clr/1996/1996_4_3173.pdf

(1996)κλίμακαδιαφέρει.Αυτότοοποίο αμφισβητείται είναιότιη Αρχή δεν έδωσε και στους αιτητές τις προσαυξήσεις αυτές. Ενα επι­ πρόσθετο δηλαδή ευεργέτημα το οποίο δεν επήραν οι αιτητές, αφούδεν εξασφάλισαν το ενλόγω πιστοποιητικό κατάτον ενδε­ δειγμένο χρόνο.Δηλαδήμέσαστην προθεσμία(5,6,9και 12χρό- 5 νων). Είναι αξιοσημείωτο ότι τόσο οι αιτητές όσο και οι υπάλ­ ληλοιοι οποίοι έτυχαναυτούτου ευεργετήματος, προσλήφθηκαν από την καθ'ης ηαίτησηΑρχήμέσα στην ίδιαχρονική περίοδο, δηλαδή από 1/1/80 -31/5/85 στις ίδιες θέσεις Τεχνικού ΙκαιII. Δεν κατάφεραν όμως οι αιτητές να αποκτήσουν το εν λόγω πι- 10 στοποιητικό εντός τουενδεδειγμένου χρόνου, γεγονός όμως που πέτυχαν οι άλλοι υπάλληλοι που εξασφάλισαν τις προσαυξή­ σεις. ΗΑρχήείχεδώσει κάποιαπροθεσμία απόκτησης του πιστοποιη- 15 τικού αυτού γιατί ακριβώς την ενδιέφερε εκείνητην περίοδο να δώσει κίνητρο για ανέλιξη του προσωπικού της,οι αιτητές όμως δεν εκμεταλλεύτηκαν τηνπερίοδοαυτή. θα παραβιάζετοηαρχή της ισότητας απότηνΑρχήανοι αιτητές 20 εξασφάλιζαν τις εν λόγω προσαυξήσεις, γιατί αυτοί δεν το απέ­ κτησαν κατάτον ενδεδειγμένο χρόνο όπως οι άλλοι υπάλληλοι. Συνεπώςδενπαρατηρείταιομοιογένεια γεγονότων καιδενπαρα­ βιάζεται ηαρχήγια αποκλεισμό διακρίσεων μεταξύ ομοιογενών πραγμάτωνκαιτης εξίσωσηςανομοιογενών πραγμάτων. 25

1. Είναι εμφανές εν προκειμένω ότι ηΑρχήπήρε την απόφαση της, που όπως φαίνεται ήταν αρνητικήκαι υπήρχε σχετικό πρακτικό ημερομηνίας 13Δεκεμβρίου
2. Εξάλλουδενυπήρχεκαμιάυπο­ χρέωση, εκ του Νόμου,της Αρχής με την οποία αυτήναυποχρε- 30 ούταισε εξειδίκευση τηςαιτιολογίας στοσώματηςαπόφασηςτης. Γι* αυτόκαι στην περίπτωση αυτήμπορεί να εφαρμοστεί ηαρχή που ακολουθείται απαρέγκλιτα από τη νομολογία, ότι δηλαδήη αιτιολογία μπορεί να αναζητηθείαπόταστοιχεία πουήδη υπάρ­ χουν στο σχετικό διοικητικό φάκελο. 35 Ότανκάποιοςμελετήσειταενλόγω παραρτήματαθα διαπιστώσει ότιη αιτιολογία πράγματιυπάρχεισταστοιχεία αυτά. Προκύπτει ότι OLαιτητές δεν εξασφάλισαν το εν λόγω πιστοποιητικό μέσα στην τασσόμενη προθεσμία από τη συλλογική σύμβαση της 31 40 Μαΐου 1985 ήκαιτησυμφωνία πουπεριέχεται στο πρακτικότης Ανώτερης Μικτής Επιτροπήςημερομηνίας 9 Ιουλίου 1992 καιμέ­ χρι την 31 Δεκεμβρίου
3. Επίσης ότι οι αιτητές,μεβάσηάλλο υφιστάμενοσχέδιο,πήρανπρόσθετες προσαυξήσεις αφούαπέκτη3174 4 Α.Α.Δ. Ορφανού κ.ά. v.Α.ΤΗ.Κ. σανακαδημαϊκάπροσόνταπέραναπόταελάχισταπου απαιτούν τασχέδιαυπηρεσίας. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. 5 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Μαυρογένηςν. Δημοκρατίας

(1991)3Α.Α.Δ. 441, 10 Αοιζίδηςν. ΥπουργούΕξωτερικών

(1995)3ΑΛΛ. 233. Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόρριψηςτουαιτήματοςτωναιτητών 15 σχετικά μετηνπαραχώρησηπρόσθετων προσαυξήσεων. Α. Σ.Αγγελίδης,γιατουςΑιτητές. Κ.Χ" Ιωάννου, γιατην Καθ'ηςη αίτηση. 20 Cur.adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.:Οι αιτητές μετην παρούσαπροσφυγή ζητούναπό τοΔικαστήριο την πιοκάτω θεραπεία: 25 30 "Α. Δήλωση τουΔικαστηρίου ότιηαπόφασητης καθ' ηςη αί­ τησηπου κοινοποιήθηκε μεεπιστολήημερομηνίας 28.12.94σε απάντησησχετικούαιτήματοςκαιμετηνοποίααπορρίφθηκεη αιτηθείσαάρσητηςσε βάροςτωναιτητώνάνισης μεταχείρισης και/ήαπορρίφθηκετοαίτημαγιαπαραχώρησηπρόσθετωνπρο­ σαυξήσεων είναι άκυρη,άνευαποτελέσματος και ό,τι παραλή­ φθηκεθαπρέπεινα διενεργηθεί." ΟιαιτητέςμεβαθμόΤεχνικού ΙκαιIIστηνυπηρεσίατηςκαθ'ης 35 ηαίτησηΑρχής, απέκτησαν,μέσασεπερίοδο 10μέχρι 14ετώναπό τηνημερομηνίαπρόσληψης τους,τοπιστοποιητικό επιτυχίαςστις εξετάσειςτουPart ΠΙ(FullTechnologicalCertificate)του Ινστιτού­ τουCity&GuildsτουΛονδίνου. 40 Στις23 Σεπτεμβρίου 1994 οιαιτητέςυπέβαλανμέσωτου δικη­ γόρουτουςαίτημαπροςτονΠρόεδροκαιταμέλητουΔιοικητικού ΣυμβουλίουτηςΑρχής,για ίση μεταχείριση τους με συναδέλφους τους που είχαν προσληφθεί την ίδιαπερίοδοκαιπου είχαν απο­ κτήσειτοπροσόν αυτόπροηγουμένως καιτους είχανπαραχωρη3175 Παπαδόπουλος, Δ. Ορφανού κ.ά. ν.Λ.ΤΗ.Κ.

(1996)θείπρόσθετες προσαυξήσεις. Κατ' αρχήντο θέμα γιατηχορήγηση πρόσθετων προσαυξήσε­ ων στους κατόχους των πιο πάνω εξετάσεων προέκυψε από τη Συλλογική Σύμβασητην31/5/85, μελετήθηκε επισταμένακαιύστε- 5 ρααπόσχετικές διαβουλεύσεις διαμορφώθηκεητελική διευθέτηση του όλου θέματος στη συνεδρία της Ανώτερης ΜικτήςΕπιτροπής (A.M.Ε.), ημερομηνίας 9 Ιουλίου

1. Κανονίστηκε, μεταξύ άλ­ λων, και ηπερίπτωση υπαλλήλων της Αρχής πουπροσλήφθηκαν κατά την περίοδο 1/1/80 - 31/5/85,την ίδια δηλαδήπερίοδο κατά 10 την οποίαπροσλήφθηκανκαιοι αιτητέςκαιαπόκτησαντοπιστο­ ποιητικόαυτόμέσασε6,9 και 12χρόνιααπότηνημερομηνίαπρό­ σληψης τους. (Βλέπε σχετικά παράρτημα4 στην ένσταση) Στις 8 Νοεμβρίου 1994 οκ. Ο. Βασιλείου, Προϊστάμενος Υπη- 15 ρεσίας Β και ο κ. Δ.Β. Χατζηπροδρόμου, Υποτομεάρχης, υπέβα­ λαν έκθεση τους στο Διευθυντή Υπηρεσίας Προσωπικού σχετικά με το υπό συζήτηση θέμα. Εγινε αναφορά στην απόφαση της Α.Μ.Ε. (ανωτέρω),καθώςεπίσης και στους υπαλλήλους πουδεν απέκτησανακόμητο ενλόγω πιστοποιητικό αλλάχρειάζονταικαι 20 άλλο χρόνο,όπως επίσης καιστοκόστος πουθαέχειστην Αρχή η εφαρμογή της εν λόγω συμφωνίας και στην περίπτωση των αιτη­ τών. (Βλέπε παράρτημα 3βστην ένσταση) Ακολούθησε στις 15 Νοεμβρίου 1994 επιστολή του Διευθυντή 25 Υπηρεσιών Προσωπικούπροςτο Γενικό Διευθυντή της Αρχής, με την οποία τον ενημέρωνε γιατο ετήσιο κόστος της ικανοποίησης του αιτήματοςτων αιτητώντο οποίο ανήρχετο στις £9.
2. Επί­ σηςανέφερε ότι τοθέμα είναι "καθαράκόστους επειδήδενεπηρε­ άζονται άλλοι υπάλληλοι και ούτε μπορεί να αποτελέσει προη- 30 γούμενο η ικανοποίηση του αιτήματος". Ζητούσε δε την τελική απόφαση/οδηγίες του Γενικού Διευθυντή. (Βλέπε παράρτημα3α στην ένσταση) Ο Γενικός Διευθυντής στο υπόμνηματου αρ.223/94,ημερομη- 35 νιας 8 Δεκεμβρίου 1994, ανέφερε ότι επειδή το Θέμα ρυθμίστηκε "με βάσηταπρακτικάτης Α.Μ.Ε. της 9/7/1992και επειδήηπερί­ πτωση των υπαλλήλων αυτών δεν περιλαμβάνεται στη ρύθμιση, αφού έχουν παρέλθει προ πολλού χρόνου OL ταχθείσες προθε­ σμίες, εισηγούμαι να απορριφθεί το αίτημα". Παρατήρησε δε ότι 40 με βάση άλλο υφιστάμενο σχέδιο σε υπαλλήλους πουαποκτούν ακαδημαϊκά προσόντα, πέραναπότα ελάχιστα πουαπαιτούν τα σχέδια υπηρεσίας,παραχωρούνταιπρόσθετες προσαυξήσεις. 3176 4 Λ.Α.Δ. 5 Ορφανού κ.ά. ν.Λ.ΤΗ.Κ. Παπαδόπουλος, Δ. Στις 13Δεκεμβρίου 1994 ηκαθ'ηςηαίτησηΑρχήαποφάσισεσε σχετική συνεδρίαση της,αφούέλαβευπόψητης το ανωτέρωυπό­ μνηματουΓενικούΔιευθυντήκαιπεραιτέρωλεπτομέρειες καιεξη­ γήσεις πουέδωσε στα μέλη,νααπορρίψει το αίτηματωνενδιαφερόμενων υπαλλήλων και εξουσιοδότησε το Γενικό Διευθυντή να τους απαντήσει ανάλογα. Δύο είναι βασικά οι νομικοί ισχυρισμοί των αιτητών πουεπι­ καλούνταιγιαναεπιτύχουντηνακύρωσητης επίδικηςαπόφασης: 10 (α) Με την έκδοση της υπό συζήτηση απόφασης παραβιάζεται η αρχήτης ισότητας και (β) Η επίδικηαπόφαση είναιαναιτιολόγη­ τη. Είναιηθέση τωναιτητώνότι μετην έκδοσητης επίδικηςαπό15 φάσηςαπό τηνκαθ'ηςη αίτησηΑρχή,αυτοίέτυχανάνισης μισθο­ δοτικής μεταχείρισης κατάπαράβασητουάρθρου28 τουΣυντάγ­ ματος, το οποίο εξασφαλίζει την ισομισθία μεταξύ προσωπικού πουπαρέχει ίδιαεργασία. 20 Οιαιτητέςισχυρίζονται ou εφόσον απέκτησαντοπιστοποιητι­ κό "Full Technological Certificate of City & Guilds", ηκατοχήτου οποίουκατάτο 1985 και 1991 μεορισθείσες προθεσμίες προσέδι­ δε στους κατόχους του μισθολογική ανέλιξη, έπρεπε και στην πε­ ρίπτωση τους να γινόταν η ανάλογη αντιμετώπιση. Αντίθετα, η 25 καθ'ηςαπέρριψε με την επίδικη απόφαση της το αίτηματουςαυ­ τό.Τονίζουνδετογεγονός ότιεκτελούν τηνίδιαεργασία(είναικαι αυτοί Τεχνικοί Ι ή Π στην Αρχή), έχουν τα ίδια καθήκοντακαι έχουν την ίδιαευθύνημετουςυπόλοιπους συναδέλφους τουςπου είχανυπέραυτώντοπιοπάνω δικαίωμα. Γεγονός πουκαθορίζει 30 ότι οι IOIOLπαραμένουνδυσμενώς υποβαθμισμένοι. Σύμφωνα με τη συλλογική σύμβαση ημερομηνίας 31 Μαΐου 1985 (Συμφωνίαγιαπρόσθετες προσαυξήσεις λόγω προσόντων), ησυμφωνία που περιέχεται στο πρακτικότης Ανώτερης Μικτής 35 Επιτροπής(Αρχής -ΕΠΟΕΤ)πουέγινεστις 9 Ιουλίου 1992,ανα­ γνωρίστηκε στους υπαλλήλους πουπροσλήφθηκαν στην περίοδο 1/1/80 - 31/5/85 η απόκτηση του πιστοποιητικού "Full Technological Certificate of City & Guilds", με αποτέλεσμα να υπάρξει μισθολογική ανέλιξη τωνυπαλλήλων αυτώνανάλογαμε 40 ταχρόνια πουπέρασαναπότην ημερομηνία πρόσληψης τους (5, 6, 9και 12 χρόνια) για απόκτησητου πιστοποιητικού αυτού. Οι αιτητέςαπέκτησαντοπιστοποιητικόαυτόμετάτιςταχθείσεςπρο­ θεσμίες που μόλις ανέφεραπιο πάνω(βλέπε παράρτημα3β στην ένσταση)καιμετάτην31Δεκεμβρίου 1991,γι' αυτόκαιηκαθ'ης η 3177 Παπαδόπουλος,Δ. Ορφανούκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1996)αίτηση Αρχήδεν αποδέχθηκετο αίτηματους για πρόσθετες προ­ σαυξήσεις. Ο δικηγόρος τηςΑρχήςαντικρούονταςτηνπιοπάνωεισήγηση των αιτητών επιχείρησε νααναλύσει το ισχύον σύστημα μισθοδο- 5 σίας στην Αρχή. Ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι οι υπάλληλοι που προσλαμβάνονταιστηνΑρχήκαιέχουν πρόσθεταπροσόνταθαεί­ ναι πάντοτε σε μισθολογικά ανώτερες βαθμίδες από αυτούςπου προσλήφθηκανχωρίς ταπρόσθεταπροσόντα,αναλόγωςτωνπρο­ σόντων και όταν αποκτούνται. Αυτό σημαίνει, υποστηρίζει ο εν 10 λόγωδικηγόρος,ότι οι υπάλληλοι πουπροσλαμβάνονται έχοντας πρόσθετα προσόντα θα είναι πάντοτε σε μισθολογικά ανώτερες βαθμίδεςαπόαυτούςπουπροσλήφθηκανχωρίς ταπρόσθεταπρο­ σόντα(έστωκαιαναυτοίαπέκτησαναργότεραταπροσόντα), διό­ τι αρχίζουναπόψηλότερη βαθμίδα. Αναφέρεται δεστις ανωτέρω 15 συμβάσεις του 1985 και 1992γιαναπαρατηρήσειότιηΑρχήβασι­ κάμεαυτέςτιςσυμβάσεις επιτάχυνετημισθολογική ανέλιξηυπαλ­ λήλωνπουαπέκτησανταπροσόνταμέσασετακτήπροθεσμία, σαν κίνητρο γιατην απόκτησητων προσόντων σε μιαπερίοδο που οι δραστηριότητες τηςΑρχήςεπεκτάθησανκαιείχεανάγκηαπόανα- 20 βαθμισμένο προσοντούχο προσωπικό. Οι αιτητέςπουπροσλήφθηκαντην ίδιαπερίοδο,όπωςυποστη­ ρίζει οδικηγόρος τηςΑρχής,δηλαδήμεταξύ 1/1/80και31/5/85εί­ χαντην ευκαιρίανααποκτήσουνκαιαυτοίτοπροσόν όπωςοιάλ- 25 λοι συνάδελφοι τους,όμως μέχρι την 31 Δεκεμβρίου 1991, δεν το έπραξαν. Είχαν δηλαδή ίσες ευκαιρίες αλλά δεν τις αξιοποίησαν. Σημειώνεται δεότι οι αιτηχέςέλαβαντις μισθολογικές προσαυξή­ σεις πουπρονοούνται γιααπόκτησηπροσόντων. Και ολοκληρώ­ νει την απάντηση τουυποστηρίζοντας ότι OL αιτητέςδενεδικαιου- 30 ντο ίσης μεταχείρισης μετουςσυναδέλφουςτουςπουαξιοποίησαν το κίνητρο της επιτάχυνσηςτων προσαυξήσεων μετην απόκτηση προσόντων, διότι τούτο είχεπροθεσμία τηνοποίαδενετήρησαν. Πιστεύω ότι με την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασηςη 35 καθ'ηςηαίτησηΑρχήδενπαραβίασετηναρχήτηςισότητας. Είναι γεγονός ότι το άρθρο28 του Συντάγματος εξασφαλίζει ισομισθία μεταξύπροσωπικού πουπαρέχει ισάξιαεργασία. Στην περίπτωσημαςδενπαραβιάζεταιηαρχήαυτήγιατίκαιOLαιτητές, 40 όπωςκαιοιυπάλληλοι τηςΑρχήςστους οποίουςπαραχωρήθηκαν πρόσθετες προσαυξήσεις σύμφωνα με τις συμβάσεις του '85 και του '92, ήτανστις ίδιες θέσεις, δηλαδήστις θέσειςΤεχνικού Ι και II και δενυπάρχει αμφισβήτηση ότι η μισθολογική τουςκλίμακα 3178 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ορφανού χ.ά. ν.Λ.ΤΗ.Κ. Παπαδόπουλος,Δ. διαφέρει. Αυτό το οποίο αμφισβητείται είναι ότι ηΑρχή δεν έδω­ σε καιστους αιτητέςτιςπροσαυξήσεις αυτές. Εναεπιπρόσθετοδη­ λαδή ευεργέτημα το οποίο δεν επήραν OL αιτητές, αφού δεν εξα­ σφάλισαντο εν λόγω πιστoπoLητικό κατάτον ενδεδειγμένο χρόνο. Δηλαδή μέσα στην προθεσμία (5,6, 9και 12 χρόνων). Είναιαξιο­ σημείωτο ότι τόσο οι αιτητές όσο και οι υπάλληλοι OLοποίοι έτυ­ χαν αυτούτου ευεργετήματος, προσλήφθηκαναπότηνκαθ'ηςη αί­ τηση Αρχή μέσα στην ίδια χρονική περίοδο, δηλαδή από 1/1/80 31/5/85στις ίδιες θέσειςΤεχνικού Ικαι II. Δεν κατάφεραν όμως οι αιτητές να αποκτήσουν το εν λόγω πιστοποιητικό εντός του ενδε­ δειγμένου χρόνου,γεγονός όμως πουπέτυχανοι άλλοι υπάλληλοι που εξασφάλισαν τις προσαυξήσεις. Η Αρχή είχε δώσει κάποια προθεσμία απόκτησης του πιστοποιητικού αυτού γιατί ακριβώς την ενδιέφερε εκείνη την περίοδο να δώσει κίνητρο γLα ανέλιξη του προσωπικού της, οι αιτητές όμως δεν εκμεταλλεύτηκαν την περίοδο αυτή. Θα έλεγα ότι θα παραβιάζετο η αρχή της ισότητας από την Αρχή αν οι αιτητές εξασφάλιζαν τις εν λόγω προσαυξήσεις, γιατί αυτοί δεν το απέκτησανκατάτον ενδεδειγμένο χρόνο όπως οι άλ­ λοι υπάλληλοι. Συνεπώς δεν παρατηρείται ομοιογένεια γεγονό­ των και δεν παραβιάζεται η αρχή για αποκλεισμό διακρίσεων με­ ταξύ ομοιογενών πραγμάτων και της εξίσωσης ανομοιογενών πραγμάτων. Παραπέμπω σχετικά με την αρχή αυτή στο πιο κάτω απόσπασμα από την απόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεση Γε­ ώργιος Μανρογένης ν. Δημοκρατίας

(1991)3Α.Α.Δ.441: "Η αρχήτης ισότητας ηοποίακατοχυρώνεται απότοάρθρο 28 του Συντάγματος,έχειως λόγοτην ομοιογένεια των υποκει­ μένων και αντικειμένων του δικαίου και, κατ' επέκταση, τον αποκλεισμό διακρίσεων μεταξύ ομοιογενών πραγμάτων και της εξίσωσης ανομοιογενών πραγμάτων (βλ. μεταξύ άλλων, Argosy Trading Co. Ltd. v.Δημοκρατίας, ΥπόθεσηΑρ. 107/90. Η αρχή της ισότητας δεσμεύει τόσο το νομοθέτη όσο και κάθε διοικητική Αρχή' συνεπώς όχι μόνο οι νόμοι αλλά και οι διοι­ κητικές αποφάσειςπρέπει να συνάδουν με τα εχέγγυα της ισό­ τητας που κατοχυρώνει το άρθρο 28 .... Εφόσο διαπιστώνεται ανομοιογένεια μεταξύ των υποκειμένων ή αντικειμένων του δικαίου, παρέχεταιευχέρεια στην αρμόδιαδιοικητική Αρχήνα προβεί σε διακρίσεις. Κριτής του εύρους των διακρίσεωναυ­ τών είναι το αρμόδιο όργανο. Η άσκηση της διακριτικήςαυ­ τής ευχ^ειας δεν ελέγχεται εφόσο οι διακρίσεις ανάγονται στην ανομοιογένεια μεταξύτων πραγμάτωνκαι συσχετίζονται 3179 Παπαδόπουλος, Δ. Ορφανού κ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ.

(1996)με αυτή." Συνεπώςο ισχυρισμός αυτόςτων αιτητώναπορρίπτεται. Ο επόμενος ισχυρισμός των αιτητών αναφέρεταιστο αναίτιο- 5 λόγητο της επίδικης απόφασης. Ισχυρίζονται ότι στα πρακτικάτης Αρχήςημερομηνίας 13Δε­ κεμβρίου 1994, ότε και λήφθηκε ηπροσβαλλόμενη απόφαση (πα­ ράρτημα 1στην ένσταση), έπρεπε ναυπάρχουνόχι μόνο οι ειση- 10 γήσεις τουΔιευθυντή αλλάσαφήςκαιαιτιολογημένη απόφασητης Αρχής. Η επιστολή της Αρχής ημερομηνίας 28 Δεκεμβρίου 1994 προς τουςαιτητές(βλέπεπαράρτημαΧ στηγραπτήαγόρευσητων αιτη- 15 τών),δεν σημαίνει ότιυπάρχειπράξητουαρμόδιουοργάνου. Συ­ νεπώς ισχυρίζονται ότι στην ουσία δεν υπάρχειαπόφασητου Δι­ οικητικού Συμβουλίου της Αρχής. Παραπέμπουν δε σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου γιανα ενισχύσουν τη θέ­ σητους ότι το Διοικητικό όργανο δεν τηρούσε πρακτικά,με απο- 20 τέλεσμα ναμηνφαίνεταιποιαήτανηαπόφαση του. Η καθ'ηςηαίτησηΑρχή παράνομα στηρίχτηκε στησυλλογική σύμβαση και απέρριψε το αίτημα των αιτητών, εφόσον αυτήδεν έχειδύναμηήδεσμευτικότητα στοχώροτουΔημοσίου Δικαίου. Η 25 Αρχήέπρεπε ναείχε εξετάσει τοαίτημααυτόανεξάρτητααπότην ύπαρξηήόχι της συλλογικής σύμβασης. Ο δικηγόρος της Αρχήςδιαφώνησεκαιπολύ σωστά υποστήρι­ ξεότιυπάρχειαπόφασητηςΑρχήςστοπρακτικότηςημερομηνίας 30 13 Δεκεμβρίου 1994 (παράρτημα 1 στην ένσταση), η οποία και προσδιορίζεται στο πιοκάτω απόσπασμα: "... το Συμβούλιο αποφάσισε να απορρίψει το αίτηματων εν­ διαφερομένων υπαλλήλων και εξουσιοδότησε το Γενικό Διευ- 35 θυντήνατουςαπαντήσειανάλογα." Είναι εμφανές ότι η Αρχήπήρε την απόφασητης, που όπως φαίνεται ήταν αρνητική και υπήρχε σχετικό πρακτικόημερομη­ νίας 13Δεκεμβρίου 1994. Εξάλλου δενυπήρχεκαμιάυποχρέωση, 40 εκ του Νόμου,της Αρχής με την οποία αυτήνα υποχρεούται σε εξειδίκευση της αιτιολογίας στο σώμα τηςαπόφασηςτης. Γι* αυ­ τό και στην περίπτωση αυτή μπορεί να εφαρμοστεί η αρχή που ακολουθείταιαπαρέγκλιτααπότηνομολογία, ότι δηλαδήηαιτιο3180 4Α.Α.Δ. Ορφανούκ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ. Παπαδόπουλος,Δ. λογία μπορεί να αναζητηθεί από τα στοιχεία που ήδηυπάρχουν στο σχετικό διοικητικό φάκελο, βλέπε σχετικά την απόφασητης Ολομέλειας ΣταύροςΛοϊζίδηςν.Υπουργού Εξωτερικών

(1995)3 Α.Α.Δ.

1. Δηλαδήαπόταπαραρτήματα2-4 στην ένσταση. 5 Όταν κάποιος μελετήσει τα εν λόγω παραρτήματαθαδιαπι­ στώσει ότι η αιτιολογία πράγματι υπάρχει στα στοιχεία αυτά. Προκύπτει ότι οι αιτητές δεν εξασφάλισαν το εν λόγω πιστοποιη­ τικό μέσα στην τασσόμενη προθεσμία απότησυλλογική σύμβαση 10 της 31 Μαΐου 1985 ήκαι τη συμφωνία που περιέχεται στο πρα­ κτικότηςΑ.Μ.Ε. ημερομηνίας 9Ιουλίου 1992 καιμέχρι την 31Δε­ κεμβρίου
2. Επίσης ότι οι αιτητές, με βάσηάλλο υφιστάμενο σχέδιο, πήραν πρόσθετες προσαυξήσεις αφούαπέκτησαν ακαδη­ μαϊκάπροσόντα πέραναπόταελάχιστα που απαιτούντα σχέδια 15 υπηρεσίας. Τογεγονός ότι έγινεστην επίδικη απόφασηαπότο Γενικό Δι­ ευθυντή καιαναφοράστη συλλογικήσύμβαση πουκαλύπτει τους αιτητές καιλήγει στις 31 Δεκεμβρίου 1994, αυτόδε σημαίνει ότιη 20 αναφοράαυτή συνιστά τη μοναδική ή/και ουσιαστική αιτιολογία της απόφασης,αφού αυτή φαίνεται στα πιο πάνω στοιχεία που μόλις παρέθεσα. Ενόψει όλων των πιο πάνωστοιχείων έχω ικανοποιηθεί ότι η 25 αιτιολογία της επίδικης απόφασηςδεν είναι ανύπαρκτηή/και αό­ ριστη. Για το λόγο αυτό απορρίπτεται και ο ισχυρισμός αυτός των αιτητώνωςανεδαφικός. Καταλήγω ότι ηεπίδικη απόφασηεπικυρώνεται στην ολότητα 30 της καιη προσφυγή των αιτητών απορρίπτεταιμε έξοδα. Ταέξο­ δαναυπολογιστούν απότονΠρωτοκολλητή γιαναεγκριθούναπό το Δικαστήριο. Η προσφυγή απορρίπτεται έξοδα. 3181 με