(1996)21 Νοεμβρίου,1996 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΠΡΑΤΣΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 830/94) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Προσόντα — Πρόσθετοπροσόν — Απαίτησηεκ5ικτί£αιτιολόγησηςγια τηνπαραγνώριση του— Αντι στάθμισμα της παραγνώρισης του από την ύπαρξη σύστασης τον Προϊσταμένου—Χαρακτηριστικά τηςσύστασηςστην κριθείσαπερί πτωση — Ησύσταση έγκυρη— Ηπαραγνώρισητουπροσθέτου προ- 5 σόντοςμεβάση τη σύσταση και ταλοιπά στοιχεία δεόντως αιτιολο γημένη. Ο αιτητήςπροσέβαλε τηνπροαγωγήτου ενδιαφερομένουμέρους στηθέσηΑνώτερου ΓεωργικούΛειτουργού. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας την προσφυγή,αποφά σισεότι: Η ισχυριζόμενη παρανομία στησύσταση τουΔιευθυντήσυνίστα- 15 ται στο ότι ηδιαπίστωσητου Διευθυντή ήτανότι τοενδιαφερόμενο μέροςαπλώςδενυστερούσεκαιόχιότιυπερτερούσετωνάλλωνυπο ψηφίων,τούτοδε δεν μπορούσε νααντισταθμίσει το πρόσθετοπρο σόν τουαιτητή. 20 Προσεκτική ανάγνωσητου σχετικού αποσπάσματοςτης σύστα σης αποκαλύπτειότι ο Διευθυντής αναφερότανστην επιστημονική κατάρτιση,στην οποίακατάτην άποψητουδενυστερούσε τοενδια φερόμενο μέρος,παράτοότιδενκατείχετοπρόσθετοπροσόν.Η σύ3148 4 A.A.A. Πούτσου ν.Δημοκρατίας στάση του Διευθυντή, η οποία είναι αιτιολογημένη (εξάλλου δεν προβλήθηκε ισχυρισμός περί του αντιθέτου)θαμπορούσε νακριθεί ως μη φέρουσαβαρύτηταανήτανσ' αντίθεσημεταστοιχεία τωνφα κέλων. 5 Ηυπέρ του ενδιαφερόμενου μέρους σύσταση του Διευθυντή,δεν ήταν σ' αντίθεσημε ταστοιχεία των φακέλων. Επομένως μπορούσε νατηςδοθείηδέουσαβαρύτητααπότην ΕΔΥ. 10 Όσογιατηναπαιτούμενη,στησυγκεκριμένηπερίπτωση,ειδικήαι τιολογίαγιατηνπαραγνώρισητουπρόσθετουπροσόντοςτου αιτητή, αυτήεκτίθεταιεπαρκώςστοκείμενο της επίδικης'απόφασης. ΗΕΔΥ δεναναφέρειαπλώςότιτοενδιαφερόμενομέροςυπερέχει,αλλάεπε ξηγεί τους λόγους τηςπροτίμησηςτης. 15 20 25 Η σημασίατηςσύστασηςτουΔιευθυντή,ότανβέβαιααυτήδενσυ γκρούεται μεταστοιχεία των φακέλων,έχειτονισθεί σε σωρεία απο φάσεων τουΔικαστηρίου τούτου (Republicv.Haris
(1985)3 C.L.R. 106,110-111), γιατηνπαραγνώρισητηςδε, απαιτείταιειδικήαιτιολογια. Η σύστασητουΔιευθυντήεπαυξάνειτηναξίατου συστηνόμενου, παρέχειδεαφ' εαυτήςέρεισμα γιατηνεπιλογήυποψηφίουμευποδε έστεραπροσόντα. Στην παρούσα περίπτωση το ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε σε αξίατουαιτητή,είχεδεεπιπλέονυπέρτουτη σύστασητουΔιευθυντή. Ηεπιλογήτου αντί του αιτητή,πουκατείχε πρόσθετοπροσόν, ήταν εύλογαεπιτρεπτή. Η προσφυγή απορρίπτεται με £300,έξοδα. 30 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Republic v.Haris (19S5) 3 C.L.R. 106, 35 Skarparis v.Republic
(1978)3 C.L.R. 106, Αδαμίδηςκαι Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 528. 40 Προσφυγή. Προσφυγή με την οποίαπροσβάλλεται ηπροαγωγήτου Ενδια φερόμενου μέρους στη θέση Ανώτεοου Γεωργικού Λειτουργού αντί του Αιτητή. 3149 Πράτσου ν.Δημοκρατίας
(1996)Α. Ευσταθίου για κ. Ε.Ευσταθίου,γιατον Αιτητή. Μ.Ραφτόπονλος,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίαςΑ-γιατουςΚαθ' ων η αίτηση. 5 Cur.adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Μετηνπροσφυγήαυτήπροσβάλλεται η προαγωγήτουενδιαφερόμενου μέρους Χρίστου Μοτίτηστη θέση Ανώτερου Γεωργικού Λειτουργού. 10 Η προσφυγή στρεφόταν αρχικά εναντίον της προαγωγήςκαι άλλων υποψηφίων στην ίδιαθέση.Αργότερα όμως,ότανδιεφάνη ότι επρόκειτο για άλλες ξεχωριστές διοικητικές πράξεις,έγινε αί τησηγια διαχωρισμό δικογράφουκαιοι πράξειςπροαγωγήςτων 15 άλλων υποψηφίων διαχωρίστηκαν με την καταχώρηση άλλων προσφυγών και ως εκ τούτου έπαψαννα αποτελούν αντικείμενο τηςπαρούσας. Ταγεγονότα τηςπαρούσαςπροσφυγήςείναιταακόλουθα: Με επιστολή του Γενικού Διευθυντή, Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων (όπως ήταντότε),ημερ. 5.3.93,ζητήθηκε ηπλή ρωση, ανάμεσα σ' άλλες, δύο Θέσεων Ανώτερου Γεωργικού Λει τουργού,πουείναιΘέση προαγωγής. 20 25 Η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ),επιλήφθηκε του θέμα τος κατά τη συνεδρία της ημερ. 26.5.94, στην οποία κλήθηκε να παραστεί και ο Διευθυντής του Τμήματος Γεωργίας (ο Διευθυ ντής). Κατάτησυνεδρία αυτήη ΕΔΥ έκρινεποιοιαπότουςυπο- 30 ψηφίους κατείχαν το πρόσθετο προσόν του σχεδίου υπηρεσίας. Σύμφωνα με τα πρακτικά,ο αιτητής ήταν ανάμεσα σ' εκείνους πουτοκατείχαν,όχι όμωςτοενδιαφερόμενο μέρος. Στησυνέχεια ο Διευθυντής εκφράζοντας τις απόψεις του, σύστησε γιαπροα γωγήστις δυοκενές θέσεις δυουποψηφίους,συμπεριλαμβανομέ- 35 νου του ενδιαφερόμενου μέρους. Θαπαραθέσωτοσχετικό μέρος της σύστασης του Διευθυντή,καθόσον άπτεταιτων επίδικωνθε μάτων: "Ο Διευθυντής ανέφερεταεξής: "Γνωρίζω προσωπικάόλους τουςυποψηφίουςκαιέχωάμε ση γνώση της επαγγελματικής κατάρτισης τους, των ικανοτή των και ιδιοτήτων τους και της προσφοράς τους στο Τμήμα. 3150 40 4Α.Α.Δ. 5 10 Πράτσουν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής,Δ. Επιπλέον έχω κατ' επανάληψη διαβουλευθεί με τους άμεσα προϊσταμένους τους γιατον τρόπο ενάσκησης του ρόλου τους καιγενικάγιατηνόληπροσφοράτους. Ηπροσφοράόλων των υποψηφίων κατά το 1993 βρίσκεται περίπουστα ίόίαεπίπεδα μετονπροηγούμενο χρόνο. Με βάσηταπιο πάνωκαι αφού έλαβαυπόψητακαθιερω μένακριτήριαστο σύνολοτους- αξία,προσόντα,αρχαιότητα και τις απαιτήσειςτης υπό πλήρωση θέσης καθώςκαιτηνκα ταλληλότητα των υποψηφίων, συστήνω για προαγωγή τους ΚραμβιάΑνδρέα και ΜοτίτηΧρίστο. 15 20 25 30 Ο Μοτίτης έχει εξαίρετη προσφορά καθόλα τα χρόνια της υπηρεσίας του και μόνο πολύ οριακά υστερεί έναντι άλλων υποψηφίωνσε αρχαιότητα,πράγμαστο οποίοδεδίδωιδιαίτε ρησημασία.Έχωυπόψημουότιο Μοτίτηςδεδιαθέτειτοπρόσθετο προσόν, γνωρίζω όμως ότι δεν υστεοεί oυδεvόc σε επι στημονική κατάρτιση,γιατίενημερώνεται συστηματικά καιου σιαστικά σε θέματατουτομέατου.Αποτέλεσμααυτήςτης επι στημονικής τουσυγκρότησης, αλλάκαιτουζήλουτου,είναιτα πολύ αξιόλογα επίπεδατα οποία έχει σήμερα η Κύπρος στον τομέα των σύγχρονων μεθόδων άρδευσης. Ο Μοτίτης βρίσκε ται σε πολύ στενήεπαφήμε τα διάφορατμήματατου Υπουρ γείου για την εκτέλεση αναπτυξιακών υδατικών προγραμμά τωνκαι είναι εμφανήςηυπεροχήτουέναντιάλλων λειτουργών σε πειστικότητα, μεθοδικότητα, σωστήπροσέγγιση καιαποτελεσματικότητα." (Ηυπογράμμιση είναι δικήμου) Μετάτην αποχώρησητου Διευθυντή,ηΕΔΥ, αφούεξέτασετα 35 ενώπιον της στοιχεία, επέλεξε για προαγωγή τους υποψηφίους που σύστησεο Διευθυντής. Επιλέγοντας το ενδιαφερόμενο μέρος ηΕΔΥ ανέφερετα ακόλουθα: 40 "Καταλήγοντας στην πιο πάνω απόφαση, η Επιτροπή δεν παρέλειψε νασημειώσει ότι ο Μοτίτης Χρίστος δεδιαθέτει τοπρόσθετοποσόνπουπροβλέπεταιστο Σχέδιουπηρεσίας, ενώ άλλοι υποψήφιοι που δεν επιλέγηκαν το διαθέτουν. Λαμβάνοντας όμως υπόψη ότι ο Μοτίτης υπερέχει έναντι όλων των άλλων υποψηφίωνσεαξία,δενυστερείπαράμό3151 Χρυσοστομής, Δ. Πράτσου ν.Δημοκρατίας
(1996)νο πολύ οριακά έναντι ορισμένων υποψηφίων σεαρχαιό τητα, και αυτό ανάγεται στην ημερομηνία πρώτου διορι σμού,στηδεκαετίατου 1960,καιότιεπιπλέον έχειυπέρτου και την αιτιολογημένη σύσταση του Διευθυντή, έκρινε ότι αυτόςγενικάυπερέχει καιείναι οπιοκατάλληλος γιαπρο- 5 αγωγή. ΣυναφώςηΕπιτροπήσημείωσεεπίσηςότι,παράτογεγονός ότι ο Μοτίτης δεδιαθέτειτο πρόσθετο ποσόν καιδεν έχειμε ταπτυχιακήεκπαίδευση,κατόρθωσε,μέσααπότηνεργασίατου 10 καιτοενδιαφέροντουγιαανάπτυξη,νααναπτύξειτιςγνώσεις και τις ικανότητες του καινα αποδώσει περισσότερο από άλ λους που κατέχουν το πρόσθετο προσόν,όπως αντανακλάται μέσα από τις Εμπιστευτικές/Υπηρεσιακές του Εκθέσεις αλλά και στησύσταση του Διευθυντή." 15 Σε μεταγενέστερη συνεδρία της η ΕΔΥ όρισε ως ημερομηνία ισχύος τηςπροαγωγήςτου ενδιαφερόμενου μέρους τις 15.6.94. Η προαγωγή δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρα τίας, ημερ.22.7.94 καιως αποτέλεσμα καταχωρήθηκεηπαρούσα 20 προσφυγή. Ο αιτητής,ο οποίος όπως λέχθηκε προηγουμένως είναικάτο χος του πρόσθετου προσόντος που προβλέπεται από το σχέδιο υπηρεσίας, προβάλλει ως κύριο ισχυρισμό του για ακύρωσητης 25 επίδικης απόφασης, την απουσίαειδικής αιτιολογίας για τηνπα ραγνώριση του πρόσθετου προσόντος του. Υπέβαλε επίσης ότι η επίδικη απόφαση είναι γενικά αναιτιολόγητηκαιότι η ΕΔΥ υπέ πεσε στο σφάλματης υιοθέτησης τηςπαράνομης κατά τους ισχυ ρισμούς του, σύστασης του Διευθυντή. Υπέβαλετέλος ότι ηυπε- 30 ροχή του ενδιαφερόμενου μέρους σε αξίαείναι οριακή,ως προς την αρχαιότηταοι δυο υποψήφιοι είναι ίσοι, και ότι έπρεπε να προτιμηθεί ο αιτητής ο οποίος υπερείχε ως προς τα προσόντα, αφούκατείχετοπλεονέκτημα. 35 Η ισχυριζόμενη παρανομίαστη σύσταση του Διευθυντή βρί σκεται στο απόσπασμα της σύστασης πουυπογράμμισακαισυνί σταται στο ότι ηδιαπίστωσητου Διευθυντή ήτανότι τοενδιαφε ρόμενο μέρος απλώς δεν υστερούσεκαιόχι ότι υπερτερούσε των άλλων υποψηφίων,τούτο δε δεν μπορούσε να αντισταθμίσει το 40 πρόσθετοπροσόν του αιτητή. Προσεκτικήανάγνωσητουσχετικού αποσπάσματοςτηςσύστα σης αποκαλύπτειότι ο Διευθυντής αναφερόταν στην επιστημονι3152 4 Α.Α.Δ. Πράτσου ν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. κήκατάρτιση,στην οποίακατά την άποψητον δεν υστερούσε το ενδιαφερόμενο μέρος, παρά το ότι δεν κατείχε το πρόσθετο προ σόν. Η σύστασητουΔιευθυντή,ηοποίαείναιαιτιολογημένη (εξάλ λου δενπροβλήθηκε ισχυρισμός περίτουαντιθέτου)θαμπορούσε 5 νακριθείωςμη φέρουσαβαρύτηταανήτανσ' αντίθεσημεταστοι χείατωνφακέλων. Έρευνατωνφακέλωντωνυποψηφίωναποκαλύπτειότι τοεν διαφερόμενο μέρος είχε καλύτερες αξιολογήσεις. Επίσης οι δυο 10 υποψήφιοι διορίστηκαν την ίδια ημερομηνία, οι προαγωγές τους συμπίπτουνσεόλους τουςβαθμούς,αλλάοαιτητήςπροηγείταισε αρχαιότητα μεβάσητην ημερομηνία γεννήσεως τους. Ως προςτα προσόντα,υπερτερούσε οαιτητήςπουείναι κάτοχοςτουπρόσθε του προσόντος του σχεδίου υπηρεσίας. Ενόψει της καλύτερης ει15 κόνας του ενδιαφερόμενου μέρους μέσω των αξιολογήσεων του, συμπεριλαμβανομένων καιτωνπαρατηρήσεωντουεκάστοτεαξιολογούντος λειτουργού,βρίσκωότιηυπέρτουενδιαφερόμενου μέ ρους σύσταση τουΔιευθυντή,δεν ήτανσ' αντίθεση μετα στοιχεία τωνφακέλων.Επομένως μπορούσε νατηςδοθείη δέουσαβαρύτη20 τααπότην ΕΔΥ. 25 Όσογιατηναπαιτούμενη,στησυγκεκριμένη περίπτωση,ειδική αιτιολογία για την παραγνώριση του πρόσθετου προσόντος του αιτητή, αυτήεκτίθεται επαρκώς στο κείμενο της επίδικης απόφασης το οποίο παρέθεσα προηγουμένως. Η ΕΔΥ δεν αναφέρει απλώς ότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερέχει, αλλά επεξηγεί τους λόγους τηςπροτίμησης της. Ησημασία της σύστασης του Διευθυντή,ότανβέβαιααυτήδεν 30 συγκρούεται μεταστοιχεία των φακέλων,έχειτονισθεί σε σωρεία αποφάσεων του Δικαστηρίου τούτου (Republic v.Haris
(1985)3 C.L.R. 106, 110-111), για τηνπαραγνώρισητηςδε,απαιτείταιειδι κήαιτιολογία. Ησύσταση τουΔιευθυντή επαυξάνειτην αξίατου συστηνόμενου, παρέχει δε αφ' εαυτής έρεισμα για την επιλογή 35 υποψηφίου με υποδεέστερα προσόντα (Skarparis v. Republic
(1978)3 C.L.R. 106, 115-116, Κώστας Α. Αδαμίδης και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ.528). 40 Στηνπαρούσαπερίπτωσητο ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε σε αξίατου αιτητή, είχε δε επιπλέον υπέρ του τη σύσταση του Διευ θυντή. Ηεπιλογήτουαντίτουαιτητή,πουκατείχεπρόσθετοπρο σόν,ήτανεύλογα επιτρεπτή.Οαιτητήςδεναπέδειξεέκδηληυπερο χή, η δε επίδικη απόφασηείναι δεόντως αιτιολογημένη. Όλοι οι ισχυρισμοί τουαιτητή απορρίπτονται. 3153 Χρυσοστομής, Δ. Πράτσου ν.Δημοκρατίας
(1996)Ως αποτέλεσμα, ηπαρούσα προσφυγή αποτυγχάνει καιαπορ ρίπτεται, ηδε επίδικη απόφαση επικυρώνεται. Ο αιτητής να πληρώσει £300.- έξοδα στους καθ'ωνηαίτηση. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 3154