clr/1996/1996_4_3235.pdf

(1996)αποφασιστικήαρμοδιότηταστηλήψητηςοριστικής απόφασηςγια απαλλοτρίωση, δεν παρουσιάζει δυσκολία από άποψη αρχής. Εξαρτάταιαπότο πωςαντικρίζεικαιαξιολογεί κανείςτηνεξέλι­ ξηυπότοφωςτουσυνόλου τωνπεριστάσεων: βλ.τηναπόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεση Δημοτικό Συμβούλιο Λάρνακαςκ.ά.ν. 5 Mobil Oil (Cyprus)Limitedχ,ά. στην οποία εξηγήθηκαν οιπρω­ τόδικες Parpas and Others v.Republic

(1986)3 C.L.R. 508 και Παπαναγιώτου v. Υπουργού Εμπορίου και Βιομηχανίας κ.ά. όπωςκαιτηνεντελώς πρόσφατηπρωτόδικηαπόφασηστην Χαρα­ λάμπουςν. Δημοκρατίας. ΤοΔικαστήριο είχε τηνευκαιρίαναεπι- 10 ληφθεί παρόμοιουζητήματοςστην Κάποναν.Δημοκρατίας,Επε­ σήμανε εκείότιδενυπήρχεάσκησηαποφασιστικήςαρμοδιότηταςή εξουσίας όπουδιατυπωνόταναπλή έκφρασησυμφωνίας με διατυ­ πωθείσες υπηρεσιακές απόψεις υποδηλώνοντας την επισφράγιση της κρίσης τρίτου χωρίς ένδειξη περί στάθμισης απότην ιδίατην 15 αρμόδιααρχήτων στοιχείων καιπαραγόντωνπουθαμπορούσαν ναπροσμετρήσουν στηδιαμόρφωσηδικήςτηςανεξάρτητηςκρίσης. Στηνπροκείμενη περίπτωσητοδιοικητικό συμβούλιο της Α.Η.Κ. άσκησε,αποφασιστικήαρμοδιότητα. 20 3. Τέλος, παρατηρούνταιταεξής. Παρότιστην απόφασηδεν αναφέ­ ρεται ρητώς ότι η Α.Η.Κ. απέρριψε την ένσταση του αιτητή,εν τούτοις αυτό εξυπονοείτο από την απόφαση να προχωρήσει η απαλλοτρίωση δεδομένου ότι η απόφαση συναρτάτο με τα όσα 25 αναφέρονταν στη μελετηθείσα επιστολή ως λόγοι για απόρριψη της ένστασης. Εν συνεχεία, ανεξάρτητααπόαυτόκαι το ίδιο το Υπουργικό Συμβούλιο, όταν μελέτησε το θέμα, επίσης απέρριψε τηνένσταση. ΤοΑρθρο 6του περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσε­ ως Νόμου του 1962 αφήνει,ανοικτό για ερμηνεία το κατάπόσο 30 την αρμοδιότητα για την απόρριψη ένστασης την έχει ηαπαλλοτριούσα αρχήήτο Υπουργικό Συμβούλιο ήκαι οι δυο τους ενερ­ γώνταςανεξάρτητα. ΗπρωτόδικηαπόφασηστηΣνμεον ν. Δημο­ κρατίας, φαίνεταιναθεωρεί πωςτην αρμοδιότητατην έχει, κατά πρώτο λόγο, η απαλλοτριούσα αρχή. Όχι μόνο δεν συζητήθηκε 35 αυτήήπτυχήαλλά υπήρξε ενπροκειμένω απόρριψηκαι από την απαλλοτριούσα αρχήκαιαπότοΥπουργικό Συμβούλιο. Η προσφυγή απορρίπτεται με ταμισά έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Δημοτικό ΣυμβούλιοΛάρνακαςκ.ά. v.Mobil Oil(Cyprus) Limitedκ.ά. 3236 40 4Α.Α.Δ. Σαββίδηςν. Δημοκρατίας

(1996)3AAA. 294, ParpasandOthersv.Republic

(1986)3C.L.R.508, 5 Παπαναγιώτουv. Υπουργού Εμπορίουκαι Βιομηχανίαςκ.ά.

(1990)3 AAA. 571, Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας

(1996)4AAA. 2894, 10 Κάπονα ν.Δημοκρατίας

(1996)4AAA. 1669, Συμεούν. Δημοκρατίαςκ.ά.

(1992)4AAA.

1. Προσφυγή. 15 Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Αρχής με τηνοποία απαλλοτρίωσε μέροςτουτεμαχίου ιδιοκτησίαςτουΑιτητήγιατην εγκατάσταση υποσταθμού. 20 Α.Σ.Αγγελίδης, γιατονΑιτητή. Γ. Παπαϊαήννον, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατουςΚαθ' ωνη Αίτηση
2. 25 Γ.Κακογιάννης, γιατους Καθ'ωνηαίτηση
3. Cur.adv. vult. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Ο αιτητής, ως ιδιοκτήτης τουτεμαχίουαρ. 30 416, Φ/ΣLIV.57.6.IIIκαιLIV.57.6.IV,συμπλέγματος Α,στην ενο­ ρία Αγίου Ιωάννη,Λεμεσού,προσβάλλει διάταγμα μετοοποίοη ΑρχήΗλεκτρισμού Κύπρου(σταεπόμεναηΑ.Η.Κ.)απαλλοτρίω­ σε, μετηνέγκρισητουΥπουργικού Συμβουλίου, μέροςτουτεμα­ χίουγιατην εγκατάστασηυποσταθμούπουθεωρήθηκεαναγκαίος 35 "για ενίσχυσηκαιβελτίωσητου δικτύουτης περιοχής καιγιατην ικανοποίησηνέωνφορτίων". Πρόκειταιγιατοδιάταγμααπαλλο­ τρίωσης Α.Δ.Π.772 που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα ημερομηνίας 22Απριλίου
4. 40 Η αναγκαιότητα για υποσταθμό όπως και ηαναγκαιότητα απαλλοτρίωσηςγηςκάπουστηνπεριοχήγιατηνεγκατάστασητου, δενέχουν αμφισβητηθεί. Ωστόσοοαιτητήςπροβάλλε^ πρώτο,ότι δενδιεξήχθηδέουσαέρευναγιαεντοπισμό χώρουπουόχι μόνοθα ήταν,όπως εκείνοςτου αιτητή,κατάλληλος γιατονεπιδιωκόμενο 3237 Νικολάου,Δ. Σαββίδης ν.Δημοκρατίας

(1996)σκοπό αλλάκαικατάλληλος απότην άποψη ότι ηεπιλογή του θα συνεπαγόταν, συγκριτικά μεταξύ ιδιοκτητών τεμαχίων τα οποία πληρούσαν τις προϋποθέσεις, τις όσο τοδυνατόελαφρύτερεςδυ­ σμενείςεπιπτώσεις. Και,δεύτερο,OTLηαπόφασητηςΑ.Η.Κ.,ημε­ ρομηνίας 25 Ιανουαρίου 1994, γιατην έκδοση διατάγματος απαλ- 5 λοτρίωσης ήταν όχι το αποτέλεσμα άσκησης αποφασιστικήςαρ­ μοδιότητας αλλά της γενικής και αόριστης έγκρισης των όσων εκτίθεντο σε επιστολή αξιωματούχουτης. Κατά το 1991, αφούη Α.Η.Κ. διαπίστωσε ελλείψεις στο ηλε- 10 κτρικό δίκτυο διαφόρωνπεριοχών της πόλης Λεμεσού, ετοίμασε προκαταρκτικήμελέτηγιααντιμετώπισητηςκατάστασης. Σχετικά με την περιοχή που εδώ ενδιαφέρει, εντοπίστηκαν τεμάχια στα οποία υπήρχε η δυνατότηταεγκατάστασης υποσταθμού και τρία χαρακτηρίστηκανωςταεπικρατέστερα.Τοένααπόαυτά,τοΑ,θε- 15 ωρήθηκεωςτοπιοκατάλληλοκαιαποτελούσετηνπρώτηεπιλογή. Ήταντοτεμάχιοτουαιτητήτοοποίο,αςσημειωθεί, είχετότεαριθ­ μό 200/

1. Σε εσωτερική επιστολή της Α.Η.Κ. εξηγούνται τα εξής αναφορικά μετην επιλογή: 20 "Μετάαπό διερεύνηση τηςπεριοχής μεταξύτωντριών πιο πά­ νω Υποσταθμών εντοπίστηκαν τεμάχιασταοποίαυπάρχει δυ­ νατότητα εγκατάστασης επίγειων Υποσταθμών. Τα επικρατέ­ στερααπό αυτάσημειώνονται στο συνοδευτικό Κ+Χ σχέδιο με Α, Β και Γ. Το πλεονεκτικότερο από αυτά είναι το τεμ.200/6 25 όπουφαίνεταιοπροτεινόμενος Υ/Σ Α.Τοσημείοαυτόείναιτο πιο συμμετρικό σε σχέσημε τα άλλα,σ' ό,τι αφοράαπόσταση από τους παρακείμενους Υποσταθμούς. Επιπρόσθετα βρίσκε­ ται πλησιέστερα προς την οδό Πειραιώς βόρεια και νότια της οποίας βρίσκονται τμήματατουδικτύουΧ.Τ. μετις χαμηλότε- 30 ρες τάσεις. Σεαντίθεση,οιπιθανέςθέσεις Β+Γδυνατόνα πα­ ρουσιάσουν προβλήματασεσχέσημετιςαποχετεύσεις τωνκτι­ ρίων πουήδηβρίσκονται κτισμένα μέσαστατεμάχια.Επίσηςη θέσηΒ μειονεκτεί καισ' ό,τι αφορά τον αριθμότων αναχωρή­ σεων Χ.Τ. που θα μπορούσαν να εγκατασταθούν από το νέο 35 Υποσταθμό." Στις 14 Οκτωβρίου 1991 οι προτάσεις που περιέχονταν στην προκαταρκτική μελέτη εγκρίθηκαν από τη διεύθυνση Μεταφοράς/ΔιανομήςτηςΑ.Η.Κ. ΑκολούθωςηΑ.Η.Κ.προέβησε εκτίμηση τηςαξίαςτου χώρου πουαπαιτείτογιατονυποσταθμό,τόσο σεσχέσημετοτεμάχιοτου αιτητήόσο καισεσχέσημετοτεμάχιοπουαποτελούσε τηδεύτερη 3238 40 4 Α.Α.Δ. Σαββίδηςν.Δημοκρατίας Νικολάου, Δ. επιλογή. Και με επιστολή, ημερ. 5 Μαρτίου 1993, πρότεινε την προςαυτήπαραχώρησητουαντίστοιχου χώρουέναντιτηςανάλο­ γης καθορισθείσας αποζημίωσης. Οι ιδιοκτήτες απέρριψαν τις προτάσεις, εξηγώντας και τους λόγους. Συγκεκριμένα, ο αιτητής 5 με επιστολή του συνηγόρου του,ημερ. 17 Μαρτίου 1993, πληρο­ φόρησε την Α.Η.Κ.ότι τοκτήματου προοριζότανγιατηνανέγερ­ σηστο μέλλονκατοικίαςγιαανήλικηκόρητου.ότι τοκτήμαήταν μικρό,ήτοι,μόνο μισόοικόπεδοκαιηκατασκευήυποσταθμού θα μείωνετοοικοδομήσιμο εμβαδόν μεαποτέλεσμα να μηνείναιπια 10 χρησιμοποιήσιμο τοκτήμαγιατονσκοπόπουαγοράστηκε*καιότι επομένως ηπρόταση για παραχώρησηδεν γινόταν δεκτή.Ας ση­ μειωθεί πάντωςότι ηΑ.Η.Κ., κατά την επιλογή τουτεμαχίου του αιτητή,έλαβευπόψητοότι επρόκειτογιαμισόοικόπεδο.Γι' αυτό καιείχεπροτείνει τηδημιουργίαυποσταθμούσυμπαγούςτύπουμε 15 εμβαδόν μόνο 12,25 τ.μ. αντίκανονικού τύπου με εμβαδόνπερί­ που28 τ.μ. Μετάτηνάρνησητων ιδιοκτητών τωνδυοκαταλληλότερων τε­ μαχίωνναπαραχωρήσουνοέναςή οάλλος τοναναγκαίοχώρο,η 20 διεύθυνση της Α.Η.Κ. εισηγήθηκε την απαλλοτρίωση μέρους του τεμαχίουτουαιτητήτόσο διότιυπερτερούσε απόπλευράςτοποθε­ σίας αλλά και διότι θα προκαλούσε μικρότερα προβλήματα συ­ γκριτικάμετοχώρο Β. ΣτοτελικόστάδιοηπροτίμησητηςΑ.Η.Κ. με βάσητην καταλληλότητα επικεντρώθηκε σε μόνο αυτούς τους 25 δυο χώρους. Στις 19 Οκτωβρίου 1993 το διοικητικό συμβούλιο της Α.Η.Κ ενέκρινε την εισήγηση και αποφάσισε τη δημοσίευση γνωστοποίησης απαλλοτρίωσης μέρους του τεμαχίου τουαιτητή. Ηγνωστοποίηση δημοσιεύτηκε στις 5 Νοεμβρίου
2. 30 Οαιτητής,στις 18Νοεμβρίου 1993 υπέβαλεπροσωπικάένστα­ ση εκθέτοντας τους λόγους. Πρόσθεσε, σε ό,τι είχε προβάλει προηγουμένως σχετικά με τις επιπτώσεις της απαλλοτρίωσης, πωςαυτήθασυνεπαγόταντηνκατεδάφισηυποστατικούπουχρη­ σιμοποιείτο ωςχώρος στάθμευσης καιαποθήκης.Έπειτα,στις 19 35 Νοεμβρίου 1993,διατυπώθηκεένστασηκαιαπότον συνήγορο του αιτητή. Σεαυτήπροβαλλότανότι τοκτήμαπροοριζότανγιαεπέ­ κτασητης υφιστάμενης κατοικίαςτης συζύγου τουαιτητήστοκε­ νό μισό οικόπεδο, ότι η προτεινόμενη απαλλοτρίωση θακαθι­ στούσεαδύνατημια τέτοια επέκτασηκαι ότι ως εκ τούτου το οι40 κόπεδοθαήτανπιαάχρηστο. Ωσαύτως εκφραζότανηάποψηότι υπήρχαν στην περιοχή και "άλλοι εξίσουκατάλληλοι χώροι χωρίς ναπροκαλείται μεγάληζημιάειςτους ιδιοκτήτας ". Το περιεχόμενο αυτήςτης σύνθετης ένστασης διερευνήθηκε απόλει­ τουργούς της Α.Η.Κ. Ηδιερεύνηση απέληξε σε εισήγησηόπως η 3239 Νικολάου, Δ. Σαββίδηςν.Δημοκρατίας

(1996)ένσταση απορριφθεί. Οιλόγοιγιατηνεισήγησηεξετέθησαν σεεπι­ στολή, ημερ. 17 Ιανουαρίου 1994, του Βοηθού Γραμματέα προς τον Αρχιμηχανικό και ΓενικόΔιευθυντή της Α.Η.Κ. μεπαράκλη­ ση όπως το θέμα τεθεί ενώπιον του διοικητικού συμβουλίου για λήψη απόφασης. Παραθέτωτοαπόσπασμαπουσχετίζεται μετους λόγους: 5 "Ο ισχυρισμός του ιδιοκτήτη ότι υπάρχουν άλλοι εξίσουκα­ τάλληλοι χώροι για εγκατάστασητου Υ/Σ δεν ευσταθεί. Δεν μπορεί ο ιδιοκτήτης ναπροεκτείνει την κατοικίατουπου βρίσκεται στο αμέσως βορειότερο μισόοικόπεδο αρ.566 (προς το μισόοικόπεδο αρ.416),γιατίτέτοιο πράγμαδενεπιτρέπουν οι πολεοδομικοί κανονισμοί. Αντίθετα, επειδήέχειήδηκτιστεί οικία στο νότιο μισό μέρος του οικοπέδου αρ.416, ηοποία εφάπτεταιτουσυνόρουτουβόρειου μισούμέρουςτουιδίουοι­ κοπέδου,οποιαδήποτεοικοδομήκτιστεί μέσα στο βόρειο μισό μέρος του τεμ. 416, πρέπει να εφάπτεταιτης νότιαςυφιστάμε­ νηςκατοικίαςστοτεμ.416,καιν*απέχει3.05 μ.(10πόδια)από το σύνορο των τεμ.416 και 566." 10 15 20 Στις25 Ιανουαρίου 1994 τοδιοικητικό συμβούλιο επιλήφθηκετου θέματοςκαικατέληξε. Παραθέτωολόκληρο τοπρακτικό: "Μελετήθηκε επιστολή τουΒοηθού Γραμματέαστον Αρχιμηχα- 25 νικόκαιΓενικόΔιευθυντή μεημερομηνία 17.1.1994πουστάληκεγιατησυνεδρία ωςΠαράρτημα 15. Στησυνέχεια, και για τους λόγους που αναφέρονταιστην πιο πάνωεπιστολή,εγκρίθηκεηεισήγησηόπωςηΑρχήπροχωρήσει με την ταυτόχρονη έκδοση και δημοσίευση των διαταγμάτων 30 απαλλοτρίωσης και επίταξης του αναγκαίουχώρου, αρ. τεμ. 416 (μέρος), Φ/Σχ.LIV.57.6.III & LIV.57.6.IV,Αγιος Ιωάννης, Λεμεσός)(εμβαδόνχώρουΥ/Σ 12,25 τ.μ.εμβαδόνδικαιώματος διάβασης 64 τ.μ.)" 35 ΤοζήτημαπροωθήθηκεστοΥπουργικό Συμβούλιογιαέγκριση δυ­ νάμει της επιφύλαξης του άρθρου 6

(3)του περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμου του 1962 (Ν. 15/62). Με την απόφαση, ημερ. 30 Μαρτίου 1994, το Υπουργικό Συμβούλιο αφού, καθώς φαίνεται,μελέτησετις ενστάσεις καιέλαβε υπόψηόλεςγενικάτις 40 περιστάσεις, απέρριψε και το ίδιο τις ενστάσεις και παρέσχε την αναγκαία έγκριση. Ως προς το πρώτο ζήτημα, ήτοι, το κατά πόσο διεξήχθη ή όχι 3240 4 Α.Λ.Δ. Σαββίδηςν.Δημοκρατίας Νικολάου, Δ. δέουσα έρευνα, μου φαίνεται πως το παράπονοτου αιτητή ότι η Α.Η.Κ. δεν εξάντλησε τις δυνατότητες αναζήτησης άλλου κατάλ­ ληλου χώρου με λιγότερο δυσμενείς επιπτώσεις είναι αβάσιμο. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε ένδειξη ότι ηΑ.Η.Κ.παρέλειψε να όιε5 ρευνήσείτοκάθεενδεχόμενο. Καιοι λόγοιγιατους οποίουςθεω­ ρήθηκετοτεμάχιοτουαιτητήωςτοπιοκατάλληλο είναι,κατάτην άποψημου,πειστικοί. Προκύπτει μάλιστα ότι η Α.Η.Κ. προσέγγι­ σε το θέμα όχι μόνο με προσοχή αλλά και με κάποια ευαισθησία προσπαθώνταςναεξηγήσειστον αιτητήτην επιλογή της. Οσυνή10 γορος του αιτητή εισηγήθηκε στην αγόρευση του ότι,υπήρχανκαι άλλα πιθανά σημεία για εγκατάσταση του υποσταθμού τα οποία σημείωσεσε τοπογραφικό σχέδιο. Επρόκειτο όμως γιααπρόσφο­ ρηπροώθηση τουθέματος. 15 Το δεύτερο ζήτημαπου είναι το κατάπόσο ηΑ.Η.Κ.άσκησε ή όχι αποφασιστικήαρμοδιότηταστηλήψη της οριστικής απόφασης για απαλλοτρίωση, δεν παρουσιάζει δυσκολία από άποψηαρχής. Εξαρτάταιαπό τοπωςαντικρύζει καιαξιολογεί κανείς τηνεξέλι­ ξη υπό το φως του συνόλου των περιστάσεων: βλ. την απόφαση 20 τηςΟλομέλειας στηνυπόθεσηΔημοτικόΣυμβούλιοΛάρνακαςκ.ά. v. Mobil Oil (Cyprus)Limitedκ.ά.

(1996)3Α.Α.Δ. 294 στηνοποία εξηγήθηκαν οι πρωτόδικες Parpas and Others v.Republic

(1986)3C.L.R.50$ και Παπαναγκάτον v. ΥπουργούΕμπορίουκαι Βιο­ μηχανίαςκ.ά.

(1990)3Α.Α.Δ. 571 όπως καιτην εντελώςπρόσφα25 τη πρωτόδικη απόφαση στην Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(1996)4 Α.Α.Δ.2894. Είχατην ευκαιρίανα επιληφθώ παρόμοιου ζητήματος στην Κάπονα ν.Δημοκρατίας

(1996)4 Α.Α.Δ. 1669. Επεσήμανα εκεί ότι δεν υπήρχε άσκηση αποφασιστικής αρμοδιό­ τητας ή εξουσίας όπου διατυπωνόταν απλή έκφραση συμφωνίας 30 με διατυπωθείσες υπηρεσιακές απόψεις υποδηλώνοντας την επι­ σφράγισητηςκρίσηςτρίτουχωρίς ένδειξηπερίστάθμισης απότην ιδία την αρμόδια αρχή των στοιχείων και παραγόντων που θα μπορούσαν να προσμετρήσουν στη διαμόρφωση δικής της ανε­ ξάρτητης κρίσης. 35 Στην προκείμενη περίπτωση το διοικητικό συμβούλιο της Α.Η.Κ. άσκησε, κατάτη γνώμη μου, αποφασιστική αρμοδιότητα. Ησυντομογραφία στο πρακτικάδεν υποδηλώνει, εν προκειμένω, απλή επισφράγιση. Τουναντίον, περιέχονται στο πρακτικόαπτές 40 ενδείξεις από τις οποίες εξάγεται ότι το διοικητικό συμβούλιο προέβη σεπραγματική εξέταση γιατη διαμόρφωσηδικήςτουάπο­ ψης. Προκύπτει από την αναφορά σε μελέτη της επιστολής του Βοηθού Γραμματέα ότι το διοικητικό συμβούλιο κατηύθυνε την προσοχή του σεόλα όσα εύλογα θαμπορούσαν ναείχαναπασχο3241 Νικολάου, Δ. Σαββίδης ν. Δημοκρατίας

(1996)λήσεικαιεπίσης προκύπτειότιτησυγκεκριμένη λύσηστοπρόβλη­ μα το διοικητικό συμβούλιο την έδωσε αφούενέκρινε -που εδώ σημαίνει ότι υιοθέτησε ή συμμερίστηκε -όλους τους λόγους που εκτίθεντο στην εν λόγω επιστολή. Αυτά είναιαρκετά. 5 Τέλος, παρατηρώταεξής.Παρότιστην απόφασηδεναναφέρε­ ται ρητώς ότι ηΑ.Η.Κ. απέρριψετην ένσταση τουαιτητή,εντού­ τοις αυτό εξυπονοείτο απότην απόφασηνα προχωρήσει η απαλ­ λοτρίωση δεδομένου ότι ηαπόφασησυναρτάτο μεταόσα αναφέ­ ρονταν στη μελετηθείσα επιστολή ως λόγοι για απόρριψητης έν- 10 στάσης. Ενσυνεχεία, ανεξάρτητααπόαυτόκαιτο ίδιοτο Υπουρ­ γικό Συμβούλιο, όταν μελέτησετο θέμα,επίσης απέρριψε την έν­ σταση.Το άρθρο 6του περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νό­ μουτου 1962 αφήνει, κατάτηγνώμη μου,ανοικτόγιαερμηνείατο κατάπόσοτην αρμοδιότηταγιατηναπόρριψηένστασης τηνέχειη 15 απαλλοτριούσααρχήήτοΥπουργικό Συμβούλιοήκαιοιδυότους ενεργώντας ανεξάρτητα. Η πρωτόδικη απόφαση στη Σνμεού ν. Δημοκρατίας κ.ά.

(1992)4 Α.Α.Δ.4438, φαίνεται να θεωρεί πως τηναρμοδιότητατηνέχει,κατάπρώτολόγο,ηαπαλλοτριούσααρ­ χή. Δεν παρίσταταιόμως ανάγκηνα αποφανθώεπί τούτου. Όχι 20 μόνο δεν συζητήθηκε αυτή ήπτυχή αλλά υπήρξε εν προκειμένω απόρριψηκαιαπότηναπαλλοτριούσααρχήκαιαπότο Υπουργι­ κό Συμβούλιο. Η προσφυγή αποτυγχάνεικαι απορρίπτεται. Ηπροσβαλλόμε- 25 νη απόφασηεπικυρώνεται. Επιδικάζονταιυπέρ των καθ' ωνκαι εναντίον του αιτητή τα μισά έξοδα. Τα οποία να υπολογιστούν απότον Πρωτοκολλητή. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 3242