν να θεωρηθεί ότι εμπεριέχει προβληματισμόωςπροςτησυνδρομήτων προϋποθέσεων του διατάγματος.Ηκρίση του Επαρχουως προς το τι μπορεί να είναι ήνα μην είναι "ικανοποιητικό"είναι, νομί3030 5 4 Α.Α.Δ. Κωνσταντινίδης ν. Επαρχου Λευκωσίας Κώνσταντινίδης, Δ. ζω,αναντίστοιχηπροςό,τι θαμπορούσεναθεωρηθεί ως"εξαιρε τική περίπτωση"και"ειδικοίλόγοι". Καιηστήριξητηςαπόφασης πάνωσ* αυτή,αφήνειισχυρήκαιτηνεντύπωσηπλάνηςωςπροςτο τιθαμπορούσεναθεωρηθείνόμιμοκριτήριοκατάτηνάσκησητης 5 διακριτικής τουεξουσίας. Για τον πιο πάνωλόγο η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα.Η προσβαλλόμενηαπόφασηακυρώνεται. Ταέξοδαναυπολογιστούν απότονΠρωτοκολλητήγιαναεγκριθούν απότοΔικαστήριο. Ηεπίδικηαπόφασηακυρώνεταιμε έξοδα. 3031