clr/1996/1996_4_313.pdf

(1996)σης μέρους της ακίνητης ιδιοκτησίαςτων αιτητώνστο χωριόΤριμίκλίνητηςΕπαρχίαςΛεμεσού. ΤοΑνώτατοΔικαστήριοαπορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφάσι­ σεότι: 5

1. ΤοΔικαστήριοέχειεξουσίαναπροχωρήσειστηδιόρθωσητουτίτ­ λουτηςπροσφυγήςγιανασυνάδειπροςταγεγονότα,σεοποιοδή­ ποτε στάδιοτης διαδικασίας,νοουμένου ότι τέτοιατροποποίηση δενεπηρεάζειαρνητικάούτετουςδιαδίκουςούτετοσυμφέροντης 10 δικαιοσύνης. Επειδήηαλλαγήτουτίτλουδενθαεπηρεάσειαρνητικάούτετους διαδίκους ούτε το συμφέρον της δικαιοσύνης, τροποποιείται ο τίτλος τηςπροσφυγήςμε τηδιαγραφήτου"Υπουργικού Συμβου- 15 λίου" ως καθ* ων η αίτηση και της αντικατάστασηςτου με την "ΕπιτροπήΔημόσιαςΥγείας Τρίκλινης".
2. Αναφορικά με το θέματης κοινοποίησης της απόφασης στην έν­ σταση των αιτητώνπουέγινεμετάτην έκδοσητου Διατάγματος 20 Απαλλοτρίωσης, ο συνήγορος των καθ' ων ηαίτησηπαρέπεμψε στηναπόφασητηςΟλομέλειας Σταυρίδη ν.ΚυπριακήςΛημοκρατίας(\99λ) 3Α.Α.Δ.303 στις σελ. 315 και 316 λέχθηκαντα ακό­ λουθα: 25 "Προκύπτει από τοφάκελοότι ηένστασητης αιτήτριαςόπως και όλες οι άλλες ενστάσεις εξετάστηκαν και, στις περιπτώσεις που καλύπτειτο Διάταγμα Απαλλοτρίωσης, απορρίφθηκανπριν από τηνέκδοσητουΔιατάγματος αυτού. Ηεξέτασηκαιηαπόρ­ ριψητωνενστάσεωνήτανμέροςτηςδιοικητικήςδιαδικασίαςπου 30 οδήγησε στην τελικήπράξητης έκδοσης τουΔιατάγματοςΑπαλ­ λοτρίωσης πουείναικαιη μόνηεκτελεστήδιοικητικήπράξη που θαμπορούσενααποτελέσει τοαντικείμενο αίτησης ακύρωσης. Το γεγονός της κοινοποίησης, όπως αναφέρεται, τηςαπόρρι­ ψηςτηςένστασηςτην 18ηΑπριλίου 1989, μετάδηλαδήτηνημερο­ μηνία δημοσίευσης του Διατάγματος Απαλλοτρίωσης, δε μετα­ βάλλει την πιο πάνωνομικήπραγματικότητα. Ηκαθυστερημένη γνωστοποίηση του γεγονότος της απόρριψης της ένστασης, θα 40 μπορούσε ενδεχομένως ναδημιουργήσει ζήτημαως προςτοχρο­ νικό σημείο έναρξηςτηςπροθεσμίαςτων 75 ημερών του Αρθρου 146.3 του Συντάγματος. (Βλ. Melpomeni Constant! Antoni Bakkaliaou v. Municipality Famagusta

(1969)3 C.L.R. 19, 314 4Α.Α.Δ. Ηλιάδηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας Lavrentios Demethou and Others v. The Republic

(1988)3 C.L.R.

1. Αυτό, όμως, σε σχέσημε τηδυνατότηταάσκησης προ­ σφυγήςκατάτουΔιατάγματοςΑπαλλοτρίωσης καιόχιοποιασδή­ ποτεπρογενέστερης ενέργειας." 5 10 15 20 25 30 35 40 Ηεισήγησηαυτήτωνκαθ' ωνη αίτησηβρίσκει σύμφωνο τοΔικα­ στήριο τοοποίοκαιπαρατηρείεπίσης ότι οι αιτητέςδενπρόσβα­ λαντηνπαράλειψηαπάντησηςστην ένστασητους,σύμφωνα μετο Αρθρο29τουΣυντάγματος.Ηένστασητουςμελετήθηκε καιαπορρίφθηκεπριντην έκδοσητουΔιατάγματος Απαλλοτρίωσης.
2. Παρατηρείταιότι μέσα στους φακέλους δε φαίνεταιοποιαδήποτε ενέργεια πουναδείχνει ότι εξετάστηκε ηυπαλλακτική λύσηπου πρότειναν οι αιτητές ως επίσης καιοι λόγοι γιατους οποίουςθα υπήρχε τεχνικό πρόβλημα αν ακολουθείτο η εισήγησητων αιτη­ τών. Τομόνο πουέχει εντοπιστεί είναι το σημείωμα

(6)του φύλ­ λουκαταχωρήσεων στοφάκελοτηςΕπαρχιακήςΔιοίκησης Λεμε­ σού 112/87,όπου αναφέρεται ότι μετά από συνομιλία αρμόδιου λειτουργού μετον Κοινοτάρχητουχωριού ηκατασκευήτουδρόμου όπως εισηγούνται οι αιτηΐές φαίνεταιότι θαήτανπροβλημα­ τικήλόγω της μεγάλης υψομετρικής διαφοράςστο σημείο που θα ενωθεί μετονυφιστάμενο αγροτικόδρόμοόπουημεγάληκλίσηθα καθιστάδύσκολητηχρησιμοποίησητου. Δεφαίνεταιόμωςναέχει γίνει οποιαδήποτε επιτόπια έρευνα για εξακρίβωση των γεγονότων. Η αρμόδιααρχήαπλώςστηρίχθηκε στην άποψητου Κοινο­ τάρχη. Επίσης,ηΕπιτροπήΔημόσιας Υγείας όταν εξέτασε τις ενστάσεις έδωσεως λόγοαπόρριψης των ενστάσεων το γεγονός ότι κτίστηκαν σπίτιαπριν 30 χρόνια χωρίς πρόσβαση και δεν ανέφερε οτι­ δήποτεπάνω στησυγκεκριμένη πρότασητωναιτητών. Παρόλονότι, μετηγενικήπαράγραφο4τωννομικών σημείων της Αίτησης καλύπτεται το θέμα δέουσας έρευνας και ελλειπούς αιτιολογίας, εντούτοις τα θέματα αυτάδεν εθίγησαν και ούτε ανα­ πτύχθηκαν στη γραπτήαγόρευση των αιτητών και ως εκ τούτου θεωρείται ότι έχουν εγκαταλειφθεί. (Δέστε σχετικά Λοΐζον ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου καιΑβάνην,Ρ.Ι.Κ..) 4. Όσοναφοράτον ισχυρισμό των αιτητώνγιακατάχρηση εξουσίας με την εξυπηρέτηση αλλότριου σκοπού, είναι ηθέση των καθ' ων η αίτηση ότι είναι αυθαίρετος και ατεκμηρίωτος. (Δέστε Νίκολαίδηςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας). Οιαιτητές,οιοποίοι είχαντο βάροςτης απόδειξηςστο θέμααυτό,απέτυχαννατο αποσείσουν 315 Ηλιάδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1996)καιοισχυρισμόςαυτόςδενέχειαποδειχθεί. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 5 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Πράτσουν.Δημοκρατίας

(1991)4Α.ΑΛ. 1668, Παναγήν.Δημοκρατίας

(1995)4ΑΛΛ. 2867, 10 Σταυρίδην. Δημοκρατίας

(1992)3Α.ΑΛ. 303, ΙεράΑρχιεπισκοπήΚύπρουκ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1990)3Α.ΑΛ. 1175, Αοΐζουν.ΑρχήςΗλεκτρισμούΚύπρου

(1994)4ΑΛΛ. 663, 15 Αβάνη ν.Ρ.Ι.Κ.

(1993)4Α.ΑΛ. 687, Νιχολαΐδηςν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ.

1. 20 Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασηςτουΥπουργικού Συμβουλί­ ου μετηνοποία είχε απαλλοτριωθεί μέρος τηςακίνητης ιδιοπτη- 25 σίας των Αιτητών, στο χωριό Τριμίκλινη γιασκοπούς δημόσιας ωφέλειας. Μ.Κέκκον,γιατους Αιτητές. 30 Παπαϊωάννον,γιατους Καθ' ωνη αίτηση. Cur. adv. wit. ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.:Μετηνπροσφυγή τους αυτή οι αιτητές προ- 35 σβάλλουν Διάταγμα Απαλλοτρίωσης καιζητούν τιςπιοκάτωθε­ ραπείες: "
2. Δήλωσητου Δικαστηρίου ότιτοΔιάταγματοοποίοδημο­ σιεύτηκε διάτηςΑ.Δ.Π. 1974/92στην ΕπίσημηΕφημερίδατης 40 Δημοκρατίας στις 11.12.1992, δυνάμει του οποίου απαλλο­ τριώνεται μέροςτηςακίνητηςιδιοκτησίαςτωνΑιτητών απότο τεμάχιόν τους 626,Φ/ΣχΧΙ_ΥΊΙ/29,στοχωρίον Τριμίκλινητης Επαρχίας Λεμεσού, για σκοπούς "δημόσιας ωφέλειας" είναι 316 4 Α.Α.Δ. Ηλιάδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας Αρτεμης, Δ. άκυροκαιστερημένο νομίμουαποτελέσματος. 5 10 15 20 25 30 2.ΔήλωσητουΔικαστηρίουμετηνοποία νακηρύσσεταιάκυρη ηέμμεσηαπόρριψητης ένστασης των Αιτητών που υπέβαλαν πλήρως αιτιολογημένα και σύμφωνα με τον Νόμο κατά της Γνωστοποίησης Απαλλοτριώσεως 885/92, πουπροηγήθηκε." Οι αιτητέςείναι συνιδιοκτήτες τουτεμαχίου αρ. 626 στηνΤρι­ μίκλινη. Γιαεξυπηρέτησησκοπούδημόσιαςωφέλειας,δηλαδήγια διεύρυνση,βελτίωσηκαιασφαλτόστρωσηδρόμωνμέσαστοχωριό, η Επιτροπή Δημόσιας Υγείας Τριμίκλινης ως Απαλλοτριούσα Αρχήδημοσίευσε Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης πουεπηρέαζετο τεμάχιοτων αιτητών. Κατάτης Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης οι αιτητές υπέβαλαν ένσταση με επιστολή των δικηγόρων τους προς τον Έπαρχο Λεμεσού με ημερ. 2.6.
3. Η Απαλλοτριούσα Αρχή σεσυνεδρίατηςπουπραγματοποιήθηκεστις 3.7.92(Παράρ­ τημα Δ στην Ένσταση) εξέτασε την ένσταση των αιτητών. Ο ΈπαρχοςΛεμεσούμεεπιστολέςτουπροςτοΓενικόΔιευθυντήτου Υπουργείου Εσωτερικών(δέστεΠαράρτημαΕστην Ένσταση)εξεδήλωσε τη συμφωνία του με την άποψη της Απαλλοτριούσας Αρχής, ότι δηλαδήμε τηδημιουργίατου δρόμου εξυπηρετείτο το οδικόδίκυτοτηςπεριοχήςκαιότιγιατεχνικούς λόγους δεν μπο­ ρούσε να γίνει διαφοροποίηση του σχεδίου. Ακολούθως, ο Υπουργός Εσωτερικών υπέβαλεστο Υπουργικό Συμβούλιοπρότάσημεημερ.26.10.92(ΠαράρτημαΣτ). ΤοΥπουργικό Συμβούλιο σεσυνεδρίατουπουπραγματοποιήθηκεστις 19.11.92, αφούμελέ­ τησε τις υποβληθείσες ενστάσεις κατά της Γνωστοποίησης Απαλ­ λοτρίωσης και έλαβε υπόψητου τις περιστάσεις, ενέκρινε μετην απόφασητουαρ.38.320(Παράρτημα Ζ)την έκδοσηαπότηνΕπιτροπή Δημόσιας Υγείας Τριμίκλινης του σχετικού Διατάγματος Απαλλοτρίωσης. Οικαθ' ωνηαίτησηστηνΈνστασητουςήγειρανπροδικαστική ένστασηυποβάλλονταςότιηπροσφυγήεσφαλμέναστρέφεταιενα35 ντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Υπουργικού Συμ­ βουλίουκαιότιέπρεπεναήτανεναντίοντης ΕπιτροπήςΔημόσιας ΥγείαςΤριμίκλινης,πουείναιηΑπαλλοτριούσα Αρχή. ΌταντοπροσβαλλόμενοΔιάταγμαΑπαλλοτρίωσης δημοσιεύ40 τήκε στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας με αρ.2785και ημερ. 11.12.92 (Παράρτημα Η),εκ λάθους το εν λόγωΔιάταγμα δημοσιεύτηκε έως εάνναήτανΑπαλλοτριούσα Αρχήη Κυπριακή Δημοκρατία. Γιατολόγο αυτόδημοσιεύτηκε στην ΕπίσημηΕφη­ μερίδατης Δημοκρατίαςσης 26.2.93σχετική διόρθωση αναφορι317 Αρτεμης,Δ. Ηλιάδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1996)κά μετην έκδοση τουΔιατάγματοςΑπαλλοτρίωσης απότηνΕπι­ τροπήΔημόσιας Υγείας Τριμίκλινης. Έτσι,στηγραπτήαγόρευσητων καθ' ωνηαίτησηο δικηγόρος τους, εν όψει τουγεγονότος ότι κατάτηνημερομηνία καταχώρη- 5 σηςτηςπροσφυγήςδενείχεδημοσιευτεί ηδιόρθωση στοΔιάταγμα Απαλλοτρίωσης, εγκατέλειψε τηνπροδικαστικήένσταση καισυμ­ φώνησε στην αλλαγήτουτίτλου τηςπροσφυγής. Σύμφωναμετηνομολογία,τοΔικαστήριοέχειεξουσίαναπρο- 10 χωρήσει στη διόρθωση τουτίτλου της προσφυγής για να συνάδει προς ταγεγονότα, σε οποιοδήποτεστάδιοτης διαδικασίας,νοου­ μένου ότι τέτοια τροποποίηση δεν επηρεάζει αρνητικάούτε τους διαδίκους ούτε το συμφέρον της δικαιοσύνης. (ΔέστεΠράτσον ν. Δημοκρατίας

(1991)4 Α.ΑΛ. 1668 και Παναγήν.Δημοκρατίας 15

(1995)4 Α.Α.Δ.2867,ηοποίαπαραπέμπεισ' άλλες σχετικές απο­ φάσεις). Επειδήκρίνω ότι ηαλλαγήτου τίτλου δεν θαεπηρεάσειαρνη­ τικάούτετους διαδίκουςούτετοσυμφέρον τηςδικαιοσύνης,τρο- 20 ποποιώ τον τίτλο της προσφυγής μετη διαγραφήτου "Υπουργι­ κούΣυμβουλίου"ωςκαθ'ωνηαίτησηκαιτηςαντικατάστασηςτου μετην "ΕπιτροπήΔημόσιας Υγείας Τριμίκλινης". Στηγραπτή τουαγόρευσηοδικηγόρος των αιτητώναναφέρθη­ κεστογεγονός ότι οι αι,τητέςδεν επήρανκαμίααπάντησηστην έν- 25 στάση που υπέβαλαν κατά της απαλλοτρίωσης πριν την έκδοση τουΔιατάγματοςΑπαλλοτρίωσης, καιότι ηαπάντησητουςδόθη­ κε μετάτηδημοσίευση τουΔιατάγματος Απαλλοτρίωσης. Στην ένσταση που υπέβαλαν κατάτης Γνωστοποίησης Απαλ- 30 λοτρίωσης εισηγούνται υπαλλακτικήόδευση τουδρόμου,και στη γραπτή τους αγόρευση υιοθετούν βασικά το περιεχόμενο της έν­ στασης τουςαυτής,ισχυριζόμενοι ότιηδημόσιαωφέλειαπουεπι­ καλούνται οι καθ' ων η αίτηση δεν εξυπηρετείται, γιατί με την σκοπούμενη απαλλοτρίωση μένουν τεμάχιαχωρίς δρόμο,ενώαν 35 η θέσητων αιτητών(όπωςαυτήυποβλήθηκεστην ένσταση),υιοθε­ τηθεί, θαεξυπηρετούνται όλα τατεμάχιατηςπεριοχής.Τοκτήμα τωναιτητώνανέφερανέχειήδηυποστεί απαλλοτρίωσηστηβόρεια πλευράγιαάλλο δρόμοκαιαυτόσυνιστά άνιση μεταχείριση. Στη συνέχεια, γίνεται αναφοράστις νομικές αρχέςπουδιέπουν τοθέ- 40 ματης αναγκαστικήςαπαλλοτρίωσης, ότι δηλαδή η απαλλοτρίω­ ση είναι δραστικό μέτρο και τότε μόνο χρησιμοποιείται όταν οι σκοποίτουςοποίουςεπιδιώκειδενμπορούνναεπιτευχθούν μελι318 4 Α.Λ.Δ. Ηλιάδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας Αρτεμης,Δ. γότερο οδυνηρότρόπο. Γίνεται επίσης παραπομπή σε σχετικήνο­ μολογία. 5 10 15 20 25 Οι αιτητές,περαιτέρω,ισχυρίζονται ότι η συγκεκριμένη απαλλοτρίωση δεν σκοπεύει στη δημόσια ωφέλεια αλλά σκοπό έχει να εξυπηρετήσει ατομικάσυμφέροντα και, συγκεκριμένα ότι επιδιώ­ κεται η εξυπηρέτηση του τεμαχίου 214, το οποίο ανήκει σε μέλος της Κοινοτικής Αρχής, καθώςκαιη αποφυγήαπαλλοτρίωσης μέ­ ρους τουτεμαχίου634, πουανήκεισε συγγενικό με τονΚοινοτάρχηπρόσωπο. Έτσι,εισηγούνται υπάρχεικατάχρησηεξουσίαςκαι αλλότριος σκοπός. Αναφορικά με το θέμα της κοινοποίησης της απόφασης στην ένσταση των αιτητώνπου έγινε μετά την έκδοση τουΔιατάγματος Απαλλοτρίωσης, ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση παρέπεμψε στην απόφασητης Ολομέλειας Σταυρίδη ν.ΚυπριακήςΛημοκρατίας

(1992)3 Α.Α.Δ. 303, όπου στις σελ. 315 και 316 λέχθηκαντα ακόλουθα: "Προκύπτει από το φάκελο ότι η ένσταση της αιτήτριας όπως και όλες OLάλλες ενστάσεις εξετάστηκαν και, στις περι­ πτώσεις που καλύπτει το Διάταγμα Απαλλοτρίωσης, απορρί­ φθηκαν πριν απότην έκδοση του Διατάγματοςαυτού. Η εξέ­ τασηκαι ηαπόρριψητων ενστάσεων ήταν μέρος της διοικητικής διαδικασίαςπου οδήγησε στην τελική πράξη της έκδοσης τουΔιατάγματος Απαλλοτρίωσης πουείναικαιη μόνη εκτελε­ στήδιοικητικήπράξηπου θα μπορούσε νααποτελέσει τοαντι­ κείμενο αίτησηςακύρωσης. 30 35 40 Το γεγονός της κοινοποίησης, όπως αναφέρεται, της απόρ­ ριψης της ένστασης την 18η Απριλίου 1989, μετά δηλαδή την ημερομηνία δημοσίευσης του Διατάγματος Απαλλοτρίωσης, δεν μεταβάλλει την πιο πάνωνομική πραγματικότητα. Η κα­ θυστερημένη γνωστοποίηση του γεγονότος της απόρριψης της ένστασης, θα μπορούσε ενδεχομένως να δημιουργήσει ζήτημα ως προς το χρονικό σημείο έναρξης της προθεσμίας των 75 ημερών του Άρθρου 146.3 του Συντάγματος. (Βλ. Melpomeni Constant! Antoni Bakkaliaou v. Municipality Famagusta

(1969)3 C.L.R. 19, Lavrentios Demetriou and Others v. The Republic

(1988)3 C.L.R. 91). Αυτό, όμως,σε σχέσημετη δυνα­ τότητα άσκησης προσφυγής κατά του Διατάγματος Απαλλο­ τρίωσης και όχι οποιασδήποτεπρογενέστερης ενέργειας." 319 Αρτεμης, Δ. Ηλιάδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1996)Ηεισήγηση αυτήτωνκαθ' ωνηαίτησημεβρίσκει σύμφωνοκαι παρατηρώ επίσης ότι οι αιτητές δεν πρόσβαλαν την παράλειψη απάντησης στην ένστασητους,σύμφωνα μετο Αρθρο 29 τουΣυ­ ντάγματος. Η ένστασητους μελετήθηκε καιαπορρίφθηκεπριντην έκδοση του Διατάγματος Απαλλοτρίωσης (βλ. Συνεδρίαση Υπουργικού Συμβουλίου ημερ. 19.11.92, ΠαράρτημαΖ). 5 Όσοναφοράτον ισχυρισμό ότιμετηνπροτεινόμενηόδευσημέ­ νουντεμάχιαχωρίςδρόμοενώανακολουθείτοηεισήγηση τωναι­ τητών θαεξυπηρετούντο όλατατεμάχια,είναιηθέσητουσυνήγο- 10 ρουτων καθ' ων ηαίτησηότιηεισήγηση εξετάστηκε αλλάγιατε­ χνικούς λόγους δεν μπορούσε να γίνει διαφοροποίησητου σχεδί­ ου. Ενπάσηπεριπτώσει υπεβλήθη επίσης ότι τοΔικαστήριοκατά την άσκηση της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας δεν επεμβαίνει σετεχνικής φύσηςθέματα.(ΔέστεΙεράΑρχιεπισκοπήΚύπρουκ.ά 15 ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1990)3 Α.ΑΛ. 1175).Τηθέσηαυτήυι­ οθετώωςορθή. Έχω να παρατηρήσωότι μέσα στους φακέλους δεν φαίνεται οποιαδήποτεενέργεια πουναδείχνει ότι εξετάστηκε ηυπαλλακτι- 20 κήλύσηπουπρότεινανοιαιτητέςως επίσης καιοι λόγοι γιατους οποίουςθαυπήρχε τεχνικό πρόβλημαανακολουθείτο η εισήγηση των αιτητών. Το μόνο που έχει εντοπιστεί είναι το σημείωμα

(6)του φύλλου καταχωρήσεων στο φάκελο της ΕπαρχιακήςΔιοίκη­ σηςΛεμεσού 112/87,όπουαναφέρεταιότι μετάαπόσυνομιλία αρ- 25 μόδιου λειτουργού με τον Κοινοτάρχη του χωριού ηκατασκευή του δρόμου όπως εισηγούνται οι αιτητές φαίνεται ότι θαήταν προβληματική λόγω της μεγάλης υψομετρικής διαφοράςστο ση­ μείοπουθαενωθεί μετονυφιστάμενοαγροτικόδρόμοόπουημε­ γάληκλίσηθακαθιστάδύσκολητηχρησιμοποίηση του.(Δέστεεπί- 30 σηςκυανό44, όπουπάλιγίνεται γενικήαναφοράσετεχνικόπρό­ βλημα χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω επεξήγηση). Δεν φαίνεται όμως να έχειγίνει οποιαδήποτεεπιτόπιαέρευνα για εξακρίβωση των γεγονότων. Ηαρμόδιααρχήαπλώς στηρίχθηκε στην άποψη του Κοινοτάρχη. 35 Επίσης,η ΕπιτροπήΔημόσιας Υγείας όταν εξέτασε τις ενστά­ σεις(βλέπε ΠαράρτημαΔστην Ένσταση)έδωσε ως λόγοαπόρρι­ ψηςτων ενστάσεων το γεγονός ότικτίστηκαν σπίτιαπριν 30χρό­ νια χωρίς πρόσβασηκαιδεν ανέφερε οτιδήποτεπάνωστη συγκε- 40 κριμένηπρότασητωναιτητών. Παρόλον ότι, μετηγενική παράγραφο4τωννομικών σημείων τηςΑίτησηςκαλύπτεταιτοθέμαδέουσαςέρευναςκαι ελλιπούςαι320 4 Α.Α.Δ. 5 Ηλιάδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας Αρτεμης, Δ. τιολογίας, εντούτοις τα θέματααυτάδεν εθίγησαν και ούτε ανα­ πτύχθηκανστηγραπτήαγόρευσητωναιτητώνκαιωςεκτούτουθε­ ωρώ ότι έχουν εγκαταλειφθεί. (Δέστε σχετικά Λοΐζον ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου

(1994)4 Α.Α.Δ. 683και Αβάνη ν. Ρ.Ι.Κ.

(1993)4Α.Α.Δ. 687. Όσον αφοράτον ισχυρισμό των αιτητώνγιακατάχρησηεξου­ σίαςμετηνεξυπηρέτηση αλλότριου σκοπού,είναιη θέσητωνκαθ' ων ηαίτησηότι είναι αυθαίρετοςκαι ατεκμηρίωτος. (Δέστε Νικο10 λαΐδηςν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ.1766).Είναιτο συμπέρασμα μουότιοι αιτητές,οι οποίοι είχαντοβάροςτηςαπό­ δειξης στο θέμααυτό,απέτυχαννατοαποσείσουν καιβρίσκω ότι ο ισχυρισμός αυτόςδεν έχει αποδειχθεί. 15 Ωςσυνέπεια των πιο πάνωηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς διάταγμαγιαέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χω­ ρίςέξοδα. 321