(1996)12 Ιανουαρίου, 1996 [ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΘΑΛΕΙΑ ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΔΗΜΟΥ ΠΑΦΟΥ, Καθ' ου η αίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 711/94) Προσφυγή βάσειτουΆρθρου 146τον Συντάγματος— Λόγοιακυρώσεως — Έλλειψη αιτιολογίας και δέουσαςέρευνας — Απόρριψη από Δή μο,αιτήσεωςγια ανάρτησηδιαφημιστικήςπινακίδας— Επίκλησημό νο παλαιότερηςαπόφασης του ΔημοτικούΣυμβουλίουστηναιτιολο γία — Περιστάσεις. 5 [Πέραντων ανωτέρω τίτλων ηαπόφασητου Δικαστηρίου διαβά ζεται ως σύνολο], Ηπροσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. 10 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτουκαθ' ουηαίτηση Δήμου, μετην οποία απορρίφθηκεαίτηση της αιτήτριας για ανάρτηση δια- 15 φημιστικής πινακίδας στην οροφή της οικοδομής της στην Πάφο. Α. Ντορζής, για την Αιτήτρια. Α. Μάγος, για τον Καθ' ου η αίτηση. 20 Cur. adv. vult. ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή της η αιτήτριαζητά ακύρω ση της απόφασης του Δήμου Πάφου, με την οποία απορρίφθηκε 25 32 4Α.Α.Δ. Σταυρινίδουν.Δήμου Πάφου Αρτεμης,Δ. αίτησητηςγιαανάρτησηδιαφημιστικήςπινακίδαςστηνοροφήτης οικοδομής τηςστην Πάφο. Ηαιτήτριαείναι ιδιοκτήτριαοικοδομής στην τοποθεσίαΑγιος Κενδέας Πάφου,ηοποίααποτελείται απόκαταστήματα στο ισό γειοκαιγραφείοστονπρώτοόροφο. Ηαιτήτριαμεγραπτήτηςαί τησηημερ. 1.3.94ζητούσε άδειαγιαέκθεση διαφημιστικήςπινακί δαςδιαστάσεων4μ. Χ 4,50μστην οροφήτηςπιοπάνωοικοδομής της και οι καθ' ων η αίτηση απέρριψαν την αίτηση στις 30.5.94 10 γνωστοποιώντας σ' αυτήτην απόφαση τους. ΗαπόφασητουΔή μουσυνίσταται σταακόλουθα: 5 "Αποοοίπτεται νιατoυcπιοκάτωλόνουα: 15 Σύμφωναμετο Πλαίσιο Κατευθυντηρίων Γραμμών σχετικά με τηνανάρτηση/έκθεσηδιαφημιστικώνπινακίδωντουΔημοτικού Συμβουλίου (Φεβρουάριος 1993) παράγραφος 4(δ), απαγορεύ εται αυστηρά η τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων στην οροφήοικοδομών". 20 Η σχετικήπαράγραφος του Πλαισίου Κατευθυντηρίων Γραμ μώνπεριλαμβάνει τα ακόλουθα: 25 "Θααπαγορεύεταιαυστηράητοποθέτησηδιαφημιστικώνπινακίδωνστηνοροφήοικοδομών.Θαεπιτρέπεταιμόνοσεαυτόνο μα κτιριακά συγκροτήματα σε κεντρικούς εμπορικούς άξονες καικεντρικές οδικέςαρτηρίες". Ηαιτήτριαβασίζει την προσφυγήτης στην κατ' ισχυρισμό έλ30 λειψήαιτιολογίας της απόφασηςκαθώςκαι σε παράλειψηδιεξα γωγής της δέουσας έρευνας. Στηγραπτήτης αγόρευση υποστηρί ζειότι είναιφανερόναπόταπρακτικάκαιτηναπόφασηόπκαμιά έρευναδενέγινεκαιπεραιτέρωεισηγείται ότι η αναφοράσενομο θετικήδιάταξηκαιηαπλήεπανάληψηδιατάξεωςνόμου δενμπο35 ρεί νααποτελεί αιτιολογία. Στα "Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου Επικρατείας" 1929-1959, αναφέρονταιταακόλουθα,στησελ.186: 40 "Ίνα πληρωθήηπροςαιτιολογίαναπαίτησιςτουνόμου,δέ ον αυτήνα μηνπεριορίζεται εις γενικούς χαρακτηρισμούςδυ ναμένουςναεφαρμοσθώσιν ειςπάσανπερίπτωσι,ουδένα επαναλαμβάνηταςδιατάξειςτουνόμου,αλλά δέον να εκτίθενται τα πραγματικάστοιχεία, εφ' ων εβασίσθη ηκρίσιςτουδιοικη33 Αρτεμης, Δ. Σταυρινίδουν.Δήμου Πάφου
(1996)τικού οργάνου. Ισοδυναμεί προς ανύπαρκτον αιτιολογίαν η επανάληψις των γενικών όρων του νόμου, δυναμένων νατύχωσιν εφαρμογής επί οιασδήποτε περιπτώσεως: 424, 1921
(54)." 5 Από τηδικήτουςπλευράοικαθ' ωνηαίτησηυποστηρίζουνότι η απαγόρευση που περιέχεται στην παράγραφο (δ) είναικαθαρή καικάτωαπότις συνθήκες αναφορά σ' αυτήαποτελεί επαρκή αι τιολογία καιδείχνει επίσηςκαιτηδιεξαγωγήέρευνας. 10 Μία απλήανάγνωσητης παραγράφου (δ) είναι αρκετήγιανα φανεί ότι ηαπαγόρευσηδεν είναι απόλυτη,καθόσον ηανάρτηση επιγραφών μπορεί να επιτραπεί "σε αυτόνομα κτιριακά συγκρο τήματα,σεκεντρικούς άξονεςκαικεντρικές οδικές αρτηρίες". Ως εκτούτου,καταλήγωαβίασταστο συμπέρασμαότιη αποτυχίατου 15 Δήμου,καθ' ωνη αίτηση,νααναφερθείστους λόγους πουαπέρρι ψετηναίτησηκαιναδικαιολογήσει γιατίδενθεωρεί τηνπερίπτω σηνα εμπίπτει στις εξαιρέσεις τηςγενικής απαγόρευσης,συνιστά παντελή έλλειψηαιτιολογίας της απόφασηςκαι επιπρόσθεταδεί χνει και την έλλειψη της δέουσας έρευνας που όφειλε να κάμει 20 προτούκαταλήξει στην απόφαση του. Για τους πιο πάνωλόγους ηπροσφυγή επιτυγχάνει και ηεπί δικηαπόφασηακυρώνεται μεέξοδαυπέρτης αιτήτριας. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. 34