(1996)29 Νοεμβρίου, 1996 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΛΕΝΗ ΠΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 520/95) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Πειθαρχικό δίκαιο — Ειδοποίηση κατηγορου μένου — Συνοπτική εκδίκαση αδικημάτων ή παραπομπή τους στην Ε.Δ.Υ. — Νομοθετική ρύθμιση — Εφαρμογή της στην κριθείσα περί πτωση επιβολής της ποινής της απόλυσης ερήμην — Η διαδικασία καθ' όλα έγκυρη. Η αιτήτριαπροσέβαλε τηνπειθαρχική καταδίκητης και την συνα κόλουθη ποινή απόλυσης πουτης επεβλήθη. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, αποφά- 10 σισε ότι: Η αιτήτριαείχε ειδοποιηθεί δεόντως τόσο γιατην πειθαρχική δίω ξη της όσο και για τις πιθανές επιπτώσεις σε περίπτωση που θαπα ρέλειπε να εμφανισθεί ενώπιον της ΕΔΥ. Της είχαν επιπλέον δοθεί 15 όχι μόνο οι κατηγορίες τις οποίες αντιμετώπιζε, αλλά και το υλικό που τις υποστήριζε, όπως καταθέσεις μαρτύρων και άλλα στοιχεία. Είχε επίσης ειδοποιηθεί,ακόμακαι μετάτηνκαταδίκητης,γιατηνπι θανότητα να της επιβληθεί ποινήερήμην της ανπαρέλειπε ναεμφανι σθεί. Αν, όπως ισχυρίζεται τώρα,δεν μπορούσε να εμφανισθεί λόγω 20 της κακής κατάστασης της υγείας της, μπορούσε και όφειλε να γνω στοποιήσει τούτο με οποιονδήποτε τρόπο στην ΕΔΥ, αλλά δεν το έπραξε. 3256 5 4Λ.Λ.Δ. 5 10 15 20 25 30 Γιαγκοπούλου ν. Δημοκρατίας Είναι γεγονός ότι τα αδικήματαγια τα οποία κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε η αιτήτρια, μπορούσαν να εκδικασθούν συνοπτικά απότηναρμόδιααρχή (ΠρώτοςΠίνακας,Μέρος Ι),οπότανοι ποινές πουμπορούσανναεπιβληθούν,ήτανσύμφωνα μετοΜέρος IIτουΠίνάκα, η επίπληξη,η αυστηρή επίπληξη και η διακοπή προσαύξησης γιαχρονικήπερίοδομηυπερβαίνουσατους6μήνες.Όμωςηαρμόδια αρχή επέλεξεναπαραπέμψειτοθέμαστην ΕΔΥ, εξουσία πουείχεβά σει της επιφύλαξης του Αρθρου 81
(2)(α) του Νόμου.Σετέτοια περί πτωση εφαρμόζονται οι πρόνοιες του Αρθρου 81
(2)(β), οι ποινές δε που μπορούν να επιβληθούν είναι αυτές που περιγράφονται στο Αρθρο79
(1)του Νόμου,στις οποίες περιλαμβάνεταικαιη απόλυση. Αφ' ης στιγμής ηαιτήτριαειδοποιήθηκε καιγνώριζε ότι η υπόθε σητηςθαεκδικαζόταναπότηνΕΔΥ, όφειλε ναγνωρίζει ότι υπήρχεη πιθανότηταεπιβολής αυστηρότερης τωνπεριγραφομένων στο Μέρος IIτουΠρώτου Πίνακα ποινής. ΗΕΔΥ δεν είχεκαμιάυποχρέωση να γνωστοποιήσει εκ των προτέρων στην αιτήτριατηνποινήπουθατης επέβαλλε και μάλιστα πριν ακούσει την υπόθεση ή την βρει ένοχη οποιασδήποτε κατηγορίας και ακούσει επιχειρήματα για μετριασμό της. Όπωςφαίνεται,το παράπονο της αιτήτριαςπηγάζειαπότο γε γονός ότι δεν αντελήφθη ότι θαμπορούσε να της επιβληθεί η αυστη ρότερη των πειθαρχικών ποινών. Αυτόόμως δεν οφείλεται σεκανέ νασφάλματηςΕΔΥ,αλλάστηδικήτηςλανθασμένηαντίληψηκαιστις δικές τηςπαραλείψεις. Δεν μπορεί νακαταλογισθεί κανένασφάλμα στις ενέργειεςτης ΕΔΥ όσον αφοράτηδιαδικασίαπουακολουθήθη κε. Για την αυστηρότητα της ποινής δεν χωρεί δικαστική επέμβαση (Republic v.Mozoras
(1970)3C.L.R. 210, 221,Παπαφώτηςν.Λημοχρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.1302). Η προσφυγή απορρίπτεται με £250,έξοδα. 35 Αναφερόμενες υποθέσεις: Republicν, Mozoras
(1970)3C.L.R. 210, Παπαφώτης ν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1302. 40 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της ΕΑΥ να επιβάλει στην Αιτήτρια την ποινή της απόλυσης ως αποτέλεσμα καταδίκης της 3257 Γιαγκοπούλου ν.Δημοκρατίας
(1996)σε αριθμόπειθαρχικώναδικημάτων. Ε.Ευσταθίου, για την Αιτήτρια. Τ. Πολυχρονίδον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τους Καθ' ων ηαίτηση. 5 Cur. adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Μετην προσφυγή της αυτή η αιτήτρια 10 προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ) ημερ.22.3.95,μετηνοποίατης επιβλήθηκεη ποινήτηςαπό λυσηςαπό27.3.95,σαν αποτέλεσμα καταδίκηςτης σε αριθμό πει θαρχικώναδικημάτων. 15 Η αιτήτρια κατείχε κατάτον ουσιώδη χρόνο τη θέση Βοηθού Γραφείου, Γενικό Βοηθητικό Προσωπικό, Γενικές Κατηγορίες Προσωπικού καιυπηρετούσε στη Στέγη Ηλικιωμένων καιΑναπή ρων Ανθούπολης. Είχε αρχικά διορισθεί από το 1985 στη θέση Ιδρυματικού Βοηθού. Μεεπιστολή του Γενικού Διευθυντή,Υπουργείο Οικονομικών, ημερ. 14.4.94,διορίστηκε Ερευνών Λειτουργός για τη διερεύνηση πειθαρχικών αδικημάτωνπουπιθανόνναδιαπράχθηκαν απότην αιτήτρια, σύμφωνα με καταγγελίες του Αναπληρωτή Διευθυντή 25 Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας και της ΕπαρχιακούΛειτουρ γού Ευημερίας Λευκωσίας. Μετάτο πέραςτης έρευνας,σταπλαίσια της οποίαςλήφθηκαν καταθέσεις απόαριθμόμελώντουπροσωπικού τηςΣτέγης,διατυ- 30 πώθηκαν εναντίον της αιτήτριας 31 συνολικά κατηγορίες, όπως περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο. Οι κατηγορίες αφορούσαν παράλειψηκαι/ή άρνησηεκτέλεσηςκαθηκόντων,αμέλειαή νωθρό τητακατάτην εκτέλεση καθηκόντων,συμπεριφορά πουδυνατόνα δυσφημίσει το κύρος της δημόσιας υπηρεσίας ή να κλονίσει την 35 εμπιστοσύνη του κοινού στη δημόσια υπηρεσία,απρεπή συμπερι φορά και συμπεριφορά ασυμβίβαστη με την ιδιότητα Δημοσίου Υπαλλήλου. ΗΕΔΥ κατά τησυνεδρία τηςημερ.30.12.94αποφάσισεναπρο- 40 χωρήσει σεπειθαρχικήδίκηεναντίον τηςαιτήτρίας,τηνοποίαόρι σε για τις 3.2.
- Αν και η αιτήτρια κλήθηκε να εμφανισθεί ενώ πιον της ΕΔΥ κατά την πιο πάνω ημερομηνία, παρέλειψε να το πράξει, χωρίς καμιάδικαιολογία. Στην ειδοποίηση/κλήση τηςαι3258 20 4 Λ.Α.Δ. Γιαγκοπούλου ν.Δημοκρατίας Χρυσοστομήζ, Δ. τήτριαςημερ.5.1.95, επισυνάφθηκαν αντίγραφατόσο τουκατηγο ρητηρίουόσοκαιτηςέκθεσηςτηςΕρευνούσαςΛειτουργούκαιτων καταθέσεων και άλλων στοιχείων προς υποστήριξη των κατηγο ριών. Στην παράγραφο 5 της ειδοποίησης αναφέρονταιταακό5 λουθα: 10 "
- Αν παραλείψετε να εμφανιστείτε ενώπιον της Επιτροπής στον προαναφερθέντατόποκαιχρόνο,η Επιτροπήδύναταιεί τε να απαιτήσει την προσωπική προσέλευση σας είτε ναπροχωρήσει στην ακρόασητηςυπόθεσης στην απουσίασας." Ηειδοποίηση επιδόθηκειδιοχείρωςστηναιτήτριαμέσωτουΔι ευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας. 15 Κατάτησυνεδρίατηςημερ. 3.2.95,η ΕΔΥ, ενόψειτηςαπουσίας τηςαιτήτριας,αποφάσισενααναβάλειτηνυπόθεσηγιατις 15.2.
- Ηαιτήτριαειδοποιήθηκεσχετικά μεεπιστολήημερ.6.2.95,ηοποία τηςπαρεδόθηκαιπάλιιδιοχείρως,αλλάκαιπάλιπαρέλειψεναεμ φανισθείκατάτηνορισθείσα ημερομηνίακαιώρα. Η ΕΔΥ κατάτη 20 συνεδρίατηςημερ. 15.2.95, αποφάσισετηδιεξαγωγήτηςυπόθεσης στην απουσίατης αιτήτριας. Ηακρόασητης υπόθεσης έλαβεχώ ραστις 23.2.95, στην απουσίατης αιτήτριας. ΗΕΔΥ, αφού άκου σε καιαξιολόγησε τη μαρτυρίαπουπροσήχθηστις 16.3.95,μετην απόφασητηςβρήκετην αιτήτριαένοχησε26 απότιςαπαγγελθεί25 σες κατηγορίεςκαιόρισετηνυπόθεση στις 22.3.95γιαναακούσει την αιτήτριααναφορικά μετην επιμέτρηση τηςποινής. Με επιστολή ημερ. 16.3.95 ηαιτήτριαπληροφορήθηκε για την πιο πάνω απόφασητης ΕΔΥ, αντίγραφοτης οποίαςτης αποστά30 ληκε,καικλήθηκεναπαραστείκατάτηνορισθείσα ημερομηνίακαι ώρα για να ακουστεί αναφορικά με την επιμέτρηση της ποινής. Προειδοποιήθηκεταυτόχροναότισεπερίπτωση μηεμφάνισηςτης, η ΕΔΥ μπορούσε είτε να απαιτήσει την προσωπική προσέλευση της,είτεναπροχωρήσει στην επιμέτρηση καιεπιβολήπειθαρχικής 35 ποινής στην απουσίατης. ΗαιτήτριαδενπαρουσιάστηκεκατάτησυνεδρίατηςΕΔΥ ημερ. 22.3.95καιηΕΔΥ, αφούβεβαιώθηκεότιησχετική ειδοποίηση πα ρελήφθη απότην αιτήτρια,προχώρησε στην επιμέτρηση και επι40 βολή τηςποινής. ΗΕΔΥ έκρινε,κατά πλειοψηφία,ωςαρμόζουσα ποινήτην πειθαρχικήποινήτης απόλυσης από27.3.95,τηνοποία και επέβαλε στηναιτήτρια. Ηαπόφαση γιατην επιβληθείσα ποινήκοινοποιήθηκε στηνaL3259 Χρυσοστομής, Δ. Γιαγκοπούλου ν.Δημοκρατίας
(1996)τήτρια με επιστολή ημερ.23.3.95 και σαν αποτέλεσμα η αιτήτρια καταχώρησετην παρούσαπροσφυγή. Η αίτηση όπως είναι διατυπωμένη,φαίνεταινα στρέφεταικα τά της ποινής που επιβλήθηκε στην αιτήτρια. Όμως,επειδή αφή- 5 νει και μερικά περιθώριααμφιβολίαςκαιενόψειτων ισχυρισμών που εγείρονται εκ μέρους της αιτήτριας,που δεν αφορούν μόνο την επιβληθείσα ποινή, αποφάσισα να δεχθώ με επιείκεια, ότι η προσφυγή δεν στρέφεται μόνο κατά της ποινής,αλλάκαιτηςκα ταδίκηςτης αιτήτριας. 10 Ηαιτήτρια ισχυρίζεται παράβασηουσιώδους τύπουτηςδιαδι κασίας,καθότι δεν της δόθηκε η ευκαιρίανα ακουστεί ούτε πριν την καταδίκητης ούτε για το μετριασμό της ποινής της. Συγκε κριμένα ισχυρίζεταιότι,δεντηςγνωστοποιήθηκε ότιεπίκειτοαπό- 15 λυσή τηςγιανα μπορέσει νααμυνθεί. Είναιη θέσητης ότι ταπει θαρχικάπαραπτώματαγιαταοποίακατηγορειτο,ήταναπότασυνοπτικώςεκδικαζόμενααπότηναρμόδιααρχήσύμφωναμετοΝό μο,καιοι ποινέςπου μπορούσανναεπιβληθούν ήτανελαφρές.Δε γνώριζε, όπως ισχυρίζεται ότικατηγορειτο γιαπειθαρχικάπάρα- 20 πτώματαγιαταοποίαμπορούσενατηςεπιβληθείηποινήτηςαπό λυσηςκαιηπαράλειψητης ΕΔΥ νατην προειδοποιήσει περίτού τουτης στέρησετο δικαίωμαάμυνας. Έστω,λέει, κι,' ανγίνειδε κτόότι ετύγχανεεφαρμογήςστηνπερίπτωσητηςτοάρθρο81
(2)(β) τουΝόμουκαιόχιτο81
(2)(α),έπρεπενατηςδοθείτοδικαίωμανα 25 ακουστεί.Τέλοςαναφέρεισανλόγοτης παράλειψηςτης ναεμφα νισθεί ενώπιον της ΕΔΥ καιναυποστηρίξει την υπόθεση της,την κακήκατάστασητηςυγείαςτης(σύμφωνα μειατρικόπιστοποιητι κό πουπροσκόμισε στο Δικαστήριο έπασχε απόχρόνιακατάθλι ψη που είχε ως αποτέλεσμα την παραγνώριση των προσωπικών 30 τηςυποθέσεων) καιη ΕΔΥ δενθαέπρεπεναπροβείστηναυτεπάγ γελτηπειθαρχικήδίωξητηςκαι μάλιστα ερήμηντη Εξέθεσα με λεπτομέρεια τα γεγονότα, για να καταδειχθεί το ανυπόστατοτων ισχυρισμών της αιτήτριας. Η αιτήτριαείχεεώο- 35 ποιηθείδεόντως τόσογιατηνπειθαρχικήδίωξητηςόσοκαιγιατις πιθανέςεπιπτώσεις σεπερίπτωσηπουθαπαρέλειπεναεμφανισθεί ενώπιον της ΕΔΥ. Της είχαν επιπλέον δοθεί όχι μόνο OL κατηγο ρίες τις οποίες αντιμετώπιζε,αλλά και το υλικό πουτιςυποστή ριζε, όπως καταθέσεις μαρτύρων και άλλα στοιχεία. Είχε επίσης 40 ειδοποιηθεί, ακόμακαι μετάτην καταδίκη της,γιατηνπιθανότη τανατης επιβληθεί ποινήερήμηντηςανπαρέλειπεναεμφανισθεί. Αν,όπως ισχυρίζεται τώρα,δενμπορούσε ναεμφανισθείλόγωτης κακής κατάστασης της υγείας της, μπορούσε και όφειλε να γνω3260 4 Λ.Α.Δ. Γιαγκοπούλου ν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. στοποιήσει τούτο μεοποιονδήποτε τρόπο στην ΕΔΥ, αλλά δεντο έπραξε. Είναιγεγονός ότιτααδικήματαγιαταοποίακατηγορήθηκεκαι 5 καταδικάστηκεη αιτήτρια,μπορούσανναεκδικασθούν συνοπτικά απότηναρμόδιααρχή(ΠρώτοςΠίνακας,Μέρος Ι), οπότανοιποι νές πουμπορούσαν ναεπιβληθούν,ήτανσύμφωνα μετο ΜέροςII του Πίνακα,ηεπίπληξη, ηαυστηρή επίπληξη και ηδιακοπή προ σαύξησης για χρονική περίοδο μηυπερβαίνουσα τους 6 μήνες. 10 Όμωςη αρμόδιααρχήεπέλεξεναπαραπέμψει τοθέμαστηνΕΔΥ, εξουσία που είχε βάσει τηςεπιφύλαξης τουάρθρου 81
(2)(α)του Νόμου. Σετέτοια περίπτωση εφαρμόζονται οι πρόνοιες του άρ θρου81
(2)(β), οιποινές δε που μπορούν ναεπιβληθούν είναιαυ τές που περιγράφονται στοάρθρο 79
(1)τουΝόμου, στις οποίες 15 περιλαμβάνεται καιηαπόλυση. Αφ' ηςστιγμής η αιτήτριαειδοποιήθηκε καιγνώριζε ότι η υπό θεσητης θαεκδικαζόταν απότην ΕΔΥ, όφειλε να γνωρίζει ότι υπήρχε ηπιθανότητα επιβολής αυστηρότερης τωνπεριγραφομέ20 νων στο Μέρος II τουΠρώτου Πίνακαποινής.Η ΕΔΥδενείχεκα μιάυποχρέωση ναγνωστοποιήσει εκτων προτέρων στηναιτήτρια τηνποινήπουθατης επέβαλλε καιμάλιστα πρινακούσει τηνυπό θεση ή την βρει ένοχηοποιασδήποτε κατηγορίαςκαιακούσει επι χειρήματα γιαμετριασμό της. Όπως φαίνεται,το παράπονο της 25 αιτήτριας πηγάζει απότογεγονός ότι δεν αντελήφθηότιθαμπο ρούσενατηςεπιβληθεί ηαυστηρότερη τωνπειθαρχικών ποινών. Αυτόόμως δενοφείλεται σεκανένα σφάλμα τηςΕΔΥ,αλλάστη δική της λανθασμένη αντίληψη καιστις δικές της παραλείψεις. Δεν μπορεί να καταλογισθεί κανένα σφάλμα σας ενέργειεςτης 30 ΕΔΥόσον αφοράτηδιαδικασίαπου ακολουθήθηκε. Γιατηναυστηρότητα τηςποινήςδενχωρεί δικαστική επέμβαση (Republic v.Mozoras
(1970)3C.L.R.210,221,Παπαφώτηςν.Λημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.1302). 35 Όλοιοιισχυρισμοί της αιτήτριαςαπορρίπτονταιως αβάσιμοι. Σαναποτέλεσμα,η παρούσαπροσφυγήαποτυγχάνεικαιαπορ ρίπτεται. Ηεπίδικη απόφαση επικυρώνεται. Ηαιτήτρια να πλη40 ρώσει£250.- έξοδα στους καθ'ωνη αίτηση. Ηπροσφυγή αποτυγχάνειμεέξοδα. 3261