4Α.Λ.Δ. 22 Νοεμβρίου, 1996 [ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣΤΗΛΕΜΑΧΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Σννεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 327/95, 409/95, 410/95 & 411/95) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Σύσταση του Προϊσταμένου — Προαπαιτούμενα εγκυρότητας της από τη νομολογία — Το ζήτημα της προσωπικής γνώσης τον Προϊσταμένου — Καμία ακυρότητα στην κριθείσα σύσταση. 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Ανατιθέμενα στον υπάλληλο κα θήκοντα — Νομολογιακή αντιμετώπιση — Περιστάσεις συμμόρφω σης με τις δικαϊκές αρχές στην κριθείσα περίπτωση. 10 Διοικητικό Δίκαιο — Προαγωγές — Κριτήρια — Το κριτήριο της προ σωπικότητας τον υποψηφίου — Δεν μπορεί ποτέ να αποτελέσει εξω γενές κριτήριο εν γένει. 15 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Προσόντα — Προσόντα πρόofferer μη συνιστώντα πλεονέκτημα — Βαρύτητα. 20 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Αιτιολογία — Δεν επιβάλλεται ως τύπος από το νόμο — Ισχύουν οι γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου — Δυνατότητα συμπλήρωσης της αιτιολογίας της περί προαγωγής αποφάσεως από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου. Οι αιτητές προσέφυγαν κατά τηςπροαγωγής του ενδιαφερομένου μέρους σε Επιθεωρητή Φυλακών. 3161 Τηλεμάχου κ.ό. ν.Δημοκρατίας
(1996)ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας τις προσφυγές,αποφά σισεότι:
- Ηανάγκηγια λεπτομερή καταγραφήτηςπροσωπικήςγνώσηςού τως ώστενα καθίσταταιδυνατόςο δικαστικός έλεγχος έχει επα- 5 νειλημμένα εκτεθεί. Δεν αρκεί ο προϊστάμενος να στηρίζεται γε νικά στην προσωπικήτουγνώσηχωρίς να αποκαλύπτεισυγχρό νωςταστοιχείαπουτηνδιαμόρφωσαν,στοιχείααπόταοποίαφα νερώνεται ηυπηρεσιακή ποιότητα του υπάλληλου και ταοποία ωθούν τον προϊστάμενο στην εκδήλωση της προτίμησης του. Οι 10 αρετέςτουσυστηνόμενου πουυπέπεσανστην προσωπική αντίλη ψη του προϊστάμενου αποτελούν ίσως το πιο στέρεουπόβαθρο για την εισήγηση, φτάνει μόνο να έρχονται στην επιφάνειαγια σκοπούς ελέγχου. Όμωςηεπίκλησηαπλάκαιμόνοτηςπροσωπι κής γνώσης του προϊστάμενου θα μπορούσε να χρησιμοποιείται 15 καταχρηστικάγιαναδικαιολογήσει κάθεσύσταση,αποκλείοντας έτσιτον ουσιαστικό δικαστικό έλεγχο. Στην παρούσα υπόθεση φαίνεται από το σχετικό πρακτικό της Επιτροπής ότι ο Διευθυντής για να προβεί στη σύσταση του δεν 20 στηρίκτηκε μόνο στην προσωπικήγνώσηπου είχε γιατους υπο ψήφιους.Εμέτρησετιςδυνατότητεςτωνυποψηφίωνλαμβάνοντας υπ' όψη τα καθήκοντακαι τις ευθύνες όπως περιγράφονται στο οικείο σχέδιο υπηρεσίαςαφούερεύνησετους προσωπικούς τους φακέλους καθώς και τους φακέλους των ετήσιων υπηρεσιακών 25 τους εκθέσεων. Ησύστασητουπροϊστάμενουτουτμήματοςείναι τρωτήότανδενσυνάδειμεταστοιχείατωνφακέλων. Απότηνάλ ληδεν είναι απαραίτητοναγίνεται αναφοράστις πηγές τηςπρο σωπικήςτουγνώσης. Δεν απαιτείται ούτεηκαταγραφήτωναπό ψεων των λειτουργών τους οποίους συμβουλεύτηκε γιανακατά- 30 λήξει στη δικήτου κρίση. Ημέθοδος με την οποίαοπροϊστάμε νος αξιολογεί τις απόψειςκαικρίσεις των λειτουργών που συμ βουλεύεται δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικού ελέγχου. 35 Στην παρούσαυπόθεσηο Διευθυντής αναφέρθηκεμεν στην προ σωπικήτουγνώση,αλλάσυνέχισεακολούθωςναεξηγήσει,μεμε γάληλεπτομέρεια,τηνκρίσητου,αλλάκαιτηντελικήτουαπόφα σηναθεωρήσει τοενδιαφερόμενομέρος ωςτονπλέονκατάλληλο υποψήφιο. Έφτασεστοσημείο όχι μόνονααναφέρειμελεπτομέ- 40 ρειχιτολόγογιατονοποίοθεωρούσε τοενδιαφερόμενο μέρος ως τον καταλληλότερο, αλλά προχώρησε και σχολίασε επίσης και ορισμένους υποψήφιουςπουυπερείχανσεαρχαιότητατουενδια φερομένου μέρους. Ηανάλυσηαυτήείναι λεπτομερής καικαλύ3162 4Α.Α.Δ. Τηλεμάχου κ.ά.ν. Δημοκρατίας πτει μίαπαράγραφογιατονκαθένα. Και όλα αυτάπαρ'όλο ότι ο Διευθυντής δενείχε,σύμφωνα μετηνομολογία, την υποχρέωση νααναφερθείσεκάθεένααπότουςυποψήφιουςχωριστά. 5 10 15 20 25 30 35 40
- Στηνπαρούσαυπόθεση δεν φαίνεταινα στοιχειοθετείται ο ισχυ ρισμός ότι ο Διευθυντής έδωσεαποφασιστική σημασία στο είδος των καθηκόντων που εκτελούσαν οι υποψήφιοι. Ησύσταση, εν πάσηπεριπτώσει, δεναποσκοπεί στην αποτίμηση τηςσταδιοδρο μίαςτων υποψηφίων,αλλάαποτελεί τηγνώμητου Διευθυντή ως προς το ποιος απότους υποψήφιους είναι ο αξιότερος απότην άποψητης συγκέντρωσης των ικανοτήτωνκαιτων ιδιοτήτωνπου απαιτούντακαθήκοντατηςθέσηςπουθαπληρωθεί.Οισχυρισμός ότιπροσδόθηκε ιδιαίτερησημασίαστοείδοςτωνκαθηκόντωνπου ανατέθηκαν στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, με αποτέλεσμα τηθυματοποίησητωνυπόλοιπων υποψηφίων,είναι εντελώςαβάσιμος.
- Οι αιτητέςπαραπονούνται επίσης ότι στη σύσταση γίνεται ανα φορά στην προσωπικότητα και τις ικανότητες του ενδιαφερομέ νου μέρους παράνομα,γιατί τα στοιχεία αυτά δεν απαιτούνται απότοσχέδιο υπηρεσίας. Γι' αυτότολόγο,οποιαδήποτεαναφο ρά στην προσωπικότητα και τις ικανότητες του ενδιαφερομένου μέρους αποτελεί εξωγενέςστοιχείοπουδεν έπρεπεναληφθεί υπ' όψη. Στησύστασητου οΔιευθυντής αναφέρει ότι το ενδιαφερό μενο μέρος υπερτερεί των άλλων υποψηφίων στην εργατικότητα, ανάληψη πρωτοβουλιών, και στην ικανότητα διεύθυνσης καικα θοδήγησης προσωπικού και κρατουμένων. Αναφέρει περαιτέρω ότι είναι από τους λίγους που φροντίζουν να εμπλουτίσουν τις γνώσειςκαιτις ικανότητεςτους στοντομέατηςεργασίαςτους,ότι δεν είναι άνθρωποςτων λόγων,αλλά της πράξηςκαι τηςδουλειάς. Ηαναφοράστα στοιχεία αυτάτης προσωπικότητας του εν διαφερόμενου μέρους δεν αποτελούν εξωγενές στοιχείο που δεν έπρεπε ναληφθεί υπ' όψη. Εκτός του ότι στο σχέδιο υπηρεσίας αναφέρεται ως απαιτούμενο προσόν η ακεραιότηταχαρακτήρα, οργανωτικήκαιδιοικητική ικανότητα,υπευθυνότητα,πρωτοβουλίακαιευθυκρισία,προσόνταπουαναφέρονταιστηνπροσωπικό τητα του ατόμουκαι που σκιαγραφούνται στη συγκεκριμένησύ σταση τουΔιευθυντή,κάποιος θακατέληγε σε εντελώς παράλογα καιανεπίτρεπτααποτελέσματα ανθαέπρεπε νααποκλειστεί από τη σύστασητου προϊστάμενου οποιαδήποτε αναφοράστην προσωπικότητα τωνυποψηφίων. Αντίθετα, ακόμακι' ανδενγινόταν ειδική αναφοράστο σχέδιο υπηρεσίας σε ορισμένες ιδιότητεςχα ρακτήρα,όπως η ικανότητα,υπευθυνότητα κλπ, ο προϊστάμενος όχι μόνο δεν θαπρέπει να αποφεύγει,αλλά αντίθετανα μην πα ραλείπει να αναφέρεται στην προσωπικότητα των υποψηφίων, 3163 Τηλεμάχου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)γιατί ηπροσωπικότητα και οι ιδιομορφίες του χαρακτήρατους, έχουν άμεσησχέσημετηναποτίμησηενόςτωντριών βασικώνκρι τηρίων,δηλαδήτηςαξίας. ΤοΔικαστήριο διαφωνεί μετηθέση ότι αναφορά στην προσωπικότητα υποψήφιου κάτω από οποιεσδή ποτεσυνθήκες αποτελεί εξωγενή παράγοντα. 5
- Σύμφωναμετηνομολογία, ταεπιπρόσθεταπροσόνταυποψήφιου ταοποίαβάσειτου σχεδίου υπηρεσίαςδεναποτελούν πλεονέκτη μα, δεν πρέπει να βαρύνουν πολύ στη σκέψητης Επιτροπήςπου οφείλεινααποφασίσει γιατην επιλογήτουκαταλληλότερου υπο- 10 ψήφιουπάνωστην ολότητα των ενώπιον της στοιχείων. ΤοΔικαστήριο δεν συμφωνεί ότι τοπροσόν τουαιτητή3εκμηδε νίστηκε. Αντίθετα αναφέρεταιη μετάβασητουστις ΗνωμένεςΠο λιτείες και ηαπόκτησηπροσόντων στο Ηνωμένο Βασίλειο,αλλά 15 αιτιολογείται γιατί,παράταύτα,οΔιευθυντής πιστεύει ότιτο εν διαφερόμενο μέρος ήτανκαταλληλότερος για προαγωγή.
- ΗΕπιτροπήδεν υπέχει εκ τουνόμου υποχρέωση να αιτιολογήσει τηναπόφασητης,όπωςέχει οΔιευθυντής γιατις συστάσειςτου. 20 Βέβαια δεν μπορεί ναπαραγνωριστεί ηγενικήαρχήτης νομολο γίας για την ανάγκη αιτιολόγησης κάθε διοικητικής πράξης. Όμως η αιτιολόγηση αυτή δεν είναι απαραίτητο να περιέχεται στην απόφασητης Επιτροπής.Αρκεί να προκύπτει απόταστοι χεία του διοικητικού φακέλου. Στην παρούσαυπόθεση ηανάγκη 25 για αιτιολόγηση ικανοποιείται γιατί η απόφαση της Επιτροπής συμπληρώνεται ακριβώςαπόταστοιχεία τουφακέλου. Οι προσφυγές απορρίπτονται με £300,- έξοδα. 30 Αναφερόμενες υποθέσεις: Frangos v.Republic
(1970)3 C.L.R. 312, 35 Παπαδόπουλοςν.Δημοκρατίας
(1995)4Α.Α.Α. 2360, Χ" Γιάννη ν.Δημοκρατίας
(1994)4ΑΛΛ. 1815, Φιλιππίδης ν.Δημοκρατίας
(1993)3ΑΛΛ. 288, Γεωργιάδου ν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 2480, Στεφάνου ν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 3004, 3164 40 4 Α.Α.Δ. Τηλεμάχου κ.ά. ν. Δημοκρατίας Αλεξάνδρου ν.Δημοκρατίας
(1995)4ΑΛΛ. 244, Papadopoulos v.Republic
(1982)3C.L.R. 1070, 5 PublicService Commission v.Papaonisiforou
(1984)3C.L.R. 370, Χαραλαμπίδηςv.Δημοκρατίας
(1991)3ΑΛΛ. 414, Στυλιανούκ.ά. v.Χ" Κωνσταντίνου κ.ά.
(1994)3ΑΛΛ. 387, 10 Hadjiloannou v.Republic
(1983)3C.L.R. 1041, Andreou v.Republic
(1979)3C.L.R. 379, 15 Χρυσοστόμου v.ΕπιτροπήςΕκπαιδευτικής Υπηρεσίας
(1989)3 ΑΛΛ. 3186, Δημοκρατίαν.Παπαμιχαήλ
(1989)3ΑΛΛ. 823, 20 Larkos v.Republic
(1982)3C.L.R. 513, Δημοκρατίαν.Κονκκονρήκ.ά.
(1993)3ΑΛΛ. 598, Δημοκρατίαν.Αντρέουκ.ά.
(1993)3ΑΛΛ.
- 25 Προσφυγές. Προσφυγές μετις οποίεςπροσβάλλεταιηπροαγωγήτου Ενδια φερόμενου μέρους στηθέση του Επιθεωρητή Φυλακών αντίτων 30 Αιτητών. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατονΑιτητήστην Υπόθεση αρ.327/
- 35 Ε.Χειμώνας, γιατους ΑιτητέςστιςΥποθέσειςαρ.409/95,410/95 και411/
- Ν. Νικολαΐδου, για τους Καθ'ωνηαίτηση. Λ. Κωνσταντίνου, γιατα Ενδιαφερόμενα μέρη. 40 Cur.adv. wit. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,Δ.: Στις 29.12.1994ηΕπιτροπήΔημόσιας Υπη ρεσίας (στοεξής αναφερόμενη ως "η Επιτροπή") επιλήφθηκετου 3165 Νικολαΐδης, Δ. Τηλεμάχου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)θέματοςτηςπλήρωσης της μόνιμης θέσης Επιθεωρητήστις Φυλα κέςκαιαφούέλαβευπ' όψητησύσταση τουΔιευθυντή, αποφάσι σε καιπροσέφερε τηθέσηστο Χαράλαμπο Ιωάννου.Οι αιτητές ισχυρίζονται ότιησύσταση του Διευθυντή,οοποίος σύστησεγια προαγωγήτοενδιαφερόμενο μέροςπάσχει, γιαδιάφορουςλόγους, λόγωέλλειψηςαιτιολογίας, κατάπαράβασητουάρθρου35
(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1990, Ν.1/90.Προβάλλεται επίσηςο ισχυρισμός ότικαιηαπόφασητηςΕπιτροπήςείναιαναι τιολόγητη καιθαπρέπει ναακυρωθεί. 5 10 Ένας απότους λόγους για τους οποίους προβάλλεται ο ισχυ ρισμός ότιησύσταση τουΔιευθυντή είναιαναιτιολόγητη είναι ότι ο ίδιος αναφέρθηκεστην προσωπικήτουγνώσηχωρίς νααναφερ θείστις πηγέςτηςγνώσης αυτής.Σύμφωναμετοάρθρο35
(4)του Νόμου 1/90, κατά τηνπροαγωγή η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως 15 υπ*όψηεκτός απότοπεριεχόμενο τωνπροσωπικών φακέλωνκαι των φακέλων των ετησίων υπηρεσιακών εκθέσεων τωνυποψη φίωνκαιτιςαιτιολογημένες συστάσεις τουπροϊσταμένουτουτμή ματοςστοοποίο υφίσταταιη κενή θέση. Ηανάγκηγια λεπτομερή καταγραφή της προσωπικής γνώσης ούτως ώστε νακαθίσταται 20 δυνατός ο δικαστικός έλεγχος έχει επανειλημμένα εκτεθεί (AndreasFrangosv.TheRepublic
(1970)3C.L.R.312, 333-338 καιΙωάννηςΠαπαδόπουλοςv.Δημοκρατίας
(1995)4Α.Α.Δ.2360). Δεν αρκεί οπροϊστάμενος ναστηρίζεται γενικά στην προσωπική τουγνώσηχωρίς νααποκαλύπτεισυγχρόνως ταστοιχείαπουτην 25 διαμόρφωσαν,στοιχεία απόταοποίαφανερώνεται ηυπηρεσιακή ποιότητα τουυπάλληλου καιταοποία ωθούν τον προϊστάμενο στην εκδήλωση της προτίμησης του.Οιαρετέςτου συστηνόμενου πουυπέπεσαν στην προσωπικήαντίληψητου προϊστάμενου απο τελούν ίσωςτο πιοστέρεουπόβαθρογιατην εισήγηση, φτάνει μό- 30 νο να έρχονται στην επιφάνεια για σκοπούς ελέγχου. (Ενάνθη ΣτανρήΧ"Γιάννη ν.Δημοκρατίας
(1994)4Α.Α.Δ.1815). Όμωςη επίκληση απλάκαι μόνο τηςπροσωπικής γνώσης τουπροϊστάμε νουθαμπορούσε ναχρησιμοποιείται καταχρηστικάγιαναδικαι ολογήσεικάθε σύσταση, αποκλείοντας έτσιτονουσιαστικό δικά- 35 στικό έλεγχο. Στην παρούσαυπόθεση φαίνεταιαπότο σχετικό πρακτικότης Επιτροπής ότιο Διευθυντής για ναπροβεί στη σύσταση του δεν στηρίκτηκε μόνο στην προσωπική γνώσηπου είχε για τους υπο- 40 ψήφιους.Εμέτρησε τις δυνατότητεςτωνυποψηφίωνλαμβάνοντας υπ' όψη τακαθήκοντακαιτιςευθύνες όπως περιγράφονταιστο οικείο σχέδιο υπηρεσίας αφούερεύνησε τους προσωπικούς τους φακέλους καθώς καιτους φακέλους τωνετήσιων υπηρεσιακών 3166 4 Α.Α.Δ. Τηλεμάχου χ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικολαΐδης,Δ. τους εκθέσεων. Ησύσταση του προϊστάμενου τουτμήματος είναι τρωτήότανδεν συνάδει μεταστοιχεία των φακέλων (Φιλιππίδης ν.Δημοκρατίας
(1993)3Α.Α.Δ.288). Από τηνάλλη δενείναιαπα ραίτητοναγίνεται αναφοράστις πηγέςτηςπροσωπικής τουγνώ5 σης. Δεν απαιτείται ούτε ηκαταγραφήτωναπόψεων τωνλει τουργών τους οποίους συμβουλεύτηκε γιανακαταλήξει στηδική τουκρίση. Ημέθοδος μετηνοποίαοπροϊστάμενος αξιολογεί τις απόψειςκαικρίσεις των λειτουργών πουσυμβουλεύεται δενμπο ρεί να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικού ελέγχου (βλ. Κατερίνα 10 Γεωργιάδον ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 2480). Στην παρούσα υπόθεση ο Διευθυντής αναφέρθηκε μεν στην προσωπικήτου γνώση,αλλάσυνέχισεακολούθως ναεξηγήσει, με μεγάλη θαέλεγα λεπτομέρεια, τηνκρίση του,αλλάκαιτηντελική 15 του απόφαση να θεωρήσει τοενδιαφερόμενο μέρος ωςτονπλέον κατάλληλο υποψήφιο.Έφτασεστοσημείοόχιμόνο να αναφέρει με λεπτομέρεια τολόγογιατονοποίο θεωρούσε τοενδιαφερόμε νο μέρος ωςτονκαταλληλότερο, αλλά προχώρησε και σχολίασε επίσης καιορισμένους υποψήφιουςπουυπερείχανσε αρχαιότητα 20 του ενδιαφερομένου μέρους. Ηανάλυση αυτή είναι λεπτομερής καικαλύπτει μίαπαράγραφογιατονκαθένα. Km όλα αυτάπαρ' όλο ότιοΔιευθυντής δενείχε,σύμφωναμετηνομολογία,τηνυπο χρέωσηνααναφερθείσεκάθεένααπότουςυποψήφιουςχωριστά. 25 OL αιτητές ισχυρίζονται επίσης ότιη σύσταση πάσχει γιατίο Διευθυντής αδικαιολόγηταέδωσεμεγάληκαιαποφασιστική σημα σίαστοείδος των καθηκόντωνπου εκτελούσαν OL υποψήφιοι, με αποτέλεσμα ορισμένοι απόαυτούς ουσιαστικά ναθυματοποιηθούν.Σύμφωναμετοάρθρο35
(2)τουΝόμου 1/90οι διεκδικήσεις 30 των υπαλλήλων για προαγωγήαποφασίζονταιμεβάσητηναξία, τα προσόντα και την αρχαιότητα. Στηνυπόθεση Μαρούλλα Στε φάνουν.Δημοκρατίας(\990) 3Α.Α.Δ.3004,τονίζεταιότι απότην πιο πάνωδιατύπωσηπροκύπτει ότιηφύσητωνκαθηκόντωνδεν αποτελείκαθ' εαυτήνόμιμοκριτήριογιατηνπρόκρισηυπαλλήλου 35 έναντι συναδέλφου του, εκτός ίσως εκεί που προκύπτει ότιστον τελευταίο ανατέθηκανπεριορισμένα καθήκονταλόγωανεπάρκει ας. Ηίδιααρχήεπαναλαμβάνεταικαιστησελ. 357 τωνΠορισμά των Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, 1929-1959, όπουαναφέρεταιότιδεναποτελεί έννομοστοιχείο δυσμενούς κρί40 σηςηαπασχόληση υπαλλήλου σεορισμένα αποκλειστικώς καθή κοντα ή το είδος τηςυπότουυπαλλήλου κατόπιν εντολής της προϊσταμένης αυτούυπηρεσίαςασκούμενης εργασίας. Εξ άλλου στην υπόθεση Μυροφόρα Αλεξάνδρου ν. Δημοκρατίας
(1995)4 Α.Α.Δ.244, αναφέρεταιότιτο είδος των καθηκόντωνπουεκτελεί 3167 Νικολαΐδης, Δ. Τηλεμάχου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)υπάλληλος καθορίζεταιαπότηδιοίκησηκαιδεν εξαρτάται απότη δικήτουβούληση και έτσιηφύσητων καθηκόντωνδεν μπορείνα αποτελέσει νόμιμο κριτήριο πρόκρισης υπαλλήλου έναντι συνα δέλφουτου.Μέτροκρίσηςτηςαξίαςτωνυποψηφίωνείναιη επάρ κειακαι αποτελεσματικότητα μετην οποίαασκούν τακαθήκοντα 5 τους,όπωςαυτήαντικατοπτρίζεταιστις ετήσιες υπηρεσιακέςτους εκθέσεις καιόχι η φύσηήτο είδοςτηςεργασίαςπουεκτελούνκατ* εντολή των ανωτέρων τους. (Βλ. επίσης Andrestinos Papadopoulosv. The Republic
(1982)3 C.L.R. 1070, ThePublic Service Commission v.Papaonisiforou
(1984)3 C.L.R. 370 και 10 ΑντώνιοςΧαραλαμπίδης v. Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ.414). Στην παρούσα υπόθεση δεν φαίνεται να στοιχειοθετείται ο ισχυρισμός ότι οΔιευθυντής έδωσε αποφασιστικήσημασία στο εί δος των καθηκόντωνπου εκτελούσαν οι υποψήφιοι. Ησύσταση, 15 εν πάση περιπτώσει, δεν αποσκοπεί στην αποτίμηση της σταδιο δρομίαςτων υποψηφίων,αλλά αποτελεί τηγνώμητου Διευθυντή ωςπροςτοποιοςαπότουςυποψήφιουςείναιοαξιότερος απότην άποψητης συγκέντρωσης των ικανοτήτωνκαιτων ιδιοτήτωνπου απαιτούν τακαθήκοντατηςθέσης πουθαπληρωθεί (βλ. Ολυμπία 20 Στυλιανού και Κυπριακή Δημοκρατία ν.ΚωνσταντίνουΧ" Κων σταντίνου κ.ά.
(1994)3Α.Α.Δ.387). Βρίσκω ότι ο ισχυρισμός ότι προσδόθηκε ιδιαίτερη σημασία στο είδος των καθηκόντων που ανατέθηκαν στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, με αποτέλεσμα τηθυματοποίησητων υπόλοιπων υποψηφίων,είναι εντελώς αβάσιμος. 25 Ηαναφορά του Διευθυντή στακαθήκονταπουασκούσαν οι διά φοροι υποψήφιοι δεν ενέχειτη σημασία της διαφοροποίησηςτων υποψηφίων, αλλά αποβλέπει στην περιγραφή και σκιαγράφηση των ιδιοτήτωνκαιτων ικανοτήτωνπουκατάτηγνώμητου συγκε ντρώνουν οιυποψήφιοι. Απότηνάλλη,στησύστασηδενφαίνεται 30 ο,τιδήποτε που να συγκρούεται με το περιεχόμενο των φακέλων που βρίσκονταν ενώπιον της Επιτροπής.ΗαναφοράτουΔιευθυ ντήσταεπίμέρουςκαθήκονταέγινεακριβώςστηνπροσπάθειατου να εξηγήσει γιατί κατέληξε στη συγκεκριμένη σύσταση,γιανατο νιστεί η ικανότητακαιη αξίατουενδιαφερομένου μέρους,σεαντί- 35 θέση με κάποιες ελλείψεις που παρουσίαζανορισμένοι απότους άλλους υποψήφιους. Δεν νομίζω ότι ευσταθεί ηθέση ότι δόθηκε αποφασιστική ή έστω ιδιαίτερη σημασία στο είδος της εργασίας πουδιεξάγει, είτετο ενδιαφερόμενο μέρος είτεοι άλλοιυποψήφι οι. Αντίθετα, θα έλεγα ότι δεν μπορεί καννα λεχθεί ότι έχειγίνει 40 οποιαδήποτε ουσιαστική σύγκριση μεταξύ των καθηκόντων που ανατέθηκαν στο ενδιαφερόμενο μέρος καιστους αιτητές. Οιαιτητέςπαραπονούνταιεπίσηςότιστησύστασηγίνεταιανα3168 4 Λ.Λ.Λ. 5 10 15 20 25 30 Τηλεμάχου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Δ. φορά στην προσωπικότητα και τις ικανότητες του ενδιαφερομέ νου μέρους παράνομα,γιατί τα στοιχεία αυτά δεναπαιτούνται από το σχέδιο υπηρεσίας. ΓΥ αυτότο λόγο, οποιαδήποτεαναφο ρά στην προσωπικότητα και τις ικανότητες του ενδιαφερομένου μέρους αποτελεί εξωγενέςστοιχείο πουδεν έπρεπενα ληφθείυπ' όψη.ΣτησύστασητουοΔιευθυντής αναφέρειότι,το ενδιαφερόμε νο μέρος υπερτερεί των άλλων υποψηφίων στην εργατικότητα, ανάληψη πρωτοβουλιών, και στην ικανότητα διεύθυνσης καικα θοδήγησης προσωπικού και κρατουμένων. Αναφέρει περαιτέρω όπ είναι από τους λίγους που φροντίζουν να εμπλουτίσουν τις γνώσειςκαιτις ικανότητεςτουςστον τομέατηςεργασίαςτους,ότι δεν είναι άνθρωποςτων λόγων, αλλά της πράξηςκαι της δουλει άς.Δεν συμφωνώ ότιη αναφοράσταστοιχεία αυτάτηςπροσωπι κότηταςτουενδιαφερόμενουμέρουςαποτελούνεξωγενέςστοιχείο πουδεν έπρεπεναληφθείυπ' όψη.Εκτόςτουότι στο σχέδιο υπη ρεσίας αναφέρεταιως απαιτούμενοπροσόν ηακεραιότητα χαρα κτήρα,οργανωτικήκαιδιοικητικήικανότητα, υπευθυνότητα,πρω τοβουλία και ευθυκρισία, προσόντα που αναφέρονταιστην προ σωπικότητατουατόμουκαιπουσκιαγραφούνταιστη συγκεκριμένη σύσταση του Διευθυντή, θακαταλήγαμεσε εντελώςπαράλογα και ανεπίτρεπτααποτελέσματαανθαέπρεπενα αποκλειστεί από τη σύσταση του προϊστάμενου οποιαδήποτε αναφοράστην προ σωπικότητατων υποψηφίων.Αντίθετα, πιστεύω ότι ακόμακι' αν δεν γινόταν ειδική αναφοράστο σχέδιο υπηρεσίας σε ορισμένες ιδιότητες χαρακτήρα,όπως η ικανότητα, υπευθυνότητα κλπ, ο προϊστάμενος όχι μόνο δενθαπρέπει νααποφεύγει,αλλάαντίθε τα να μην παραλείπει να αναφέρεται στην προσωπικότητα των υποψηφίων,γιατί ηπροσωπικότητακαιοι ιδιομορφίες του χαρα κτήρατους,έχουν άμεση σχέσημετην αποτίμηση ενός των τριών βασικώνκριτηρίων,δηλαδήτηςαξίας. Δεν μπορώνα συμφωνήσω με τη θέση ότι αναφοράστην προσωπικότητα υποψήφιου κάτω απόοποιεσδήποτε συνθήκες αποτελεί εξωγενή παράγοντα. Από τον αιτητή 3 στην Υπόθεση 327/95 Ανδρέα Μακκούφη 35 προβάλλεταιεπίσηςοισχυρισμός ότιέγινεπροσπάθεια εκμηδένι σης της σημασίας της μετεκπαίδευσης του στην Αμερική και Αγγλία. Το συγκεκριμένο πτυχίο του αιτητή,μεταπτυχιακόήμη, αποτελεί επιπρόσθετο προσόν, εκτός των απαιτουμένων από το σχέδιο υπηρεσίας. Σύμφωνα με τη νομολογία, τα επιπρόσθετα 40 προσόντα υποψήφιουτα οποίαβάσει του σχεδίου υπηρεσίαςδεν αποτελούνπλεονέκτημα,δενπρέπειναβαρύνουνπολύ στησκέψη τηςΕπιτροπήςπουοφείλεινααποφασίσειγιατηνεπιλογήτουκα ταλληλότερου υποψήφιου πάνω στην ολότητα των ενώπιον της στοιχείων (βλ. σχετικά Myrianthi Hjiloannou v. The Republic 3169 Νικολαΐδης, Δ. Τηλεμάχου κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1996)
(1983)3C.L.R.1041,1046-1047). Επίσης στην υπόθεση Φιλιππίδης ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, αποφασίστηκε ότιπροσόντα που δεν προβλέπονται στασχέδιαυπηρεσίαςθεωρούνται περιθωριακήςση μασίας, άνκαιδενπρέπει να αγνοούνται εντελώς, ιδιαίτεραόπου υπάρχουν ισόβαθμοι υποψήφιοι, όπουηθέσηαπονέμεται μεπρώ- 5 το διορισμό ήείναιψηλά στην ιεραρχία.Προσόν πουδεν προβλέ πεταιαπότοσχέδιο υπηρεσίαςωςπλεονέκτημα, είναιστοιχείο που λαμβάνεταιυπ' όψηστην εκτίμηση της ικανότηταςτουυποψήφιου για τηνκαλύτερη εκτέλεση τωνκαθηκόντων της θέσης. Δεν παρα γνωρίζεται, αλλά συνεκτιμάται μεταυπόλοιπα στοιχεία στηγένι- 10 κή αξιολόγηση τωνυποψηφίων (βλ. Chrysostomos Andreou v. The Republic
(1979)3 C.L.R. 379,Χρυσοστόμουv. Επιτροπής ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας
(1989)3Α.Α.Δ. 3186 καιΔημοκρατίαν. Παπαμιχαήλ
(1989)3 Α.Α.Δ. 823). Εξ άλλου στην υπόθεση Alexandros Larkos v. TheRepublic
(1982)3C.L.R.513,αναφέ- 15 ρεται ότιπροσόντα πέραν εκείνων που αναφέρονται στασχέδια υπηρεσίας, αποτελούν παράγοντα πολύ μικρής μόνο σημασίας, ενώ στην υπόθεση Δημοκρατία ν.Κουκκουρήκ.ά.
(1993)3 ΑΛΛ. 598, τονίστηκε ότιπροσόνταπρόσθετα εκείνων πουπροβλέπονται απότοσχέδιο υπηρεσίας,συνιστούν παράγονταοριακής μόνο ση- 20 μασιάς γιαδιεκδικήσεις τουκατόχου τους για προαγωγή (βλ.επί σηςΔημοκρατία ν.Αντρέουκ.ά.
(1993)3ΑΛΛ. 153,160). Δεν συμφωνώ ότιτοπροσόν τουΑντρέα Μακκούφηεκμηδενί στηκε. Αντίθετα αναφέρεταιημετάβασητου στις Ηνωμένες Πολι- 25 τείες καιη απόκτησηπροσόντων στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλάαι τιολογείται γιατί,παράταύτα,οΔιευθυντής πιστεύει ότιτοενδια φερόμενο μέρος ήτανκαταλληλότερος γιαπροαγωγή,γνώμηπου ενισχύεται μετην αναφοράστογεγονός ότιοΜακκόύφηςυστερεί του ενδιαφερομένου μέρους σεαξίατατελευταία χρόνια. 30 Παρόμοιος ισχυρισμός γιαεμφιλοχώρηση πλάνης στη σύσταση του Διευθυντή αναφέρεταικαιγιατον Ανδρέα Τηλεμάχου, αιτητή 1,στην Υποθ. 327/95.Στη γραπτήαγόρευση γιατους αιτητές τονί ζεταιότιγιατονΤηλεμάχου αναφέρτηκεως μειονεκτικός παράγο- 35 νταςτο γεγονός ότι εργάστηκε γιαπολλά χρόνια σταγραφείατων Φυλακών, γεγονός πουδενανταποκρίνεταιστηνπραγματικότητα, αφού απότο 1980υπηρετεί και στις βάρδιες.ΣτοΔιευθυντή απο δίδονταιαλλότρια κίνητραγιατί,σύμφωναπάνταμετουςαίτητές, αφούτιςσχετικές διαταγέςυπέγραψε επανειλημμένα οίδιος,γνώ- 40 ριζε τηνπραγματικότητακαισυνεπώς ηαναφοράτου στην εργα σίαγραφείου είναι παραπλανητικάαντίθετη μετα γεγονότα.Με όλο τοσεβασμό δενθασυμφωνήσω ούτε μετηνεισήγηση αυτή του ευπαίδευτουσυνηγόρου. Η αναφοράστοσυγκεκριμένο υποψήφιο 3170 4 Α.Α.Δ. Τηλεμάχου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικολαΐδης, Δ. δεν έχειτην έννοκχ πουτης αποδίδεται. Για να δοθεί πληρέστερη εικόναθααντιγράψωτοσχετικό απόσπασμα απότα πρακτικά: 5 10 15 20 25 30 35 "Ο Τηλεμάχου Ανδρέας είναι από τους πολύ καλούς Αρχιδεσμοφύλακες,είναιεργατικός,έχειεργαστεί πάραπολλάχρόνια σταγραφείατων Φυλακώνκαι πιστεύω τουχρειάζεταιπερισ σότερη πείρα μέσα σε άλλους τομείς. Χρειάζεται περισσότερη τριβήγιανα μπορέσει ναγίνει τόσο καλός αξιωματικός όσο ο Ιωάννουπου συστήνω. Θαήθελα να προσθέσω ότι το να παραμένει σταγραφείακαιόχι σε άλλους χώρους εργασίας είναι δικήτουεπιθυμία." Είναι φανερό ότι απότην πιο πάνωδιατύπωσηδεν εννοείται ότιοσυγκεκριμένος υποψήφιοςδενεργάστηκεσεοποιοδήποτεάλλο τομέα,αλλάαπλάότι εργάστηκε πάρα πολλά χρόνια σταγρα φεία με αποτέλεσμα να υστερεί ίσως σε άλλους τομείς. Όσαέχω αναφέρειπιοπάνω γιατοείδοςτωνκαθηκόντωνπου εκτελούνται απότουςδιάφορουςυποψήφιους ισχύει καιστην παρούσαυπόθε ση.Δεν θεωρώότι οΑντρέας Τηλεμάχου έχειθυματοποιηθεί λόγω των καθηκόντωνπουτουανατέθηκαν.Εξ άλλου,απότα ενώπιον μουστοιχείακαιειδικότερααπότοΠαράρτημα7,δενφαίνεταιότι ο συγκεκριμένος υποψήφιοςυπερέχει σεαξίατου ενδιαφερόμενου μέρους.Σεορισμένες χρονολογίες όπωςτο 1993καιτο 1991ηβαθ μολογία του ενδιαφερόμενου μέρους και του Τηλεμάχου είναι η ίδια,ενώσεάλλεςχρονιέςόπωςγιαπαράδειγμαστο 1990και 1992 η βαθμολογίατουενδιαφερόμενου μέρους υπερέχει. Θεωρώότι οι λόγοι που δίδονται στη σύσταση για την προτίμηση τουενδιαφε ρόμενου μέρους απότονΤηλεμάχου αποτελούνσαφήαιτιολόγηση και δενδημιουργούντηνυπόνοιαότιέχειεμφιλοχωρήσει πλάνηή προκατάληψη εναντίον του συγκεκριμένου υποψήφιου.Περαιτέ ρω δεν υπάρχει οποιαδήποτε ένδειξη, πολύ δε λιγότερο και από δειξη του ισχυρισμού για αλλότρια κίνητρα του Διευθυντή.Σαν αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω θα πρέπει να καταλήξω ότι ο ισχυρισμός ότιη σύστασητουΔιευθυντήπάσχειλόγω έλλειψηςαιτιολόγησης θαπρέπει να απορριφθεί. Οι αιτητές ισχυρίζονται τέλος ότι η απόφασητης Επιτροπής πάσχειλόγω έλλειψηςαιτιολόγησης. Η Επιτροπήδενυπέχειεκτου νόμου υποχρέωση νααιτιολογήσει την απόφασητης,όπως έχειο 40 Διευθυντής για τις συστάσεις του. Βέβαια δεν μπορεί να παρα γνωριστεί ηγενική αρχήτης νομολογίας για την ανάγκηαιτιολό γησης κάθεδιοικητικής πράξης. Όμωςηαιτιολόγηση αυτήδεν εί ναι απαραίτητο να περιέχεται στην απόφαση της Επιτροπής. Αρκεί να προκύπτει από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου. 3171 ΝικολαΈδης,Δ. Τηλεμάχου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1996)Πιστεύω ότι στηνπαρούσαυπόθεσηηανάγκηγιααιτιολόγηση ικα νοποιείται γιατί ηαπόφασητης Επιτροπής συμπληρώνεται ακρι βώςαπόταστοιχεία του φακέλου,χωρίς ναπαραγνωρίζεταικαιη συγκεκριμένη αναφοράτης Επιτροπής πουγίνεται στησελ.41των πρακτικών. Στην αιτιολόγηση της απόφασηςδεν έχειπαραλειφθεί ακόμακαιαναφοράστην αρχαιότηταάλλων υποψηφίων. Συμπε ρασματικά θαέλεγα ότι η απόφασητης Επιτροπής δεν πάσχει λό γω έλλειψης αιτιολογίας, ενώ η απόφαση δεν συγκρούεται με το περιεχόμενο των φακέλων. 5 10 Εν όψει όλων όσων έχουν εκτεθεί καταλήγω στο ότι οιπαρού σες προσφυγές θαπρέπει να απορριφθούν και διό.ταύτααπορρί πτονται, ενώ η προσβαλλόμενη διοικητική πράξη επικυρώνεται. Ταέξοδα που υπολογίζω στις £300επιδικάζω εναντίον των αιτητών. Οι προσφυγές απορρίπτονται με £300έξοδα. 3172 15