(1996)13Νοεμβρίου, 1996, [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣΧΑΤΖΗΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 109/95) Στρατός τηςΔημοκρατίας — Αξιωματικοί — Κρίσεις και προαγωγές — Η κρίση κάθεαξιωματικού αυτοτελής — Δεχωρεί σύγκριση — Συνέ πειες. Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος — Καθορισμός της καθ' ης η αίτηση αρχής ή οργάνου — Στρατός της Δημοκρατίας — Αξιωματικοί — Κρίσεις — Συντέλεση της κρίσης με τη σχετική κύ ρωση από το Υπουργικό Συμβούλιο — Εφόσον ηπροσφυγή στρέφε ται και κατά της Δημοκρατίας, δεν απαιτείται ειόικ/ί αναφορά στο Υπουργικό Συμβούλιο —Διάφορη αντιμετώπιση από ότι στηνΑγγελίδη ν. Δημοκρατίας. 5 10 Διοικητικό Δίκαιο — Διοικητική πράξη — Αιτιολογία — Περιστάσεις ανεπάρκειας αιτιολογίας στην κριθείσα περίπτωση κρίσης αξιωματι κού ως παραμένοντος. 15 Ο αιτητής προσέβαλετην κρίση του ως παραμένοντος στον ίδιο βαθμό καθώς και την προαγωγήτων ενδιαφερομένων μερών σεΤα ξίαρχους. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας το δεύτερο αίτημα της προσφυγής και ακυρώνοντας την πρώτηπροσβαλλόμενηαπόφαση, αποφάσισε ότι:
- Η κρίση κάθε αξιωματικού είναιαυτοτελής καιδεχωρεί κατόπιν 25 3046 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χατζηκωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας κ.ά. συγκρίσεως με τους συναδέλφους του. Συνεπώς ο αιτητής,που κρίθηκεωςπαραμένων,στερείται εννόμου συμφέροντος ναστρα φεί κατά των προαγωγών των ενδιαφερομένων μερών, οι οποίοι κρίθηκαν προακτέοι κατ' αρχαιότητα.Περαιτέρω, ο λόγοςακύρωσης που ανέπτυξε ο αιτητής ότι απότην αξιολογική σύγκριση μεταενδιαφερόμεναμέρηυπερέχει είναιαπαράδεκτος.
- Γιατηνεξέτασητουμέρουςτηςπροδικαστικήςένστασης πουαφο ράτην εκτελεστότητα τηςκρίσης τουΑνωτάτου Συμβουλίου Κρίσεων Αξιωματικών είναι αναγκαίος ένας σύντομος σχολιασμός της απόφασης Αγγελίδης (ανωτέρω), στην οποία στήριξε τους συλλογισμούς τουο δικηγόρος των καθών. Στηνυπόθεσηεκείνη, όπωςκαιεδώ, προηγήθηκεη κύρωσητωνκρίσεων απότο Υπουρ γικό Συμβούλιοπριν τηνκαταχώρησητης προσφυγής. Η απόφασηωστόσοδεν απέδωσεσημασίαστο στοιχείο αυτό. Κρίθηκε ότι από τηδιατύπωσητης θεραπείας 1 που είχεπροσβάλει ρητάτην απόφαση του Α.Σ.Κ. δεν μπορούσε να εξαχθεί συμπέρασμα ότι συμπ:ροσβλήθηκε καιηεγκριτικήπράξητουΥπουργικού Συμβου λίου. Ηπροσφυγή απορρίφθηκεκαιγιαέλλειψη εκτελεστότητας της επίδικηςπράξης. ΤοΔικαστήριο έχει άλληαντίληψη τουθέματος.Αντικείμενοεξέ τασης στηδιοικητικήδίκηείναι ηνομιμότητα της απόφασης. Αυ τήείχετελειωθείμετηνέγκρισητουΥπουργικού Συμβουλίουπριν τηνκατάθεσητης προσφυγής καικοινοποιήθηκε σύμφωνα με τις διατάξειςτωνσχετικών κανονισμών. Τηθέση αυτήυποστηρίζει η απόφασητου ΠικήΔ. (όπωςήταντότε) στην Μιλτιάδης Μιλτιάδονςν.Κνπριακι'ιςΔημοκρατίας. Εφόσον καιηπαρούσαπροσφυγή στρέφεται κατάτηςΔημοκρα τίαςδενυπάρχειλόγοςγιατοδικαστήριοναδιατάξειτροποποίη σηγια ναπροστεθεί το Υπουργικό Συμβούλιο,που είχε κυρώσει την απόφαση, στον τίτλο της προσφυγής ως καθού. Η προδικα στική ένσταση, που αφοράτην εκτελεστότητα της επίδικης πράξης, απορρίπτεται. Είναι παραδεχτό- και συνάδει απόλυταμετα στοιχεία -πως με βάσητιςβαθμολογίες στηνέκθεσηικανότηταςτουαιτητήστονκα τεχόμενο βαθμόαυτόςέπρεπενακριθεί μεκαλύτερη διαβάθμιση. Είναι εμφανές ότι επενέργησε ηπειθαρχικήποινήκαι το σχόλιο στην τελευταία έκθεση. Παρατηρείται ωστόσο ότι αποδόθηκεστο παράπτωμαδυσανάλογη βαρύτητα γιατίτιμωρήθηκε μετηνελα φρότερη των ποινών και μάλιστα τέσσερα χρόνια πριν απότην επίδικηκρίσηαφενόςκαιαφετέρουδενεπηρεάστηκε απότηφύση 3047 Χατζηκώνσταντίνου ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(1996)του αδικήματοςηβαθμολογίατου στα σχετικά στοιχεία,η οποία παρέμεινε σε ψηλά επίπεδα. Ηανεπάρκειατης αιτιολογίας είναι κατάδηλη. Ηπροσφυγή επιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 5 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Ζαβρός κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1994)3Α.Α.Δ.349, 10 Αγγελίδης ν.Δημοκρατίας (αρ. 1)
(1996)4Α.Α.Δ.1242, Μιλτιάδους ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1994)4Α.Α.Δ. 2427, 15 Απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας αρ.4752/87. Προσφυγή. Προσφυγή με την οποία προσβάλλεται η κρίση του Αιτητή ως παραμένοντος στον ίδιο βαθμόκαθώς και ηπροαγωγήτριών από 20 τους έξι προαχθέντες στη θέσηταξίαρχου. Α. Λυκούργου νια Τ.Παπαδόπουλο, για τον Αιτητή. Α. Χριστόφορου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ων 25 ηαίτηση. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Ο αιτητής είναι αξιωματικός του στρατού της 30 Δημοκρατίας. Από 1/6/1987 κατέχει το βαθμό συνταγματάρχη.Με την προσφυγή του προσβάλλει (α) το περιεχόμενο επιστολής ημε ρομηνίας27/12/1994 μετην οποίατου κοινοποιήθηκε ηκατάπλει οψηφία κρίση του Ανωτάτου Συμβουλίου Κρίσεων Αξιωματικών (καθοΰ 2) ως παραμένοντοςστον ίδιο βαθμό*και (β)την απόφαση 35 προαγωγής τριών από τους έξι προαχθέντες στη θέση ταξίαρχου, που είναι ενδιαφερόμενα μέρη στην προσφυγή αυτή. Ενδιαφέρει ιδιαίτεραηαιτιολογίατης κρίσης που έχει ως εξής: 40 "Παρ' όλο που οι βαθμολογίες σας στα ουσιαστικά προσόντα στις Εκθέσεις Ικανότηταςσας στον κατεχόμενο βαθμό, δικαιο λογούν κρίση ανώτερης διαβάθμισης,ωστόσο τατρία Μέλη του Συμβουλίου σας έκριναν παραμένονταστον I6LO βαθμό, αφού 3048 4 Α.Λ.Δ. 5 Χατζηκώνσταντίνου ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Νικήτας, Δ. έλαβανσοβαράυπόψητηφύσηκαιτησοβαρότητατουπειθαρ χικού παραπτώματος μετοοποίοβαρύνεσθε καιγιατο οποίο σας επιβλήθηκε το 1990 πειθαρχική ποινή. Επιπρόσθετα,τα τρία Μέλη του Συμβουλίου έλαβανσοβαράυπόψηκαιτασχόλιαπουυπάρχουνστηνΈκθεσηΙκανότηταςσαςγιατηνπερίο δοαπό04/09/1993μέχρι31/12/1993." Πρέπει να έχουμε υπόψη το σχόλιο στην παραπάνω Έκθεση Ικανότητας: 10 "ΠρόκειταιγιαΑξιωματικό μεάριστο παρουσιαστικόπουδεν έχειπαρουσιάσει κανέναπρόβλημαυγείας,παρουσιάζει όμως πολλές φορές έλλειψησυνεργασίας κυρίως με ομοιοβάθμούς του." 15 Χρειάζεται και μιαδεύτερη διευκρίνιση. Το πειθαρχικόπαρά πτωμαγιατοοποίοεπιβλήθηκεστοναιτητήηποινήτηςεπίπληξης ήτανότι "δενασχολήθηκε καιδεν επενέβηποτέόπωςείχευποχρέ ωσησε Μονάδατου(356ΤΠ),όπουσυχνάκαισυστηματικάστρα20 τιώτες δεν εκτελούσαν τηνυπηρεσίατους καιαπουσίαζαν αδικαι ολόγητα απ*τις θέσεις τους, πράγμα που φαίνεται καθαράότι πρόκειταιπερί ομαδικήςαπείθειας." Ας σημειωθεί ότιη επίπληξη είναι ηελαφρότερηπειθαρχικήποινήπου μπορεί ναεπιβληθεί με βάση τις διατάξεις του καν. 9(α) των Πειθαρχικών Κανονισμών 25 της Εθνικής Φρουράς του 1964, όπωςτροποποιήθηκαν,πουαπα ριθμεί ταείδηποινών.Περαιτέρωδεν είναι απότις κυρώσεις που καταχωρίζονταιστην ΗμερήσιαΔιαταγήΑξιωματικών τηςΜονά δας, ούτε κοινοποιούνται με οποιονδήποτε τρόπο στον τιμωρού μενο (καν. 10
(3)των ίδιων Κανονισμών). 30 Αναφέρω τέλος,γιανασυμπληρωθεί βασικάτο ιστορικό,ότιοι πίνακεςτων κριθέντων απότοκαθούηαίτηση Ανώτατο Συμβού λιο Κρίσεων Αξιωματικών (Α.Σ.Κ.)υποβλήθηκανστο Υπουργικό Συμβούλιο,που μετην υπ' αριθμό41.926απόφαση του,τουςκύ35 ρώσεχωρίς καμιάμεταβολή:βλέπε-καν.42 τωνπερί Αξιωματικών του Στρατούτης Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία,Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις) Κανονισμών του 1990 μέχρι 1993 (Κ.Δ.Π.: 90/90,157/91,25/92,139/92και14/93). 40 Προβλήθηκαν στην ουσία τρεις προδικαστικές ενστάσεις: ότι (Ι) κατάπαρέκκλιση από τα νομολογηθέντα από την Ολομέλεια στηνΑλέξανδροςΖαβρόςχ.ά.ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1994)3 Α.Α.Δ.349, προσβάλλονται με το ίδιοδικόγραφοδύο αυτοτελείς διοικητικές πράξεις χωρίς να υφίσταται η απαραίτητη συνάφεια 3049 Νικήτας,Δ. Χατζηκωνσταντίνου ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1996)μεταξύτους'
(2)ηπροσβαλλόμενη πράξη,δηλαδή,ηκρίσητουκαθού2,δενέχει εκτελεστό χαρακτήρα αφού"γιανασυμπληρωθεί η κρίσηχρειάζεταικύρωσητουπίνακατωνκριθέντωναξιωματικών από το Υπουργικό Συμβούλιο",σύμφωνα μετους παραπάνωκα νονισμούς, όπως ερμηνεύθηκαν στην ΓεώργιοςΑγγελίδης ν. Κν- 5 πριαχήςΔημοκρατίας (αρ.1)
(1996)4Α.Α.Δ. 1242 και
(3)ο αιτητήςδενέχειέννομο συμφέρον ναπλήξειτις προαγωγές νοουμένου ότιταενδιαφερόμενα μέρηέτυχανάλληςδιαφορετικής- καιευμε νέστερης -κρίσης. 10 Το τελευταίο σκέλος της ένστασης ευσταθεί. Η κρίση κάθε αξιωματικού είναι αυτοτελής και δεν χωρεί κατόπιν συγκρίσεως μετουςσυναδέλφουςτου. Συνεπώςοαιτητής, πουκρίθηκεωςπα ραμένων, στερείται εννόμου συμφέροντος να στραφεί κατά των προαγωγώντων ενδιαφερομένων μερών,οι οποίοι κρίθηκανπρο- 15 ακτέοι κατ' αρχαιότητα.Περαιτέρω,ο λόγος ακύρωσης πουανέ πτυξε ο αιτητής ότι απότην αξιολογική σύγκριση μεταενδιαφε ρόμενα μέρηυπερέχει είναιαπαράδεκτος.Έπεταιότι δενυπάρχει ηαπαιτούμενησυνάφειαμεταξύτωνπράξεων,πουθαεπέτρεπετη συμπροσβολή τους. 20 Γιατην εξέταση του μέρουςτης ένστασης πουαφοράτην εκτε λεστότητα της κρίσης του Α.Σ.Κ. είναι αναγκαίος ένας σύντομος σχολιασμός τηςαπόφασηςΑγγελίδης (ανωτέρω),στην οποίαστή ριξε τους συλλογισμούς τουο δικηγόροςτωνκαθών.Στηνυπόθε- 25 σηεκείνη,όπωςκαι εδώ,προηγήθηκεηκύρωση των κρίσεων από τοΥπουργικό Συμβούλιοπριντηνκαταχώρησητηςπροσφυγής. Η απόφασηωστόσο δεναπέδωσεσημασίαστοστοιχείο αυτό. Κρίθη κεότι απότηδιατύπωσητηςθεραπείας 1 πουείχεπροσβάλειρη τάτην απόφασητουΑ.Σ.Κ.δεν μπορούσεναεξαχθείσυμπέρασμα 30 ότι συμπροσβλήθηκε καιηεγκριτικήπράξητου Υπουργικού Συμ βουλίου. Η προσφυγήαπορρίφθηκεκαιγιαέλλειψη εκτελεστότηταςτης επίδικης πράξης. Η δικηγόρος του αιτητή επιχείρησε να διαφοροποιήσει την 35 υπόθεση Αγγελίδης από την παρούσα. Είναι γεγονός ότι ο αιτητής στην περίπτωση εκείνη στράφηκεαπευθείαςκατάτης απόφα σης του Α.Σ.Κ., ενώ στην κρινόμενη περίπτωσηηπροσφυγή προ σβάλλει τηναπόφασητωνκαθώνπουείναι,εκτόςτου Συμβουλί ου αυτού, ο Υπουργός Αμυνας. Δεν υπάρχει ωστόσο κατά την 40 άποψη μου ειδοποιός διαφορά. Με όλο το σεβασμό, έχω άλλη αντίληψητου θέματος.Αντικείμενο εξέτασης στη διοικητικήδίκη είναι η νομιμότητα της απόφασης. Αυτή είχε τελειωθεί με την έγκρισητουΥπουργικού Συμβουλίουπριντηνκατάθεσητηςπρο3050 4 Δ.Α.Δ. Χατζηκωνσταντίνου ν. Δημοκρατίαςκ.ά. Νικήτας, Δ. σφυγής και κοινοποιήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις των σχετι κών κανονισμών. Τηθέση αυτήυποστηρίζει ηαπόφασητου Πική Δ. (όπως ήταν τότε) στην υπόθεση Μιλτιάδης Μιλτιάδονς ν. Κυ πριακήςΔημοκρατίας κ.ά.
(1994)4 Α.Α.Δ.2427: 5 10 15 20 25 30 35 40 "Η αναθεωρητικήδικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου εκτείνεται σεκάθεεκτελεστήπράξη,απόφασηήπαράλειψη"οι ουδήποτε οργάνου, αρχής ή προσώπου ασκούντων εκτελεστικήνή διοικητικήν λειτουργίαν..." (Αρθρο 146.1 τουΣύνταγματος).Επίδικοθέμαπροσφυγής μπορείνααποτελέσει μόνο πρά ξη υποκείμενη σε αναθεώρηση. Εφόσον προσφυγή θέτει προς διερεύνηση πράξη,απόφασηή παράλειψη υποκείμενη σε ανα θεώρηση μέσα στα χρονικά πλαίσια που θέτει το Άρθρο 146.3 και εγείρεται από πρόσωπο του οποίου θίγεται το προβλεπόμενο απότο Αρθρο 146.2 συμφέρον, ενεργοποιείται ηαναθεω ρητική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και τίθεται προς εξέταση ηνομιμότητα του αντικειμένου της προσφυγής. Το μέσο άσκησης της προσφυγής καθορίζεται από τον Διαδικαστικό Κανονισμό του Ανωτάτου ΣυνταγματικούΔικαστη ρίου, 1962 (βλ.επίσης Αρθρο 17,Ν33/64). Ο Κ.4 προβλέπει ότι ηπροσφυγή ασκείται με αίτησηκατάτο πρώτυπο του Εντύπου 1. ΤοΈντυποπροβλέπει τονκαθορισμότουαιτητήκαιτουορ γάνου,αρχήςήπροσώπου εναντίον τουοποίου στρέφεται ηαίτηση για αναθεώρηση. Ο διάδικοςαυτός είναι ηαρχή,πρόσω πο ήόργανο που έλαβε τηναπόφαση. Η Δημοκρατία είναι ο γενικός φορέας των εξουσιών των οργάνων της Κεντρικής Διοίκησης. Επομένως προσφυγή η οποία στρέφεται κατά της Δημοκρατίας σε σχέση με απόφαση που λήφθηκε απόόργανο της Κεντρικής Διοίκησης είναι παρα δεκτή Ηακριβής αναφορά στην αρχήπου πήρετην απόφασηδεναποτελεί προϋπόθεσηγιατηνεγκυρότη τα της προσφυγής. Αλλωστε η αρχή ή όργανο που πήρε την απόφαση μπορεί να μην είναι γνωστή στον αιτητή ή ακόμα, όπως στην προκειμένη περίπτωση, η κοινοποίηση της απόφα σης μπορεί να δημιουργεί αμφιβολίες ως προς την προέλευση της. Καιόπουηαναφορά στην αρχήήόργανοπουπήρετην από φαση είναι εσφαλμένη το σφάλμα δεν καθκττάάκυρητην προ σφυγή. ..." Εφόσον και η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της Δημο3051 Νικήτας,Δ. Χατζηκωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(1996)κρατίας δεν βλέπω το λόγοναδιατάξωτροποποίησηγιανα προ στεθεί το Υπουργικό Συμβούλιο, που είχεκυρώσει την απόφαση, στον τίτλο της προσφυγής ως καθού. Η προδικαστική ένσταση, πουαφοράτηνεκτελεστότητα της επίδικηςπράξης,απορρίπτεται. 5 Ο ουσιαστικός λόγος ακύρωσης αφορά την αιτιολογία της απόφασης όπως την κατέγραψαστην αρχή. Ηπράξηπροσβάλλε ται για έλλειψηεπαρκούς ήνόμιμης αιτιολογίας. Και επίσης για παραβίασητουκαν.41,οοποίος ρυθμίζει τηναντιστοιχίαβαθμο λογίας με τις διαβαθμίσειςτων κρίσεων ως, λ.χ., εκείνητου "πα- 10 ραμένοντα στον ίδιο βαθμό".Κατάτην εισήγηση, η επίκληση στη "φύσηκαισοβαρότητατουπειθαρχικούπαραπτώματος"είναιπα ραπλανητικήκατά τούτο: ότι η επίπληξη είναι η ελαφρότερη τι μωρία, η οποία δεν παρεμπόδισε τη βαθμολογία του αιτητή στα αντίστοιχα στοιχεία (δύναμηεπιβολής στους υφιστάμενους κλπ) 15 με9,που μεθερμηνεύεται σε"πολύκαλός" [καν. 30
(5)]. Αναφορι κάμετασχόλια στην έκθεση ικανότηταςτηςπεριόδου4/9/1993 μέ χρι 31/12/1993έπρεπε να είχαν περιορισμένη σημασία δεδομένου ότι ο αιτητής βαθμολογήθηκε με 9 και 10 στα στοιχεία πουαφο ρούν τις σχέσεις του αιτητήμε υφισταμένους και προϊσταμένους 20 του. Ηθέσητουδικηγόρουτωνκαθών(πουδενυποστηρίχθηκε από οποιοδήποτεπροηγούμενο) είναιπωςη απόφασηείναιαιτιολογη μένηγιατίηποινήεπιβλήθηκε από άλλο όργανο(τονάμεσαπροϊ- 25 στάμενο του αιτητή) και ότι το Α.Σ.Κ. ως διαφορετικό όργανο μπορούσε νααξιολογήσει διαφορετικάτις επιπτώσειςτηςποινής, όπως επίσης και τα σχόλια της έκθεσης ικανότητας. Δεν μπορώ παράναδιαφωνήσωμεαυτήτηνάποψη.Θαπαρείχετην ευχέρεια παραγνώρισης και μεταβολής άρδηντων αντικειμενικών δεδομέ- 30 νων κρίσης. Είναι παραδεκτό- καισυνάδει απόλυταμε ταστοι χεία-πωςμεβάσητιςβαθμολογίες στηνέκθεση ικανότηταςτουaLτητήστον κατεχόμενο βαθμόαυτόςέπρεπενακριθεί μεκαλύτερη διαβάθμιση.Είναι εμφανέςότι επενέργησε η πειθαρχικήποινή και το σχόλιο στην τελευταία έκθεση. Παρατηρώωστόσο ότι αποδό- 35 θηκε στο παράπτωμα δυσανάλογη βαρύτηταγιατί τιμωρήθηκε με την ελαφρότερητωνποινώνκαιμάλιστατέσσεραχρόνιαπριναπό την επίδικη κρίση αφενός και αφετέρου δεν επηρεάστηκε από τη φύση του αδικήματος η βαθμολογία του στα σχετικά στοιχεία, η οποία παρέμεινε σε ψηλά επίπεδα.Ηανεπάρκειατης αιτιολογίας 40 είναι κατάδηλη.Την άποψημου υποστηρίζει πιστεύω η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείαςμε αρ.4752/87,της οποίαςπαραθέ τω σύνοψη: 3052 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 Χατζηκωνσταντίνου ν.Δημοκρατίας κ.ά. Νικήτας,Δ. "Μηνομίμως καιανεπαρκώςαιτιολογημένη ηκρίσητουεφεσί βλητου ως παραμένοντος στον βαθμότου ανθυπασπιστού αε ροπορίας,καθ*όσονστηρίζεται σεπειθαρχικέςποινέςοιοποί ες επεβλήθησαν σ' αυτόν σε παρωχημένο χρόνο για παραπτώματα μη χαρακτηριστικά και δεν εμπόδισαν την εξέλιξη του στονκατεχόμενοβαθμό. ... δεδομένου ότι στα προσόντα της πειθαρχικότητας και αι σθήματος ευθύνης, των οποίων την έλλειψη διαπιστώνει το συμβούλιο απότηνεπιβολήτωνως άνωποινών,ο εφεσίβλητος βαθμολογείται στις εκθέσεις ικανότηταςτουκατεχομένου βαθ μού με λίαν καλώς (8και 9) εκτός μιας στην οποίαβαθμολο γείται με 7." Δε θαασχοληθώ μετον άλλο λόγο. Δε χρειάζεται. Αλλωστε τονθεωρώάσχετο. Η επίδικη κρίση ακυρώνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του Αρθρου 146.4(β) του Συντάγματος. Δεν εκδίδω διάταγμαγια τα 20 έξοδα. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 3053