clr/1996/1996_4_303.pdf

(7), κριτήριο προαγωγής—Ως εκτούτουδενέχειεφαρμογήηνομολογίαπουαφοράστηναρχαιότητατωνδημοσίωνυπαλλήλων. 15 Αρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές—Δέου­ σα έρευνα — Ισχυρισμός για έλλειψη της στην επίδικη απόφαση απορρίπτεται εφόσονόλα τασχετικάστοιχεία ήτανενώπιοντονΔιοικητικονΣνμβονλίον. 20 Αρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές—Κανο­ νισμός10

(5)—Πριν τηνπροαγωγή δίδονταισυμβουλήτουΣνμβον­ λίον Προσωπικού καιεισήγησητον ΓενικούΔιενθνντήπρος τοΔιοικητικόΣυμβούλιο—Δεναποτελούνεξωγενή κριτήρια. 25 Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές— Ανα­ δρομική ισχύς προαγωγής — Δεν επιτρέπεται — Υιοθέτησηπορι­ σμάτωντηςαπόφασηςΣιαπιτήςν.Α.ΤΗ.Κ.—Δυνατότηταακύρωσης μόνο τονμέρουςεκείνουτηςαπόφασηςπου αφοράστηναναδρομική ισχύ τωνπροαγωγών. 303 Αρχοντίδης v.Α.ΤΗ.Κ.

(1996)ΔιοικητικήΠράξη— Προθεσμία έκδοσης διοικητικήςαπόφασης— Οι προθεσμίεςπου τάσσονται από τον νόμοείναικατάκανόναενδεικτι­ κές εκτός αν ο ίδιοςο νόμοςαναφέρει ότι είναι ανατρεπτικές — Το ίδιο ενδεικτική είναι ηπροθεσμία του Κανονισμού 10

(6)της ΚΛΠ. 220/82 για την πλήρωσηκενωθείσας θέσηςσεδιάστημα6μηνώναπό ότανδημιουργηθείήκενωθείμια θέση. 5 Μετηνπροσφυγήαυτήπροσβλήθηκε ηαπόφασητου Διοικητικού ΣυμβουλίουτηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρουμετηνοποίανπρο­ άχθηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Τομεάρχη Διοικητικού 10 Προσωπικού από1/10/

1. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο επικυρώνονταςτηνπροαγωγή,αλλάακυ­ ρώνοντας την απόφασηστο μέρος εκείνο με το οποίοκαθοριζόταν αναδρομικήισχύς τηςπροαγωγής,αποφάσισεότι: 15
2. Ουσιώδης χρόνος κατοχήςτωναπαιτουμένωναπότοσχέδιο υπη­ ρεσίας προσόντων και με βάση τα οποία υπάλληλος της Αρχής μπορούσε να θεωρηθεί έγκυρα υποψήφιος για τη θέση, ήταν η 17.11.92,ημερομηνίακατάτηνοποίαλήφθηκεηαπόφασηγιαπλή- 20 ρωσητων κενών θέσεων απότην Αρχή. Αλλα στοιχεία πουπρο­ σμετρούν στην αξίατωνυποψηφίων,όπωςγιαπαράδειγμαη από­ δοση υποψηφίων στις συνεντεύξεις κ.λ.π., είναι νόμιμο να εκτι­ μούνται μέχρι της ημέρας λήψης της επίδικης απόφασης. Στην προκείμενη περίπτωση, από την έρευνα των φακέλων, φαίνεται 25 ότι δενπροέκυψανοποιαδήποτεμεταγενέστερα της 17.11.92στοι­ χεία που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την λήψη της επίδικης απόφασης. Οι τελευταίες αξιολογήσεις πουείναι καταχωρημένες στους φακέλους των υποψηφίων αφορούν το έτος 1991 και στην περίοδο από 1.1.90 έως 31.12.90και που,όπως αναφέρεταιρητά 30 σταπρακτικάτουΣυμβουλίουΠροσωπικού,έχουν ληφθείυπόψη. Συνεπώςηοποιαδήποτεπαρατυπίαπουτυχόνναέχεισημειωθεί ως προςτονουσιώδηχρόνο,δενέχειεπηρεάσειτους ενδιαφερομένους. 35
3. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 10

(7), όπως αυτός τροποποιήθηκε απότην ΚΔΠ 163/90, ηκρίσηγιαπροαγωγήστην Αρχήδιενεργεί­ ταιμεβάσητηνυπηρεσιακήεπίδοσηκαιαπόδοσητωνυποψηφίων καιτηνενγένειυπηρεσιακήκαταλληλότητατους,όπωςπροκύπτει από ταστοιχεία του προσωπικού τους φακέλου,ταΦύλλαΠοιο- 40 τηταςκαιταΦύλλαΠροαγωγήςτους. Μεβάσηταπιοπάνωείναικαθαρόπωςηαρχαιότηταδεν συμπε­ ριλαμβάνεταιανάμεσαστακριτήριαπροαγωγήςκαιούτεεφαρμό- 304 4 Α.Α.Δ. Αρχοντίδης v.Α.ΤΗ.Κ. ζεται αναλογικάηνομολογία πουδιαμορφώθηκεγιατουςδημό­ σιουςυπαλλήλους. 5 ΤοΔικαστήριο έχοντας υπόψητακριτήρια προαγωγής που απαριθμούνταιστονπιοπάνωΚανονισμό,σεσχέσημετοπεριεχόμενο των φακέλων,παρατηρείπωςησύστασηυποστηρίζεταιαπό αυτά γιατί τα ΦύλλαΠοιότητας/Προαγωγήςαντικατοπτρίζουν κάποια ελαφράυπεροχήτωνενδιαφερομένων μερών. Στουςφακέλουςπε­ ριέχονταικαιταακαδημαϊκάπροσόντατωνυποψηφίων. 10 15 20 25 30 35 40 Ο ΓενικόςΔιευθυντής στησύστασητουαναφέρειτα στοιχείαπου έλαβε υπόψηγιατηδιαμόρφωσητηςκρίσης τουόπως επίσηςκαι τουςλόγουςγιατουςοποίουςσύστησεταενδιαφερόμεναμέρη. Η σύστασηείναι αιτιολογημένηκαιδενευσταθούνοιπερίτουαντιθέτουισχυρισμοί. 3. Δεν μπορείναευσταθήσει οισχυρισμόςγιαέλλειψηδέουσαςέρευ­ νας. Όλατα σχετικά με την υπόθεσηστοιχεία ήταν ενώπιον του ΔιοικητικούΣυμβουλίουκαιδενετίθετοθέμαπεραιτέρωέρευνας. Οαιτητής δεν υπερέχει. Ακόμηκαι αν γίνει δεκτό ότιυπερέχει στην αρχαιότητα,ηαρχαιότηταδενείναικριτήριοπροαγωγής. Η απόφασητουΔιοικητικούΣυμβουλίουτηςΑρχήςόπωςαυτή εκτί­ θεταιστοτεκμ.1 τηςΈνστασης,είναιαιτιολογημένη. 4. Αβάσιμος είναι και ο ισχυρισμός ότιτοΔιοικητικό Συμβούλιο έλαβευπόψηεξωγενή στοιχεία,όπωςτησυμβουλή του Συμβουλί­ ουΠροαγωγώνκαιτηνεισήγησητουΓενικούΔιευθυντή,ταοποία δενπρονοούνταιστον Κανονισμό 10

(7). Πριντηνπροαγωγήκαι σύμφωνα μετον Κανονισμό 10

(5)ηΑρχή ζητά την συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικούκαιτις εισηγήσεις του ΓενικούΔιευθυ­ ντή. Κατάσυνέπεια ηαναφορά σεαυτάαπότο ΔιοικητικόΣυμ­ βούλιοδεντακαθιστάεξωγενήστοιχεία.

1. Ως τελευταίος λόγος ακυρότηταςπροβλήθηκεο ισχυρισμός ότιη προσβαλλόμενη απόφασηδενμπορεί ναέχει αναδρομική ισχύ, γιατί τούτο συγκρούεται με τοαξίωματης μη αναδρομικότητας των διοικητικώνπράξεων. Είναιγεγονόςότι ηεπίδικη απόφαση λήφθηκεκατάτησυνεδρίαση τουΔιοικητικού Συμβουλίουημερο­ μηνίας2.3.93, αλλάημερομηνία ισχύος τηςπροαγωγήςτωνενδιαφερομένων μερώνκαθορίστηκε η 1.10.
2. Ί Το θέμααποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης στην απόφασητου ΠογιατζήΔ.,στην υπόθεσηΣιαπιτήςv.Α.Τ.Η.Κ.. 305 Αρχοντίδης v. Α.ΤΗ.Κ.

(1996)ΤοΔικαστήριοκατέληξεστο συμπέρασμαπωςδενπαρείχετο οποι­ αδήποτεεξουσιοδότηση στην Αρχήγιααναδρομικήπροαγωγήαπό τονσχετικόπερίΠροϋπολογισμούΝόμο.Προχώρησεόμωςναακυ­ ρώσειτηΫ πράξηπροαγωγής μόνο στην έκταση που αφορούσετο παράνομομέροςτηςγιααναδρομική ισχύτωνπροαγωγών,θεωρώ- 5 νταςότιδενυφίστατοοποιοδήποτεδικονομικόκώλυμαγιατοδια­ χωρισμό τουπαράνομουμέρουςαπότονόμιμοτωνπροαγωγών. Η πιο πάνωπροσέγγιση του Πογιατζή Δ. υιοθετείται απότο Δι­ καστήριο, εφαρμόζοντας την και στην παρούσα περίπτωση. Η 10 απόφαση προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών στις επίδικες θέσεις μπορεί να επικυρωθεί με εξαίρεση το μέρος της απόφασης με το οποίο δόθηκε αναδρομική ισχύ στις προαγωγές,το οποίο καιθαπρέπεινα ακυρωθεί. 15 6. Ένας άλλος ισχυρισμός πουέγινεπαρεμπιπτόντωςαπότοσυνή­ γορο του αιτητήείναιότι,ανκαιο περίΠροϋπολογισμού Νόμος (Ν. 34/92)δημοσιεύθηκε στις8.5.92, εντούτοιςηαπόφασηγιαπλή­ ρωσητων κενών θέσεων λήφθηκε στις 19.11.92,δηλαδήμετάτην πάροδο6 μηνών,κατάπαράβασητουΚανονισμού 10

(6)πουπρο- 20 νοείότι προαγωγέςδιενεργούνται εντός 6 μηνών αφότουκενωθεί ήδημιουργηθεί ηθέση πουθαπληρωθεί μετην προαγωγή. Έχει νομολογιακά καθιερωθεί πως οι προθεσμίες πουτάσσονται απότοΝόμογιατηνάσκησητωναρμοδιοτήτωντωνδιοικητικών 25 οργάνων,είναικατάκανόνα ενδεικτικές, εκτός αντάσσονταιαπό τον ίδιοτονόμοωςανατρεπτικές. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μερικώς,στο μέρος εκείνοπου καθορίζεταιαναδρο- 30 μική ισχύς τωνπροαγωγών. Ηπροαγω­ γήτωνενδιαφερομένωνμερώνεπικυρώ­ νεται.Χωρίςέξοδα. 35 ΑναφερόμενεςΥποθέσεις: Pericleous v.Republic

(1984)3 C.L.R. 577, Δημοκρατίακ.ά.ν.Ανδρέου κ.ά.

(1993)3Α.Α.Δ. 153, 40 Κολοκασίδουν.Α.ΤΗ.Κ.

(1992)4Α.ΑΛ. 4801, Δημητρίουκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1993)4ΑΛΛ. 1196, 306 4 A.A.A. Αρχοντίδης ν. Α.ΤΗ.Κ. Κωστήκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)4ΑΛΛ. 146, Σιαπιτήςν. Α.ΤΗ.Κ.

(1993)4ΑΛΛ.2616, 5 Όξυνοςν. Δημοκρατίας

(1995)4ΑΛΛ.

1. Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον της απόφασηςτουΔιοικητικού Συμβουλίί0 ουτηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρουμετηνοποίαπροάχθηκαν στη θέσηΤομεάρχηΔιοικητικού Προσωπικού απότην 1.10.92τα ενδιαφερόμενα μέρηαντίτου Αιτητή. Λ. Σ.Αγγελίδης, γιατον Αιτητή. 15 Κ. Χ'Ίίϋάννου, γιατην Καθ'ηςη αίτηση. Cur.adv. vult. 20 25 ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ.: Οα^ητής προσβάλλει την απόφασητουΔιοι­ κητικού Συμβουλίου της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (η Αρχή), ημερ.2.3.93,με την οποίαπροάχθηκαν ταενδιαφερόμενα μέρηΑναστάσιος Κ. Μιχαηλίδηςκαι Γεώργιος Π.Χάμπαλης στη θέσηΤομεάρχηΔιοικητικούΠροσωπικούαπό1.10.
2. Η Αρχή, με απόφασητης ημερ. 17.11.92,αποφάσισετηνπλή­ ρωση των κενών θέσεων του Προϋπολογισμού του έτους 1992, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνονταν και δύο θέσεις Τομεάρχη ΔιοικητικούΠροσωπικού. 30 Στις 20.1.93 συνήλθε το Συμβούλιο Προσωπικού για εξέταση του θέματος και υπέβαλε συμβουλή προς την Αρχή. Κατάτην εν λόγω συνεδρίαση το Συμβούλιο Προσωπικού, αφού αναφέρθηκε στααπαιτούμεναπροσόνταγιαπλήρωσητηςθέσηςκαιέλαβευπό35 ψηταπροσόντατωνκρινόμενων υποψηφίωνσεσυνδυασμόμετην υπηρεσιακή τους κατάσταση(εξέλιξηκαι υπηρεσία σταδιάφορα τμήματα της Αρχής), όπως φαίνονταν στο μέχρι τις 17.11.92πε­ ριεχόμενο τωνπροσωπικώντους φακέλων,έκρινε ότι μόνοτέσσερεις υποψήφιοι κατείχαν τα ελάχιστα ειδικά προσόντα πουπρο40 βλέποντανστους σχετικούς κανονισμούς,ανάμεσαστους οποίους ήτανοαιτητήςκαιταενδιαφερόμεναμέρη. Το Συμβούλιο Προσωπικού, αφού έλαβε υπόψη στο σύνολο τους τακριτήριαπουαναφέρονταιστον Κανονισμό 10

(7)τωνπε307 Αρτεμης, Δ. Αρχοντίδης ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1996)ρί Προσωπικούτης ΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου(Τροποποι­ ητικών)Γενικών Κανονισμών του 1982 (ΚΔΠ220/82),όπωςαυτός τροποποιήθηκε,τις βαθμολογίες,τις παρατηρήσειςκαιτις συστά­ σειςτων προϊσταμένων τους σταΦύλλαΠοιότηταςκαιστις υπη­ ρεσιακέςεκθέσειςγιατηνπερίοδοαπότονΝοέμβριο 1985 μέχριτο 5 Δεκέμβριο 1991,καθώςκαιτουπόλοιπο περιεχόμενο τωνπροσω­ πικών τους φακέλων μέχρι τις 17.11.92,προχώρησε στην αξιολό­ γησηκαισύγκρισητους,τοποθετώνταςτουςκατάσειράπροτεραι­ ότητας. Πρώτος κατετάγη το ενδιαφερόμενο μέρος Μιχαηλίδης, δεύτερος τοενδιαφερόμενο μέρος Χάμπαληςκαιτρίτοςοαιτητής. 10 Ακολούθως, ο Γενικός Διευθυντής της Αρχής,αφούμελέτησε τα πρακτικάτης πιο πάνωσυνεδρίασης του Συμβουλίου Προσω­ πικούκαιτο περιεχόμενο τωνπροσωπικών φακέλων τωνυποψη­ φίων, διαπίστωσε ότι η συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού 15 ήταν σωστήκαιδικαιολογημένηγι* αυτόκαι εισηγήθηκε τηνπρο­ αγωγήτων δύο ενδιαφερομένων μερών. Κατάτην άποψητου Γε­ νικού Διευθυντή, τα ενδιαφερόμενα μέρηυπερείχαν των υπολοί­ πων υποψηφίων σε απόδοση, επίδοση και ικανότητακαιήταν οι καταλληλότεροι για πλήρωση των κενών θέσεων. Ηεισήγησητου 20 Γενικού Διευθυντή περιέχεται στο Τεκμ.3 στηνΈνσταση. Τέλος, το θέμα τέθηκε ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου τηςΑρχής μαζί με όλα τασχετικά έγγραφα,το οποίο κατάτησυ­ νεδρίατουημερ.2.3.93,αφούμελέτησεόλαταενώπιον τουστοι- 25 χεία που αφορούσαν τους υποψηφίους και τους αξιολόγησε το ίδιο,έκρινε ότι ταενδιαφερόμενα μέρηυπερείχαντωνυπολοίπων υποψηφίων σε ακαδημαϊκάπροσόντα,επίδοση,απόδοσηκαιικα­ νότητεςκαιότιήτανοικαταλληλότεροι υποψήφιοιγιαπροαγωγή, τους προήγαγε καθορίζοντας την 1.10.92 ως την ημερομηνία 30 ισχύος τηςπροαγωγήςτους. Ως αποτέλεσμα καταχωρήθηκεηπαρούσα προσφυγή. Θα προχωρήσω τώρανα εξετάσω τους νομικούς ισχυρισμούς 35 που προτάθηκανεκ μέρους του αιτητήκαθώςκαι τις θέσεις του συνηγόρου των καθ' ωνηαίτηση. Ο πρώτοςνομικός ισχυρισμός είναιότιτοΣυμβούλιοΠροσω­ πικού,ενώ συνεδρίασε στις20.1.93,αξιολόγησε τουςυποψηφίους 40 και κατάρτισε τον κατάλογο των επικρατέστερων με βάσηχρόνο προγενέστερο της20.1.93πουήτανοουσιώδης χρόνος συνδρομής προσόντων,γεγονός πουσυνιστά πλάνη.Έγινεπαραπομπήκαισε σχετικήνομολογία (Περικλέουςν.Δημοκρατία

(1984)3 C.L.K.577 308 4Α.Α.Δ. Αρχοντίδης ν. Α.ΤΗ.Κ. Αρτεμης,Δ. και Δημοκρατία ν.Ανδρέου

(1993)3Α.Α.Δ. 153. 5 10 15 20 25 0 δικηγόροςτωνκαθ' ωνηαίτησηδιαφώνησεμεταπ ω πάνωκαι εισηγήθηκε με αναφορά στην υπόθεση Περικλέους (πιοπάνω),ότι η ημερομηνία κρίσεως των υποψηφίων ήταν η 17.11.92, κατά την οποία απεφασίσθηαπότην Αρχήηπλήρωση των θέσεων. Αναφορι­ κάμετον ισχυρισμό ότικακώςδενλήφθηκανυπόψηυπηρεσιακέςεκ­ θέσεις μεταγενέστερες της 17.11.92,είπε ότι το όλο θέμα έχει μόνο ακαδημαϊκήσημασίαέστωκαιαναυτήηθέσηείναιορθή,γιατί μέχρι τις 20.1.93πουσυνεδρίασε το Συμβούλιο Προσωπικούδενυπήρχαν στον προσωπικό φάκελο των υποψηφίων πρόσθετες υπηρεσιακές εκθέσεις απόόσες έλαβευπόψητο ΣυμβούλιοΠροσωπικού. Το θέμα του ουσιώδους χρόνου κατοχής των προσόντων και παρόμοιοι ισχυρισμοί με τον πιο πάνω, έχουν αποτελέσει αντικεί­ μενο εξέτασης σε άλλες υποθέσεις που αφορούν προαγωγές στην Αρχή. Καθοριστική για το θέμα ήταν η απόφασητου Κούρρη Δ., στην υπόθεση Κολοκασίδον ν. Α.Τ.Η.Κ.

(1992)4 Α.Α.Δ. 4801, όπου, μεταξύ άλλων, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι αν και ο ισχυρισμός της αιτήτριαςως προς τον ουσιώδη χρόνο κατοχής τωνπρο­ σόντων ήταν βάσιμος, είχε μόνο ακαδημαϊκήσημασία, γιατί από έρευνα στους φακέλους δεν διαπιστώθηκε ηύπαρξηοποιουδήπο­ τε στοιχείου μεταγενέστερου της 1.1.91,ημερομηνίας που λανθα­ σμένα θεωρήθηκε ως ο ουσιώδης χρόνος από το Συμβούλιο Προσωπικού και προγενέστερης του χρόνου λήψης της απόφασηςτου Συμβουλίου Προσωπικού και που ηλήψη του υπόψη θα επηρέαζε καθ' οιονδήποτε τρόπο την απόφαση. Η ίδια προσέγγιση υιοθετή­ θηκε στις υποθέσεις Δημητρίου κ.ά. ν. Α.Τ.Η.Κ.

(1993)4 Α.Α.Δ. 1196 και Κωστή κ.ά. ν.Α.Τ.Η.Κ.

(1994)4 Α.Α.Δ. 146. 30 35 40 Στην υπό εξέταση υπόθεση, ουσιώδης χρόνος κατοχής των απαιτουμένων απότο σχέδιο υπηρεσίαςπροσόντων και μεβάση τα οποία υπάλληλος της Αρχής μπορούσε να θεωρηθεί έγκυρα υπο­ ψήφιοςγιατηθέση,ήτανη 17.11.92,ημερομηνίακατάτηνοποίαλήφθηκε η απόφασηγια πλήρωση των κενών θέσεων από την Αρχή. Σύμφωνα μετηναπόφασηστηνΑνδρέου (πιοπάνω),άλλα στοιχεία που προσμετρούν στην αξίατων υποψηφίων,όπως για παράδειγ­ μαηαπόδοσηυποψηφίωνστις συνεντεύξεις κ.λ.π.,είναινόμιμο να εκτιμούνται μέχρι της ημέρας λήψης της επίδικης απόφασης. Στην προκείμενη περίπτωση,απότην έρευνατων φακέλων,φαίνεταιότι δεν προέκυψαν οποιαδήποτε μεταγενέστερα της 17.11.92 στοιχεία που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την λήψη της επίδικης απόφα­ σης. Οι τελευταίες αξιολογήσεις που είναι καταχωρημένες στους φακέλουςτων υποψηφίωναφορούντο έτος 1991 καιστην περίοδο 309 Αρτεμης, Δ. Αρχοντίδης ν. Α.ΤΗ.Κ.

(1996)από 1.1.90έως 31.12.90καιπου,όπωςαναφέρεταιρητάσταπρα­ κτικά τουΣυμβουλίου Προσωπικού,έχουν ληφθείυπόψη. Συνεπώς, καταλήγωότι ηοποιαδήποτεπαρατυπία πουτυχόν να έχεισημειωθεί ωςπροςτον ουσιώδηχρόνο,δενέχειεπηρεάσει 5 τους ενδιαφερομένους. Ο δεύτερος νομικός λόγος, στον οποίο βασίζεταιη προσφυγή, είναι ότι η σύσταση του Γενικού Διευθυντή είναι γενική, αόριστη καιαναιτιολόγητη.Οδικηγόροςτουαιτητήισχυρίζεται επίσης ότι 10 οαιτητήςυπερέχει σεαρχαιότητακαιπροσόντακαιδενυστερείσε αξίακαι εντούτοις ο Γενικός Διευθυντής δεν εισηγήθηκε τηνπρο­ αγωγήτου. Σύμφωνα μετον Κανονισμό 10

(7), όπωςαυτόςτροποποιήθηκε 15 απότην ΚΛΠ 163/90,ηκρίσηγιαπροαγωγήστην Αρχήδιενεργεί­ ται μεβάσητηνυπηρεσιακήεπίδοσηκαιαπόδοσητωνυποψηφίων καιτηνενγένειυπηρεσιακήκαταλληλότητατους,όπωςπροκύπτει από ταστοιχεία του προσωπικού τους φακέλου,ταΦύλλα Ποιό­ τηταςκαιταΦύλλαΠροαγωγήςτους. 20 Μεβάσηταπιο πάνωείναικαθαρό πωςηαρχαιότητα δενσυ­ μπεριλαμβάνεται ανάμεσα στα κριτήρια προαγωγής και ούτε εφαρμόζεταιαναλογικάηνομολογία πουδιαμορφώθηκεγιατους δημόσιους υπαλλήλους. (ΒλέπεΚολοκασίδονκαιΔημητρίου(πιο 25 πάνω).) Έχοντας υπόψη τα κριτήρια προαγωγής πουαπαριθμούνται στον πιοπάνωΚανονισμό, σεσχέσημετοπεριεχόμενο των φακέ­ λων, παρατηρώπως ησύσταση υποστηρίζεται απόαυτάγιατί τα 30 Φύλλα Ποιότητας/Προαγωγής αντικατοπτρίζουνκάποιαελαφρά υπεροχή των ενδιαφερομένων μερών. Στους φακέλους περιέχο­ νται και τα ακαδημαϊκά προσόντα των υποψηφίων. Μεταξύάλ­ λων,τοενδιαφερόμενο μέρος ΜιχαηλίδηςκατέχειπτυχίοΝομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, το ενδιαφερόμενο μέρος Χάμπαλης 35 πτυχίο της Παντείου Ανώτερης Σχολής Πολιτικών Επιστημών (ΤμήμαΔημόσιας Διοίκησης) και ο αιτητής πτυχίο Ανώτερης Τη­ λεπικοινωνιακής ΣχολήςΟΤΕ. Ο Γενικός Διευθυντής στη σύσταση του αναφέρει τα στοιχεία 40 πουέλαβευπόψηγιατηδιαμόρφωσητηςκρίσης τουόπως επίσης και τους λόγους για τους οποίους σύστησε ταενδιαφερόμενα μέ­ ρη. Βρίσκωότι ησύσταση είναι αιτιολογημένη καιδεν ευσταθούν οιπερί τουαντιθέτου ισχυρισμοί. 310 4 Α.Α.Δ. Αρχοντίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. Αρτεμης, Λ. ΟτρίτοςνομικόςλόγοςείναιότιτοΔιοικητικόΣυμβούλιοέλα­ βετηναπόφασητουχωρίς τηδέουσαέρευνακαιχωρίς νατην αι­ τιολογήσει, εφόσον, όπως υποστηρίχθηκε,ο αιτητής υπερέχει σε αρχαιότητακαιπροσόντακαιτωνδύοενδιαφερομένωνμερώνκαι 5 υπερέχει σεαξίαέναντιτουενδιαφερομένουμέρουςΧάμπαλη. Δεν μπορείναευσταθήσειοπιοπάνωισχυρισμός.Όλατασχε­ τικάμετηνυπόθεσηστοιχεία ήτανενώπιον τουΔιοικητικούΣυμ­ βουλίου καιδενετίθετο θέμα περαιτέρω έρευνας. Ο αιτητής δεν 10 υπερέχει.Ακόμηκαιανγίνειδεκτόότιυπερέχειστηναρχαιότητα, ηαρχαιότητα δεν είναι κριτήριο προαγωγής. Ηαπόφασητου Δι­ οικητικούΣυμβουλίουτηςΑρχήςόπωςαυτήεκτίθεταιστοτεκμ.1 τηςΈνστασης,είναιαιτιολογημένη. 15 Αβάσιμος είναι κατά τηνάποψημου καιο ισχυρισμός ότι το Διοικητικό Συμβούλιο έλαβε υπόψη εξωγενή στοιχεία, όπως τη συμβουλήτουΣυμβουλίουΠροαγωγώνκαιτηνεισήγησητουΓενι­ κούΔιευθυντή,ταοποίαδενπρονοούνταιστον Κανονισμό 10

(7). Πριντηνπροαγωγήκαισύμφωναμετον Κανονισμό 10

(5)η Αρχή 20 ζητάτην συμβουλή του ΣυμβουλίουΠροσωπικούκαιτιςεισηγή­ σεις του Γενικού Διευθυντή. Κατά συνέπεια ηαναφοράσεαυτά απότοΔιοικητικόΣυμβούλιο δεντακαθιστά εξωγενήστοιχεία. Ωςτελευταίοςλόγοςακυρότηταςπροβλήθηκεοισχυρισμός ότι 25 ηπροσβαλλόμενη απόφασηδενμπορεί ναέχει αναδρομικήισχύ, γιατί τούτο συγκρούεται μετοαξίωμα τηςμη αναδρομικότητας των διοικητικώνπράξεων. Είναιγεγονός ότιηεπίδικη απόφαση λήφθηκεκατάτησυνεδρίασητουΔιοικητικού Συμβουλίουημερο­ μηνίας2.3.93,αλλάημερομηνία ισχύος τηςπροαγωγήςτωνενδια30 φερομένων μερώνκαθορίστηκεη1,10.

1. Οδικηγόροςτωνκαθ' ωνη αίτησηισχυρίστηκε ότιυπάρχειδι­ κονομικό πρόβλημαναεγερθείτοθέμα στην παρούσα προσφυγή, γιατίοαιτητήςπροσβάλλειτηνπροαγοαγήτωνενδιαφερομένωνμε35 ρώνκαιόχιτηνημερομηνίαισχύοςτηςπροαγωγής.Είπεεπίσηςότι παρείχετο ικανοποιητική εξουσιοδότηση στηνΑρχή για αναδρομι­ κήπροαγωγή απότονπροϋπολογισμότηςΑρχήςγιατο
2. Το θέμα αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης στην απόφαση του 40 ΠογιατζηΔ., στην υπόθεσηΣιαπιτής v.Α.ΤΗ.Κ.

(1993)4Α.Α.Δ. 2616, το αποτέλεσμα τηςοποίαςυιοθετήθηκε μεταγενέστερα και στηνυπόθεσηΚωστήκ.ά.,(πιοπάνω).ΣτηνυπόθεσηΣιαπιτή(πιο πάνω),γίνεταιεκτενήςκαισφαιρικήεξέτασητουθέματοςκαιανα­ φορά σε διάφορεςαποφάσειςπου υποστηρίζουν αντίθετεςπρο311 Αρτεμης, Δ. Αρχοντίδης ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1996)σεγγίσεις.(Δέστεσελ.2633-2636τηςαπόφασης).ΤοΔικαστήριοκα­ τέληξεστο συμπέρασμαπωςδενπαρείχετοοποιαδήποτεεξουσιο­ δότησηστην Αρχήγιααναδρομικήπροαγωγήαπότον σχετικόπε­ ρί Προϋπολογισμού Νόμο. Προχώρησε όμως να ακυρώσει την πράξηπροαγωγής μόνο στην έκτασηπουαφορούσε το παράνομο 5 μέρος της για αναδρομικήισχύ των προαγωγών, θεωρώντας ότι δενυφίστατοοποιοδήποτεδικονομικόκώλυμαγιατοδιαχωρισμό του παράνομουμέρους από τονόμιμο τωνπροαγωγών. Την πιοπάνωπροσέγγιση τουΠογιατζηΔ.,ασπάζομαικαιυι- 10 οθετώ, εφαρμόζοντας την και στην παρούσα περίπτωση. Ηαπό­ φασηπροαγωγήςτων ενδιαφερομένων μερών στις επίδικες θέσεις μπορεί να επικυρωθεί με εξαίρεση το μέρος της απόφασηςμε το οποίο δόθηκε αναδρομικήισχύ στις προαγωγές,το οποίο καιθα πρέπειναακυρωθεί. 15 Ένας άλλος ισχυρισμός πουέγινεπαρεμπιπτόντωςαπότο συ­ νήγοροτουαιτητήείναιότι,ανκαιοπερίΠροϋπολογισμού Νόμος (Ν.34/92)δημοσιεύθηκε στις 8.5.92,εντούτοις ηαπόφασηγια πλή­ ρωσητωνκενώνθέσεων λήφθηκεστις 19.11.92,δηλαδήμετάτηνπά- 20 ρόδο 6 μηνών,κατάπαράβασητου Κανονισμού 10

(6)πουπρονοεί ότι προαγωγέςδιενεργούνται εντός 6 μηνών αφότουκενωθεί ή δη­ μιουργηθείηθέσηπουθαπληρωθεί μετηνπροαγωγή.Ταπιοπάνω λέχθηκανmi γιαυποστήριξητου ισχυρισμού γιαέλλειψη έρευνας. 25 Ακόμηκαι αν ευσταθούν τα πιο πάνω, έχει νομολογιακάκα­ θιερωθεί πωςοι προθεσμίες πουτάσσονται απότο Νόμογιατην άσκηση των αρμοδιοτήτων των διοικητικών οργάνων, είναι κατά κανόνα ενδεικτικές, εκτός αντάσσονται απότον ίδιο τονόμο ως ανατρεπτικές.(Δέστε Όξννοςν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1995)4 30 Α.Α.Δ. 2464καιτις υποθέσεις στις οποίες παραπέμπει). Ωςσυνέπειατωνπιοπάνω,ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμερικώς. Η προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών επικυρώνεται. Το μέρος, όμως, τηςπροσβαλλόμενης απόφασηςπουκαθορίζει αναδρομική 35 ισχύ των προαγωγών ακυρώνεται και εναπόκειται στην Αρχήνα καθορίσειημερομηνία ισχύος τωνπροαγωγώνκατάτρόπονόμιμο. Κάτωαπότις περιστάσεις δεν εκδίδωδιάταγμαγιαέξοδα. Ηποοσφνγή επιτυγχάνει μερικώς. Οι προαγωγές επικυρώνονται, η αναδρομικήισχύ των ακυρώνεται. Καμιά διαταγή γιαέξοδα. 312